ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣΑΤΙΡΙΚΟ
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα...
... η αντιγραφή όχι απλώς επιτρέπεται αλλά είναι και επιθυμητή, ακόμη και χωρίς αναφορά της πηγής!
..
Kαι μεις τι περιμένουμε. Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα μας κάνουν; Οι αχόρταγοι κάτι θα μας δώσουν; Ότι οι λύκοι θα μας ταϊσουνε αντί να μας καταβροχθίσουν; Ότι από φιλία θα μας προσκαλέσει η τίγρης να της βγάλουμε τα δόντια; Τέτοια περιμένουμε; (Μπ. Μπρεχτ)
Τροπολογία για την ουσιαστική ανακούφιση των λαϊκών νοικοκυριών από την υπερχρέωση κατέθεσε την Τετάρτη 27 Μάρτη 2019 η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, στην κατεύθυνση να σταματήσει ο λαός να πληρώνει τα βάρη των τραπεζικών και επιχειρηματικών ομίλων. Η τροπολογία περιλαμβάνει 11 άρθρα, τα οποία συνολικά προβλέπουν τη δραστική μείωση των χρεών της λαϊκής οικογένειας προς τις τράπεζες. Κατατέθηκε στο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης το οποίο θα ψηφιστεί σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής και στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και η κυβερνητική τροπολογία για τα «κόκκινα» δάνεια. H κυβερνητική Τροπολογία : Nέα προκλητικά προνόμια σε τράπεζες και επιχειρηματικούς ομίλους .
Στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας αναφέρεται: «Η τροπολογία του ΚΚΕ εισάγει διατάξεις που στοχεύουν στην ανακούφιση της λαϊκής οικογένειας από την υπερχρέωση, στην κατεύθυνση μετάθεσης του βάρους της κρίσης στους τραπεζικούς ομίλους, προβλέποντας τη δραστική μείωση των χρεών των λαϊκών οικογενειών προς τις τράπεζες».
Αν επιβεβαιώνεται κάτι από τη συζήτηση γύρω από την «έξοδο ή όχι στις αγορές», που κλιμακώνεται τις τελευταίες μέρες, είναι ότι όποια απάντηση και να δοθεί, αυτή θα συνοδεύεται από τη σηματοδότηση για ένταση της επίθεσης στα εργατικά - λαϊκά στρώματα.
Από τη μία, η κυβέρνηση επιδιώκει να βγει στις αγορές, παίζοντας το χαρτί της αποφασιστικότητάς της για προώθηση όλων των βάρβαρων αναδιαρθρώσεων που εφαρμόζει με τα προηγούμενα και τα νέα μέτρα.
Από την άλλη, όσοι συμφωνούν ότι είναι θετική εξέλιξη, προβληματίζονται αν πρέπει να γίνει τώρα ή αργότερα, εστιάζουν στην ανάγκη η κυβέρνηση πιο αποφασιστικά να σαρώσει ό,τι απέμεινε από εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.
Διαβάζουμε π.χ. στον αστικό Τύπο ότι την εμπιστοσύνη των αγορών «την κερδίζεις και την ξανακερδίζεις εφαρμόζοντας με συνέπεια όσα τους υποσχέθηκες», οι αγορές «επιβάλλουν μια πειθαρχία που, από ορισμένη άποψη, είναι πιο σκληρή από την πειθαρχία της τρόικας».
Οτι πρέπει να επισπεύσουμε «την υλοποίηση όσων έχουν συμφωνηθεί - τώρα, όχι από το φθινόπωρο», π.χ. συνδικαλιστικός νόμος.
Οτι πρέπει να υπάρξει «σχέδιο δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής για μετά τον Αύγουστο του 2018», με ρυθμίσεις σε Ασφαλιστικό, Φορολογικό κ.λπ.
Είναι απάτη, λοιπόν, η προσπάθεια να πειστούν οι εργαζόμενοι ότι η «έξοδος στις αγορές» βάζει τέρμα στην επιθετικότητα που βιώνουν από την κυβέρνηση και το κεφάλαιο.
Απ' ό,τι φαίνεται, η «έξοδος» αυτή για τους εργαζόμενους θα είναι «είσοδος» σε μια άλλη συζήτηση:
Στο τι παραπάνω θα θυσιάσουν για «να διατηρηθεί» μια οποιαδήποτε επίδοση των ελληνικών ομολόγων στις διεθνείς χρηματαγορές...
Συμφωνία για τη δόση και μετάθεση της συζήτησης για το χρέος το 2018, προεξοφλούν με τις δηλώσεις τους οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης που συνεδριάζουν αυτή την ώρα. Πάντως, ανεξάρτητα από τη διατύπωση που θα επιλεγεί στο θέμα του χρέους, το μόνο σίγουρο είναι η συνέχιση της αντιλαϊκής επίθεσης.
«Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για τη γεφύρωση των διαφορών και ελπίζω ότι θα επιτύχουμε μια καλή λύση μέχρι το τέλος της συνεδρίασης», τόνισε η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, προσερχόμενη στο Eurogroup. Επίσης δήλωσε πως είναι «πάντα αισιόδοξη».
«Δεν θα μιλήσουμε για συγκεκριμένους αριθμούς, αυτοί θα έρθουν μετά το τέλος του προγράμματος», δήλωσε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ για το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους, προσερχόμενος στη συνεδρίαση του Eurogroup.
«Είμαι ευλόγως αισιόδοξος ότι θα μπορέσουμε να καταλήξουμε σε μια συμφωνία», ανέφερε ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βάλντις Ντομπρόβσκις.
«Είμαι αρκετά αισιόδοξος ότι θα έχουμε μια κοινή λύση», δήλωσε προσερχόμενος στο Eurogroup ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφανγκ Σόιμπλε. «Δεν χρειαζόμαστε κανέναν συμβιβασμό, πριν τρεις βδομάδες είχαμε καταλήξει σε ένα αποτέλεσμα, οι Έλληνες χρειάζονταν τρεις βδομάδες χρόνο ακόμα και για την επικοινωνία του θέματος στη χώρα τους», σημείωσε, ο Βόλφανγκ Σόιμπλε, επισημαίνοντας πως «οι φωνές πληθαίνουν από την Ελλάδα ότι πρέπει να τηρηθούν οι συμφωνίες. Στην Γερμανία δεν έλειψαν ποτέ. Αν οι Έλληνες τηρήσουν τις συμφωνίες θα γλιτώσουμε χρόνο στο μέλλον». Πρόσθεσε πως το ΔΝΤ θα συμμετάσχει πιθανότατα στο πρόγραμμα για την Ελλάδα, χωρίς οικονομική συμβολή μέχρι τον Αύγουστο 2018.
Aπό τα μέχρι στιγμής παζάρια, προκύπτει ότι δεν θα καθοριστούν τώρα τα μεσοπρόθεσμα μέτρα «ελάφρυνσης» του χρέους, αλλά το καλοκαίρι του 2018. Ίσως κάποια από αυτά τα μέτρα να εξειδικευτούν τώρα, αλλά δεν θα ποσοτικοποιηθούν. Το ΔΝΤ θα συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα αλλά χωρίς χρηματοδότηση, έως ότου εξεταστεί η βιωσιμότητα του χρέους.
Σε κάθε περίπτωση, προϋπόθεση για να ενεργοποιηθούν μέτρα «ελάφρυνσης» του χρέους μετά το 2018, είναι να εφαρμοστούν τα αντιλαϊκά μέτρα των επόμενων «αξιολογήσεων». Μάλιστα, το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους, θα συνδεθεί με τα επόμενα μνημόνια.
Στο τραπέζι του Eurogroup βρίσκεται και ο προσδιορισμός του στόχου για τα «ματωμένα» πρωτογενή πλεονάσματα σε ορίζοντα πολλών δεκαετιών.
Το άρθρο είναι… αφιερωμένο σε όλους αυτούς που δείχνουν με το δάκτυλο την Ελλάδα…
Επίσης είναι αφιερωμένο σε όλους τους ανθρώπους που υποστηρίζουν ότι είναι πρωθυπουργοί της χώρας και θέλουν να την σώσουν.....
Μια συνέντευξη που παραχώρησε ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, Μάσιμο Ντ’ Αλέμα, προκάλεσε πανικό στους δανειστές μας.
