ΣΤΟΙΧΕΙΑ - ΚΟΛΑΦΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ (ΠΙΝΑΚΕΣ)

«Χρυσωρυχείο» για την εργοδοσία τα μέτρα για τον κατώτατο μισθό και το ξήλωμα των ΣΣΕ

Ο «αλγόριθμος» που φέρνει η κυβέρνηση νομιμοποιεί την αθλιότητα των μισθών πείνας

Μέσα σε 12 χρόνια ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε κατά 29 ευρώ, ενώ μειώθηκαν κατά 146 ευρώ οι μέσες αποδοχές

Οι χαμηλοί μισθοί, οι εκτεταμένες μορφές μερικής και προσωρινής απασχόλησης, το μεγάλο ποσοστό εργαζομένων που παίρνει λιγότερα και από τον κατώτατο μισθό, είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν την «κανονικότητα» της εργασιακής ζούγκλας, που φιλοτεχνείται εδώ και χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις «στα μέτρα» των επιχειρηματικών ομίλων. Μια πολιτική που πάνω στα συντρίμμια των εργασιακών δικαιωμάτων και την κλεμμένη - απλήρωτη δουλειά των εργαζομένων «χτίζει» τα ρεκόρ της κερδοφορίας για μια χούφτα ομίλους. Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος.

Με νταούλια και ζουρνάδες έθαψε διακηρύξεις για επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ

Ενταφιάζοντας και τυπικά τις διακηρύξεις για επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε πως ο κατώτατος μισθός διαμορφώνεται στα 650 ευρώ μικτά το μήνα και πως καταργείται ο υποκατώτατος μισθός με καθυστέρηση τεσσάρων χρόνων, ενεργοποιώντας τον μνημονιακό νόμο του πρώην υπ. Εργασίας της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, Γ. Βρούτση.

Κατά τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου ο Αλέξης Τσίπρας χαρακτήρισε «ιστορικό βήμα» το γεγονός ότι ο κατώτατος μισθός από 586 μικτά, θα είναι 650 ευρώ μικτά το μήνα που σε καμία περίπτωση δεν συνιστά κάλυψη των τεράστιων απωλειών των εργαζομένων τα χρόνια της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης. Επιπλέον η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τον ορισμό του κατώτατου μισθού με βάση το "νόμο Βρούτση", που η ίδια ενεργοποίησε, ενταφιάζει τη συλλογική διαπραγμάτευση αφού την απόφαση την λαμβάνει ο εκάστοτε υπουργός Εργασίας.

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για το υπουργικό συμβούλιο και την εξαγγελία για τον κατώτατο μισθό

Σε ανακοίνωσή του για το υπουργικό συμβούλιο και την εξαγγελία για τον κατώτατο μισθό, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει τα εξής:

«Αφού ο πρωθυπουργός μάζεψε τους υπουργούς, για να στήσει μια ακόμη προεκλογική φιέστα στις πλάτες των εργαζομένων, θα έπρεπε -τιμής ένεκεν- να καλέσει και τον πρώην υπ. Εργασίας της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, Γ. Βρούτση, απ’ τη στιγμή που το δικό του μνημονιακό νόμο ενεργοποιεί σήμερα η κυβέρνηση, αφού μόλις πριν ένα μήνα απέρριψε ξανά την πρόταση νόμου του ΚΚΕ για επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ.

Νίκος Μπογιόπουλος: Κατώτατος μισθός και… υποκατώτατη ξεφτίλα!

  

Το νέο εξευτελιστικό σόου της κυβέρνησης αφορά στον κατώτατο μισθό. Τον μισθό που υποτίθεται «αύξησαν» και που επίσης υποτίθεται ότι πλέον θα καθορίζεται … «ελευθέρως». Πάμε, τώρα, να δούμε τι ακριβώς έκαναν και ψήφισαν (σημειωτέον: μαζί με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ):

  Οι «αριστεροί» σφουγγοκωλάριοι της τρόικας πήραν έναν νόμο και τον επανέφεραν με τη μορφή… τροπολογίας. Ποιο νόμο; Τον νόμο 4172/2013. Τι είναι αυτός ο νόμος; Είναι ο λεγόμενος και «νόμος Βρούτση», του υπουργού Εργασίας του Σαμαρά. Πρόκειται, δηλαδή, για έναν εμβληματικό νόμο της διακυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, τον νόμο του 2ου Μνημονίου, που τότε είχε – με οργή μάλιστα – καταγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ και τον είχε καταψηφίσει.

