ΚΝΕ: Πάλι μια απ' τα ίδια; {Video}

Ένα νέο χιουμοριστικό σποτ, ανέβασε η ΚΝΕ στο διαδίκτυο. «Καμιά κυβέρνηση στα πλαίσια της ΕΕ και του συστήματος της κρίσης, της φτώχειας και της ανεργίας δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις δικές μας ανάγκες» σημειώνει η ΚΝΕ, στο σποτ, τονίζοντας ότι «Παλεύουμε για την ζωή που μας αξίζει, με δυνατό ΚΚΕ παντού! Για τις δικές μας ανάγκες, τη δικιά μας ζωή, το δικό μας μέλλον».

ΑντιΚΚΕ: Πανούσης από ναφθαλίνη!!!

Είναι ορισμένοι άνθρωποι που είναι τόσο γραφικοί που δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθεί κανείς μαζί τους. Όταν όμως φτάνουν στο σημείο να εξοργίζουν ακόμα και τους ψυχραιμότερους, δεν μπορούμε να μην πούμε μια κουβέντα. 

Ο λόγος για τον Τζίμη Πανούση, ο οποίος αντικομμουνιστής ξεκίνησε, αντικομμουνιστής συνεχίζει και δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφιβάλλουμε ότι έτσι θα συνεχίσει την καριέρα του. 

Ο Τζίμης Πανούσης, λοιπόν, (ξανά) κατηγορεί το ΚΚΕ με ένα συνονθύλευμα μύδρων και λάσπης, χρεώνοντας του την ευθύνη για την κατάσταση που ζει ο λαός.

Ξερνάει οχετό και συκοφαντία μιλώντας για τον «πληρωμένο με τον Ριζοσπάστη στον ώμο που καταστρέφει τις συνελεύσεις των εργατών» (!) μέχρι το ότι «φταίει το ΚΚΕ» γιατί τάχα «δεν αντιδρά στο 800άρι». Και όταν του επισημαίνεται ότι, Τζιμάκο, εσύ που λες ότι το ΚΚΕ δεν αντιδρά, ξέρεις ότι έχει πανελλαδικό συλλαλητήριο το ΠΑΜΕ την 1η Νοέμβρη;, εκεί τι απαντά ο «αμερόληπτος», «αριστερός», «αγωνιστήϛ», «μπροστάρης» τιμητής του ΚΚΕ; Ότι «το ΚΚΕ πρέπει να κάνει παραπάνω»! Τελικά, το ΚΚΕ κάνει λίγα και πρέπει να κάνει παραπάνω; Δεν κάνει τίποτα, δεν αντιδρά; Ευθύνεται εξολοκλήρου; Δεν απαντά ο Τζίμης Πανούσης. Και δεν απαντά γιατί ο ...καημένος μπερδεύεται. Δεν καταλαβαίνει ο ίδιος και ότι αντιφάσκει και ότι με τα ίδια του τα λόγια «καρφώνεται» πως η μόνη αποστολή που έχει είναι ο αντικομμουνισμός. Αυτά ξέρει να λέει, αυτά λέει. Εξάλλου μέχρι σήμερα δε βγήκε ζημιωμένος... 

Και για κερασάκι, ο Τζίμης Πανούσης, φτάνει στο σημείο να λέει ότι το ΚΚΕ είναι «φασίστες, δεν έχουν σχέση με το κίνημα», «το ΚΚΕ έχει κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά»... Τον βρήκαμε τον ένοχο, στην αντιεπιστημονική θεωρία των «δύο άκρων», όπως τον είχε βρει και τη δεκαετία του '30 και η γερμανική σοσιαλδημοκρατία με τη γνωστή ιστορική συνέχεια... 

Τι να κάνουμε Τζιμάκο... Αλλιώς σκέφτεται ο χορτάτος και αλλιώς ο πεινασμένος. Εσένα η θέση σου είναι με εκείνους που λέτε τα ίδια, κάτι χρυσαυγίτες που λένε ότι φταίνε -γενικώς και αορίστως τα κόμματα- και τους ιδεολογικούς τους προγόνους που και στο παρελθόν έλεγαν ότι «αν δε φύγουν τα κόμματα είμαστε χαμένοι, να φύγουν όλα τα κόμματα», αλλά όταν έλεγαν «κόμματα» εννοούσαν το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές. Και έφυγαν τα κόμματα: Κάποια, όπως το ΚΚΕ και οι κομμουνιστές που χλευάζεις Τζιμάκο, έφυγαν για τη Μακρόνησο και τη Γυάρο, κάποια άλλα για το Παρίσι και κάποια δεν έφυγαν ποτέ. 

