Αλέξανδρος Χρύσης: Ούτε τεχνολαγνεία, ούτε τεχνοφοβία! Αγώνας για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό

 

Του Αλέξανδρου Χρύση, καθηγητή Φιλοσοφίας του Παντείου Πανεπιστημίου

Από πρώτη άποψη, είναι επόμενο τα τεχνολογικά επιτεύγματα, όπως «εμφυτεύονται» και «αποικίζουν» την καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου, να μαγνητίζουν το ενδιαφέρον του, να τον γεμίζουν αισιοδοξία σε σχέση με την αποτελεσματική αντιμετώπιση κρίσιμων προβλημάτων, όπως κατεξοχήν αυτά της υγείας, και υπαρξιακών αναγκών, όπως αυτή της επικοινωνίας. Από την άλλη πλευρά, οι εξελίξεις αυτές, όχι σπάνια, προκαλούν δέος απέναντι στη δύναμη των τεχνολογικών καινοτομιών και των επιστημονικών κατακτήσεων. Θαρρεί κανείς πως τα ίδια τα πράγματα, οι ίδιες οι μηχανές αποκτούν ψυχή και νοημοσύνη! Και για να είμαστε ειλικρινείς, είναι, όντως, πολλοί οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και οι επισκέπτες των διαδικτυακών ιστοτόπων που παραπαίουν ανάμεσα στο παραληρηματικό υμνολόγιο υπέρ της τεχνοεπιστήμης και τον παραλυτικό φόβο στην εφιαλτική προοπτική μιας απόλυτης δήθεν αυτονόμησης των ρομποτικών μηχανισμών και των αυτοματοποιημένων ψηφιακών οργανισμών από τους ίδιους τους ανθρώπους-δημιουργούς τους.

ΚΙΝΑ: Επιστήμονες επινόησαν ένα γρήγορο και αξιόπιστο τεστ για τον κορονοϊό

 

Κινέζοι επιστήμονες επινόησαν μια νέα μέθοδο ανίχνευσης του κορονοϊού, εξίσου αξιόπιστη με ένα μοριακό τεστ PCR που γίνεται σε εργαστήριο και το οποίο δίνει αποτελέσματα μέσα σε μερικά λεπτά, σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύθηκε σε επιστημονικό περιοδικό.

Τα τεστ PCR είναι προς το παρόν ο κανόνας στον κόσμο για την ανίχνευση της COVID-19, όμως τα αποτελέσματα γίνονται γνωστά γενικά έπειτα από αρκετές ώρες.

ΣΤΙΒΕΝ ΧΟΚΙΝΓΚ Αναζητούσε την αλήθεια, χωρίς φόβο αλλά με πάθος

Το 2007, στο ακρωτήριο Κανάβεραλ, χειροκροτείται από το πλήρωμα, μετά την πτήση με αεροπλάνο σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας

Η είδηση του θανάτου του διάσημου Βρετανού αστροφυσικού, κοσμολόγου και συγγραφέα, Στίβεν Χόκινγκ, την περασμένη Τετάρτη, σκόρπισε την αίσθηση της απώλειας όχι μόνο στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα που φτώχυνε διακριτά, αλλά και στους ανθρώπους που τον γνώρισαν μέσα από τα βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης που έγραψε για θέματα της σύγχρονης φυσικής, σε κάθε άνθρωπο που έχει οδηγό στη σκέψη του την επιστημονική αντίληψη για τον κόσμο. Ο Χόκινγκ, που έγινε εμβληματική φυσιογνωμία και λόγω της αναπηρίας του, την οποία αντιπάλεψε με σθένος επί δεκαετίες, άφησε σημαντικό επιστημονικό έργο, τόσο άμεσα με τις θεωρίες του, όσο και επειδή κατάφερνε έως το τέλος να συναρπάζει νέους και μεγαλύτερους σε ηλικία με τα μυστήρια της φύσης που προσπαθούσε να λύσει, να εμπνέει άλλους επιστήμονες με τις ριζοσπαστικές ιδέες του. Ταυτόχρονα, οι τοποθετήσεις του για τα κοινωνικά ζητήματα αποδεικνύουν άνθρωπο με αρχές, που δεν δίστασε να πει πράγματα που δυσαρέστησαν κάποιους ισχυρούς.

                                                Δεν εγκατέλειψε

Ο Χόκινγκ άρχισε να εμφανίζει συμπτώματα της ασθένειας του Λου Γκέρινγκ (αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση) από την ηλικία των 21 ετών. Οι γιατροί του έδωσαν δύο χρόνια ζωής, αλλά εκείνος κατάφερε να ζήσει μια παραγωγική ζωή για 53 χρόνια επιπλέον, παρότι το μεγαλύτερο μέρος της ήταν καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, μιλώντας με συνθετική φωνή μέσω υπολογιστή και χάνοντας από χρόνο σε χρόνο όλο και περισσότερο τον μυικό έλεγχο του σώματός του. Μέχρι που οι επιπλοκές της βαριάς ανίατης εκφυλιστικής νόσου να τον καταβάλουν, τελικά, σε ηλικία 76 ετών. Από την περίοδο που είχε καθηλωθεί και δεν μπορούσε πια να γράφει και να λύνει μεγάλες μαθηματικές εξισώσεις, ο Χόκινγκ ανέπτυξε την ικανότητα να χειρίζεται τα θέματα της φυσικής με γεωμετρικά ανάλογα, όπως ο Αϊνστάιν. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος του πρωτοποριακού επιστημονικού έργου του το πραγματοποίησε σε νεαρή ηλικία, όπως άλλωστε συμβαίνει συνήθως και με τους φυσικούς που δεν έχουν κάποια αναπηρία.

Το 2007, στο ακρωτήριο Κανάβεραλ, χειροκροτείται από το πλήρωμα, μετά την πτήση με αεροπλάνο σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας

2007 AP

Το 2007, στο ακρωτήριο Κανάβεραλ, χειροκροτείται από το πλήρωμα, μετά την πτήση με αεροπλάνο σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας

Παντρεύτηκε την συμφοιτήτριά του Τζέιν Γουάιλντ δύο χρόνια μετά τη διάγνωση της ασθένειάς του και απέκτησε μαζί της τρία παιδιά. Χώρισε το 1991 και ξαναπαντρεύτηκε το 1998 μια από τις νοσοκόμες του, γάμος που διήρκεσε 11 χρόνια. Συμμετείχε με φυσική παρουσία ή τηλεπαρουσία σε διάφορες εκδηλώσεις και έφτασε ακόμη και να πετάξει με αεροπλάνο που πετυχαίνει για λίγο συνθήκες μηδενικής βαρύτητας, έστω κι αν δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό του να πετάξει στο Διάστημα. Η περιπέτεια της υγείας του και η δύναμη με την οποία την αντιμετώπισε έγιναν σύμβολο σθένους, που ενισχυόταν από την αντίφαση μιας διάνοιας εγκλωβισμένης σε ένα σχεδόν άχρηστο σώμα.

Ο Χόκινγκ έγινε καθηγητής μαθηματικών στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, στην έδρα που κατείχαν παλαιότερα ο Ισαάκ Νεύτων, ο Τσαρλς Μπάμπατζ και ο Πολ Ντιράκ, ένας από τους ιδρυτές της κβαντομηχανικής. Οι διακρίσεις και τα βραβεία έρχονταν το ένα πίσω από το άλλο, αλλά αυτά δεν έφερναν τα χρήματα που είχε ανάγκη ο Χόκινγκ για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα υγείας του. Ετσι καταπιάστηκε, με τη βοήθεια άλλων συγγραφέων, να εκδώσει αρκετά έργα εκλαΐκευσης της θεωρητικής φυσικής, με σημαντικότερο απ' αυτά το περίφημο «Χρονικό του χρόνου», που εκδόθηκε το 1988, έγινε bestseller επί 237 βδομάδες, μεταφράστηκε σε 40 γλώσσες, πούλησε περισσότερα από 10 εκατομμύρια αντίτυπα και εκτόξευσε τη δημοτικότητά του.

                                             Επιστημονικές παρακαταθήκες

Μαζί με τον μαθηματικό Ρότζερ Πένροουζ, έδειξαν ότι, αν υπήρξε η επονομαζόμενη «Μεγάλη Εκρηξη», αυτή πρέπει να ξεκίνησε από μια σημειακή ανωμαλία, μια μοναδικότητα (singularity) άπειρης καμπύλωσης του χωροχρόνου. Για τον Χόκινγκ η μοναδικότητα δεν σηματοδοτεί τη διάρρηξη του χώρου και του χρόνου, αλλά την ανάγκη για μια θεωρία κβαντικής βαρύτητας, συνένωσης της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, του Αϊνστάιν, με την κβαντομηχανική. Μια θεωρία που θα εξηγεί όλα τα φαινόμενα, από το μικρόκοσμο έως το μακρόκοσμο και γι' αυτό ονομάστηκε «θεωρία των πάντων». Καλύτερο πεδίο για την αναζήτησή της, σύμφωνα με τον Χόκινγκ, είναι η μελέτη των μαύρων τρυπών.

Ο Χόκινγκ απέδειξε ότι οι μαύρες τρύπες (τα ουράνια σώματα που έχουν τόσο ισχυρή βαρύτητα ώστε δεν μπορεί να ξεφύγει απ' αυτήν ούτε το φως) εκπέμπουν ακτινοβολία, η οποία προς τιμή του ονομάστηκε ακτινοβολία Χόκινγκ, ενώ ταυτόχρονα χάνουν σταδιακά μάζα. Το φαινόμενο οφείλεται σε κβαντικά φαινόμενα στον ορίζοντα γεγονότων, το σφαιρικό όριο της μαύρης τρύπας. Πρόβλεψε την ύπαρξη μικρών μαύρων τρυπών την περίοδο μετά την υποτιθέμενη «Μεγάλη Εκρηξη». Αυτές οι μαύρες τρύπες εικάζεται ότι έχασαν όλη τη μάζα τους μέχρι που εξαφανίστηκαν, ενδεχομένως με εκρήξεις που απελευθέρωσαν μεγάλες ποσότητες Ενέργειας.

