Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι μισθοί των εργαζομένων!!!!

-- Το τελευταίο διάστημα, ο ΣΥΡΙΖΑ επαναφέρει την κοροϊδία ότι θα αποκαταστήσει τους μισθούς και τα εργασιακά δικαιώματα αν κυβερνήσει. Τι ισχύει στην πραγματικότητα;

«Σήμερα και τυπικά καταργείται ο κατώτατος μισθός (...) διότι στόχος της μνημονιακής πολιτικής είναι να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια χώρα συγκρίσιμη (...) με άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όχι με κεντροευρωπαϊκές χώρες (...) Το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε είναι (...) να αποδομήσουμε το καθεστώς της εργασιακής ζούγκλας (...) Μας λένε, μπορείτε να επαναφέρετε τον κατώτατο μισθό; Εμείς λέμε, μπορούμε δεν μπορούμε, θα το κάνουμε. Είναι η μόνη προϋπόθεση, για να ξανακινήσει η οικονομία. Προϋπόθεση για να σωθεί η χώρα - και τότε είναι που θα έρθουν οι επενδυτές - είναι να δημιουργήσουμε ένα σταθερό καθεστώς εργασίας, ένα σταθερό και δίκαιο φορολογικό καθεστώς και να δώσουμε τη δυνατότητα ανάκαμψης που έρχεται μόνο μέσα από την αύξηση του κατώτατου θεσμοθετημένου μισθού». Ετσι διατυπώθηκε, ανήμερα την Πρωταπριλιά, απ' τον Αλ. Τσίπρα η άποψη του ΣΥΡΙΖΑ για τους κατώτατους μισθούς. Θα τους επαναφέρουν, λένε, αν κυβερνήσουν στα προ μνημονίου επίπεδα και μαζί τους θα αποκαταστήσουν τα εργασιακά δικαιώματα. Μάλιστα, όλα αυτά, κατά τον Αλ. Τσίπρα, συνιστούν και προϋπόθεση για την προσέλκυση επενδυτών, εξέλιξη που ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει σαν πολύ θετική, υπονοώντας ότι αν υπάρξει, θα ωφεληθούν εξίσου οι καπιταλιστές επενδυτές και οι εργάτες. Οποιος κόπτεται για τη διαμόρφωση ευνοϊκού επενδυτικού κλίματος και για την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων, υποστηρίζει αντικειμενικά τη βασική προϋπόθεση για να υπάρξουν αυτά: Συμπίεση στο μη περαιτέρω των μισθών και ανύπαρκτα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Κι ούτε λόγος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κόπτεται. Τον περασμένο Δεκέμβρη, ο Αλ. Τσίπρας κατηγορούσε την κυβέρνηση, επειδή «δεν πετυχαίνει κανένα στόχο στο επίπεδο της διαχείρισης του χρέους και στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας»! Ενα μήνα νωρίτερα, σε συνέντευξή του, στο αμερικανικό CNN, δήλωνε: «Για να υπάρξει ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, πρέπει να υπάρξουν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές στην Ελλάδα, τις οποίες φυσικά δεν τις αρνούμαστε (...) Για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα (...) θα πρέπει να υπάρξει ένα καθεστώς ασφάλειας στους επενδυτές». Τι θέλουν όμως οι επενδυτές για να ρίξουν κεφάλαια στην παραγωγή; Φτηνά εργατικά χέρια, ιδιωτικοποιήσεις, τσακισμένα εργασιακά δικαιώματα. Αυτή είναι η πραγματικότητα στον καπιταλισμό και δεν υπάρχει πουθενά και καμιά καπιταλιστική οικονομία που να συνδυάζει υψηλούς μισθούς και δικαιώματα για το λαό, ταυτόχρονα με υψηλή ανταγωνιστικότητα για τα μονοπώλιά της. Αρα, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει καπιταλισμό και ανάπτυξη με επενδύσεις από τα μονοπώλια, έλεγε ψέματα την Πρωταπριλιά ο Αλ. Τσίπρας σε ό,τι αφορά την αποκατάσταση μισθών και δικαιωμάτων, ακόμα και στα επίπεδα του 2009. Η αλήθεια είναι, όπως τη διατύπωσε ο Γ. Δραγασάκης τον περασμένο Δεκέμβρη σε συνέντευξή του στην «Ημερησία»: «Στόχος μας δεν είναι να επιστρέψουμε στο παρελθόν», αλλά η «σταθεροποίηση» των μισθών, εννοείται στα επίπεδα της αθλιότητας που περιμένει ο ΣΥΡΙΖΑ να τους παραλάβει. Τον περασμένο Γενάρη, ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας έθεσε ως στόχο του κόμματός του «τον εξορθολογισμό των μισθών μέσω της αποδοτικότητας».

Με άλλα λόγια, αν κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πιάσει το νήμα από εκεί που το άφησε η ΝΔ, αφού ανταποδοτικότητα των μισθών σημαίνει σύνδεση με την παραγωγικότητα, όπως κάνει και η σημερινή κυβέρνηση. Και τον Φλεβάρη, ο Γ. Μηλιός, μιλώντας στο ΜΕΓΚΑ, είχε ξεκαθαρίσει ότι είναι αδύνατη η αποκατάσταση μισθολογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Ακόμα: Ο Γ. Σταθάκης δήλωσε πως «η επιστροφή μισθών και συντάξεων σε επίπεδα συμβατά με εκείνα προ του 2009 μπορεί να γίνει μόνο υπό την προϋπόθεση ότι η οικονομία ανακάμπτει και βρίσκεται στα επίπεδα του 2009. Αυτό είναι μια σταδιακή διαδικασία». Είπαν, δηλαδή, ότι η επιστροφή των μισθών και των συντάξεων στο επίπεδο του 2009 απαιτεί και καπιταλιστική ανάπτυξη αντίστοιχου μεγέθους με εκείνη που υπήρχε το 2009, όταν οι εργάτες έπαιρναν 77 λεπτά αύξηση την ημέρα, ελέω εργοδοσίας, κυβέρνησης και εργατοπατέρων.

 Αρα, διατήρηση ή και επιδείνωση των εξευτελιστικών μισθών και παραπομπή της όποιας σταδιακής αποκατάστασής τους στο μακρινό μέλλον. Πόσο μακρινό; Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι οι απώλειες του ΑΕΠ από το 2009 είναι 20%, που σημαίνει ότι ακόμα και όταν έρθει η καπιταλιστική ανάπτυξη - που με τις προβλέψεις των ίδιων των ιμπεριαλιστικών οργανισμών προβλέπεται κάτω από 1% - θα απαιτηθούν δεκαετίες για να καλυφθεί αυτό το 20%, ώστε να επανέλθουν σταδιακά οι μισθοί και οι συντάξεις στα προ κρίσης επίπεδα. Αυτή είναι η πραγματικότητα που πάει να συσκοτίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, για να ψαρέψει στα θολά νερά της ανάγκης του λαού να πιαστεί από τα μαλλιά του. Μόνο που η πολιτική διαχείρισης του καπιταλισμού, που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και αυτή της ΝΔ, αλλά με άλλο μείγμα, οδηγεί το λαό κατευθείαν στον πάτο. Είχε πολλές αφορμές έως τώρα να το διαπιστώσει και σίγουρα θα του παρουσιαστούν κι άλλες στο μέλλον, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξαναγκάζεται να γίνει πιο συγκεκριμένος από τις μερίδες εκείνες της πλουτοκρατίας που πρέπει να πείσει για να του εμπιστευτούν τη διακυβέρνηση.

 "Ρ"06042013 

ΣΥΡΙΖΑ : Με δεσμεύσεις στην Ε.Ε.!!!!!!!!!!!!!!!!

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δίνει εξετάσεις για ανάληψη της διακυβέρνησης, καταθέτοντας ολοένα και πιο καθαρά τα διαπιστευτήριά της στους αστούς, στην Ευρωένωση, αλλά και στις ΗΠΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ «έχτισε» την εκλογική του άνοδο πάνω στην καταγγελία του «μνημονίου», κρύβοντας ότι αυτό προήλθε από την κρίση και όχι το αντίστροφο. Τελευταία μιλάει για αντικατάστασή του από ένα «σχέδιο εθνικής ανόρθωσης», προαναγγέλλοντας επί της ουσίας το νέο μνημόνιο με το οποίο θα αντικαταστήσει αυτό που υποτίθεται ότι θα καταγγείλει.