Και εις ανώτερα Τζιμάκο. 

Εμείς θα σου αφιερώσουμε, ξανά, ένα από τα δικά σου τραγούδια: «Ο τέντζερης της επανάστασης έχασε το καπάκι κύλησε από μόνος του κι έπεσε στο χαντάκι».


Πηγή: 902.gr

Θανάσης Παφίλης: Τοποθέτηση στη Βουλή για τα οικονομικά των κομμάτων

 

Ονομαστική ψηφοφορία για τα άρθρα 5 και 7 που αναφέρονται στην οικονομική ενίσχυση κομμάτων μέσω κουπονιών και στη χρηματοδότηση κομμάτων από επιχειρήσεις θα διεξαχθεί αύριο Πέμπτη το μεσημέρι, ενώ τα υπόλοιπα άρθρα του νομοσχεδίου για τα οικονομικά των κομμάτων υπερψηφίστηκαν κατά πλειοψηφία. 

Τοποθετήσεις επί των άρθρων έγιναν το πρωί της Τετάρτης στη συζήτηση του νομοσχεδίου που νομιμοποιεί τη χρηματοδότηση των κομμάτων από τις επιχειρήσεις και επιβάλλει πλήρες φακέλωμα των μελών και των φίλων τους.

Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε επί της αρχής από τους βουλευτές της συγκυβέρνησης (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) και τη ΔΗΜΑΡ, ενώ -με εξαίρεση το ΚΚΕ- τα κόμματα της αντιπολίτευσης δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν επιμέρους άρθρα, που όμως εξυπηρετούν τη βασική του φιλοσοφία.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης τόνισε στην κατ' άρθρο συζήτηση ότι το νομοσχέδιο αποτελεί πράγματι τομή, αλλά σε «αντιδραστική κατεύθυνση», κατ' επιταγή των κατευθύνσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναδεικνύοντας τους στόχους του νομοσχεδίου, επισήμανε ότι «προσπαθούν να αλλοιώσουν το χαρακτήρα των κομμάτων». Πρόσθεσε ότι το επόμενο βήμα θα είναι η παρέμβαση στη λειτουργία των κομμάτων, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες της ΕΕ.

Παρουσιάζοντας συγκεκριμένα παραδείγματα, όπως η θεσμοθέτηση των «λόμπι» μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο, ξεκαθάρισε ότι η διαπλοκή και η διαφθορά είναι συστατικό του συστήματος και έχουν νομιμοποιηθεί.

Σε σχέση με το ΚΚΕ, ξεκαθάρισε ότι ελέγχεται αυστηρά από ορκωτούς λογιστές και δεν πρόκειται να δεχθεί να φακελώνονται οι άνθρωποι που το ενισχύουν. Όπως είπε, νόμιμο είναι να μπορεί ο καθένας που πιστεύει σε ένα κόμμα να το στηρίζει και οικονομικά.

Ο Θανάσης Παφίλης απευθύνθηκε σε αυτούς που δηλώνουν ότι διαφωνούν με την καταγραφή των κουπονιών, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, και να καταθέσουν αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας.

Απαντώντας στον αντικομουνιστικό οχετό της Χρυσής Αυγής, σημείωσε ότι πάει πολύ να εγκαλούν το ΚΚΕ αυτοί που έχουν εισοδήματα από «μπραβιλίκια» και άλλες χρηματοδοτήσεις αυτού του είδους.

Πηγή: 902.gr

Μνημόνιο: Η μεταβάπτιση!!!

Γελοιογραφία: Κώστας Μητρόπουλος

Και το όνομα αυτού: «Προληπτική πιστωτική γραμμή». 