Τη δεκαετία του 1970, ο Χόκινγκ ασχολήθηκε με την τύχη των σωματιδίων και των φωτονίων που έχουν πέσει σε μια μαύρη τρύπα, όταν αυτή η τρύπα σταδιακά εξαφανιστεί. Η αρχική του άποψη ήταν ότι η «πληροφορία» (η εντροπία για την ακρίβεια) που συνδέεται με αυτά τα σωματίδια και τα φωτόνια χάνεται. Ομως ο Αμερικανός φυσικός Λέοναρντ Σάσκιντ έδειξε ότι αυτή η παραβίαση του θεμελιώδους δεύτερου νόμου της Θερμοδυναμικής δεν συμβαίνει, πράγμα το οποίο ο Χόκινγκ αναγκάστηκε να παραδεχτεί πολλά χρόνια αργότερα, το 2004, δίνοντας τέλος στο λεγόμενο «πληροφοριακό παράδοξο». Ο Χόκινγκ υποστήριξε στη συνέχεια ότι η πληροφορία «αποθηκεύεται» στον ορίζοντα γεγονότων και επιστρέφει και πάλι σε αντιληπτή μορφή μέσω της ακτινοβολίας Χόκινγκ.

Ο Χόκινγκ ζήτησε να γραφτεί στην ταφόπλακά του η εξίσωση Μπέκενσταϊν - Χόκινγκ για την εντροπία, που εκφράζει την ενότητα τεσσάρων κλάδων γνώσης της φυσικής, εμπεριέχοντας την παγκόσμια σταθερά του Νεύτωνα που συνδέεται με τη βαρύτητα, τη σταθερά του Πλανκ που συνδέεται με τα κβαντικά φαινόμενα, την ταχύτητα του φωτός, άρρηκτα συνδεδεμένη με τη σχετικότητα του Αϊνστάιν, και τη σταθερά του Μπόλτζμαν, άρρηκτα δεμένη με τη θερμοδυναμική.

Στον Χόκινγκ άρεσε να βάζει επιστημονικά στοιχήματα, παρότι σχεδόν πάντα τα έχανε. Το 1975 έβαλε στοίχημα με τον Αμερικανό φυσικό Κιπ Θορν ότι η πηγή κοσμικών ακτίνων Κύκνος Χ-1 δεν ήταν μαύρη τρύπα. Το έχασε το 1990. Το 1997 μαζί με τον Θορν στοιχημάτισαν με τον Τζον Πρέσκιλ σχετικά με την απώλεια πληροφοριών στις μαύρες τρύπες. Το έχασαν το 2004. Το 2012 ο Χόκινγκ έδωσε 100 δολάρια στον Γκόρντον Κέιν, όταν έχασε το στοίχημα για το μποζόνιο Χιγκς, που υποστήριζε ότι δεν θα μπορέσει να ανιχνευτεί.

                                         Μέσα στο κοινωνικό γίγνεσθαι

Ο Χόκινγκ δεν έμεινε αδιάφορος σε όσα συνέβαιναν στην κοινωνία πέρα από το χώρο της επιστήμης. Είχε αποκαλέσει «έγκλημα πολέμου» την εισβολή στο Ιράκ το 2003 και είχε μποϊκοτάρει επιστημονικό συνέδριο στο Ισραήλ, λόγω της καταπίεσης των Παλαιστινίων. Είχε συμμετάσχει στην εκστρατεία για τον πυρηνικό αφοπλισμό, ενώ ήταν υποστηρικτής της δημόσιας καθολικής υγειονομικής περίθαλψης και σφοδρός επικριτής των αντιλαϊκών περικοπών στο βρετανικό σύστημα Υγείας. Συνέβαλε σε δράσεις για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τα προβλήματα των ατόμων με αναπηρία, συμμετέχοντας και στην τελετή έναρξης των Παραολυμπιακών Αγώνων του 2012, ενώ πολλές ήταν οι παρεμβάσεις του για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής.

Αποκαλυπτική για τη στάση ζωής και τις φιλοσοφικές απόψεις του ήταν μια συνέντευξή του το Μάη του 2011, στη βρετανική εφημερίδα «Guardian». Ιδιαίτερα οι θέσεις του γύρω από θεολογικά θέματα δυσαρέστησαν πολλούς. «Εζησα με την προοπτική πρόωρου θανάτου τα τελευταία 49 χρόνια. Δεν φοβάμαι το θάνατο, αλλά και δεν βιάζομαι να πεθάνω. Εχω τόσο πολλά να κάνω πρώτα», είπε απαντώντας στην ερώτηση «τι φοβάστε στο θάνατο», και συμπλήρωσε: «Θεωρώ τον εγκέφαλο σαν έναν υπολογιστή, που θα σταματήσει να λειτουργεί όταν χαλάσουν τα εξαρτήματά του. Δεν υπάρχει παράδεισος, ούτε ζωή μετά το θάνατο για χαλασμένους υπολογιστές. Αυτό είναι ένα παραμύθι για τους ανθρώπους που φοβούνται το σκοτάδι». Η δήλωση αυτή ήρθε σε συνέχεια εκείνων που έγραφε το 2010 στο βιβλίο του «Το Μεγάλο Σχέδιο», στο οποίο υποστήριζε ότι δεν υπάρχει η ανάγκη κάποιου δημιουργού, για να εξηγηθεί η ύπαρξη του σύμπαντος, προκαλώντας τότε μεγάλες αντιδράσεις από θεολόγους διαφόρων θρησκειών και δογμάτων.

Ο Χόκινγκ δεν δίσταζε να μιλάει για ζητήματα ευρύτερης σημασίας, που ίσως συναντήσει η ανθρωπότητα στο μέλλον, βάζοντας πολλούς σε σκέψη με τις απαντήσεις του. Οταν ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο ύπαρξης εξωγήινων, είπε ότι η απεραντοσύνη του σύμπαντος το κάνει πολύ πιθανό και πρόσθεσε: «Αν κάποτε μας επισκεφθούν εξωγήινοι, το αποτέλεσμα νομίζω ότι θα είναι όπως όταν πρωτοπάτησε το πόδι του στην Αμερική ο Χριστόφορος Κολόμβος, γεγονός όχι και τόσο θετικό για τους Ινδιάνους της Αμερικής»... Για την τεχνητή νοημοσύνη έβρισκε πολύ χρήσιμες τις πρωτόγονες μορφές της, αλλά δεν έβρισκε καθόλου σκόπιμη τη δημιουργία τεχνητής γενικής νοημοσύνης και προειδοποιούσε: «Η ανάπτυξη πλήρους τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να σημάνει το τέλος του ανθρώπινου είδους. Θα αυτονομηθεί και θα ξανασχεδιάζει τον εαυτό της με όλο και πιο επιταχυνόμενο ρυθμό. Οι άνθρωποι, που περιορίζονται από την αργή βιολογική εξέλιξη, δεν θα μπορούσαν να τη συναγωνιστούν και θα γίνονταν ξεπερασμένοι». Ο Στ. Χόκινγκ είχε εκφράσει την ανησυχία του για τη διατήρηση της ζωής πάνω στη Γη εξαιτίας του κινδύνου «ενός ξαφνικού πυρηνικού πολέμου, γενετικά τροποποιημένων ιών ή άλλων κινδύνων που δεν έχουμε ακόμα σκεφτεί».

Οπως δήλωσαν τα παιδιά του, Λούσι, Ρόμπερτ και Τιμ, ανακοινώνοντας το θάνατό του: «Ηταν ένα μεγάλος επιστήμονας και ένας εξαιρετικός άνθρωπος, που το έργο και η κληρονομιά του θα ζήσουν για πολλά χρόνια. Το κουράγιο και η επιμονή του, μαζί με τη διάνοια και το χιούμορ του, ενέπνευσαν πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο».

Επιμέλεια:

Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 17-18/ 032018

Πηγές:A brief history of Stephen Hawking: A legacy of paradox

Ετος 2100. Η στάθμη της θάλασσας θα ανέβει έως και 1,5 μέτρο. Φεύγουμε από το Camping και πάμε για βουνό

Σενάρια που συνήθως συνοδεύονται από καταστροφικές προβλέψεις για μεγάλες πλημμύρες, για βυθισμένες παραλιακές πόλεις, για τεράστιες μετακινήσεις πληθυσμών. Ποια είναι η πραγματικότητα; Τι συμβαίνει στον πλανήτη; Νέα έρευνα απέδειξε ότι ναι μεν τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά, όσο τα παρουσιάζουν οι καταστροφολόγοι, ωστόσο, η άνοδος της στάθμης των θαλασσών δεν αποτελεί πλέον σενάριο. Είναι γεγονός.

Σύμφωνα με έρευνα που χρησιμοποίησε στοιχεία από καταγραφές δορυφόρων και το αρχείο της NASA, από το 1992 έως το 2014 καταγράφηκε σταθερή άνοδος των θαλάσσιων υδάτων, όχι όμως στο επίπεδο που θα μπορούσε να έχει ήδη προκαλέσει προβλήματα, τουλάχιστον στο σύνολο των παράκτιων περιοχών, ή τουλάχιστον στις περιοχές που βρίσκονται μεγαλουπόλεις.

Ο δορυφορικός χάρτης... Με κόκκινο τα σημεία που έχει ανέβει η στάθμη και με μπλε τα σημεία που έχει κατέβει

Συνολικά στο ίδιο διάστημα, η στάθμη των νερών ανέβηκε 7 εκατοστά. Το νούμερο μπορεί να ακούγεται μικρό, ωστόσο δεν είναι. Επιπροσθέτως, οι επιστήμονες καταγράφουν μία σταθερά αυξητικά τάση της ανόδου. Τι σημαίνει αυτό; Ότι με το σημερινό ρυθμό, το 2100, η στάθμη των θαλασσών θα έχει ανέβει κατά περίπου 60 εκατοστά, γεγονός που αν επιβεβαιωθεί, θα επιφέρει τεράστια προβλήματα στις παράκτιες πόλεις, αλλά και μεγάλες αλλαγές στιο κλίμα, οι οποίες θα επιτείνουν ακόμη περισσότερο το φαινόμενο.

