Νίκος Φίλης: Να κάνουμε μια «Συμφωνία των Πρεσπών» για το Αιγαίο.

 

Σαν έτοιμος από καιρό ξεφούρνισε τη «λύση» για τα Ελληνοτουρκικά ο βουλευτής και πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Φίλης: Να κάνουμε λέει μια «Συμφωνία των Πρεσπών» για το Αιγαίο. 

Ο χαρακτηρισμός δεν είναι τυχαίος. 

Η Συμφωνία των Πρεσπών με τη σημερινή Β. Μακεδονία ήταν μια διευθέτηση ΝΑΤΟικής κοπής. 

Το ίδιο επιδιώκεται και στην Ανατ. Μεσόγειο, όπου οι διαπραγματεύσεις για τα Ελληνοτουρκικά γίνονται σε «πλατφόρμα» ΝΑΤΟ - ΕΕ. 

                                              Τι δρόμους ανοίγει;;;;

Ο Ν. Φίλης μπερδεύει τις βούρτσες με τις .....φούστες!!!!!

Βυθισμένη» στις σκληρές κόντρες ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων είναι η γειτονιά μας, όπως βεβαιώνει η κατάσταση που διαμορφώνεται στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, όπου το επενδυτικό ενδιαφέρον μονοπωλιακών κολοσσών αναζωπυρώνει τους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς σε όλα τα επίπεδα. 

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι εξελίξεις με τους υδρογονάνθρακες στη Λεκάνη της Μεσογείου, όπου οι διαγωνισμοί ανάθεσης ερευνητικών δικαιωμάτων (όπως σε Ιόνιο και Κρήτη), οι γεωτρήσεις (όπως στην κυπριακή ΑΟΖ), αλλά και τα σχέδια για την «αξιοποίησή» τους (όπως σε Αίγυπτο και Ισραήλ), γίνονται μέρος ευρύτερων επιχειρηματικών σχεδιασμών και του γενικότερου συσχετισμού δύναμης ανάμεσα σε ισχυρά κέντρα, όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία κ.τ.λ.

Οι προκλητικές δηλώσεις του εκπρόσωπος του Τούρκου Προέδρου,  Ιμπραχήμ Καλίν, ότι αν χρησιμοποιήσετε παράνομα μέσα στις ερευνητικές σας προσπάθειες και παραβιάσετε τα κυρίαρχα δικαιώματά (μας) θα υπάρξουν συνέπειες. 

Η Τουρκία δεν θα διστάσει ποτέ να λάβει τα απαραίτητα μέτρα.

Σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνει ο βουλευτής και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Φίλης για τις εξελίξεις, η Τουρκία έχει τη δυνατότητα να προκαλεί την Ελλάδα επειδή το ΑΕΠ της είναι πολλαπλάσιο των άλλων κρατών της περιοχής. 

Το συμπέρασμα που προκύπτει απ' αυτό, σύμφωνα με τον Ν. Φίλη, είναι ότι η Ελλάδα χρειάζεται να κάνει τα πάντα για να ορθοποδήσει οικονομικά, «για να βγούμε από την κρίση με κοινωνική συνοχή», όπως είπε. 

Με άλλα λόγια, ζητάνε από το λαό να αποδεχτεί αδιαμαρτύρητα θυσίες δίχως τέλος για την ανάκαμψη των μεγαλοεπιχειρηματιών, για να ανασχεθεί τάχα η επιθετικότητα της Τουρκίας! 

Ο Φίλης, βέβαια, μπερδεύει μήλα με πορτοκάλια όταν συγκρίνει την οικονομική και στρατιωτική ισχύ Ελλάδας και Τουρκίας, μιας χώρας που διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ και είναι μέλος του G-20, παρά τις δυσκολίες στην οικονομία της, έχοντας τη δυνατότητα με άλλους όρους να διαπραγματεύεται για τα συμφέροντα της αστικής της τάξης. 

Αυτό που επίσης δεν λέει ο Φίλης, είναι ότι ο στόχος της οικονομικής ανάκαμψης για την Ελλάδα περνάει μέσα από την ανάδειξή της σε κόμβο της Ενέργειας και του εμπορίου, ανταγωνιστικά προς την Τουρκία, και αυτό αποτελεί παράγοντα όξυνσης και όχι κατευνασμού των αντιπαραθέσεων μαζί της. 

Παρουσιάζει δηλαδή ως «λύση» ένα φαύλο κύκλο ανταγωνισμών και συμβιβασμών, με αποκλειστικό κριτήριο τα συμφέροντα της αστικής τάξης, στον οποίο χώνεται ολοένα και πιο βαθιά ο λαός, κινδυνεύοντας να μπλέξει σε ακόμα μεγαλύτερες περιπέτειες.

Φίλης-Καρτερός προαναγγέλλουν τον γάμο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ

Ο Ν. Φίλης φαίνεται ότι είναι αυτός που ανέλαβε να θέσει πιο επιτακτικά στην πολιτική ατζέντα τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ, κάτι που φάνηκε ιδιαίτερα την τελευταία βδομάδα. Και μπορεί τα συνεχή «μπρος - πίσω» που χαρακτηρίζουν τις δηλώσεις του να είναι απλά ο «καπνός», αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι υπάρχει και η «φωτιά» στο θέμα. 

«Να επιστρέψουμε στη λογική των πολιτικών οικογενειών...», δήλωσε προχτές. Και όπου «οικογένεια», διάβαζε σοσιαλδημοκρατία, άρα ΠΑΣΟΚ... 

Σε μια παράλληλη εξέλιξη, μπορεί να απέσυρε την περιβόητη Ερώτησή του για τα εξοπλιστικά, που στρεφόταν ενάντια στον Π. Καμμένο, αλλά βρέθηκε άλλος από την ...«οικογένεια» που την κατέθεσε τελικά: 

Ο Θ. Θεοχαρόπουλος, πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ και συνοδοιπόρος του ΠΑΣΟΚ... 

Φλερτ και αλισβερίσια σαν κι αυτά δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο ανάμεσα στα κόμματα της αστικής διαχείρισης, οπότε κανείς δεν πρέπει να εκπλήσσεται. Αλλωστε, την ίδια στιγμή που ο Φίλης (ο οποίος οικοδομεί το προφίλ του αντιπολιτευόμενου εντός του ΣΥΡΙΖΑ) εκδηλώνει την προτίμησή του στο ΠΑΣΟΚ, ταυτόχρονα δηλώνει και πεπεισμένος ότι τα μέτρα που έρχονται θα περάσουν δίχως πρόβλημα στη Βουλή, οπότε δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας.