Αυτό λοιπόν θα είναι το όνομα του «μνημονίου» μετά το… μνημόνιο. Η μεταβάπτιση αποφασίστηκε από τους δανειστές και συνομολογήθηκε από την εγχώρια συγκυβέρνηση. Η Λαγκάρντ, ο Ντάισελμπλουμ, άλλοι παράγοντες της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, υπενθυμίζουν ότι οι υποχρεώσεις της χώρας δεν τελειώνουν με την εκπνοή του ισχύοντος «μνημονίου». Επομένως, δεν τελειώνουν και η εποπτεία και οι έλεγχοι. Βεβαίως κάνουν τη χάρη στη συγκυβέρνηση (μήπως και στην αξιωματική αντιπολίτευση;) να ονομάζουν το νέο καθεστώς «προληπτική πιστωτική γραμμή», δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους κυρίους Σαμαρά και Βενιζέλο να κομπορρημονούν ότι «σκίζουν το μνημόνιο»…

Γελοιογραφία: Κώστας Μητρόπουλος

Μια απλή ανάγνωση των δηλώσεων των τελευταίων ημερών είναι αρκετή για να καταλάβουμε ότι, η «μετά το μνημόνιο» εποχή, θα είναι εξίσου (αν όχι περισσότερο) «μνημονιακή». Νέα μέτρα θα προστεθούν στα υφιστάμενα. Το μαρτύριο δεν τελειώνει εδώ. Αν εμείς, βεβαίως, επιτρέψουμε να συνεχιστεί.

Πηγή: Ημεροδρόμος

«ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΕΓΓΥΗΜΕΝΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ» Φτωχοί και πάμφτωχοι μοιράζονται τη ... φτώχεια τους!!!!!!!!!

Πρόκληση και κοροϊδία για το λαό που υποφέρει ο μηχανισμός, τον οποίο παρουσίασε χτες σε φιέστα η κυβέρνηση

Ανάπτυξη για το λαό στην εποχή μετά την κρίση, σημαίνει επιβίωση με 13,1 ευρώ τη μέρα, για μια τετραμελή οικογένεια!

Ως τη «μεγαλύτερη κοινωνική μεταρρύθμιση» (!) παρουσίασε χτες η κυβέρνηση το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα», σε φιέστα που διοργάνωσε γι' αυτό το σκοπό στο Ζάππειο, παρουσία του Αντ. Σαμαρά και του Ευ. Βενιζέλου. Στην πραγματικότητα, η χτεσινή παρουσίαση επιβεβαίωσε ότι το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» δεν είναι παρά ένας ακόμα μηχανισμός συγκάλυψης και ανακύκλωσης της φτώχειας, εργαλείο για την παραπέρα περικοπή των προνοιακών επιδομάτων και για την καλλιέργεια μειωμένων απαιτήσεων στο λαό που υποφέρει.

Το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» ενοποιεί τμήμα των μηχανισμών «κοινωνικής πρόνοιας» που έχουν απομείνει, χωρίς να αυξάνεται ο προϋπολογισμός τους. Με τον τρόπο αυτό, αναλαμβάνει να αναδιανείμει τα ίδια ψίχουλα σε περισσότερους φτωχούς και πάμφτωχους, όπως αυτοί ορίζονται από τις στατιστικές υπηρεσίες της ΕΕ και της κυβέρνησης. Μικραίνει έτσι ακόμα περισσότερο ο αριθμός των δικαιούχων, αλλά και το ποσό που θα τους δίνεται.

Αποκαλυπτικό γι' αυτό είναι το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2015, όπου σημειώνεται πως «για την καθολική εφαρμογή του προγράμματος (σ.σ. "ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα") σε εθνικό επίπεδο, οι πιστώσεις αναμένεται να καλυφθούν από πόρους που θα προέλθουν αποκλειστικά από τη συνολική αναμόρφωση του συστήματος Κοινωνικής Πρόνοιας στη χώρα». Δηλαδή, δε θα δοθούν παραπάνω κονδύλια, πέρα από όσα ήδη δίνονται για τα διάφορα προνοιακά επιδόματα, στα οποία εντάσσεται και η εισοδηματική ενίσχυση του «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος».

                    «Επιβίωση» με 13,1 ευρώ τη μέρα!