Σύμφωνα με τη διεθνή έκθεση κλίματος, το 2100, η στάθμη της θάλασσας θα ανέβει από 1,2 έως και 1,5 μέτρο, με την επισήμανση ότι οι υπολογισμοί γίνονται με βάση τα σημερινά στοιχεία, τα οποία αλλάζουν χρόνο με το χρόνο προς το χειρότερο.

Φαινόμενα όπως ο bomb cyclone που έπληξε τις αμερικανικές ακτές τον Ιανουάριο, όχι μόνο ενισχύουν το ρυθμό ανόδου της στάθμης των νερών, αλλά προκαλούν μία αλυσίδα εξελίξεων, μέσω των οποίων δίνεται ακόμη μεγαλύτερη ώθηση, επιταχύνοντας με απρόβλεπτο τρόπο τις αλλαγές.

Εκτός του όγκου των νερών, ο οποίος αυξάνεται λόγω και των πάγων που λιώνουν, οι επιστήμονες αποδίδουν το φαινόμενο της ανόδου στη διαστολή-συστολή. Η θερμοκρασία των νερών αυξάνεται, με αποτέλεσμα το υγρό στοιχείο, που ακολουθεί φυσικά τους νόμους της φυσικής, να διαστέλλεται και να ανεβαίνει προς τα επάνω.

Ως εκ τούτου, η άνοδος της στάθμης ενισχύεται με δύο τρόπους. Τόσο με την αύξηση αυτή καθ' αυτή των υδάτων, όσο και πολύ περισσότερο, εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας του νερού, το οποίο διαστέλλεται (φουσκώνει κατά μία έννοια) και πλησιάζει στο όριο που θα σημάνει την «ώρα μηδέν» για πολλές παράκτιες περιοχές στον πλανήτη.

Οι επιστήμονες δηλώνουν ότι πρόκειται για μία φυσική διαδικασία, η οποία ωστόσο έχει επιταχυνθεί λόγω της ακραίας παρέμβασης του ανθρώπου στο περιβάλλον.

Πηγή: protothema.gr

Κίνα: Σχεδιάζει προσελήνωση στην αθέατη πλευρά του φεγγαριού σχεδιάζει !!!!

Το 2018 θα επιχειρήσει η Κίνα την πρώτη προσελήνωση στην αθέατη πλευρά του φεγγαριού, σύμφωνα με ειδησιογραφικά πρακτορεία της χώρας.

Αρκετές φορές στο παρελθόν, η Κίνα έχει πραγματοποιήσει αποστολές πάνω από την πλευρά της Σελήνης που παραμένει πάντα αθέατη από τη Γη, αλλά ποτέ έως τώρα δεν επιχειρήθηκε προσελήνωση σε αυτό το σημείο.

Η αποστολή, που σχεδιάζεται για το 2018, θα γίνει με το ρομποτικό «Chang'e-4», το οποίο έχει παρόμοιο σχεδιασμό με το «Chang'e-3» που προσεληνώθηκε στην ορατή πλευρά του φεγγαριού το 2013.

Στα σχέδια της Κίνας είναι και η κατασκευή ενός δικού της διαστημικού σταθμού και, όπως ανακοίνωσε τον περασμένο Μάρτη, για να πραγματοποιήσει τις διαστημικές φιλοδοξίες της θα πάψει να βασίζεται αποκλειστικά στην κρατική διαστημική βιομηχανία και θα ανοίξει το πρόγραμμα σεληνιακής εξερεύνησης για τον ιδιωτικό τομέα.

Γι' αυτό το σκοπό, τo 2015 η Κίνα έστειλε σε ξένες κυβερνήσεις «επιστολή ενδιαφέροντος συνεργασίας» για την αποστολή «Chang'e-4», χωρίς να έχει γίνει γνωστό αν υπήρξε ανταπόκριση.

Σχετικά άρθρα-> Κινεζικό «κουνέλι» στη Σελήνη!!!!!

Κινεζικό «κουνέλι» στη Σελήνη!!!!!

Καλλιτεχνική απεικόνιση του Yutu στην επιφάνεια της Σελήνης

Μπορεί να μη χοροπηδάει, αλλά πάντως θα τριγυρνάει στο σεληνιακό τοπίο, το κινεζικό ρόβερ Yutu (κουνέλι από νεφρίτη), συστατικό στοιχείο της κινεζικής μη επανδρωμένης αποστολής στη Σελήνη με την ονομασία Τσανγκ'ι-3 (Chang'e-3). Η αποστολή, που εκτοξεύτηκε την περασμένη Τρίτη στη 1.30 π.μ. (ώρα Κίνας), από το κέντρο εκτόξευσης Ζιτσάνγκ της επαρχίας Σιτσουάν, έσπασε τα δεσμά της γήινης βαρύτητας με τη βοήθεια ενός πυραύλου «Λονγκ Μαρτς 3Β». Είναι η πρώτη προσπάθεια της Κίνας να εξερευνήσει τη Σελήνη με τροχοφόρο όχημα και, αν στεφθεί από επιτυχία, θα αποτελέσει την πρώτη ομαλή προσεδάφιση στο φυσικό δορυφόρο της Γης ύστερα από 37 χρόνια, μετά, δηλαδή, από την τελευταία σοβιετική αποστολή επιστροφής πετρωμάτων Λούνα 24, το 1976. Γενικότερα, είναι η πρώτη απόπειρα προσεδάφισης αυτόματης κινεζικής διαστημοσυσκευής σε οποιοδήποτε ουράνιο σώμα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, η Chang'e-3 θα προσεληνωθεί γύρω στις 14 με 15 Δεκέμβρη και θα αρχίσει τις επιστημονικές παρατηρήσεις.

Βήμα - βήμα

Η εκτόξευση της αποστολής Τσανγκ'ι-3 είναι η 25η εκτόξευση με τον πύραυλο «Λονγκ Μαρτς 3Β» - τον πιο ισχυρό πύραυλο στη σειρά των κινεζικών πυραύλων Λονγκ Μαρτς - και πραγματοποιήθηκε μέσα σε ένα χρονικό «παράθυρο» διάρκειας μόλις 4 λεπτών. Αν παρουσιαζόταν κάποιο πρόβλημα στην αντίστροφη μέτρηση το πιθανότερο είναι ότι η εκτόξευση θα αναβαλλόταν για άλλη μέρα.

Το Yutu θα κατέβει από την άκατο προσεδάφισης από δύο μικρές ράμπες

Η αποστολή αυτή σηματοδοτεί το πέρασμα στο δεύτερο στάδιο του κινεζικού προγράμματος εξερεύνησης της Σελήνης, που αποτελείται από τρία μεγάλα μέρη: τοποθέτηση σκάφους σε τροχιά, προσελήνωση, επιστροφή πετρωμάτων στη Γη ως το 2020. Οι πτήσεις Τσανγκ'ι-1 και Τσανγκ'ι-2, που πραγματοποιήθηκαν αντίστοιχα το 2007 και το 2010, υλοποίησαν το πρώτο στάδιο.

Η προσελήνωση του Τσανγκ'ι-3 προβλέπεται να γίνει στον Κόλπο της Ιριδας (Sinus Iridum), κοντά στον μικρό κρατήρα Λαπλάς και σχετικά κοντά στο σημείο όπου βρίσκονται από το 1970 το όχημα καθόδου και το ρόβερ Λούναχοντ-1 της ΕΣΣΔ. Μόλις το σκάφος αγγίξει την επιφάνεια της Σελήνης, θα απλωθούν δύο ράμπες, από τις οποίες θα κατέβει το ρόβερ Γιουτού (Yutu), που πήρε το όνομά του από το λευκό κουνέλι της κινεζικής θεάς της Σελήνης Τσανγκ'ι. Το Γιουτού θα κινείται για τουλάχιστον τρεις μήνες, υπό τις οδηγίες του κέντρου ελέγχου στη Γη, καθώς ένα ραντάρ, τοποθετημένο στο κάτω μέρος του θα μελετά τη δομή και τη διαστρωμάτωση του σεληνιακού εδάφους σε βάθος μερικών εκατοντάδων μέτρων.

απο άρθρο του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ 08-12-2013 

Ο άνθρωπος που χειρούργησε τον ........εαυτό του!!!!!!

Δείτε τις φωτογραφίες που αποκαλύπτουν πως είναι αλήθεια

Ένας Σοβιετικός χειρουργός αναγκάστηκε να χειρουργήσει τον εαυτό του και μάλιστα χωρίς αναισθησία προκειμένου να ζήσει.
Η απίστευτη ιστορία... έλαβε χώρα το 1961 στη Σιβηρία, όπου ο χειρουργός Λεονίντ Ρογκόζοφ, συμμετείχε ως....
γιατρός στην ερευνητική Σοβιετική αποστολή στον σταθμό Νοβολαζερέφσκαγια σε συνθήκες που ξεπερνούν τους -60 βαθμούς Κελσίου.

 Κάποια στιγμή ο Ρογκόζοφ, αισθάνθηκε έντονη ναυτία, ανυπόφορους κοιλιακούς πόνους, και είχε ανεβάσει και πυρετό. Πήρε κάποια παυσίπονα για να ηρεμήσει αν και ο ίδιος σαν γιατρός είχε κάνει ήδη την διάγνωση του. Ήξερε ότι οι πόνοι ήταν μάλλον από σκωληκοειδίτιδα και την επόμενη μέρα έγινε εκείνο που φοβόταν. Παρουσιάστηκαν τα πρώτα σημάδια περιτονίτιδας. Έπρεπε άμεσα να μεταφερθεί σε κάποιο νοσοκομείο. Όμως σε εκείνη την περιοχή πολύ πιο πάνω από τον Αρκτικό κύκλο, η πλησιέστερη πόλη απείχε περισσότερο από 1600 χιλιόμετρα.