Τώρα αυτόν τον νόμο – τον Μνημονιακό, του Βρούτση –  τον θέτουν σε εφαρμογή (και μάλιστα με δυο χρόνια καθυστέρηση απ΄ότι προέβλεπε ήδη ο «νόμος Βρούτση»), τον κάνουν σημαία του… μεταμνημονιακού Μνημονίου  και ισχυρίζονται ότι έτσι επέρχεται

α) αύξηση του κατώτατου μισθού και

β) διαμόρφωση του κατώτατου μισθού μέσα από την «επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων»!

Οση αλήθεια περικλείει ο παραπάνω ισχυρισμός, άλλη τόση περικλείει και η προπαγάνδα ότι οι αριστερόφουσκες του ΣΥΡΙΖΑ συνιστούν «αριστερή» πολιτική. Συγκεκριμένα:

Πρώτον, καμία «αύξηση» του κατώτατου μισθού δεν θεσπίστηκε με την τροπολογία της Αχτσιόγλου. Τι θεσπίστηκε; Ο τρόπος για το πώς θα διαμορφώνεται από δω και πέρα ο κατώτατος μισθός.

Δεύτερον, η «ελεύθερη διαπραγμάτευση» (όσο «ελεύθερη» και «ισότιμη» μπορεί να είναι μια διαπραγμάτευση του  εργαζόμενου απέναντι στον εργοδότη) δεν θα καθορίζει ούτε από δω και πέρα, ούτε κατά την… μεταμνημονιακή περίοδο, τον κατώτερο μισθό. Γιατί; Διότι, τελικά, όπως αναφέρει ο νόμος – ο νόμος του Βρούτση που έντυσε με «αριστερή» τροπολογία ο ΣΥΡΙΖΑ – ο κατώτατος μισθός συνεχίζει να ορίζεται από την… κυβέρνηση.

 Ιδού: Η τάχα «ελεύθερη διαπραγμάτευση» καταλήγει στην «έκδοση απόφασης του υπουργού Εργασίας μετά από τη σύμφωνη γνώμη του Υπουργικού Συμβουλίου, με την οποία καθορίζονται ο κατώτατος μισθός και το κατώτατο ημερομίσθιο».

Αυτά λέει ο μνημονιακός νόμος ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που βάφτισε… αντιμνημονιακό ο ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή η «ελεύθερη» διαπραγμάτευση φτάνει μέχρι εκεί που θα αποφασίζει η… κυβέρνηση μαζί με τους εταίρους της!

Με άλλα λόγια: Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, όπως υποσχόταν, αλλά αφού πρώτα

– εφάρμοσε επί μια 4ετία με ευλάβεια την κατάπτυστη πράξη του υπουργικού συμβουλίου επί Παπαδήμου που μείωνε τον κατώτατο μισθό κατά 22% (και κατά 32% στους νέους),

– διατηρεί τον κατώτατο στα 586 ευρώ

και τώρα για τις προεκλογικές της ανάγκες θα εμφανίσει σαν «φιλολαική» πολιτική μια ενδεχόμενη αύξησή του κατά 20 με 30 ευρώ (αυτό είναι το ποσό που ήδη συζητείται μεταξύ των «κοινωνικών εταίρων» της), μέσα από δήθεν «ελεύθερες διαπραγματεύσεις» που θα καταλήγουν σε τι; Σε απόφαση του εκάστοτε κυρίου ή κυρίας υπουργού! Για τέτοια «ελευθερία» μιλάμε… 

Και κάτι ακόμα, περί το είδος της «φιλολαϊκής» πολιτικής που κρύβεται πίσω από το εικοσάρικο (δηλαδή τα 0,60 την ημέρα…) που μεθοδεύουν να εμφανίσουν  σαν «αύξηση» του κατώτατου μισθού:

Με μια μόνο κίνησή τους, την μείωση του αφορολόγητου, ο εργαζόμενος των 600 ευρώ κατώτατο μισθό, θα χάσει ένα ολόκληρο μισθό. Δηλαδή θα πληρώσει φόρο 20 και 30 φορές μεγαλύτερο από την… αύξηση στον κατώτατο μισθό του!

Κατόπιν των παραπάνω καταλήγουμε σε δυο βασικές διαπιστώσεις: 

Η πρώτη βασική διαπίστωση είναι ότι έχουν εκπαιδευτεί να μην ντρέπονται. 

Η δεύτερη εξίσου βασική διαπίστωση είναι ότι δεν υπάρχει ένα όριο ξεφτίλας και επικοινωνιακής απάτης κάτω από το οποίο να μην μπορούν να πέσουν.

ημεροδρομος

Βρώμικες αποστολές από το κυβερνητικό ΑΠΕ - ΜΠΕ

Με «πηγή» ένα τηλεγράφημα του ΑΠΕ - ΜΠΕ, που εντελώς παραπλανητικά ανέφερε στον τίτλο του ότι το ΚΚΕ καταψήφισε δήθεν την τροπολογία για αύξηση του κατώτατου μισθού, η συγκεκριμένη συκοφαντική «είδηση» αναπαράχθηκε χτες από διάφορα Μέσα. 