 Με λίγα λόγια, είτε με ΠΑΣΟΚ, είτε με ΑΝΕΛ, η πολιτική τους είναι δεδομένη: Μέτρα για την ανάκαμψη του κεφαλαίου, τσακίζοντας τους εργαζόμενους...

Απ' όσους ανέλαβαν να απαντήσουν στη ρητορική Φίλη, υπερασπιζόμενοι τους ΑΝΕΛ ως τον πιο ιδανικό εταίρο του ΣΥΡΙΖΑ, ξεχωρίζει ο Θ. Καρτερός της «Αυγής», ο οποίος, αφού κάλεσε σε συνειδητοποίηση ότι «Μαξίμου θα έβλεπε ο Τσίπρας με το κιάλι χωρίς τον Καμμένο», έγραψε χαρακτηριστικά: 

«Πριν τον πυροβολήσουμε επαναστατικά (σ.σ. τον Καμμένο), δεν είναι κακό να σκεφτούμε και λίγο ΕΑΜίτικα...». Για όποιον δεν κατάλαβε, «ΕΑΜίτικη» είναι κατά τον αρθρογράφο η συνεργασία με τον Καμμένο! 

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι ως «επαναστατική κριτική» θεωρείται η άποψη για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ! 

Εδώ τα λόγια περιττεύουν...

Σχετικά με την «αντιπαράθεση» για τη διδασκαλία των Θρησκευτικών στα σχολεία

του Αλέκου Χατζηκώστα

Τις τελευταίες μέρες μία νέα δικομματικού χαρακτήρα «κόντρα» ξέσπασε σχετικά με το μάθημα των Θρησκευτικών (νέα προγράμματα σπουδών σε όλες το βαθμίδες Εκπαίδευσης). Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ να κάνει λόγο αναβάθμιση του μαθήματος από ομολογιακό σε μάθημα γνώσης των θρησκειών και της Ορθοδοξίας, και  ΝΔ, κάνει λόγο για υποβάθμιση της διδασκαλίας για την Ορθόδοξη πίστη

Πέρα από τον αποπροσανατολιστικό χαρακτήρα της «αντιπαράθεσης» που αφήνει στην άκρη όλα τα καυτά προβλήματα της Δημόσιας Εκπαίδευσης, αναδεικνύονται και ορισμένα γενικότερα ιδεολογικά ζητήματα που μένουν στην «αφάνεια». Ας δούμε ορισμένες πλευρές του ζητήματος:

1.Σε κάθε αστικό εκπαιδευτικό σύστημα αποτυπώνεται η αντίφαση της καπιταλιστικής κοινωνίας από τη μια να απαιτούνται με ταχύτητα νέες γνώσεις και επιστημονικότητα στην εξήγηση νέων φαινομένων, από την άλλη να ενισχύεται η μη επιστημονική εξήγηση της ιστορικής κίνησης, εν μέρει και της φυσικής. Το αστικό σχολείο με τα μαθήματα των φυσικών επιστημών, των θρησκευτικών και της φιλοσοφίας προσφέρει στους μαθητές γνώσεις και οι ιδέες που συγκρούονται .Από τη μια μεριά είναι υποχρεωμένο να διδάξει την αλήθεια, όπως πηγάζει από τις θετικές επιστήμες, και από την άλλη προσπαθεί…να ερμηνεύσει την ιστορία, την κοινωνική ζωή και τον κόσμο με μια ιδεαλιστική αντίληψη που δεν έχει βέβαια καμιά απολύτως επιστημονική θεμελίωση, είναι εντούτοις ιδιαίτερα χρήσιμη για την κυρίαρχη αστική τάξη. Στο σχολείο γενικά αποτυπώνονται βασικές ιδεολογικές λειτουργίες όπως η αιτιολόγηση της αιωνιότητας των αστικών εκμεταλλευτικών σχέσεων, η εξύμνηση και ο εξωραϊσμός της αστικής δημοκρατίας, η αστική αντίληψη για την τυπική ισότητα και ελευθερία, η απόκρυψη της ταξικής φύσης της εκμετάλλευσης. Το σχολείο, η εκπαίδευση ως σύστημα, δεν ασκούν επίδραση μόνο μέσω του περιεχομένου αλλά και με όλη τη λειτουργία τους, με νέους μηχανισμούς ενσωμάτωσης, που επιδιώκουν την ενεργητική συμμετοχή των εκπαιδευτικών, των μαθητών, των ίδιων των γονιών. Πέρα δηλαδή από την ιδεολογική λειτουργία υπάρχει και η λειτουργία της πειθάρχησης (π.χ. η επί της ουσίας αναγκαστική προσευχή, οι επισκέψεις στην εκκλησία, οι θρησκευτικές εικόνες στην τάξη κ.ά.), η λειτουργία της καταστολής κ.α

2. Η θρησκεία εξακολουθεί ακόμη και στις μέρες μας  να επηρεάζει τη σκέψη (την κοσμοαντίληψη, τις ηθικές απόψεις )  και  τη συμπεριφορά μεγάλου αριθμού ανθρώπων, να διαμορφώνει ,στην ουσία, ένα συγκεκριμένο τύπο προσωπικότητας. Η εικόνα του κόσμου που παρουσιάζουν οι θρησκευτικές μορφές είναι αντεστραμμένη και παραμορφωτική, χωρίς βέβαια ο θρησκευόμενος να έχει επίγνωση του πράγματος. Σημαντική θέση στη θρησκευτική συνείδηση κατέχει η πίστη, η αποδοχή της φανταστικής και ψευδούς θρησκευτικής πραγματικότητας ως δεδομένης. Γι’ αυτό και η θρησκευτική συνείδηση είναι σύμφυτη με το μυστικισμό και τη δεισιδαιμονία . Όπως αναφέρει ο Κ.Μαρξ στην περίφημη φράση του «Η θρησκεία είναι ο στεναγμός του καταπιεζόμενου πλάσματος, η θαλπωρή ενός άκαρδου κόσμου, είναι το πνεύμα ενός κόσμου απ’ όπου το πνεύμα έχει λείψει. Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού». Ως «όπιο», λοιπόν, ως φανταστική διέξοδος από τα αδιέξοδα της ανθρώπινης ζωής, η θρησκεία συνιστά μορφή μιας αυθόρμητα σχηματιζόμενης ψευδούς συνείδησης.  Η θρησκευτική διαπαιδαγώγηση του ανθρώπου είναι ιδιαίτερα  αποτελεσματική   όταν αρχίζει σε μικρή ηλικία, οπότε δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί η κριτική του ικανότητα, ούτε διαθέτει επαρκείς γνώσεις για τον κόσμο . Η εν λόγω διαπαιδαγώγηση υποβάλλει στο νεαρό άτομο την πίστη σε θρησκευτικές-φανταστικές  μορφές και ένα τρόπο σκέψης που αποδέχεται άκριτα, ως δοσμένες, ιδέες ανορθολογικές. Φορέας θρησκευτικής αγωγής μπορεί να είναι τόσο οι εκκλησιαστικές και λοιπές θρησκευτικές θεσμικότητες όσο και το κοσμικό εκπαιδευτικό σύστημα .