Ο Μάσιμο Ντ’ Αλέμα, μιλώντας στη RaiNews24, αποκάλυψε ΚΑΘΑΡΑ, πως τα 220 δισεκατομμύρια ευρώ από τα 250 δισ. ευρώ της ευρωπαϊκής βοήθειας προς την Ελλάδα, κατέληξαν απευθείας στις γερμανικές, γαλλικές και σε μικρότερο ποσοστό τις ιταλικές τράπεζες.
«Δώσαμε στην Ελλάδα 250 δισ. ευρώ, αλλά όχι για τις συντάξεις των Ελλήνων, αλλά για να πληρωθούν οι τόκοι στις τράπεζες» είπε χαρακτηριστικά ο Πρώην πρωθυπουργός, εξηγώντας πως έχουμε ένα ενιαίο νόμισμα, αλλά με εντελώς διαφορετικά επίπεδα ανταγωνιστικότητας και οικονομικής ισχύος.
«Από μία φτωχή χώρα όπως η Ελλάδα, τεράστια ποσά μεταφέρονται σε μία πλούσια χώρα όπως η Γερμανία μέσω της διαφοράς των επιτοκίων. Η φτωχή χώρα γίνεται όλο και φτωχότερη, η πλούσια χώρα πλουσιότερη» δηλώνει ανοιχτά ο Ντ’ Αλέμα.
«Όταν η φτωχή χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώσει τα χρέη έρχονται οι ευρωπαϊκές βοήθειες. Έχουμε δώσει στην Ελλάδα 250 δισ. ευρώ, αλλά όχι για τις συντάξεις των Ελλήνων, αλλά για να πληρωθούν οι τόκοι στις γερμανικές, γαλλικές και σε μικρό ποσοστό στις ιταλικές.
Διακόσια είκοσι δισ. ευρώ από τα 250 δισ. ευρώ βοήθειας πήγαν απευθείας στις γερμανικές, γαλλικές και ιταλικές τράπεζες» σημειώνει το στέλεχος της ιταλικής κεντροαριστεράς και υπογραμμίζει συγκεκριμένα: «Στην πραγματικότητα, όταν λέγεται ότι εμείς πληρώνουμε τις συντάξεις των Ελλήνων -όχι, εμείς πληρώνουμε τις γερμανικές τράπεζες.
Αυτή είναι η καθαρή αλήθεια. Είναι χρήματα κάνουν έναν κύκλο, αλλά οι Έλληνες δεν οσφραίνονται ούτε καν την μυρωδιά τους».
Μετά τον Ιππόδρομο, μετά τα 14 αεροδρόμια, τώρα ξεπουλάνε με τρόπο ολοκληρωτικό και το λιμάνι του Πειραιά. Η διαφορά με το παρελθόν είναι ότι σήμερα, στα θεωρεία του ξεπουλήματος το σφυρί της εκποίησης το κρατάει η «πρώτη φορά Αριστερά»…
Όπως οι προηγούμενοι έτσι και η ψευτοαριστερά αναμασά το παραμύθι πως άμα ξεπουληθούν τα πάντα θα έρθει «ανάπτυξη» και θα μειωθεί η ένταση της λιτότητας. Ισχυρίζονται ότι ξεπουλώντας στρατηγικούς τομείς θα μειώσουν το χρέος.
Πρόκειται για απάτη που αποδεικνύεται πολλαπλώς:
α) Εφόσον το ξεπούλημα είναι «αναπτυξιακό» και «φιλολαϊκό», γιατί η Ελλάδα δε γνώρισε καμία φιλολαϊκή ανάπτυξη, παρά τις Ούλεν, τις Πάουερ, τις Πεσινέ, τους Τομ Πάπας, τους Ωνάσηδες, τους εθνικούς εργολάβους, τους εθνικούς προμηθευτές και τους εθνικούς «νταβατζήδες», που της πίνουν το αίμα από συστάσεώς της;
β) Λένε ότι το ξεπούλημα και η εκποίηση του δημόσιου πλούτου, που περιγράφονται με όλους τους δυνατούς ευφημισμούς (ιδιωτικοποίηση, αποκρατικοποίηση, μετοχοποίηση, μισθώσεις παραχώρησης κ.λπ.), ενισχύουν, τάχα, τα δημόσια ταμεία και απαλλάσσουν τη χώρα από χρέη.
Αλλά, την τελευταία 30ετία, έχουν ξεπουλήσει: Τον Σκαραμαγκάκαι όλη σχεδόν την ναυπηγική βιομηχανία, την ΑΓΕΤ, τον ΟΤΕ, πάνω από το 90% του τραπεζικού τομέα, την Ολυμπιακή, το λιμάνι του Πειραιά, τους οδικούς άξονες της χώρας, τη διώρυγα της Κορίνθου.
Μόνο μέχρι το 2004 - μια ολόκληρη πενταετία πριν από την εκδήλωση της κρίση και αρκετά χρόνια πριν αρχίσουν να επικαλούνται προσχηματικά το χρέος για να κόβουν μισθούς και συντάξεις – είχαν ξεπούλησε το 48,5% της ΔΕΗ, το 38% της ΕΥΔΑΠ, το 64% από τα «Ελληνικά Πετρέλαια», το 49% του ΟΠΑΠ, το 92% της Εθνικής Τράπεζας, το αεροδρόμιο των Σπάτων, τη γέφυρα του Ρίου κ.ο.κ.
Όμως, παρά αυτό το διαρκές ξεπούλημα:
το 2000 το δημόσιο χρέος της χώρας ήταν 139,2 δισ. ευρώ,
το 2009το δημόσιο χρέος έφτασε στα 298,5 δισ. ευρώ
και σήμερα το χρέος είναι στα 320 δισ. ευρώ.
Ερώτημα: Με βάση τα προηγούμενα, από πού προκύπτει έστω κι ένας κόκκος αλήθειας αυτής της απίστευτης εγχώριας και ευρωενωσιακής προπαγάνδας που κατακλύζει το δημόσιο βίο, ότι τάχα «η μείωση του δημόσιου χρέους περνάει μέσα από τις ιδιωτικοποιήσεις και τις αποκρατικοποιήσεις του δημόσιου τομέα»;…
γ) Το καπιταλιστικό κράτος είναι παρακολούθημα των μονοπωλίων. Το καπιταλιστικό κράτος τα πιάνει από τις ιδιωτικές «Ζήμενς». Το καπιταλιστικό κράτος τα βάρη των ιδιωτικών «Λίμαν Μπράδερς» στις ΗΠΑ, των ιδιωτικών «Μπάνκια» στην Ισπανία, των ιδιωτικών τραπεζών στην Ελλάδα, τα φορτώνει στο δημόσιο ταμείο. Και από εκεί στην πλάτη των λαών.
Εφόσον, λοιπόν, ο λεγόμενος δημόσιος τομέας του καπιταλιστικού κράτους δουλεύει για λογαριασμό των ιδιωτών, από πού προκύπτει ότι το ολικό ξεπούλημά του στους ιδιώτες θα είναι υπέρ του λαού και όχι εις βάρος του λαού, όπως συνέβαινε με το έως τώρα μερικό ξεπούλημά του;
Το συμπέρασμα είναι προφανές:
- Εμφανίζουν σαν «σωτηρία» την ίδια καταστροφική πολιτική που έχει γεμίσει τα ταμεία των κεφαλαιοκρατών και έχει εκτινάξει τα δημόσια χρέη.
- Παρουσιάζουν σαν «φάρμακο» την ίδια εκείνη δηλητηριώδη πολιτική που έχει διαλύσει την Ελλάδα.
- Αποκαλούν «φιλόδοξη» και «αναγκαία» την ίδια πολιτική που έχει χρεοκοπήσει τους Έλληνες και τους έχει αποστερήσει το δημόσιο πλούτο τους.
Τα πράγματα είναι απλά και συγκεκριμένα:
Είτε περί δεξιών, είτε περί «αριστερών» πρόκειται, δεν ξεπουλούν για να «μειώσουν» το χρέος ή τα ελλείμματα. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Όσο περισσότερο ξεπουλούν, τόσο περισσότερο το χρέος αυξάνει!
Δεν ξεπουλούν για να μειωθούν οι τιμές και για να βελτιωθούν οι υπηρεσίες. Τίποτα απ΄ ό,τι ξεπούλησαν δεν φτήνυνε και δεν αναβαθμίστηκε ποιοτικά.