Ο ίδιος διαβεβαιώνει ότι καμιά ανησυχία δεν πρέπει να έχει το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο από το ενδεχόμενο να αναλάβει το κόμμα του τα γκέμια της αστικής διαχείρισης στην Ελλάδα. Δήλωσε στη διάρκεια της διακαναλικής συνέντευξης Τύπου: «Βεβαίως έχουμε δεσμεύσεις στην Ευρωπαϊκή Ενωση, τις δεσμεύσεις αυτές δε θα τις απεμπολήσουμε. Δέσμευσή μας είναι να έχουμε στόχο τη δημοσιονομική εξισορρόπηση βεβαίως. Δέσμευσή μας είναι να έχουμε ένα χρέος το οποίο να μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε (....) Να ξεκαθαρίσω, λοιπόν, ότι το εθνικό σχέδιο ανόρθωσης και ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας θα είναι (...) φυσικά μέσα στα πλαίσια της υλοποίησης των γενικότερων δεσμεύσεων που προκύπτουν από τις συνθήκες».

Το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και των αστικών κομμάτων, μιλάει για ανάπτυξη, από την οποία θα προκύψουν τάχα θέσεις εργασίας και λαϊκή ευημερία. Ακόμα και αν η Ελλάδα βγει από τον κύκλο της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, και σημειωθεί ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας, αν γίνουν επενδύσεις και αυξηθεί ο παραγόμενος πλούτος, αυτή η ανάκαμψη δεν πρόκειται να καταργήσει την ανεργία, τους μισθούς πείνας, τις βάρβαρες εργασιακές σχέσεις, δε θα φέρει ειρήνη, ασφάλεια, σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Θα είναι ανάπτυξη με βαριά λιτότητα. Θα είναι ανάκαμψη που θα κρατήσει λίγο, θα ανακοπεί από νέο κύκλο ακόμα πιο βαριάς κρίσης.

Η εφημερίδα «Καθημερινή», μια κατεξοχήν εφημερίδα των αστών, έγραψε μέσα στη βδομάδα ότι μία μόνο θέση εργασίας δημιουργεί επένδυση 2,7 εκατ. ευρώ στους τομείς που σκοπεύει να διοχετεύσει κονδύλια η ΕΕ και η επόμενη ελληνική κυβέρνηση. Επειτα από την εξέταση 406 αποφάσεων υπαγωγής στον αναπτυξιακό νόμο, διαπιστώνεται ότι προβλέπεται η δημιουργία μόλις 84 θέσεων εργασίας για τα συγκεκριμένα έργα, που φθάνουν τα 224 εκατομμύρια ευρώ! Αυτή είναι η «ανάπτυξη» που οραματίζονται και υπόσχονται ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι θιασώτες της ΕΕ.

Στρογγυλεύει και τις τελευταίες γωνίες

Η ενιαία στρατηγική τους υπέρ του ευρωμονόδρομου, είναι αυτή που σε μια πορεία θα εξαλείψει και τις όποιες διαφορές υπάρχουν σήμερα ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. Οπως συνέβη παλιότερα ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ. Ηδη ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει θεαματική στροφή σε σχέση με αυτά που διακήρυττε πριν τις εκλογές της 6ης Μάη. Στο πλαίσιο της διακαναλικής συνέντευξης Τύπου την περασμένη Τρίτη, ο Αλ. Τσίπρας διεμήνυσε ότι στόχος τους είναι η «διαπραγμάτευση (...) Και αυτό θα το κοινωνήσουνε και στους εταίρους μας. Δε θα πάμε με μια διάθεση - ας το πω έτσι λαϊκά - τσαμπουκά, θα πάμε με μια διάθεση συνεννόησης».

Τι θα διαπραγματευτούν; «Ενα σχέδιο που θα έχει στόχο την παραγωγική ανασυγκρότηση και άρα την ανάπτυξη, ένα σχέδιο που θα έχει στόχο τη δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση και εξισορρόπηση, ένα σχέδιο που θα έχει στόχο διαρθρωτικές αλλαγές (...) με ένα τέτοιο σχέδιο μπορεί η Ελλάδα να ορθοποδήσει και η ευρωζώνη να μην οδηγηθεί στο χάος και στην καταστροφή». Ο στόχος -η καπιταλιστική ανάπτυξη και η διάσωση της Ευρωζώνης- προεξοφλεί την αντιλαϊκότητα των μέτρων που θα εφαρμοστούν για να επιτευχθεί.

Ο ίδιος διακήρυξε ότι στόχο έχουν «να επιβάλλουμε τη φορολογική δικαιοσύνη και όχι να πλήξουμε την ανταγωνιστικότητα»! Μόνο που δεν υπάρχει τρόπος να γίνει αναδιανομή του πλούτου υπέρ του λαού, δίχως να πληγεί η ανταγωνιστικότητα, δηλαδή η κερδοφορία των επιχειρήσεων. Για να διασφαλιστεί αυτή, προϋπόθεση είναι η διαρκής αφαίμαξη του λαού και οι φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο, το οποίο επιπλέον έχει τη δυνατότητα να σπέρνει τα «νόμιμα» κλεμμένα σε «οφ σορ» και άλλες απόλυτα ασφαλείς κρυψώνες.

Καθησυχάζοντας το μεγάλο κεφάλαιο σε σχέση με τις προθέσεις τους, ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε για τη φορολόγηση των εφοπλιστών ότι θα επιδιωχθεί μια «διαδικασία συνεννόησης και συμφωνίας, διότι θα γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι αν θέλουν να αποφύγουν τις εισφορές τους προς το Ελληνικό Δημόσιο έχουν τρόπους να το κάνουν, άρα εδώ θέλει μια συνεννόηση (...) ευελπιστούμε ότι θα βρούμε τη δυνατότητα να έχουμε από την πλευρά, αν όχι όλων, σημαντικού μέρους του εφοπλιστικού κόσμου την πρόθεση να βάλουν πλάτη».

Οι άλλοτε λεονταρισμοί μετατράπηκαν σε ικεσίες να προσφέρουν το κάτι τις τους. Η απάντηση βέβαια ήρθε απ' τους εφοπλιστές, οι οποίοι με επώνυμες (Ρέστης, Οικονόμου κ.ά.) και επίσημες δηλώσεις τους στο αμερικανικό πρακτορείο «Μπλούμπεργκ», προειδοποίησαν ότι αν πειραχτεί στο ελάχιστο το καθεστώς φοροασυλίας που απολαμβάνουν εδώ και εξήντα χρόνια, θα μεταφέρουν τις επιχειρήσεις τους εκτός Ελλάδας.

ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Με τα σλόγκαν του Ανδρέα και του Γιώργου Παπανδρέου

Ψίχουλα για τα λαϊκά στρώματα

Κενό γράμμα είναι και οι όποιες -υποτυπώδεις- υποσχέσεις προς το λαό.

α. Ο Αλ. Τσίπρας υποσχέθηκε «ακύρωση του μνημονίου», όχι όμως και της δανειακής σύμβασης που πάει πακέτο με το μνημόνιο, της οποίας θα επιδιώξουν την «αναδιαπραγμάτευση». Μίλησε για αντικατάστασή του από ένα «Εθνικό Σχέδιο Ανόρθωσης για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση». Πρόκειται προφανώς για το νέο μνημόνιο που μαζί με την τρόικα θα σερβίρουν μετεκλογικά στο λαό, με τους ίδιους ή παρεμφερείς αντιλαϊκούς όρους, για να επιτευχθεί το πέρασμα της καπιταλιστικής οικονομίας σε φάση ανάπτυξης, όπως ακριβώς επιδιώκει και ο ΣΥΡΙΖΑ.

β. Εστίασε στην κατάργηση της Πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου με την οποία μειώθηκαν οι κατώτατοι μισθοί, αφήνοντας στο απυρόβλητο το πυκνό πλέγμα αντεργατικών (π.χ. ατομικές, επιχειρησιακές συμβάσεις που μειώνουν δραστικά τους μισθούς) αντιασφαλιστικών νόμων που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια και καρατομούν το σύνολο των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Σε ό,τι αφορά στους υπόλοιπους μισθούς και συντάξεις, υποσχέθηκαν γενικώς και αορίστως κάτι να γίνει, όταν και εφόσον η οικονομία ξεκολλήσει από την κρίση, με τον ιδρώτα βέβαια και τη χρεοκοπία του λαού.