 Μη έχοντας άλλη επιλογή και γνωρίζοντας πλέον ότι αν δεν χειρουργηθεί, θα πεθάνει, πήρε τη μεγάλη απόφαση. Να χειρουργήσει ο ίδιος τον εαυτό του. Βοηθοί του στο ιατρείο της βάσης, ένας οδηγός και ένας μετεωρολόγος.

Ο οδηγός κρατούσε ένα μεγάλο καθρέπτη και ο μετεωρολόγος, είχε τον ρόλο του εργαλειοδότη. Ο Ρογκόζοφ ξάπλωσε και έβλεπε από τον καθρέπτη που του κρατούσε ο οδηγός την περιοχή της κοιλιάς του, όπου ο ίδιος θα χειρουργούσε. Ανοιξε μια τομή 10 εκατοστών και προχώρησε στην επέμβαση. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης ο Ρογκόζοφ, συχνά έχανε τις αισθήσεις του, ενώ αναγκαζόταν να σταματάει κάθε 10 λεπτά για να πάρει ανάσες.

 Μετά από μήνες επέστρεψε στο Λένινγκραντ όπου τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος του Ερυθρού Λάβαρου, το οποίο διδόταν σε επιφανείς επιστήμονες. Από το 1986 μέχρι το 2000, διετέλεσε επικεφαλής του τμήματος χειρουργικής στο Ινστιτούτο Ερευνών της Αγίας Πετρούπολης για τον πνεύμονα και τη φυματίωση.

Πηγή : iatropedia.com

Η φωτογραφία του αιώνα!!!!!!!!!!

Ότι και να πεις για αυτή τη φωτογραφία θα είναι πάντα λιγότερο της αξίας της. Φαινομενικά είναι μια απλή όμορφη φωτογραφία ηλιοβασιλέματος. 

Ίσως κάποιος σκεφτεί τη Σαντορίνη και πει ότι έχει δει καλύτερα ηλιοβασιλέματα... Και όμως εγώ θα εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι η καλύτερη φωτογραφία του αιώνα. Αναμφίβολα έχει μια ομορφιά και το χρωματικό φάσμα έχει και αυτό μια ιδιαιτερότητα που την καθιστά μοναδική. Αυτό που την κάνει τη φωτογραφία του αιώνα είναι το τι χρειάστηκε για να βγει αυτή η εικόνα. Για να τραβηχτεί αυτή η φωτογραφία χρειάστηκε όλη σχεδόν η τεχνολογική πρόοδος της ανθρωπότητας. Μια εικόνα που σχεδόν συνεργάστηκαν όλες οι επιστήμες. Ατελείωτες ώρες έρευνας και επιστημονικών μελετών αποτελούν το υπόβαθρο της.

Η εικόνα είναι το ηλιοβασίλεμα στον πλανήτη Αρη. Ο ήλιος στον κόκκινο πλανήτη φαίνεται 2/3 πιο μικρός απ' ότι στη Γη, γιατί βρίσκεται πιο μακριά. 

Την τράβηξε το ρομπότ Spirit που έχει σταλεί να εξερευνήσει τον Άρη, από το χείλος του κρατήρα Gusev.

Πηγή: http://www.parakato.gr/2013/01/blog-post_4854.html#ixzz2IPczLL3N

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ: Σχέδιο ψηφιακής προσομοίωσης του εγκεφάλου!!!!

Η αναγωγική βιολογική εξέταση του εγκεφάλου, δηλαδή η μελέτη μεμονωμένων τμημάτων του, νευρωνικών κυκλωμάτων και κρίσιμων για τη λειτουργία του μορίων, έχει αποδώσει πολλά στην κατανόησή του, αλλά από μόνη της δεν μπορεί να περιγράψει τη συνολική εικόνα της λειτουργίας αυτού του μοναδικού οργάνου. Αρκετοί επιστήμονες θεωρούν ότι χρειάζεται και να συνθέσουμε, πέρα από το να ανατμήσουμε. Η σύνθεση μιας πλήρους προσομοίωσης του ανθρώπινου εγκεφάλου, με τη μορφή υπολογιστικού μοντέλου, είναι ο στόχος του Προγράμματος Ανθρώπινου Εγκεφάλου (HBP), που έχει ήδη κάνει τα πρώτα βήματα, προσομοιώνοντας προς το παρόν τον εγκέφαλο των αρουραίων. Στο HBP συμμετέχουν 130 πανεπιστήμια απ' όλο τον κόσμο, αλλά υπάρχουν και άλλες πέντε ανάλογες πρωτοβουλίες, που διεκδικούν τη χρηματοδότηση με 1 δισ. ευρώ, που έχει αποφασίσει η ΕΕ να δώσει σταδιακά, ξεκινώντας από το Φλεβάρη του 2013.

Ο εικονικός εγκέφαλος θα ήταν κάτι σαν προσομοιωτής πτήσης τεραστίων δυνατοτήτων, με τη διαφορά ότι αντί για εικονικές πτήσεις θα επέτρεπε εικονικά ταξίδια μέσα στον εγκέφαλο. Οι ερευνητές θα «έκλειναν» χρόνο χρήσης του (όπως κάνουν σήμερα οι αστρονόμοι στα μεγάλα τηλεσκόπια των αστεροσκοπείων στη Χιλή, στη Χαβάη και αλλού) για να ελέγξουν θεωρίες για την υγιή και παθολογική λειτουργία του εγκεφάλου, να αναπτύξουν διαγνωστικά τεστ για τον αυτισμό και τη σχιζοφρένεια και νέες θεραπείες για την κατάθλιψη και τη νόσο Αλτσχάιμερ. Το σχέδιο για δεκάδες τρισεκατομμύρια νευρωνικά κυκλώματα ίσως θα ενέπνεε την κατασκευή υπολογιστών και ρομπότ με πραγματική τεχνητή νοημοσύνη. Σήμερα, παρά τις προόδους, οι υπολογιστές δυσκολεύονται στην οπτική αναγνώριση και την πρόβλεψη που βασίζεται σε ελλειπή δεδομένα.

Υπερυπολογιστές αρουραίοι

Οι πιο σύγχρονοι σημερινοί υπερυπολογιστές έχουν τη δυνατότητα πραγματοποίησης τετράκις εκατομμυρίων υπολογισμών ανά δευτερόλεπτο και αποτελούνται από εκατοντάδες χιλιάδες επεξεργαστές, που είναι τοποθετημένοι σε δεκάδες ικριώματα, μεγέθους μεγάλου ψυγείου. Είναι επαρκείς για την προσομοίωση σε κυτταρικό επίπεδο του εγκεφάλου του αρουραίου, που έχει 200 εκατομμύρια νευρώνες, αλλά όχι του εγκεφάλου του ανθρώπου, που διαθέτει 89 δισεκατομμύρια νευρώνες. Για μια τέτοια προσομοίωση απαιτείται υπερυπολογιστής με δυνατότητα πεντάκις εκατομμυρίων υπολογισμών (1 με 18 μηδενικά), αλλά και πάλι δεν θα μπορεί να πραγματοποιήσει την προσομοίωση σε μοριακό επίπεδο. Εκτιμάται ότι η κατανάλωσή του θα είναι 20 μεγαβάτ, δηλαδή όσο μιας μικρής πόλης, όταν η κατανάλωση ενέργειας του εγκεφάλου είναι 20 βατ, δηλαδή ένα εκατομμύριο φορές μικρότερη.

Οι υποστηρικτές του HBP, εφόσον εξασφαλίσουν τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους, σκοπεύουν να παραγγείλουν την κατασκευή ενός μηχανήματος, που όχι μόνο θα έχει την απαραίτητη υπολογιστική ισχύ, αλλά και θα είναι ειδικά προσαρμοσμένος για προσομοιώσεις βιολογικών συστημάτων. Παράλληλα, σκοπεύουν να αναπτύξουν λογισμικό που θα επιτρέπει τη δημιουργία ενοποιημένων μοντέλων, από το χαμηλότερο έως το ψηλότερο επίπεδο ανάλυσης, έτσι ώστε να μπορούν να κάνουν ζουμ σε όλα τα επίπεδα, στο μοριακό, στο κυτταρικό και συνολικά στο εγκεφαλικό.

Εικονικά βιολογικά πειράματα

Στον υπολογιστή αυτό, θα κάνουν «βιολογικά» πειράματα, ανάλογα με εκείνα που κάνουν σήμερα σε πραγματικούς βιολογικούς οργανισμούς, με τη διαφορά ότι τα πειράματα αυτά θα μπορούν να γίνονται πολύ πιο γρήγορα και εύκολα, επιτρέποντας ενδελεχή διερεύνηση με οποιονδήποτε συνδυασμό συνθηκών, διερεύνηση που δεν είναι δυνατή με πραγματικά πειραματόζωα. Αυτή η δυνατότητα θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων, ώστε να διαπιστώνεται ποια απ' αυτά επενεργούν θετικά (στον προσομοιωμένο εγκέφαλο και εφόσον έχει αποτυπωθεί σωστά σε αυτόν η παθολογική κατάσταση που ερευνάται), ποια είναι αναποτελεσματικά και ποια έχουν απαράδεκτες παρενέργειες. Βεβαίως, υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο μπορεί να μελετηθεί μια ψυχική αρρώστια με τέτοιο τρόπο, όταν για πολλές απ' αυτές δεν έχουμε πλήρη εικόνα των αιτίων που τις προκαλούν στους πραγματικούς ανθρώπους.

Οι υποστηρικτές του HBP θεωρούν ότι η μελέτη του προσομοιωμένου εγκεφάλου θα μπορούσε να βοηθήσει στη σχεδίαση πιο αποδοτικών και σταθερών υπολογιστών, που θα καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια. Το HBP θα τυπώσει νευρωνικά κυκλώματα, βασισμένα στην τεχνολογία των ευρωπαϊκών προγραμμάτων BrainScaleS και SpiNNaker, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή νευρομορφικών υπολογιστών.

