Μ. Βόριδης προς ΣΥΡΙΖΑ: ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ '' Πάμε πακέτο''

 
Από τα νομοσχέδια της ΝΔ που έχει υπερψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, το πιο αποκαλυπτικό είναι αναμφίβολα αυτό για την επένδυση στο Ελληνικό, που λύνει τα χέρια των επιχειρηματικών κολοσσών για να κερδοφορήσουν από την αξιοποίηση της τεράστιας έκτασης και απ' τη συνολικότερη ανάπλαση του παραλιακού μετώπου με κριτήριο τα δικά τους συμφέροντα και όχι του λαού της Αττικής. 

Μπορεί λοιπόν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να σκυλοκαβγαδίζουν για τις ...ταμπέλες στην Ακρόπολη, την ίδια ώρα όμως «ενώνουν τις δυνάμεις τους» για τους στρατηγικούς σχεδιασμούς της αστικής τάξης.

 Και δεν είναι μόνο η Βουλή.

Ο κ. Μητσοτάκης, η παράταξή του και το Πολυτεχνείο

Φυσικά και οι αγώνες της παράταξης του κ.Μητσοτάκη στο Πολυτεχνείο (και για το Πολυτεχνείο) είναι γνωστοί. Γνωστότατοι:

Απ’ όταν ο Καραμανλής παραλάμβανε την διακυβέρνηση της χώρας από τον Φαίδωνα Γκιζίκη και ορκιζόταν ενώπιόν του, ενώπιον, δηλαδή, του ίδιου ανθρώπου που μετά τον Πολυτεχνείο και λόγω του Πολυτεχνείου διοριζόταν «Πρόεδρος της Δημοκρατίας» της χούντας. 

Απ’ όταν, ανήμερα της πορείας του Πολυτεχνείου (1980) δολοφονούνταν ο Κουμής και η Κανελλοπούλου. Και από τη θέση που κάθεται σήμερα ο Μητσοτάκης, ο τότε πρωθυπουργός Ράλλης αθώωνε την Αστυνομία, λέγοντας για τους φόνους: «Και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σπάθην κρατεί στα χέρια του για να αμυνθεί εναντίον των δαιμόνων. Δεν κρατεί άνθη»….

Απ όταν ο άλλος αρχηγός της παράταξης του Μητσοτάκη, ο Αβέρωφ, δήλωνε (Επίκαιρα, 10/5/1979) για το Πολυτεχνείο: “…Δεν είμαι διατεθειμένος λόγω επιμόνου συνθηματολογίας, λόγω ανύπαρκτων «πολυαρίθμων νεκρών», να βοηθήσω και εγώ στην θεσμοποίηση μια ψεύτικης ιστορίας…”.

Απ΄όταν ο σημερινός αντιπρόεδρος του Μητσοτάκη, ο Γεωργιάδης, επαναλάμβανε – με πάθος – τα του Αβέρωφ μόλις προ διετίας, ενώ ήδη από την εποχή του ΛΑΟΣ διατράνωνε:

“Δεν αντέχω τα παραμύθια. Δεν υπήρξε ούτε ένας νεκρός στο Πολυτεχνείο. Ούτε ένας”…

Απ’ όταν τα “μπουμπούκια” της βασιλοχουντικής Εθνικής Παρατάξεως του ’77 ενσωματώνονταν το 1981 στην ΝΔ και βουλευτής του κόμματος του οποίου προίσταται σήμερα ο Μητσοτάκης, εκλέγετο ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της “Εθνικής Παράταξης”, ο Σπύρος Θεοτόκης.

Κι απ’ όταν ο σημερινός υπουργός του Μητσοτάκη, ο Βορίδης, τον Μάρτη του 1985, παραλάμβανε από τον καταδικασμένο σήμερα ναζί Μιχαλολιάκο την ηγεσία της νεολαίας ΕΠΕΝ, του κόμματος, δηλαδή, του δικτάτορα Παπαδόπουλου.

