Αλέκος Χατζηκώστας: Τι θα ψηφίσεις αγρότη;;;;;

Από τους Αγροτικούς Συλλόγους Ημαθίας ανακοινώθηκαν τα εξής:

"Μετά από πρόσκληση των διοικήσεων των Αγροτικών Συλλόγων  Ημαθίας προς όλους τους βουλευτές του Νομού, πραγματοποιήθηκε συνάντηση το Σάββατο στο ξενοδοχείο «ΑΙΓΕΣ»  με θέματα τα καίρια ζητήματα που απασχολούν τους αγρότες το τελευταίο διάστημα και θα τους απασχολήσουν πολύ περισσότερο στο άμεσο μέλλον. Με ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ - ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ & ΘΥΜΟ διαπιστώσαμε πως κανένα από τα μεγάλα θέματα που έχει θέσει ο αγροτικός κόσμος  από την πρώτη ημέρα των κινητοποιήσεων δεν έχει προωθηθεί και δεν έχει επιλυθεί ουσιαστικά  . Παρόντες ήταν από την πλευρά των βουλευτών της Ν.Δ.η κ. Μπατσαρά Γεωργία, και ο κ. Βεσυρόπουλος Απόστολος  καθώς και ο ανεξάρτητος βουλευτής Γιοβανόπουλος Κων/νος. Απών ήταν ο βουλευτής της Ν.Δ. Τσαβδαρίδης Λάζαρος.    Οι αγροτικοί Σύλλογοι  έθεσαν  στους δύο από τους τρείς κυβερνητικούς βουλευτές τα ζητήματα της :
  1 α) Μεγάλης καθυστέρησης των αποζημιώσεων του ΕΛΓΑ γενικότερα , -αλλά και ειδικότερα,  αν σκεφθεί κανείς ότι οι περιοχές της Βέροιας και της Μελίκης δεν έχουν ακόμη πληρωθεί -   έναν σχεδόν χρόνο μετά την θεομηνία που έπληξε την Ημαθία.
β) τις αδικίες που παρουσιάστηκαν αναφορικά με εκτιμήσεις  όπου σε πολλές περιοχές έχουμε ομαδικές αντιδράσεις και αγανάκτηση για τα πορίσματα ,

γ) το μεγάλο ζήτημα που έχει προκύψει με την καθυστέρηση υπογραφής της σύμβασης της αντιχαλαζικής κάλυψης για την νέα καλιεργητική περίοδο σημειώνοντας ότι κατά το κρίσιμο διάστημα που διανύουμε και ενώ καλούμαστε να πληρώσουμε τα ασφάλιστρά μας προς τον ΕΛΓΑ μέσω της δήλωσης του ΟΣΔΕ δεν έχουμε αεροπορική αντιχαλαζική κάλυψη και προστασία .

 2. Τέθηκε επίσης το φλέγον ζήτημα  των εργατών γής , των μετακλήσεων, για τις οποίες εδώ και πάρα πολύ καιρό έχουμε ζητήσει να μειωθεί το κόστος και να αλλάξει νομοθετικά  το πλαίσιο, να δοθεί το δικαίωμα νέων μετακλήσεων ή να διακαιολογηθούν με άλλον τρόπο οι εργαζόμενοι  και να καλυφθεί η εργατική  δαπάνη φορολογικά .

Δυστυχώς  και προς μεγάλη μας απογοήτευση, οι απαντήσεις που πήραμε ήταν πως παρότι έχει αλλάξει ο μεταναστευτικός κώδικας, τίποτε δεν έχει γίνει προς την κατεύθυνση που ζήτησαν οι αγρότες.  Ως εκ τούτου και οι δαπάνες προς μη μετακλητούς δεν θα δικαιολογούνται φορολογικά.
3.Τέθηκε επίσης το φορολογικό ζήτημα των αγροτών τονίζοντας ιδιαίτερα  το άδικο του νόμου και για μια ακόμα φορά την δυσκολία των αγροτών να το εφαρμόσουν την  ανεπάρκεια  του συστήματος να ανταποκριθεί, να ενημερώσει και να καλύψει τις αδυναμίες εφαρμογής ενός πρόχειρου και  καθαρά εισπρακτικού νόμου και μόνο. Επ αυτού πέρα από τις παρατάσεις ουδέν.
 4.Τέθηκε επίσης ως κεντρικό και ουσιαστικό ζήτημα για την περιοχή μας και για τις παραγωγές της το θέμα που προκύπτει από την αστάθεια στον χώρο της Ουκρανίας και της Ρωσίας μιας και θεωρούνται οι κύριες αγορές μας . Εν όψει λοιπόν της συγκομιδής η οποία ξεκινά σε λίγο διάστημα από σήμερα ζητήσαμε να παρθούν όλα εκείνα τα απαραίτητα μέτρα  (εναλλακτικές λύσεις, πολιτικές πρωτοβουλίες)  ώστε να ΜΗΝ υπάρξει πρόβλημα στις εξαγωγές των προϊόντων μας" .

Κατά τη γνώμη μας με βάση τη δεδομένη πολιτική οι αγρότες και του νομού μας θα πρέπει να κρατούν «μικρό καλάθι». Πολύ περισσότερο δεν θα πρέπει να περιμένουν «σωτηρία» από τους κυβερνητικούς βουλευτές που με την ψήφο τους είναι συνυπεύθυνοι για τα όσα τραβούν οι μικρομεσαίοι αγρότες. Στις εκλογές έχουν τη ευκαιρία να «μαυρίσουν» όσους τους έχουν κάνουν «μαύρη τη ζωή», κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα, Ευρωπαϊκοί Ενωση και τα τοπικά ψηφοδέλτια που στηρίζουν. Να μην γίνουν δηλαδή «ιδανικοί αυτόχειρες». Και φυσικά να συνεχίσουν τους αγώνες τους με σωστό προσανατολισμό, ενότητα και αποφασιστικότητα! Αλλιώς η δικαιολογημένη αγανάκτηση και θυμός τους θα διοχετευτεί σε ανώδυνα κανάλια και δεν θα πιάσει τόπο!!!!

Ο Αλέκος Χατζηκώστας είναι

Συγγραφέας και εκδότης της εφημερίδας 

η Αλλη Αποψη της Βέροιας

Δύο ριζικά διαφορετικοί κόσμοι........

Τα όσα έγιναν γνωστά σε σχέση με τις απολογίες των ηγετών της “Χρυσής Αυγής” (καθώς και το γεγονός  όσων “αυθόρμητα” προσέρχονται στις Αρχές και “καρφώνουν” ομοϊδεάτες τους) δείχνουν και μ’αυτόν τον τρόπο το πόσο “γενναία” και “αντισυστημική” είναι η Χρυσή Αυγή.

Ν. Μιχαλολιακος: «…Η Χρυσή Αυγή σε ιδεολογικό επίπεδο δεν έχει σχέση με το γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό του μεσοπολέμου αλλά εκφράζει ένα γνήσιο εθνικιστικό κίνημα…Καταδικάζω όλα αυτού του είδους τα επεισόδια (σ.σ π. χ ξυλοδαρμούς μεταναστών) και αυτό το οποίο δημόσια διακηρύσσει η Χρυσή Αυγή είναι η αυστηρή τήρηση του νόμου προς πάσα κατεύθυνση…Τα λεγόμενα Τάγματα Εφόδου αποτελούν συκοφαντία , τάγματα εφόδου η Χρυσή Αυγή δε διαθέτει…»

Χ. Παπάς: «…Πολιτικά και ιδεολογικά δεν μπορώ να έχω τις αυτές πεποιθήσεις (σ.σ τον ναζισμό) με ξένους εχθρούς που έβλαψαν την πατρίδα μου. Ο Χίτλερ πέθανε στο τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου και ουδεμία σχέση μπορεί να έχει πολιτικά με την Ελλάδα του 21ου αιώνα…». Βλέπουμε δηλαδή με μεγάλη ευκολία τα πρωτοπαλίκαρα της Χρυσής Αυγής, προκειμένου να “σωθούν” να απαρνούνται και να αποκηρύσσουν τα πιστεύω τους και το παρελθόν τους.

Η κυβέρνηση αρέσκεται να κάνει λόγο για τα “δύο άκρα” και να ταυτίζει ανιστόρητα και επικίνδυνα την εγκληματική αυτή ναζιστική οργάνωση, με τους αγώνες του λαού για “το δίκιο και την λευτεριά”, με όσους θυσίασαν ακόμη και τη ζωή τους στα εκετελεστικά αποσπάσματα κατά το παρελθόν υπερασπιζόμενοι τα ιδανικά τους. Ας κάνουμε μία αναπόφευκτη “σύγκριση”. Από τη μια μεριά την υποταγή και από την άλλη την ανυπότακτη θέληση. Από τη μια μεριά την υπεράσπιση του σημερινού σάπιου συστήματος και από την άλλη την πάλη για την ριζική αλλαγή του.

Ν. Μπελογιάννης (από την απολογία  του , Νοέμβρης 1951): «Εάν έκανα δήλωση αποκήρυξης θα αθωωνόμουνα κατά πάσα πιθανότητα μετά μεγάλων τιμών… Αλλά η ζωή μου συνδέεται με την ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του… Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ’ αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω…Τα δικαστήριά σας είναι δικαστήρια σκοπιμότητας. Γι’ αυτό δε ζητώ την επιείκειά σας. Αντικρίζω την καταδικαστική σας απόφαση με περηφάνια και ηρεμία. Με το κεφάλι ψηλά θα σταθώ μπροστά στο εκτελεστικό σας απόσπασμα. Αλλά είμαι σίγουρος πως θα ‘ρθει η μέρα, που οι ίδιοι δικαστές που τώρα με δικάζουν, θα ζητήσουν χάρη απ’ τον ελληνικό λαό. Δεν έχω άλλο τίποτε να πω”

Ν. Πλουμπίδης : Στις 14 Αυγούστου 1954 και ώρα 5.25’ το πρωί, στη θέση Αγία Μαρίνα στο Δαφνί, εκτελέστηκε ο κομμουνιστής ηγέτης Ν. Πλουμπίδης. «Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ», έγραψαν την ίδια μέρα οι αθηναϊκές εφημερίδες, υπογραμμίζοντας ως βασικά στοιχεία του γεγονότος ότι ο εκτελεσμένος «αντιμετώπισε με απόλυτον ψυχραιμίαν τας σφαίρας του αποσπάσματος» και «δεν εδέχθη ούτε να κοινωνήση, ούτε να του δέσουν τους οφθαλμούς του» (Εφημερίδες 14/8/1954).

