Με συμμετοχή πλήθος κόσμου πραγματοποιήθηκε η πρώτη παρουσίαση του νέου βιβλίου του Βεροιώτη Δημοσιογράφου – Συγγραφέα Αλέκου Χατζηκώστα με τίτλο «Μικρές ιστορίας μεγάλα όνειρα» την Κυριακή 21 Ιανουαρίου, στον πολυχώρο «ΕΛΙΑ» της Βέροιας.Παρά την αλλαγή χώρου (την τελευταία στιγμή) ο νέος χώρος κατακλύστηκε με πολλού όρθιους αλλά και αρκετούς που αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν γιατί δεν υπήρχε χώρο (υπόσχεση του συγγραφέα ότι θα πραγματοποιήσει και νέα παρουσίαση στη Βέροια για να καλύψει αυτή την ανάγκη).
Μεταξύ των παρευρισκόμενων ήταν οι: Χρήστος Αντωνίου βουλευτής Ημαθίας του ΣΥΡΙΖΑ, ο αντιδήμαρχος Γιώργος Σοφιανίδης, οι δημοτικοί σύμβουλοι, Τ. Χατζηαθανασίου, Ν. Μπέκης, Σ. Αποστολόπουλος, ο πρόεδρος της Δ.Κ. Κλειδίου Χ. Τσολάκης, η Ι. Σοφρόνωφ από την Τ.Ε Ημαθίας του ΚΚΕ, Ο Φ. Καραβασίλης πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Βέροιας, ο Κ. Μίζας Επιμελητής Ανηλίκων,του Δ.Σ της ΕΛΜΕ Ημαθίας, της Ομοσποδνίας Ενώσεων Συλλόγων Γονέωνκαι Κηδεμόνων Ημαθίας κ.α.
Την εκδήλωση άνοιξε ο Γιάννης Κρανιάς από τις εκδόσεις «ΕΝΤΥΠΟΙΣ», ο οποίος μίλησε για την συνεργασία του με τον συγγραφέα, καθώς επίσης επιγραμματικά για τη νέα του συλλογή διηγημάτων.
Στην συνέχεια τον λόγο πήρε ο Δικηγόρος, μέλος του Δ.Σ του Δικηγορικού Συλλόγου Βέροιας, Δημήτρης Μπατζιάκας που με ιδιαίτερα γλαυφυρό τρόπο σημείωσε: «Ο Αλέκος σε αυτό το βιβλίο συγκεντρώνει ένα λεύκωμα συναισθημάτων, μοιάζε σαν ένα κολάζ από ετερόκλιτα υλικά που ενώθηκαν όλα μαζί για να παρουσιάσουν σε ένα εντελώς προσωπικό κι εξομολογητικό ύφος ανθρώπινα, καθημερινά βιώματα… Το συναρπαστικό είναι ότι απουσιάζουν από τις σελίδες τα ονόματα… Ο Αλέκος ως γνήσιος δημοσιογράφος δεν ξεχνά ποτέ το σήμερα. Έτσι από τα διηγήματα του δεν λείπουν και σύγχρονοι όροι επικοινωνίας, πχ sms… Ο Αλέκος μιλάει ξεκάθαρα, εκτός από την ανθρώπινη μοναξιά και τον έρωτα, για όλη την παράσταση του ανθρώπινου παραλογισμού πάνω στο σανίδι της σύγχρονης πολιτικής ζωής». Τελειώνοντας έκανε μία αποκάλυψη. Το διήγημα με τίτλο «Ο μπογιατζής ήξερε πολλά» αποτελεί έμπνευση από ιστορία που διηγήθηκε ο ίδιος στον Αλέκο Χατζηκώστα. Και αφορά αληθινή ιστορία που του διηγήθηκε ο εισαγγελέας πατέρας του. Τέλος διάβασε τιμής ένεκεν ένα ποίημα του Θανάση Μαρκόπουλου από το βιβλίο τα «Χαμένα ποτάμια» μιας και ήταν παρόν στην παρουσίαση.
Ακολούθησε ο Παντελής Τσαλουχίδης, Φιλόλογος – κριτικός Λογοτεχνίας, μέλος του Δ.Σ Συνδέσμου Φιλολόγων Ημαθίας. Ο κος Τσαλουχίδης αναφέρθηκε στο συγγραφικό έργο του Αλέκου Χατζηκώστα και στάθηκε στην 3η συλλογή διηγημάτων που περιλαμβάνει 15 διηγήματα. Σύμφωνα με τον ίδιο το βιβλίο χωρίζεται σε 4 ενότητες δίνοντας ένα μότο ανάλογα με το περιεχόμενο. «Ερωτικοί στίχοι» για τα 4 πρώτα διηγήματα. Ένα σχόλιο πάνω στην αστυνομική λογοτεχνία του Ντάνσελ Χάμετ για τα επόμενα 3. Στίχοι από την πρώτη ποιητική εποχή εκείνης της επανάστασης του Τάσου Λειβαδίτη για τα επόμενα 4. Κι ένα ποίημα για τον πατέρα του Γιάννη Βαρβέρη «ο Πατέρας δεν πίνει στους ουρανούς» για τα 4 τελευταία. Τις 4 ενότητες τις ονόμασε: Δύσκολοι έρωτες, Αθώοι, Τίποτα δεν πάει χαμένο και ο Πατέρας ανεβαίνει στο κάδρο. «Η ποικιλία διηγημάτων χαρακτηρίζεται από μεγάλη θεματολογία, τιμιότητα, σοβαρότητα και χιούμορ, ενώ δεν κουράζει τον αναγνώστη», είπε κλείνοντας.
Ανάμεσα στους ομιλητές αποσπάσματα διάβασε ο Δημήτρης Τζιμογιάννης, μέλος της Πειραματικής Σκηνής του ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας, με τη μουσική συνοδεία του Βασίλη Βαλαβάνη, Καθηγητή κιθάρας στο Μουσικό Σχολείο Βέροιας και στο Δημοτικό Ωδείο Βέροιας.
Η παρέμβαση του Αλέκου Χατζηκώστα
«Φίλες και φίλοι σας ευχαριστώ για την παρουσία σας. Για όσους/ες εδώ και 14 χρόνια με συντροφεύουν στο συγγραφικό μου ταξίδι, από τα πρώτα μου βήματα, δίνοντας μου κουράγιο να συνεχίσω .Για όσους/ες με συνάντησαν τα επόμενα χρόνια και με ακολουθούν δίνοντας μία ανείπωτη χαρά ότι «το έχω και θα πρέπει να συνεχίσω».
Ευχαριστίες για το πανελ, τους συντελεστές του καλλιτεχνικού προγράμματος, τον δημιουργό του εξωφύλλου Δημήτρη Γκέκα.
Η εκδήλωση είναι αφιερωμένη στη μητέρα μου, που λόγοι υγείας την εμπόδισαν «να καμαρώσει το γιό της» όπως μου είπε. Νάσαι καλά μάνα, περαστικά σου.
Μοιράζοντας τις προσκλήσεις αρκετοί φίλοι/ες μου είπαν: «δεν κουράστηκες Αλέκο;»
Τους απαντώ δημόσια. ΟΧΙ. Όπως δεν κουράζεται κανείς να ζει, άσχετα αν η ζωή του δεν είναι όπως την ήθελε. Όπως δεν πρέπει κουράζεται αυτός που με τις μικρές του δυνάμεις προσπαθεί από τα εφηβικά του χρόνια «ν’ ανθρωπέψει τον άνθρωπο». Όπως δεν πρέπει να κουράζεται αυτός που έχει στόχο να προσφέρει στην κοινωνία χαμόγελα, αισθητική απόλαυση.
Προφανώς και η γραφή είναι κουραστική δουλειά. Με θυσίες στα «κοινά καθημερινά και τετριμμένα». Όπως έγραφε και ο Γ. Ρίτσος στη «Σονάτα του σεληνόφωτος», «…Το ξέρω πως καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα, μοναχός στη δόξα και στο θάνατο…».
Όμως είναι και χαρά και απόλαυση για τον ίδιο τον δημιουργό της, όταν βλέπει το έργο του στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, στις βιβλιοθήκες φίλων, όταν βλέπει χαρούμενος και ταυτόχρονα προβληματισμένους αναγνώστες.
Άλλοι πάλι γνωρίζοντας μας καλύτερα με ρώτησαν: «Και πότε θα σταματήσεις;»
Να ανακοινώσω σήμερα ότι μέχρι το Πάσχα θα κυκλοφορήσει το νέο μου ιστορικό βιβλίο «Η Ημαθία στον 2ο αιώνα. Στιγμές από την ιστορία της»,ενώ στα σκαριά υπάρχουν και άλλα και σε λογοτεχνικά είδη που δεν με είχατε συνηθίσει…
Δύσκολα να σταματήσω όμως, όσο βιολογικά είμαι εντάξει.
Όσο μπορώ και διαβάζω ως κλασσικός «βιβλιοφάγος»
Όσο ζω έντονη κοινωνική ζωή, συμμετέχοντας ενεργά στα «κοινά», μια και κατά τον Μαρξ ο άνθρωπος είναι το σύνολο των κοινωνικών του σχέσεων
Όσο υπάρχουν άνθρωποι που με εμπνέουν ή μου δίνουν ιδέες με τη στάση τους, τη γνώμη τους, τα ψυχικά τους χαρίσματα ή και την…ομορφιά τους.
Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Πρόκειται για διηγήματα που έγραψα κυρίως την τελευταία 3ετία έχοντας πολλές αφορμές…Αρκετά από αυτά δημοσιεύτηκαν, (έχουν υποστεί όμως βελτιώσεις) ενώ άλλα βγαίνουν για πρώτη φορά στην επιφάνεια. Δοκίμασα κάποια νέα πράγματα σ’αυτά, που τα εντόπισαν οι προηγούμενοι ομιλητές.
-Ο Αριθμός από 9 (όσες και οι μούσες) πήγαν στα 15
-Η έκταση ποικίλει
-Το περιεχόμενο από ερωτικό μέχρι αστυνομικό, πολιτικό –ιστορικό αλλά και με πολλές αναμνήσεις.
Φυσικά οι καλύτεροι κριτές μου είστε όλοι εσείς.»
Ακολούθησαν ερωτήσεις και συζήτηση με το κοινό.
