Το σόου του Τσίπρα στην Κούβα!!!!!

Προσπαθώντας να εμφανίσει τον εαυτό του ως «επαναστάτη», ο πρωθυπουργός της Ελλάδας και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε χτες στην Αβάνα, στις εκδηλώσεις στη μνήμη του ιστορικού ηγέτη της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο.

 Είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που πλασάρει αυτή την επίσκεψη στη δήλωσή του στο αεροδρόμιο της κουβανικής πρωτεύουσας. Σημείωσε: «Είναι μεγάλη τιμή και συγκίνηση να βρίσκομαι στην Κούβα, διανύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα, για να αποτίσω φόρο τιμής σ' έναν μεγάλο ηγέτη, που ενέπνευσε όχι μόνο τον κουβανικό λαό και τους λαούς της Λατινικής Αμερικής, αλλά και την επαναστατική φλόγα σε όλον τον κόσμο. 

 Οι λαοί, όσο μακριά κι αν βρίσκονται, ενώνονται πάνω σε κοινές αξίες και κοινά προτάγματα. Και η αξία της κοινωνικής δικαιοσύνης, της κοινωνικής απελευθέρωσης είναι αυτή που ενώνει τους λαούς». 

 Το «σόου» αυτό δίνεται την ίδια ώρα που η κυβέρνησή του συνεχίζει το τσάκισμα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων για να ξελασπώσει το ντόπιο κεφάλαιο, από εκεί που το άφησαν οι προκάτοχοί του αστοί πολιτικοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

 Επίσης, πρωτοστατεί στον «απελευθερωτικό» αγώνα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, τις λυκοσυμμαχίες που εμπλέκεται η χώρα, που σκορπίζουν την «κοινωνική δικαιοσύνη» τόσο στους λαούς τους, όσο και στη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και την Ουκρανία. Τέτοιο απύθμενο θράσος!

15 Απρίλη 1961: Οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν την .......Κούβα.!!!!!!!!!!

                          Φιντέλ Κάστρο- Τσε Γκεβάρα

1961 Τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο των Αμερικανών για την ανατροπή της Κουβανικής Επανάστασης και την κατάληψη του νησιού. Για το σκοπό αυτό η CIA είχε στρατολογήσει πάνω από 5.000 Κουβανούς αντικαθεστωτικούς και τους είχε εκπαιδεύσει στη Γουατεμάλα. Στις 15 του Απρίλη 1961 αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη «Β-26», με διακριτικά της Κουβανικής Αεροπορίας, βομβαρδίζουν τις αεροπορικές βάσεις της Κούβας, ενώ στις 17 του Απρίλη αρχίζει η εισβολή, που, μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα, καταλήγει σε συντριβή των αντεπαναστατών. Οι «εισβολείς», που ξεκίνησαν από τη Νικαράγουα, αποβιβάστηκαν στην πλαγιά Χιρόν του Κόλπου των Χοίρων, μια ελώδη περιοχή στο νότο της Κούβας.

Μετά την πανωλεθρία των ΗΠΑ, οι εξελίξεις κινήθηκαν ταχύτατα. «Η Επανάσταση τώρα γίνεται σοσιαλιστική», τόνιζε ο Φιντέλ Κάστρο, στην εισήγησή του στο 1ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας. Δύο βδομάδες μετά την επιχείρηση στον Κόλπο των Χοίρων, κατά τη διάρκεια του γιορτασμού της Πρωτομαγιάς, ο Φιντέλ, στο λόγο του, χαρακτηρίζει την Κούβα «πρώτη Λαοκρατική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λατινικής Αμερικής», ενώ την 1η του Δεκέμβρη δηλώνει: «Είμαι μαρξιστής - λενινιστής και θα είμαι μαρξιστής - λενινιστής μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής μου».

902

Φιντέλ Κάστρο: Γάζα, όπως Στάλινγκραντ!

Προχθές στις 18 Ιουλίου, στην ηλεκτρονική έκδοση της Granma, της εφημερίδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, δημοσιεύθηκε μια δήλωση του ιστορικού ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο. 

  

Η δήλωση, με τίτλο: «Μια ανήκουστη πρόκληση», έχει ως εξής:

«Σήμερα το πρωί κατακλυστήκαμε από ηλεκτρονικές πληροφορίες για μια ασυνήθιστη είδηση: ότι χτυπήθηκε ένα αεροπλάνο των Μαλαισιανών Αερογραμμών που πετούσε σε 10.000 μέτρα ύψος πάνω από το έδαφος της Ουκρανίας σε περιοχή υπό τον έλεγχο της φιλοπόλεμης κυβέρνησης του βασιλιά της σοκολάτας, Πέτρο Ποροσένκο.