Αν και σαφώς προσβάλουμε τους ήρωες Ν. Μπελογιάννη και Ν. Πλουμπίδη, ακόμη και με την αναφορά στον ίδιο χώρο με τους φυρερίσκους της Χρυσής Αυγής, το κάνουμε απλά για όσους δεν γνωρίζουν την ιστορία του τόπου μας. 

Είναι προφανής η ύπαρξη στην κυριολεξία “δύο κόσμων”  τόσο απέναντι στα δικαστήρια, όσο και ευρύτερα. Ιδιαίτερα για τη νέα γενιά, που σήμερα αναζητά διέξοδο από τη σύγχρονη βαρβαρότητα που ζει, η προβολή θετικών προτύπων ζωής αποκτά εξαιρετική προτεραιότητα. Ας συγκρίνει τους παραπάνω και ας βγάλει τα απαραίτητα συμπεράσματα!

«...Ο Μπελογιάννης μάς έμαθε άλλη μια φορά

πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.

Μ’ ένα γαρίφαλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία.

Μ’ ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώνει...»

(Γ. Ρίτσος, «Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο», 30/3/1952)

Πρωτογενές πλεόνασμα: 3 αλήθειες για ένα μεγάλο ψέμα!!!!!

Με επιχείρημα το «πρωτογενές πλεόνασμα», ο πρωθυπουργός διαπραγματεύεται τάχα τη στήριξη της ΕΕ για το έλλειμμα της περιόδου 2015-2016 υπενθυμίζοντας ότι «το Νοέμβριο του 2012, το Eurogroup δεσμεύτηκε να στηρίξει περαιτέρω την Ελλάδα, εάν η χώρα πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα». Την ίδια ώρα ο πρωθυπουργός προανήγγειλε ένταση της επίθεσης στο λαό, λέγοντας το έλλειμμα «αυτό θα καλυφθεί μέσω διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, που θα έχουν δημοσιονομικά αποτελέσματα» και προσπαθώντας να καλλιεργήσει φρούδες ελπίδες στο λαό είπε πως «οι θυσίες του ελληνικού λαού αποδίδουν καρπούς»... Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση αυτοδιαψεύδεται όταν υπόσχεται «φως στο τούνελ», μέσω του πρωτογενούς πλεονάσματος, ενώ την ίδια στιγμή σχεδιάζει νέο γύρο επίθεσης στα λαϊκά στρώματα, με νέα φοροεπιδρομή, απολύσεις, χτύπημα συντάξεων και κοινωνικών δικαιωμάτων. Ας δούμε όμως τις αλήθειες που κρύβονται γύρω από το μεγάλο αυτό ψέμα που έχει μετατραπεί προπαγανδιστικά στην “γη της επαγγελίας”.

1. Το λεγόμενο “πρωτογενές πλεόνασμα” (δηλαδή  το να είναι τα έσοδα του κράτους περισσότερα από τις δαπάνες του- χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι τόκοι εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους) οικοδομείται μέσω κοινωνικών ερειπίων. Με τις δραματικές μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, με το δραματικό περιορισμό των κοινωνικών δαπανών, με τη υπερφορολόγηση των πολιτών κ.α Δηλαδή ο στόχος αυτός περνά μέσα από την οικονομική και κοινωνική συντριβή των πολλών χωρίς όρια και χωρίς τέλος.

2. Τα πανηγύρια του Υπουργού Οικονομικών Χ. Σταϊκούρα για 2.922 εκατ. ευρώ πρωτογενές πλεόνασμα το πρώτο 8μηνο του 2013 στηρίζεται σε “δημιουργική λογιστική”. Και αυτό γιατί δεν συμπεριλαμβάνονται ποσά όπως: 1.529 εκατ. ευρώ που αφορά στη μεταφορά των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων από τις κεντρικές τράπεζες του ευρωσυστήματος. Κονδύλια της τάξης των 1.306 εκατ. ευρώ για την υλοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που δεν έχουν αποδοθεί στους δικαιούχους παρότι έχουν εισπραχθεί από τα κοινοτικά ταμεία. Επιστροφές φόρων συνολικού ύψους 663 εκατ. ευρώ. Πολυτεκνικά επιδόματα 220 εκατ. ευρώ που δεν έχουν δοθεί στους δικαιούχους. Ποσά καταναλωτικών δαπανών ύψους 450 εκατ. ευρω παρακρατούνται από το Δημόσιο, παρά το γεγονός ότι έχουν πιστοποιηθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Με βάση αυτά τα στοιχεία έχουμε πρωτογενές έλλειμμα της τάξης των 1.271 εκατ. ευρώ!

3.Ακόμη όμως και να είχαμε πρωτογενές πλεόνασμα, δεν θα σήμαινε ότι “γλυτώσαμε την χρεοκοπία” ή ότι “υπάρχει φως στο τούνελ”. Για παράδειγμα η Αργεντινή τη χρονιά χρεοκοπίας της αλλά και την προηγούμενη είχε πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3%!!!

Η λύση δεν βρίσκεται στην ακολουθούμενη πολιτική ή σε άλλο μείγμα διαχείρισης της. Αυτό που χρειάζεται είναι η μονομερής διαγραφή του χρέους, η έξοδος από την Ε.Ε και η χάραξη ριζικά διαφορετικής πολιτικής για τη χώρα μας με τον λαό και τα συμφέροντα του στο οικονομικό-πολιτικό τιμόνι της!

Η πολιτική του "διαίρει" και "βασίλευε"

Πολύ θόρυβο σηκώνουν διάφοροι καλοπληρωμένοι μεγαλοδημοσιογράφοι ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι, «που θίγονται από το πολυνομοσχέδιο οδοστρωτήρα, πρέπει να αναλογιστούν πόσα δεινά έχουν υποστεί και υφίστανται οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα». Βέβαια, όλους αυτούς τους κονδυλοφόρους στα ΜΜΕ «μαγαζιά» των αφεντικών τους δεν τους πήρε ο πόνος για τους εργάτες των εργοστασίων που κλείνουν, για τους μισθούς που κουτσουρεύονται, για τα δικαιώματα που χτυπιούνται στην Υγεία, στην Πρόνοια, στην Παιδεία.

Απλά αυτό που κάνουν είναι να χρησιμοποιούν την πάγια τακτική του «διαίρει και βασίλευε» ώστε οι εργαζόμενοι στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, οι εργαζόμενοι με διαφορετικές συμβάσεις εργασίας ή και με καθόλου συμβάσεις, να τα βάζουν ο ένας με τον άλλον. Αντί να βλέπουν ποια είναι η αιτία που υποφέρουν στο σύνολό τους τα λαϊκά στρώματα, να ρίχνουν οι εργάτες του ιδιωτικού τομέα τις ευθύνες στο «διεφθαρμένο Δημόσιο» και να μη νοιάζονται για την επίθεση ενάντιά τους από κυβέρνηση - ΕΕ - κεφάλαιο. Αυτό είναι μια χαρά βολικό για να βγαίνει λάδι ο κύριος υπεύθυνος για τα δεινά τους, δηλαδή η καπιταλιστική εκμετάλλευση και η πολιτική των κυβερνήσεων που την στηρίζει.

Αυτό εκφράστηκε δυστυχώς από εργαζόμενους και κατά τη διάρκεια της τελευταίας απεργιακής κινητοποίησης, που μας είπαν χαρακτηριστικά “οτι εγώ δεν θα απεργήσω για να μην χάσουν τη δουλειά τους οι βολεμένοι στους δήμους και οι καθηγητές”. Δεν γνώριζαν προφανώς ότι το Πολυνομοσχέδιο αφορούσε και άλλα ζητήματα όπως τον καθορισμό του βασικού μισθού, τον ΕΟΠΥΥ, δυσβάστακτα φορολογικά μέτρα κ.α...

Αυτήν τη μεθόδευση την έχουμε ζήσει πολλές φορές (προηγουμένως με την απεργία των εκπαιδευτικών, παλιότερα με την απεργία των ναυτεργατών κ.α) και η αποτελεσματικότητα της οφείλεται στο ότι εφαρμόζεται πάνω σε μια κοινωνία βομβαρδιζόμενη επί δεκαετίες με ισχυρότατες δόσεις ατομισμού, εξατομίκευσης, απουσίας συλλογικού οράματος και συλλογικής ελπίδας. Η «επένδυση» στον κοινωνικό αυτοματισμό βυθίζει διαρκώς και περισσότερο την κοινωνία σε ένα σπιράλ κατατεμαχισμού και αποσύνθεσης και μας μας μετατρέπει σε “κοινωνικά κανίβαλους”.