Δεν ξεπουλούν για να φέρουν «ανάπτυξη», «επενδύσεις» και «δουλειές». Ξεπουλούν με όρους πλιάτσικου τα τιμαλφή του λαού, παρέχοντας σε ξένους και ντόπιους επιχειρηματικούς ομίλους εύκολα κέρδη πάνω στο έδαφος αποικιοκρατικών όρων και εργασιακής δουλείας.
Διαπράττουν πολιτικό και οικονομικό έγκλημα. Η καθολική παράδοση στους «ιδιώτες» μιας δημόσιας περιουσίας που ο λαός τη δημιούργησε με το αίμα και τον ιδρώτα του, είναι πολιτικό έγκλημα.
Οι προηγούμενοι αυτό το έγκλημα είχαν το θράσος να το αποκαλούν «εθνικό χρέος» και «σαξές στόρι».
Οι σημερινοί έχουν το θράσος το ίδιο έγκλημα να το αποκαλούν «αριστερή ευθύνη» και – σύμφωνα με την χτεσινή ατάκα του Τσίπρα στο Νταβός – «σαρπράιζ»…
Εμπλοκή στην εκταμίευση της δόσης του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ προς τη χώρα μας προκαλεί το θέμα της ανακοστολόγησης των διαγνωστικών εξετάσεων. Εως αργά χθες το βράδυ παρέμενε ως εκκρεμότητα η έκδοση από πλευράς υπουργείου Υγείας της σχετικής απόφασης, καθώς ήταν σε εξέλιξη η διαπραγμάτευση των δύο πλευρών, κυβέρνησης και δανειστών, προκειμένου να καταλήξουν σε μία κοινά αποδεκτή θέση. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, η διαπραγμάτευση αναμένεται να συνεχισθεί όλο το Σαββατοκύριακο εάν δεν προκύψει συμφωνία νωρίτερα, ενώ αναμενόταν η επιστροφή του πρωθυπουργού από τις Βρυξέλλες για να συζητηθεί το θέμα. Το αγκάθι στη σχετική διαπραγμάτευση ήταν –τουλάχιστον έως χθες το βράδυ– το ποσοστό της μείωσης των τιμών των διαγνωστικών εξετάσεων με τις οποίες αποζημιώνει ο ΕΟΠΥΥ, με τους δανειστές να ζητούν πολύ μεγαλύτερο «ψαλίδι» στις τιμές, από αυτό που περιγράφεται στην ελληνική πρόταση.
Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», οι δανειστές φαίνεται να ζητούν μείωση της τάξης του 40% στις σημερινές τιμές των διαγνωστικών εξετάσεων. Η πρόταση του υπουργείου Υγείας αφορά τη μείωση κατά 22,5% μεσοσταθμικά των τιμών των 51 πιο «κοστοβόρων» για τον ΕΟΠΥΥ εξετάσεων (αυτές αφορούν το 85% της συνολικής δαπάνης του ΕΟΠΥΥ για διαγνωστικές εξετάσεις), και κατά 5% οριζόντια μείωση τιμών των υπολοίπων. Ο στόχος της ανακοστολόγησης των διαγνωστικών εξετάσεων είναι να συγκρατηθεί εντός ορίων προϋπολογισμού η σχετική δαπάνη. Σημειωτέον ότι για το 2015, ο κλειστός προϋπολογισμός για διαγνωστικές εξετάσεις και πράξεις ανέρχεται στα 302 εκατ. ευρώ, ενώ οι απαιτήσεις των παρόχων εκτιμάται ότι θα φτάσουν τα 510 εκατ. ευρώ. Πληροφορίες αναφέρουν ότι από την ελληνική πλευρά είχε σταλεί προ ημερών στους δανειστές επιστολή με αίτημα παράτασης έως τα μέσα Ιανουαρίου για την έκδοση της υπουργικής απόφασης, η οποία δεν έγινε δεκτή.
H υπουργική απόφαση για την ανακοστολόγηση προς τα κάτω των διαγνωστικών εξετάσεων είναι η μία από τις δύο εκκρεμότητες του υπουργείου Υγείας, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στο Euroworking Group της Πέμπτης για την εκταμίευση του ενός δισ. ευρώ. Η άλλη, αφορά την έκδοση υπουργικής απόφασης για την εφαρμογή του claw back (μηχανισμός αυτόματης επιστροφής της υπέρβασης) στη νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη. Η απόφαση υπεγράφη χθες, οπότε πήρε τον δρόμο για την έκδοσή της σε ΦΕΚ.
Η υπουργική απόφαση ορίζει τον τρόπο υπολογισμού του, με βάση το όριο της νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης για τα επόμενα τρία χρόνια, στα φαρμακεία των νοσοκομείων και στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ, όπως αυτό είχε οριστεί στο νομοσχέδιο για τα «κόκκινα» δάνεια και το νέο μισθολόγιο στο Δημόσιο. Σύμφωνα με τη διάταξη, το όριο δαπανών, πέραν του οποίου εφαρμόζεται claw back, ορίστηκε σε 570.000.000 ευρώ για το 2016, από τα οποία τα 510.000.000 ευρώ στα δημόσια νοσοκομεία και τα 60 στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ. Για το 2017, το όριο είναι 550.000.000 ευρώ (492.000.000 και 57.900.000 ευρώ αντίστοιχα) και για το 2018 τα 530.000.000 ευρώ (474.200.000 και 55.800.000). Αντίθετοι με το νοσοκομειακό claw back είναι οι εκπρόσωποι της φαρμακοβιομηχανίας που δηλώνουν ότι θα προσφύγουν στο ΣτΕ για την ακύρωσή του.
Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά πέντε φορές βάρεσε… κανόνι η Ελλάδα στη σύγχρονη ιστορία της, με το πρώτο “επεισόδιο” να καταγράφεται στις αρχές του πολέμου ανεξαρτησίας της χώρας και το τελευταίο κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Υφεσης του ’30.
Μάλιστα η συνδυασμένη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία η Ελλάδα ήταν χρεοκοπημένη στη σύγχρονη εποχή ανέρχεται σε ενενήντα χρόνια ή περίπου στο ήμισυ της συνολικής περιόδου κατά την οποία η χώρα είναι ανεξάρτητη!
Πάντως, η πρώτη καταγεγραμμένη χρεοκοπία στην ελληνική ιστορία έγινε τον 4ο αιώνα προ Χριστού, όταν 13 πόλεις-κράτη της Ελλάδας δανείστηκαν κεφάλαια από τον Ναό της Δήλου. Τότε οι περισσότεροι από τους δανειστές δεν κατάφεραν ποτέ να αποπληρώσουν τα δάνεια και ο Ναός “έγραψε” απώλειες 80% επί του κεφαλαίου του…
Σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με δημοσίευμα του αμερικανικού περιοδικού “Forbes”, “πρωταθλήτριες” στο… σπορ της χρεοκοπίας αναδεικνύονται η Βενεζουέλα και το Εκουαδόρ, με 10 “κανόνια” η κάθε χώρα.
Η Ελλάδα κήρυξε πτώχευση πέντε φορές και συγκεκριμένα το 1827, το 1832, το 1843, το 1893 και το 1932, ενώ σε όλες ήταν εμφανής η εμπλοκή του διεθνούς παράγοντα στην εσωτερική ζωή της χώρας.
Ο εξωτερικός δανεισμός με επαχθείς όρους συνοδεύει το ελληνικό κράτος από τα πρώτα του βήματα με την αναγνώριση της εθνικής υπόστασης μετά την Επανάσταση του 1821, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των δανείων σπαταλήθηκε όχι για τις ανάγκες του λαού, αλλά για την προπληρωμή τόκων και προμηθειών στα χρηματιστήρια της Ευρώπης.
Η κύρια αιτία που η χώρα μας αδυνατεί να σηκώσει κεφάλι ήταν τότε, όπως άλλωστε και σήμερα, το υψηλό δημόσιο χρέος. Επίσης, ο ρόλος των ξένων δεν πρέπει να υπερεκτιμάται: έχουν συμφέροντα τα οποία φροντίζουν να εξυπηρετούν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, χωρίς αυτό να αποκλείει κερδοσκοπικές επιθέσεις από συγκεκριμένα κέντρα που άλλοτε κέρδιζαν μεγαλύτερα επιτόκια ή ελληνική γη με υποθήκη και σήμερα, με την παγκοσμιοποίηση των αγορών, υψηλότερα spreads και υπεραξίες από το σορτάρισμα σε μετοχές και ομόλογα.
Τρικούπης
“Δυστυχώς επτωχεύσαμεν”
Η φράση “Δυστυχώς επτωχεύσαμεν” αποτελεί μια ιστορική αναφορά που πιστώνεται στον πρωθυπουργό της Ελλάδας Χαρίλαο Τρικούπη. Ο Τρικούπης λέγεται πως τη χρησιμοποίησε σε ομιλία του στη Βουλή στις 10 Δεκεμβρίου του 1893, αναφερόμενος στην οικονομική κατάσταση του κράτους και στην αδυναμία του να αποπληρώσει το δημόσιο χρέος του.
Η κυβέρνησή του κήρυξε πτώχευση, η οποία και επέφερε την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου σε βάρος της Ελλάδας. Αν και θεωρείται πως η φράση λέχθηκε από το βήμα της Βουλής, αμφισβητείται πως χρησιμοποιήθηκε από τον Τρικούπη στην ομιλία του, καθώς από τα πρακτικά της Βουλής δεν προκύπτει κάτι τέτοιο.
Διάφορες άλλες μαρτυρίες αναφέρουν πως η φράση ελέχθη κανονικά από αυτόν, αλλά χωρίς να είναι ξεκάθαρο αν ειπώθηκε στη Βουλή ή εκτός αυτής. Στην πραγματικότητα η φράση αυτή λέχθηκε από τον Χ. Τρικούπη την παραπάνω ημερομηνία από του βήματος της Βουλής όχι όμως απευθυνόμενος προς το Σώμα της Βουλής ως επίσημη διακήρυξη, αλλά “εν τη ρύμη του λόγου” του, αναφέροντας τις αναγκαίες προς τους δανειστές διαπραγματεύσεις, που πίεζαν απροκάλυπτα τον οικονομικό έλεγχο της Ελλάδας.
Η πρώτη πτώχευση
Ο πόλεμος για την ανεξαρτησία της Ελλάδας ξεκίνησε το 1821 και στόχο είχε τον τερματισμό της οθωμανικής κυριαρχίας. Το 1824 εξασφαλίστηκε από το Χρηματιστήριο του Λονδίνου δάνειο ύψους 472.000 στερλινών, προκειμένου να συνεχιστεί ο αγώνας. Η προσφορά υπερκαλύφθηκε και από τους αγοραστές απαιτήθηκε να καταβάλουν μόνο το 10% της τιμής αγοράς. Επιπλέον δάνειο ύψους 1,1 εκατ. στερλινών χορηγήθηκε το 1825. Οι κερδοσκόποι στο Λονδίνο “σούφρωσαν” το μεγαλύτερο μέρος των ποσών, προτού η Ελλάδα λάβει τα κεφάλαια. Το 1827 ο Ι. Καποδίστριας απευθύνει έκκληση στις μεγάλες δυνάμεις για νέο δάνειο χωρίς αυτές να ανταποκριθούν.
Σπατάλη από Οθωνα
Το 1832 χορηγήθηκε δάνειο ύψους 60 εκατ. δραχμών στην Ελλάδα, η οποία ήταν πλέον ανεξάρτητο κράτος. Το δάνειο κανονίστηκε από τις κυβερνήσεις Γαλλίας, Ρωσίας και Βρετανίας και υποτίθεται ότι χορηγήθηκε προκειμένου να βοηθήσει την Ελλάδα να “χτίσει” την οικονομία της. Τα κεφάλαια κατά το μεγαλύτερο μέρος τους κατασπαταλήθηκαν για τη διατήρηση του στρατού και του Βαυαρού πρίγκιπα Οθωνα, ο οποίος έγινε βασιλιάς της Ελλάδας από τους Αγγλους.
Περικοπές μισθών
Μέχρι το 1843 η οικονομική ανάκαμψη δεν φαινόταν πουθενά. Η χώρα αδυνατούσε να εκπληρώσει το δημόσιο χρέος της. Οι ξένες δυνάμεις αρνήθηκαν να καταβάλουν την τρίτη δόση του δανείου του 1832. Ο Οθωνας αναγκάστηκε να κηρύξει επίσημη πτώχευση εκλιπαρώντας για νέες πιστώσεις. Υπό τον φόβο της εισβολής των μεγάλων δυνάμεων και κάτω από την υπόδειξή τους προχωρεί στη μείωση των τακτικών δαπανών, που περιλαμβάνει και περικοπές μισθών. Η διάσκεψη που συνήλθε στο Λονδίνο έθεσε αυστηρούς όρους για την καταβολή των ελληνικών οφειλών.
Στάση πληρωμών
Αφού η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε σε διακανονισμό των χρεών της το 1878, οι παγκόσμιες αγορές κεφαλαίου άνοιξαν και πάλι για την Ελλάδα και -όπως ήταν αναμενόμενο- οι δανειστές προθυμοποιήθηκαν αμέσως να χορηγήσουν στη χώρα κεφάλαια. Αυτός ο δανεισμός αυξήθηκε σε μη βιώσιμα επίπεδα και η κυβέρνηση Τρικούπη προχώρησε σε στάση πληρωμών το 1893. Το 1898 οι ξένες πιέσεις οδήγησαν την Ελλάδα να αποδεχτεί τη δημιουργία της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διαχείριση του Ελληνικού Χρέους. Αυτή η Επιτροπή ήλεγχε την οικονομική πολιτική της χώρας, καθώς και την είσπραξη φόρων και τα συστήματα διαχείρισης της Ελλάδας.
Διεθνές κραχ – Υποτίμηση δραχμής
Το 1929 ξεσπάει η παγκόσμια οικονομική κρίση ύστερα από το κραχ του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης. Η κρίση είχε άμεσες συνέπειες στην οικονομία της Ελλάδας. Εναν χρόνο πριν η χώρα είχε επανέλθει στον “κανόνα χρυσού”, με σκοπό να προσελκύσει επενδύσεις ξένων κεφαλαίων. Η δραχμή για να παραμείνει στον “κανόνα χρυσού” συνδέεται με το δολάριο. Τον Σεπτέμβρη του 1931 προκαλείται πανικός, με “φυγάδευση” στο εξωτερικό 3,6 εκατ. δολαρίων από ιδιώτες και τράπεζες. Η κυβέρνηση αναζητεί εναγωνίως νέα δάνεια χωρίς επιτυχία. Την άνοιξη του 1932 ο Βενιζέλος αναγκάζεται να εγκαταλείψει καθυστερημένα τον ” χρυσό κανόνα” και να υποτιμήσει τη δραχμή. Την Πρωτομαγιά ανακοινώνει στη Βουλή την πτώχευση της Ελλάδας.
Το 454 π.Χ
Στη Δήλο η πρώτη χρεοκοπία στον κόσμο
Η πρώτη πτώχευση στην παγκόσμια ιστορία σημειώθηκε το 454 προ Χριστού στον Ναό της Δήλου. Τον 4ο αιώνα π.Χ. στον Ναό του Απόλλωνα στη Δήλο βρίσκονταν οι θησαυροί της συνομοσπονδίας των ελληνικών πόλεων-κρατών κάτω από την ηγεσία της Αθήνας. Εκεί φυλασσόταν το τεράστιο ποσό των εισφορών των συμμάχων και εκεί γίνονταν οι συναντήσεις των αντιπροσώπων.
Οι πόλεις-κράτη συνέβαλαν στο ταμείο με τη μορφή οικονομικών πόρων, στρατευμάτων και πλοίων, ενώ τα μέλη είχαν ισότιμη ψήφο στο συμβούλιο που είχε δημιουργηθεί.
Το ποσό της οικονομικής συμβολής καθοριζόταν από την Αθήνα, η οποία κατάφερε κάποια στιγμή να μεταφερθεί το θησαυροφυλάκιο της Συμμαχίας από τη Δήλο στην Αθήνα, καθώς πολύ σύντομα η Δηλιακή Συμμαχία εξελίχθηκε σε Αθηναϊκή Ηγεμονία.
Ο Αριστείδης καθόρισε πρώτος το ποσό της εισφοράς για κάθε πόλη με τόσο δίκαιο τρόπο που οι σύμμαχοι τον ονόμασαν “τον δικαιότερο από όλους τους ανθρώπους”.