Η Κούβα, η οποία ήταν πάντα αλληλέγγυα με τον λαό της Ουκρανίας, και στις δύσκολες μέρες της τραγωδίας του Τσερνομπίλ παρακολούθησε την υγεία πολλών παιδιών που πλήττονταν από τις επιβλαβείς ακτινοβολίες από το ατύχημα και θα είναι πάντα έτοιμη να το πράξει, δεν μπορεί παρά να αποκηρύξει τη δράση αυτής της αντιρωσικής, αντιουκρανικής φιλοϊμπεριαλιστικής κυβέρνησης.

Ταυτόχρονα με το έγκλημα στο αεροπλάνο της Μαλαισίας, ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου, ηγέτης ενός πυρηνικού κράτους, διέταξε τον στρατό του να εισβάλει στη Λωρίδα της Γάζας, στη οποία έχουν πέσει νεκροί μέσα σε λίγες μέρες εκατοντάδες Παλαιστίνιοι, πολλοί από αυτούς παιδιά.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ υποστήριξε αυτή τη δράση, αποκαλώντας το αποτρόπαιο έγκλημα ως πράξη αυτοάμυνας. Ο Ομπάμα δεν υποστηρίζει τον Δαβίδ εναντίον του Γολιάθ, αλλά τον Γολιάθ εναντίον του Δαβίδ.

Όπως είναι γνωστό, οι νέοι άνδρες και γυναίκες του λαού του Ισραήλ, καλά προετοιμασμένοι για παραγωγική εργασία, θα εκτεθούν να πεθάνουν χωρίς τιμή ή δόξα. Αγνοώ ποιο είναι το στρατιωτικό δόγμα των Παλαιστινίων, αλλά ξέρω ότι ένας μαχητής είναι έτοιμος να πεθάνει για να μπορεί να υπερασπιστεί τα ερείπια ενός κτιρίου κρατώντας το όπλο του, όπως έδειξαν οι ηρωικοί υπερασπιστές του Στάλινγκραντ.

Θα ήθελα μόνο να εκφράσω την αλληλεγγύη μου προς τους ηρωικούς ανθρώπους που υπερασπίζονται το τελευταίο ίχνος αυτού που ήταν η πατρίδα τους για χιλιάδες χρόνια».

 

Πηγή: Ημεροδρόμος

ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ: Πως έγινα κομμουνιστής!!!!!!!

Το παρακάτω κείμενο είναι σύνθεση απαντήσεων που έδωσε ο Φιντέλ Κάστρο σε ερωτήσεις φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Κονσεψιόν, στην Χιλή, στις 18 Νοέμβρη 1971. Το παραθέτουμε ως ενδιαφέρουσα – και διδακτική – μαρτυρία ενός ηγέτη που σημάδεψε όχι μόνο την Κουβανική και Παγκόσμια Ιστορία του 20ου αιώνα αλλά και τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα προσωπικά, μέσω της άρρηκτης φιλίας και συντροφικότητας που για 11 χρόνια συνέδεσε τους δύο άντρες.

«Ήμουν γιός ενός γαιοκτήμονα – αυτό ήταν ένας λόγος για να είμαι αντιδραστικός. Μορφώθηκα σε θρησκευτικά σχολεία όπου πήγαιναν τα παιδιά των πλουσίων – ένας ακόμα λόγος για να είμαι αντιδραστικός. Ζούσα στην Κούβα, όπου όλες οι ταινίες, οι εκδόσεις και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ήταν “Made in USA” – ένας τρίτος λόγος για να είμαι αντιδραστικός. Σπούδασα σ’ ένα πανεπιστήμιο όπου απο 15.000 φοιτητές, μόνο τριάντα ήταν αντιιμπεριαλιστές κι εγώ ήμουν ένας απο εκείνους τους τριάντα στο τέλος. Όταν μπήκα στο πανεπιστήμιο, μπήκα ως γιος γαιοκτήμονα – και για να κάνουμε τα πράγματα χειρότερα, ήμουν πολιτικά αγράμματος!

… Και κάτι άλλο. Κανένα κομματικό μέλος, κανένας κομμουνιστής, κανένας σοσιαλιστής ή εξτρεμιστής δε με πήρε με το μέρος του να με κατηχήσει. Όχι. Μου έδωσαν ένα μεγάλο, βαρύ, διαβολεμένο, πληχτικό και ανυπόφορο διδακτικό βιβλίο που προσπαθούσε να εξηγήσει την πολιτική οικονομία από αστική άποψη – αυτό το πράγμα το έλεγαν πολιτική οικονομία!

Κι’ αυτό το ανυπόφορο βιβλίο παρουσίαζει τις κρίσεις της υπερπαραγωγής και άλλα τέτοια προβλήματα σαν τα πιο φυσικά στον κόσμο. Εξηγούσε πως στη Βρετανία, όταν υπήρχε αφθονία κάρβουνου, υπήρχαν εργάτες που δεν είχαν καθόλου, γιατί σύμφωνα με τους αδυσώπητους φυσικούς και αμετάβλητους νόμους της ιστορίας, της κοινωνίας και της φύσης, παρουσιάζονται αναπόφευκτα κρίσεις υπερπαραγωγής και όταν παρουσιάζονται, φέρνουν ανεργία και πείνα. Δηλαδή, όταν υπάρχει πολύ κάρβουνο, οι εργάτες κρυώνουν και πεινούν!

Έτσι εκείνος ο γιός του γαιοκτήμονα, που είχε μορφωθεί σε αστικά σχολεία και σύμφωνα με την αμερικανική προπαγάνδα, άρχισε να σκέπτεται ότι κάτι έφταιγε σ’ αυτό το σύστημα, κάτι δεν έβγαζε νόημα…

Σαν γιός ενός φτωχού ανθρώπου που αργότερα έγινε μεγάλος γαιοκτήμονας, είχα τουλάχιστον το πλεονέκτημα να ζω στην εξοχή, με τους χωρικούς, με τους φτωχούς, που ήταν όλοι φίλοι μου. Αν ήμουν εγγονός γαιοκτήμονα, είναι πολύ πιθανό ότι ο πατέρας μου θα με είχε φέρει να ζήσω στην πρωτεύουσα, σε κάποια υπεραριστοκρατική συνοικία κι εκείνοι οι θετικοί παράγοντες που διέθετα, δεν θα μπορούσαν να επιζήσουν λόγω της επιρροής του περιβάλλοντος. Ο εγωισμός και άλλα αρνητικά χαρακτηριστικά που έχουμε εμείς οι άνθρωποι, θα είχαν επικρατήσει.

Ευτυχώς, τα σχολεία στα οποία σπούδασα, ανέπτυξαν μερικούς απο τους θετικούς παράγοντες. Ένας ορισμένος ιδεαλιστικός ορθολογισμός, μια ορισμένη έννοια του καλού και του κακού, του δίκαιου και του άδικου, κι’ ένα ορισμένο πνεύμα εξεγερτικότητας ενάντια στις επιβολές και την καταπίεση, με οδήγησαν σε μια ανάλυση της ανθρώπινης κοινωνίας και με μετέτρεψαν σε αυτό που αντιλήφθηκα αργότερα πως ήταν ουτοπικός κομμουνιστής. Εκείνο το διάστημα, δεν είχα ακόμα την καλή τύχη να γνωρίσω έναν κομμουνιστή ή να διαβάσω κάποιο κομμουνιστικό ντοκουμέντο.

Λοιπόν, μια μέρα, έπεσε στα χέρια μου ένα αντίγραφο του Κομμουνιστικού Μανιφέστου – του ξακουστού Κομμουνιστικού Μανιφέστου! – και διάβασα μερικά πράγματα που δεν ξέχασα ποτέ… Τι φράσεις, τι αλήθειες! Και βλέπαμε εκείνα τα πράγματα κάθε μέρα! Ένιωθα σαν μικρό ζώο που γεννήθηκε σ’ ένα δάσος το οποίο δεν καταλάβαινε. Τότε, εντελώς ξαφνικά, βρίσκει ένα χάρτη εκείνου του δάσους – μια περιγραφή, μια γεωγραφία εκείνου του δάσους και όλων μέσα σ’αυτό. Τότε ήταν που βρήκα τον προσανατολισμό μου. Ρίξτε μια ματιά τώρα και δείτε αν οι ιδέες του Μαρξ δεν ήταν δίκαιες, σωστές κι εμπνευσμένες. Αν δεν είχαμε βαδίσει τον αγώνα μας σ’αυτές, δεν θα ήμασταν εδώ τώρα! Δεν θα ήμασταν εδώ!

Λοιπόν, ήμουν κομμουνιστής; Όχι. Ήμουν ένας άνθρωπος που ήταν αρκετά τυχερός να ανακαλύψει μια πολιτική θεωρία, ένας άνθρωπος που πιάστηκε στη δίνη της πολιτικής κρίσης της Κούβας πολύ καιρό πριν γίνει ολοκληρωμένος κομμουνιστής. Συνέχισα να εξελίσσομαι. Έπειτα, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον ιμπεριαλισμό πιο χειροπιαστά απ’ ότι τον είχα γνωρίσει από το βιβλίο του Λένιν. Τον γνώρισα στην Κούβα, σε απόσταση μόνο 150 χιλιομέτρων από αυτόν. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον ιμπεριαλισμό – τον χειρότερο και πιο επιθετικό απ’ όλους… Και πιστεύω ότι η ζωή μου έδωσε μια καλύτερη κατανόηση της πραγματικότητας.

Μ’ έκανε περισσότερο επαναστάτη, περισσότερο σοσιαλιστή, περισσότερο κομμουνιστή.»

Το κείμενο περιλαμβάνεται στο βιβλίο “Η Επαναστατική Κούβα” του Τέρενς Κάνον, Εκδόσεις Χοσέ Μαρτί, 1987.

guevaristas. net μέσω Οικοδόμος