Θα πει κανείς, μα δεν πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα στο δημόσιο τομέα; Φυσικά και πρέπει να αλλάξουν, αλλά ό,τι και αν αλλάξει, αυτός ο δημόσιος τομέας και σήμερα και πριν, πάντα, λειτουργεί για τα συμφέροντα των οικονομικά ισχυρών. Πολύ απλά στον καπιταλισμό μικρό ή μεγάλο κράτος εξυπηρετεί τους καπιταλιστές! Προφανώς και πρέπει να είμαστε υπέρ ενός δημόσιου τομέα, που κουμάντο θα κάνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, θα είναι το δικό τους κράτος και όχι των καπιταλιστών, θα ελέγχεται από τους ίδιους. Αλλά το γεγονός ότι οι διορισμοί, η κατανομή των υπαλλήλων χρησιμοποιήθηκαν από τα πολιτικά κόμματα του συστήματος ως μηχανισμός και δεξαμενή ψηφοφόρων, το ότι η αστική τάξη έχτισε τις συμμαχίες της εξαγοράζοντας πολλούς υπαλλήλους, σε τίποτα δεν σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να μείνουν εγκλωβισμένοι σε αυτή τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, ούτε βεβαίως να πληρώσουν τη νύφη των δημοσιονομικών ελλειμμάτων χάνοντας τη δουλειά τους. 

Όλοι οι εργάτες, οι υπάλληλοι πρέπει να ενωθούν στην κοινή απαίτηση να έχουν τη ζωή που τους αξίζει σήμερα, με την τεράστια πρόοδο και τεχνολογική ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Δεν πρέπει να υποκύψουν στις Σειρήνες που τους καλούν να βολευτούν στο λίγο. Δεν πρέπει να πιστέψουν στους επίδοξους σωτήρες που δήθεν θα τους σώσουν με ...νέα καπιταλιστική «υγιή» ανάπτυξη. Στο να πιστέψουν στη δύναμη του αποφασιστικού αγώνα είναι η λύση, με τη συμμετοχή τους στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις μαζί με τις πρωτοπόρες δυνάμεις που «δεν τα διπλώνουν» στους οικονομικά ισχυρούς.

 Η αλλη αποψη

Η "αγάπη" τους για την......... παιδεία!!!!!!!!

Η συγκυβέρνηση, προχώρησε σε αυτό που μας έχει πλέον «συνηθίσει» να κάνει ότι ένα κομμάτι των εργαζομένων αποφασίζει να «σηκώσει κεφάλι». Να προχωρήσει σε επιστράτευση του συγκεκριμένου κλάδου, όπως έκανε λίγους μήνες νωρίτερα με τους ναυτεργάτες και τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ. Στην περίπτωση των εκπαιδευτικών έκανε ένα ακόμη βήμα προς  την ολοκληρωτική  απαγόρευση του δικαιώματος της απεργίας. Επιστράτευσε- προληπτικά- τους καθηγητές πριν αυτοί αποφασίσουν δημοκρατικά μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις- τον τρόπο που θα κινητοποιηθούν. Όλα αυτά που προκαλούν απέχθεια αλλά και δημιουργούν ερωτήματα για το «που πάει τελικά τα πράγματα αυτή η κυβέρνηση». Φυσικά τα διάφορα «παπαγαλάκια» της προσπαθούν να φέρουν τους καθηγητές σε αντιπαράθεση με τους γονείς και τους μαθητές, λέγοντας ότι τα κάνει αυτά η κυβέρνηση γιατί δήθεν ενδιαφέρεται για το καλό των παιδιών που δίνουν εξετάσεις. ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ!

Ποιοι άραγε τα λένε αυτά; Έχουμε μία κυβέρνηση- που ως συνέχεια- των προηγούμενων έχει οδηγήσει το 65% των νέων στην ανεργία.

-Μια κυβέρνηση που με την πολιτική της έχει οδηγήσει σε μια τριετία 120.000 πτυχιούχους Έλληνες στη μετανάστευση.

-Μια κυβέρνηση που με την πολιτική της αφήνει τα παιδιά μας χωρίς θέρμανση στα σχολεία.

-Μια κυβέρνηση που απαρτίζεται από εκείνους οι οποίοι έφτασαν να μοιράζουν στα σχολείαφωτοτυπίες αντί για βιβλία, είναι δυνατόν να μη σκέφτεται τα παιδιά μας;

-Μια κυβέρνηση που με την πολιτική της 500.000 παιδιά ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, που με την πολιτική της έφτασαν να λιποθυμούν παιδιά στα σχολεία λόγω υποσιτισμού;

Και ακόμη έχουμε μία κυβέρνηση:

-Που έκοψε το μισό μισθό από τους γονείς των μαθητών.

-Μια κυβέρνηση που με την πολιτική της έχει στείλει εκατοντάδες πατεράδες και μανάδες στην ανεργία.

-Μια κυβέρνηση που με την πολιτική της εξαναγκάζει τις ελληνικές οικογένειες να πληρώνουν πάνω από 5 δισ. ευρώ ετησίως για ιδιωτικές δαπάνες Παιδείας.

Φυσικά κάποιος θα μπορούσε να πέι ότι «όποιος αγαπάει, παιδεύει»!

Η επιστράτευση των καθηγητών από την κυβέρνηση αποκαλύπτει την αντιδραστικότητα των αλλαγών στην παιδεία. Δείχνει τι σημαίνει εκπαιδευτικός στο “νέο σχολείο” της αγοράς, της λεγόμενης αξιολόγησης, του υποσιτισμού, των ταξικών φραγμών. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει περίτρανα ότι κυβέρνηση και κεφάλαιο θέλουν δάσκαλο σκυφτό κι αμόρφωτο λαό. Αλήθεια, ο δημοκράτης Σαμαράς, ο συνταγματολόγος Βενιζέλος και ο «αριστερός» Κουβέλης δεν ξέρουν ότι η ενέργειά τους μπορεί να εκληφθεί σαν «αυταρχισμός»; Σαν «αυθαιρεσία»; Σαν «αντιδημοκρατική εκτροπή»;Το ξέρουν, αλλά η κυβέρνηση, πιστή στο καθήκον της...

Οσο δε αφορά το ενδιαφέρον της για τα ζητήματα της εκπαίδευσης σημειώνουμε ακόμη: 

-Μέσα σε τρία χρόνια, έχουν βάλει λουκέτα σε 980 σχολεία, στο λεξικό της πολιτικής τους απρέπειας αυτό το λένε «συγχωνεύσεις» - αλλά τώρα ζητάνε και τα ρέστα!

-Μόνο φέτος έχουν χαθεί, λόγω ελλείψεων σε καθηγητές, πάνω από 32.000 (!) διδακτικές ώρες - αλλά τώρα ζητάνε και τα ρέστα!

-Από το 2009 και μετά, οι μειώσεις δαπανών για τα σχολεία αγγίζουν το 47% (!) - αλλά τώρα ζητάνε και τα ρέστα!

-Η Ελλάδα είναι η χώρα της ΕΕ, που, εκτός από το υψηλότερο ποσοστό μαθητικής διαρροής, παρουσιάζει και το «προνόμιο» το ποσοστό της αύξησης των νέων που βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης, κατάρτισης και απασχόλησης να έχει αυξηθεί από το 2008 μέχρι το 2011 κατά 54,7% (!) - και τώρα ζητάνε και τα ρέστα!

Η εμπειρία της φετινής   χρονιάς  που  ολοκληρώνεται δεν αφήνει περιθώριο για αυταπάτες. Σχολεία χωρίς δάσκαλο, εκατοντάδες κενά σε βασικά μαθήματα μέχρι και το Γενάρη, υποσιτισμός που εξαπλώνεται σχολεία χωρίς θέρμανση, στεγνές οικονομικά σχολικές επιτροπές στους Δήμους της χώρας κ.α Τουλάχιστον ας μην μας κοροϊδεύουν!!!

 Η άλλη άποψη

Οι "τεμπέληδες νέοι" και οι πραγματικές επιδιώξεις......!!!!!!!!!!!!!!!!!!

«Απρόθυμοι Έλληνες να εργαστούν. Σε Ημαθία και Πέλλα άνεργοι ‘πολυτελείας’». Αυτός είναι ο τίτλος του αφιερώματος στην οικονομική εφημερίδα «Ημερησία» (25/5) Αναφέρει συγκεκριμένα: «Ξεπερασμένες νοοτροπίες και στερεότυπα της ελληνικής κοινωνίας, τα οποία όμως έχουν «κατεδαφιστεί» από την κρίση, αποκαλύπτονται από το φαινόμενο της ύπαρξης χιλιάδων θέσεων εργασίας στον αγροτικό κλάδο, που δεν καλύπτονται από τις ορδές των Ελλήνων ανέργων και δη των νέων, αλλά από αλλοδαπούς εργαζόμενους. Μάλιστα, οι συγκεκριμένες θέσεις εργασίας, που είναι σε μεγάλο βαθμό εποχικές, δεν είναι «τύπου Μανωλάδας», αλλά έχουν όλα τα χαρακτηριστικά μίας κανονικής απασχόλησης ανάλογης μορφής, δηλαδή ασφάλιση, προκαθορισμένο μεροκάματο, παροχή στέγης και βέβαια συνέπεια στην πληρωμή των μισθών. Η κατάσταση αυτή συναντάται κατά κόρον στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας και ιδιαίτερα στους νομούς Ημαθίας και Πέλλας, όπου η παραγωγή, η συγκομιδή και η επεξεργασία των καρπών των οπωροφόρων δέντρων με «πρωταγωνιστή» το ροδάκινο, απαιτεί κάθε χρόνο πάνω από 10.000 εποχικούς εργαζόμενους.Όπως θα περίμενε κανείς, αυτές οι θέσεις εργασίας για ένα χρονικό διάστημα τουλάχιστον τριών-τεσσάρων μηνών και για εργασία στα χωράφια της Μακεδονίας, θα καλύπτονταν σήμερα σε ένα σημαντικό ποσοστό, από νέους Έλληνες, οι οποίοι κατά κανόνα είναι άνεργοι. Ωστόσο συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των θέσεων εργασίας, που αμείβονται με 20 - 23 ευρώ ημερησίως για οκτάωρη εργασία στο χωράφι (τουλάχιστον 600 ευρώ μηνιαίως), είναι σχεδόν αποκλειστικά «προνόμιο» των αλλοδαπών εργατών. Βούλγαροι και Αλβανοί εργάτες γης εισέρχονται κάθε χρόνο στη χώρα μας και μάλιστα έχουν δημιουργήσει μία άτυπη παράδοση, καθώς έχουν αποκτήσει εμπειρία, διαθέτουν προϋπηρεσία και προτιμώνται για την παραγωγικότητα τους...”