Το 454 π.Χ., λοιπόν, και ενώ η περίφημη αθηναϊκή συμμαχία έχει ανασυσταθεί, 13 πόλεις-κράτη προχώρησαν σε δανεισμό από τον Ναό της Δήλου. Οι δέκα πόλεις-κράτη, όμως, δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη τους, προχωρώντας έτσι στην πρώτη… στάση πληρωμών της παγκόσμιας ιστορίας!
Δύο από τις δέκα πόλεις-κράτη, μάλιστα, δεν μπόρεσαν τελικά να αποπληρώσουν τα χρέη τους, ενώ οι υπόλοιπες οκτώ ζήτησαν αυτό που αποκαλείται… επαναδιαπραγμάτευση χρέους.
Η στάση πληρωμών στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν, λοιπόν, άγνωστο φαινόμενο, διότι -όπως λέγεται- οι αρχαίοι Ελληνες ως έμποροι αναγνώριζαν αυτό που αποκαλείται σήμερα συνυπευθυνότητα χρέους – δηλαδή ότι ο δανειστής πρέπει να αναλαμβάνει μερίδιο του ρίσκου αν κάτι πάει στραβά.
Το θέμα είναι, πάντως, ότι πολλά από τα δάνεια χορηγήθηκαν τότε με τη σίγουρη πρόβλεψη ότι ο οφειλέτης θα αποδειχτεί τελικά ανίκανος να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του.
Μετά το “κανόνι” ο Περικλής μετέφερε το ταμείο της Συμμαχίας στην Ακρόπολη της Αθήνας. Εκτοτε οι αποφάσεις λαμβάνονταν μόνο από την Αθήνα και ο φόρος οριζόταν από την Εκκλησία του Δήμου.
Υπάρχει κίνδυνος να χαθεί η ρύθμιση των 100 δόσεων αν κάποιος δεν πληρώσει την πρώτη δόση του ΕΝΦΙΑ;
Σύμφωνα με την φορολογική νομοθεσία "η αποβολή οφειλέτη από τη ρύθμιση που προβλέπει την τμηματική εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο έως και σε 100 μηνιαίες δόσεις θα γίνεται εφόσον αυτός δεν πληρώσει εμπρόθεσμα τρέχουσες φορολογικές οφειλές του εντός 30 ημερών από τη λήψη σχετικής ειδοποίησης για την τακτοποίησή τους".
Βάσει αυτής αν δεν πληρωθεί η πρώτη δόση του ΕΝΦΙΑ ως τις 30 Οκτωβρίου 2015, τότε την επομένη θεωρείται ληξιπρόθεσμη. Αν κάποιος λοιπόν, έχει ενταχθεί στη ρύθμιση των 100 δόσεων, δεν κινδυνεύει αμέσως να χάσει τη ρύθμιση. Για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα να λάβει ατομική ειδοποίηση στην οποία θα του δίνεται προθεσμία 30 ημερών για να τακτοποιήσει τη νέα ληξιπρόθεσμη οφειλή του.
Αν περάσουν οι 30 μέρες που θα του δίνονται μέσω της ειδοποίησης και δεν τακτοποιήσει τη νέα ληξιπρόθεσμη οφειλή ή αν δεν τη ρυθμίσει τότε κινδυνεύει να χάσει και τη ρύθμιση των 100 δόσεων.
«To Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν πρόκειται να συμμετάσχει στη χρηματοδότηση του ελληνικού προγράμματος, αν προηγουμένως η Ευρώπη δεν προχωρήσει σε μία γενναία ελάφρυνση του δημόσιου χρέους της χώρας», δήλωσε ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Τομέα του ΔΝΤ, Πολ Τόμσεν, από τη Λίμα του Περού.
Απαντώντας εμμέσως πλην σαφώς στον επικεφαλής του Eurogroup, Γ. Ντάισελμπλουμ, επανέλαβε ότι «το χρέος της Ελλάδας έχει γίνει εξαιρετικά μη βιώσιμο».
Ο Πολ Τόμσεν επιβεβαίωσε με εμφατικό τρόπο ότι η όποια αναδιάρθρωση δεν θα ελαφρύνει το λαό, αλλά θα συνοδεύεται από νέα αντιλαϊκά μέτρα. Όπως είπε, η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται έτοιμη να συζητήσει για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στις οποίες πρέπει να προχωρήσει η χώρα. Ταυτόχρονα, διευκρίνισε ότι η ατζέντα των μεταρρυθμίσεων, στις οποίες θα πρέπει να προχωρήσει η ελληνική κυβέρνηση, κυρίως στο συνταξιοδοτικό, αλλά και στο δημοσιονομικό πεδίο, είναι αρκετά μεγάλη.
Ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλ. Τσακαλώτος, συναντήθηκε με τον Τόμσεν στο περιθώριο της Συνόδου του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας που γίνεται στη Λίμα του Περού. Ένα από τα βασικά θέματα συζήτησης ήταν το Ασφαλιστικό.
Εγραψε χτες η «Αυγή»: «Το ζητούμενο επομένως για την ελληνική κυβέρνηση είναι να μην χαρίσει στους Ευρωπαίους εταίρους την πρόφαση που αναζητούν για να μη γίνει η συζήτηση για την απομείωση του χρέους.
Αυτό σημαίνει βεβαίως ότι θα ψηφίσει άμεσα τα δύσκολα μέτρα που έχει αποδεχθεί με τη συμφωνία, όμως η ρύθμιση του χρέους αποτελεί το φως στην άκρη του τούνελ για την ελληνική οικονομία. Και ταυτόχρονα δίνει στους πολίτες την προοπτική, τη βεβαιότητα ότι οι θυσίες τους δεν θα πάνε χαμένες στον πίθο των Δαναΐδων.
Αυτό είναι το χρέος της κυβέρνησης για το... χρέος της χώρας».
Ο λαός, λοιπόν, θα πληρώσει τα βάρβαρα μέτρα του μνημονίου, δηλαδή τις αναδιαρθρώσεις για την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, θα πληρώσει όμως και το χρέος του κεφαλαίου. Διπλή θυσία δηλαδή, για να ενισχυθούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Πράγματι, οι θυσίες του λαού δεν θα πάνε στον πίθο των Δαναΐδων (το τρύπιο πιθάρι με το οποίο οι Δαναΐδες, στη μυθολογία, προσπαθούσαν να μαζέψουν νερό), αφού η κυβέρνηση τις πάει στον πίθο της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας.
Στα κεραμίδια βγήκε η Λαϊκή Ενότητα, επειδή, λέει, ο Αλ. Τσίπρας, στην ομιλία του στον ΟΗΕ, δεν έθεσε ρητά και κατηγορηματικά θέμα διαγραφής του χρέους και μίλησε γενικόλογα για «αναδιάρθρωση».
«Αναδιάρθρωση του χρέους δε σημαίνει μείωση των βαρών για το λαό, αλλά εξασφάλιση ότι οι δανειστές δεν θα βγουν ποτέ χαμένοι. Μόνος δρόμος για την απαλλαγή από το βραχνά του χρέους, η παύση πληρωμών και η διαγραφή του», υποστηρίζει η Λαϊκή Ενότητα.
Επιλεκτική μνήμη έχει η ΛΑΕ. Αφενός γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ προσχώρησε στη θέση περί αναδιάρθρωσης του χρέους πολύ καιρό πριν, απ' όταν ακόμα ήταν οι ίδιοι στελέχη του και διατηρούσαν πόστα σε κόμμα και κυβέρνηση.
Αφετέρου γιατί ο Π. Λαφαζάνης, με το «καλημέρα» του νέου κόμματος που έφτιαξε, έσπευσε να διαβεβαιώσει τα μονοπώλια ότι αυτό δεν θέτει θέμα διαγραφής του χρέους.
«Το χρέος μονομερώς δεν μπορείς να το διαγράψεις, γιατί αν δεν το διαγράψει κι αυτός στον οποίο χρωστάς ή υποτίθεται ότι χρωστάς, η απαίτηση είναι υπαρκτή. Αυτό που μπορείς να κάνεις, είναι να δηλώσεις αδυναμία αποπληρωμής και να ζητήσεις διαπραγμάτευση για ρύθμισή του», δήλωνε στις αρχές Σεπτέμβρη...