γ. Οι αντιφάσεις δεν έλειψαν, όπως για παράδειγμα για το επίδομα ανεργίας. Ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε ότι θα χορηγείται για δύο χρόνια, ενώ ο Π. Λαφαζάνης μίλησε για «άμεση χρονική επιμήκυνση της χορήγησης του επιδόματος ανεργίας με ρυθμό, τρόπο και έκταση που θα αποφασίσει η κυβέρνηση της Αριστεράς ανάλογα με τις συνθήκες και τις δυνατότητες». Στο διά ταύτα, μίλησε για αποκατάσταση του επιδόματος ανεργίας στα (τραγικά ούτως ή άλλως) επίπεδα προ μνημονίου. Δεν είπε όμως τι θα κάνει αν η ΕΕ ζητήσει αυστηρότερους όρους για την παροχή επιδόματος ανεργίας, όπως γίνεται σε όλες τις χώρες μέλη, προκειμένου να μειωθούν οι δικαιούχοι.

δ. Προσπερνώντας την κόλαση που επικρατεί στους τόπους δουλειάς, όπου η μεγαλοεργοδοσία τσακίζει κόκαλα, ο Αλ. Τσίπρας δεσμεύτηκε για άρση της κατάργησης της μετενέργειας των συλλογικών συμβάσεων, όπως ζήτησε και ο ΣΕΒ, χωρίς βέβαια να κάνει την παραμικρή αναφορά στις ατομικές συμβάσεις που κάνουν θραύση, με ή χωρίς μετενέργεια. Ομοίως, για τα χαράτσια, λόγος έγινε για άμεση κατάργησή τους για όσους ζουν στα όρια της φτώχειας.

ε. Σε ό,τι αφορά στο ετοιμόρροπο ασφαλιστικό σύστημα, ο Αλ. Τσίπρας μίλησε για κάλυψη μελλοντικών αναγκών από ένα «Ταμείο Εθνικού Πλούτου και Κοινωνικής Ασφάλισης» όπου «θα μεταφέρονται όλα τα δικαιώματα επί του φυσικού και του ορυκτού πλούτου της χώρας, περιλαμβανομένων και των πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, εφόσον αποδειχθούν οικονομικά εκμεταλλεύσιμα»! Λίγο πριν, ο ίδιος είχε δηλώσει ότι από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων θα χρηματοδοτηθεί η «ανάπτυξη», δηλαδή η πλουτοκρατία.

Εξάλλου και αυτά που παρουσίασαν σαν άμεσα μέτρα για την ενίσχυση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, όπως η αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής, το χτύπημα της ανασφάλιστης εργασίας κ.ά., τα λένε και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Ακόμα κι αν μπορούσαν να εφαρμοστούν, είναι ψίχουλα μπροστά στις ανάγκες των ταμείων που είναι πιεστικές, τόσο από τη διαχρονική κλοπή των αποθεματικών τους από το κεφάλαιο, όσο και από το «κούρεμά» τους, ενώ η τεράστια ανεργία, που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, επιτείνει τη χρεοκοπία τους.

στ. Ισχυρίστηκαν ότι θα βάλουν «φρένο» στις παραπέρα μειώσεις των συντάξεων (το λέει και η ΝΔ), παρέπεμψαν όμως την αποκατάστασή τους στο αόριστο μέλλον κι αυτή κατά προτεραιότητα για τους χαμηλοσυνταξιούχους. Ενώ ουδεμία αναφορά υπήρξε στα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης.

Παραδεχόμενοι ότι θα ασκήσουν πολιτική που θα επιτείνει την εξαθλίωση του λαού, ο Γ. Δραγασάκης ανέφερε πως «όσο διαρκεί η προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής, μέρος των πόρων του ΕΣΠΑ να διατεθεί για τη χρηματοδότηση ενός ειδικού προγράμματος καταπολέμησης της ακραίας φτώχειας, με τη θεσμοθέτηση ενός ελάχιστου εγγυημένου επιπέδου διαβίωσης, την εξασφάλιση στέγης και διατροφής στους αστέγους και ένα ειδικό επίδομα στα νοικοκυριά των οποίων κανένα μέλος δεν έχει εργασία ή άλλο επαρκές εισόδημα». Ανάλογη πρόταση και μάλιστα πιο προωθημένη, έχει καταθέσει και ο Αντ. Σαμαράς.

ζ. Ειδική αναφορά έγινε και στους μικρομεσαίους και αυτοαπασχολούμενους, τους οποίους ενοχοποίησαν συλλήβδην για φοροκλοπή! Αναφέρθηκε: «Η λεγόμενη παραοικονομία (...) κυρίως είναι αποτέλεσμα στρεβλής απάντησης στο πρόβλημα του ανταγωνισμού που αντιμετωπίζουν μικρές επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες από τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους μονοπωλιακούς ομίλους και της απουσίας κρατικής πολιτικής που να απαντά στα προβλήματα αυτά. Ετσι η κλοπή φόρων και ασφαλιστικών εισφορών υποκαθιστά συγκριτικά πλεονεκτήματα, εξασφαλίζει την επιβίωση αλλά, σε μερικές περιπτώσεις, και τον αθέμιτο πλουτισμό».

Είναι τουλάχιστον προκλητικό να φορτώνουν στους αυτοαπασχολούμενους πρακτικές στις οποίες επιδίδονται κατά κύριο λόγο τα μεγαθήρια. Και επιπλέον λένε ψέματα αφού στην εξουσία των μονοπωλίων πολιτικές που να ευνοούν τα ίδια και τους αυτοαπασχολούμενους δεν υπάρχουν. Η τάση συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης είναι νομοτελειακή και στο πλαίσιό της το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.

η. Μίλησαν τέλος για μια «ανεξάρτητη, πολυδιάστατη, ενεργητικά φιλειρηνική εξωτερική πολιτική»,ταυτιζόμενοι με τα σλόγκαν του Γ. Παπανδρέου και παλαιότερα του Α. Παπανδρέου. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής και αυτών των διακηρύξεων, τα ζει ο λαός στην πλάτη του, με τους κινδύνους να αυξάνουν αντί να μειώνονται, λόγω της ολοένα και μεγαλύτερης πρόσδεσης της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ο Ταχυδακτυλουργός!!!!!!!!!!!!!!!!

Άνθρακες ο θησαυρός» για το λαό από το κυβερνητικό πρόγραμμα που παρουσίασε την Παρασκευή ο ΣΥΡΙΖΑ, καραμπινάτης αστικής διαχείρισης με μόνα συγκεκριμένα σημεία τις υποσχετικές στο μεγάλο κεφάλαιο για μέτρα που θα επισπεύσουν την επαναφορά του σε τροχιά ανάπτυξης. Το πρόγραμμα αυτό όχι μόνο δεν απαντά στις σύγχρονες ανάγκες του λαού, αλλά δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε την ελάχιστη ανακούφιση από τις συνέπειες της αντιλαϊκής διαχείρισης της κρίσης.

Πολλές από τις προτάσεις του προσκρούουν στο πλαίσιο που διαμορφώνει η ενσωμάτωση της χώρας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ και όλες οι άλλες κάνουν σαφές ότι επιφυλάσσει για το λαό ψίχουλα κυριολεκτικά, εάν και εφόσον επέλθει η ανάπτυξη! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ο Αλ. Τσίπρας, όπως και όλοι οι άλλοι ομιλητές στην παρουσίαση έκλιναν την «καμμένη γη» σε όλες τις πτώσεις, καλλιεργώντας το έδαφος για μια μετεκλογική αθέτηση ακόμα κι αυτών των προσβλητικών για το λαό υποσχέσεων, επιπέδου ελεημοσύνης.

Γενναιοδωρία στις μεγάλες επιχειρήσεις

Στην παρουσίαση του προγράμματος, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ:

1. Μιλώντας τη γλώσσα της αστικής διαχείρισης της κρίσης, έθεσε σαν πρώτιστο στόχο τη «σταθεροποίηση της οικονομίας για την αποτροπή ακόμη πιο μαζικής και ακόμη μεγαλύτερης οικονομικής καταστροφής»,κρύβοντας ότι αυτή είναι δεδομένη για το λαό, όσο η χώρα παραμένει στην ΕΕ και κουμάντο κάνουν τα μονοπώλια. Ειδικότερα για το εφοπλιστικό κεφάλαιο, δήλωσε πως θα επιδιώξουν μια «Εθνική Προγραμματική Συμφωνία, με τον κλάδο της ναυτιλίας και τον εφοπλιστικό κόσμο, που θα αυξήσει τα φορολογικά έσοδα»!Δηλαδή θα περιφέρουν δίσκο, εκλιπαρώντας τους «φιλεύσπλαχνους» εφοπλιστές για ελεημοσύνη.