Χωρίς παιδική ηλικία

Οπως παραδέχονται οι σχεδιαστές του, από τον προσομοιωμένο εγκέφαλο θα λείπει ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό του ανθρώπινου εγκεφάλου: Δε θα έχει αναπτυχθεί όπως αναπτύσσεται ο εγκέφαλος ενός παιδιού μέσα από την αλληλεπίδραση με το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον. Το κρίσιμο τεστ θα είναι όταν συνδεθεί με μια αναπαράσταση σώματος και τοποθετηθεί σε ένα ρεαλιστικό εικονικό περιβάλλον. Τότε θα μπορέσει για πρώτη φορά να πάρει πληροφορίες από το περιβάλλον και να επενεργήσει σε αυτό. Μόνο μετά από τη φάση αυτή οι ερευνητές θα τον διδάξουν δεξιότητες και θα κρίνουν αν εμφανίζει πραγματικά νοημοσύνη.

Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς: Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι ο ψηφιακός «εγκέφαλος» θα συμπεριφέρεται ανάλογα με τον ανθρώπινο, τι νόημα έχει η κατασκευή μηχανής με νοητικές δυνατότητες σαν αυτές που διαθέτουν δισεκατομμύρια άνθρωποι; Η διαφορά και το πλεονέκτημα είναι ότι μαζί με τη νοημοσύνη θα συνδύαζε τη δυνατότητα πραγματοποίησης υπολογισμών ένα εκατομμύριο φορές περισσότερων απ' ό,τι ο υπολογιστής Ντιπ Μπλου, που νίκησε τον παγκόσμιο πρωταθλητή σκακιού. Πεδίο δόξης λαμπρό σε στρατιωτικές, οικονομικές και, ποιος ξέρει, τι άλλες εφαρμογές. Θα συνδύαζε παραπέρα τη δυνατότητα αξιοποίησης βάσεων δεδομένων και πληροφόρησης από εκατομμύρια πηγές πληροφόρησης (διαδίκτυο) και αισθητήρες σε όλο τον κόσμο. Ποιος χρειάζεται τέτοιου είδους τεχνητή νοημοσύνη γενικά και ιδιαίτερα στο σημερινό κόσμο της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης; Δικαιολογούν τα οφέλη που υπόσχονται οι ερευνητές που προωθούν το HBP τους πιθανούς κινδύνους από μια ανεξέλεγκτη μετεξέλιξή του;

Ανθρώπινη νοημοσύνη;

Ας αφήσουμε προς το παρόν ερωτήματα και προεκτάσεις σαν τις παραπάνω στην επιστημονική φαντασία, που άλλωστε τις έχει πραγματευτεί εκτεταμένα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή έξω από το ανθρώπινο σώμα. Αναπτύσσεται και διαμορφώνεται σε άρρηκτη σχέση με αυτό. Η διαμορφωμένη ανθρώπινη συνείδηση δεν μπορεί να ζήσει πλήρως ξεκομμένη από το ανθρώπινο σώμα, τα ερεθίσματα που της προσφέρει και τη δυνατότητα αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον. Δεν είναι δυνατόν να αναπτυχθεί νοημοσύνη σαν την ανθρώπινη, έξω από το σώμα, χωρίς τις ψυχοκινητικές δραστηριότητες που εκδηλώνονται σε ένα παιδί και την αλληλεπίδρασή του με το περιβάλλον, με τις αισθήσεις και τα μέσα που έχει στη διάθεσή του. Ακριβώς μέσα από αυτή τη διαδικασία αρχίζει να αντανακλάται η φυσική πραγματικότητα στην ανθρώπινη συνείδηση.

Νοημοσύνη ίσως μπορεί να αναπτυχθεί με τους όρους του Προγράμματος Ανθρώπινου Εγκεφάλου, δεν θα είναι όμως ανθρώπινη. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να αναπτυχθεί ανθρώπινη συνείδηση έξω από τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Παιδιά που μεγάλωσαν μακριά από ανθρώπους και όταν εντοπίστηκαν συμπεριφέρονταν σαν ζώα (με την κυριολεκτική έννοια), δείχνουν ότι αυτό που κάνει τον άνθρωπο δεν βρίσκεται τόσο στα γονίδια, όσο στην κοινωνία. Τα γονίδια δημιουργούν το υπόβαθρο για να οικοδομηθούν οι βασικές λειτουργίες της συνείδησης σε αλληλεπίδραση με το φυσικό περιβάλλον και οι ανώτερες λειτουργίες της σε αλληλεπίδραση με το κοινωνικό περιβάλλον.

Αρθρο του Ριζοσπάστη 11112012

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

ΕΚΛΑΜΨΕΙΣ ΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ.

Καυτή πνοή

Αυτή η εντυπωσιακή ηλιακή έκλαμψη κατηγορίας M1.7 καταγράφηκε την περασμένη Δευτέρα, από το Παρατηρητήριο Ηλιοδυναμικής της NASA. Ανήκει στη δεύτερη από πλευράς ισχύος κατηγορία εκλάμψεων και αν η ακτινοβολία που εκτόξευσε στο Διάστημα είχε την κατεύθυνση της Γης, τότε κάθε τετραγωνικό μέτρο του πλανήτη μας θα λουζόταν από ακτίνες Χ, με ισχύ μικρότερη του ενός δεκάτου του χιλιοστού του βατ. Ο τρέχων 24ος κύκλος της ηλιακής δραστηριότητας (από το 1755) εκτιμάται ότι θα κορυφωθεί μέσα στο 2013, αλλά προς το παρόν δείχνει να είναι από τους πιο ήπιους.

Μεγαλώνει ο κατάλογος των πλανητικών συστημάτων στο Γαλαξία

Καλλιτεχνική απεικόνιση του πλανητικού συστήματος KOI-961, με τους τρεις μικρότερους εξωπλανήτες, που έχει ανακαλύψει ως τώρα το τηλεσκόπιο Κέπλερ. Το άστρο, που βρίσκεται 130 έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό του Κύκνου, είναι ένας κόκκινος νάνος, με διάμετρο μόλις το ένα έκτο του Ηλιου, ή 70% μεγαλύτερος από το Δία. Ο πιο μακρινός πλανήτης έχει μέγεθος σαν του Αρη, ο δεύτερος 0,78 φορές και ο τρίτος 0,73 φορές το μέγεθος της Γης. Κανένας δεν είναι κατοικήσιμος λόγω εγγύτητας στο άστρο

Η αποστολή του διαστημικού τηλεσκοπίου Κέπλερ, που εκτοξεύτηκε το Μάρτη του 2009, θα επεκταθεί τουλάχιστον για άλλα τέσσερα χρόνια, λόγω της μεγάλης επιτυχίας που σημειώνει στην αναζήτηση εξωπλανητών με μέγεθος παραπλήσιο με της Γης, αποφάσισε πριν λίγες μέρες η αμερικανική διαστημική υπηρεσία NASA. Το Κέπλερ παρατηρεί 156.000 άστρα, δηλαδή λιγότερο από το 0,0001% του πληθυσμού άστρων του Γαλαξία. Ηδη, όμως, έχει ανατρέψει τα εγχειρίδια αστρονομίας, δείχνοντας ότι στο γαλαξία μας (ακόμα και στο ελάχιστο τμήμα του που παρατηρεί) υπάρχουν κατηγορίες πλανητών πολύ διαφορετικών από εκείνους του ηλιακού συστήματος, κατηγορίες που οι επιστήμονες δεν μπορούσαν να φανταστούν.

Οπως ανακοινώθηκε τον περασμένο Γενάρη, το Κέπλερ ανακάλυψε ακόμη 11 πλανητικά συστήματα με συνολικά 26 επιβεβαιωμένους πλανήτες, διπλασιάζοντας έτσι τον αριθμό των επιβεβαιωμένων πλανητών και τριπλασιάζοντας τον αριθμό των άστρων που έχουν πολυμελή πλανητικά συστήματα. Στα τρία χρόνια λειτουργίας του, το διαστημικό τηλεσκόπιο έχει οδηγήσει στην ανακάλυψη 60 πλανητών και περισσότερων των 2.300 υποψηφίων πλανητών (μη επιβεβαιωμένων), που περιφέρονται γύρω από 1.790 άστρα. Ενα από τα άστρα, το Κέπλερ-33 βρέθηκε να έχει 5 πλανήτες με μέγεθος από 1,5 έως 5 φορές μεγαλύτερο της Γης. Περίπου το 20% των άστρων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις του Κέπλερ, έχουν περισσότερους του ενός πλανήτες.

Στο πλανητικό σύστημα Κέπλερ-35, πλανήτης μεγέθους Κρόνου περιφέρεται γύρω από ένα ζεύγος αστέρων. Ο πλανήτης κάνει μια περιφορά κάθε 131 ημέρες, ενώ τα άστρα κάνουν μια περιφορά μεταξύ τους μέσα σε 21 ημέρες

Ο ενημερωμένος κατάλογος με τις ανακαλύψεις του Κέπλερ, που δημοσιεύτηκε το Φλεβάρη, περιέχει 246 πλανήτες με μέγεθος ανάλογο της Γης και άλλους 676 που έχουν διάμετρο μικρότερη από το διπλάσιο της γήινης. Από τους 46 πλανήτες που εντοπίστηκαν στην κατοικήσιμη ζώνη, δηλαδή την περιοχή του πλανητικού συστήματος όπου μπορεί να υπάρξει νερό σε υγρή κατάσταση, οι 10 έχουν μέγεθος παρόμοιο με της Γης.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ εντοπίζει τους υποψήφιους πλανήτες μετρώντας επανειλημμένα τις μεταβολές στη φωτεινότητα των άστρων που παρατηρεί, καθώς περνάνε μπροστά τους οι πλανήτες τους. Πρέπει να καταγράψει τουλάχιστον τρεις διαβάσεις για να αναφέρει την ανακάλυψη ενός πλανήτη. Τα στοιχεία υπόκεινται σε επεξεργασία από επιστημονική ομάδα, για να αφαιρεθούν περιπτώσεις που πρόκειται για μεταβολές φωτεινότητας οφειλόμενες π.χ. σε διάβαση του λιγότερο φωτεινού άστρου ενός ζεύγους αστέρων μπροστά από το πιο φωτεινό (οι διαβάσεις εννοούνται πάντα από τη σκοπιά παρατήρησης του τηλεσκοπίου).

Facebook και Διεθνικός χαφιεδισμός

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Πράγα και διάφορα άλλα ...ευαγή ιδρύματα είναι οι σπόνσορες του «παιχνιδιού» TAG

Αρκετοί θεωρούν το Facebook ένα τρόπο αναπλήρωσης κενών στην επικοινωνία και επαφής τους με άλλους ανθρώπους, έστω κι αν ο χρόνος που απαιτεί η ενασχόληση μ' αυτό μπορεί να χειροτερέψει την αποξένωση. Ετσι κι αλλιώς, η αποξένωση γεννιέται από τον τρόπο ζωής και τα πρότυπα που επιβάλλει ο καπιταλισμός και δεν αντιμετωπίζεται με μια επίφαση επικοινωνίας και φιλίας από απόσταση. Αλλοι πάλι εκτιμούν ότι εκτός Facebook θα είναι εκτός του κοινωνικού γίγνεσθαι και αγνοούν ή αδιαφορούν για το τίμημα της άμεσης και έμμεσης έκθεσης προσωπικών τους πληροφοριών σε παγκόσμια και παντοτινή θέα.

Για μια πολύ μικρή μερίδα ανθρώπων, το Facebook και τα άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είχαν από την αρχή μια εντελώς διαφορετική σημασία. Γι' αυτούς ήταν δώρο από τον ουρανό, αφού επιτρέπουν τη συλλογή πληροφοριών και τη δημιουργία προφίλ για τους χρήστες τους, με τέτοια πληρότητα και λεπτομέρεια - σε συνδυασμό και με άλλες πηγές πληροφοριών - που ποτέ στο παρελθόν δεν διέθεταν οι εργοδότες τους, οι μυστικές υπηρεσίες και οι άλλες κρατικές αρχές ασφαλείας.

«Παίξτε» τον καταδότη

Ομως αυτό δεν τους είναι πια αρκετό. Με ευρηματικότητα και χωρίς καμία διάθεση να το κρύψει, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, με τη συνδρομή διαφόρων ιδρυμάτων και «ανεξάρτητων» ΜΚΟ, προχωρεί τώρα στην αξιοποίηση του Facebook για την προώθηση του χαφιεδισμού μέσα στους λαούς, την εκπαίδευση νέων ανθρώπων ως σπιούνων από συνείδηση και συμφέρον και πιθανότατα στη στρατολόγηση κάποιων από εκείνους που θα δείξουν καλές επιδόσεις και συμφωνία στην καταπολέμηση του «εγκλήματος» και της «παραβατικότητας». Σε διεθνή διαγωνισμό, με έπαθλο για το νικητή 5.000 δολάρια, καλούν ανθρώπους στη Νέα Υόρκη, την Ουάσιγκτον, το Λονδίνο, τη Στοκχόλμη και τη Μπρατισλάβα, να αναζητήσουν από έναν ύποπτο σε κάθε μια από τις πόλεις αυτές, να τον φωτογραφήσουν και να στείλουν τη φωτογραφία του στην ιστοσελίδα ως απόδειξη. Επειδή το «παιχνίδι» είναι διάρκειας μιας ημέρας και δεν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να βρίσκεται και στις δύο ηπείρους, προτείνουν συνεργασία με άλλα άτομα, ανταλλαγή πληροφοριών μέσω Facebook και γενικά αξιοποίηση της κοινωνικής δικτύωσης για τη λειτουργία της ομάδας πληροφοριοδοτών.

Η ιστοσελίδα του παιχνιδιού εκπαίδευσης στο χαφιεδισμό (http://www.tag-challenge.com)

Ο τίτλος του «παιχνιδιού» είναι TAG, που σημαίνει τιτλοφορώ, βάζω αναγνωριστική ένδειξη και σύμφωνα με το πρόγραμμα διεξαγωγής θα πρέπει να ολοκληρώθηκε χτες, 31 Μάρτη. Βασίζεται σε προηγούμενο πιο συγκαλυμμένο διαγωνισμό, που προκηρύχτηκε από τη DARPA (Υπηρεσία Προχωρημένων Ερευνητικών Προγραμμάτων Αμυνας του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ) το 2009, με έπαθλο 40.000 δολάρια και τίτλο «Η πρόκληση των κόκκινων μπαλονιών». Τότε, οι ενδιαφερόμενοι έπρεπε να εντοπίσουν τα 10 κόκκινα μπαλόνια με αέριο ήλιο που θα αφήνονταν ελεύθερα σε διαφορετικές περιοχές των ΗΠΑ. Επειδή πρακτικά κανείς δεν μπορούσε να εντοπίσει όλα τα μπαλόνια μόνος του, σκοπός εκείνου του διαγωνισμού ήταν να μελετηθεί ο τρόπος που οι συμμετέχοντες θα χρησιμοποιούσαν το διαδίκτυο και την κοινωνική δικτύωση (Facebook, Twitter κλπ.) για να πετύχουν ως ομάδα. Νικήτρια ήταν η ομάδα φοιτητών του MIT, η μόνη από τους 4.300 συμμετέχοντες που έδωσε σωστή και πλήρη απάντηση.

Με τέχνη και μεθοδικότητα

Μετά την ...εισαγωγή στο θέμα, που έγινε με τα «κόκκινα μπαλόνια», η κυβέρνηση των ΗΠΑ - όχι διαμέσου της DARPA, αλλά απευθείας αυτή τη φορά - σκέφτηκε να αξιοποιήσει την κοινωνική δικτύωση για να δει πόσοι και ποιοι θα ανταποκριθούν όταν το κυνήγι δεν αφορά μπαλόνια, αλλά ανθρώπους, πώς θα συνεργαστούν μεταξύ τους στο ανθρωποκυνηγητό, αν μπορούν να αξιοποιηθούν αυτόκλητες ομάδες ιδιωτών στο πλευρό των υπηρεσιών ασφαλείας, να βρει νέους υποψήφιους πράκτορες για τις υπηρεσίες της σε διάφορες χώρες, να καλλιεργήσει κοινωνικούς αυτοματισμούς όπου χιλιάδες άνθρωποι θα αντιμετωπίζουν άκριτα το χαρακτηρισμό κάποιου ή κάποιων από τις αρχές ως υπόπτων, τρομοκρατών ή οτιδήποτε άλλο και θα βγαίνουν στο κυνήγι καταδίδοντάς τους με χαρά για τριάντα αργύρια ή ακόμα και ως μίσθαρνοι πληροφοριοδότες, που νομίζουν ότι κάνουν το καλό για την πατρίδα, την ασφάλεια, την ειρήνη κ.ο.κ. Κατά τ' άλλα, σύμφωνα με το www.tag-challenge.com: «Ο διαγωνισμός TAG είναι ένα ανεξάρτητο μη κερδοσκοπικό γεγονός, που πραγματοποιείται σε πνεύμα διασκέδασης και ικανοποίησης της περιέργειας. Σκοπός μας είναι να προσδιορίσουμε αν τα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να επιτευχθεί ένας ρεαλιστικός, επείγων στόχος των δυνάμεων επιβολής του νόμου σε διεθνή κλίμακα».

Σπόνσορες του διαγωνισμού TAG είναι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ (υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ), η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Πράγα και το Ινστιτούτο Διεθνούς Εκπαίδευσης (IIE). Tο IIE, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του είναι ανεξάρτητη μη κερδοσκοπική οργάνωση, που υποστηρίζει την αμοιβαία κατανόηση,αναπτύσσει ηγέτες παγκόσμιου επιπέδου (!), πραγματοποιεί εκπαιδευτικές ανταλλαγές και εκπαιδευτικά προγράμματα που προωθούν το όραμα της πρωτοβουλίας «Ανοιγμα του Μυαλού στον Κόσμο», τουιδρύματος Φουλμπράιτ... Συναλλάσσεται επίσης με την USAID (κρατική υπηρεσία οικονομικής και ανθρωπιστικής βοήθειας των ΗΠΑ) και συνεργάζεται με το Γραφείο Ευρωπαϊκών και Ευρασιατικών υποθέσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στο πρόγραμμα «Διάλογος Νέων Ηγετών με την Αμερική».

Υποστηρικτές του διαγωνισμού TAG είναι η Διάσκεψη για την Επιβολή του Νόμου αξιοποιώντας το Διαδίκτυο και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (SMILE Conference) και η εταιρεία εκπαίδευσης και συμβουλευτικών υπηρεσιών ασφαλείας με ειδίκευση στα κοινωνικά δίκτυα LAwS Communications, που σχετίζεται και με τη διάσκεψη SMILE.

Σε εκθετική ανάπτυξη

Οπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της διάσκεψης SMILE, που πραγματοποιήθηκε φέτος στο Βανκούβερ του Καναδά μεταξύ 25 και 28 Μάρτη: «Η υιοθέτηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τις διωκτικές αρχές είναι σε στάδιο εκθετικής ανάπτυξης. Μερικές υπηρεσίες έχουν ήδη σημειώσει τεράστιες επιτυχίες, ενώ άλλες είναι έτοιμες, αλλά δεν ξέρουν πώς να αρχίσουν. Οι αρχές επιβολής του νόμου είναι έτοιμες να προσθέσουν ένα ακόμη όπλο στο οπλοστάσιό τους. Η διάσκεψη SMILE θα σας εξοπλίσει με όλες τις τεχνικές δεξιότητες και τις πρακτικές γνώσεις, για να μπείτε στον κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης με εμπιστοσύνη. ...Η διάσκεψη SMILE ήταν πρωτοπόρος στην υιοθέτηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τις διωκτικές αρχές σε όλο τον κόσμο, για την επικοινωνία με το κοινό, την αποτροπή του εγκλήματος και τη δουλειά της σήμανσης». Ενδεικτικοί τίτλοι εισηγήσεων στη διάσκεψη ήταν: «Κοινωνικός Ακτιβισμός, Αστυνόμευση, Ιδιωτικότητα και Νέες Προκλήσεις», «Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και Δημόσια Τάξη - Τι έχουμε μάθει και προς τα πού πρέπει να πάμε», «Διαχείριση Εκτάκτων Καταστάσεων στην Εποχή της Κοινωνικής Διακυβέρνησης», «Διαχείριση Φήμης: Προκλήσεις και Δυνατότητες για τις Διωκτικές Αρχές».

Ο καιρός της αθωότητας στο διαδίκτυο - αν υπήρξε ποτέ - έχει περάσει προ πολλού. Πίσω από όμορφες λέξεις, όμορφα γραφικά, όμορφα «κινήματα», βρίσκονται συχνά κάθε λογής χειραγωγοί της κοινωνικής συνείδησης, ασφαλίτες, πράκτορες, αναλυτές και λοιποί συγγενείς. Τα όργανα αυτών που κλέβουν το ψωμί από το τραπέζι του εργαζόμενου και στήνουν κάλπικα διλήμματα και προβοκάτσιες, στήνουν παγίδες και στον κυβερνοχώρο.

"Ρ"  01042012 Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγές: www.tag-challenge.com, iie.org, thesmileconference.com

ΓΙΟΥΤΑ ( ΗΠΑ ): ΑΣΦΑΛΙΤΙΚΟΙ ΥΠΕΡΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ

Το νέο υπό κατασκευή συγκρότημα κτιρίων της NSA στη Γιούτα. Εδώ θα αποθηκεύεται κάθε «ψίθυρος» που «ακούγεται» στο διαδίκτυο 

Στο Μπλάφντεϊλ της Γοιύτα κοντά στην περιοχή των Μορμόνων, κατασκευάζεται ένα οχυρωμένο συγκρότημα κτιρίων, που όταν παραδοθεί μαζί με τον εξοπλισμό του το Σεπτέμβρη του 2013, θα έχει ξεπεράσει σε κόστος τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Σκοπός του είναι να παρεμβάλλεται, να αποκρυπτογραφεί, να αναλύει και να καταχωρεί μεγάλο μέρος των παγκόσμιων τηλεπικοινωνιών και επικοινωνιών διαδικτύου, καθώς αυτές πραγματοποιούνται μέσω υπόγειων και υποθαλάσσιων καλωδίων, δορυφορικών και επίγειων ασύρματων μεταδόσεων. Μέσα από τους υπολογιστές και τους δρομολογητές του θα ρέουν τα πλήρη περιεχόμενα των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, οι συνομιλίες με σταθερά και κινητά τηλέφωνα, οι αναζητήσεις μέσω Google, τα ίχνη από δεδομένα που αφήνει καθένας πίσω του (αποδείξεις πάρκινγκ, λίστες επιβατών, αγορές σε βιβλιοπωλεία) και όλα αυτά θα καταλήγουν στις απύθμενης χωρητικότητας βάσεις δεδομένων του υπολογιστικού κέντρου. Οι εγκαταστάσεις θα προστεθούν σε άλλες, παλιότερης γενιάς, που χρησιμοποιεί σήμερα η NSA (National Security Agency), δηλαδή η Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας των ΗΠΑ.

Η καλή υπηρεσία

Η NSA ιδρύθηκε το 1952 ως κλάδος του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ και επικεντρώθηκε στη συγκέντρωση, ανάλυση και αποκρυπτογράφηση πληροφοριών, αφήνοντας στη CIA τον τομέα των επιχειρήσεων των μυστικών υπηρεσιών εκτός αμερικανικού εδάφους και στο FBI εντός της χώρας. Η NSA, παρά τα δισεκατομμύρια του ετήσιου προϋπολογισμού της, δεν προείδε (ή έκανε ότι δεν είδε) τη σειρά επιθέσεων των τελευταίων δεκαετιών, που βολικά οδήγησε στα μέτρα περιορισμού από την κυβέρνηση Μπους των όποιων ελευθεριών είχαν οι Αμερικανοί πολίτες, στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Τα τελευταία χρόνια η NSA φαίνεται να ανασυντάσσεται, έχοντας γυρίσει το ένα της «αυτί» προς το εσωτερικό των ΗΠΑ.

Πέρα από τις συμφωνίες με την ΕΕ και πολλές χώρες του κόσμου για την παράδοση διάφορων πληροφοριών σχετικά με τους πολίτες τους, πέρα από τις υποκλοπές και την κατασκοπευτική δράση των μυστικών τους υπηρεσιών σε φιλικά και εχθρικά κράτη, οι ΗΠΑ έχουν και μια άλλη δυνατότητα απομακρυσμένης, αλλά παρ' όλ' αυτά απευθείας παρεμβολής στις επικοινωνίες. Τουλάχιστον όσον αφορά ό,τι διακινείται στο διαδίκτυο, ένα μεγάλο μέρος των δεδομένων δρομολογείται μέσω ΗΠΑ. Το μήνυμα e-mail που στέλνει κανείς στο γείτονά του, μπορεί να διασχίζει τον Ατλαντικό δυο φορές πριν φτάσει στον παραλήπτη...

Στην έναρξη των εργασιών για το νέο υπολογιστικό κέντρο στο Μπλάφντεϊλ, ο υποδιευθυντής της NSA, Κρις Ινγκλις, υποστήριξε ότι οι εγκαταστάσεις θα βοηθήσουν στην προστασία της ασφάλειας των ΗΠΑ από κυβερνοεπιθέσεις. Φούσκωσε τον κίνδυνο από επιθέσεις ιδιωτών ή κρατικών χάκερς από το εξωτερικό, ώστε να συγκαλυφθεί, η παρακολούθηση παντός, εντός και εκτός ΗΠΑ, στην οποία θα συμβάλει στην πραγματικότητα το κέντρο του Μπλάφντεϊλ.

Ο,τι πεις, ό,τι γράψεις...

Σήμερα υπάρχουν φορητές μνήμες σε μέγεθος μικρού δακτύλου του χεριού, που έχουν χωρητικότητα 1 τεραμπάιτ (τρισεκατομμυρίου ψηφιολέξεων). Καταλαβαίνει κανείς τι μπορεί να αποθηκευτεί σε εγκαταστάσεις σαν αυτή της NSA. Σύμφωνα με έκθεση του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ του 2007, το Πεντάγωνο προσπαθεί να επεκτείνει το παγκόσμιο τηλεπικοινωνιακό του δίκτυο, γνωστό ως Παγκόσμιο Πλέγμα Πληροφοριών, μέχρι χωρητικότητας 1 τρισεκατομμυρίου τεραμπάιτ (1 γιωταμπάιτ)! Χρειάζεται αυτή τη χωρητικότητα, επειδή σύμφωνα με εκτιμήσεις, μόνο η διακινούμενη πληροφορία στο διαδίκτυο θα πλησιάσει το 2015 το ένα δισεκατομμύριο τεραμπάιτ (0,001 γιωταμπάιτ) ετησίως.

Τα δεδομένα που θα καταχωρούνται στο Μπλάφντεϊλ δεν περιορίζονται στα δισεκατομμύρια των δημόσιων ιστοσελίδων. Η NSA ενδιαφέρεται περισσότερο για τον αποκαλούμενο «αόρατο» ή «βαθύ» ιστό πληροφοριών (deepnet), δηλαδή τα προστατευόμενα από κωδικό δεδομένα, τις επικοινωνίες μεταξύ ξένων κυβερνήσεων, τις ανταλλαγές αρχείων από σημείο σε σημείο (point to point) και μέσω εθελοντικών δικτύων διακομιστών (τύπου Tor).

Μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ, εκεί που έχει τη μεγαλύτερη ευκολία παρακολούθησης, η NSA έχει εγκαταστήσει μηχανήματα σε ειδικούς χώρους στις εγκαταστάσεις των περισσότερων παρόχων τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Η πρακτική είναι παλιά, αλλά πήρε ιδιαίτερη έκταση μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στις 11 Σεπτέμβρη 2001. Με νόμο που πέρασε από το Κογκρέσο το 2008 νομιμοποιήθηκε και απαλλάχτηκαν αναδρομικά από τυχόν δικαστική δίωξη οι εταιρείες που είχαν συναινέσει από παλιότερα στην απευθείας παρακολούθηση από τις μυστικές υπηρεσίες όλης της τηλεπικοινωνιακής τους κίνησης. Αυτό το πρόγραμμα απόλυτου ελέγχου των επικοινωνιών έχει το κωδικό όνομα «Αστρικός Ανεμος» (Stellar Wind), όπως αποκάλυψε στο περιοδικό Wired, o Γουίλιαμ Μπίνι, στέλεχος του τομέα αποκρυπτογράφησης της NSA, έως το 2001. Ο Μπίνι, που ήταν επικεφαλής και ένας από τους συνιδρυτές του Ερευνητικού Κέντρου Αυτόματης Συλλογής Πληροφοριών της NSA, διαφώνησε με τον «Αστρικό Ανεμο», αντιπροτείνοντας να τοποθετηθούν οι ηλεκτρονικοί χαφιέδες στις πύλες του εθνικού δικτύου τηλεπικοινωνιών των ΗΠΑ, δηλαδή στα σημεία που συνδέεται με άλλες χώρες. Οπως ισχυρίζεται, η επιμονή της NSA να βάλει τις συσκευές στο εσωτερικό του εθνικού δικτύου, τον οδήγησε να παραιτηθεί.