Με το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα», η κυβέρνηση ορίζει αυθαίρετα τη «γραμμή φτώχειας», πάνω από την οποία η λαϊκή οικογένεια ή μεμονωμένα άτομα δε θα δικαιούνται καμία κρατική αρωγή. Σε πρώτη φάση, θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε 13 δήμους, σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Οι δήμοι αυτοί είναι: Δράμας, Εδεσσας, Γρεβενών, Ιωαννίνων, Καρδίτσας, Λευκάδας, Μεσολογγίου, Χαλκίδας, Καλλιθέας, Τρίπολης, Σάμου, Σύρου και Μαλεβιζίου. Σύμφωνα με τον υπουργό Εργασίας, οι αιτήσεις θα ξεκινήσουν στις 15 Νοέμβρη. Από το νέο έτος, η εφαρμογή του θα γενικευθεί σε όλη την Ελλάδα, με στόχο να καλύψει 700 χιλιάδες άτομα.

Διακηρυγμένος στόχος του μηχανισμού, σύμφωνα με την κυβέρνηση, είναι να αντιμετωπίσει την «ακραία φτώχεια». Ο ορισμός της έννοιας αυτής δεν έχει ως κριτήριο τη δυνατότητα κάλυψης πραγματικών αναγκών - τροφή, στέγη, παιδεία, υγεία, πολιτισμός κ. ά. - αλλά το πόσο πιο φτωχός είναι κάποιος σε σχέση με έναν άλλο. Ετσι, το λεγόμενο «κατώφλι της φτώχειας», με βάση τα κριτήρια και τους δείκτες, στο πλαίσιο της Στρατηγικής της ΕΕ «Ευρώπη 2020», υπολογίζεται στο 60% του διάμεσου συνολικού εισοδήματος των νοικοκυριών.

Στο πλαίσιο αυτό, το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» αφορά ανθρώπους και οικογένειες με εξαιρετικά χαμηλό ετήσιο εισόδημα. Δικαιούχοι είναι, για παράδειγμα, τα ζευγάρια με δύο ανήλικα παιδιά, όταν το ετήσιο εισόδημά τους είναι κάτω από 4.800 ευρώ! Δηλαδή, να ζουν με 400 ευρώ το μήνα, ή 13,1 ευρώ τη μέρα!

Επιπλέον, το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα», με τη μορφή της εισοδηματικής ενίσχυσης, θα δίνεται συμπληρωματικά. Εάν το πραγματικό ετήσιο εισόδημα της τετραμελούς οικογένειας είναι μηδενικό και επιπλέον πληροί όλα τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, τότε το κράτος θα τους δίνει 4.800 ευρώ. Εάν, όμως, το πραγματικό τους εισόδημα είναι, για παράδειγμα, 3.800 ευρώ, τότε το κράτος θα τους καταβάλλει 1.000 ευρώ το χρόνο, για να συμπληρώσουν τα 4.800 ευρώ.

               Επιπλέον αποκλεισμοί και ...«λακκούβες»

Να σημειωθεί ότι από τον υπολογισμό του πραγματικού εισοδήματος αφαιρούνται το 20% του εισοδήματος από μισθωτή εργασία και οι εισφορές Κοινωνικής Ασφάλισης και αλληλεγγύης. Ακόμα, δεν περιλαμβάνονται, τεκμαρτά εισοδήματα, η διατροφή ανηλίκου τέκνου, τα προνοιακά επιδόματα αναπηρίας, το εξωιδρυματικό επίδομα.

Από την άλλη, αν ένα ζευγάρι με δύο ανήλικα παιδιά έχει μια ακίνητη περιουσία που ξεπερνά τα 125.000 ευρώ δε δικαιούται να ενταχθεί στο μηχανισμό. Με άλλα λόγια, εάν έχει ένα ιδιόκτητο σπίτι αλλά μηδενικό εισόδημα δε δικαιούται ούτε ένα ευρώ. Επίσης, αποκλείεται όποιος έχει ακίνητη περιουσία πάνω από 200 χιλιάδες ευρώ, είτε πρόκειται για ζευγάρια με ανήλικα, είτε με ενήλικα παιδιά.

Αναπόσπαστο μέρος του μηχανισμού αποτελεί και η υποχρεωτική ένταξη του δικαιούχου σε σχέδιο επανένταξης στην αγορά εργασίας, που στόχο έχει την ανακύκλωση της ανεργίας και την επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Για το λόγο αυτό, ο μηχανισμός του «ελάχιστου εγγυημένο εισοδήματος» συνδέεται με προγράμματα όπως η «κοινωφελής εργασία», η «επαγγελματική κατάρτιση», η «συμβουλευτική» και άλλα. Επίσης, το επίδομα χάνεται αν ο δικαιούχος αρνηθεί την οποιαδήποτε δουλειά με οποιουσδήποτε όρους τού προτείνει ο αρμόδιος φορέας.