2. Πρόσθεσε ότι θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να τροφοδοτήσουν την πλουτοκρατία με ζεστό παραδάκι. Μίλησε για «στοχευμένα αναπτυξιακά κίνητρα για τη στήριξη ανταγωνιστικών κλάδων της οικονομίας» και συμπλήρωσε ότι «θα κινητοποιήσουμε πόρους για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης τόσο από εσωτερικές όσο και από εξωτερικές πηγές». Σαν τέτοιες υπέδειξε: «Δημιουργία όρων για την επιστροφή καταθέσεων και τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αύξηση των πόρων από τη ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος για την αναπτυξιακή αναδιανομή του πλούτου, πάταξη της εισφοροδιαφυγής, αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου και των υδρογονανθράκων».

Ακόμα «επανασχεδιασμό του ΕΣΠΑ και αύξηση της απορροφητικότητάς του, ευρωπαϊκό πρόγραμμα χρηματοδότησης επενδύσεων στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την αντιμετώπιση της ύφεσης και ανάπτυξη της πολυμερούς οικονομικής διπλωματίας». Πρόκειται για προτάσεις που θα μπορούσαν να βρίσκονται στο πρόγραμμα οποιουδήποτε αστικού κόμματος, αφού στην πλειοψηφία τους αφορούν την αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων για τη χρηματοδότηση ιδιωτικών επενδύσεων και την παραπέρα ενίσχυση των τραπεζών.

3. Απηύθυνε προσκλητήριο στα μονοπώλια άλλων χωρών να κάνουν πλιάτσικο στο φυσικό πλούτο της χώρας, προτείνοντας την «εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου και των υδρογονανθράκων (...) μέσω αναπτυξιακών κοινοπραξιών ή άλλων πρόσφορων σχημάτων» και προσκάλεσαν «χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης που θα διατίθεντο να συμβάλουν στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας (...) ισχυρές δυνατότητες για αναπτυξιακές συνεργασίες φαίνεται να υπάρχουν με τη Ρωσία, την Κίνα, χώρες του αραβικού κόσμου».

4. Ο Αλ. Τσίπρας μίλησε για «σταθεροποίηση των πρωτογενών δαπανών» ως ποσοστό του ΑΕΠ «κατ' ελάχιστο στο επίπεδο του 43% (...) και, κατά μέγιστο, στο σημερινό μέσο όρο της Ευρωζώνης, του 46%». Αποδεχόμενος το χαλκά του ευρωμονόδρομου, προσπάθησε να ξεγελάσει το λαό ότι ο παραπάνω στόχος δεν θα περάσει μέσα από τη μείωση των -ήδη σε εξευτελιστικά επίπεδα- κοινωνικών δαπανών, μισθών και συντάξεων, αλλά μέσα από τη φορολόγηση του πλούτου, την αύξηση των εσόδων από άμεσους φόρους, το χτύπημα της φοροδιαφυγής, τη ριζική επανεξέταση και ανακατανομή των δημόσιων δαπανών, τη λειτουργία και ενίσχυση της κεντρικής αρχής κρατικών προμηθειών, την εφαρμογή και επέκταση των ρυθμίσεων που εξυπηρετούν τον άμεσο έλεγχο των δαπανών, όπως η διαύγεια, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Πολλά από τα παραπάνω περιγράφονται σαν εξαγγελίες και στα προγράμματα των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ.

5. Σε ό,τι αφορά στις ιδιωτικοποιήσεις, ο Αλ. Τσίπρας μίλησε για «πάγωμα» όσων έχουν δρομολογηθεί και για επαναφορά στο (αστικό) κράτος επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας «σταδιακά και ανάλογα με τις δυνατότητες της οικονομίας». Δηλαδή αν και όταν υπάρξει ανάκαμψη από την κρίση και τότε όχι βέβαια για να έχουν οι εργαζόμενοι καταναλωτές φτηνές και αναβαθμισμένες υπηρεσίες, αφού κάτι τέτοιο είναι απαγορευτικό στην Ευρωένωση, καθώς δεν καταργούνται οι ιδιωτικές εταιρείες στους αντίστοιχους τομείς, ενέργειας, τηλεπικοινωνιών κλπ.

Επιπρόσθετα, ο Γ. Δραγασάκης, στην παρουσίαση του οικονομικού σκέλους του προγράμματος τάχτηκε υπέρ της «ταχείας διερεύνησης των δυνατοτήτων για σύναψη προγραμματικών συνεργασιών ανάμεσα στο δημόσιο τομέα και ιδιωτικές επιχειρήσεις, εγχώριες ή και αλλοδαπές, με στόχο την ανάπτυξη των επιχειρήσεων, την επέκτασή τους σε νέες δραστηριότητες στην Ελλάδα και το εξωτερικό». Πρόκειται για τις γνωστές Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, προκειμένου οι «επενδυτές» να κάνουν μπίζνες με λεφτά του λαού και να κερδίζουν πολλαπλάσια από την εκμετάλλευση των έργων όπου συμπράττουν. Ο ίδιος δεσμεύτηκε για ζεστό χρήμα στο κεφάλαιο, λέγοντας ότι «η εξεύρεση πόρων ρευστότητας για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης (...) είναι προτεραιότητα».

Δ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ-Γ.ΔΡΑΓΑΣΑΚΗΣ -Ρ ΔΟΥΡΟΥ και το κακό....συναπάντημα!!!!

Γνώριμα κόλπα...

Το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «έκοψε λάσπη» απ' τα μεγαλεπήβολα περί καταγγελίας του μνημονίου είναι κάτι ήδη γνωστό. Σταδιακά όμως αρχίζει να «δουλεύει» και το άλλοθί του, αλλά δεν πρωτοτυπεί καταφεύγοντας στο παλιό γνωστό περί «καμένης γης».

Ο Δ. Παπαδημούλης δήλωσε χτες στον «ΣΚΑΪ»: «Οταν ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνει από το 4,5 στο 17% οφείλει με αίσθημα ευθύνης να επεξεργαστεί περισσότερο το πρόγραμμά του (...) να δημιουργήσει τη γέφυρα ανάμεσα στο θέλω και στο μπορώ. Η πραγματικότητα είναι ότι τα δύο τελευταία χρόνια με το μνημόνιο 1 και 2 έχουν δέσει την οικονομίας μας και τη χώρα μας χειροπόδαρα και για αυτό χρειάζεται πολλή δουλειά με οικονομολόγους, διεθνολόγους, με νομικούς που ξέρουν από διεθνείς συμβάσεις για να βάλει σε μια σειρά τις ενέργειες που απαιτούνται»...

Και ο Π. Σκουρλέτης στο «Ράδιο 9»: «Αν λοιπόν αυτά που εγώ προσπαθώ να σας παρουσιάσω αμφισβητούνται, θα έπρεπε πολύ περισσότερο να τεθούν ως ερωτήματα σε αυτούς οι οποίοι εφαρμόζουν δύο χρόνια την μνημονιακή πολιτική και μας έχουν φτάσει σ' αυτό το αδιέξοδο (...) Βεβαίως δεν είναι τα πράγματα ρόδινα. Δεν μπορούμε με ένα ραβδάκι την επομένη των εκλογών να αλλάξουν και ούτε υποσχόμαστε λαγούς με πετραχήλια».

Οταν βεβαίως στριμώχνονται καταφεύγουν σε αστείες δικαιολογίες. Οπως του Γ. Βαρεμένου, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, που δήλωσε στον ρ/σ «Βήμα»: «Εδώ μιλάμε και για αχαρτογράφητα νερά. Δεν ξέρουμε ούτε γιατί πρέπει ακριβώς να προετοιμαστούμε. Δεν ξέρουμε ακριβώς». 'Η του Π. Σκουρλέτη, που κληθείς να σχολιάσει δήλωση του Β. Πριμηκήρη περί πιστωτικού γεγονότος, δήλωσε «ο αγαπητός Βασίλης (...) δεν είναι υποχρεωμένος να απαντά σε όλα με λεπτομέρειες»! 'Η του Γ. Μηλιού («Real fm») «μην το παίρνετε τοις μετρητοίς»...

... για να εγκλωβίσουν το λαό

Οι υποσχέσεις τους μοιάζουν πια με «φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομος». Ο Γ. Δραγασάκης το είπε καθαρά. Πολιτική και όχι νομική καταγγελία του μνημονίου. Και σύμφωνα με τον Δ. Παπαδημούλη, αυτή είναι η επίσημη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ: «Ο Γ. Δραγασάκης είναι επικεφαλής μιας επιτροπής με ειδικούς οικονομολόγους, καθηγητές πανεπιστημίων, νομικούς και ο λόγος του έχει μεγαλύτερη βαρύτητα και νομίζω ότι οι χτεσινές του δηλώσεις είναι μια επιπλέον απόδειξη ότι στον ΣΥΡΙΖΑ δουλεύουμε σοβαρά, με σχέδιο, με επιχειρήματα, με ευθύνη. Ωριμάζουμε και προσπαθούμε να διατυπώσουμε έναν πιο πειστικό και τεκμηριωμένο λόγο».