Θα το επαναλάβουμε: Οι αγώνες της παράταξης του κ. Μητσοτάκη (και) για το Πολυτεχνείο, είναι – δυστυχώς για τον κ. Μητσοτάκη – γνωστότατοι… 

πηγή ημεροδρομος

Νίκος Μπογιόπουλος: Κύριε Βενιζέλε, ντρέπεστε λιγουλάκι;

Στις 17 Αυγούστου 1982 ψηφιζόταν στη Βουλή ο νόμος για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης. Τότε το ΠΑΣΟΚ έλεγε αυτά:

Σήμερα το ΠΑΣΟΚ συγκυβερνά με αυτόν:

Ο Αθανάσιος Πλεύρης, βουλευτής της ΝΔ, με τον φασίστα μπαμπά του, τον συνεργάτη της χούντας και ιδρυτή του φασιστικού μορφώματος της «4ης Αυγούστου»

O Θάνος Πλεύρης αγωνιά για τα παιδιά των ….δεξιών οικογενειών

Ηχητικό 1

Ποιός ήταν «σύντροφος» του Θάνου Πλεύρη το…1940;

 Ηχητικό 2

Σήμερα το ΠΑΣΟΚ συγκυβερνά με αυτόν:

Ο Μάκης Βορίδης, υπουργός της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, όταν το 1985 ως πρόεδρος της νεολαίας της ΕΠΕΝ – δηλαδή του κόμματος του δικτάτορα Παπαδόπουλου – περιπολούσε στα Πανεπιστήμια κρατώντας ανα χείρας αυτοσχέδια τσεκούρια…

Ο Μάκης Βορίδης το 2005 σε εκδήλωση του κόμματος του Λεπέν στη Γαλλία…

Σήμερα το ΠΑΣΟΚ συγκυβερνά με αυτόν:

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ και πρωην υπουργός της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, ο Αδ.Γεωργιάδης, σε στιγμές τηλεοπτικών περιπτύξεων με τον φασίστα μπαμπά του Θανούλη Πλεύρη, Κώστα Πλεύρη.

Φυσικά είναι γνωστόν ότι το ΠΑΣΟΚ εκπροσωπεί εκ γενετής το «άλλα λέω, άλλα εννοώ, άλλα κάνω κι άλλα πιστεύω». Φυσικά είναι γνωστό ότι η μετάλλαξη αποτελούσε προσδιοριστικό του ΠΑΣΟΚ το οποίο ήταν καταγεγραμμένο στην ίδια τη ληξιαρχική πράξη γεννήσεως του. Φυσικά είναι γνωστό ότι όποιος θέλει να αναζητήσει στο ιθύνοντα νου όλης αυτής πορείας θα πρέπει να επιστρέψει στον ίδιο τον Αντρέα Παπανδρέου.

Βλέποντας ωστόσο την αποτύπωση αυτής της μετάλλαξης καταγεγραμμένη στατικά ανάμεσα στις δυο αυτές χρονικές στιγμές, τότε που το ΠΑΣΟΚ ψήφιζε τον νόμο για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και σήμερα που το ΠΑΣΟΚ συγκυβερνάει με όλο αυτό το «χιταριό», σήμερα που το ΠΑΣΟΚ… γιορτάζει την 28^η Οκτωβρίου μαζί με τον «ΕΑΜοφάγο» Πλεύρη και παρέα με την υπόλοιπη πολιτική «κοπριά», το ερώτημα τίθεται αντικειμενικά: Κύριε Βενιζέλε, ντρέπεστε λιγουλάκι;

Πηγή: Ημεροδρόμος

 

Η ρ/φ Ελληνοφρένεια της 6ης & 7ης Οκτωβρίου 2014

Στον αέρα του realfm 97,8 οι πρωταγωνιστές της «Ελληνοφρένειας», Θύμιος Καλαμούκης και Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης.

Ακούστε την εκπομπή:

 

 

 

Link:

Ελληνοφρένεια 06.10.2014

 

Link:

Ελληνοφρένεια 07.10.2014

 

 

Πηγή: ellinofreneiafm.gr

 

ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ: Λειτουργούν στο όριο με τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό!!!