3. Η εκπαίδευση, με τη σειρά της, εφόσον μέχρι τώρα αναπτυσσόταν σε συνθήκες κοινωνικής -ταξικής διαστρωμάτωσης  και ανταγωνισμού, αντανακλούσε και διέδιδε την ιδεολογία της κυρίαρχης τάξης, λειτουργούσε και λειτουργεί  ως μέσο ιδεολογικής ηγεμονίας.    Ο ιδεολογικός ρόλος της εκπαίδευσης έγκειται, πρωτίστως, στο γεγονός ότι καλλιεργεί ακριβώς μια τέτοια συναινετική  στάση απέναντι στο κυρίαρχο κοινωνικό καθεστώς, διαμορφώνοντας μια ψευδή αντίληψη περί σύμπτωσης -ταύτισης  συμφερόντων μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών στρωμάτων και τάξεων. Πρόκειται  για μιαν αντίληψη  περί του δοσμένου -αναλλοίωτου -αναπόφευκτου χαρακτήρα του κυρίαρχου καθεστώτος. Αυτός ο ιδεολογικός ρόλος της εκπαίδευσης  είναι που οδηγεί συχνά στο συμβιβασμό με τη θρησκεία παραχωρώντας στην τελευταία μια θέση ακόμη και σε κοσμικού  χαρακτήρα  εκπαιδευτικά συστήματα. Χαρακτηριστικό  είναι το παράδειγμα της Ελλάδας, χώρα στην οποία ο ιδεολογικός ρόλος της κοσμικής  παιδείας περιελάμβανε πάντα  τη διδασκαλία των δογμάτων  της ορθόδοξης  χριστιανικής πίστης.

4. Η διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία της χώρας μας  ήταν πάντα ένα ζήτημα πάλης ανάμεσα στην πρόοδο και την αντίδραση. Στη χώρα μας η διδασκαλία αυτή αποσκοπεί αποκλειστικά και ουσιαστικά στην «κατήχηση» και τον προσηλυτισμό της νεολαίας στο ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα. Το μάθημα των θρησκευτικών με τα παραπάνω χαρακτηριστικά μπήκε στα σχολεία από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, σε αντίθεση με τα τότε ιστορικά δημιουργημένα κράτη στην υπόλοιπη καπιταλιστική Ευρώπη στα οποία η άνοδος στην εξουσία της αστικής τάξης συνοδεύτηκε και από μια μεγάλη πάλη ενάντια στον κληρικαλισμό που εξέφραζε τότε ιδεολογικά και πολιτικά τη φεουδαρχία. Η ιστορική πορεία της συγκρότησης του ελληνικού κράτους καθόρισε και την εισαγωγή της διδασκαλίας των θρησκευτικών στα σχολεία. Να σημειώσουμε τα όσα χαρακτηριστικά αναφέρει το Σύνταγμα: Άρθρο 3: «Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού», καθώς και το άρθρο 16, 2 «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.». Η διοίκηση, η δικαιοσύνη και ένα μικρό μέρος της θεωρίας ερμήνευαν την διάταξη αυτή, υπό το πρίσμα της «επικρατούσας θρησκείας» του άρθρου 3 , αναγνωρίζοντας ότι συμβατή με το Σύνταγμα είναι μόνο η επιβολή μιας κατηχητικής-μονοφωνικής εκπαίδευσης του ορθόδοξου δόγματος. Είναι χαρακτηριστικό το απόσπασμα από απόφαση διοικητικού δικαστηρίου «…δεν νοείται η θρησκειολογική συνείδηση ώστε ο μαθητής να γίνεται κοινωνός όλων των θρησκευτικών ρευμάτων και μελλοντικά να επιλέξει μια θρησκεία μεταξύ πολλών, γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν πέρα από την θέληση του νομοθέτη, αφού ο σκοπός της διάταξης αυτής (του άρθρου 16 παρ.2) είναι η διατήρηση του ορθόδοξου χριστιανικού δόγματος που ασπάζεται η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών». Επίσης, σύμφωνα με την κοινή νομοθεσία, σκοπός του μαθήματος είναι να καταστήσει τους μαθητές «κοινωνούς των αληθειών της Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης». Οι αρχές αυτές αποτυπώνονται στον τρόπο με τον οποίο είναι διαμορφωμένο το μάθημα των θρησκευτικών στα διδακτικά βιβλία, όπου ως βασικό προαπαιτούμενο τίθεται ότι ο Έλληνας πολίτης είναι ταυτόχρονα χριστιανός-ορθόδοξος.