Κατόπιν ώριμης σκέψης δηλαδή αποφάσισαν ότι το μνημόνιο δεν καταγγέλλεται και πως ακόμα κι αν κάποιοι νόμοι καταργηθούν, αυτοί θα αντικατασταθούν με άλλους, εξίσου αντιλαϊκούς. «Φυσικά, γιατί μας ενδιαφέρει το δημοσιονομικό νοικοκύρεμα», ήταν η σχετική απάντηση του Δ. Παπαδημούλη.

Αλλωστε, και ο Π. Σκουρλέτης, όταν ρωτήθηκε αν θα ζητήσουν αντίτιμο για τις τηλεοπτικές άδειες, επικαλέστηκε τη σχετική πρόβλεψη του δεύτερου μνημονίου: «Μέσα στο μνημόνιο Νο2 προβλέπεται ένα έσοδο από τη χρήση των δημοσίων συχνοτήτων»...

Τέλος, σε ό,τι αφορά τις πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες ορέγονται να συγκυβερνήσουν, η απάντηση του Γ. Βαρεμένου, αν θα συνεργαστούν με το ΠΑΣΟΚ, ήταν: «Για κυβερνητική συνεργασία σας απαντώ, όχι. Ομως, αν θέλετε την πρόβλεψή μου, η οποία δεν είναι μόνο πρόβλεψη, κυβέρνηση θα σχηματιστεί οπωσδήποτε. Σε τρίτες εκλογές δεν πρόκειται να πάμε».

Να τους προλάβει ο λαός

«Καταρχάς η κ. Μέρκελ βρίσκει και κάνει, διότι αισθάνομαι βαθιά προσβεβλημένη ως Ελληνίδα, όταν ακούω από το στόμα του πρώην υπουργού Οικονομικών και αρχηγού κόμματος να καταγγέλλει εκ των υστέρων όχι την τρόικα, αλλά εργοδοτικά συμφέροντα λες και είναι κανένας συνδικαλιστής φοιτητικής παράταξης (...) Εμείς ποτέ δεν προκρίναμε μονομερή ενέργεια γιατί δεν είμαστε τζάμπα μάγκες»...

Τα παραπάνω δήλωσε η Ρ. Δούρου, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στον «ΣΚΑΪ». Κι επειδή, λένε, είναι «μάγκες», και τους δανειστές θα ικανοποιήσουν και τη μεγαλοεργοδοσία θα έχουν στα όπα - όπα - σ' αυτήν κλείνει το μάτι η κ. Δούρου δηλώνοντας προσβεβλημένη για όσα είπε ο Ε. Βενιζέλος - και στο λαό θα εξασφαλίσουν ευημερία! Γνωρίζουν, βέβαια, ότι όλα αυτά μαζί δεν μπορούν να γίνουν. Αλλά ποσώς τους ενδιαφέρει, κοροϊδεύουν το λαό μέχρι να βάλουν τις ψήφους στο χέρι. Τότε ο λαός θα καταλάβει την αξία της παροιμίας «αλλιώς μας τα έλεγες παπά πριν σε χειροτονήσουν», αλλά θα είναι πια αργά. Γι' αυτό καλά θα κάνει να προλάβει.

"Ρ" 27-5-2012

Ο Γ. ΔΡΑΓΑΣΑΚΗΣ και ο πραγματικός χαρακτήρας του ΣΥΡΙΖΑ

 

« Αυτό που ονομάζει ο κ. Παπαδόπουλος και το ΚΚΕ λαϊκή εξουσία είναι ανατροπή του καπιταλισμού. Εμείς τώρα ψάχνουμε να δούμε αν υπάρχει τρόπος - ποτέ εγώ δεν μίλησα για εύκολο δρόμο, ποτέ και ούτε θα μιλήσω - αν κάτι μπορούμε να κάνουμε με το σημερινό αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων. Εμείς λοιπόν αξιοποιούμε συνειδητά, κ. Παπαδόπουλε, μια δευτερεύουσα αντίθεση του συστήματος, ενδοκαπιταλιστική. Ο Ομπάμα, η Αμερική του Ομπάμα, η Κίνα και η Ρωσία και το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης θέλουν να σταματήσει η λιτότητα. Η Μέρκελ και ένα μπλοκ δυνάμεων θέλουν να συνεχίσει η λιτότητα. Εμείς παίζουμε σε αυτήν την αντίθεση. Δεν κοροϊδεύουμε κανέναν. Γι' αυτό, κι αν θέλετε, ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται πρωτοσέλιδο στους Financial Times. Υπάρχει, λοιπόν, μια παγκόσμια σύγκρουση: Συνέχιση της λιτότητας, όπως λέει η Μέρκελ ή ανατροπή της λιτότητας; Εξηγώ, λοιπόν, ότι η στρατηγική μας - την έχουμε μελετήσει - ακουμπάει σε αυτήν την αντίθεση και χωρίς αυταπάτες. Ξέρουμε ότι αυτοί μπορεί σήμερα να σπρώξουν αυτό το ρεύμα και αύριο...» (Γ. Δραγασάκης, ΑΝΤ1, 24/05/2012).

Το προηγούμενο απόσπασμα δεν είναι κωλοτούμπα, αποδεικνύει τον πραγματικό χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα που είναι συμβιβασμένο με το σημερινό συσχετισμό δυνάμεων, με την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τη στρατηγική του κεφαλαίου και σήμερα διεκδικεί ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας. Είναι σαφές... μας καλούν να διαλέξουμε με ποιο ιμπεριαλιστικό μπλοκ θα πάμε, επειδή δήθεν το ένα είναι υπέρ της λιτότητας και το άλλο εναντίον... Να πάμε, λοιπόν, με τις ΗΠΑ ενάντια στη Γερμανία - λες και ο Ομπάμα στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν εφαρμόζει πολιτική πτώχευσης του λαού του - ...κάτω από τον ψευδεπίγραφο τίτλο «αξιοποίηση των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων». Δεν είναι πρώτη φορά που ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ παίρνει τέτοια θέση, καλεί το λαό να διαλέξει ιμπεριαλιστή, όπως έκανε παλιότερα, όταν πρόβαλλε την ΕΕ του Σρέντερ και του Ζοσπέν ως αντίπαλο δέος στις ΗΠΑ του Μπους...

Από την προεκλογική περίοδο που προηγήθηκε της 6ης Μάη και τα τότε συνθήματα των αστικών κομμάτων μέχρι σήμερα, έχει κυλήσει αρκετό νερό στο αυλάκι κι έχουν γίνει διάφορες προσαρμογές. Ετσι, μπροστά στις εκλογές της 17ης Ιούνη ο ΣΥΡΙΖΑ, π.χ., από το «κατάργηση του μνημονίου» έχει περάσει πια στο «επαναδιαπραγμάτευση» και προσπαθεί να πείσει ότι θα είναι καλύτερος διαπραγματευτής στην ΕΕ. Οτι η ΝΔ, που έβαλε την υπογραφή της στο μνημόνιο και υπέκυψε στην Μέρκελ, είναι ενδοτική. Η ΝΔ αντιπαρατίθεται στον ΣΥΡΙΖΑ με επιχειρήματα του τύπου ότι «είναι αντιευρωπαϊκή δύναμη», τη στιγμή που όλοι ανεξαιρέτως στον ΣΥΡΙΖΑ δίνουν όρκους πίστης στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπαρατίθεται στη ΝΔ, λέγοντας ότι αυτοί που δε διαπραγματεύτηκαν την προηγούμενη περίοδο δεν μπορούν να το κάνουν ούτε τώρα, και η ΝΔ απαντά ότι τώρα... φυσάει άλλος αέρας - κοπανιστός, λέμε εμείς - στην ΕΕ, μετά την εκλογή Ολάντ. Μα, τον άλλο αέρα του Ολάντ επικαλείται και ο ΣΥΡΙΖΑ για να δείξει ότι υπάρχει δυνατότητα... λύσης των προβλημάτων του ελληνικού λαού εντός της ΕΕ! ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι στη ρότα της ΕΕ, αλλά σηκώνουν τους τόνους και βγάζουν κορόνες, ακριβώς για να ενισχύσουν με μια μορφή πόλωσης το νέο δίπολο που αρχίζει να διαμορφώνεται, στο πλαίσιο αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος.

ΔΡΑΓΑΣΑΚΗΣ: Θα καταργήσουμε το μνημόνιο στα.......λόγια !!!!!!!!!!!!!!