Την τελευταία δεκαετία συνταξιοδοτήθηκαν πάνω από 17.000 γιατροί και εργαζόμενοι, ενώ όσοι παραμένουν υποχρεώνονται σε εντατικοποίηση, με μισθούς πείνας

Γελοιογραφία: Kalio

Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση προωθεί την «αξιολόγηση», στοχοποιώντας τους εργαζόμενους για το σημερινό χάλι στην Υγεία, τα δημόσια νοσοκομεία λειτουργούν κυριολεκτικά στο όριο ασφαλείας, εξαιτίας της τεράστιας έλλειψης σε προσωπικό. Οσοι γιατροί και νοσηλευτές έχουν απομείνει να δουλεύουν, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να προσφέρουν υπηρεσίες στους ασθενείς.

Τη δραματική μείωση του προσωπικού στα νοσοκομεία, επαληθεύουν τα στοιχεία που φέρνει στη δημοσιότητα το «Ριζοσπάστης». Σύμφωνα με αυτά, το προσωπικό στα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντρα Υγείας μειώθηκε κατά 17.000 άτομα την τελευταία δεκαετία, εξαιτίας των συνταξιοδοτήσεων και του παγώματος των προσλήψεων.

Μόνο τον τελευταίο χρόνο -μεταξύ 2012 και 2013- το προσωπικό, όπως φαίνεται και στο σχετικό Πίνακα, μειώθηκε κατά 4.098 άτομα, εκ των οποίων 1.572 είναι νοσηλευτικό προσωπικό, 1.179 διοικητικοί και τεχνικοί υπάλληλοι και 778 γιατροί. Οι περισσότερες αποχωρήσεις προέρχονται απ' τα νοσοκομεία (4.046), καθώς το προσωπικό των κέντρων Υγείας -όπως φαίνεται και στον Πίνακα- παραμένει σχεδόν σταθερό. Μια απ' τις βασικές παρενέργειες των ελλείψεων προσωπικού είναι τα 150 κρεβάτια Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) που παραμένουν σταθερά κλειστά την τελευταία εικοσαετία.

 

Από μια καταμέτρηση του προσωπικού των εποπτευομένων απ' το υπουργείο Υγείας δομών, που έγινε το 2005 (παρουσιάστηκε στις 28.11.2005), στα νοσοκομεία και στα κέντρα Υγείας υπηρετούσαν 98.869 άτομα και με τους στρατιωτικούς και πανεπιστημιακούς ανέρχονταν σε 100.165. Δηλαδή, οι δημόσιες δομές Υγείας -στις οποίες πια περιλαμβάνονται και τα πέντε νοσοκομεία του ΙΚΑ που εντάχτηκαν στο δημόσιο σύστημα Υγείας- έχουν χάσει κοντά στους 19.000 εργαζόμενους (100.165 - 81.821 = 18.344) την τελευταία δεκαετία.  

 

Στον «Ευαγγελισμό», λόγω έλλειψης προσωπικού, είναι κλειστά τα μισά απ' τα 30 κρεβάτια στη ΜΕΘ

 

Σταγόνα στον ωκεανό των ελλείψεων

 

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των Ομοσπονδιών των γιατρών (ΟΕΝΓΕ) και εργαζομένων (ΠΟΕΔΗΝ), απ' τα νοσοκομεία σήμερα λείπουν 6.000 γιατροί και τουλάχιστον 25.000 νοσηλευτές και υπόλοιπο προσωπικό, προσμετρώντας και τομείς όπως η καθαριότητα, η φύλαξη και η εστίαση.

Με βάση την καταμέτρηση του 2005 και την κατάσταση που υπάρχει σήμερα στα δημόσια νοσοκομεία, ο αντιπρόεδρος της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ), Σωτήρης Ζώτος, εκτίμησε την περασμένη Πέμπτη ότι «το σύστημα θα κάτσει απότομα», καθώς 3.000 γιατροί είναι πάνω από 60 χρονών και αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, μεταξύ του 2004 και 2014 τα αριθμητικά δεδομένα για τους γιατρούς είναι τα εξής εξής: Οι ειδικευμένοι μειώθηκαν σε 9.285 από 11.953 και οι ειδικευόμενοι αυξήθηκαν σε 9.607 από 7.935. Επίσης, αυξήθηκαν οι επικουρικοί σε 1.379 από 662 και οι πανεπιστημιακοί σε 1.305 από 1.128.