«Ορυχεία» πληροφοριών

Σύμφωνα με τον Μπίνι, το πρόγραμμα «Αστρικός Ανεμος» ξεκίνησε με 320 εκατομμύρια κλήσεις την ημέρα. Στη συνέχεια, εγκαταστάθηκαν τα συστήματα με το λογισμικό της Νάρους (θυγατρικής της Μπόινγκ), κάνοντας σε βάθος έλεγχο δέσμης δεδομένων (deep packet inspection) στα κέντρα μεταγωγής πληροφοριών του διαδικτύου, που μπορούσαν να ελέγχονται από το αρχηγείο της NSA στο Μέριλαντ, συνδυάζοντας πληροφορίες από διάφορες βάσεις δεδομένων της υπηρεσίας και παρακολουθώντας για την εμφάνιση συγκεκριμένων ονομάτων, λέξεων ή φράσεων. Οταν ένα όνομα ανθρώπου μπει στο σύστημα της Νάρους, όλες οι τηλεφωνικές κλήσεις και οι άλλες επικοινωνίες από και προς αυτό το άτομο ανακατευθύνονται αυτόματα στα καταγραφικά της NSA. Η μυστική υπηρεσία, σε καλή συνεργασία με τα τηλεπικοινωνιακά μονοπώλια, αξιοποίησε παράλληλα και τα τρισεκατομμύρια εγγραφών χρέωσης των πελατών τους, που της παραχώρησαν με χαρά.

Από τότε που έχασε την επαφή με την NSA ο Μπίνι (γύρω στο 2007), έτρεξε κι άλλο νερό στο αυλάκι. Οπως εκτιμά ο πρώην κατάσκοπος, από το 2011 έως σήμερα η NSA πρέπει να έχει κάνει 15 έως 20 τρισεκατομμύρια υποκλοπές. Η καταχώρηση των πάντων για την οποία προορίζεται το Μπλάφντεϊλ, αποσκοπεί στη διευκόλυνση της λεγόμενης «εξόρυξης δεδομένων», που επιτρέπει την παρακολούθηση του οποιουδήποτε και εκ των υστέρων. Οταν κάποιο άτομο κινήσει το ενδιαφέρον, η υπηρεσία μπορεί να αναζητήσει κάθε είδους καταχωρημένη πληροφορία γι' αυτόν και να σχηματίσει εικόνα για το ποιος είναι και τι έκανε με λεπτομέρειες, στο χρονικό διάστημα που ενδιαφέρει.

Η ανασφάλεια της «ασφαλούς» κωδικοποίησης

Μια δυσκολία που πρέπει να αντιμετωπίσει η NSA για την αξιοποίηση των πληροφοριών που υποκλέπτει, είναι η αποκωδικοποίησή τους. Τόσο τα κράτη, όσο και οι επιχειρήσεις, αλλά και οι ιδιώτες χρησιμοποιούν σήμερα αλγόριθμους κρυπτογράφησης μηνυμάτων και πληροφοριών. Ηδη οι παλιότεροι μπορούν να σπάσουν εύκολα με τους σύγχρονους υπολογιστές και γι' αυτό έχουν αντικατασταθεί από ισχυρότερους, που υποτίθεται ότι είναι ασφαλείς, αφού χρειάζονται δισεκατομμύρια χρόνια για να διαβαστεί ένα μήνυμα κωδικοποιημένο με αυτούς. Αν όμως υπάρχουν χιλιάδες μηνύματα, όπως αυτά μέσα στο 1 γιωταμπάιτ δεδομένων του Μπλάφντεϊλ, αν το κλειδί που επιλέχθηκε δεν ήταν το καλύτερο και οι υπερυπολογιστές που προσπαθούν να σπάσουν τον αλγόριθμο δεν είναι οι γνωστοί του εμπορίου ή αυτοί που ανακηρύσσονται ισχυρότεροι στον κόσμο κάθε χρόνο, αλλά ένας υπερυπολογιστής τροποποιημένος ειδικά για κρυπτανάλυση, όπως αυτός που έχει η NSA στο Κτίριο 5300, στο Οουκ Ριτζ, τότε τα πράγματα αλλάζουν.

Εκτός από τη δυνατότητα να δουν μέσα στα κρυπτογραφημένα μηνύματα που ανταλλάσσονται σήμερα, οι πανίσχυροι ηλεκτρονικοί υπολογιστές που αξιοποιεί η NSA της επιτρέπουν να «εξορύξει» εξαιρετικά χρήσιμες πληροφορίες και από το παρελθόν. Αναλύοντας παλιότερα κωδικοποιημένα δεδομένα, όπως αυτά που θα καταχωρούνται σύντομα στο Μπλάφντεϊλ, μπορούν εύκολα να σπάσουν τους παλιότερους αλγόριθμους καινα δουν τρόπους δουλειάς και τρόπους σκέψης που χρησιμοποιούσαν οι αντίπαλοί τους, κάνοντας ασφαλείς προβολές για το πώς δουλεύουν σήμερα. Πάντα υπάρχει, βέβαια, το ενδεχόμενο οι μυστικές υπηρεσίες να έχουν βρει τρόπο εύκολης αποκρυπτογράφησης για κάποιους αλγόριθμους που όλοι οι άλλοι θεωρούν ασφαλείς...

Το οργουελιανό μέλλον, ο «μεγάλος αδελφός», δεν είναι ίδιο χαρακτηριστικό του σοσιαλισμού, όπως ισχυρίζονται οι αντικομμουνιστές. Οταν η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της, δηλαδή η μεγάλη πλειοψηφία του λαού, είναι στην εξουσία και έχουν απαλλαγεί από την απειλή της αστικής τάξης, δεν έχουν κανένα λόγο να λειτουργούν κρατικούς μηχανισμούς παρακολούθησης και επιβολής, γιατί ίσος προς ίσον οικοδομούν μια κοινωνία χωρίς εκμεταλλευτικές αντιθέσεις. Αντίθετα, είναι ίδιο του καπιταλισμού να δημιουργεί συνθήκες στρατοπέδου - άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο φανερού, άλλοτε «βελούδινου» και άλλοτε αγκαθωτού - για τον έλεγχο, τη χειραγώγηση και την καταπίεση των εκμεταλλευομένων, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να διατηρήσει στο διηνεκές την εξουσία των λίγων πάνω στους πολλούς, την εκμετάλλευση, τη δικτατορία των μονοπωλίων. Ο,τι και να κάνουν οι κάθε λογής ΚΥΠ, όταν ο λαός ορθώσει το ανάστημά του και σπάσει τις αλυσίδες, όλα τους τα κέντρα υπολογιστών και τα δίκτυα, θα γίνουν μια θαυμάσια υποδομή, για τις νέες χρήσεις που θα βρει γι' αυτά η λαϊκή εξουσία, για την ανάπτυξη της επιστήμης, την επεξεργασία των πλάνων παραγωγής, την προκοπή του λαού.

"Ρ"240312.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Wired»

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΩΝ ΑΛΠΕΩΝ

Ο «άνθρωπος των Αλπεων» αποκαλύπτει τα μυστικά του

Είκοσι χρόνια έχουν περάσει από τότε που περιπατητές ανακάλυψαν το ηλικίας 5.300 ετών μουμιοποιημένο σώμα του «Ούτζι», σε έναν παγετώνα των τιρολικών Αλπεων, που έλιωνε. Ο Ευρωπαίος της εποχής του Χαλκού δεν έπαψε από τότε να κινεί το ενδιαφέρον των επιστημόνων, που εξετάζοντας τη μούμια με τα σύγχρονα τεχνικά μέσα, ανακαλύπτουν βήμα - βήμα τα στοιχεία για τις συνθήκες του θανάτου του και την κατάστασή του το τελευταίο διάστημα πριν το μοιραίο. Συχνά τα νέα στοιχεία οδηγούν σε ανατροπές.

Η πρώτη διερεύνηση, το 1992, ένα χρόνο μετά τον εντοπισμό του στις Αλπεις, κατέληξε ότι πέθανε από το κρύο και την εξάντληση, μετά την αναρρίχηση σε υψόμετρο 3.500 μέτρων. Ομως το 2002 η μελέτη της μούμιας με ακτίνες-Χ εντόπισε τη μύτη ενός βέλους στον αριστερό του ώμο, δίνοντας βάση στην υπόθεση ότι ίσως να είχε ξεφύγει από κάποιο έντονο καβγά σε χαμηλότερο υψόμετρο. Το 2003 διαπιστώθηκε η ύπαρξη βαθιάς πληγής στο χέρι του, η οποία βρισκόταν σε κατάσταση επούλωσης όταν πέθανε. Πρέπει να είχε μαχαιρωθεί λίγο καιρό πριν χτυπηθεί από το βέλος. Τομογραφία που έγινε το 2007 έδειξε ότι το βέλος είχε τρυπήσει μια αρτηρία, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι τελική αιτία του θανάτου του ήταν η αιμορραγία.

Το νέο εύρημα του 2011 ήταν ότι το στομάχι του «Ανθρώπου των Αλπεων» δεν είχε πέσει θύμα κάποιου πτωματοφάγου ζώου, όπως εκτιμούσαν ως εκείνη τη στιγμή οι επιστήμονες για να εξηγήσουν την παράδοξη απουσία του οργάνου. Το στομάχι αποτυπωνόταν στις καταγραφές από τις τομογραφίες του 2001 και του 2005, αλλά είχε περάσει απαρατήρητο, καθώς είχε συρρικνωθεί σε σημείο που να γίνει αγνώριστο και είχε προσκολληθεί πάνω στο παχύ έντερο. Η διερεύνηση του γενετικού υλικού που βρέθηκε στο περιεχόμενο του στομαχιού, έδειξε ότι ο «Ούτζι» είχε φάει κρέας κατσίκας και σπόρους, ανατρέποντας την κυρίαρχη άποψη ότι πέθανε πεινασμένος και κυνηγημένος. Δεν έτρεχε να ξεφύγει από εχθρούς. Μάλλον έπεσε θύμα κάποιας ενέδρας λίγο μετά το τελευταίο του γεύμα.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγές: «Discover», «Scientific American»