Μιλάμε για την πολυδιαφημιζόμενη περιοδεία του αρχηγού του ΣΕΚΜ (πρώην ΣΥΡΙΖΑ), σε διάφορες χώρες της Ευρώπης.

Προφανώς, ξεκαθαρίστηκαν κάποια πράγματα, ώστε σήμερα το βασικό στέλεχος και μάλλον υπεύθυνος του κόμματος για την Οικονομία, να γίνει απόλυτα σαφής σε πρωϊνή εκπομπή του ant1 !

Τι είπε ο κ. Δραγασάκης ;

Τα εξής:

«Θα καταγγείλουμε πολιτικά και όχι νομικά το Μνημόνιο. Αυτό σημαίνει ότι κάποιες πτυχές θα καταργηθούν, κάποιες άλλες θα τις διαπραγματευτούμε και υπάρχουν και άλλες που πρέπει να εξετάσουμε εναλλακτικές λύσεις». 

Τι σημαίνουν τα παραπάνω στα απλά ελληνικά ;

1. Εκεί στο ΣΕΚΜ (πρώην ΣΥΡΙΖΑ), μιλάνε για ένα (αριθ. 1) Μνημόνιο. Άγνωστο αν μιλάνε για το πρώτο ή το δεύτερο και φυσικά ούτε λέξη για τους εφαρμοστικούς νόμους !

2. Η έκφραση “θα καταγγείλουμε πολιτικά”, σημαίνει πολύ απλά, “θα το καταγγείλουμε στα … λόγια”, ενώ στην πραγματικότητα ΔΕΝ θα καταγγείλουν απολύτως ΤΙΠΟΤΑ !

3. Και παιδιά του δημοτικού γνωρίζουν ότι ένας Νόμος, καταργείται με άλλον Νόμο ! Άρα ;

4. Ώστε όλη αυτή η λαίλαπα από τις αρχές του 2010 μέχρι σήμερα (και φυσικά έπεται και συνέχεια), δεν είναι για το ΣΕΚΜ παρά … πτυχές !!!

5. Τι θα καταργηθεί τελικά  (αν και όποτε) ; Προφανώς δευτερεύοντα ή και τριτεύοντα ζητήματα, από αυτά που θα μας αφήσει να καταργήσουμε η ΕΕ.

6. Ώστε τελικά θα κάνουν … διαπραγματεύσεις ; Τι  διαφορετικό λέει η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ ; Μήπως τα τελευταία δύο χρόνια, το ΠΑΣΟΚ, διαπραγματεύσεις δεν έκανε ; Έ, τα είδαμε τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων. Περισσότερα δεινά για τον λαό, μεγαλύτερα κέρδη για το κεφάλαιο !

7. Αν κάποιος βρει τι εννοούσε ο κ. Δραγασάκης με τις “εναλλακτικές λύσεις”, κερδίζει μια θέση στη … ΝΔ ή το … ΠΑΣΟΚ ! 
Διότι, οι λεγόμενες “εναλλακτικές λύσεις”, δεν είναι τίποτα άλλο παρά αυτό που λένε τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου, περί … “ισοδυνάμων” !!!

ΑΪΝΤΕ,  ΛΑΕ !

ΞΥΠΝΑ,  ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ 

 πηγη Κονσερβοκούτι

ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΑΚΗ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ ΕΝΤΑΧΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ!!!!!!!!!

Ο Τσίπρας υιοθέτησε τα έξι «ορφανά» του Ανδρέα, του Άκη και του Γιώργου

Παλιοί συνεργάτες του Άκη Τσοχατζόπουλου, πολιτικοί φίλοι του Γιώργου Παπανδρέου, άνθρωποι που έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ και εντάχθηκαν στο ΣΥΡΙΖΑ, συνέβαλαν στην οργανωτική ανασύσταση αλλά και στην εκλογική του εκτόξευση.

Η μεταφορά της «τεχνογνωσίας» του ΠΑΣΟΚ στην Κουμουνδούρου αλλά και η «ικανότητα» του Αλέξη Τσίπρα να ακούει τις συμβουλές των πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ, μετέτρεψαν το ΣΥΡΙΖΑ -υποστηρίζουν πολλοί- σε κόμμα εξουσίας.

Σύμφωνα με το «Έθνος της Κυριακής», ακόμα και το «σύνθημα» για κυβέρνηση της Αριστεράς φημολογείται ότι ειπώθηκε στον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ από πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ-ΚΛΕΙΔΙΑ

Αντώνης Κοτσακας: Ο οργανωτικός νους του νεου ΣΥΡΙΖΑ

Στενός συνεργάτης του Άκη Τσοζατζόπουλου, διετέλεσε υφυπουργός Εργασίας και Υπουργός Αιγαίου από το 1989 έως το 2000 στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου. Παραιτήθηκε από το πολιτικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ πριν απο ένα χρόμο. Θεωρείται ο στρατηγός της οργανωτικής ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ στην Αττική. Του προτάθηκε να μπει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας αλλά το γεγονός της σύλληψης του Ακη, «φρέναρε» την υπόθεση.

Ευάγγελος Χωραφάς: O Τακτικός συνομιλητής του Αλέξη...

Αν και δεν εμφανίζεται επίσημα στο ΣΥΡΙΖΑ ο Ευάγγελος Χωραφάς, πρώην στενός συνεργάτης και σύμβουλος του Άκη Τσοχατζόπουλου, είναι απο τους τακτικότερους συνομιλητές του Αλέξη Τσίπρα. Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ακούει προσεκτικά τις συμβουλές του για πολιτικά και οργανωτικά θέματα.

Γιώργος Ραφτόπουλος: Ουσιαστική συμβολή στην ανασύνταξη

Από τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ και του συνδικαλιστικού κινήματος. Πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ, προσχώρησε στο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τον Σπύρο Κότσια που διετέλεσε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών. Την δεκαετία του '80 είχε συγκρουστεί με στελέχη της Αριστεράς που προέρχονταν κυρίως από το ΚΚΕ ενώ ήταν θύμα τρομοκρατικής επίθεσης της 17ης Νοέμβρη που αποπειράθηκε να τον δολοφονήσει. Εχει συμβάλει σημαντικά στην οργανωτική ανασύνταξη του ΣΥΡΙΖΑ.

Παναγιώτης Κουρουμπλής: Ανοιξε το δρόμο...

Ο βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τη δυνατή φωνή, αρνήθηκε να υπογράψει τη δανειακή σύμβαση, διεγράφη από το ΠΑΣΟΚ και δημιούργησε την Ενωτική Κίνηση μαζί με τον Νίκο Κοτζιά. Στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές συνεργάστηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ και επανεξελέγη.

Νίκος Κοτζιάς: Ειδικός στα οικονομικά θέματα

Πανεπιστημιακός καθηγητής με αντιδικτατορική δράση στην ΚΝΕ και πολυετή πορεία στο ΚΚΕ. Δημιούργησε μια φιλική σχέση με τον Γιώργο Παπανδρέου και τοποθετήθηκε πρόεδρος στο ΙΣΤΑΜΕ. Σύμφωνα με πληροφορίες μέσω της Ενωτικής Κίνησης ανέλαβε τον ρόλο του «μυστικού» οικονομικού συμβούλου του Αλέξη Τσίπρα.

Λούκα Κατσέλη: To φλερτ γίνεται...αρραβώνας

Η πρώην Υπουργός του ΠΑΣΟΚ απάντησε με ιδιαίτερη θέρμη στην πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για συνεργασία. Άλλωστε το ...δαχτυλίδι ο Αλέξης το έδωσε με την πρότασή του να οριστεί υπηρεσιακός πρωθυπουργός ο παλιός υπουργός Εθνικής Οικονομίας του Ανδρέα, Γεράσιμος Αρσένης, που είναι σύζυγός της. Μετεκλογικά θεωρούν πολλοί ότι ο Τσίπρας θα την αξιοποιήσει εαν η ίδια δεν επιδιώξει να ενταχθεί νωρίτερα στο δυναμικό του κόμματος.

πηγη: iefimerida

ΛΟΥΚΑ ΚΑΤΣΕΛΗ: Ανεπιθύμητη στην Κρήτη - Υποκλήσεις από ΣΥΡΙΖΑ!!!!!!!!!!!!

Βίντεο: Το παζλ της αντιμνημονιακής "αριστεράς" συμπληρώνεται...

Τα έργα και οι ημέρες της Κατσέλη και του Αρσένη, με τους οποίους ο Τσίπρας διεκδικεί την πρωτιά στη σοσιαλδημοκρατία!