Είναι αισχροί και αδίστακτοι. 

Το ΚΚΕ καταψήφισε την κυβερνητική τροπολογία, με την οποία ενεργοποιείται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ο αντεργατικός νόμος της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ (νόμος Βρούτση), τον οποίο μάλιστα είχε καταψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση το 2013. 

Καμία κυβερνητική τροπολογία δεν ήρθε στη Βουλή για την αύξηση του κατώτατου μισθού, ο οποίος άλλωστε θα καθορίζεται με Υπουργική Απόφαση, όπως προβλέπει ο παραπάνω νόμος. 

Η μόνη τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή για την αύξηση του κατώτατου μισθού ήταν αυτή του ΚΚΕ, για την άμεση επαναφορά στα 751 ευρώ, η οποία απορρίφθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. 

Οπως φαίνεται, όμως, αυτά είναι «ψιλά γράμματα» για το κυβερνητικό ΑΠΕ - ΜΠΕ, το οποίο πριν από λίγες μέρες προσπάθησε ανεπιτυχώς να μπλέξει το ΚΚΕ στην υπόθεση της εισαγγελικής έρευνας για το δανεισμό των κομμάτων, τσουβαλιάζοντάς το σκόπιμα με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. 

Αν νομίζουν ότι με τέτοιες κουτοπονηριές θα δημιουργήσουν σύγχυση στους εργαζόμενους για τις πεντακάθαρες θέσεις του ΚΚΕ, ή ότι θα καταφέρουν να κρύψουν από το λαό τις βρωμοδουλειές τους με τη ΝΔ για τη θωράκιση της μνημονιακής νομοθεσίας, είναι βαθιά γελασμένοι, τόσο το κυβερνητικό «υποβολείο» όσο και η διορισμένη διοίκηση του ΑΠΕ - ΜΠΕ.

Από τη στήλη η άποψή μας του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ : Νόμος «Βρούτση - Αχτσιόγλου»

Στο 56,33% η......υποαπασχόληση!!!!!

Τη σταθερή επέκταση της υποαπασχόλησης και της ευελιξίας στην αγορά εργασίας δείχνουν για ακόμα έναν μήνα οι ροές μισθωτής εργασίας στον ιδιωτικό τομέα που καταγράφει το σύστημα «Εργάνη».

Σύμφωνα με αυτές στις νέες συμβάσεις εργασίας τον Φλεβάρη του 2018 οι συμβάσεις με μερική απασχόληση και εκ περιτροπής εργασία έφτασε το 56,33% και μόνο το 43,67% ήταν συμβάσεις με πλήρη απασχόληση. Βέβαια μέρος και αυτών των συμβάσεων, αν και προβλέπουν πλήρες ωράριο, είναι ορισμένου χρόνου και έχουν συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης, δηλαδή είναι προσωρινής απασχόλησης. Την ίδια τάση, της ευελιξίας και της ανακύκλωσης του εργατικού δυναμικού δείχνουν και τα στοιχεία του τελευταίου 14μηνου.

Έτσι, από τον Γενάρη του 2017 μέχρι και τον Φλεβάρη του 2018, σε σύνολο 2,7 εκατομμύρια προσλήψεις μόνο οι 1.221 εκατομμύρια ήταν πλήρους απασχόλησης (ποσοστό 45,14%) ενώ οι υπόλοιπες συμβάσεις, το 54,86% ήταν μερικής απασχόλησης (40,9%) και εκ περιτροπής εργασίας (13,96%).

                                                Τα στοιχεία του ΕΦΚΑ

Την ίδια εικόνα στην αγορά εργασίας καταγράφει και ο ΕΦΚΑ, από τις Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις (ΑΠΔ) των επιχειρήσεων. Σύμφωνα με αυτές τον Αύγουστο του 2017, από τους 2.177.086 μισθωτούς με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου οι 607.906 μισθωτοί (27,92%) απασχολούνταν με μερική απασχόληση, δεν είχαν δηλαδή πλήρες ωράριο.

Ο μέσος μισθός αυτών των εργαζομένων ήταν μόλις 416,09 ευρώ μικτά, με μέση ασφάλιση 17,74 ημέρες. Σε αυτόν τον αριθμό δεν περιλαμβάνονται οι μισθωτοί που εργάζονται μερικές ημέρες την εβδομάδα (εκ περιτροπής εργασία) με πλήρες ωράριο. Το στοιχείο αυτό σε συνδυασμό με τα δεδομένα που καταγράφει το σύστημα «Εργάνη», οδηγεί στην εκτίμηση οτι περίπου 4 στους 10 μισθωτούς υποαπασχολούνται.

ΣΥΡΙΖΑ: ''Αύξηση'' του κατώτερου μισθού

Η προκλητική στάση της κυβέρνησης, που δεν φέρνει για συζήτηση στη Βουλή την πρόταση νόμου για τις Συλλογικές Συμβάσεις, την οποία υπογράφουν περισσότερες από 530 συνδικαλιστικές οργανώσεις, επιβεβαιώνει την αποφασιστικότητά της να κάνει με κάθε τρόπο «πλάτες» στη μεγαλοεργοδοσία, να συνεχίσει να ενισχύει ακατάπαυστα το αντεργατικό οπλοστάσιο και στην περιβόητη «μεταμνημονιακή» περίοδο.

Την ίδια ώρα που τάζει στους εργαζόμενους «προσεκτική και σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού», «επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των Συλλογικών Συμβάσεων», κρατάει θαμμένη στα συρτάρια της από τον Οκτώβρη του 2016 την πρόταση νόμου των συνδικάτων, η οποία προβλέπει κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που ψηφίστηκαν με τα τρία μνημόνια, επαναφορά της υποχρεωτικότητας των Συλλογικών Συμβάσεων και της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης για τους εργαζόμενους, αποκατάσταση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ για όλους, κατάργηση της απαράδεκτης διάκρισης σε βάρος των νέων κάτω των 25 ετών κ.λπ.

Είναι φανερό ότι τα αιτήματα αυτά των εργαζομένων δεν χωράνε στη «δίκαιη ανάπτυξη» της κυβέρνησης ούτε στην «εθνική αναπτυξιακή στρατηγική» και τις «κοινές δηλώσεις» που υπογράφουν παρέα οι ενώσεις του κεφαλαίου και ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός.

Η καπιταλιστική ανάκαμψη, η στήριξη της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων, όχι μόνο δεν φέρνουν καμία «επιστροφή στην κανονικότητα» για τους εργαζόμενους, καμία ανάκτηση απωλειών και δικαιωμάτων, αλλά προϋποθέτουν και νέα κλιμάκωση της αντεργατικής επίθεσης και της καταστολής. Γι' αυτό, στο «παρά πέντε» της περιβόητης «εξόδου από τα μνημόνια», η κυβέρνηση κλιμακώνει την επίθεση για λογαριασμό του κεφαλαίου.

Για παράδειγμα, νομοθέτησε το νέο χτύπημα στο απεργιακό δικαίωμα και την ποινικοποίηση των κινητοποιήσεων για την προστασία της λαϊκής κατοικίας, στέλνει τα ΜΑΤ να χτυπήσουν εργατικές - λαϊκές κινητοποιήσεις, όπως έκανε πρόσφατα στο υπουργείο Παιδείας και στις διαμαρτυρίες ενάντια στους πλειστηριασμούς, ετοιμάζει την «κωδικοποίηση της εργατικής νομοθεσίας», ως εργαλείο μονιμοποίησης και παραπέρα ενίσχυσης όλου του αντεργατικού νομικού πλαισίου που θεσμοθέτησαν η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Σε ένα τέτοιο έδαφος, τα αστικά δικαστήρια μοιράζουν καταδίκες ενάντια σε εργατικές - λαϊκές κινητοποιήσεις. Χαρακτηριστική η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε πριν από λίγες μέρες σε πέντε πρώην εργαζόμενους - απεργούς της «Χαλυβουργίας Ελλάδος», όπως και το νέο «αγροτοδικείο» που στήνεται την ερχόμενη Δευτέρα στη Λάρισα, για κινητοποιήσεις το χειμώνα του 2016... Παράλληλα, η κυβέρνηση προσπαθεί να καμουφλάρει την αντιλαϊκή της πολιτική, να «αναβαπτίσει» τους «κοινωνικούς διαλόγους».

Την ίδια ώρα που η «πολυάσχολη» υπουργός Εργασίας «κωλύεται» επί 4 μήνες (!) να απαντήσει σε Επίκαιρες Ερωτήσεις του ΚΚΕ που αφορούν απλήρωτους εργαζόμενους, εργαζόμενους που βρίσκονται «στον αέρα» ή δούλευαν επί μήνες σε χώρο εργασίας γεμάτο αμίαντο, έχει άφθονο χρόνο να αναπαράγει το παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης» σε συνεντεύξεις και πάνελ, να κάνει συναντήσεις με τους «κοινωνικούς εταίρους», με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, που συνδράμει σταθερά την επιχείρηση «μαντρώματος» των εργαζομένων πίσω από την πολιτική που τους τσακίζει.

Απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο μέσα από την ενίσχυση της πάλης των εργαζομένων. Η πείρα από τη δουλειά με την πρόταση νόμου για τις Συλλογικές Συμβάσεις που «θάβει» η κυβέρνηση είναι πολύτιμη: Η στήριξή της από εκατοντάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις ήταν αποτέλεσμα μιας καλά σχεδιασμένης δουλειάς, με πλατύ άνοιγμα στους εργαζόμενους και σε κάθε τίμιο συνδικαλιστή, με Γενικές Συνελεύσεις, συσκέψεις και πολύμορφες πρωτοβουλίες.

Η πείρα αυτή είναι οδηγός και σήμερα, στην προσπάθεια των ταξικών συνδικάτων να εκφραστεί μια τέτοια και ακόμα μεγαλύτερη συσπείρωση, στο κρίσιμο μέτωπο των Συλλογικών Συμβάσεων, για αυξήσεις στους μισθούς και βελτίωση των συνθηκών δουλειάς. Τα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ στις 20 Μάρτη, οι κλαδικές απεργίες σε Οικοδόμους και Τρόφιμα - Ποτά, οι αγωνιστικές παρεμβάσεις σε μια σειρά κλάδους, μπορούν να συμβάλουν στην άνοδο της ενημέρωσης και της κινητοποίησης των εργαζομένων, στη συγκέντρωση δυνάμεων για την εργατική - λαϊκή αντεπίθεση.

από την στήλη η άποψή μας του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

''ΑΥΓΗ" Η ETUK πιέζει για αύξηση του κατώτερου μισθού !!!!!!!!!

Αν πιστέψουμε τα όσα γράφει η κυβερνητική «Αυγή», τότε η ETUC, δηλαδή η ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία των κυβερνητικών και εργοδοτικών συνδικάτων, πιέζει για αύξηση του κατώτερου μισθού στην Ελλάδα, ενώ και η κυβέρνηση, με τις ομιλίες Τσίπρα και Αχτσιόγλου στο πρόσφατο συνέδριο του «Economist», έστειλε για το ίδιο θέμα μήνυμα στο «εσωτερικό αντεργατικό λόμπι». 

Δηλαδή, σύμφωνα με την «Αυγή», σύμμαχος των εργαζομένων στην Ελλάδα, που διεκδικούν αυξήσεις στους μισθούς και καλύτερες συνθήκες δουλειάς, είναι η κυβέρνηση και ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός (!), αφού βραχίονας της ETUC στην Ελλάδα είναι η ΓΣΕΕ. 

Κρίνοντας τώρα από τις θέσεις της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας, που ετοιμάζεται να δημοσιοποιήσει σήμερα «κοινή δήλωση» με τις εργοδοτικές ενώσεις για το στόχο της «ανάπτυξης», κατανοεί κανείς το μέγεθος της απάτης και του λάκκου που σκάβουν στο λαό η κυβέρνηση, η εργοδοσία και οι συνδικαλιστικοί τους εκπρόσωποι. 

Αλλωστε, η μεν κυβέρνηση έχει αφήσει να εννοηθεί ότι τυχόν αυξήσεις στον κατώτερο μισθό θα κινούνται στα όρια που επιβάλλει η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, στη βάση του σχετικού αντεργατικού νόμου, ενώ η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, εκτός του ότι αφορίζει κάθε αγώνα για αυξήσεις στους μισθούς και Συλλογικές Συμβάσεις, έχει ήδη υπογράψει και ανανεώσει μερικές φορές την ΕΓΣΣΕ με τον ΣΕΒ, χωρίς καν αναφορά στο ύψος του κατώτερου μισθού, δηλώνοντας απόλυτο «σεβασμό» στο νόμο. 

Με τέτοιους «συμμάχους» μόνο τα χειρότερα μπορούν να περιμένουν οι εργαζόμενοι.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 14022018

Εργάνη: Διάλυση των Συλλογικών Συμβάσεων

Η διάλυση των Συλλογικών Συμβάσεων και οι άλλες αντεργατικές ανατροπές που προωθήθηκαν πιο έντονα τα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης είχαν ως αποτέλεσμα το τσάκισμα των μισθών και συνεχίζουν σταθερά να επιδρούν στη διαρκή καθίζησή τους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη», ο μέσος μισθός των εργαζομένων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου μειώθηκε το 2017 κατά 3,33% σε σύγκριση με το 2016. Συγκεκριμένα, διαμορφώθηκε στα 1.024,9 ευρώ μεικτά, από 1.060,3 ευρώ μεικτά πέρυσι, δηλαδή ο μέσος καθαρός μισθός, αφαιρουμένων των ασφαλιστικών εισφορών του εργαζόμενου και χωρίς να υπολογιστεί η φορολογική επιβάρυνση, πέφτει στα 860 ευρώ.