Το ΔΝΤ αποχωρεί αλλά τα........"ΜΝΗΜΟΝΙΑ" μένουν!!!!!!!!!

Η συζήτηση για το «τέλος των μνημονίων», απ' όπου κι αν την πιάσει κανείς, είναι πέρα για πέρα αποπροσανατολιστική για το λαό. Η ΝΔ ισχυρίζεται ότι η δική της «πετυχημένη» διαπραγμάτευση οδηγεί σε αποχώρηση του ΔΝΤ από την τρόικα και ότι αυτό ισοδυναμεί με έξοδο από τα μνημόνια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ανταπαντά ότι μόνο η δική του διαπραγμάτευση είναι ικανή να απαλλάξει το λαό από τα μνημόνια και ότι η επιχειρηματολογία της ΝΔ είναι κάλπικη, στο βαθμό που δεν καταργεί κανέναν από τους εφαρμοστικούς νόμους και διαπραγματεύεται με τους δανειστές νέα προαπαιτούμενα, προκειμένου να συνεχιστεί η «στήριξη», έστω και από άλλα κανάλια χρηματοδότησης.

Το πραγματικό ερώτημα, όμως, είναι το εξής: Θα τελειώσουν τα αντιλαϊκά μέτρα, αν στο σχεδιασμό τους σταματήσει να συμμετέχει άμεσα το ΔΝΤ; Θα αλλάξει κάτι στη ζωή του λαού, αν στο εξής τα παζάρια για τους ρυθμούς και το εύρος των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων γίνονται αποκλειστικά στο πλαίσιο της μόνιμης επιτήρησης όλων των κρατών - μελών, που προβλέπεται από τις στρατηγικές συμφωνίες της ΕΕ;

Τα ευρωπαϊκά μνημόνια διαρκείας θα συνεχίσουν να συνθλίβουν τα εργασιακά, ασφαλιστικά, μισθολογικά δικαιώματα των εργαζομένων. Μια ματιά στις χώρες της ΕΕ, που δεν μπήκαν σε καθεστώς δανειοδότησης από τους μηχανισμούς της ΕΕ και του ΔΝΤ, είναι αποκαλυπτική.

Για παράδειγμα, η Γαλλία κάνει δραστικές περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, προκειμένου να πλησιάσει τα όρια του ελλείμματος και του χρέους που προβλέπουν οι ευρωενωσιακές συμφωνίες. Από τα συνολικά 21 δισ. ευρώ των περικοπών που προβλέπει το σχέδιο του προϋπολογισμού για το 2015, σχεδόν τα μισά (9,6 δισ. ευρώ) αφορούν κοινωνικές δαπάνες και θα επιδράσουν άμεσα στην επιδείνωση της ζωής του γαλλικού λαού.

Στην Ιταλία, ο πρωθυπουργός Ρέντσι προωθεί αντιδραστικές αλλαγές στην αγορά εργασίας και τις υπερασπίζεται με το επιχείρημα ότι «αν δεν προχωρήσουμε εμείς τις μεταρρυθμίσεις θα τις κάνουν οι Βρυξέλλες, οι σχολιαστές, οι τεχνοκράτες». Πρόκειται, δηλαδή, για μεταρρυθμίσεις που αφορούν στην καρδιά της στρατηγικής της ΕΕ, είναι ζωτικής σημασίας για την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων και γι' αυτό θεωρούνται «εκ των ων ουκ άνευ» για τις κυβερνήσεις σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ.

Μια ακόμα πλευρά: Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι δε συνδέει το τέλος των μνημονίων με την κατάργηση των εφαρμοστικών νόμων, για να υπάρξει βελτίωση της ζωής του λαού. Ομως, ούτε ο ίδιος υπόσχεται την κατάργηση όλων των εφαρμοστικών νόμων. Αντίθετα, μιλάει συγκεχυμένα για τη σταδιακή κατάργηση ορισμένων από αυτούς, ανάλογα με την πορεία της οικονομίας. Δηλαδή, «ζήσε Μάη να φας τριφύλλι»!