Στην πρεμούρα του να κατακτήσει τα πρωτεία στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και στον υπό διαμόρφωση πόλο της «κεντροαριστεράς», ο ΣΥΡΙΖΑ «χωνεύει» πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ,τα οποία παρουσιάζει στο ακροατήριό του απαλλαγμένα από τα «αμαρτήματα» της αντιλαϊκής πολιτικής που με συνέπεια υπηρέτησαν από υπουργικές και στελεχιακές θέσεις. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τόσο η Λ. Κατσέλη, επικεφαλής σήμερα της «Κοινωνικής Συμφωνίας», όσο και ο Γερ. Αρσένης, ο οποίος προτάθηκε από τον Αλ. Τσίπρα για τη θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού, στην τελευταία σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. (Διαβάστε εδώ πώς ο ΣΥΡΙΖΑ αποκαθιστά... τον Αρσένη!)

Η Λ. Κατσέλη, ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ήταν από τους βασικούς συντελεστές στο πρόγραμμα του 2009, με το οποίο ανήλθε στη διακυβέρνηση.

Ψήφισε το πρώτο μνημόνιο (μείωση μισθών Δημοσίου και συντάξεων) και ως υπουργός της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ πήρε μέρος στην εφαρμογή του, στην επεξεργασία και προώθηση αντεργατικών νόμων και μέτρων που απέρρεαν απ' αυτό. 

Συγκεκριμένα, ως υπουργός Εργασίας πρωτοστάτησε στην προώθηση των «ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης», δηλαδή της οικονομικής ενίσχυσης των επιχειρήσεων με την παράλληλη υπονόμευση των εργασιακών σχέσεων. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η «κοινωφελής εργασία», την οποία στα λόγια μετά βδελυγμίας απορρίπτει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ψήφισε τον πρώτο νόμο για τις «ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις», που ήταν το πρελούδιο του χτυπήματος των κλαδικών Συμβάσεων. Αρχισε την αναθεώρηση των προνοιακών επιδομάτων, ενώ συμμετείχε και στη δημιουργία του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος αποτελεί εργαλείο υποβάθμισης των υπηρεσιών Υγείας στα Ταμεία. 

Δείτε και ένα βίντεο από τη υποδοχή της "αριστερής" - αντιμνημονιακής πολιτικού στο Ηράκλειο της Κρήτης , πριν ένα χρόνο...

Με τους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες 

Καθοριστική υπήρξε η «συμβολή» της Λ. Κατσέλη και ως υπουργού Οικονομίας Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας στην προώθηση της στρατηγικής επιλογής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για ολόπλευρη στήριξη του κεφαλαίου και τη μετάθεση των συνεπειών της κρίσης στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων. 

Σταχυολογώντας κανείς το πλούσιο έργο που συντελέστηκε στους τομείς των οποίων ηγήθηκε, μπορεί να ξεχωρίσει ορισμένες μόνο δράσεις ως αρκούντως αποκαλυπτικές για την πολιτική στάση της προέδρου της «Κοινωνικής Συμφωνίας», η οποία δηλώνει «στη διάθεση του Αλ. Τσίπρα»:

Πρωτοστάτησε στην παράδοση του ΣΕΜΠΟ του ΟΛΠ στην κινεζική πολυεθνική «Cosco».Μαζί με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ έκανε ό,τι μπορούσε για το τσάκισμα των κινητοποιήσεων των εργαζομένων ενάντια στη σύμβαση παραχώρησης.

Εβαλε τα θεμέλια για τη νομοθετική ολοκλήρωση της άρσης του καμποτάζ στην κρουαζιέρα, ανοίγοντας το δρόμο και για την ακτοπλοΐα, διαδικασία που είναι σε εξέλιξη.

Ηταν εκείνη που κατέθεσε στο Υπουργικό Συμβούλιο το πρώτο σχέδιο νόμου για την τροποποίηση του «αναπτυξιακού» (που βαφτίστηκε «επενδυτικός») νόμου, με το οποίο καθιστούσε σαφείς τις στοχεύσεις της κυβέρνησης για διάθεση δεκάδων δισ. ευρώ στο κεφάλαιο με πιο εύκολες, γρήγορες και αποτελεσματικές διαδικασίες.

Με νόμο, που παρουσίασε σαν «ανάσα» για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, εξασφάλισε στο κεφάλαιο την είσπραξη ενός μέρους από τις οφειλές δανειοληπτών με ανύπαρκτα ή ελάχιστα εισοδήματα, που δεν έχουν κανένα περιουσιακό στοιχείο για κατάσχεση και άρα οι τράπεζες δε θα είχαν άλλον τρόπο είσπραξης.

Επεξεργάστηκε την αλλαγή του τρόπου υλοποίησης του ΕΣΠΑ ώστε πολύ πιο γρήγορα και με τη σύμφωνη γνώμη της ΕΕ οι πόροι του να διοχετευτούν στους μεγαλοεπιχειρηματίες και τα μονοπώλια για τα οποία προορίζονται. Την ίδια στόχευση είχαν και οι αλλαγές που επεξεργάστηκε στις ΣΔΙΤ. 

  

«Κάτσε καλά Γεράσιμε»! 

Αντίστοιχα, η θητεία του Γερ. Αρσένη στο υπουργείο Παιδείας χαρακτηρίστηκε από το σαφή προσανατολισμό στην εφαρμογή των στρατηγικών επιλογών της ΕΕ, προκαλώντας γενικευμένες αντιδράσεις και αγώνες, στους οποίους επιτέθηκε με λύσσα. 

Ο Γερ. Αρσένης διατέλεσε υπουργός Παιδείας της κυβέρνησης Σημίτη την περίοδο 1996 - 2000 και ανέλαβε να προωθήσει τη «μεταρρύθμιση» στην Παιδεία, η οποία δεν ήταν παρά μια ευρείας κλίμακας επίθεση στο μορφωτικό δικαίωμα. Το λύκειο μετατρεπόταν κυριολεκτικά σε εξεταστικό κέντρο με πανελλαδικές εξετάσεις σε όλα τα μαθήματα και στη Β' τάξη του, κάτι που γιγάντωσε την παραπαιδεία και έδειχνε την πόρτα της εξόδου από την εκπαίδευση για τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων, υποβαθμίζοντας παράλληλα το μορφωτικό ρόλο του σχολείου. Την ίδια περίοδο, ιδρύθηκαν τα ΤΕΕ - φτηνή μισοκατάρτιση για αποφοίτους του γυμνασίου - που μάλιστα λειτούργησαν με χίλια δυο προβλήματα υποδομών. 

Χιλιάδες μαθητές βγήκαν τότε στους δρόμους, σε όλη τη χώρα, για να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους στη μόρφωση, με πολύμορφες κινητοποιήσεις, μαζί με τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς. Τότε ο Γερ. Αρσένης είχε κάνει λόγο για υποκινούμενους, επιδόθηκε σε δηλώσεις κατά του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και - παράλληλα με την επιστράτευση μηχανισμών και απειλών - προωθήθηκε η κατάπτυστη πράξη νομοθετικού περιεχομένου που ποινικοποιεί τις μαθητικές καταλήψεις και για χρόνια έσερνε πρωτοπόρους μαθητές στα δικαστήρια. 

Ενδεικτική για τη στάση του απέναντι στο κίνημα ήταν και η στάση του απέναντι στους εκπαιδευτικούς, καθώς στα δικαστήρια κατέληξε η απεργία των καθηγητών ενώ στα χημικά πνίγηκαν οι διεκδικήσεις τους, με αφορμή τη διενέργεια του πρώτου διαγωνισμού ΑΣΕΠ και τη γενίκευση από τότε της αδιοριστίας στην εκπαίδευση. 

ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

 Το συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα δείχνει πως το αστικό πολιτικό σύστημα ανιχνεύει την πορεία αναδιαμόρφωσής του, έτσι που να μπορεί να λειτουργεί χειραγωγώντας λαϊκές δυνάμεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας από τους μοχλούς που προσφέρει σ' αυτήν την αναμόρφωση. Πρόβαλε τη δυνατότητα αναδιαπραγμάτευσης μέσα στην ΕΕ, την οποία πρόβαλαν και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, με τη διαφορά ότι ΠΑΣΟΚ - ΝΔ ήδη είχαν φθαρεί ανεπανόρθωτα στη λαϊκή συνείδηση, αφού η πολιτική τους έχει στείλει το λαό στην κόλαση. Καλλιέργησε αυταπάτες για δυνατότητα ανακούφισης του λαού χωρίς συγκρούσεις με το κεφάλαιο, αλλά και την εξουσία του, όπως και την ΕΕ. Πρόβαλε τη δυνατότητα επαναδιαπραγμάτευσης και μάλιστα ως μέσο αποτελεσματικότητας στην ανακούφιση του λαού, όταν σε όλη την ΕΕ εφαρμόζεται η ίδια πολιτική, είτε υπάρχει μνημόνιο είτε όχι. Δηλαδή πρόβαλε κάλπικες ελπίδες για λύσεις εδώ και τώρα, και το ίδιο κάνει και μετεκλογικά.