Με βάση τα στοιχεία της ΠΟΕΔΗΝ, το αμέσως επόμενο διάστημα θα συνταξιοδοτηθούν 5.000 εργαζόμενοι, κυρίως νοσηλευτικό προσωπικό. Κι ενώ διαμορφώνεται αυτή η εκρηκτική κατάσταση, ο υπουργός Υγείας, Μάκης Βορίδης, ανακοίνωσε (30.6.2014) μόλις 2.950 προσλήψεις! Απ' αυτές 682 είναι γιατροί, 1.300 νοσηλευτικό προσωπικό, 200 για πληρώματα του ΕΚΑΒ, 200 παραϊατρικό προσωπικό και 150 για μονάδες ψυχικής Υγείας. Είναι χαρακτηριστικό 370 γιατροί είχαν κριθεί για πρόσληψη -μαζί με άλλους 930- απ' το 2011 αλλά «κόπηκαν» μαζί με τις περικοπές. Πρόκειται δηλαδή για σταγόνα στον ωκεανό των ελλείψεων.

 

Εντατικοποίηση με οικονομική εξαθλίωση

 

Ετσι, λοιπόν, οι εργαζόμενοι για να αντεπεξέλθουν στην αυξημένη -λόγω και της υπολειτουργίας του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (ΠΕΔΥ)- προσέλευση στα δημόσια νοσοκομεία υποβάλλονται σε εντατικοποίηση της εργασίας.

Ταυτόχρονα, όμως, έχουν να αντιμετωπίσουν και άγριες περικοπές στις αποδοχές τους: Απ' το 2009 οι δαπάνες μισθοδοσίας μειώθηκαν από 3,5 δισ. ευρώ σε 2,5 δισ. ευρώ το 2013. Δηλαδή, οι αποδοχές τους είχαν σταθερό ετήσιο ρυθμό μείωσης 8%, που σημαίνει ότι την τετραετία 2009-2013 έχασαν κοντά στο 1 δισ. ευρώ. Μ' άλλα λόγια, κάθε εργαζόμενος έχασε κοντά στις 12.500 ευρώ και στο τέλος του 2014 θα μετράει απώλειες κοντά στις 14.500 ευρώ.

Εκτός απ' τις απώλειες στους μισθούς, οι εργαζόμενους έχουν να αντιμετωπίσουν και την οικονομική θηλιά της κυβέρνησης στις λειτουργικές δαπάνες των νοσοκομείων. Από 5 δισ. ευρώ το 2009 έπεσαν σε 1,862 δισ. ευρώ το 2013 και αναμένεται να διαμορφωθούν σε 1,540 το 2014. Πρόκειται για μείωση 69,2% (!) συνολικά στην τετραετία ή η από χρόνο σε χρόνο σταθερή μείωση ήταν 21% (!!).

Η θηλιά της λιτότητας οδηγεί τα νοσοκομεία σε απορρύθμιση, όπως συνέβη με το ΚΑΤ, που δήλωσε αδυναμία εκτέλεσης των τακτικών χειρουργείων και χρειάστηκε έκτακτη επιχορήγηση για να λειτουργήσει. Ταυτόχρονα, σωρεύει νέα χρέη που προστίθενται στα παλιά. Μέχρι την 31.3.2014 οι ληξιπρόθεσμες και οι ανεξόφλητες οφειλές προς τρίτους ανέρχονταν σε 2,25 δισ. ευρώ.