Τι προκύπτει; Οτι ουσιαστική ανακούφιση προς όφελος του λαού δεν μπορεί να υπάρξει, αν δε δυναμώσει η πάλη για κατάργηση όλων των εφαρμοστικών νόμων, αλλά και των προηγούμενων που έβαλαν τις βάσεις για σαρωτικές ανατροπές κύρια σε εργασιακά και ασφαλιστικό, αν δε δυναμώσει η πάλη σε αντιπαράθεση με τις συνολικές επιδιώξεις του κεφαλαίου και τις κατευθύνσεις της ΕΕ.

Αυτή η πάλη δεν μπορεί παρά να συνδέεται με το στόχο της αποδέσμευσης της Ελλάδας από την ΕΕ με την εξουσία στα χέρια του λαού, που θα διαγράψει μονομερώς το χρέος και θα βάλει την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης προς όφελός του, χωρίς μνημόνια διαρκείας και δεσμεύσεις για μεταρρυθμίσεις υπέρ των μονοπωλίων.

Διονύσης Τσακνής: Εγώ ο μικροαστός...

Την ξέρω την αμηχανία του σύγχρονου Αριστερού. Τη μυρίζομαι από απόσταση, την ακούω σε συζητήσεις ατελέσφορες, τη διαβάζω στη πλούσια έτσι κι αλλιώς αρθρογραφία του διαδικτύου. Μια αμηχανία που εξαντλείται στην προσπάθεια της αποκάλυψης των σχεδίων του ταξικού αντιπάλου, στις χιλιοειπωμένες αλήθειες για την ανάγκη ηγεμονίας της εργατικής ιδεολογίας, στις αναλύσεις για τους συσχετισμούς των παικτών στην πολιτική σκακιέρα.

Είναι η αμηχανία του γνώστη. Του γνώστη, που ενώ εκκινεί σωστά, έχοντας παραμάσχαλα το αλάνθαστο εργαλείο του επιστημονικού σοσιαλισμού και της ταξικής ανάλυσης, καταλήγει συνήθως στην «αποκάλυψη» του εχθρού, που βρίσκεται κυρίως, ανάμεσα σε ... φίλιες δυνάμεις. 

Εύκολα η αμηχανία του γνώστη, μετατρέπεται σε αλαζονεία του άφρονα, εξ ου και παντού γύρω μας, υπάρχουν ρήτορες χωρίς κοινό, ηγέτες δίχως οπαδούς, παράγοντες χωρίς φιλάθλους, αυθεντίες σε τελευταία ανάλυση, πλην όμως, άνευ αντικειμένου. 

Φωτεινές εξαιρέσεις; Προφανώς! Λίγες και σεμνές ως συνήθως. Στις συζητήσεις και συναναστροφές μου τα τελευταία χρόνια, είτε ξανασυναντήθηκα με κάποιους που προερχόμασταν απ’ την ίδια μήτρα, είτε γνώρισα κάποιους άλλους, εξ ίσου αξιόλογους και χρήσιμους. Καλό σημάδι. 

Κατά τα άλλα, ένα τοπίο θολό και γκρίζο σαν τις μέρες που περνάμε. Και η αμηχανία το δρόμο της ... 

Ως πολίτης αυτού του τόπου, ανήκω σ’ αυτούς που η Τράπεζα καλοβλέπει το σπίτι τους, στους δεκάδες χιλιάδες που η εφορία έστειλε το τελευταίο ειδοποιητήριο πριν τον πλειστηριασμό, στους εκατοντάδες χιλιάδες παρέχοντες εργασία ενίοτε χωρίς αμοιβή (λόγω εργοδοτικής αυθαιρεσίας και αναλγησίας) σ’ αυτούς που η τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων στο τέλος του μήνα, είναι ζητούμενο, όπως και η κάλυψη των αναγκών των παιδιών τους. Για τις δικές μου, ούτε λόγος. 

Ανήκω δηλαδή σε μια υποκατηγορία των 6.500.000 συνελλήνων, που με βάση τις εκθέσεις των σφουγγοκωλάριων της εξουσίας, βρίσκονται στο όριο της φτώχειας και κάτω απ’ αυτό. 