Η τελική προσφορά: 16 δισ σε 4 δόσεις και σκληρές ρήτρες ‒ Βάλτε τώρα που γυρίζει!
Σχέδιο παράτασης του τρέχοντος προγράμματος κατά πέντε μήνες με χρηματοδότηση 16 δισ. ευρώ προβλέπει σημείωμα που προετοιμάστηκε για τους ευρωπαίους υπουργούς Οικονομικών, όπως αναφέρει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.
Σύμφωνα με το πρακτορείο, το σχετικό έγγραφο που ετοιμάστηκε για λογαριασμό των υπουργών Οικονομικών αναφέρεται σε διαθέσιμα κεφάλαια 16,3 δισ. ευρώ, στα οποία περιλαμβάνονται 10,9 δισ. ευρώ του ΤΧΣ, 1,8 δισ. ευρώ από την δόση που απομένει να καταβληθεί από το EFSF και 3,6 δισ. ευρώ από τα κέρδη που έχουν οι κεντρικές τράπεζες το 2014 και το 2015 από τα ελληνικά ομόλογα που αγόρασαν μέσω του προγράμματος SMP. Προϋπόθεση για την ύπαρξη αυτής της χρηματοδότησης είναι να υπάρξει συμφωνία και αίτηση παράτασης από την Αθήνα.
Το έγγραφο προβλέπει συμμετοχή στη χρηματοδότηση και από το ΔΝΤ, το οποίο θα κληθεί να συνεισφέρει κεφάλαια τον Οκτώβριο κάτι που -όπως αναφέρεται στο σημείωμα- σημαίνει ότι θα πρέπει να κριθεί βιώσιμο το χρέος, να έχει προχωρήσει η Ελλάδα τις μεταρρυθμίσεις και να έχει δεσμευτεί η Ευρώπη για χρηματοδότηση το επόμενο 12μηνο.
«Η πεντάμηνη παράταση (μέχρι τα τέλη) είναι εφικτή κατά τη διάρκεια της οποίας ένα ποσό 12 δισ. ευρώ οικονομικής βοήθειας μπορεί να δοθεί από τον EFSF και την μεταφορά των κερδών από τα SMP/AMFA, συμπληρούμενα από μια αναμενόμενη πληρωμή του ΔΝΤ ύψους 3,5 δισ. ευρώ», αναφέρεται στο έγγραφο.
«Σε αυτή την περίοδο αυτές οι εξωτερικές πηγές χρηματοδότησης συμπληρωμένες από το ελληνικό πρωτογενές πλεόνασμα θα επιτρέψουν την κάλυψη των πληρωμών για το χρέος σε ποσό 14,3 δισ. ευρώ και να εξυπηρετήσουν τόσο για την πληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών όσο και για τη ανασύσταση κάποιων κυβερνητικών μαξιλαριών».
Τα χρήματα ωστόσο θα διατεθούν σε τέσσερις δόσεις η κάθε μια από τις οποίες εξαρτάται από την ολοκλήρωση συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων από την Αθήνα.
Η πρώτη δόση, ύψους 1,8 δισ. ευρώ από τα κέρδη που είχαν οι κεντρικές τράπεζες θα διατεθεί άμεσα σε ειδικό λογαριασμό που αφορά αποκλειστικά την εξυπηρέτηση χρέους και θα επιτρέψει στην Αθήνα να μην πτωχεύσει έναντι της πληρωμής του 1,6 δισ. ευρώ προς το ΔΝΤ που λήγει στις 30 Ιουνίου.
Τα χρήματα όμως θα δοθούν μόνο αν το ελληνικό κοινοβούλιο αποδεχτεί τη συμφωνία με τους εταίρους και περάσει το πρώτο κύμα μεταρρυθμίσεων. Τα χρήματα θα απελευθερωθούν όταν τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια αποδεχτούν την αρχή της διάθεσης των κερδών.
Μια δεύτερη δόση 4 δισ. ευρώ θα πληρωθεί στα μέσα Ιουλίου όταν η Ελλάδα υλοποιήσει περισσότερες μεταρρυθμίσεις (prior actions) αρχές Ιουλίου. Από αυτά τα 3,5 δισ. ευρώ θα μπουν κατ' ευθείαν στον λογαριασμό εξυπηρέτησης χρέους.
Επιπλέον 4,7 δισ. ευρώ θα δοθούν αρχές Αυγούστου με την προϋπόθεση υλοποίησης prior actions στα τέλη Ιουλίου ξανά στον λογαριασμό για το χρέος, όπως και η τελευταία δόση 1,5 δισ. ευρώ τον Οκτώβρη μετά την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων.
Το ΔΝΤ μπορεί να συνεισφέρει 3,5 δισ. ευρώ τον Οκτώβριο, υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα περάσει όλες τις συμφωνημένες μεταρρυθμίσεις και η ευρωζώνη θα διαβεβαιώσει ότι θα καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας για τους επόμενους 12 μήνες και ότι βλέπει το χρέος της χώρας βιώσιμο.
Με το σύνθημα, “Παίρνουμε τη διαπραγμάτευση στα χέρια μας. Γκρεμίζουμε τη λιτότητα”, πολίτες που γέμιζαν τις πλατείες τα δυό πρώτα χρόνια του μνημονίου, διαβάζουμε στον φιλοκυβερνητικό τύπο, αλλά και στα sites, κάλεσαν τον κόσμο να γεμίσει τις πλατείες όλης της χώρας και να στηρίξει την ελληνική κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις της με τους “εταίρους”.
Βέβαια, είναι γεγονός ότι για να γκρεμιστεί η λιτότητα χρειάζονται συγκεκριμένα μέτρα εναντίον της και ανάλογη πολιτική. Το ερώτημα όμως είναι: Οι διοργανωτές των χθεσινών εκδηλώσεων βλέπουν κάτι τέτοιο; Διαπιστώνουν ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύεται σε μια τέτοια βάση, πιστή (έστω) στις προεκλογικές της υποσχέσεις, που να χτυπά τη λιτότητα; Γιατί, όταν λέμε στηρίζουμε την κυβέρνηση, και παίρνουμε τη διαπραγμάτευση στα χέρια μας, είναι αυτονόητο ότι παίρνουμε και τη συνευθύνη. Και αύριο θα πει ο πρωθυπουργός ότι διερμήνευσε και τη δική τους θέληση.
Όσο για το, “ούτε βήμα πίσω” δεν μας διευκρινίζουν το από ποιο σημείο και μετά. Γιατί, αν είναι από τις 47 και τις 8 συμπληρωματικές σελίδες, που αποτελούν την ελληνική πρόταση στη διαπραγμάτευση, τότε σε πιάνει τρόμος και μόνο με την ανάγνωσή τους. Εκεί, αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση κάνει μια αγωνιώδη προσπάθεια να αποδείξει στους “εταίρους” ότι θα εισπράξει απ’ αυτούς που πάντα πληρώνουν όλα τα ποσά, και ότι θα δώσει στην ώρα τους όσα αυτοί της ζητούν, τους τόκους και τα πανωτόκια, αυτά που πήραν χάρισμα απ’ τις κυβερνήσεις μας τραπεζίτες και “εθνικοί” εργολάβοι.
Δεν είναι περίεργο που σε μια τέτοια κινητοποίηση δεν γίνεται καμιά αναφορά στο σταμάτημα του ξεπουλήματος της Δημόσιας Περιουσίας, στην κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, ενός εκ των βασικών παραγόντων των μαζικών κατασχέσεων, που απ’ ότι φαίνεται δεν θα αργήσουν;
Δεν είναι περίεργο να μην γίνεται λόγος για τις τριτοκοσμικές συνθήκες στην Υγεία, όπου η κυβέρνηση εφαρμόζει στο ακέραιο τους νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων, που ουσιαστικά διέλυσαν τη δημόσια υγεία; Όσο για τις συντάξεις, τις οποίες διατείνονται ότι δεν θα πειράξουν, είναι ολοφάνερο ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, τη στιγμή που κρατούν ανέπαφη τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος για τα ταμεία, στων οποίων τα αποθεματικά και οι ίδιοι έβαλαν χέρι, για να πληρώσουν τους τοκογλύφους.
Δεν είναι περίεργο να μην γίνεται λόγος έστω στον ΦΠΑ, τον άμεσο αυτό φόρο, που είναι γνωστό ποιους πλήττει, τους συντελεστές του οποίου προτίθεται να αυξήσει η κυβέρνηση, προκειμένου να εισπράξει ακόμη κάποια δις ευρώ παίρνοντας τα εύσημα των τοκογλύφων “εταίρων”, οι οποίοι και θα της εξασφαλίσουν –νομίζει- μακροημέρευση;
Δεν είναι περίεργο που δεν έγινε αναφορά στα νέα δάνεια που έρχονται, που θα αυξήσουν κι άλλο το “χρέος” και θα γεμίσουν κι άλλο τα ταμεία τραπεζιτών και μεγαλοεργολάβων. Και το ερώτημα μετά κι απ’ αυτό το δάνειο τι; Και με την ευκαιρία δεν θα ήταν χρήσιμο να ρωτηθεί πού πήγαν εκείνα τα 260 δις ευρώ τα οποία δόθηκαν στους τραπεζίτες και αποτελούν τουλάχιστον το 70% του “χρέους”, και μάλιστα χωρίς την πολυπόθητη ρευστότητα;
Δεν είναι περίεργο να μην υπάρχει η απαίτηση από τους διοργανωτές να καταργήσει η κυβέρνηση, ως… αντιμνημονιακή, άμεσα, εδώ και τώρα, όλους τους νόμους που ψήφισαν οι βουλευτές των μνημονιακών κυβερνήσεων, νόμους που λειτουργούν και επιταχύνουν καθημερινά την παραπέρα εξαθλίωση των ήδη εξαθλιωμένων;
Δεν είναι περίεργο επίσης που έχει ξεχαστεί παντελώς ότι εξακολουθεί να ισχύει το Αγγλικό Δίκαιο στην επίλυση των διαφορών μας με τους τοκογλύφους, το ότι στην ουσία δεν υπάρχει κανένα μα κανένα είδος ανεξαρτησίας στη χώρα μας;
Έχουν οι ανώνυμοι διοργανωτές, κάποια αμφιβολία ότι η “μηχανή” που μαζεύει βίαια από τους πολλούς τον πλούτο και τον μεταφέρει στους τραπεζίτες και στους επιτήδειους δουλεύει ακατάπαυστα και απ’ ότι φαίνεται, με τη συμφωνία, θα αυξήσει και τους ρυθμούς της;
Και εν πάση περιπτώσει, πώς προέκυψε αυτή η αυθόρμητη στήριξη, τη στιγμή που δεν υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωση απ’ την κυβέρνηση, ενώ μόνο από διαρροές γνωρίζουμε ότι στην ουσία η κυβέρνηση έδωσε γη και ύδωρ, με τις 47 και 8 σελίδες, αλλά και με την μέχρι τώρα πορεία της. Και χωρίς βέβαια να γνωρίζουμε αν υπάρχουν και άλλες κυβερνητικές υποχωρήσεις που, δεν έγιναν μέχρι στιγμής γνωστές.
Κι αν έστω υποθέσουμε ότι οι “εταίροι” μας κάνουν πίσω και δεχτούν τις κυβερνητικές προτάσεις, που βέβαια δεν έχουν καμία σχέση με τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, τότε θα είναι ευχαριστημένοι, αυτοί που διαδηλώνουν υπέρ των κυβερνητικών χειρισμών, επειδή δεν πήγαμε πιο πίσω απ’ αυτές που ήδη έτσι κι αλλιώς μας πάνε πίσω;
Η ιδιότυπη τρομοκρατία που ασκείται στον ελληνικό λαό, με μορφή καταστροφολογίας, σε συνδυασμό με την πολυγλωσσία της Κυβέρνησης, οι απειλές των “εταίρων”, με τα ΜΜΕ του συστήματος να δίνουν ρυθμό στα τύμπανα, λίγο πριν τη γενική επίθεση, στο σχεδιασμό της οποίας έχουν προσθέσει και την τελευταία πινελιά, δημιουργούν ένα καθεστώς αφόρητης ασφυξίας, με στόχο, από τη μεριά των “πολιορκητών”, όχι μόνο την άνευ όρων, αλλά και την χωρίς καμιά αντίσταση παράδοση των αμυνομένων!
Χθες, από τα μεγάφωνα του αυτοκινήτου των αυθόρμητων, χωρίς ταυτότητα, πολιτών, που περνούσε από τη γειτονιά, ακούγονταν ακριβώς: “όλοι σήμερα στις 7 το βράδυ, στην Πλατεία Δημαρχείου, να συμπαρασταθούμε στην κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις”, με μουσική υπόκρουση από το Μάουτχαουζεν των Θεοδωράκη Καμπανέλη, “Εβραίοι κι αντάρτες…”
Αυτό το χθεσινό κάλεσμα έφερε στη μνήμη μου εκείνες τις διαδηλώσεις, πάλι από αυθόρμητους και ανώνυμους διοργανωτές, για τη στήριξη της Κυβέρνησης, με αίτημα τότε την “ανάσα αξιοπρέπειας”, για να έχουμε στη συνέχεια τα πρώτα κυβερνητικά βήματα, που έδειχναν όμως και το μπούσουλα της όλης κυβερνητικής πορείας.
Εν τάχει, είχαμε την εκλογή μνημονιακού Προέδρου -ενός ανθρώπου που του αναλογούν σοβαρότατες ευθύνες για το σημείο που ήδη έχουμε φτάσει σήμερα- έχουμε ακλόνητο τον τραπεζίτη Στουρνάρα στη θέση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας -εκεί που τον θέλουν οι δανειστές- έχουμε την κυβερνητική υπόσχεση ότι θα πληρώσουμε το “χρέος” και μάλιστα στην ώρα του, ότι η θέση μας είναι αδιαπραγμάτευτα μέσα στην ΕΕ και ότι δεν θα προκαλέσουμε ρήξη! Και πάνω απ’ όλα μια καλοστημένη θεατρική παράσταση που τα συνοδεύει.
Είναι προφανές ότι οι διοργανωτές των χθεσινών συγκεντρώσεων, που στηρίζουν την “κυβερνητική προσπάθεια”, όχι μόνο τα ξέρουν αυτά, αλλά απ’ ότι φαίνεται δεν ενοχλούνται. Και γνωρίζουν άριστα ποιο θα είναι το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων καθώς και η τύχη των περισσότερων απ’ αυτούς, που κατέβηκαν για να στηρίξουν την κυβέρνηση. Όπως γνωρίζουν επίσης ότι έτσι, σίγουρα, δεν γκρεμίζεται η λιτότητα. Χρειάζονται όμως συνενόχους!
Ας αφήσουμε όμως τον Διονύση Τσακνή, τον νέο Πρόεδρο της Νέας ΕΡΤ, να δώσει αυτός την απάντηση.
“…το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας
ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας…”
Και βέβαια, συνένοχους στο φόνο δεν θα έχετε!
ΥΓ. α) Επειδή η κυβέρνηση μιλάει για πρόγραμμα τετραετίας, ας θυμίσουμε ότι σε πέντε σχεδόν χρόνια είχαμε τέσσερεις βουλευτικές εκλογές, τέσσερεις πρωθυπουργούς και σ’ όλες αυτές τις κυβερνήσεις είχαμε πάντα τοποτηρητή τραπεζίτη!
β) Και βέβαια, σήμερα, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ήξερε!
γ) Προφητικό το τραγούδι του Διονύση Τσακνή, “γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον”.
Οι μεν, οι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος που οδήγησε τον ελληνικό λαό στα Τάρταρα της χρεοκοπίας, διατείνονται ότι αν δεν συνεχίσουμε να πληρώνουμε το ΔΝΤ και τα κάθε λογής αρπακτικά των «αγορών», τότε – όπως είπε η κυρία Μιράντα Ξαφά - θα γίνουμε «Ζιμπάμπουε»…
Οι δε, της κυβέρνησης, διατείνονται ότι συνεχίζουν τις διαπραγματεύσεις με τους «θεσμούς» αναζητώντας έναν «έντιμο συμβιβασμό», όπου σαν «έντιμη» ορίζεται μια συμφωνία βάσει της οποίας θα συνεχίζουμε να πληρώνουμε το ΔΝΤ και τα ίδια αρπακτικά…
Γιατί, όμως, «πρέπει» να πληρώνουμε; Ποιους «πρέπει» να πληρώνουμε; Μέχρι πότε και πόσα «πρέπει» να πληρώσουμε;
Ως προς το τελευταίο, το μέχρι πότε και πόσα πρέπει να τους πληρώνουμε, τα τελευταία στοιχεία του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους είναι αποκαλυπτικά: Η αποπληρωμή του ελληνικού δημόσιου χρέους που ξεπερνά τα 312,5 δισ. ευρώ, με τα έως σήμερα δεδομένα, χωρίς δηλαδή να υπολογίζεται ένας νέος δανεισμός ή κάποια νέου τύπου «αναδιάρθρωση», εκτείνεται μέχρι το 2057!