5. Η Ε.Ε έχει καταστήσει σαφές από την Συνθήκη του Άμστερνταμ του 1997 και μέχρι σήμερα με όλα τα επίσημα κείμενά της (βλέπε την ισχύουσα Συνθήκη της Λισσαβόνας)  ότι τα ζητήματα που αφορούν στις σχέσεις Εκκλησίας –Πολιτείας καθώς και στην διδακτέα ύλη της παιδείας δεν είναι ζητήματα δικής της αρμοδιότητος, αλλά του κάθε κράτους –μέλους ξεχωριστά. Επί πλέον η Ε.Ε. δηλώνει ότι σέβεται την εθνική και πολιτιστική ταυτότητα των λαών, οι οποίοι την αποτελούν. Έτσι, λοιπόν, και το μάθημα των Θρησκευτικών δεν ακολουθεί κάποια ενιαία γραμμή, αλλά διαφέρει από χώρα σε χώρα αναλόγως των τοπικών ιστορικών και πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτωνΝ σημειώσουμε ακόμη ότι υπάρχει και η Σύσταση 1720/2005 της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης με τίτλο «Θρησκεία και Εκπαίδευση». Η Σύσταση αυτή έχει συμβουλευτικό και όχι υποχρεωτικό χαρακτήρα, άλλωστε το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι ένα όργανο διαφορετικό από την Ευρ. Ένωση και έχει ως μέλη 47 και όχι μόνον 27 χώρες. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής και τη χαρτογράφηση του μαθήματος σε 29 χώρες, δεν υπάρχει ενιαία γραμμή γύρω από το θέμα, ακόμα και σε κοινωνίες οι οποίες προσομοιάζουν στην ελληνική, όπως η ιρλανδική ή η ιταλική. Σε 22 από τις 29 ευρωπαϊκές χώρες το μάθημα διδάσκεται με ομολογιακό (κατηχητικό) τρόπο, ενώ μόνον σε 7 προτιμάται ο θρησκειολογικός και συγκεκριμένα στις: Αγγλία, Δανία, Εσθονία, Ουαλλία, Σκωτία, Σλοβενία και Σουηδία.Το ομολογιακό μάθημα απευθύνεται καταρχήν σε μέλη της θρησκευτικής κοινότητας με σκοπό να τους διδάξει την αλήθεια του δόγματος, όπως η ίδια το αντιλαμβάνεται, ενώ το θρησκειολογικό αποτελεί ουδετερόθρησκη επιστημονική προσέγγιση. Σε 14 από τις 22 εκείνες χώρες που διδάσκουν τα θρησκευτικά με ομολογιακό τρόπο, το δικαίωμα δεν περιορίζεται σε μία θρησκεία, αλλά παρέχεται σε όλες τις επίσημα αναγνωρισμένες θρησκευτικές κοινότητες, προκειμένου να διασφαλίζεται η ισονομία μεταξύ των πολιτών, ο σεβασμός των ατομικών τους ελευθεριών και η ουδετεροθρησκεία του κράτους.

6. Ξεχωριστή σημασία έχει η παρέμβαση που είχε κάνει προπολεμικά ο Δ. Γλήνος μέσα από τον  Εκπαιδευτικό Όμιλο για το ζήτημα αυτό, χρήσιμη και στο σήμερα: «Από τη στιγμή όμως που δημιουργήθηκε μέσα στον Όμιλο το ζήτημα των θρησκευτικών σα ζήτημα αρχής, τότε δε χωρούσε σε ένα σωματείο πραγματικών προοδευτικών ανθρώπων άλλη λύση παρά εκείνη που δόθηκε. Η θρησκεία είναι ζήτημα συνείδησης, κάτι τόσο εσωτερικό και ατομικό, που καμιά γενική αναγκαστική λύση δεν είναι ανεχτή. Γι” αυτό ο Όμιλος δε μπορεί παρά να διακηρύξει, ότι η υποχρεωτική διδασκαλία ορισμένου θρησκευτικού δόγματος δεν είναι αναπόσπαστη από την έννοια της δημόσιας αγωγής. Η αντίληψη αυτή διατυπώθηκε από τους προοδευτικούς στην ακόλουθη αρχή: Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος επιδιώκοντας ως τώρα την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, ποτέ δε δημιούργησε ζήτημα διδασκαλίας θρησκευτικών. Επειδή όμως αντικρίζει επίμονα για εμπόδιο στο έργο του αδιάκοπες κατηγορίες για αθεΐα, αντιθρησκευτικότητα κλπ. νομίζει χρέος του να διακηρύξει, ότι το θρησκευτικό ζήτημα το θεωρεί κατ” εξοχήν ζήτημα ελευθερίας της συνείδησης και επομένως δεν θεωρεί αναπόσπαστη από την έννοια της δημόσιας αγωγής τη διδασκαλία θρησκευτικών μαθημάτων στα Σχολεία» (Δ. Γληνού: Η διακήρυξη της διοικούσας επιτροπής του «Εκπαιδευτικού Ομίλου, 1927» Εκλεκτές σελίδες, τόμος τρίτος).

7. Το όλο ζήτημα έχει άμεση σχέση με αυτό του ολοκληρωτικού διαχωρισμού κράτους και εκκλησίας: Χρόνια τώρα το προοδευτικό κίνημα παλεύει γι’αυτό και που στον τομέα της εκπαίδευσης περιλαμβάνει τα παρακάτω αιτήματα:  Να υπάρξει πλήρης αναθεώρηση του μαθήματος των θρησκευτικών, από μάθημα κατηχητικού χαρακτήρα σε μάθημα με τα χαρακτηριστικά που περιγράψαμε παραπάνω – αξιοποιώντας σχετικές προτάσεις-, που θα διδάσκεται με επιστημονικές μεθόδους και κριτήρια, όπως συμβαίνει στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Με στόχο την εισαγωγή των μαθητών στην προβληματική των θρησκειών, με πνεύμα ισοτιμίας ως στοιχεία της ανθρώπινης ιστορίας, της εξέλιξης των κοινωνιών, της φιλοσοφικής θεώρησης και του ανθρώπινου πολιτισμού. Στα πλαίσια της δημοκρατικής αναθεώρησης των σχολικών εγχειριδίων και των Αναλυτικών Προγραμμάτων όλη η εκπαίδευση πρέπει να απαλλαγεί από κάθε τι ανορθολογικό, μεταφυσικό, ρατσιστικό.  Κατάργηση των κάθε λογής συμβόλων (εικόνες –σταυροί) θρησκευτικού χαρακτήρα μέσα στο σχολείο. Κατάργηση των παρεμβάσεων της εκκλησίας στον σχολικό μηχανισμό. Εκκλησιασμοί, προσευχές, αγιασμοί, κατηχητικά και εξομολογήσεις στις σχολικές αίθουσες, όρκοι, δεν πρέπει να έχουν θέση σε ένα σύγχρονο δημοκρατικό σχολείο που από την άλλη θα σέβεται πλήρως τις θρησκευτικές πεποιθήσεις εκπαιδευτικών και μαθητών.