Ταυτόχρονα, αυξήθηκαν οι μισθωτοί που αμείβονται με μισθούς κάτω από 500 ευρώ μεικτά και εργάζονται με μερική απασχόληση και εκ περιτροπής εργασία: Εφτασαν τους 413.285 (22,65% του συνόλου), από 382.729 πέρυσι (22,48%).

Αντίστοιχα αυξήθηκε και ο αριθμός των μισθωτών που αμείβονται με μισθό που κυμαίνεται από 501 έως 600 ευρώ μεικτά, από 176.256 πέρυσι (10,35% του συνόλου), στους 200.759 μισθωτούς φέτος (11% του συνόλου).

Ετσι, με κάτω από 600 ευρώ μεικτά, δηλαδή στα όρια του κατώτερου μισθού και κάτω από αυτόν, αμείβεται το 33,65% των μισθωτών (613.044 εργαζόμενοι), ή αλλιώς ένας στους τρεις μισθωτούς.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι συνολικά το ποσοστό των μισθωτών με μεικτές μηνιαίες αποδοχές μέχρι 800 ευρώ αυξήθηκε, ενώ αντίθετα μειώθηκε το ποσοστό των μισθωτών που αμείβονται με ποσά άνω των 800 ευρώ, στοιχείο που επιβεβαιώνει τη γενική χειροτέρευση των μισθών για όλες τις κατηγορίες εργαζομένων.

Κάτω από το μέσο μισθό (1.024 ευρώ μεικτά) αμείβεται το 64,27% του συνόλου των μισθωτών.

Δίπλα στη διαρκή χειροτέρευση των αμοιβών για τους εργαζόμενους, καταγράφεται και μια αύξηση του αριθμού των μισθωτών, από τους 1.702.524 το 2016, στους 1.824.437 πέρυσι.

Ομως, η αύξηση του αριθμού των μισθωτών, όπως προκύπτει και από τις αμοιβές τους, οφείλεται κατά κύριο λόγο στην επέκταση της υποαπασχόλησης και το μοίρασμα μιας θέσης πλήρους απασχόλησης σε περισσότερους μισθωτούς. Ετσι, περίπου 111.816 μισθωτοί απασχολούνται από 1 έως 10 ώρες τη βδομάδα και ακόμα 245.672 από 10 έως 20 ώρες. Δηλαδή, σχεδόν ένας στους πέντε μισθωτούς (19,6%) εργάζεται λιγότερες από 20 ώρες τη βδομάδα, ενώ ακόμα 218.302 μισθωτοί (11,97%) εργάζονται από 20 έως 35 

Τα βήματα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, για τον κατώτερο μισθό!!!!!

Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να νομοθετήσει έναν «ξερό» κατώτερο μισθό κι αυτόν μέχρι τον Ιούλη του 2016!

«Απογυμνωμένος» από τις τριετίες θα είναι τελικά ο «νέος» κατώτερος μισθός, όταν και αν τελικά επανέλθει στα 751 ευρώ μεικτά τον Ιούλη του 2016, ενώ το ζήτημα των ωριμάνσεων (τριετίες) θα κριθεί από τη διαπραγμάτευση της ΓΣΕΕ με τους εργοδότες για την υπογραφή της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Με άλλα λόγια, το μόνο που εγγυάται η νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης (αν το νομοσχέδιο φτάσει τελικά στη Βουλή με αυτή τη μορφή) είναι η σταδιακή αύξηση του κατώτερου μισθού σε δύο δόσεις (654 ευρώ μεικτά για τον Οκτώβρη του 2015 και 751 ευρώ μεικτά τον Ιούλη του 2016). Σ' αυτόν τον μισθό, όμως, με εξαίρεση το επίδομα γάμου, οι τριετίες και οι ωριμάνσεις από εδώ και πέρα παραπέμπονται στην όρεξη των εργοδοτών (ΣΕΒ, ΣΕΤΕ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ).

Δηλαδή, ένας εργαζόμενος που θα αρχίσει να αμείβεται με τον νέο κατώτατο μισθό, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι τα επόμενα χρόνια θα δει τις αποδοχές του να αυξάνονται με βάση τις ωριμάνσεις που θα έπρεπε να «τρέχουν» μετά την κατάργηση της ΠΥΣ 6/2012, οπότε «πάγωσαν». Αντίθετα, καμιά τέτοια πρόβλεψη δεν υπάρχει στο νομοσχέδιο που ετοιμάζει η κυβέρνηση και το όλο θέμα των ωριμάνσεων παραπέμπεται στις διαπραγματεύσεις εργοδοτών - ΓΣΕΕ.

Για τους κλαδικούς μισθούς

Ακόμα χειρότερα ενδέχεται να διαμορφωθούν τα πράγματα σε ό,τι αφορά τους κλαδικούς μισθούς, αφού το σχέδιο νόμου της κυβέρνησης, που αναμένεται να προωθηθεί στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΟΚΕ), δεν «ξεπαγώνει» τις ωριμάνσεις (τριετίες, πολυετίες) των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων, αλλά μόνο τη συζήτηση γι' αυτές.

Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Εργασίας, αυτό που πραγματικά ετοιμάζεται να νομοθετήσει η κυβέρνηση, δεν είναι η επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων, που θα καλύπτει έστω ένα μέρος των απωλειών που είχαν οι μισθοί την προηγούμενη πενταετία, αλλά μόνο η δυνατότητα των συνδικάτων να διαπραγματευτούν με τους εργοδότες, αξιοποιώντας και το εργαλείο του ΟΜΕΔ.

Η δυνατότητα αυτή είχε καταργηθεί με την ΠΥΣ 6/2012 και οδήγησε στην πορεία είτε στην υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων με δραματική μείωση των μισθών, είτε στη σύναψη αναγκαστικών ατομικών συμβάσεων, με ανάλογα αποτελέσματα στο εισόδημα και στα υπόλοιπα εργατικά δικαιώματα.

Ειδικά όμως για τους κλαδικούς μισθούς, που αφορούν στη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών, η κυβέρνηση δεν υποχρεώνει τους εργοδότες να δώσουν τα επιδόματα των ωριμάνσεων (τριετίας, πολυετίας, πενταετίας) που είχαν διανυθεί για καθέναν εργαζόμενο χωριστά πριν από το 2012, αλλά το παραπέμπει στη διαπραγμάτευση για τις νέες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που θα συναφθούν από εδώ και πέρα.

Κατά τον ίδιο τρόπο, αντικείμενο της διαπραγμάτευσης σε ό,τι αφορά τις ωριμάνσεις, θα είναι και ο χρόνος εργασίας που θα διανύει ο κάθε εργαζόμενος στο μέλλον, δηλαδή μετά την κατάργηση της ΠΥΣ 6/2012. Ετσι, όσον αφορά στους κλαδικούς μισθούς, πρόκειται για διαπραγμάτευση από «μηδενική βάση». Ομως, όπως διαμορφώνονται τα πράγματα, βάση στην προκειμένη περίπτωση είναι μόνο ο νομοθετημένος κατώτερος μισθός! Με άλλα λόγια,δημιουργούνται οι προϋποθέσεις να κυλήσουν οι κλαδικοί μισθοί στο ύψος του κατώτερου που θα ισχύει κάθε φορά!

Με τον τρόπο αυτό, πριν ακόμα το σχέδιο νόμου πάει στην ΟΚΕ, οι εργοδότες εξασφάλισαν αυτό που επιδίωκαν, δηλαδή να μην ισχύσουν τα επιδόματα πολυετίας στους κλαδικούς μισθούς, αλλά αυτά να τεθούν ως αντικείμενο των διαπραγματεύσεων, κάτι βέβαια που τους εξασφαλίζει να κρατήσουν συμπιεσμένους τους κλαδικούς μισθούς και μετά το «θάνατο των μνημονίων» (!) που έχουν διακηρύξει οι κυβερνητικοί παράγοντες.

Κατρακύλα στο εργατικό εισόδημα

Ολα αυτά εξασφαλίζονται και προσφέρονται στην εργοδοσίατη στιγμή που σήμερα το 45% των μισθωτών αμείβονται με μισθούς ίσους ή κάτω από τα 750 ευρώ μεικτά, δηλαδή με τον κατώτερο μεικτό μισθό που ίσχυε πριν από το 2012. Το ίδιο έτος (2012), με αυτόν το μισθό αμείβονταν το 12%, ενώ ένα επιπλέον 5% αμείβονταν με μερική απασχόληση.

Επιπλέον, μέχρι σήμερα έχουν συναφθεί 1.400 επιχειρησιακές συμβάσεις (δεκαπλάσιες από το 2012, που ήταν 140), μέσω των οποίων επιβλήθηκαν μειώσεις από 10% έως 40%. Ειδικότερα, το 80% των επιχειρησιακών συμβάσεων που έγιναν από τις λεγόμενες «Ενώσεις Προσώπων», έριξαν τους μισθούς στα επίπεδα του σημερινού νομοθετημένου κατώτερου μισθού (586 ευρώ μεικτά). Σήμερα, τέλος, περίπου ένα εκατομμύριο μισθωτοί λαμβάνουν τα δεδουλευμένα με καθυστέρηση από ένα μήνα μέχρι και δύο χρόνια, με μέσο χρόνο καθυστέρησης στην καταβολή των μισθών τουλάχιστον τους 5 μήνες.