Χωρίς θεραπεία καρκινοπαθείς στη Λάρισα

 

Την καταγγελία ασθενών που πάσχουν από καρκίνο της ουροδόχου κύστης δημοσιοποιεί το Εργατικό Κέντρο Λάρισας. Σύμφωνα με την καταγγελία, σε αρκετούς πάσχοντες από τη συγκεκριμένη νόσο έχει σταματήσει η θεραπεία των 6 εγχύσεων που κάνουν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας (αντίστοιχη της χημειοθεραπείας), λόγω της έλλειψης του σχετικού φαρμάκου (BCG), γεγονός που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην επανεμφάνιση του καρκίνου! Το Εργατικό Κέντρο Λάρισας ζητά την άμεση κάλυψη των κενών σε γιατρούς, φάρμακα και υλικά για την κάλυψη όλων των αναγκών.

Πηγή: Ριζοσπάστης

Κυβερνητικός Ανασχηματισμός: Για μια κυβέρνηση πιο αποτελεσματική στην αντιλαϊκή πολιτική

 {Γελοιογραφία: ΚΥΡ}

 

   Μετά από μια ονοματολογία δύο και πλέον βδομάδων και με μπόλικες φανφάρες ανακοινώθηκε την προηγούμενη Δευτέρα το νέο Υπουργικό Συμβούλιο. Οπως και οι προηγούμενοι, έτσι και αυτός ο κυβερνητικός ανασχηματισμός αποσκοπεί στη διαμόρφωση κυβέρνησης ικανής να υλοποιήσει, με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο, προαποφασισμένα αντιλαϊκά μέτρα, να πάρει και νέα, στο πλαίσιο των στόχων της καπιταλιστικής ανάκαμψης και των μνημονίων διαρκείας της ΕΕ, που προωθούνται σε βάρος του λαού.

   Ταυτόχρονα, είναι σαφές ότι δεν ήταν ένας συνηθισμένος ανασχηματισμός, σαν αυτούς που πραγματοποιούν συχνά οι κυβερνήσεις αντικαθιστώντας υπουργούς και υφυπουργούς, καθώς η όλη διαδικασία σχηματισμού της νέας κυβέρνησης ήταν ενταγμένη και στις υπό εξέλιξη διεργασίες αναπαλαίωσης του πολιτικού σκηνικού και διαμόρφωσης νέων συμμαχιών, στις κολεγιές ανάμεσα στα αστικά κόμματα, αλλά και στην επιδίωξη αριθμητικής ενίσχυσης της κυβερνητικής πλειοψηφίας με τους «ανεξάρτητους βουλευτές», οι οποίοι αυξάνονται μετά τις αποσκιρτήσεις από ΑΝΕΛ και ΔΗΜΑΡ, προκειμένου να υπηρετηθεί ο στόχος σταθερών κυβερνήσεων εντός ΕΕ.

Διεύρυνση της στήριξης μπρος σε κρίσιμα μέτρα

   Πρόκειται για μια γενικότερη διαδικασία που θα αξιοποιηθεί, με σαφή στόχο τη διεύρυνση της κοινοβουλευτικής στήριξης της κυβέρνησης. Αλλωστε, διάφορα αστικά επιτελεία σημειώνουν με νόημα το φαινόμενο των δύο δεκάδων «ανεξάρτητων» βουλευτών, ενώ παράλληλα γίνεται κακός χαμός στη ΔΗΜΑΡ και τους ΑΝΕΛ, που επίσης έχουν σημαντικό αριθμό βουλευτών. Από εκεί θα γίνει προσπάθεια άντλησης ψήφων ώστε να υπερψηφιστούν κρίσιμα νομοσχέδια που έρχονται στο αμέσως επόμενο διάστημα στη Βουλή (π.χ. για τη «μικρή ΔΕΗ», τους αιγιαλούς, το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας - Αττικής και Θεσσαλονίκης, τις εφοδιαστικές αλυσίδες «logistics», την περαιτέρω μείωση του εγγυημένου περιθωρίου κέρδους των φαρμακοποιών, κ.ά.). Αλλά έχουν δει το φως της δημοσιότητας και εκτιμήσεις για εξάντληση της τετραετίας από την κυβέρνηση, που σημαίνει προσπάθεια εκλογής του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας την άνοιξη του 2015 από την παρούσα Βουλή με 180 βουλευτές, λένε ότι μπορεί να επιτευχθεί, αν φυσικά δεν οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές νωρίτερα, το φθινόπωρο, όπως διαχέεται.