8. Εφόσον, όμως, κάθε προοδευτικό κοινωνικό εγχείρημα απαιτεί τη συνειδητοποίηση των ανθρώπων και την ανάλογη οργανωμένη δράση τους, ο αγώνας για κοινωνική πρόοδο αρχίζει και συνοδεύεται πάντα από τον αγώνα για πνευματική χειραφέτηση, από την  προσπάθεια προοδευτικής αλλαγής των ανθρώπινων συνειδήσεων. Η εκπαίδευση ως προνομιακός χώρος διαμόρφωσης της ανθρώπινης  συνείδησης  αποτελεί ένα  αναπόδραστο  πεδίο ιδεολογικής και πολιτικής παρέμβασης προκειμένου  να κερδηθούν οι ανθρώπινες συνειδήσεις με το μέρος της κοινωνικής προόδου. Για το λόγο αυτό ο αγώνας για μια μη θρησκευτική παιδεία καθώς και η υπογράμμιση της αντίθεσης παιδείας -θρησκείας  συνδέεται στενά με τον αγώνα για πνευματική και κοινωνική χειραφέτηση .

ΠΗΓΕΣ:

- ΚΚΕ: Ενιαίο Δωδεκάχρονο Σχολείο Σύγχρονης Γενικής Παιδείας,

- Παυλίδης Π., «Θρησκεία και εκπαίδευση»/Θέματα Παιδείας, αρ. τεύχους 4, 2001, σελ.36-42

- Σχετική αρθρογραφία σε εφημερίδες και διαδίκτυο

Γκεμπελίστικα ψεύδη και συκοφαντίες του υπουργού Παιδείας κατά του ΚΚΕ

Χωρίς ίχνος ντροπής και με μπόλικο θράσος ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης κατηγόρησε, σε δελτίο Τύπου του υπουργείου, το ΚΚΕ για «φαρισαϊσμό» στο θέμα της επαναπρόσληψης των εκπαιδευτικών που είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα. Ισχυρίστηκε, ψευδώς, ότι το ΚΚΕ, ψήφισε «παρών» στις διατάξεις για την επαναφορά των εκπαιδευτικών (από διαθεσιμότητα) στα σχολεία και στην επανίδρυση τομέων και ειδικοτήτων.

Συγκεκριμένα, ο υπουργός Παιδείας ισχυρίστηκε: «Η ψηφοφορία στη Βουλή για τις διατάξεις για την επαναφορά των εκπαιδευτικών στα σχολεία και την επανίδρυση των τομέων και ειδικοτήτων ήταν ο καθρέφτης των θέσεων όλων των πολιτικών δυνάμεων απέναντι στον πολύπαθο χώρο της εκπαίδευσης. Αυτές τις διατάξεις καταψήφισαν με συνέπεια η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι ενώ με φαρισαϊσμό ΠΑΡΩΝ ψήφισε το ΚΚΕ, αποφεύγοντας να πάρει ξεκάθαρη θέση για την αποκατάσταση των αδικιών».

Η αλήθεια, δυστυχώς για το Ν. Φίλη είναι άλλη. Το ΚΚΕ, τον Απρίλη του 2015 στη συζήτηση στη Βουλή για την επαναφορά των εκπαιδευτικών που είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα, υπερψήφισε τις διατάξεις, του άρθρου για την επαναφορά των εκπαιδευτικών και την επανασύσταση τομέων και ειδικοτήτων. Αυτό αποδεικνύεται από τα πρακτικά της Βουλής τα όποια ο κ. Φίλης όχι μόνο πρέπει να διαβάσει, αλλά να δώσει και στη δημοσιότητα.

Επίσης, το ΚΚΕ κατέθεσε τροπολογίες για την αναγνώριση της διαθεσιμότητας ως χρόνου πραγματικής προϋπηρεσίας.

Το ΚΚΕ ψήφισε «παρών» επί της αρχής στο νομοσχέδιο που περιελάμβανε και άλλα ζητήματα, όπως π.χ. τη διατήρηση της δυνατότητας επίταξης των απεργών.

Αποτελεί πάγια κοινοβουλευτική τακτική, ένα κόμμα να τοποθετείται συνολικά σε ένα νομοσχέδιο και ταυτόχρονα να υπερψηφίζει ή να καταψηφίζει άρθρα και διατάξεις των άρθρων που συμφωνεί ή διαφωνεί.

Επιπλέον, κατά τη συζήτηση του νομοσχέδιου για τη Δημόσια Διοίκηση, το Φλεβάρη του 2016, το ΚΚΕ υπερψήφισε ολόκληρο το άρθρο 39 που αναγνωρίζει την προϋπηρεσία των εκπαιδευτικών κατά την περίοδο που βρίσκονταν σε διαθεσιμότητα.

Ο υπουργός της κυβέρνησης του 3ου μνημονίου, των χιλιάδων κενών στα σχολεία, των τμημάτων με 30 μαθητές στην τάξη, της μετακίνησης των εκπαιδευτικών από νομό σε νομό (ΙΕΚ), της διάλυσης των Τμημάτων Ένταξης και τόσα άλλα, με φτηνά κόλπα και ψέματα προσπαθεί να αντιστρέψει την πραγματικότητα. Τα ίδια κόλπα μεταχειρίστηκαν και όλοι οι προηγούμενοι, προκειμένου να συκοφαντήσουν το ΚΚΕ, προκειμένου να περάσουν την αντιλαϊκή - αντιεκπαιδευτική πολιτική τους, την πολιτική της ΕΕ και του ΟΟΣΑ.

Ματαιοπονεί ο κ. Φίλης. Η γκεμπελίστικη λογική του «πες – πες κάτι θα μείνει» δεν πιάνει. Οι εκπαιδευτικοί έχουν και γνώση και μνήμη και πάνω απ' όλα έχουν πολύτιμη πείρα πια.

http://www.902.gr

Νίκος Φίλης: Ναι σε συνεργασία με «ανένταχτες σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις»

Ανοιγμα σε ανένταχτες σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις προτείνει ο υπουργός Παιδείας Ν. Φίλης, θέλοντας προφανώς να επισφραγιστεί με αυτού του είδους τις συνεργασίες η πλήρης σοσιαλδημοκρατικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ.

«Έχει ωριμάσει η ανάγκη ο χώρος της ριζοσπαστικής αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ, στο επικείμενο συνέδριο, να απευθυνθεί στην αντινεοφιλελεύθερη κεντροαριστερά και σε σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις που παραμένουν πολιτικά ανένταχτες» αναφέρει σε συνέντευξη του στα «Νέα».