Δε μιλάω εξ ονόματος του λαού. Ανήκω στα λαό και στα βάσανά του. Επομένως, μέσα στη ζωή. Η ιδεολογία μου δε θα μπορούσε να είναι ξένη απ’ αυτήν των υπόλοιπων μη ενσωματωμένων ή αλλοτριωμένων εργαζόμενων, απ’ αυτή του κόμματος της εργατικής τάξης σε τελευταία ανάλυση. Εγώ ο μικροαστός! Έστω! 

Κάποια στιγμή λοιπόν, αποφάσισα να γυρίσω και να ενταχθώ, στο κόμμα που αγκάλιασα και στρατεύτηκα στις γραμμές του απ’ τα δεκαεφτάμισι χρόνια μου. 

Μα έμαθα πως οι πόρτες του για μας τους ... εχθρούς του είναι κλειστές. Πράχτορες βλέπεις του όποιου σύγχρονου Μανιαδάκη, οπορτουνιστές και κρυφοΣΥΡΙΖΑΙΟΙ που καμία σχέση δεν έχουμε με την κομουνιστική κοσμοθεωρία, μιας και αυτή είναι αποκλειστικό προνόμιο όσων βρίσκονται στο Πολιτικό γραφείο και στην Κεντρική του Επιτροπή. Κι ούτε έχουμε το δικαίωμα να διατεινόμαστε πως είμαστε κομουνιστές, μιας και ο τίτλος είναι ήδη κατοχυρωμένος με συμβολαιογραφική πράξη και μάρτυρες φυσικά τους συγχωρεμένους Μαρξ και Λένιν αυτοπροσώπως. 

Απ’ όσα γράμματα γνωρίζω, νομίζω πως μπορώ να καταλάβω τη διαλεκτική σχέση λαού και ηγέτη και τέτοιος, είτε δεν υπάρχει ακόμα ή οι συνθήκες δεν ευνοούν την εμφάνισή του. Οι ηγέτες άλλωστε, δεν είναι Μεσσίες, αναδεικνύονται απ’ τους αγώνες και είναι που αυτούς ακριβώς τους αγώνες μπορούν να καθοδηγήσουν εμπνέοντας με τη διορατικότητα και την όλη προσωπικότητά τους, ακόμα και τους μέχρι χθες αδιάφορους ή επιφυλακτικούς. 

Κάποιοι τέτοιοι φωτισμένοι ηγέτες θα λάμψουν με την παρουσία τους ξανά και θα κάνουν το κόμμα μας, αυτό που του αξίζει να είναι, με βάση τη χιλιοματωμένη πορεία του στα εκατό κοντά χρόνια παρουσίας και αδιάλειπτης δράσης του. 

Σε ό,τι με αφορά, θα περιμένω την κομματική μου ταυτότητα, με τη μεταφορική έστω σημασία της λέξης. 

ΥΓ. Ζητώ συγνώμη προκαταβολικώς σύντροφοι, αλλά επιτρέψτε μου να απευθυνθώ τώρα στους γνωστούς αλήτες του διαδικτύου. Οι ενστάσεις και η συντροφική κριτική δεκτές, (πώς αλλιώς, άλλωστε) αλλά... 

Άκου φασιστάκο! Επειδή το σημείωμα αυτό, θα έχει ίσως την τύχη να δημοσιευτεί και σε ιστοσελίδες που επιτρέπουν σχόλια και παρατηρήσεις και επειδή, βλέποντας και μόνο τη φωτογραφία ή το όνομά μου θα σπεύσεις να απαντήσεις χωρίς καν να μπεις στον κόπο να το διαβάσεις, σου λέω προκαταβολικώς τα εξής: 

Ναι! Αλλάζω την οικονομική μου κατάσταση με τη δική σου. 

Ναι! Δέχομαι να φύγω απ’ τη ΑΕΠΙ, αν αναλάβεις να με πληρώνεις δύο φορές το χρόνο μαζί με δέκα χιλιάδες άλλους συναδέλφους μου για τους πεντακόσιους και πλέον τίτλους τραγουδιών και θεατρικών μουσικών μου. 

Ναι! Δε θα συμμετέχω σε συναυλίες, μουσικές παραστάσεις ή θεατρικά σχήματα με το περιεχόμενο των οποίων δε συμφωνείς, αρκεί να μου πληρώνεις νοίκι και τα υπόλοιπα έξοδα του μήνα.