   Προφανώς, ο ανασχηματισμός πήρε υπόψη του και εκλογικά κριτήρια ή κυρίως κριτήρια λαϊκού ερείσματος της κυβέρνησης, απομακρύνοντας υπουργούς που η παρουσία τους δυσκόλευε τη διαμόρφωση συμμαχιών με ορισμένα τμήματα κυρίως μεσαίων στρωμάτων. Επίσης, στελέχη υπουργοποιήθηκαν με κριτήριο τη δυνατότητά τους να απευθύνονται σε λαϊκά στρώματα με συγκεκριμένα ιδεολογικά χαρακτηριστικά της λεγόμενης «λαϊκής δεξιάς». Ομως, δεν πρέπει να υπάρχουν βιασύνες στις ερμηνείες, παρά τις μονοδιάστατες εξηγήσεις που δίνονται από μερίδα του αστικού Τύπου περί «λαϊκιστών» και «μεταρρυθμιστών» που συνυπάρχουν στην ίδια κυβέρνηση. Χρειάζεται καλύτερα να αναζητηθεί η παρέμβαση κύκλων του κεφαλαίου, αλλά και διεθνών παραγόντων σε αυτό τον ανασχηματισμό, που προφανώς είχε ευρύτερο χαρακτήρα από τους συνηθισμένους.

Στοχευμένη ονοματολογία και εκλογολογία

   Η προσπάθεια της λεγόμενης αμφίπλευρης διεύρυνσης της ΝΔ εξυπηρετείται από το γεγονός ότι στην κυβέρνηση διατηρούνται ή αναβαθμίζονται στελέχη που προέρχονται από τη λεγόμενη «φιλελεύθερη κατεύθυνση» στο εσωτερικό της ΝΔ, που εκφράζονται κυρίως από όσους είχαν συσπειρωθεί γύρω από την Ντ. Μπακογιάννη στην εσωτερική αναμέτρηση για την προεδρία του κόμματος αλλά εκφράζονται και από τον Δ. Αβραμόπουλο. Τόσο με τη διατήρηση στη θέση του του Κυρ. Μητσοτάκη όσο και με την τοποθέτηση του Γιάννη Λαμπρόπουλου ως υφυπουργού Αμυνας, που στις εσωκομματικές εκλογές του 2009 είχε στηρίξει την Ντόρα Μπακογιάννη και όχι τον Σαμαρά για την προεδρία του κόμματος, ενώ ένα χρόνο μετά, στις τοπικοδιοικητικές εκλογές του 2010, είχε στηρίξει τον «αντάρτη» υποψήφιο περιφερειάρχη Πελοποννήσου Πέτρο Τατούλη, έναντι του εκλεκτού της ΝΔ στην ίδια περιφέρεια, Δημήτρη Δράκου.

   Ενώ ταυτόχρονα αναβαθμίζονται και στελέχη που προέρχονται από τη λεγόμενη «λαϊκή δεξιά» (π.χ. Γιακουμάτος, Βορίδης, Ντινόπουλος).

{Γελοιογραφία: Κώστας Γεωργιάδης}

  Βέβαια, όλη αυτή η ονοματολογία, η παραφιλολογία για το ποιος ικανοποιήθηκε γενόμενος υπουργός και ποιος δυσαρεστήθηκε απομακρυνόμενος από την κυβέρνηση, η ανατροφοδοτούμενη φημολογία για πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο (που πιθανόν στόχο έχει την επαγρύπνηση και συσπείρωση στελεχών και ψηφοφόρων των κομμάτων της συγκυβέρνησης), αντικειμενικά αξιοποιούνται και λειτουργούν αποπροσανατολιστικά για το λαό, στρέφουν την προσοχή στα επουσιώδη, παρασέρνοντας τη συζήτηση μακριά από τη μήτρα των αντιλαϊκών μέτρων, την εξουσία των μονοπωλίων, την πολιτική που εξυπηρετεί το μεγάλο κεφάλαιο, την ΕΕ.