Οι άξονες που έβαλε για τη δημιουργία κυβέρνησης βρίσκονται μέσα στα πλαίσια της ΕΕ, δεν αποτελούν φιλολαϊκή διέξοδο, συγκαλύπτουν τη γενικευμένη αντιλαϊκή επίθεση των μονοπωλίων και των κομμάτων τους, τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως είναι η «Στρατηγική ΕΕ 2020» για την ανταγωνιστικότητα, πολιτικές που είναι ενσωματωμένες και στο μνημόνιο και στη δανειακή σύμβαση. Δηλαδή η αναφορά του στην «ανάγκη άμεσης ακύρωσης εφαρμογής των μέτρων του μνημονίου και ειδικότερα των επαίσχυντων εκείνων νόμων που περικόπτουν περαιτέρω μισθούς και συντάξεις» και στην «ακύρωση των νόμων που καταργούν στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα και ειδικότερα του νόμου που ορίζει ότι άμεσα στις 15 Μάη καταργείται η μετενέργεια και παύουν οι συλλογικές συμβάσεις», μπορεί και να σημαίνει μισθούς στο σημερινό άθλιο επίπεδο (όχι περαιτέρω μείωση»), δεν θέτει ζήτημα κατάργησης των ατομικών συμβάσεων κλπ. Επίσης η πρόταση για το χρέος σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι θα κληθούν και πάλι να πληρώσουν ένα μεγάλο μέρος του, για το οποίο δεν ευθύνονται, ενώ ο λαός έχει ανάγκη από τη διαγραφή του χρέους. Δεν κάνει λόγο για τις ιδιωτικοποιήσεις (μήπως επειδή είναι υπέρ της υγιούς επιχειρηματικότητας;). Και βεβαίως τη λύση την παραπέμπει στη ΕΕ, αφού εκτιμά ότι: «Η κρίση δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα, είναι κρίση ευρωπαϊκή και σε ευρωπαϊκό πλαίσιο πρέπει να αναζητηθεί λύση».

Επομένως, θα υπάρχουν αλλαγές και ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό, αλλά όχι ανατροπές σε όφελος του λαού. Είναι πολύ πιθανόν να δούμε νέους σχηματισμούς, πέρα από αυτά τα υποτιθέμενα νέα κόμματα που κατέβηκαν στις εκλογές (να μην ξεχνάμε ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν υπήρχαν πάντα, προήλθαν από την «Ενωση Κέντρου» και την ΕΡΕ αντίστοιχα), νέες συμμαχίες στη λογική «αριστερά - δεξιά», αναμόρφωση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα. Και εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ συμβάλλει τα μέγιστα, σπέρνοντας αυταπάτες.

πηγη: "Ρ"

Ι.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ!!!!!!!!!!

Η χτεσινή μέρα ήταν πράγματι η μέρα του ΣΥΡΙΖΑ καθώς η ηγεσία του περίμενε από καιρό τέτοια μεγαλεία: Να της ανατεθεί η εντολή να σχηματίσει την επόμενη αστική κυβέρνηση. Ενας αναλυτής μάλιστα είδε στην εξέλιξη ότι «κλείνει ο κύκλος του μεταπολέμου» που αρχίζει με την «πολιτικοστρατιωτική ήττα της Αριστεράς (...) το 1944-1949» και προσδιόρισε ότι «το νέο στοίχημα δεν είναι μια ανεύρετη ουτοπία, αλλά η υπεράσπιση του ζωτικού δημόσιου χώρου και η επινόηση ενός μοντέλου ανάπτυξης εμπνεόμενου από αξίες ενός ήπιου βίου» (σντουπ!!!).

***

Στα κείμενα, πάντως, εκεί δηλαδή όπου καταγράφεται ανεξίτηλα η θέση καθενός, ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να διακηρύσσει ότι «το μνημόνιο τέλειωσε», αλλά παράλληλα ζητά μορατόριουμ για το χρέος. Δηλαδή αναγνωρίζει το χρέος των καπιταλιστών σαν χρέος του λαού και ζητά χρόνο για να πληρωθεί αυτό το χρέος από το λαό. Η διαφορά του με τον Βενιζέλο είναι πως αυτός μιλά για ένα χρόνο παράταση κι εκείνοι γενικώς για παράταση του χρόνου αποπληρωμής.

Ο οπορτουνισμός τους δεν έχει όρια. Χαρακτηρίζουν το ΠΑΣΟΚ κόμμα του μνημονίου, αλλά δηλώνουν πως είναι δεκτός όποιος από το κόμμα του μνημονίου το ψήφισε μεν, δηλώνει όμως ότι είναι λάθος αυτή η πολιτική.

Την ώρα που μιλάνε για κυβέρνηση της αριστεράς για να διαχειριστεί την καπιταλιστική κρίση, επιμένουν να βάζουν στο λογαριασμό το ΚΚΕ που είναι Κομμουνιστικό Κόμμα, κόμμα δηλαδή που παλεύει για να γίνει η εργατική τάξη ικανή να ανατρέψει τους καπιταλιστές.

Οταν, όμως, τα πράγματα στριμώχνουν, αποκαλύπτουν πως το κύριο που τους ενδιαφέρει σ' αυτή τη φάση είναι να συκοφαντήσουν το ΚΚΕ ως αρνητή της ενότητας και να κεφαλαιοποιήσουν στις επόμενες εκλογές τη ροή απογοητευμένων του ΠΑΣΟΚ.

Την αγωνία του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να συμμερίζεται και μερίδα της αστικής τάξης με δηλώσεις που εκπλήσσουν. Δηλώνει καθαρά ότι θέλει ισχυρή κυβέρνηση, να 'χει χρόνο δικό της κι όποια να 'ναι.

Σ' αυτή τη ρότα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δώσει ήδη ευθέως τις διαβεβαιώσεις του στην αστική τάξη, ενώ το τμήμα δημοσίων σχέσεων διαρρέει πως η αστική τάξη έχει τρομάξει από την προοπτική μιας κυβέρνησης της αριστεράς.

Πράγματι, τρομαγμένος ο Μάνεσης απολύει κι άλλους, συμφωνώντας με το συνδικαλιστή του ΣΥΝ στο Βόλο που δήλωσε ότι κακώς απεργούν οι χαλυβουργοί. Τρομαγμένοι οι εργοδότες σε διάφορες εταιρείες υπογράφουν σύμβαση για μείωση μισθών των ιδιωτικών υπαλλήλων με βάση την πρόταση του συνδικαλιστή του ΣΥΝ Βασιλόπουλου. Τρομαγμένοι οι εφοπλιστές χειροκροτούν τον Καραγιαννάκη, επίσης συνδικαλιστή του ΣΥΝ, την ώρα που ζητά μείωση μισθών για τους μεταλλεργάτες της Ζώνης.

Τρομαγμένοι οι μέτοχοι της ΔΕΗ αξιώνουν να διακοπεί το ρεύμα στα εργατόσπιτα για να εισπραχτούν οι φόροι που σύμφωνα με τον Στρατούλη του ΣΥΝ είναι απαραίτητοι στην κυβέρνηση της αριστεράς.

Τρομαγμένοι οι τραπεζίτες προτείνουν στους υπερχρεωμένους μικρομεσαίους ρυθμίσεις με αυξημένα επιτόκια ώστε οι εθνικοποιημένες από την κυβέρνηση της αριστεράς τράπεζες (κι αυτό δήλωση Στρατούλη είναι) να έχουν κεφάλαια να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου.

***

Στο μεταξύ οι εργάτες έχουν γίνει ένα με το χώμα.

Είναι ακριβώς αυτή η στιγμή που μόνο ένα χέρι υπάρχει να τους σηκώσει: Είναι οι κομμουνιστές, τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ που παλεύουν στην πρώτη γραμμή. Σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα που ξετυλίγεται. Για τις 15 του μήνα αποφασίστηκε απεργία για τις συμβάσεις γιατί οι μειώσεις μισθών τσακίζουν τώρα. Το ίδιο και οι απλήρωτοι λογαριασμοί. Το ίδιο και οι απολύσεις. Ολα αυτά που με μνημόνιο και χωρίς μνημόνιο εφαρμόζονται με την άμεση βοήθεια των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ στα συνδικάτα του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού