Κυριάκος Μητσοτάκης: Δείξτε αλληλεγγύη......

«Οπως κερδίσαμε τη μάχη της υγείας, θα νικήσουμε και στον πόλεμο της οικονομίας. Θα πρέπει, όμως, να επιδείξουμε την ίδια πειθαρχία, την ίδια προσαρμοστικότητα και την ίδια αλληλεγγύη», είπε προχτές ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του, καλώντας το λαό να «βάλει πλάτη» για να ξεπεράσει το κεφάλαιο με τις μικρότερες δυνατές απώλειες την οικονομική κρίση.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, η κυβέρνηση ζητάει ξανά από το λαό «να βγάλει το φίδι από την τρύπα» για τη νέα κρίση και να το κάνει μάλιστα «πειθαρχημένα» και αδιαμαρτύρητα. Να μην πει δηλαδή κουβέντα όταν θα χάνει τη δουλειά του, όταν θα δει το μισθό του να μειώνεται και τη σύμβασή του να διαλύεται, όταν θα αναγκαστεί να κλείσει το μαγαζί του επειδή κατέρρευσε από τα χρέη.

Και βεβαίως, όταν η κυβέρνηση και η ΕΕ θα του στείλουν τη «λυπητερή» για τα μέτρα που τώρα αποφασίζουν, όπου κεντρικό ρόλο παίζουν οι επιδοτήσεις και τα δάνεια στους επιχειρηματικούς ομίλους με εγγύηση του Δημοσίου, δηλαδή με τα λεφτά των λαών.

«Με την ίδια ωριμότητα και πειθαρχία καλούμαστε να μετατρέψουμε τους μήνες που έρχονται σε μία γέφυρα, η οποία από την άμυνα για την υγεία θα μας περάσει στην επίθεση προς την πρόοδο», είπε ο πρωθυπουργός και ξεχώρισε ως «όπλα» την «εμπιστοσύνη που οικοδομήθηκε ανάμεσα σε πολίτες και πολιτεία» και τον «βηματισμό της κοινωνίας, με οδηγό ένα οργανωμένο κυβερνητικό σχέδιο».

Μόνο που στην πανδημία, το «οργανωμένο κυβερνητικό σχέδιο» δεν είχε για προτεραιότητα τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες. Γι' αυτό άλλωστε η «άμυνα για την υγεία» από την πλευρά του κράτους περιορίστηκε σε περιορισμούς και απαγορεύσεις, σε υποδείξεις για την «ατομική ευθύνη».

Αντίθετα, κανένα ουσιαστικό μέτρο δεν πάρθηκε για την υγεία και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, για τη θωράκιση του δημόσιου συστήματος Υγείας, για προσλήψεις μόνιμων στα νοσοκομεία, για επίταξη του ιδιωτικού τομέα μπροστά σε ένα νέο κύμα της πανδημίας.

Τη συνειδητή ανευθυνότητα του κράτους, που αντιμετωπίζει την Υγεία σαν «κόστος» και σαν «βαρίδι» για το κεφάλαιο, τη ζούσε ο λαός πριν από την πανδημία, τη «λούστηκε» κανονικά την περίοδο έξαρσης του κορονοϊού, οπότε τα νοσοκομεία λειτουργούσαν για μια και μόνο ασθένεια και βεβαίως τη ζει και σήμερα, όπου η «επιστροφή στην κανονικότητα» γίνεται με χειρότερους όρους.

Κι όχι μόνο αυτό, αλλά στο όνομα της γρήγορης επανεκκίνησης του Τουρισμού, προκειμένου «ό,τι πετύχουμε φέτος να είναι κέρδος», όπως είπε ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση «εξαφανίζει» κυριολεκτικά την πανδημία στις τουριστικές περιοχές, καταργεί ακόμα και τα στοιχειώδη προληπτικά μέτρα πριν από την άφιξη των τουριστών, εκθέτοντας σε μεγάλο κίνδυνο τους ίδιους και τον ντόπιο πληθυσμό.

Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε «γέφυρα» το σχέδιο που ανακοίνωσε προχτές, προαναγγέλλοντας νέες εξαγγελίες το φθινόπωρο «για το πώς θα επανέλθουμε στο δρόμο της ισχυρής ανάπτυξης».

Οι διαπιστώσεις όμως για το βάθος της κρίσης, που ο ίδιος έκανε στο διάγγελμά του, σε συνδυασμό με το ενδεχόμενο ενός νέου κύκλου της πανδημίας, δεν επιτρέπουν κανέναν εφησυχασμό ότι τα μέτρα στήριξης των επιχειρήσεων έχουν έκτακτο - προσωρινό χαρακτήρα, ούτε ότι κάποιος άλλος θα πληρώσει τελικά τον λογαριασμό.

Αλλωστε, η εμπειρία και από το προηγούμενο διάστημα αυτό ακριβώς λέει: Τα αντεργατικά μέτρα των ΠΝΠ ήρθαν για να μείνουν. Παίρνουν τη μια παράταση μετά την άλλη και τελικά δημιουργούν προηγούμενο στην αγορά εργασίας, που οι επιχειρηματικοί όμιλοι θεωρούν ήδη κεκτημένο και καμιά διάθεση δεν έχουν να το απεμπολήσουν. Πόσο μάλλον τώρα, που γενικεύεται το «ελεύθερο» να απολύουν όπως τους βολεύει, να προσαρμόζουν μισθούς και ωράρια εργασίας με βάση τον τζίρο και τα κέρδη τους.

Απ' αυτήν τη σκοπιά, μόνο σαν αστείο ακούγεται η φράση του πρωθυπουργού ότι «η δέσμη μέτρων έχει κοινωνική σφραγίδα και αναπτυξιακή υπογραφή», καλώντας μάλιστα σε σύμπραξη «όλες τις δυνάμεις της παραγωγής», εργοδότες και εργαζόμενους, μπροστά στη «δύσκολη συγκυρία». Σε ανάπτυξη και κρίση τον λογαριασμό τον πληρώνει ο λαός. Τα πραγματικά του συμφέροντά, τα δικαιώματα και οι ανάγκες του δεν συναντιούνται πουθενά με το κυνήγι του κέρδους από τα μονοπώλια και την πολιτική που το υπηρετεί.

Μόνη διέξοδος για να μη μετρήσει ξανά απώλειες ο λαός από τη νέα κρίση είναι να δώσει οργανωμένα την πάλη για να μην πληρώσει αυτός τα σπασμένα του κεφαλαίου. Αξιοποιώντας την πείρα από την προηγούμενη κρίση, να μη χάσει άλλο χρόνο στην ανασύνταξη του κινήματος, στην οργάνωση της αντεπίθεσης για σύγχρονα δικαιώματα στη δουλειά και τη ζωή.

Από την στήλη του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ η άποψή μας

Αδωνις Γεωργιάδης: Δεν δώσαμε όσα έπρεπε στους ......εφοπλιστές!!!!!!!!!!

Γράφτηκε και δεν διαψεύστηκε ότι σε πρόσφατη εκδήλωση της Ενωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, ο Αδ. Γεωργιάδης, που παραβρέθηκε εκ μέρους της ΝΔ, έγινε δέκτης παραπόνων από παράγοντες της Ναυτιλίας, ότι το κόμμα του δεν εκπέμπει και τη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, σε περίπτωση που γίνει κυβέρνηση, επειδή σε προηγούμενες θητείες δεν έδειξε το απαιτούμενο «θάρρος» στη στήριξη των εφοπλιστών, υπολογίζοντας το πολιτικό κόστος της κριτικής που δεχόταν από τα «αριστερά». 

Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, ο Αδ. Γεωργιάδης παραδέχτηκε ότι το κόμμα του δεν έκανε ως κυβέρνηση όσα μπορούσε και θα ήθελε για τους εφοπλιστές, διαβεβαίωσε όμως ότι αυτό δεν θα επαναληφθεί, επειδή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έκανε και με το παραπάνω το καθήκον της απέναντι στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, απενοχοποιώντας πλήρως την πολιτική στήριξης με προνόμια και φοροαπαλλαγές, την οποία κατάγγελε ως αντιπολίτευση πριν από το 2015.

Ετσι, σύμφωνα με τον Αδ. Γεωργιάδη, υπάρχουν σήμερα όλες οι προϋποθέσεις, αν η ΝΔ αναδειχτεί κυβέρνηση, να πιάσει το νήμα από εκεί που το άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ και να πάει ένα βήμα πιο πέρα τα μέτρα για τη στήριξη της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των εφοπλιστών. 

Οι νέες φοροαπαλλαγές της κυβέρνησης!!!!!!!!!!!!

Δεν έχουν τέλος οι φοροαπαλλαγές που εξασφαλίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στους επιχειρηματικούς ομίλους, προνόμια που τους εξασφαλίζει με τη βάρβαρη αντιλαϊκή της πολιτική η οποία ματώνει το λαό για τα κέρδη του κεφαλαίου.

Χτες κατατέθηκε στη Βουλή και αναμένεται να ψηφιστεί σήμερα στην Ολομέλεια τροπολογία του υπουργείου Οικονομικών που προβλέπει ότι μειώνεται σε 10%, από 15% που ισχύει σήμερα, ο συντελεστής παρακράτησης φόρου στα εισοδήματα φυσικών και νομικών προσώπων που προέρχονται από μερίσματα.

Η τροπολογία κατατέθηκε στο νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού «Επιτροπή επαγγελματικού αθλητισμού και άλλες διατάξεις» και μειώνει κατά 5% τους φόρους των διανεμόμενων κερδών των εισηγμένων εταιρειών.

Το μέτρο θα ισχύει από το φορολογικό έτος 2019 και εφεξής, ενώ η εξήγηση που δίνεται στην αιτιολογική έκθεση είναι ότι μειώνεται «η φορολογική επιβάρυνση των εν λόγω εισοδημάτων ως κίνητρο για τις επενδύσεις»!

Δ.Τ. της Ε.Ο. του ΚΚΕ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΕΕ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΣΩΝ ΞΕΝΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

Οικονομικός πόλεμος της ΕΕ ο έλεγχος των άμεσων ξένων επενδύσεων

Στη συζήτηση για τη “Θέσπιση πλαισίου για τον έλεγχο των άμεσων ξένων επενδύσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση” στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, τοποθετήθηκε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Σωτήρης Ζαριανόπουλος τονίζοντας τα παρακάτω:

«Ο έλεγχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε επενδύσεις τρίτων κρατών στο έδαφος της είναι μέρος ενός πραγματικού πολέμου, του οικονομικού, που μετατρέπεται σε θερμό πόλεμο. 

Τρελάθηκε το αφεντικό και μοιράζει .....χρήμα!!!!!!!!!!!!!!

                                               ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2019

«Πάρε κόσμε» στο κεφάλαιο, «μέρισμα» κοροϊδίας στο λαό

Οι αμφίβολες εκπτώσεις στον ΕΝΦΙΑ για ορισμένες κατηγορίες ιδιοκτητών ισχύουν μόνο για το 2019, ενώ η μόνιμη μείωση της φορολογίας στο κεφάλαιο προνομοθετείται και για το 2022!

Στο αστρονομικό ύψος των 9,5 δισ. ευρώ, με αντίστοιχες «εξοικονομήσεις» σε ετήσια βάση, φτάνουν οι περικοπές των κρατικών κονδυλίων που ξεδίπλωσε η σημερινή κυβέρνηση για την περίοδο μέχρι και το 2017, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ), τα οποία επικυρώθηκαν νωρίτερα φέτος, χωρίς «αστερίσκους» από τη στατιστική υπηρεσία της ΕΕ (Γιούροστατ).

Βέβαια, στα ποσά αυτά θα προστεθούν τόσο τα αντιλαϊκά μέτρα του 2018, όσο και αυτά που έρχονται για το 2019, μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, αλλά και για τα επόμενα χρόνια, στη ρότα της υπεραπόδοσης των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα.

Πρόκειται για κονδύλια που αφορούν στην κάλυψη ακόμη και στοιχειωδών αναγκών της λαϊκής οικογένειας, όπως αυτά καταγράφονται σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης, όπου συμπεριλαμβάνονται οι δαπάνες των ασφαλιστικών και των άλλων φορέων της κρατικής διοίκησης. Βέβαια, τα εν λόγω στοιχεία ενσωματώνουν και τα λεγόμενα «κοινωνικά μερίσματα» των προηγούμενων ετών, που δεν αλλοιώνουν όμως ούτε στο ελάχιστο το εύρος της αντιλαϊκής πολιτικής.

Σε ό,τι αφορά τα έσοδα της γενικής κυβέρνησης, ως αποτέλεσμα της εντεινόμενης φοροληστείας απέναντι στο λαό, μεταξύ 2015 - 2017 καταγράφεται διόγκωση ύψους 1,77 δισ. ευρώ. Σε αυτό το πλαίσιο, η «σούμα» (καρατόμηση κοινωνικών κονδυλίων, ενίσχυση της φοροληστείας) ξεπερνά τα 11 δισ. ευρώ, χωρίς σε αυτά να υπολογίζεται η «απόδοση» των αντιλαϊκών μέτρων για το 2018 και για τη συνέχεια.

                                                          Πέφτουν οι μάσκες

Την ίδια ώρα, ακόμη και αυτές οι κυβερνητικές τροπολογίες που ψηφίστηκαν τις προάλλες στη Βουλή έχουν καθαρό το ταξικό «πρόσημο», στην κατεύθυνση τόνωσης της ανταγωνιστικότητας των εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η διαφημιζόμενη από την κυβέρνηση «μείωση» στο χαράτσι του ΕΝΦΙΑ που φορτώνεται στη λαϊκή κατοικία και τη μικρή ακίνητη περιουσία έχει ορίζοντα εφαρμογής αποκλειστικά και μόνο το 2019, μπροστά στο ενδεχόμενο να υπάρξουν αρνητικές «αποκλίσεις» στη συνέχεια αναφορικά με τους στόχους για τα φαραωνικά πλεονάσματα.

Σε κραυγαλέα αντίθεση με το παραπάνω, η κυβέρνηση έσπευσε να προνομοθετήσει τη σταδιακή αποκλιμάκωση του φορολογικού συντελεστή επί των επιχειρηματικών κερδών για την περίοδο 2019 μέχρι και το 2022.

Μεταξύ άλλων, οι κυβερνητικές ρυθμίσεις προβλέπουν:

                                                           «Μέρισμα» 2018. 

Διανομή ποσού ύψους 710 εκατ. ευρώ ως «εφάπαξ» βοήθημα σε κατηγορίες των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων, με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια που θα εξειδικευτούν στη συνέχεια με Υπουργική Απόφαση. Το «πρωτογενές πλεόνασμα» στον κρατικό προϋπολογισμό για το 2018 εκτιμάται ότι θα κλείσει στο εύρος των 7,5 δισ. ευρώ, με υπεραπόδοση 890 εκατ. ευρώ σε σχέση με το στόχο, ως αποτέλεσμα των αντιλαϊκών μέτρων νεότερης και παλαιότερης κοπής. Σε κάθε περίπτωση, η διάθεση του «εφάπαξ» βοηθήματος για τη διαχείριση των φαινομένων ακραίας φτώχειας που γεννάει η εγκληματική πολιτική, αφήνει στο απυρόβλητο τους στόχους για τα πλεονάσματα.

                                          Φορολογία στα επιχειρηματικά κέρδη.

 Προνομοθετήθηκε η σταδιακή αποκλιμάκωση του συντελεστή (1% ανά έτος) από 29% φέτος στο 25% για το 2022. Οι σωρευτικές απώλειες για το κρατικό ταμείο από το 2023 και μετά, αναμένονται στα 450 εκατ. ευρώ το χρόνο (142 εκατ. για το 2019) και βέβαια όπως αναφέρει η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, «θα αναπληρώνεται από άλλες πηγές εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού»... Το συγκεκριμένο μέτρο έρχεται να τονώσει την ανταγωνιστικότητα επιχειρήσεων με μεγάλη μάζα κερδών, επί των οποίων θα εφαρμόζονται οι μειωμένοι συντελεστές, ενώ βέβαια βρίσκεται και στην προμετωπίδα των αξιώσεων του ΣΕΒ. Μάλιστα, η φοροελάφρυνση ξεκινά νωρίτερα, από το 2019 αντί για το 2020 που προβλεπόταν στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο.

Η κυβέρνηση δεν ξέχασε και τα ειδικά συμφέροντα των εγχώριων τραπεζικών ομίλων, που εξαιρέθηκαν από τη μείωση του συντελεστή για το λόγο ότι θα τους ήταν και επιζήμια, εξαιτίας του «αναβαλλόμενου φόρου» που ισχύει γι' αυτούς. Ο «αναβαλλόμενος φόρος» συνιστά το ήδη κατοχυρωμένο δικαίωμα των τραπεζών στην πλήρη φοροασυλία (μηδενικές καταβολές φόρου) μέχρις ότου αναπληρώσουν τη χασούρα τους από το «κούρεμα» των ελληνικών κρατικών ομολόγων το 2012 (PSI). Μάλιστα, το «δικαίωμα» αυτό σύμφωνα με τις εξεταζόμενες προτάσεις, θα μεταβιβάζεται στην εταιρεία «ειδικού σκοπού», ουσιαστικά με τη μορφή κρατικής εγγύησης και ως ένα ακόμη κίνητρο για τη διαμόρφωση «δευτερογενούς αγοράς» προβληματικών δανείων, που με τη σειρά της υπόσχεται κέρδη σε επίδοξους «επενδυτές»...

                                                      Χαράτσια ΕΝΦΙΑ. 

Η παρεχόμενη «έκπτωση» αφορά αποκλειστικά το 2019, δηλαδή τα χαράτσια που θα αρχίσουν να «τρέχουν» από το φθινόπωρο του επόμενου έτους, ενώ η ελάφρυνση εκτιμάται στα 260 εκατ. ευρώ. Σε μία ακόμα λαθροχειρία, η κυβέρνηση υπολογίζει τα ποσά αυτά με βάση τις σημερινές αντικειμενικές τιμές. Αυτές όμως, όπως προβλέπεται, θα αναθεωρηθούν πριν από τον υπολογισμό των χαρατσιών της επόμενης χρονιάς κι αυτό θα συμπαρασύρει προς τα πάνω τα χαράτσια σε λαϊκές περιοχές, συμπιέζοντας ή και εξαϋλώνοντας ακόμη και τις όποιες «εκπτώσεις».

Την ίδια ώρα, βέβαια, η κυβέρνηση απέρριπτε την τροπολογία που κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ για την πλήρη κατάργηση του ΕΝΦΙΑ στην πρώτη και δεύτερη κατοικία, που καλύπτουν ανάγκες στέγασης και αναψυχής των λαϊκών οικογενειών.

Από την εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ του Α. Σ.

Τα «μαργαριτάρια» του Αλ. Τσίπρα.!!!!!!!!!!!!!!

Ενα από τα πολλά  που πέταξε ο Αλ. Τσίπρας στην ομιλία του την Τετάρτη στη Βουλή, ήταν η αναφορά του στην «παρασιτική αστική τάξη», την οποία διαχώρισε από τους «υγιείς» επιχειρηματίες που στηρίζει με την «αναπτυξιακή» του πολιτική ο ΣΥΡΙΖΑ και οι οποίοι «επενδύουν, καινοτομούν και ρισκάρουν». Ποια είναι, όμως, η «παρασιτική αστική τάξη», που, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, εκπροσωπεί το «παλιό» και «αποτυχημένο»;

 Είναι «οι δυνάμεις της κρατικοδίαιτης οικονομικής ελίτ του τόπου (...) δυνάμεις της παλιάς Ελλάδας που δεν ανέλαβαν καμία ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας, όταν η χώρα βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού. 

Ηξεραν μόνο να μοιράζονται τα κέρδη στους καιρούς της ανάπτυξης και που τώρα, βεβαίως, είναι ακόμα παρόντες και δεν θέλουν να ρισκάρουν. 

Τα θέλουν όλα έτοιμα. Δεν θέλουν να επενδύσουν, δεν θέλουν να καινοτομήσουν, δεν θέλουν να δημιουργήσουν. 

Θέλουν απλώς και μόνον, όπως έκαναν παλιά, να συνεχίσουν να παρασιτούν σε βάρος του κράτους και της εργασίας».

Αν πάρουμε τοις μετρητοίς όσα λέει ο Τσίπρας, τότε όλοι οι υπόλοιποι επιχειρηματίες είναι ...δουλευταράδες, «οραματιστές», που δεν «κωλώνουν» να ρίξουν τα λεφτά τους σε επενδύσεις, ακόμα κι αν πρόκειται να τα χάσουν, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν «παρασιτούν» σε βάρος των εργαζομένων και του κράτους. 

Κάτι σαν τους παλιούς «ευεργέτες», που στις επιχειρήσεις τους ξεζούμιζαν τους εργαζόμενους, αλλά στα μάτια του κόσμου παρουσιάζονταν ως ο ...«ανθός του έθνους». 

Δεν ξέρουμε ποιους συγκεκριμένους επιχειρηματίες έχει στο νου του ο Τσίπρας ή αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανακαλύψει καμιά άλλη πηγή κέρδους για το κεφάλαιο, πέρα από την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, με τη στήριξη του αστικού κράτους. 

Τίποτα καινούργιο, θα πει κανείς.

 Η προσπάθεια να διαχωριστούν οι εκμεταλλευτές των κόπων των εργαζομένων σε «καλούς» - «υγιείς» και κακούς - παρασιτικούς, κρατάει από τα πρώτα χρόνια των εκμεταλλευτικών κοινωνιών. 

Το αστείο είναι ότι η «Αυγή» πριν από μερικές βδομάδες κυκλοφορούσε με πρωτοσέλιδο αφιερωμένο στα 200 χρόνια του Μαρξ... Γελάνε και οι πέτρες...

Τιμή στην 1η Μάη οι σύγχρονοι αγώνες ενάντια στον πόλεμο και την εκμετάλλευση

1η Μάη 1886. Τη μέρα αυτή επέλεξε η Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας (AFL) ως μέρα πανεργατικής κινητοποίησης για τη διεκδίκηση του 8ώρου. Μια κινητοποίηση που αποτέλεσε την κορύφωση πολύμηνων αγώνων της εργατικής τάξης, με το ιστορικό σύνθημα: «Οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες δουλειά / κι οχτώ ώρες για ό,τι θέλει ο καθένας από μας!». 

Στο Σικάγο 80.000 εργάτες, ντόπιοι και μετανάστες, λευκοί και νέγροι, διαδηλώνουν αποφασιστικά. Η αστική τάξη αντιδρά λυσσασμένα και η αστυνομία δολοφονεί 6 απεργούς. Το επόμενο βράδυ πραγματοποιείται νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας, όπου μετά από προβοκάτσια η αστυνομία εξαπολύει τυφλή επίθεση, πυροβολώντας κατά βούληση. Πολλοί εργάτες σκοτώνονται ή τραυματίζονται. Το αστικό κράτος ολοκληρώνει το έγκλημα εκτελώντας τους πρωτοπόρους εργάτες Πάρσονς, Ενγκελ, Σπάις και Φίσερ, μετά από στημένη δίκη. Μπροστά στην αγχόνη ο Σπάις δηλώνει: «Θα έρθει μια μέρα που η σιωπή μας θα είναι πιο δυνατή από τις φωνές που πνίγετε σήμερα». Και όντως οι θυσίες δεν πήγαν χαμένες. Το 8ωρο άρχισε να θεσπίζεται, ο εργάσιμος χρόνος να μειώνεται και να δίνει το έναυσμα για την πάλη σε όλο τον κόσμο.

Η μέρα - σύμβολο για την παγκόσμια εργατιά, η Κόκκινη Πρωτομαγιά, κουβαλά μαζί της όλα τα διδάγματα από τις μεγαλύτερες μάχες που έχει δώσει το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Από το Σικάγο μέχρι την πρώτη αιματοβαμμένη γιορτή Πρωτομαγιάς στην Αθήνα το 1924. Από τον ηρωικό Μάη του 1936 της Θεσσαλονίκης, μέχρι τη συγκλονιστική θυσία των 200 κομμουνιστών στον τοίχο της Καισαριανής, το 1944. Ημερομηνίες - σταθμοί, ένα μικρό δείγμα του λαϊκού ηρωισμού, που συμπυκνώνουν όλες τις αρετές της εργατικής τάξης και της πρωτοπορίας της: Την αφοβία, τη μαχητικότητα, την ανυποχώρητη στάση μπροστά στον ταξικό εχθρό, την ανωτερότητα της οργάνωσης, την αυτοπεποίθηση που απορρέει από το δίκιο, από το μέλλον που ανήκει στους «από κάτω».

Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι ένα διαρκές ράπισμα σε όσους λένε ότι οι αγώνες δεν έχουν αποτελέσματα, ότι δεν έχουν νόημα η πάλη, η σύγκρουση, η οργάνωση στον τόπο δουλειάς. Είναι μια απάντηση σε όσους λένε ότι ο αντίπαλος είναι παντοδύναμος, ότι τίποτα δεν τον «λυγίζει», ότι δεν έχουν νόημα οι απεργίες, γενικότερα οι εργατικοί αγώνες. Η αντιδραστική θεωρία της «αναποτελεσματικότητας των αγώνων» διασπείρεται από αυτούς που θέλουν να προστατέψουν τα ιερά και τα όσια του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Ο Τσακαλώτος ψήφισε την εξαίρεση του Παναμά από τους φορολογικούς ""παραδείσους""

Με διαρροές στον Τύπο, το υπουργείο Οικονομικών προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις σχετικά με την απόφαση του ECOFIN στις 23/1/2018 να διαγράψει οκτώ χώρες από την κατηγορία των «μη συνεργάσιμων περιοχών φορολογικής δικαιοδοσίας». 

Ανάμεσα σ' αυτούς τους φορολογικούς «παραδείσους» ήταν και ο Παναμάς, για τον οποίο η κυβέρνηση έχει πει τα μύρια όσα, κραδαίνοντας τη λίστα με τους Ελληνες φοροφυγάδες που ανακαλύφθηκαν στο πλαίσιο της έρευνας για τα λεγόμενα «Panama papers». 

Τώρα, το υπουργείο ισχυρίζεται ότι η εξαίρεση του Παναμά από τη λίστα με τους «ύποπτους» φορολογικούς προορισμούς δεν σημαίνει ότι του δίνεται «άφεση αμαρτιών», αλλά μια ευκαιρία να μην επιστρέψει στη «μαύρη λίστα» της ΕΕ, αν συνεργαστεί με την προώθηση μεταρρυθμίσεων και την ανταλλαγή φορολογικών στοιχείων. 

Σημειώνουμε ότι η απόφαση των υπουργών Οικονομικών της ΕΕ ήταν ομόφωνη, που σημαίνει ότι την ψήφισε και η ελληνική κυβέρνηση. 

Οπως και να 'χει, τόσο ο ντόρος που σήκωσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τα «Panama papers», όσο και η απόφαση αυτή του ECOFIN, επιβεβαιώνουν την υποκρισία ενός συστήματος όπου η φοροαποφυγή για το κεφάλαιο έρχεται να συμπληρώσει τα φορολογικά και άλλα προνόμια που απολαμβάνει «νόμιμα». 

Αλλωστε, οι μεγαλύτεροι φορολογικοί «παράδεισοι» βρίσκονται σε κράτη - μέλη της ΕΕ, ενώ οι όποιες υποθέσεις αποκαλύπτονται, συνδέονται τις περισσότερες φορές με ανταγωνισμούς ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικά κέντρα και καπιταλιστικά κράτη. 

Μέχρι να επιτευχθεί ξανά κάποιου είδους συμβιβασμός και το χρήμα να συνεχίσει να ...αναπαύεται ανενόχλητο στον έναν ή στον άλλο «παράδεισο».

ΣΥΡΙΖΑ: Τέλος στην ανισότητα. Θα φορολογήσουμε το ...κεφάλαιο. Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;;;;

Η ...ανισοκατανομή του πλούτου και το γεγονός ότι «μεγαλώνει όλο και περισσότερο η ψαλίδα ανάμεσα στο υπερπλούσιο 1% του πλανήτη, που κατέχει ό,τι το υπόλοιπο 99%», ανησυχούν σοβαρά την κυβέρνηση, αν κρίνουμε από την αρθρογραφία στελεχών της, που ζητούν «προοδευτική διακυβέρνηση» με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, για να φορολογήσει το κεφάλαιο και να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός αντίστοιχου «ρεύματος» στην ΕΕ. 

Δουλεύουν ψιλό γαζί τον κόσμο που υποφέρει και προσπαθούν να καλλιεργήσουν την προσδοκία ότι μια κυβέρνηση της «αριστερής» σοσιαλδημοκρατίας μπορεί να μετριάσει, αν όχι να εξαλείψει τις κοινωνικές ανισότητες, που βαθαίνουν στο έδαφος του καπιταλισμού. 

Ποιος φταίει γι' αυτές τις ανισότητες, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ;

Ο «αχαλίνωτος νεοφιλελευθερισμός», που αναδεικνύει την επικαιρότητα του διλήμματος «πρόοδος - συντήρηση» και «εν τέλει, Αριστεράς - Δεξιάς». 

Ισχυρίζονται μάλιστα ότι μέχρι και το «διαβόητο ΔΝΤ» αναγνωρίζει πλέον την ανάγκη αύξησης του φόρου στους πλούσιους. 

Τέτοιες απόψεις και «συνταγές» δεν είναι καινούργιες. Δοκιμάστηκαν και σε προηγούμενες φάσεις ανάπτυξης του καπιταλισμού, από αστικές κυβερνήσεις που ευαγγελίζονταν το τέλος των ανισοτήτων, αλλά αυτό δεν ήρθε ποτέ.

 Οσο για τα ψευτοδιλήμματα που θέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, εξαερώνονται και μόνο από τα συχαρίκια που παίρνει από τις «ιέρειες» του νεοφιλελευθερισμού για την αντιλαϊκή πολιτική του. Ο καπιταλισμός ό,τι ήταν να δώσει το έδωσε και αυτό δεν μπορεί να το υπερβεί καμιά κυβέρνηση και καμιά «συνταγή» διαχείρισης στο έδαφος του σάπιου συστήματος. 

Απ' αυτή τη σκοπιά, τα παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ παραπέμπουν το λαό στη Δευτέρα Παρουσία και λιβανίζουν τον καπιταλισμό, όταν σήμερα προβάλλει επιτακτικά η ανάγκη της οργάνωσης για την ανατροπή του.

Αλ. Τσίπρας: Διαβεβαίωσε το κεφάλαιο ότι θα κινηθεί εντός της στρατηγικής που υπηρετεί την κερδοφορία του

Οι διαβεβαιώσεις προς το κεφάλαιο ότι θα κινηθεί στο πλαίσιο της στρατηγικής του, όπως αυτή καθορίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ενίσχυση της κερδοφορίας του και από την άλλη η επιχείρηση αποπροσανατολισμού και ο απροκάλυπτος εμπαιγμός σε βάρος της εργατικής τάξης, συνολικά του λαού, ότι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων γίνεται στο όνομα της «λαϊκής κυριαρχίας», ήταν τα στοιχεία που κυριάρχησαν από την ομιλία του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα,  που παρουσίασε στην Ολομέλεια της Βουλής τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης.

Ο Αλ.Τσίπρας ξεκίνησε την παρουσίαση των προγραμματικών δηλώσεων λέγοντας «η ανάκτηση της λαϊκής μας κυριαρχίας, η αποκατάσταση του ισότιμου ρόλου της χώρας μας στο θεσμικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, η αποκατάσταση της αξιοπρέπειας του λαού μας, η κοινωνική δικαιοσύνη και η πολιτισμική αναγέννηση της πατρίδας μας αποτελούν τους βασικούς στόχους της κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας». Όμως στο όνομα της «λαϊκής κυριαρχίας», επιβεβαίωσε τις δεσμεύσεις της κυβέρνησής του στους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη στρατηγική ενίσχυσης των επιχειρηματικών ομίλων, πήγε πιο πίσω ακόμα και από το πρόγραμμα πτωχοκομείου της Θεσσαλονίκης, ξεκαθάρισε ότι θα λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να ενισχύσει τις επενδύσεις των μονοπωλιακών ομίλων, όπως είναι το σταθερό φορολογικό πλαίσιο, ενώ οι ιδιωτικοποιήσεις θα συνεχιστούν κανονικά, μόνο που τώρα θα χαρακτηρίζονται αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Αφού εξύμνησε την ΕΕ, λέγοντας ότι στόχος της κυβέρνησης είναι «να ξανακερδίσουμε τις ιδρυτικές αρχές και αξίες της ενωμένης Ευρώπης. Της Ευρώπης της αλληλεγγύης, της ανάπτυξης και της δημοκρατίας», συμπλήρωσε πως «το τοπίο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη παραμένει δύσκολο, αλλά είναι ήδη διαφορετικό». «Η Ελλάδα παραμένει στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, αλλά αυτή τη φορά με θετικό πρόσημο. Ως πρωταγωνιστής και όχι ως κομπάρσος».

Στο διά ταύτα όσον αφορά τη διαπραγμάτευση, επιτέθηκε στην προηγούμενη κυβέρνηση, λέγοντας ότι όπως ο ίδιος διαπίστωσε «φρόντισε να δημιουργήσει, με απολύτως δική της ευθύνη, ασφυκτικά πλαίσια διαπραγμάτευσης, ώστε να αναγκάσει τη χώρα να ξαναμπεί σε βαθύ μνημόνιο». «Ενημερώθηκα ότι αρχική επιλογή των εταίρων μας ήταν η εξάμηνη τεχνική παράταση του προγράμματος και κατόπιν ελληνικής επιμονής προσδιορίστηκε το χρονικό όριο της 28ης Φεβρουαρίου». «Φρόντισαν, πρόσθεσε, για την αποτυχία της Ελλάδας, προκειμένου οι ίδιοι να δικαιωθούν», «αυτό που ξέχασαν, όμως, να λογαριάσουν» είναι ότι «υπάρχει κι ένας σημαντικός παράγοντας. Ο λαϊκός παράγοντας. Ο ελληνικός λαός και οι ευρωπαϊκοί λαοί, που δεν θα το επιτρέψουν», δείχνοντας ότι βασική επιδίωξη της κυβέρνησης είναι ο εγκλωβισμός του λαού κάτω από ξένες σημαίες για τα συμφέροντά του. «Ήδη οι πολίτες στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν κινητοποιηθεί, παίρνουν πρωτοβουλίες συμπαράστασης και αλληλεγγύης», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.

Έτσι έκανε σαφές ότι «επαναλαμβάνουμε σε όλους τους τόνους: Η Ελλάδα θέλει να εξυπηρετήσει το χρέος της». «Η νέα κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας επιθυμεί, επιδιώκει και εργάζεται ώστε να συνδυάσει τις θεσμικές και δημοσιονομικές υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρωζώνη», «ο σεβασμός των δημοσιονομικών στόχων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης αποτελεί ευρωπαϊκή υποχρέωση της χώρας». Αυτό που η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους είναι μια νέα συμφωνία σ’ ένα «πρόγραμμα-γέφυρα μέχρι και τον Ιούνιο. Ούτως ώστε να έχουμε το δημοσιονομικό χρόνο που απαιτεί μια ειλικρινής διαπραγμάτευση για την αναδιάρθρωση του χρέους και για ένα νέο πρόγραμμα συνεργασίας και ανάπτυξης μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρωπαίων εταίρων».

«Η επίτευξη ισοσκελισμένων προϋπολογισμών δεν είναι θέμα δεσμεύσεων προς τους εταίρους. Είναι η προϋπόθεση της οικονομικής μας αυτοδυναμίας και άρα της εθνικής μας κυριαρχίας. Είναι η προϋπόθεση για μια ισχυρή διαπραγματευτική θέση και εν τέλει για θετική έκβαση της διαπραγμάτευσης», πρόσθεσε.

Όσον αφορά τις υπόλοιπες προγραμματικές δηλώσεις, ανάμεσα σε άλλα ανακοίνωσε:

• «Προχωράμε λοιπόν άμεσα στην αποκατάσταση των αντισυνταγματικά απολυμένων από το δημόσιο τομέα: Των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών, των σχολικών φυλάκων, των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ». Τόνισε μάλιστα ότι δεν είναι και κανένα ανατρεπτικό μέτρο, αφού «η αποκατάστασή τους δεν θα επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό καθώς θα γίνει στο πλαίσιο των προσλήψεων που προβλέπονται ήδη από τον τρέχον προϋπολογισμό για το 2015».
  
  
• «Προωθούμε άμεσα ρύθμιση για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων με αντικειμενικά και αξιοκρατικά κριτήρια», δηλαδή η αξιολόγηση είναι εδώ αλλά με άλλη μέθοδο.
  
  
• Πάταξη διαφθοράς, διαπλοκής, φοροδιαφυγής, χωρίς βέβαια να θίγονται στο ελάχιστο τα προνόμια του κεφαλαίου. Η «δράση» της κυβέρνησης ενάντια της διαπλοκής θα είναι η επιβράβευση της υγιούς επιχειρηματικότητας, δηλαδή «καλών» μονοπωλίων, με την επαναξέταση της λίστας Λαγκάρντ, των προμηθειών και συμβάσεων του Δημοσίου κ.ά.
  
  
• «Θεσπίζουμε αφορολόγητο όριο στα 12.000 ευρώ».
  
  
• «Προχωράμε στην καταγραφή των περιουσιών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μέσω του περιουσιολογίου που θα δίνει σαφή εικόνα για τη φοροδοτική ικανότητα πολιτών και επιχειρήσεων».
  
  
• «Καταργούμε τον ΕΝΦΙΑ από το 2015», όμως αντικαθίσταται από άλλο «Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας». Κάλεσε τους εργαζόμενους να πληρώσουν κανονικά τις τελευταίες δόσεις που αντιστοιχούν στο φόρο του 2014.
  
  
• «Αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, η οποία όμως θα γίνει σταδιακά μέχρι το 2016, ώστε να διασφαλιστεί η αρμονική προσαρμογή της πραγματικής οικονομίας». Χωρίς να γίνεται ούτε κουβέντα για ξήλωμα του αντεργατικού πλέγματος των ελαστικών μορφών απασχόλησης.
  
  
• «Άμεσα ξεκινά το ειδικό πρόγραμμα ανάκτησης της εργασίας με τον αναπροσανατολισμό των κονδυλίων του υπουργείου Εργασίας, ώστε σε ορίζοντα τετραετίας να δημιουργηθούν εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό, το δημόσιο και τον κοινωνικό τομέα της οικονομίας». Με λίγα λόγια χρηματοδότηση των επιχειρήσεων.
  
  
• «Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι μια συμφωνία που θα απελευθερώσει τη δυναμική της ελληνικής οικονομίας και θα βοηθήσει στην υλοποίηση πλουραλιστικών οικονομικών δράσεων στο χώρο της Ενέργειας, του τουρισμού, της ναυτιλίας, της αγροτικής παραγωγής, της βιομηχανίας, της μεταποίησης, των επικοινωνιών».
  
  
• «Κίνητρα για ξένες επενδύσεις και διακρατικές συμφωνίες, για αναπτυξιακές κοινοπραξίες με τη συμμετοχή του ελληνικού δημοσίου, στα πλαίσια πάντα των ευρωπαϊκών κανόνων. Ένα ισχυρό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων που δεν πρέπει να υπολογίζεται στο έλλειμμα, όπως άλλωστε ζητούν και οι Γάλλοι και Ιταλοί εταίροι μας».
  
  
• «Η νέα κυβέρνηση θέλει και θα στηρίξει τις ιδιωτικές επενδύσεις που μπορούν να παίξουν κομβικό ρόλο στην προσπάθεια της παραγωγικής ανασυγκρότησης». «Δεν παραχωρούμε, ούτε ξεπουλάμε τα δίκτυα και τις υποδομές της χώρας που αποτελούν εθνικό κεφάλαιο. Δεν ξεπουλάμε το φυσικό και ορυκτό μας πλούτο. Διότι άλλο η αξιοποίηση του εθνικού κεφαλαίου και της περιουσίας της δημόσιας περιουσίας και άλλο το ξεπούλημα».
  
  
• Όσο για το τραπεζικό σύστημα, ανέφερε την «ίδρυση ενδιάμεσου δημόσιου φορέα για τη διαχείριση των κόκκινων και επιχειρηματικών δανείων». «Μέχρι την ψήφιση των νομοθετημάτων και την έκδοση των απαραίτητων Υπουργικών Αποφάσεων για την υλοποίηση των μέτρων ρύθμισης των κόκκινων δανείων, απαγορεύεται κάθε πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας», όμως δεν ανέφερε τι θα γίνει μετά... Και «ίδρυση αναπτυξιακής τράπεζας, για την υπέρβαση της χρηματοδοτικής ασφυξίας και την ουσιαστική διευκόλυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας».
  
  
  
   Πηγή: 902.gr

Η αστική τάξη δεν κρύβει λόγια!!!

Γελοιογραφία: Πάνος Μαραγκός

Η αστική τάξη προβάλλει ευθέως τα συμφέροντά της, κάνει καθαρό ποια πολιτική πρέπει με συνέπεια να ακολουθηθεί, ώστε να υπηρετείται ο ένας και μοναδικός σκοπός που είναι η όσο το δυνατόν αδιατάρακτη αύξηση των κερδών. Ετσι, ενόψει της εξόδου στις αγορές και ενώ στο εσωτερικό της χώρας αναπτύσσεται ένας «καβγάς» για το ποια πολιτική δύναμη μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα αυτήν την προοπτική, έρχονται μια σειρά από άρθρα και παρεμβάσεις από αστικά επιτελεία που βάζουν τα πράγματα στη θέση τους:

Κάνουν καθαρό ότι το κρίσιμο δεν είναι ποιος θα κυβερνήσει αλλά τι θα κάνει. Αυτό που πρέπει να εξασφαλίζεται είναι η με κάθε τρόπο στήριξη του «δικαιώματος» του κεφαλαίου στο μέγιστο κέρδος. Αυτή η αξίωση, που παριστάνουν πως δεν ακούν οι «καβγαδίζοντες» στο πολιτικό προσκήνιο, προσδιορίζει τα πραγματικά προαπαιτούμενα του κεφαλαίου.

Οταν, για παράδειγμα, η αστική τάξη ζητά να εξασφαλίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση η «δημοσιονομική ουδετερότητα», αυτό σημαίνει ότι τα όποια κυβερνητικά μέτρα αφορούν ζητήματα κοινωνικής πολιτικής να μη δημιουργούν κόστος στο κρατικό ταμείο, του οποίου τα έσοδα έχουν μία και μόνο αποστολή: Να είναι διαθέσιμα στους καπιταλιστές. Το λένε ωμά: Κόψε το λαιμό σου πού θα βρεις χρήματα για το Ασφαλιστικό και την Πρόνοια, να κάνετε μπίζνες, λένε στις τοπικές διοικήσεις, αρκεί να μη φορτώνεται με κόστος το κρατικό ταμείο.

Οταν λένε πως πρέπει να διασφαλιστεί ότι «οι προοπτικές κερδοφορίας της ελληνικής παραγωγής θα είναι καλές για αρκετό καιρό και η επιδίωξη του κέρδους θα παραμείνει προστατευόμενη κοινωνική δραστηριότητα», κάνουν απόλυτα καθαρό ότι η κυβερνητική πολιτική οφείλει όχι μόνο να δημιουργεί συνθήκες αύξησης των καπιταλιστικών κερδών αλλά και πείθει το λαό ότι αυτό είναι προς το συμφέρον του.

Οταν λένε «να διασφαλιστεί ότι θα συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις» και, για να μη δημιουργείται αμφιβολία συμπληρώνουν χαρακτηριστικά, «η Ελλάδα δε θα επαναφέρει κορπορατίστικες ρυθμίσεις και ειδικά προνόμια που καταργήθηκαν τα τελευταία χρόνια», αξιώνουν συνέπεια τόσο στις ανατροπές όσο και στην κατάργηση κατακτήσεων, που κατ' αυτούς συνιστούν προνόμια εργαζομένων.

Και όταν, τέλος και κύρια, αξιώνουν κάθε πολιτικό κόμμα που διεκδικεί την κυβέρνηση να δηλώσει πίστη στο «σύστημα αξιών στο οποίο συλλογικώς "ορκίζονται" τα κράτη του δυτικού συνασπισμού», εννοούν ότι πρέπει να διακηρύσσεται με κάθε τρόπο πως ο καπιταλισμός είναι «ένα το κρατούμενο». Και εφόσον αυτό διακηρυχθεί, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να «διατηρηθεί ο σεβασμός για τις δικαιοπραξίες που συνάπτουν τα πρόσωπα, νομικά και φυσικά, χωρίς την απειλή κρατικοποιήσεων και άλλων "επαναστατικών" εκκαθαρίσεων».

Με δεδομένο ότι αυτά είναι ορισμένα από τα πραγματικά προαπαιτούμενα που θέτει η αστική τάξη για την όποια κυβέρνηση της χώρας και πως αυτά τα προαπαιτούμενα είναι αιτία πολέμου για το εργατικό κίνημα που επιβάλλεται να βάλει κάθε εμπόδιο στην ικανοποίησή τους, αυτό που μένει ανοιχτό είναι η απάντηση του κάθε επίδοξου κυβερνήτη. Η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ έχει ήδη απαντήσει θετικά σ' αυτές τις αξιώσεις μέσα από την κυβερνητική της πολιτική. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, πριν δύο μέρες, έλεγε ότι η κυβέρνησή του «δε θα δεχτεί κανένα προαπαιτούμενο» σε σχέση με τη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με την τρόικα. Εχει, όμως, ήδη αποδεχτεί τα κύρια προαπαιτούμενα που απαιτεί το κεφάλαιο, τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, τις δεσμεύσεις της ΕΕ, την υπεράσπιση της ανταγωνιστικότητας, συνολικά το σημερινό καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Αυτό που μένει είναι να αποδείξει στην αστική τάξη ότι με τη δικιά του διαχείριση θα τα καταφέρει καλύτερα από ΝΔ - ΠΑΣΟΚ.

Πηγή: Ριζοσπάστης

Νίκος Μπογιόπουλος: Μπορούμε!!!!

Ζούμε σ’ ένα πλανήτη όπου κατοικούν 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Σ’ αυτόν τον πλανήτη λιγότεροι από 2.000 άνθρωποι κατέχουν περιουσία που -σύμφωνα με τη «λίστα Forbes» - έχει εκτιναχτεί στα 6,4 τρισεκατομμύρια δολάρια, αλλά την ίδια ώρα το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού (3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι) στερείται την πρόσβαση σε βασικά αγαθά για την ανθρώπινη ύπαρξη: Τροφή, καθαρό νερό, οποιαδήποτε κοινωνική υποδομή (στέγη, ηλεκτρικό, αποχέτευση, παιδεία, στοιχειώδεις υπηρεσίες υγείας, περίθαλψης, κ.λπ.).

Ζούμε σ’ έναν κόσμο που η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων θα μπορούσε να εξασφαλίσει να έχουν όλοι απ' όλα. Αλλά το 1/6 της ανθρωπότητας είναι θύμα υποσιτισμού. Ποτέ στο παρελθόν της ανθρώπινης ιστορίας δεν έχει καταγραφεί τέτοιας έκτασης βαρβαρότητα. 

Ακούγεται εξωφρενικό, αλλά είναι η πραγματικότητα:

• Θα ήταν αρκετό μόνο το 4% της περιουσίας των 225 πλουσιότερων κεφαλαιοκρατών για να εξασφαλιστεί τροφή για όλους τους κατοίκους της Γης.
• Θα αρκούσαν οι περιουσίες των 7 πλουσιότερων καπιταλιστών για να εξαλειφθεί για πάντα η φτώχεια.
•  

Φυσικά υπάρχει μια «λεπτομέρεια»: Αν ο καπιταλισμός είχε τέτοιες ευαισθησίες, δε θα ήταν καπιταλισμός.

***

Ο καπιταλισμός, ένα κοινωνικό σύστημα που βασίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, έχει ως κινητήρια δύναμη για την ύπαρξή του την αναζήτηση του κέρδους. Tου όλο και μεγαλύτερου κέρδους. Η ρήση του Μαρξ αποτελεί αξεπέραστη ακτινογραφία του καπιταλισμού: 

   

Αυτό το σύστημα δε θα μπορούσε παρά να είναι σύμφυτο, σε κάθε του βήμα, με τη μαζική υπαγωγή σε καθεστώς εξαθλίωσης τεράστιων κοινωνικών στρωμάτων που έχουν εξασφαλισμένο ένα και μόνο «προνόμιο»: Να πληρώνουν τα σπασμένα της διαδοχικής και επαναλαμβανόμενης κρίσης του συστήματος.

Μήπως, όμως, όλα αυτά που περιγράψαμε και συμβαίνουν στον κόσμο είναι προϊόν της «μοίρας»; Μήπως είναι «γραφτό» και «αναπόφευκτο» οι λαοί να ζουν στην εκμετάλλευση; Στη φτώχεια. Στη δυστυχία. Στην ανέχεια. Στην ανασφάλεια.

Όχι, φυσικά. Τα όσα αποτρόπαια ζούμε δε συνιστούν «θεϊκό νόμο». Αυτό το μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης απορρέει από άλλους νόμους. Όχι «φυσικούς»,  αλλά εξόχως «εξαναγκαστικούς». Ο νόμος των αβυσσαλέων κοινωνικών ανισοτήτων έλκει την «νομιμότητά του» από το γεγονός ότι σήμερα: 

• Οι 356 πλουσιότερες δυναστείες του κόσμου απολαμβάνουν πλούτο που ξεπερνά το ετήσιο εισόδημα του 40% της ανθρωπότητας.
• Μόλις  740 πολυεθνικές ελέγχουν το 80% του παγκόσμιου πλούτου!
• Μόλις 147 από τις παραπάνω πολυεθνικές κατέχουν από μόνες τους το 40% του παγκόσμιου πλούτου!

***

Μισό αιώνα μετά την έφοδο του ανθρώπου στο Φεγγάρι, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να το αρνηθεί:  Ζούμε σε μια εποχή που το μέγεθος των κεφαλαίων είναι ασύλληπτο. Που η ανθρωπότητα έχει στη διάθεσή της ασύλληπτης ποιότητας και ποσότητας μέσα και δυνατότητες για την παραγωγή προϊόντων και αγαθών. Κι όμως: Ποτέ άλλοτε η ανθρωπότητα δεν είχε βιώσει τέτοιες ανισότητες, τέτοια ανασφάλεια και τέτοιας έκτασης φτώχεια.

Τι παραλογισμός! Πράγματι. Μόνο που πρόκειται για έναν παραλογισμό απολύτως συνεπή με τη λογική του συστήματος. Η σύμφυση του πρωτοφανούς πλούτου με την απόλυτη αποστέρηση αποτελεί την αναπόδραστη συνέπεια των αγεφύρωτων και ανταγωνιστικών αντιθέσεων του καπιταλιστικού συστήματος. Αλλά μπροστά στην έκταση και το μέγεθος αυτών των αντιθέσεων, τι άλλη απόδειξη χρειάζεται για τον ξεπερασμένο - ιστορικά - χαρακτήρα αυτού του συστήματος;

Συνεπώς: Ούτε τα τεχνολογικά μέσα λείπουν, ούτε τα χρήματα, ούτε ο πλούτος, ούτε οι επιστημονικές δυνατότητες ώστε να οικοδομηθούν τα πάντα από την αρχή. Να γκρεμιστεί αυτός ο παραλογισμός και να χτιστεί ο κόσμος σε άλλη βάση. Έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η πανανθρώπινη εξύψωση. Να εξασφαλιστεί εκείνη η προς τα πάνω ισότητα, ώστε:

• Οι πάντες να απολαμβάνουν όλα όσα υπαγορεύονται από τις ανάγκες τους.
• Οι πάντες να μπορούν να προσφέρουν στην κοινωνία όλα όσα τους επιτρέπουν οι ικανότητές τους.

***

Όλα γύρω μας το επιβεβαιώνουν: Από την άποψη των αντικειμενικών προϋποθέσεων τίποτα δε λείπει για να φτιαχτεί ο κόσμος διαφορετικά. Για να οικοδομηθεί και να λειτουργεί με κριτήριο την ικανοποίηση των αναγκών των πολλών και όχι τα κέρδη, την ξιπασιά και τα λούσα των λίγων.

Αυτό που λείπει, αυτό που απουσιάζει για να μετασχηματιστούν οι δυνατότητες σε πραγματικότητα, είναι ένα και μόνο: Είναι η συνειδητοποίηση των δισεκατομμυρίων ανθρώπων, αυτών που παράγουν τον πλούτο, ότι έχουν τη δύναμη να κάνουν ακριβώς αυτό: Να μετασχηματίσουν τη δύναμή τους σε πράξη. Που σημαίνει: Να ενωθούν μεταξύ τους,  να σπάσουν τις αλυσίδες τους, να οργανωθούν, να επαναστατήσουν ενάντια στο άδικο και να φτιάξουν το δικό τους κόσμο.

Είναι ουτοπικό να προσμένει κανείς ότι θα συμβεί; Η’ για να το θέσουμε αλλιώς: Είναι κατορθωτό, είναι «μπορετό» να συμβεί κάτι τέτοιο στον κόσμο; Είναι «μπορετό» να συμβεί κάτι τέτοιο στην Ελλάδα των 6,3 εκατομμυρίων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, αλλά 559 ολιγάρχες κατέχουν το 45% του πλούτου της;

Ναι, είναι «μπορετό»! Είναι ρεαλιστικό! Και άμεσα κατορθωτό! Δεν είναι λίγοι εκείνοι που  θα μιλήσουν για «ονειροπόλημα» και ανεδαφικό «ευχολόγιο». Στην πραγματικότητα είναι ο δικός τους «ρεαλισμός» που συνιστά προϊόν του εγκιβωτισμού της ανθρώπινης σκέψης στα στεγανά της μίζερης φωτογραφίας του σήμερα. Αλλά αν ίσχυε ο «ρεαλισμός» τους, τότε σε αυτή την περίπτωση, οι δούλοι θα ήταν ακόμα δούλοι.

Πηγή: enikos.gr

 

Νίκος Μπογιόπουλος: Ελλάδα: “Η χώρα με τον δεύτερο αυξανόμενο πληθυσμό πολυεκατομμυριούχων στην Ευρώπη”!!!!!!!!!

Στοιχείο πρώτο: Σύμφωνα με τα στοιχεία-σοκ που ανακοίνωσε το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής οι Έλληνες που ζουν σε συνθήκες ένδειας, φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού ανέρχονται στα 6,3 εκατομμύρια!

    Στοιχείο δεύτερο: Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ μόνο μέσα σε ένα χρόνο, από το 2012 στο 2013, τα νοικοκυριά που είχαν τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν θέρμανση για τα σπίτια τους μειώθηκαν κατά 31,3%...

    Στοιχείο τρίτο: Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ το ποσοστό ανεργίας των νέων ανήλθε μεσοσταθμικά το 2013 στο 58,3%...

    Τα προηγούμενα δεδομένα αξίζει να συγκριθούν με ένα ακόμα στοιχείο. Προέρχεται από την έρευνα της εταιρείας «Wealth-Χ» με έδρα τη Σιγκαπούρη και της ελβετικής τράπεζας UBS. Η έρευνα αφορά στην καταγραφή των υπερδισεκατομμυριούχων ανά τον κόσμο. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

    Στοιχείο τέταρτο: Στην Ελλάδα το 2014 είχαμε 11 τον αριθμό Έλληνες κροίσους από 9 που είχαν καταγραφεί το 2013, οι οποίοι αύξησαν την περιουσία τους από τα 16 δισ. δολάρια στα 18 δισ. δολάρια (14,2 δισ. ευρώ). Σύμφωνα με την ίδια έρευνα επιβεβαιώνεται η τάση που είχε καταγραφεί από πέρσι στην αντίστοιχη έκθεση της «Wealth-Χ» στην οποία τονιζόταν ότι όσον αφορά τα άτομα με περιουσία μεγαλύτερη των 30 εκατ. δολαρίων η Ελλάδα έχει αναδειχτεί «η χώρα με τον δεύτερο αυξανόμενο πληθυσμό πολυεκατομμυριούχων στην Ευρώπη» (A. Γιαννίκος, http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=447986) …

    Από τα παραπάνω προκύπτουν τα εξής:

    Συμπέρασμα πρώτο: Η Ελλάδα έχει μετατραπεί παγκοσμίως σε ένα ανελέητο πειραματικό εργαστήριο του πιο αδυσώπητου καπιταλισμού. Στο όνομα της κρίσης και της τάχα μου «αντιμετώπισής της» ο μοναδικός νόμος που βασιλεύει είναι ο κεφαλαιοκρατικός νόμος της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου στα χέρια των πολυεθνικών και των μονοπωλίων. Παίρνουν από τους πολλούς τα πάντα και τα δίνουν όλα στους λίγους!

    Στην Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων ανθρώπων, τα 6,3 εκατομμύρια έχουν περιπέσει στην ένδεια, αλλά την ίδια ώρα τα θησαυροφυλάκια της ολιγαρχίας μεγεθύνονται κατά ρυθμό ευθέως ανάλογο των κοινωνικών ερειπίων. Στην Ελλάδα των 6,3 εκατομμυρίων φτωχών, μόλις 11 άνθρωποι, ποσοστό 0,00011% του πληθυσμού, κατέχει πλούτο που αντιστοιχεί σχεδόν στο 10% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας! Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε «υπόδειγμα» χώρας που  οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι.

    Συμπέρασμα δεύτερο: Αυτοί που κυβέρνησαν, που επί δεκαετίες διαχειρίστηκαν τα κοινά για λογαριασμό βιομηχάνων, τραπεζιτών, εργολάβων, «νταβατζήδων», τοκογλύφων και κερδοσκόπων, είναι εκείνοι που χρεοκόπησαν, που ξεφτίλισαν και κατάντησαν τον ελληνικό λαό εδώ που τον κατάντησαν. Αλλά είναι οι ίδιοι που παριστάνουν τους «σωτήρες». Και ενώ καμώνονται τους «σωτήρες» το αποτέλεσμα της «σωτηρίας» είναι η αποθέωση των αβυσσαλέων κοινωνικών ανισοτήτων ανάμεσα στην συντριπτική πλειοψηφία του λαού και σε μια απειροελάχιστη «κάστα» εκπροσώπων της χρηματιστικής ολιγαρχίας.

    Συνεπώς: Αν οι «σωτήρες» μας αν γνώριζαν τι σημαίνει πολιτική τσίπα και πολιτικό φιλότιμο (στα οποία συχνά αναφέρονται), θα είχαν να επιλέξουν ανάμεσα σε δυο επιλογές:

    α) Ή θα έβαζαν μια πέτρα στο λαιμό τους και θα εκλιπαρούσαν γονατιστοί να ανοίξει η γη και η θάλασσα για να τους καταπιεί ή β) θα εμφανίζονταν ενώπιον των εκατομμυρίων μισθοσυντήρητων, χαμηλοσυνταξιούχων, ανέργων, πτωχευμένων, και θα τους έλεγαν ένα και μόνο πράγμα:

«Ελληνίδες και Έλληνες, σας ζητάμε συγνώμη, αλλά ξέρουμε ότι με το κακό που σας προκαλέσαμε είναι αδύνατο να μας συγχωρήσετε. Γι' αυτό ως ελάχιστη ένδειξη ντροπής και ανάληψης των ευθυνών μας, σας δηλώνουμε ότι εξαφανιζόμαστε από προσώπου Γης και ότι το μόνο πια που σας ζητάμε είναι, αν μπορείτε, να μας ξεχάσετε».

    Αυτό θα έκαναν!

    Φυσικά, δεν μας διαφεύγει ότι μια τέτοια προσέγγιση ακούγεται πολύ… «λαϊκιστική» στα ευερέθιστα αυτάκια των δυναστών του λαού. Όπως, επίσης, δεν μας διαφεύγει το κυριότερο: Ότι η πολιτική, ως έκφραση συμφερόντων, ταξικών συμφερόντων, δεν διεξάγεται ούτε με όρους τσίπας, ούτε με όρους φιλότιμου, ειδικά μάλιστα όταν μιλάμε για εκείνη την πολιτική που υπηρετεί τους λίγους, βασανίζοντας τους πολλούς.

    Αντίθετα, στον πραγματικό κόσμο, εδώ που η «αυτοκριτική» είναι το συγχωροχάρτι για τις νέες αγιοαμαρτίες, έχουμε την πολιτική κάστα των δήθεν «σωτήρων», όλους αυτούς που οι Ηρόστρατοι και οι Γουλιμήδες δεν πιάνουν μπροστά τους χαρτωσιά, οι οποίοι διαθέτουν από πάνω και το απερίγραπτο θράσος να ποζάρουν σαν «σοφοί», σαν «Μεσσίες»!

    Θα ’λεγε κανείς ότι είναι πραγματικά απίθανο να παριστάνουν τους «σωτήρες» οι Ηρόστρατοι. Το πιο απίθανο, όμως, είναι ότι ο ελληνικός λαός τους ανέχεται – ακόμα – να δίνουν τέτοιου είδους παραστάσεις και να βαφτίζουν «μονόδρομο» την παραμονή του κόσμου της εργασίας σε ένα πολιτικό και οικονομικό καθεστώς που τον εξανδραποδίζει…

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Πρόκληση οι νέες φοροαπαλλαγές για το εφοπλιστικό κεφάλαιο

Ο υπουργός Ναυτιλίας προανήγγειλε «ανατροπή» εντός του 2014 της περιβόητης «οικειοθελούς φορολόγησης» και άλλων φόρων που «καθιστούν το ελληνικό πλοίο ασύμφορο»!

Η απάτη της δημαγωγικής καμπάνιας περί «οικειοθελούς φορολόγησης» των εφοπλιστών αποκαλύφθηκε πλήρως χτες από τον υπουργό Ναυτιλίας, Μ. Βαρβιτσιώτη. Δύο περίπου μήνες μετά την αποκάλυψη ότι η κυβέρνηση δεν είχε εισπράξει ούτε ένα ευρώ από την πολυδιαφημισμένη «οικειοθελή φορολόγηση» των εφοπλιστών (από το ...ιλιγγιώδες ποσό των 20 ευρώ την ημέρα ανά καράβι δηλαδή!), ο υπουργός σε χτεσινή συνέντευξή του ουσιαστικά έκανε σαφές ότι οι εφοπλιστές δεν πρόκειται να πληρώσουν δεκάρα τσακιστή, αφού προτείνει την ...«ανατροπή» της «οικειοθελούς φορολόγησης», καθώς και «άλλων φορολογικών ρυθμίσεων», που όπως προκλητικά ισχυρίστηκε «καθιστούν το ελληνικό πλοίο ασύμφορο»!

Προαναγγέλλοντας νέες φοροαπαλλαγές για το εφοπλιστικό κεφάλαιο εντός του 2014, ο Μ. Βαρβιτσιώτης σημείωσε μεταξύ άλλων: «Το υπουργείο Οικονομικών έχει προχωρήσει σε μια φορολόγηση της ελληνικής ναυτιλίας (...) κάτι που είχαμε αποφασίσει με τη ναυτιλιακή κοινότητα μέσα από τη διαδικασία του συνυποσχετικού, δηλαδή τον τριπλασιασμό του φόρου τον οποίο πληρώνουν οι εφοπλιστές για την επόμενη τριετία. Πήγαμε σε έναν τριπλασιασμό και υπάρχουν και άλλες φορολογικές ρυθμίσεις, οι οποίες σήμερα καθιστούν το ελληνικό πλοίο ασύμφορο. Αυτή τη διάσταση θέλουμε ν' ανατρέψουμε. Θέλουμε να κάνουμε το ελληνικό πλοίο και την ελληνική σημαία ανταγωνιστική (...) Θα συζητήσουμε και με τον κ. Χαρδούβελη, ώστε να δούμε πώς θ' αντιμετωπίσουμε το θέμα της φορολόγησης της ελληνικής ναυτιλίας. Είμαστε στην ολοκλήρωση μιας τέτοιας διαδικασίας. Θα έχουμε αποφάσεις σαφέστατα μέσα στο 2014 (...) δεν μπορούμε μόνο με βάση το μνημόνιο να κοιτάζουμε έναν παραδοσιακό κλάδο της ελληνικής οικονομίας, ο οποίος έχει προσφέρει πάρα πολλά και για την ύπαρξη του οποίου το ελληνικό κράτος ουσιαστικά δεν έχει επενδύσει ούτε ένα ευρώ»!

Φόροι για το «θεαθήναι»

 

Στην πραγματικότητα βέβαια, οι εφοπλιστές απολαμβάνουν σήμερα τουλάχιστον 56 φοροαπαλλαγές και άλλα προνόμια, κατοχυρωμένα με νόμους του 1953 και με το Σύνταγμα του 1975. Οι φορολογικές υποχρεώσεις τους εξαντλούνται με τη φορολόγηση στη βάση της χωρητικότητας και της ηλικίας του πλοίου με το σύστημα «tonnage tax» και όχι με κριτήριο τα ετήσια έσοδα και τα κέρδη τους. Ετσι, οι εφοπλιστές π.χ. για πλοίο 40.000 τόνων, που με το χαμηλότερο ημερήσιο ναύλο των 8.100 δολαρίων έχει συνολικό ετήσιο κύκλο εργασιών 2.956.500 δολάρια από ναύλα, θα καταβάλουν ετήσιο φόρο 14.300 ευρώ! Λιγότερο δηλαδή από ό,τι ένας περιπτεράς...

Το δε «συνυποσχετικό», στο οποίο αναφέρεται ο υπουργός, υπογράφτηκε τον Ιούλη του 2013 και προέβλεπε την «εθελοντική» εισφορά των ναυτιλιακών εταιρειών προς το κράτος, με το ποσό των 400 εκατ. ευρώ σε τρία χρόνια, το οποίο ισοδυναμούσε με 20 ευρώ τη μέρα ανά μονάδα πλοίου! Ούτε σταγόνα στον ωκεανό δηλαδή των κερδών που αποκομίζουν οι Ελληνες εφοπλιστές, οι οποίοι κομπάζουν ότι είναι η πρώτη ναυτική δύναμη, ελέγχοντας το 16,25% του παγκόσμιου στόλου και σχεδόν το 40% του ευρωπαϊκού.

Να σημειωθεί ακόμα ότι οι Ελληνες εφοπλιστές έχουν επενδύσει 13 δισ. δολάρια (9,4 δισ. ευρώ) για την κατασκευή 275 νέων πλοίων το 2013, ενώ μόνο το πρώτο τετράμηνο του 2014 έκαναν επενδύσεις 5,6 δισ. δολαρίων για 148 νέα πλοία από 2,3 που είχαν επενδύσει το αντίστοιχο 4μηνο πέρσι.

Θυμίζουμε ότι ο Μ. Βαρβιτσιώτης, μιλώντας στις 20 Ιούνη στο Ελληνο-κινεζικό Φόρουμ Συνεργασίας για τη Ναυτιλία, περιέγραφε και άλλα μέτρα ενίσχυσης των εφοπλιστών. Ειδικότερα, έκανε εκτενή αναφορά στη διακυβερνητική συμφωνία που αφορά το κοινό ταμείο Ελλάδας - Κίνας, που «λειτουργεί» από το 2010, για την ενίσχυση των Ελλήνων εφοπλιστών που κατασκευάζουν στην Κίνα τα καράβια τους. Η συμφωνία αφορά «την ενίσχυση της συνεργασίας με την Κινεζική Αναπτυξιακή Τράπεζα, η οποία θα αποφέρει σημαντική χρηματοοικονομική βοήθεια (...) σε Ελληνες πλοιοκτήτες κάθε βεληνεκούς. Το 2010, μέσα στη δίνη της διεθνούς οικονομικής κρίσης, η Κινεζική Αναπτυξιακή Τράπεζα δημιούργησε κεφάλαιο 5 δισ. δολαρίων για τους Ελληνες πλοιοκτήτες που παρήγγειλαν πλοία από τα κινεζικά ναυπηγεία. Σήμερα, με τη νέα συμφωνία, ενδυναμώνουμε τη μέχρι τώρα συνεργασία, ενώ, επιπρόσθετα, προωθούμε την οικονομική ενίσχυση σε επενδύσεις που συνδέονται με τα λιμάνια μας».

 Πηγή: Ριζοσπάστης

 

Αν. Σαμαράς : Νέα μείωση φορολογίας στους...... μεγαλοεπιχειρηματίες!!!!!

 Αέρα στα πανιά των μεγαλοεπιχειρηματιών, για να κάνουν επενδύσεις, προσπάθησε να δώσει ο Αντ. Σαμαράς με την ομιλία του στο Ελληνογερμανικό Επιμελητήριο. ""Δημιουργείται στη χώρα μας ένα νέο κλίμα, κατεξοχήν φιλικό προς την επιχειρηματικότητα, τον επιχειρηματία», είπε συμπληρώνοντας:

 «Ξέρω ότι υπάρχουν ακόμα προβλήματα με τη φορολογία, θα μειώσουμε τη φορολογία». Εδώ που τα λέμε, δεν έχει και άδικο. Τσάκισε μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις, μείωσε εργοδοτικές εισφορές, τσάκισε τα κονδύλια του προϋπολογισμού για Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια, επέβαλε αβάστακτους φόρους στο λαό και όχι στο κεφάλαιο, τους έκανε ευνοϊκό «επενδυτικό νόμο». Ολα όσα, δηλαδή, δίνουν σχεδόν τσάμπα εργαζόμενους, (ακόμη και τσάμπα με τη μαθητεία και τα προγράμματα ανεργίας του ΟΑΕΔ), τους δίνει κρατικούς τομείς κερδοφόρους με τις ιδιωτικοποιήσεις, τώρα θα τους μειώσει δραστικά και τη φορολογία. Τι άλλο θέλουν; Α, θέλουν και εργάτες να μην παλεύουν, να μη διεκδικούν, γι' αυτό μίλησε για «συντεχνίες». Ξέρει η καταστολή να τους αντιμετωπίζει. Τώρα, θα κάνουν επενδύσεις δε θα κάνουν (του ζητάνε και ρευστό από κράτος και τράπεζες), ποσώς πρέπει να ενδιαφέρει τους εργαζόμενους που θα συνεχίσουν να ζουν στην κόλαση. Μονόδρομος είναι η εργατική - λαϊκή αντεπίθεση για τις δικές τους ανάγκες κόντρα σε κεφάλαιο, κυβερνήσεις, ΕΕ.