Κατά τ' άλλα, πηγές του υπουργείου σημείωναν ότι η σταδιακή νομοθέτηση του νέου κατώτερου μισθού δεν έχει δημοσιονομικό αντίκτυπο, καθώς η αύξηση των εσόδων του ΙΚΑ εξισορροπεί την αντίστοιχη αύξηση σε επιδόματα και ειδικότερα το επίδομα ανεργίας, που θα διαμορφωθεί σε πρώτη φάση περίπου στα 400 ευρώ από 361 ευρώ σήμερα.

Πάντως, ακόμα και αυτή η «κουτσή» νομοθετική παρέμβαση του υπουργείου Εργασίας είναι αβέβαιη στην τελική της μορφή, καθώς χρονικά θα συμπέσει με την κεντρική διαπραγμάτευση που θα γίνει συνολικά για τη «νέα συμφωνία» με τους εταίρους. Ετσι η τελική της μορφή εξαρτάται από την έκβαση αυτών των διαπραγματεύσεων.

ΕΣΑΚ-ΑΤΕ

Πόσος είναι ο κατώτερος μισθός στο Δυτικό κόσμο;

Μετά το σάλο από τα σενάρια περί νέας μείωσης του κατώτατου μισθού, δείτε τι ισχύει διεθνώς με τον 
κατώτατο μισθό! ...Λοιπόν, έχουμε και λέμε...

Στις χώρες της Ευρωπαικής Ενωσης, την πρωτοκαθεδρία την έχει το Λουξεμβούργο (βεβαίως-βεβαίως) με 1.758 ευρώ μικτές απολαβές, δηλαδή περίπου 1.640 καθαρά.

Στο γειτονικό (του Λουξεμβούργου) Βέλγιο, το ποσό κατεβαίνει κατά τι, δηλαδή στα 1.500 ευρώ μηνιαίως.

Λίγο πιο κάτω βρίσκεται η ...Ιρλανδία (ναι,ναι, αυτή των μνημονίων όπως εμείς!) στα 1.462 ευρώ μηνιαίως!

Ακολουθεί κατα πόδας η Ολλανδία με 1.429 ευρώ και λίγο πιο κάτω, η Γαλλία με 1.365 ευρώ! Απίστευτα νούμερα ε; Και μη μου πείτε για...ακριβό κόστος ζωής εκεί, γιατί το γάλα στην Ολλανδία για παράδειγμα, έχει 0.65 σέντς το λίτρο (!), ενώ στο Βέλγιο στα 0.73 σέντς!

Τα ενοίκια των σπιτιών κυμαίνονται περίπου μεταξύ 350 και 600 ευρώ, ενώ το μέσο κόστος ζωής για έναν 25άρη που φεύγει απο το σπίτι του είναι περίπου στα 1000 ευρώ (ενοίκια, κοινοχρηστα, είδη πρώτης ανάγκης!)

Αν δε πάμε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, δηλαδή στις ΗΠΑ, εκεί έχει πέσει πολύ βαρύς ο πέλεκυς! Εκεί όπου το κοινωνικό κράτος είναι σχεδόν ανύπαρκτο, ο κατώτατος μισθός βρίσκεται στα 869 δολλάρια, αρκετά πιο χαμηλά απο τον μέσο όρο της Ε.Ε.(Λέτε γι αυτό να έχουν λυσσάξει εκεί στο ΔΝΤ με τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη και θέλουν να μας κάνουν...ίσα κι όμοια με δαύτους;)

Η...βασίλισσα (ακόμη) του κατώτατου μισθού σε ύψος, δεν είναι άλλη απο την ...Αυστραλία, όπου ο πρώτος μισθός για έναν δάσκαλο π.χ. σε δημοτικό σχολείο,ξεκινάει απο τα 45.000 δολλάρια το χρόνο, ήγουν ...3.500 δολλάρια Αυστραλίας, δηλαδή το ...απίστευτο νούμερο των 2,720.34 ευρώ, ενώ ο πρώτος μισθός ενός κατώτερου, ανειδίκευτου δηλαδή εργάτη, είναι κατά τι ...μικρότερος του πρωτοδιοριζόμενου δασκάλου, δηλαδή κινείται στα 18 δολλάρια την ώρα καθαρά με 8ωρη απασχόληση και πενθήμερο, ήγουν 2.880 δολλάρια ζεστά-ζεστά στο χεράκι, που σε ευρώ μεταφράζονται σε ...2.280 ευρουλάκια!

Τι έγινε; Σπάσατε τον υπολογιστή; Κακώς αγαπητοί μου, πάρα πολύ κακώς! Τα κεφάλια αυτών που ψηφίζετε τόσα χρόνια, αυτών που σας έχουν φέρει σε αυτό το σημείο θα πρεπε να σπάσετε, αντί να κάθεστε στους καναπέδες σας και να περιμένετε το...μοιραίο! Ελεος πια δηλαδή!

alithinapsemata.gr