Θεωρώντας ότι το θέμα των κυβερνητικών συνεργασιών δεν είναι αριθμητικό, αλλά συνδέεται με την δυνατότητα εξασφάλισης συναίνεσης στα αντιλαϊκά μέτρα, υπογραμμίζει ότι «η αριθμητική μάλλον συσκοτίζει το πολιτικό θέμα», φέρνοντας το παράδειγμα των κυβερνήσεων Παπαδήμου και Σαμαρά που διέθεταν τεράστια κυβερνητική πλειοψηφία. 

«Τι πέτυχαν; Στην εποχή των μνημονίων εκδηλώθηκε και παραμένει η κρίση αντιπροσώπευσης», σημειώνει χαρακτηριστικά. Έτσι χαρακτηρίζει «ευφάνταστα» τα σενάρια άλλων κυβερνητικών συνεργασιών που «ακόμη και αν αποδεχθούν αριθμητικά ισχυρότερες, χωρίς σαφή προοδευτική κατεύθυνση μπορεί να οδηγήσουν σε καταστάσεις πολιτικής αστάθειας». Με αυτή τη λογική, υποστηρίζει ότι η Ένωση Κεντρώων είναι κόμμα «βραχύβιο κοινοβουλευτικά», το οποίο οφείλεται στην κρίση της πολιτικής. 

Νίκος Φίλης: Είμαστε στην ίδια πλευρά με τους ......μαθητές!!!!!

Χιλιάδες μαθητές βγήκαν την περασμένη Δευτέρα στους δρόμους όλης της χώρας, κόντρα στην ηττοπάθεια και το «τίποτα δε γίνεται», ξεπερνώντας «νουθεσίες» και απειλές διευθυντάδων, ακόμα και εισαγγελικές παρεμβάσεις. Για να διεκδικήσουν τη ζωή και το σχολείο που τους αξίζει, για να απαιτήσουν να λυθούν εδώ και τώρα τα δεκάδες προβλήματα. 

Και ποια ήταν η απάντηση της κυβέρνησης, διά στόματος υπουργού Παιδείας Φίλη; «Είμαστε στην ίδια πλευρά με τα παιδιά που διαδηλώνουν»! Τα ίδια είπε και σε τηλεοπτική εμφάνισή του την ίδια μέρα, όπου περίσσεψε το «τσάι και η συμπάθεια» σε μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικούς. 

Μπας και δεν τον ενημέρωσαν ότι η πολιτική τους έχει οδηγήσει ουσιαστικά σε διακοπή λειτουργίας δεκάδες σχολεία; Μπας και δεν ξέρει τίποτα για το βούτηγμα των αποθεματικών δήμων και πανεπιστημίων, για το «έγκλημα» της υποχρηματοδότησης, που αξιοποιείται για να «μπουκάρουν» στην Εκπαίδευση επιχειρηματικοί όμιλοι, ΜΚΟ και κάθε λογής ιδιώτες, όπως και ο ίδιος δήλωσε με αφορμή το ζήτημα του υποσιτισμού μαθητών; 

Μπας και θυμήθηκε τις «ένδοξες» μέρες, τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ εκμεταλλευόταν τα προβλήματα, για να παίξει το παιχνίδι της εναλλαγής κυβέρνησης στην αστική διαχείριση; Τίποτα από αυτά. 

Απλά ο υπουργός παίζει και πάλι το γνωστό και ύπουλο παραμύθι «κάντε υπομονή, βάλτε πλάτη, πληρώστε, μείνετε αμόρφωτοι, το πολύ πολύ σιχτιρίστε λίγο και την κακιά τρόικα, μέχρι η καπιταλιστική οικονομία να πάρει τα πάνω της και μετά... έχει ο θεός». 

Κρύβοντας, φυσικά, ότι ο... θεός της καπιταλιστικής κερδοφορίας προβλέπει ακόμα χειρότερο μέλλον για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, με ακόμη πιο υποβαθμισμένη και ακριβοπληρωμένη μόρφωση, σύμφωνα και με τις κατευθύνσεις της ΕΕ που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υλοποιεί.

Sabah: Aferi Φίλης!!!!!!

Η εφημερίδα Sabah εκθειάζει τις δηλώσεις Φίλη περί άρνησης της γενοκτονίας των Ποντίων

Η τουρκική εφημερίδα Sabah εκθειάζει σήμερα με δημοσίευμά της τον υπουργό Παιδείας Νίκο Φίλη σχετικά με τις χθεσινές δηλώσεις του για «εθνοκάθαρση» και όχι για γενοκτονία των Ποντίων, και χαρακτηρίζει «γενναίο» τον υπουργό για τη στάση του.

Το δημοσίευμα με τίτλο «Μία γενναία παραδοχή από τον υπουργό Παιδείας» αναφέρεται στις δηλώσεις του κ. Φίλη πως «παρότι αναγνωρίζεται το αίμα, ο πόνος, όσα έχουν υποστεί οι Πόντιοι, από τη θηριωδία των Τούρκων. Αυτό είναι άλλο πράγμα και άλλο πράγμα η γενοκτονία με αυστηρή επιστημονική έννοια».

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι οι δηλώσεις προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις κυρίως από την ελληνική αντιπολίτευση αλλά και τις Ενώσεις Ποντίων.

Αντιδράσεις προκαλούν οι δηλώσεις Φίλη – Σχόλιο του ΚΚΕ

Αντιδράσεις έχει προκαλέσει η δήλωση του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη περί εθνοκάθαρσης και όχι γενοκτονίας των ποντίων στην εκπομπή «στον ενικό».

Συγκεκριμένα ο Νίκος Φίλης ανέφερε «έκανα δήλωση πριν από χρόνια ως δημοσιογράφος συμμεριζόμενος τις απόψεις πολλών ιστορικών και πολλών διεθνολόγων. Κάναμε διάκριση στην εθνοκάθαρση την αιματηρή και στο φαινόμενο της γενοκτονίας, Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε το αίμα, τον πόνο, όσα έχουν υποστεί οι Πόντιοι, από τη θηριωδία των Τούρκων. Αυτό είναι άλλο πράγμα και άλλο πράγμα η γενοκτονία, με αυστηρή επιστημονική έννοια».