Να τονίσουμε για μία ακόμη φορά ότι πρόκειται για εργασία, δύσκολη (όλοι μας την κάναμε μέχρι και τα φοιτητικά μας χρόνια), κακοπληρωμένη (το μεροκάματο  προφανώς και δεν ανταποκρίνεται στις συνθήκες), συχνά ανασφάλιστη και επομένως όχι ιδιαίτερα “ελκυστική”. Από την άλλη οι μεγαλοπαραγωγοί που κάνουν δηλώσεις για δήθεν τεμπέληδες και κακομαθημένους νέους, “προτιμούν” τους αλλοδαπούς που πιο εύκολα είναι “χειραγωγήσιμοι” σε όλους τους τομείς...Ως επιχείρημα φέρνουν συχνά ότι “ζητούν μέσω ιστοσελίδας που δημιούργησαν αλλά δεν υπάρχει προσέλευση”. Εάν πραγματικά ενδιαφέρονται να πάρουν νέους από τη χώρα μας, γιατί π.χ δεν περνούν μία βόλτα από τον ΟΑΕΔ; Και κάτι ακόμη: Γιατί είναι “κακό” νέοι που έφαγαν τα νειάτα τους στα θρανία αποκτώντας πτυχία και διδακτορικά να αναζητούν δουλειά ανάλογη με τα προσόντα τους; 

 Η άλλη άποψη

Τα τείχη του Κ. Καβάφη και οι αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις της κυβέρνησης.

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ

μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.

Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.

A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.

Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω. 

                        (ΚΑΒΑΦΗΣ: ΤΑ ΤΕΙΧΗ)

Σχεδιασμούς με στόχο την επιβολή του μέτρου του περιορισμού των διαδηλώσεων στις μεγάλες πόλεις της χώρας έβαλε μπρος η τρικομματική κυβέρνηση, δείχνοντας έτσι τις προθέσεις της να βάλει στο «γύψο» τις λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική. Έτσι πρόσφατα, έγινε συνάντηση του υπουργού Δημόσιας Τάξης, Ν. Δένδια, με τα προεδρεία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, στα γραφεία της ΓΣΕΕ, όπου συζητήθηκε το θέμα.Ως πρόσχημα για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, ο υπουργός επικαλέστηκε τα μικρά συλλαλητήρια, τα οποία, κατά τον υπουργό, «προκαλούν παράλληλη ζημιά και στην οικονομική δραστηριότητα και στη ζωή και στο οτιδήποτε. Αυτό δεν μπορεί να είναι ανεκτό». Αναζητούν στην πραγματικότητα προσχήματα, για να απαγορεύσουν τη διαμαρτυρία, τη διαδήλωση. Η αλήθεια είναι ότι για το κλείσιμο των μικρομάγαζων στο κέντρο δεν ευθύνονται οι εργατικές - λαϊκές διαδηλώσεις, αλλά η αντιλαϊκή πολιτική ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΕΕ, που σε συνθήκες κρίσης ενισχύει και υπερασπίζεται τα άγρια αντιλαϊκά μέτρα που παίρνουν. Μαγαζιά κλείνουν σε όλες τις γειτονιές, στις πόλεις και τα χωριά κι ας μη γίνονται διαδηλώσεις.

Τα σχεδιαζόμενα αυτά μέτρα ακολουθούν την επιστράτευση που επιβλήθηκε στους καθηγητές, όπως παλιότερα ναυτεργατών κ.α και αποδεικνύουν ότι ο περιορισμός των δημοκρατικών δικαιωμάτων πάει μαζί με τη κατάργηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και πως ακόμη η συγκυβέρνηση είναι αποφασισμένη να περάσει “δια πυρός και σιδήρου” την αντιλαϊκή πολιτική της. Κανείς δεν πρέπει να μείνει αδιάφορος απέναντι στις μεθοδεύσεις αυτές γιατί είναι πια καθημερινό φαινόμενο (ας αναλογιστούμε τι συμβαίνει σε μια σειρά χώρους εργασίας...). Ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές-πολιτικές πεποιθήσεις που έχει κάποιος, δεν θα πρέπει να σιωπά, πιστεύοντας ότι “δεν τον αφορούν” ή ότι αυτός “θα την γλυτώσει εάν κάθίσει υπάκουος”. Πάντως έχει αποδειχθεί ιστορικά ότι τα αυταρχικά μέτρα ξεκινούν σε βάρος των πρωτοπόρων αγωνιστών, των ανυπότακτων και στη συνέχεια εξαπλώνονται πάνω από τα κεφάλια “δικαίων και αδίκων”.

Χρειάζεται επομένως οι φορείς και της περιοχής μας  να καταγγείλουν αυτά τα αντιδραστικά κυβερνητικά σχέδια. Να είναι σε ετοιμότητα για την αντιμετώπιση υλοποίησης αυτών των αντιδραστικών προθέσεων. Γελιούνται όσοι πιστεύουν ότι με τέτοια μέτρα θα περιορίσουν τη δικαιολογημένη αντίδραση των εργαζομένων στη βάρβαρη πολιτική.

Η άλλη άποψη 

Για τους απόμαχους της δουλειάς.

Τις γιορτινές αυτές μέρες είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με πολλούς συνταξιούχους. Ο καθένας και μία πραγματικά πονεμένη ιστορία. Και δεν είχαν άδικο, ούτε ήταν υπερβολικοί. Η σημερινή κατάσταση των Ταμείων αλλά και οι κατευθύνσεις που εδώ και χρόνια έχουν χαράξει κυβερνήσεις και Ε.Ε βεβαιώνουν ότι η επίθεση είναι χρόνια και θα συνεχιστεί. Τα έσοδα των Ταμείων συμπιέζονται ασφυκτικά από την εκτόξευση της ανεργίας, της ανασφάλιστης εργασίας, των χρεών ή των χαριστικών ρυθμίσεων που έχει η μεγαλοεργοδοσία. Είναι ενδεικτικό πως οι κρατικές επιχορηγήσεις στα τρία μεγαλύτερα ασφαλιστικά ταμεία (ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ) για το 2013 είναι μειωμένες από 32% μέχρι και 40%. Η ετήσια απώλεια εσόδων για τα Ταμεία από την ανασφάλιστη εργασία (που πλησιάζει το 40%) εκτιμάται φέτος στα 6,5 δισ. ευρώ. Μόνο οι βεβαιωμένες ληξιπρόθεσμες εισφορές των επιχειρήσεων προς το ΙΚΑ εκτιμούνται στα 8 δισ. ευρώ. Βέβαια, αυτή η εικόνα δραματικής συρρίκνωσης διαμορφώνεται στο φόντο των διαρκών περικοπών σε συντάξεις και παροχές, πάντα στο όνομα του «εξορθολογισμού» και της διάσωσής τους.

Αν και οι εργαζόμενοι είναι οι μόνοι που με συνέπεια καταβάλλουν τις δικές τους εισφορές (ως μέρος μάλιστα από μισθούς που θυσιάζονται διαρκώς στο βωμό της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων), είναι και οι μόνοι που φορτώνονται συνέχεια τις συνέπειες της αντιασφαλιστικής πολιτικής. Ετσι, σχεδόν 1 στους 2 συνταξιούχους παίρνει σύνταξη κάτω από 500 ευρώ. Οι ασφαλιστικές, προνοιακές και γενικά όλες οι παροχές για ασφαλισμένους και συνταξιούχους συρρικνώνονται διαρκώς. Ωστόσο, η κατάσταση είναι αντίστροφη για τη μεγαλοεργοδοσία: Απαλλάσσεται από εισφορές με «όχημα» διάφορα προγράμματα - δήθεν - «αντιμετώπισης της ανεργίας», που καλύπτουν τις δικές της εισφορές από λεφτά του ΟΑΕΔ. Έχει ήδη ξεκινήσει η μείωση των εργοδοτικών εισφορών κατά 5 μονάδες, σύμφωνα με το 2ο μνημόνιο. Την περασμένη βδομάδα, η κυβέρνηση ενέκρινε τροπολογία που «ως μέτρο ανάσχεσης της ανεργίας» προέβλεπε «μείωση των εργοδοτικών εισφορών που καταβάλλουν στα Ταμεία Κοινωνικής Ασφάλισης, τα οποία ασφαλίζουν μισθωτούς, επιχειρήσεις που διατηρούν τις υφιστάμενες αυτές θέσεις εργασίας». Την ένταση της επίθεσης απαιτεί και η διαρκής επιδίωξη των μεγαλοεπιχειρηματιών για «μείωση του μη μισθολογικού κόστους», αλλά και των συμβιβασμένων ηγεσιών ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Στο ίδιο πλαίσιο, άλλωστε, προάσπισης της «ανταγωνιστικότητας» των επιχειρήσεων κινούνται και οι κατευθύνσεις και Οδηγίες της ΕΕ.

Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, είναι ανάγκη ο καθένας μας να βγάλει συμπεράσματα για την πολιτική που τον θέλει χωρίς ασφαλιστικά δικαιώματα. Χρειάζεται αγώνας μέσα από τα συνδικάτα και τα σωματεία συνταξιούχων για: Καμία άλλη περικοπή στις συντάξεις. Να καλυφθούν άμεσα οι ανάγκες όλων των Ταμείων από το κράτος και τη μεγαλοεργοδοσία. Να αυξηθούν οι συντάξεις. Να εξασφαλιστεί δημόσια δωρεάν Υγεία - Πρόνοια για τους συνταξιούχους και τις οικογένειές τους. Κανένας συνταξιούχος αβοήθητος. Οι απόμαχοι της δουλειάς δεν είναι απόμαχοι της ζωής!

 η αλλη αποψη

Η "Δημοκρατία" τους!!!!!!!!!!!!!!

«Εφημερίς της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας. Τεύχος δεύτερο. Αρ. Φύλλου 1139, 11 Μαΐου 2013. ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ. Ο Πρωθυπουργός έχοντας υπόψη τις διατάξεις… Την υπ’ αριθμ. 6211/11-5-2013 εισήγηση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων… Την επιτακτική ανάγκη αποτροπής των απειλούμενων δυσμενών συνεπειών από τη προταθείσα , με τη από 10 Μαΐου 2013 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΟΛΜΕ , εικοσιτετράωρη απεργία την 17^η Μαΐου 2013 πρώτη μέρα διεξαγωγής των Πανελλήνιων Εξετάσεων…αποφασίζουμε:1. Κηρύσσουμε σε κατάσταση πολιτικής κινητοποίησης το σύνολο των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και των αναγκαίων πόρων…» (Από το ΦΕΚ της επιστράτευσης των εκπαιδευτικών)

 Να λοιπόν πως μετά την επιστράτευση των εργαζόμενων στους ΟΤΑ και των ναυτεργατών η κυβέρνηση προχωρά και στην επιστράτευση των καθηγητών όχι για απεργία που έκαναν, αλλά για απεργία που το Δ.Σ της ΟΛΜΕ προτείνει στις Γενικές Συνελεύσεις των καθηγητών για να κάνουν. Δηλαδή είναι αυτό που λέμε ότι «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν». Προληπτική(!) δηλαδή απαγόρευση του δικαιώματος της απεργίας και όλα αυτά δήθεν για το καλό των παιδιών μας. Ποιοι, αυτοί που με την πολιτική τους έχουν αναγκάσει τις οικογένειες να «ματώνουν» κυριολεκτικά οικονομικά όχι μόνο για να μπουν τα παιδιά τους σε μία σχολή, αλλά και μέχρι να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους σ’ αυτή (π.χ ανύπαρκτη η φοιτητική μέριμνα). Και το κυριότερο , ενδιαφέρονται υποτίθεται για τα παιδιά μας, αυτοί που έχουν «καταφέρει» να οδηγήσουν στην ανεργία πάνω από το 60% της νεολαίας (κατά πλειοψηφία νέων με πτυχία) και πολλούς από αυτούς στη ξενιτιά για να βρουν»μία θέση στον ήλιο».

Η επιστράτευση των καθηγητών από την κυβέρνηση αποκαλύπτει την αντιδραστικότητα των αλλαγών στην παιδεία. Δείχνει τι σημαίνει εκπαιδευτικός στο "νέο σχολείο" της αγοράς, της λεγόμενης αξιολόγησης, του υποσιτισμού, των ταξικών φραγμών. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει περίτρανα ότι θέλουν δάσκαλο σκυφτό κι αμόρφωτο λαό. Δείχνει όμως επίσης, ότι το ζήτημα της παιδείας είναι λαϊκό πρόβλημα, είναι υπόθεση του λαού και της πάλης του.

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους καθηγητές, θα πρέπει να αφορά όλους μας. Μαζί με την κατάργηση κοινωνικών δικαιωμάτων (π.χ μισθοί, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις κ.α) έχουμε πλέον και την κατάργηση πολιτικών-συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Ο αντιδημοκρατικός-αυταρχικός κυβερνητικός κατήφορος δεν έχει τελειωμό. Όσο δεν αντιδρούμε, όσο είμαστε επιρρεπείς στα ψεύτικα επιχειρήματα που καλλιεργεί με τα φιλικά της μεγάλα ΜΜΕ, για «συντεχνίες» κ.α προσπαθώντας να στρέψει την μία κατηγορία του λαού ενάντια στην άλλη (π.χ δημόσιοι υπάλληλοι εναντίον ιδιωτικών κ.α), τόσο η συγκυβέρνηση θα μας «δένει χειροπόδαρα» περισσότερο. «Νόμος και τάξη» σημαίνει από τη μια καταστολή, συκοφάντηση, ανεργία, απολύσεις και από την άλλη φόβος και σκυμμένα κεφάλια. Η κυβέρνηση να πάρει δυναμική απάντηση. Θα πρέπει και σε τοπικό επίπεδο από φορείς και σωματεία (και όχι μόνο εκπαιδευτικών και γονέων) να παρθούν άμεσα πρωτοβουλίες αγωνιστικής καταδίκης της κυβερνητικής απόφασης.

 η άλλη άποψη

Οι "επίορκοι", οι "τεμπέληδες" και οι μαζικές.........απολύσεις!!!!

Τεμπέλης υπάλληλος μόνο με 15 πελάτες να εξυπηρετεί!!!!

Για μία ακόμη φορά το προπαγανδιστικό πλαίσιο, για να δικαιολογήσει μία ακόμη αντιλαϊκή και βάρβαρη πολιτική κατεύθυνση έχει διαμορφωθεί εδώ και καιρό. Πρόκειται για τους περίφημους “επίορκους, τεμπέληδες, ανίκανους” κ.α Δημόσιους Υπάλληλους, που η συγκυβέρνηση με την “ρομφαία της κάθαρσης”  επιδιώκει να απαλλάξει την κοινωνία από το “απόστημα” αυτό!

Ας θυμίσουμε όμως ορισμένα ζητήματα. Η δέσμευση της κυβέρνησης απέναντι στην Τρόικα είναι σαφής, καθώς τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο μνημόνιο αλλά και στη δανειακή σύμβαση προβλέπεται ότι στο τέλος του 2015 θα πρέπει να έχουν “φύγει” 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι. Η λεγόμενη διοικητική μεταρρύθμιση απαιτεί την «κατάργηση θέσεων και τη μετάταξη του προσωπικού, και με απολύσεις σε περιπτώσεις πειθαρχικών παραπτωμάτων». Στις 15.000 θα φτάσουν σύμφωνα με κυβερνητικούς παράγοντες οι απολύσεις στο Δημόσιο, προκειμένου το 2014 να έχει εκπληρωθεί ο στόχος για μείωση των εργαζομένων κατά 150.000 σε σχέση με το προσωπικό που υπηρετούσε το 2010. Από αυτές, οι 4.000 προγραμματίζονται για φέτος και οι 10.000 μέσα στο 2014. Ο στόχος θα επιτευχθεί μέσα από τα μαζικά λουκέτα και τις συγχωνεύσεις που σχεδιάζονται σε οργανισμούς και φορείς του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα, γιατί «δεν είναι βιώσιμες και δεν εξυπηρετούν ανάγκες επιτακτικές», με την καρατόμηση των προβλεπόμενων οργανικών θέσεων.

 Στο τελευταίο διάγγελμα του ο πρωθυπουργός προσπάθησε να χρυσώσει το χάπι επαναλαμβάνοντας τα ανυπόστατα επιχειρήματα ότι τάχα το μέτρο αυτό «αφορά υπαλλήλους που έχουν καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα ή για πειθαρχικά παραπτώματα, ή θα φύγουν οικειοθελώς», ωστόσο παραδέχθηκε ότι πολλοί υπάλληλοι θα απομακρυνθούν (δηλαδή θα απολυθούν) επειδή «οι θέσεις θα καταργηθούν».

Στο ερώτημα εάν υπάρχουν “επίορκοι” ή “κοπανατζήδες”, προφανώς θα απαντήσουμε ότι υπάρχουν και τέτοιοι, όμως η ζωή έχει αποδείξει ότι αυτοί συνήθως “έχουν πλάτες” και τα φτιάχνουν. Τα φαινόμενα σήψης ή διαφθοράς στο δημόσιο είναι προϊόν της ακολουθούμενης διαχρονικά “πελατειακής πολιτικής” που εφαρμόστηκε από τις κυβερνήσεις Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ. Αλήθεια τόσα χρόνια ποιος κρατά τους αποδεδειγμένα “επίορκους” στις θέσεις τους; Επομένως ας αφήσουν το “παραμύθι” αυτό. Στόχος τους δεν είναι οι “επίορκοι και τεμπέληδες” αλλά η πραγματοποίηση μαζικών απολύσεων στο δημόσιο, η κατάργηση της έννοιας της “μονιμότητας στο δημόσιο”.

Φυσικά υπάρχει και η άλλη πλευρά. Με τον μπαμπούλα του χαρακτηρισμού ως “επίορκου” θα εκβιάζονται μαζικά οι δημόσιοι υπάλληλοι να “καθίσουν στα αυγά τους”, να μην αντιδρούν στα όσα συμβαίνουν σε βάρος τους. Να υπογραμμίσουμε εδώ ότι σύμφωνα με τον Ν. 4039/12 θεωρούνται “επίορκοι” εκατοντάδες εργαζόμενοι, πριν ολοκληρωθεί οποιαδήποτε πειθαρχική ή δικαστική διαδικασία, πριν ακόμη τελεσιδικήσουν οι υποθέσεις τους. Αρκεί δηλαδή η απαγγελία κατηγορίας “δι’ ασήμαντον αφορμήν” να “τυλιχτεί σε μία  κόλλα χαρτί” ο εργαζόμενος με επιπτώσεις στην αξιοπρέπεια του, στην ίδια του την επιβίωση.