 {Γελοιογραφία: ΚΥΡ}

Ανοίγματα ανασύνθεσης

   Μια σημασία έχουν οι ακόλουθες υπουργοποιήσεις έτσι όπως αντανακλούν συγκεκριμένες κινήσεις ανασύνθεσης του αστικού πολιτικού σκηνικού.

   Η σύνθεση του κυβερνητικού σχήματος επιδρά άμεσα και στον «κυβερνητικό εταίρο» της ΝΔ, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ/Ελιά, και γενικότερα στις διεργασίες για την κεντροαριστερά. Ετσι, έγινε προσπάθεια να αντιμετωπισθούν προβλήματα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ υπουργοποιώντας στελέχη που δεν είναι φίλα προσκείμενα στον Ευ. Βενιζέλο, όπως ο Ντόλιος.

   Ενδιαφέρον έχει και η υπουργοποίηση του Ανδρέα Λοβέρδου, ανεξαρτητοποιημένος παλαιότερα από το ΠΑΣΟΚ και επανακάμψας τώρα στο ΠΑΣΟΚ - Ελιά. Διόλου τυχαία η επιστροφή του συνδυάστηκε και με πόστο, το δε αλισβερίσι που εκτιμάται ότι προηγήθηκε εντάσσεται στη γενικότερη διαδικασία αναπαλαίωσης της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας και αποτυπώνει τη συνολικότερη προσπάθεια διεύρυνσης της κοινοβουλευτικής στήριξης της κυβέρνησης.

Κινήσεις όλες για τη θωράκιση του αστικού πολιτικού συστήματος, με εξασφάλιση κάθε είδους εφεδρειών (κομματικών μηχανισμών ή και στελεχών κατά μόνας, όπως και εξωκοινοβουλευτικών παραγόντων) ώστε να διασφαλίζονται σταθερές αστικές κυβερνήσεις. Σχήματα που θα ενσωματώνουν λαϊκά στρώματα έχοντας τη στήριξη ή έστω την ανοχή τους για παραπέρα εφαρμογή της πολιτικής του ευρωμονόδρομου.

 {Γελοιογραφία: Πέτρος Ζερβός}

Αλλα πρόσωπα - ίδια πολιτική

   Προφανώς, η ανθρωπογεωγραφία του αστικού πολιτικού κόσμου, οι παραγοντισμοί του μηδαμινή σημασία έχουν για τη σκληρή καθημερινότητα των λαϊκών νοικοκυριών.

   Είναι παραπλανητική για το λαό η άποψη ότι οι αλλαγές στα πρόσωπα της κυβέρνησης και ιδιαίτερα σε αυτά του οικονομικού επιτελείου συνδέονται με αλλαγή πολιτικής και την ανακούφιση του λαού. Αλλαγές στο μείγμα διαχείρισης πιθανόν να υπάρξουν, δε θα ανακόψουν την πορεία εφαρμογής της αντιλαϊκής πολιτικής, η οποία δρομολογείται μέσω των ήδη νομοθετημένων μέτρων που τώρα θα αρχίσουν να εφαρμόζονται, άλλων που θα παρθούν στο πλαίσιο της συμφωνίας με την τρόικα, αλλά και της εποπτείας της ΕΕ και είναι προαπαιτούμενα για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, δηλαδή της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

  Αυτό υπηρετούν όλοι οι επιμέρους στόχοι της κυβέρνησης, όπως προβάλλονται και επαναλαμβάνονται διαρκώς σε όλους τους τόνους: Η περιλάλητη αναδιάρθρωση του χρέους, που θα το μειώσει, λένε (ώστε να απελευθερωθούν κονδύλια για νέες επιδοτήσεις προς το μεγάλο κεφάλαιο), οι πολυδιαφημισμένες διορθώσεις κάποιων «αδικιών» (μέτρα διαχείρισης της ακραίας φτώχειας συν νέες φορομειώσεις για τους μεγαλοεπιχειρηματίες), η τόνωση των επενδύσεων και των εξαγωγών (και με μέτρα παραπέρα μείωσης του «κόστους παραγωγής» για τους επιχειρηματικούς ομίλους, όπως στην τιμή του ρεύματος και των ασφαλιστικών εισφορών). Ολα για να εξυπηρετηθούν τα μονοπώλια, να ξεπεράσουν την κρίση τους με τις μικρότερες δυνατές απώλειες, να ανοιχτούν σε νέα πεδία κερδοφορίας.