Ο υπουργός Παιδείας πρόσθεσε «εγώ δεν θέλω να επιβάλλω τις προσωπικές μου απόψεις ως κρατική πολιτική. Η κρατική πολιτική αναγνωρίζει Ημέρα Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού», ενώ ανέφερε ότι «αν γίνει η συζήτηση ψύχραιμα και επαναλαμβάνω, επί επιστημονικού επιπέδου, είναι άλλο πράγμα η εθνοκάθαρση, όσο αιματηρή και αν είναι και άλλο πράγμα η γενοκτονία και το ολοκαύτωμα».

Σχόλιο του ΚΚΕ

Σε σχόλιο για τις δηλώσεις του Νίκου Φίλη το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

«Το ΚΚΕ έχει ψηφίσει στη βουλή την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων και στέκεται στο πλευρό των ποντιακών οργανώσεων για τη διεθνή αναγνώρισή της.

Είναι γνωστό ότι η πορεία της συγκρότησης του έθνους – κράτους της τουρκικής αστικής τάξης συνοδεύτηκε από διώξεις των διαφόρων μειονοτήτων, ανάμεσά τους και οι Έλληνες του Πόντου. Τα πλήγματα δεν ήταν ίδια σε όλους, αφού ο φτωχός λαός ήταν αυτός που υπέστη τις μεγαλύτερες συνέπειες. Δεν είχαν απέναντί τους γενικά και αόριστα τους Τούρκους, αλλά την αστική τάξη της Τουρκίας, η οποία ήθελε να βγάλει από τη μέση το ελληνικό κεφάλαιο, καθώς και την αστική τάξη της Ελλάδας, η οποία τους άφησε στη μοίρα τους.

Από κει και πέρα, για πολλοστή φορά ανοίγονται ζητήματα που αξιοποιούνται για αποπροσανατολισμό απ’ την αντιλαϊκή λαίλαπα, για την οποία είναι συνυπεύθυνοι η κυβέρνηση και τ’ άλλα κόμματα.»

Να πάρει θέση ο πρωθυπουργός για τις δηλώσεις Φίλης ζήτησε ο πρόεδρος της ΝΔ Ευάγγελος Μειμαράκης, ενώ το ΠΑΣΟΚ ζητά από τον Αλέξη Τσίπρα «να αναλάβει προσωπικά να ξεκαθαρίσει τη θέση της Κυβέρνησης». Οι ΑΝΕΛ δηλώνουν ότι «δεν υιοθετούμε τις δηλώσεις του υπουργού».

Μαξίμου: Προσωπικές απόψεις

Μετά τις αντιδράσεις το Μέγαρο Μάξιμου διαρρέει πως τα όσα ανέφερε ο Νίκος Φίλης είναι προσωπικές απόψεις. Σε δήλωση του ο υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Αμανατίδης ανέφερε πως «οι επιστημονικές προσεγγίσεις μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα σε μία Δημοκρατία». Πρόσθεσε ότι «η θέση της κυβέρνησης είναι γνωστή και δημόσια εκφρασμένη τόσο με δήλωση του πρώην κυβερνητικού εκπροσώπου στις 19.5.2015, όσο και στους χαιρετισμούς στις αντίστοιχες ημέρες μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων κατά το παρελθόν» και απέδωσε το όλο θέμα στη ΝΔ λέγοντας ότι «η εσωτερική μάχη για την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να γίνεται με όρους πατριδοκαπηλίας».

Νίκος Φίλης:Είσαι καθηγητής και θέλεις να αξιολογηθείς;;;;;; Δουλέψε ......τζάμπα!!!!!

Ο υπουργός Παιδείας που δεν δούλεψε ποτέ στη ζωή του αλλά ακόμη και στην βουλή κοιμάται προτείνει.

Εθελοντική δουλειά που θα μετρά στην αξιολόγηση και αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών «μετά από διάλογο», εξαγγέλλει ο υπουργός Παιδείας Ν. Φίλης σε συνέντευξή του στο «Βήμα», ζηλεύοντας φαίνεται τη “δόξα” του πρώην και αξέχαστου υπουργού Παιδείας Λοβέρδου που ήθελε να εφαρμόσει την εθελοντική εργασία σε εκπαιδευτικούς έτσι ώστε να “εξασφαλίσουν” μόρια για το διορισμό τους και ο νέος υπουργός δήλωσε ότι: η εθελοντική εργασία στα... κρατικά «φροντιστήρια», δηλαδή στα προγράμματα πρόσθετης διδακτικής στήριξης που επιστρέφουν στα σχολεία εφέτος με το πρώτο νομοσχέδιο που θα συντάξει το υπουργείο Παιδείας, θα είναι ένα από τα κριτήρια στο νέο σύστημα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών.

Δείτε απόσπασμα από την συνέντευξη του στο ΒΗΜΑ:

«Γιατί λοιπόν όταν ένας εκπαιδευτικός προσφέρει δύο ώρες εθελοντικής εργασίας για τη διδακτική στήριξη των μαθητών, να μην προσμετρείται αυτό ως κριτήριο στην αξιολόγησή του;», δηλώνει ο Ν. Φίλης, μιλώντας για το πρώτο νομοσχέδιο που θα καταθέσει το υπουργείο Παιδείας και θα αφορά την ενισχυτική διδασκαλία. «Θα λειτουργήσει δε αυτό και ως στοιχείο αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, καθώς προσβλέπουμε στην εθελοντική βοήθειά τους», σημειώνει, επαναφέροντας το ζήτημα της τζάμπα δουλειάς στην εκπαίδευση και μάλιστα με το ...«καρότο» της αξιολόγησης τη στιγμή μάλιστα που υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι εκπαιδευτικοί.

        Χόρτασε ύπνο Την πέρασε για ξενοδοχείο τη βουλή και ξανακοιμάται.

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης αναφέρει ότι «το θέμα της αύξησης των ωρών διδασκαλίας καθώς και της μείωσης των ειδικοτήτων των εκπαιδευτικών, που είναι περίπου 120, θα τεθεί στο δημόσιο διάλογο, καθώς είναι θέμα διαλόγου και όχι επιβολής», κάνοντας λόγο για «αξιοποίηση του εκπαιδευτικού δυναμικού» και δίνοντας δείγματα γραφής για τον προσανατολισμό αυτού του διαλόγου.

Σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, ο Ν. Φίλης δηλώνει μεταξύ άλλων ότι «δυστυχώς στο παρελθόν συνδυάστηκε με αντίληψη τιμωρητική για τους εκπαιδευτικούς και δημιούργησε προκαταλήψεις. Αντιθέτως, η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου είναι αναγκαία για να βοηθηθούν ο εκπαιδευτικός και η σχολική μονάδα».

Νίκος Φίλης. Ο νέος ......Πάγκαλος!!!!!!!

«Το 10% είναι 6 λεπτά το πακέτο μακαρόνια. Αυτό συζητάμε; Αυτό κουβεντιάζουμε όταν μιλάμε σοβαρά πολιτικά;», σημείωσε ο Νίκος Φίλης, μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ! 
Νίκος Φίλης: Εμείς θα βαράμε το ζουρνά και οι ......Ελληνες θα χορεύουν!!!!

Τι μισθό παίρνεις ρε παχύδερμε '''''αριστερέ"''''' αριστοκράτη;

Ξέρεις ότι μας έλεγες ότι θα καταργήσεις με ένα νόμο και ένα άρθρο μνημόνια και συμφωνίες κι εμείς οι μαλάκες σε πιστέψαμε;

Ξέρεις τι είναι να μετράς σεντς για να πάρεις γάλα στα παιδιά σου;

Ξέρεις τι είναι να είσαι άνεργος;

Ξέρεις τι είναι να σε απειλεί η εφορία με κατασχέσεις, γιατί έχεις 3 παιδιά (τεκμήριο) και δεν έχεις πληρώσεις ΕΝΦΙΑ για κωλόσπιτο που σου άφησε ο πατέρας σου (και που ΕΣΥ  υπέκλεψες την ψήφο του Ελληνικού λαού, δεσμευόμενος ότι θα καταργούσες) και φόρο (για χρήματα που δεν έβγαλες);

Αει σιχτίρ βολεμένε μαλάκα!

Νίκος Φίλης: Εμείς θα βαράμε το ζουρνά και οι ......Ελληνες θα χορεύουν!!!!

«...δηλαδή, πόσα μακαρόνια τρώει ο κόσμος, για να βγάλουμε την αύξηση του 10% στις δαπάνες του; Το 10% είναι έξι λεπτά το πακέτο τα μακαρόνια. Γι' αυτό συζητάμε! Συζητάμε για έξι λεπτά, έξι σεντς το πακέτο τα μακαρόνια; Αυτό κουβεντιάζουμε, όταν μιλάμε σοβαρά πολιτικά;».

Η παραπάνω φράση ανήκει στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Φίλη. Και το είπε, θέλοντας ν' απαντήσει στο ζήτημα της μεταφοράς μιας σειράς βασικών ειδών διατροφής για το λαό από το μεσαίο συντελεστή του 13% στον υψηλό συντελεστή του 23%. Πρόταση που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ στους δανειστές.

Τι θράσος να λες κάτι τέτοιο, όταν ένα μεγάλο τμήμα του λαού, τα τελευταία χρόνια, έχει αναγκαστεί να στερείται ακόμα και αυτά τα βασικά είδη, να ψάχνει σε ποιο σούπερ μάρκετ έχει ακόμα και 5 και 6 λεπτά φτηνότερα ένα προϊόν. Είναι πραγματικά αισχρό να λες ότι δεν τρέχει τίποτα που αυξάνεις κατά 10 μονάδες το φόρο σε τέτοια είδη που αγοράζουν εργατικά νοικοκυριά, για να την κουτσοβολέψουν τα τελευταία χρόνια.

Βέβαια, με τη «λογική» του Φίλη και της κυβέρνησής του, θα μπορούσαν να πουν:

Τι είναι τα 5 ευρώ που θα μειωθεί μια κύρια σύνταξη των 500 ευρώ, εξαιτίας της αύξησης της εισφοράς Υγείας από 4% σε 5%, όπως προτείνει η συγκυβέρνηση;

Τι είναι τα 15 ευρώ που θα χάσει ο συνταξιούχος που παίρνει επικουρική 300 ευρώ, εξαιτίας της καθιέρωσης εισφοράς Υγείας ύψους 5%, όπως προτείνει η συγκυβέρνηση;

Τι είναι τα 5,86 ευρώ που θα χάσει ο μισθωτός των 586 ευρώ του κατώτατου μισθού από την αύξηση της ασφαλιστικής εισφοράς του κατά 1%, όπως προτείνει η συγκυβέρνηση;

Αυτή είναι η «λογική» της συγκυβέρνησης, που ξεδιάντροπα την αναπαράγουν για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του λαού και δε διαφέρει από τη «λογική» των προηγούμενων!

Ο Νίκος Φίλης και οι δημιουργικές του....ασάφειες!!!!!!!

Ρωτήθηκε στη διάρκεια τηλεοπτικής συζήτησης ο Ν. Φίλης του ΣΥΡΙΖΑ, ο ίδιος που πρόσφατα διακήρυσσε πως διάγουμε περίοδο «ήπιας λιτότητας», τι θα γίνει με τις συντάξεις.

Και απάντησε: «Αυτές που υπάρχουν σήμερα δε θα τις πειράξουμε». 

Ξαναρωτήθηκε: Αυτές που υπάρχουν δε θα πειράξετε ή σήμερα δε θα τις πειράξετε; 

Απάντησε και πάλι με την ίδια φράση, αποφεύγοντας να κάνει καθαρή τη σημαντική διαφορά που κάνει ένα «κόμμα» στη συγκεκριμένη φράση: «Αυτές που υπάρχουν σήμερα, δε θα τις πειράξουμε», σημαίνει πως όποιος πρόλαβε στη σύνταξη βγήκε. 

«Αυτές που υπάρχουν, σήμερα δε θα τις πειράξουμε», σημαίνει πως αύριο θα τις πειράξουν. 

Δεν είναι θέμα λογοπαίγνιου. 

Ετσι και αλλιώς, σε κάθε περίπτωση χαμένοι είναι οι εργαζόμενοι. 

Αλλά με κάτι τέτοιες «δημιουργικές ασάφειες» η κυβέρνηση κάνει παιχνίδι ανάλογα με το ακροατήριο. Αλλους τους εφησυχάζει ότι δε θα πάθουν τίποτα, σε άλλους δηλώνει πως δεν τους αφορά το μέτρο και στ' αφεντικά κάνει καθαρό πως, σε κάθε περίπτωση, το ασφαλιστικό είναι ανοιχτό για νέες ανατροπές.