Αποτελεί αυταπάτη ότι μέσω απολύσεων θα προκύψει “δημοσιονομικό όφελος” στα οικονομικά της χώρας, αλλά και “εξυγίανση” του δημόσιου τομέα. Απλά οι επιπτώσεις και στη δημόσια διοίκηση (και των “ωφελημάτων” που προσφέρονται στους υπόλοιπους κατοίκους της χώρας) θα είναι καταστροφικές. Και φυσικά ας μην “χαίρονται” ορισμένοι του ιδιωτικού τομέα (αυτό καλλιεργούν τα μεγάλα ΜΜΕ). Και η δική τους η ζωή θα συνεχίζει να είναι “κόλαση” (απολύσεις, απλήρωτη εργασία, χαμηλά μεροκάματα κ.α).

Το ζητούμενο είναι να συνειδητοποιηθεί από τους εργαζόμενους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ότι όλοι “στο ίδιο καζάνι βράζουν” και γι’αυτό είναι ανάγκη κοινός να είναι ο αγώνας για την αποτροπή των νέων βάρβαρων μέτρων.

 Η άλλη άποψη.... 

Διδάγματα από ............Κύπρο!!!

Τα όσα συμβαίνουν (και βρίσκονται σε εξέλιξη) στην Κύπρο προσφέρονται για εξαγωγή χρήσιμων διδαγμάτων από το λαό και της χώρας μας. Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Η (απαράδεκτη) απόφαση του Γιούρογκρουπ για το «κούρεμα» των καταθέσεων στις τράπεζες της Κύπρου είναι στα πλαίσια των μέτρων αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης . Το «κούρεμα» είναι μια μορφή ελεγχόμενης καταστροφής κεφαλαίου προκειμένου να μη γίνει ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, με τεράστιες συνέπειες στην οικονομία. Είναι το αντίστοιχο «κούρεμα» (PSI) που έγινε στα ομόλογα της Ελλάδας, αν και εδώ πήρε άλλη μορφή. Το συγκεκριμένο μέτρο συνδέεται με τ’ άλλα που αποτελούν το πακέτο του μνημονίου για την Κύπρο και περιλαμβάνουν αντίστοιχες αντεργατικές, αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις, όπως και στην Ελλάδα, ιδιωτικοποιήσεις, δέσμευση των υδρογονανθράκων... Όλα στο όνομα αντιμετώπισης των δημοσίων ελλειμμάτων και ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και θα πληρώσει ο κυπριακός λαός.

Να σημειώσουμε ότι οι καταθέσεις στις κυπριακές τράπεζες είναι βασικά καταθέσεις κεφαλαίων μονοπωλίων, ρωσικών, αγγλικών και άλλων. Αντικειμενικά δημιουργείται τάση φυγής αυτών των κεφαλαίων, γεγονός που θα επιφέρει νέα αντιλαϊκά μέτρα. Στην Ελλάδα ξεκίνησαν με το πρώτο μνημόνιο, φτάσαμε στο τρίτο και τα μέτρα δεν έχουν τελειωμό. Η διαχείριση της κρίσης απαιτεί πολιτική μεταφοράς των συνεπειών της στο λαό.Η οικονομία της Κύπρου έγινε υποδοχέας κεφαλαίων έχοντας τη χαμηλότερη φορολογία κεφαλαίου στην Ευρωζώνη και την ΕΕ, μόνο 10%. 

Η απόφαση αναδεικνύει την οξύτητα των ανταγωνισμών ισχυρών καπιταλιστικών κρατών εντός και εκτός Ευρωζώνης, αφού υπάρχουν και ρώσικα, αγγλικά και άλλα ξένα κεφάλαια, που με την τάση φυγής τους ενισχύονται οι οικονομίες των χωρών που αυτά θα κατατεθούν, δηλαδή τις χώρες προέλευσης. Αλλά το συγκεκριμένο ζήτημα συνδέεται και με τους «υδρογονάνθρακες», όχι μόνον της Κύπρου, αλλά της Ανατολικής Μεσογείου γενικότερα. Εδώ εστιάζονται ανταγωνισμοί ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία για το μοίρασμά τους, η δε οικονομική βοήθεια στην οικονομία της Κύπρου, έχει συνδεθεί άμεσα μ’ αυτούς, ενώ περιπλέκεται έντονα το κουβάρι των οξύτατων καπιταλιστικών ανταγωνισμών με επίκεντρο την Κύπρο

Το ζήτημα που ανέκυψε επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι κανένα όφελος δεν έχουν οι λαοί από την ένταξη των χωρών τους στην ΕΕ. Τους επιβάλλουν ολοένα και πιο άγρια αντιλαϊκή πολιτική. Η ΕΕ και η Ευρωζώνη δεν είναι ζώνη ισότιμων κρατών, αλλά ζώνη οξύτατων ανταγωνισμών και ανισομετρίας. Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι ώρα οι εργαζόμενοι της Κύπρου να βγάλουν συμπεράσματα για το ρόλο της ΕΕ και των μηχανισμών της. Αποδείχθηκε ότι η ΕΕ είναι λυκοσυμμαχία που από την ύπαρξή της ωφελεί το κεφάλαιο. Η “αλληλεγγύη” και η “συλλογικότητα”, που συνεχώς πλάσαραν οι κυβερνήσεις, ξεσκεπάστηκαν στην πράξη μέσα από τα σενάρια των εκβιασμών των ΕΕ - ΔΝΤ - Ρωσίας.

Η (σωστή, (σε αντίθεση με όσα συμβαίνουν στην δική μας...) εναντίωση της κυπριακής Βουλής, που από μόνη της δε θα σημαίνει φιλολαϊκή απόφαση, ούτε εξαναγκασμό της Ευρωζώνης σε αλλαγή υπέρ των λαών πολιτικής. Στο δίλημμα “κούρεμα” ή χρεοκοπία ο κυπριακός λαός, όπως και ο ελληνικός πρέπει να διαλέξουν άλλο δρόμο. Το δρόμο της ρήξης με την ακολουθούμενη πολιτική, που φέρνει ανεργία, φτώχεια στις λαϊκές οικογένειες, που “κουρεύει” το λαϊκό εισόδημα. Πρέπει να διαλέξει το δρόμο της σύγκρουσης με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τους εκφραστές τους, την ΕΕ, το ΔΝΤ και τις  κυβερνήσεις, που τα στηρίζουν!

 Η άλλη άποψη Αλ. Χατζηκώστας

Θα δούμε "προκοπή" αν πέσουν κι άλλο .....οι μισθοί;;;;;;;;;;;

Πρόσφατα δημοσιεύματα σε μεγάλα ΜΜΕ ανέφεραν ότι 11 πολυεθνικές εταιρείες ζήτησαν από την κυβέρνηση νέα μείωση των μισθών, πιο κάτω και από το σημερινό κατώτατο όριο των 586 ευρώ μεικτά. Η διάψευση που ακολούθησε από ορισμένες από αυτές δεν αλλάζει τη βασική ιδέα. Άλλωστε, όλο το προηγούμενο διάστημα έχουμε στην κυριολεξία «βομβαρδιστεί» με τέτοια «επιχειρήματα» που δημιουργούν ανάλογο κλίμα αλλά ορέξεις…

Η συζήτηση που συντηρείται προβάλλει σαν «λύση» για την αντιμετώπιση της ανεργίας τη μείωση των μισθών, η οποία θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και έτσι, υπονοούν, θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Πολλές οι στοχεύσεις από μία τέτοια συζήτηση.

1. Προσπαθούν να αντιστρέψουν την πραγματικότητα παρουσιάζοντας τους μισθούς ως αιτία της κρίσης και γενικότερα της «κακοδαιμονίας». Όλα τα προηγούμενα χρόνια-προ κρίσης- οι μισθοί αποτελούσαν ολοένα και μικρότερο μέγεθος του διαρκώς αυξανόμενου ΑΕΠ (δηλαδή του παραγόμενου πλούτου). Αυτός πήγαινε στα ταμεία των μεγάλων επιχειρήσεων, που εμφάνιζαν ρυθμούς κερδοφορίας από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη.

2. Οι επενδύσεις και οι θέσεις εργασίας που οι μεγαλοεπιχειρηματίες ισχυρίζονται ότι θα φέρει η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς τους δεν έχουν αντίκρισμα για τους εργάτες. Αφενός, οι όποιες θέσεις εργασίας δημιουργηθούν θα είναι πολύ λιγότερες από τις ανάγκες, αφετέρου θα σημαίνουν αφόρητες συνθήκες εργασίας. Στην ουσία μιλάνε για σύγχρονη δουλεία όπου αντί να σου δίνουν απευθείας το ξεροκόμματο και ελάχιστες ώρες ανάπαυσης σε χαρτζιλικώνουν για να το πάρεις μόνος σου. Αυτό είναι βαρβαρότητα. Ο κεφαλαιοκράτης προσπαθώντας να μειώσει το κόστος παραγωγής για να γίνει ανταγωνιστικότερος του αντιπάλου του κάνει επενδύσεις με εκσυγχρονισμό των μέσων παραγωγής, που σε συνθήκες καπιταλισμού σημαίνουν αύξηση της παραγωγικότητας με λιγότερα εργατικά χέρια και αύξηση των ανέργων. Παράλληλα ακόμα και όταν γίνονται επενδύσεις που απαιτούν πολλά εργατικά χέρια σε πολλές περιπτώσεις η απασχόληση είναι πρόσκαιρη, π.χ. κατασκευές.

3. Τα όσα σήμερα συζητούνται επιβεβαιώνουν ότι η επίθεση στους μισθούς θα συνεχιστεί ακόμα πιο έντονη. Πιθανοί στόχοι της είναι με τη λογική του «λιγότερου κακού» είτε να νομιμοποιηθούν οι δραματικές μειώσεις των μισθών σε κλάδους που αυτοί θα προσεγγίσουν, αν δεν φθάσουν, το κατώτατο όριο των 586 ευρώ μεικτά, είτε να παρουσιάσουν τα 586 ευρώ ως ιδανική πραγματικότητα συγκριτικά με ό,τι εμφανίζεται να ζητά το κεφάλαιο, είτε -ακόμα χειρότερα- να προετοιμάσουν το έδαφος για παραπέρα μείωση και στον κατώτατο μισθό, αποδεικνύοντας πως δεν υπάρχει πάτος στο βαρέλι. Για τους εργαζόμενους η ουσία δεν είναι ποιο σενάριο και πώς θα υλοποιηθεί αλλά ότι κανένα από αυτά δεν απαντά στις σύγχρονες πραγματικές τους ανάγκες. Τα επίπεδα ακόμα και των σημερινών μισθών σε συνδυασμό με τη συνεχή φορολογική αφαίμαξη των λαϊκών εισοδημάτων δυσκολεύουν την ίδια την επιβίωση.