  Θυμίζουμε ότι και το «Αναπτυξιακό Σχέδιο» που ανακοίνωσε πρόσφατα ο πρωθυπουργός προβλέπει πολυεπίπεδες καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις προς ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων, στοχευμένες παρεμβάσεις (νέες φοροελαφρύνσεις και εισφοροελαφρύνσεις, μισθούς πείνας για τους εργαζόμενους και ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα, απελευθερώσεις αγορών, ιδιωτικοποιήσεις) σε χρυσοφόρους για το μεγάλο κεφάλαιο τομείς: Τουρισμός. Πρωτογενής τομέας αγροτικής παραγωγής και μεταποίησης. Ενέργεια και περιβάλλον. Ερευνα και τεχνολογία. Logistics, διαμετακομιστικό εμπόριο και συνδυασμένες μεταφορές. Φαρμακευτική βιομηχανία. Ναυτιλία. Βιομηχανία ορυκτού πλούτου και μετάλλων. Βιομηχανία εμπορεύσιμων υπηρεσιών. Εταιρείες τεχνολογίας. Πολιτισμός. Εκμετάλλευση ενεργειακών αποθεμάτων της χώρας. Ναυπηγεία. Κλάδοι όπου κρίνουν ότι υπάρχουν στην Ελλάδα «συγκριτικά πλεονεκτήματα» έναντι των άμεσων ανταγωνιστών τους και επομένως το μεγάλο κεφάλαιο «με την εξασφάλιση των κατάλληλων συνθηκών» μπορεί να θησαυρίζει εδώ για δεκαετίες μπροστά.

Αλλωστε, και η δημοσιοποίηση μεσοβδόμαδα της έκθεσης του ΔΝΤ για την Ελλάδα ξεκαθάρισε ότι τα αντιλαϊκά - φιλομονοπωλιακά μέτρα θα συνεχιστούν με μεγαλύτερη ένταση, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το Ασφαλιστικό και τα Εργασιακά. Μάλιστα, το Ταμείο διαπίστωσε «μεταρρυθμιστική κόπωση» της κυβέρνησης και στη βάση αυτή ο Σαμαράς ζητά από το νέο Υπουργικό Συμβούλιο να είναι «στο πόδι» 24 ώρες το 24ωρο και «δουλειά - δουλειά - δουλειά».

 {Γελοιογραφία: Γιάννης Καλαϊτζής}

Να μην «τσιμπήσει» ο λαός

   Μέσα σε αυτό το ομολογουμένως δαιδαλώδες σκηνικό, ο λαός δεν πρέπει να «τσιμπήσει». Να μη δείξει ανοχή στους ελιγμούς της κυβέρνησης, στον ανασχηματισμό και τη συνολικότερη αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, στην κινούμενη άμμο του - παγίδα για λαϊκές συνειδήσεις. Ολες οι αστικές κυβερνήσεις υπηρετούν τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, που είναι αντιλαϊκός, ανεξάρτητα από το πώς διαμορφώνεται κάθε φορά το μείγμα της διαχείρισης.

   Αυτό που χρειάζεται σήμερα ο λαός είναι οργάνωση της λαϊκής πάλης, με δυνατό εργατικό, λαϊκό κίνημα σε αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, με ισχυρή Λαϊκή Συμμαχία και δυνατό ΚΚΕ, με στόχο την εργατική, λαϊκή εξουσία, που θα αποδεσμεύσει τη χώρα από την ΕΕ, θα διαγράψει μονομερώς το χρέος, θα κοινωνικοποιήσει τα μονοπώλια. Σε αυτόν το δρόμο μπορούν να μπαίνουν και καθημερινά εμπόδια, να καθυστερούν και να ανατρέπονται αντιλαϊκές αποφάσεις.

Πηγή: Ριζοσπάστης