4. Τα επίπεδα στα οποία σπρώχνουν τους μισθούς, οδηγούν στην εξαθλίωση τις εργατικές οικογένειες, σε αύξηση των κινδύνων για την υγεία των εργαζομένων και των οικογενειών τους που εντείνονται όταν οι συνθήκες εργασίας παραπέμπουν στο Μεσαίωνα. Στην επίθεση αυτή μπορεί και πρέπει επιτέλους να απαντήσει αποτελεσματικά μόνο η αντεπίθεση του λαϊκού κινήματος. Ούτε «διαλόγους» για το πόσα θα χάσουμε, ούτε αναμονή, ούτε εφησυχασμός. Αυτήν την κατεύθυνση υπηρετεί η πάλη που θα διεκδικεί πρώτα και κύρια υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης, με αφετηρία τα 751 ευρώ ως βάση για συζήτηση και διαπραγμάτευση για αυξήσεις, με υπεράσπιση των κλαδικών συμβάσεων και πάλη για την υπογραφή νέων με βάση τους υπάρχοντες κλαδικούς μισθούς

Η άλλη άποψη

Τρομοκρατία. Παλαιό "σήριαλ" με νέους..... ηθοποιούς!!!!!!!

Εάν κανείς ενδιαφερόταν το “πώς θα ζήσουμε” μετά τα όσα προβλήθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες σχετικά με τη “Λίστα Λαγκαρντ”, σίγουρα “αποζημιώθηκε” με το νέο “σήριαλ” που προβάλλεται από τις οθόνες και τα μεγάλα ΜΜΕ. Πρόκειται για την περίφημη “τρομοκρατία”. Μετά τους εμπρησμούς και τα γκαζάκια το “παιχνίδι χόντρυνε” και είχαμε επίθεση στα γραφεία της Ν.Δ στην Αθήνα και την “τυφλή επίθεση” στο Mall. Δεν γνωρίζουμε τους “δράστες”. Γνωρίζουμε όμως το ποιοι ωφελούνται και πώς αξιοποιούνται οι προφανώς καταδικαστέες αυτές πράξεις.

Με δύο λόγια πιστεύουμε ότι οι ενέργειες αυτές βοηθούν όσους  θέλουν  να  αποπροσανατολίσουν το λαό από τα καθημερινά οξυμένα του προβλήματα και αυτούς που θέλουν να τον τρομοκρατήσουν και να εντείνουν την καταστολή σε βάρος των αγώνων του. Με αφορμή τέτοια χτυπήματα, επιχειρούν να καλλιεργήσουν το φόβο και τα χρησιμοποιούν για αντιλαϊκές πολιτικές εξελίξεις και για ενίσχυση του αστικού πολιτικού συστήματος. Συνδέουν την «τρομοκρατία» με τη διατάραξη της «οικονομικής ζωής», της “ανάκαμψης”. Θέλουν τον λαό να πάψει, να διεκδικεί, επειδή όπως λένε, κινδυνεύει η δημοκρατία.

Ι ιστορικά, η λεγόμενη «ατομική τρομοκρατία» που εκδηλώθηκε από τα πρώτα κιόλας βήματα του εργατικού λαϊκού κινήματος, όχι μόνο δεν έλυσε προβλήματα προς όφελος του λαού, αλλά αντίθετα μετατρέπεται σε έναν ακόμα μοχλό για μεγαλύτερη επίθεση σε βάρος του οργανωμένου κινήματος, για καταστολή, φόβο και υποταγή. Η ατομική βία είναι εχθρός της ταξικής πάλης, της συνειδητής επαναστατικής δράσης των μαζών. Είναι εχθρός του οργανωμένου αγώνα του λαού. Με μοχλό και την τρομοκρατία (το διαπιστώσαμε την περίοδο του «ψυχρού» πολέμου στη Γερμανία και την Ιταλία, το βλέπουμε καθ’ όλη την περίοδο της αμερικανικής μονοκρατορίας)η κοινωνία «διδάσκεται» να αποδέχεται εθελοντικά, ή - στην επίσης αποδοτική για την κρατική εξουσία περίπτωση - η κοινωνία «εκπαιδεύεται» να «συνθηκολογεί» με εκείνα τα μέτρα που απαγορεύουν «νόμιμα» τις ελευθερίες της.

 Η κοινωνία «εκπαιδεύεται» (σ.σ.: «για το καλό της»...) να «συναινεί» με μέτρα που ναρκοθετούν το δικαίωμά της να διεκδικεί. Η τρομοκρατία, πάντα και παντού, αξιοποιείται ως πρόσχημα από τους μηχανισμούς της κρατικής καταστολής. Την αξιοποιούν για να τρομοκρατούν και να «πολιορκούν» την κοινωνία, επικαλούμενοι τους κανόνες ασφαλείας που, σύμφωνα με την κυρίαρχη προπαγάνδα, επιβάλλονται, στο όνομα της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Δεν είναι καινούριο ζήτημα ο συγκεκριμένος προσανατολισμός που πασχίζουν να δώσουν αφού το έχουν κάνει κατ’ επανάληψη, φροντίζοντας να φορτίσουν αρνητικά τις λαϊκές συνειδήσεις με επιδίωξη την καλλιέργεια ψυχολογίας φόβου απέναντι στους λαϊκούς αγώνες. Πάντα, όταν διάφοροι μηχανισμοί εκτελούσαν τέτοιες αποστολές, φρόντιζε η κυρίαρχη προπαγάνδα με τον πλέον επίσημο τρόπο να προσδώσει σ’ αυτούς ριζοσπαστική ιδεολογία, ακόμη και μαρξιστική, όπως τώρα υπονοούν ταυτίζοντας τέτοιες ενέργειες με την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού, προκειμένου να καλλιεργήσουν αποστροφή στους εργαζόμενους. Δεν ξέρουν; Ξέρουν. Δεν είναι αφελείς. Αλλά αυτή η άτιμη προπαγάνδα βολεύει το σύστημα. Ξέρουν ότι τέτοιοι μηχανισμοί που εκτελούν τέτοιες αποστολές έχουν σχέση, οργανώνονται ή χρησιμοποιούνται από κρατικούς μηχανισμούς και μυστικές υπηρεσίες, ντόπιες και ξένες. 

Εχει αποδειχτεί και αποκαλυφθεί κατ’ επανάληψη, από τις σχέσεις της CIA με την ατομική τρομοκρατία στην Ιταλία, μέχρι την «Αλ Κάιντα». Οργανώνονται και χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς του συστήματος (το για ποιους σκοπούς το ξέρουν αυτοί που τους οργανώνουν και τους χρησιμοποιούν), με μορφές που το εργατικό κίνημα από τότε που εμφανίστηκε οργανωμένο, έχει καταδικάσει. Μιλάνε για «αποκήρυξη της βίας», θέλουν ο λαός να την αποκηρύξει, προβάλλοντας την ατομική τρομοκρατία που οργανώνουν, θέλουν να αποκηρύξει το δικαίωμά του να αγωνίζεται .Οι εργαζόμενοι, έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν συλλογικά, οργανωμένα και να παλεύουν για να προστατευτούν από την πολιτική καρμανιόλα που τους στέλνει στην κόλαση !

Το δένδρο και το ........δάσος!!!!!!!!

Αυτές μέρες φουντώνει και πάλι η προπαγάνδα για πάταξη της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής. Ολοι μαζί προσπαθούν να πείσουν ότι η κρίση οφείλεται στη διαφθορά και στην ανοχή των περασμένων κυβερνήσεων απέναντι στη φοροδιαφυγή. Αρα, λένε, η καταπολέμηση της διαφθοράς και η πάταξη της φοροδιαφυγής θα γλιτώσουν το λαό από την κρίση.  Μας λένε μάλιστα λέει ότι αν η φοροδιαφυγή είχε αντιμετωπιστεί έγκαιρα, δε θα είχε έρθει η κρίση και δε θα παίρνονταν τα αντιλαϊκά μέτρα στο όνομα του να μειωθούν τα χρέη και τα ελλείμματα. Λένε ακόμα ότι ενδεχόμενη είσπραξη φόρων που έχουν διαφύγει, θα συμβάλει ώστε να σταματήσει η μείωση μισθών και συντάξεων. Ο αποπροσανατολισμός και η κοροϊδία σε όλο τους το μεγαλείο. Πετάνε νούμερα και λίστες δεξιά και αριστερά, για να πιστέψει ο λαός ότι η πηγή των προβλημάτων του είναι η διαφθορά και η φοροδιαφυγή και ότι η πάταξή τους θα φέρει λαϊκή ευημερία. Οι ίδιοι ωστόσο αναγκάζονται από τα πράγματα να ομολογήσουν ότι η προπαγάνδα τους αφορά σε άνθρακες και όχι σε θησαυρό.

Οσοι λεονταρίζουν ότι θα πιάσουν τους φοροφυγάδες, είναι οι ίδιοι που με τους νόμους τους έδωσαν την ευκαιρία σε μια δράκα κεφαλαιοκράτες να βγάλουν αμύθητο πλούτο, τον οποίο στη συνέχεια μετέφεραν σε φορολογικούς παραδείσους νόμιμα ή λιγότερο νόμιμα, κάνοντας χρήση των νόμων του κράτους και της ΕΕ! Τέτοια είναι η υποκρισία και το θράσος τους. Η αποκάλυψη των ευθυνών - αν αυτές προκύψουν - και η τιμωρία για όλα τα πρόσωπα (πολιτικά και μη) που εμπλέκονται σε υποθέσεις φοροδιαφυγής και συγκάλυψής της, είναι μια μόνο πλευρά και φυσικά θα πρέπει να γίνει. Η καταδίκη από το λαό των κομμάτων που υπηρετούν το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης, μέσα στο οποίο ανθίζουν τα φαινόμενα της διαφθοράς και της διαπλοκής, είναι το κυρίως ζητούμενο. Κι αυτό επειδή, την ίδια ώρα που υπόσχονται διαφάνεια και δηλώνουν πρόθυμοι να καταπολεμήσουν τη φοροδιαφυγή, με την πολιτική τους:

•Προσφέρουν νέες επιδοτήσεις και ενισχύσεις δισ. ευρώ σε τραπεζίτες και κεφαλαιοκράτες, στο όνομα της ανάπτυξης.

•Καταργούν το αφορολόγητο για εκατομμύρια εργαζομένους και αυτοαπασχολούμενους και την ίδια ώρα διευρύνουν τις φοροαπαλλαγές για τους εφοπλιστές, τις Ανώνυμες Εταιρείες και τους επιχειρηματικούς ομίλους.

•Διατηρούν το φορολογικό, τραπεζικό, εμπορικό και επιχειρηματικό απόρρητο, ώστε να μην μπορεί να γίνεται έστω και στοιχειώδης έλεγχος των επιχειρήσεων, αφήνοντας ορθάνοιχτο το πεδίο για τη διαφθορά και τη διαπλοκή.

•Προσθέτουν νέους άμεσους και έμμεσους φόρους στις πλάτες των μισθωτών και των συνταξιούχων, όταν επιτρέπουν με τους νόμους τους να λειτουργούν στην Ελλάδα νόμιμα 16.580 «offshore» εταιρείες και να φορολογούνται μόλις οι 965!. Με άλλα λόγια, συντηρούν και αναπτύσσουν όλες τις προϋποθέσεις για την ενίσχυση της κερδοφορίας των πλουτοκρατών, που είναι θερμοκήπιο της διαφθοράς και της διαπλοκής με το πολιτικό τους προσωπικό. Το κύριο δηλαδή ζήτημα είναι ότι το σύστημα τους έχει ως κανόνα την φοροαπαλλαγή των “εχόντων” και το άγριο φοροκυνηγητό των “μη εχόντων”.

Θα πρέπει ο καθένας από εμάς να αλλάξει τρόπο που βλέπει τα πράγματα (κυρίως τις αιτίες τους) πετώντας τα παραμορφρωτικά γυαλιά που του προσφέρουν. Θα πρέπει να βλέπει όλο το τοπίο, το δάσος και όχι μόνο το δένδρο. Γιατί διαφορετικά θα χτυπά μόνο το “σαμάρι” και προκοπή δεν θα βλέπει! Η καινούργια χρονιά θα πρέπει να γίνει χρονιά λαϊκής αγωνιστικής ανάτασης, γιατί δεν έχει φτάσει ακόμη  “στον πάτο” η λαϊκή δυστυχία, γιατί η όποια  “ανάπτυξη” που θα “δημιουργηθεί”,  δεν θα είναι και πάλι προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων.

Η άλλη άποψη

Ποιοι αριθμοί ευημερούν για τη νέα γενιά;;;;;;

 Οι μόνοι αριθμοί που ευημερούν στην Ελλάδα της ΕΕ, στην Ελλάδα της Ευρωζώνης, εκτός από τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, είναι αυτοί που αφορούν στην ανεργία, στην πορνεία και τα ναρκωτικά. Αυτά μοιράζει απλόχερα η χώρα μας και το οικονομικό-πολιτικό της σύστημα στους νέους και τις νέες της χώρας μας, μπροστά στην αδυναμία του να ικανοποιήσει όχι τις σύγχρονες, αλλά ούτε καν τις στοιχειώδεις ανάγκες τους.

Η ανεργία στους νέους έως 25 ετών ξεπέρασε το 56,6%, με σαφή προτίμηση στις γυναίκες. Περισσότεροι από ένας στους δύο δεν έχουν δουλειά με ό,τι αυτό συνεπάγεται στις ατομικές και τις κοινωνικές επιπτώσεις. Η αφαίρεση του δικαιώματος στην εργασία έχει να κάνει με την ίδια την επιβίωση του νέου ανθρώπου, την ικανοποίηση των βασικών αναγκών της τροφής, της στέγης, της ενδυμασίας, της δημιουργίας οικογένειας, έχει να κάνει με τις πνευματικές του ανάγκες, τον πολιτισμό, την ψυχαγωγία, τον αθλητισμό κ.ά.

Εφιαλτικά είναι τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας σχετικά με τις διαστάσεις που έχει λάβει το φαινόμενο της «νόμιμης» και «παράνομης» πορνείας, το οποίο διογκώνεται στην περίοδο της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα του Συλλόγου Ελλήνων Κοινωνιολόγων Άκη Κατσούλα, μέσα σε ένα χρόνο η πορνεία αυξήθηκε κατά 1.500% , την ίδια ώρα που ο ετήσιος τζίρος του σεξ έχει εκτιναχθεί στο 1 δισ. ευρώ, κατατάσσοντας τη «βιομηχανία» του αγοραίου έρωτα στις πρώτες θέσεις των πιο κερδοφόρων παράνομων δραστηριοτήτων. Εκατοντάδες νόμιμοι και παράνομοι οίκοι ανοχής, γεμάτα τα πεζοδρόμια του κέντρου της Αθήνας από αυτά τα θύματα του εκμεταλλευτικού συστήματος.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ , η τοξικοεξάρτηση απλώνει τα δίχτυα της σε όλο και πιο νέες ηλικίες (ηλικία έναρξης < 14 έτη) , ο αριθμός των εξαρτημένων αυξάνει χρόνο με το χρόνο, η πολυτοξικομανία (> 80% των χρηστών χρησιμοποιούν παραπάνω από μία ουσίες) γίνεται κυρίαρχος τρόπος εξάρτησης. Τα ναρκωτικά, που έχουν γίνει εφιάλτης για τους γονείς που μεγαλώνουν παιδιά, είναι το «φάρμακο της πρόληψης». Αποτελούν ένα πανίσχυρο όπλο κοινωνικού ελέγχου στα χέρια των εκμεταλλευτών που θέλουν να χαλιναγωγήσουν συνειδήσεις και να σφραγίσουν ερμητικά κάθε φωνή διαμαρτυρίας και αντίστασης.

Και τι απαντούν οι κυβερνώντες για τα παραπάνω:

- Για την ανεργία: Σοφίστηκαν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης για την υπερεκμετάλλευση των νέων που το ονόμασαν «Σχέδιο Δράσης για την ενίσχυση της Απασχόλησης και της Επιχειρηματικότητας των Νέων». Παραδίδουν τη νεολαία βορά στο μεγάλο κεφάλαιο να δουλεύει προσωρινά για ένα χαρτζιλίκι, χωρίς δικαιώματα, μέχρι να τη ρίξουν ξανά στην ανεργία. Είναι προγράμματα άμεσης χρηματοδότησης των μεγάλων επιχειρηματιών. Οι νέοι θα παίρνουν 400 ευρώ ή 460 ευρώ αν είναι πτυχιούχοι ΑΕΙ/ΤΕΙ, χωρίς ένσημα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, παρά μόνο κάλυψη έναντι εργατικού ατυχήματος.

- Για την πορνεία: Από το 1999 που η κυβέρνηση Σημίτη καθιέρωσε την πορνεία ως επάγγελμα που μπορούν να το ασκούν νεαρές από τα 18 τους χρόνια, ήρθαν και άλλοι πορνικοί νόμοι για να λύσουν τα προβλήματα της μετατροπής της ποινής της φυλάκισης των σωματεμπόρων και των «εκτός νόμου» πορνικών κυκλωμάτων σε χρηματική ποινή ή πρόστιμο και να διακανονίσουν τις ευκολίες πληρωμής όταν δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα εφάπαξ αποπληρωμής.

- Για τα ναρκωτικά: Υποχρηματοδότηση των Κέντρων Πρόληψης και των «στεγνών» θεραπευτικών προγραμμάτων του ΚΕΘΕΑ. Αναγόρευση σε βασική μορφή «θεραπείας» της χορήγησης υποκατάστατων της ηρωίνης στα προαύλια των νοσοκομείων με δωρεάν «κρατική πρέζα». Χώροι «ελεύθερης χρήσης» με τη συνδρομή του δημάρχου Αθηναίων κ. Καμίνη.«Κώδικας Ναρκωτικών» ονομάστηκε το νομοσχέδιο που, με πρόσχημα την ελευθερία της ατομικής επιλογής που νομιμοποιεί τη χρήση - καλλιέργεια - διακίνηση ουσιών, εμπορευματοποιεί την πρόληψη – απεξάρτηση - επανένταξη, ενισχύει την προώθηση των υποκατάστατων από τα νοσοκομεία του ΕΣΥ, τα στρατόπεδα και τις φυλακές.

Οι νέοι και οι νέες έχουν το χρέος και τη δύναμη να απαντήσουν συλλογικά, οργανωμένα, σ’ αυτή τη βαρβαρότητα. Να πούνε όχι σε όσα “κουρέλια κάνουν τα όνειρά τους”. Να συντονίσουν τα βήματα τους με τις μεγαλύτερες γενιές στην πάλη για ριζικά διαφορετική πολιτική με τον άνθρωπο και τις ανάγκες του στο επίκεντρο !