Ούτε λίγο ούτε πολύ, δηλαδή, η Ελλάδα έχει υποθηκευτεί για τα επόμενα 40 και πλέον χρόνια.
Σύμφωνα με τα στοιχεία:
Από τώρα και μέχρι το τέλος του 2015 η Ελλάδα καλείται να πληρώσει σε τόκους και χρεολύσια το τρομακτικό ποσό των 16,2 δισ. ευρώ.
Μέχρι το 2020 το ποσό φτάνει τα 56,383 δισ. ευρώ.
Και το διάστημα από το 2021 μέχρι το 2030 τα ποσό εκτινάσσεται στα 75 δισ. ευρώ!
Συμπέρασμα πρώτο, λοιπόν: Μόνο όποιος αντιμετωπίζει τους Έλληνες σαν «ιθαγενείς» μπορεί να τους απειλεί κάνοντας αναγωγές στη Ζιμπάμπουε. Και μάλιστα τη στιγμή που ο δρόμος που τους προτείνει ένα πράγμα εγγυάται: Ότι το μαύρο παρόν οδηγεί κατευθείαν στο πιο μαύρο, στο κατάμαυρο μέλλον, ένα μέλλον που η μαυρίλα του εκτείνεται πέραν ακόμα και του δεύτερου μισού του 21ου αιώνα!
Ας δούμε τώρα ποιοι είναι αυτοί που «πρέπει» να πληρώνουμε. Θα μας τους συστήσει ο κύριος Σόρος.
Ο κ. Σόρος είναι ο επιφανής «επενδυτής» που το Σεπτέμβρη του 1992 επιτέθηκε ως γνήσιο αρπακτικό στη στερλίνα της Αγγλίας, εξοικονομώντας» για τον εαυτό του και τους κεφαλαιούχους πελάτες του μερικά δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία βεβαίως φορτώθηκαν - με τη μορφή του χρέους - πάνω στις πλάτες των Βρετανών εργαζομένων.
Στη δουλειά του κ. Σόρος βασικό προτέρημα είναι ο κυνισμός. Όταν οι πολιτικοί υπηρέτες του κεφαλαίου δήλωναν ότι η πρωταγωνιστική εμπλοκή του ΔΝΤ στην «αντιμετώπιση της κρίσης» στοχεύει στην οικοδόμηση ενός «καλού», «δημοκρατικού», «δικαιότερου» καπιταλισμού, ο κυνισμός του Σόρος έβαζε τα πράγματα στη θέση τους:
«Στην περίπτωση κρίσης - έγραφε ο Σόρος στο βιβλίο του με τίτλο «Για την Παγκοσμιοποίηση» - οι δανειστές μπορούν να ευελπιστούν ότι το ΔΝΤ θα τους διασώσει».
Όπως βλέπουμε, τύποι σαν τον Σόρος δεν μασάνε τις κουβέντες τους. Δεν χαραμίζουν τον χρόνο τους για να λένε κουραφέξαλα περί «σωτηρίας» των λαών. Το όλο θέμα, μας διαβεβαιώνει, έχει να κάνει με τη διάσωση των δανειστών και όχι των δανειζομένων.
Η απόδειξη της αλήθειας αυτής ήρθε στο φως το 2013. Ήταν τότε που η εφημερίδα «Wall Street Journal» αποκάλυψε τις συζητήσεις στο εσωτερικό του ΔΝΤ, όπου ήδη από το 2010 ήταν δεδομένο ότι η εμπλοκή του στην υπόθεση της Ελλάδας και τα δάνεια προς τη χώρα μας θα έπρεπε να εκληφθούν «όχι ως διάσωση της Ελλάδας (…) αλλά ως διάσωση των ιδιωτών κατόχων χρέους στην Ελλάδα, κυρίως των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων».
Πέντε χρόνια αργότερα τα πράματα είναι ξεκάθαρα: Στην έκθεση που συνέταξε προς μηνός η βρετανική οργάνωση «Jubilee Debt Campaign» (Λεωνίδας Βατικιώτης, «Επίκαιρα») τονίζεται ότι:
Από τα 252 δισ. ευρώ των μνημονιακών δανείων, τα 231,9 δισ. ευρώ (δηλαδή το 92% των δανείων) επέστρεψαν στους δανειστές είτε για την αποπληρωμή παλιότερων δανείων (149,2 δισ. ευρώ), είτε για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (48,2 δισ. ευρώ), είτε για την αποζημίωση των ιδιωτών κατόχων ομολόγων (34,5 δισ. ευρώ).
Συμπέρασμα δεύτερο: Μας λένε ότι πληρώνουμε τους «σωτήρες» και τους «διασώστες» μας. Η αλήθεια, όμως, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία, είναι αυτή που τονίζεται στην έκθεση: «Η διάσωση και τα προγράμματα λιτότητας δεν πραγματοποιήθηκαν επειδή πίστευαν ότι θα βοηθούσαν τον ελληνικό λαό ή θα μείωναν το βάρος του χρέους. Έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές τράπεζες και για να προστατευτούν τα κέρδη των κερδοσκόπων»… Αυτούς πληρώνουμε.
Κατόπιν αυτών το ερώτημα «γιατί πρέπει» να τους πληρώνουμε επιβάλλεται να αντικατασταθεί με το πραγματικό ερώτημα. Και το πραγματικό ερώτημα είναι το «γιατί ΔΕΝ πρέπει» να τους πληρώνουμε. Έναν από τους απολύτως προφανείς λόγος τον περιγράψαμε στη «Real News» της Κυριακής και είναι ο εξής:
Σύμφωνα με δηλώσεις του κ. Βαρουφάκη, η Ελλάδα το τελευταίο τετράμηνο έχει καταβάλει στο ΔΝΤ πάνω από 6,5 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, το ποσό -για το ίδιο διάστημα- ανέρχεται στα 8 δισ. ευρώ. Όσο για τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκο Φίλη, τα χρήματα που έχει πληρώσει η χώρα σε δανειστές και τοκογλύφους από πέρυσι ανέρχονται στα 17 δισ. ευρώ.
Τον περασμένο Οκτώβρη το ΚΚΕ κατέθεσε πρόταση νόμου στη Βουλή για την επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης. Όπως απάντησε το Γενικό Λογιστήριο, η ετήσια οικονομική δαπάνη για την επιστροφή της 13ης και της 14ης σύνταξης, όπως πρότεινε το ΚΚΕ, ανέρχεται στα 3 δισ. ευρώ.
Με άλλα λόγια: Αν η Ελλάδα δεν πλήρωνε το ΔΝΤ, θα είχε εξασφαλίσει την επιστροφή στους γέροντες της 13ης και της 14ης σύνταξης για 2 χρόνια (σύμφωνα με τα λεγόμενα Βαρουφάκη), για σχεδόν 3 χρόνια (σύμφωνα με τα λεγόμενα Τσίπρα), για σχεδόν 6 χρόνια (σύμφωνα με τα λεγόμενα Φίλη).
Συμπέρασμα τρίτο: Κυκλοφορούν ανάμεσά μας εκείνοι που ισχυρίζονται ότι αν οι κυβερνήσεις επέλεγαν να επιστρέφουν τα κλεμμένα στους γέροντες και όχι να πληρώνουν το ΔΝΤ, τότε η Ελλάδα θα είχε υποστεί πιστωτικό γεγονός και θα γινόταν… Ζιμπάμπουε. Οι συγκεκριμένοι, βουτηγμένοι καθώς είναι μέσα στον ευρωλιγουρισμό τους και χορτασμένοι καθώς είναι από το παντεσπάνι τους, προφανώς δεν έχουν ακούσει τίποτα για το πιστωτικό γεγονός που βιώνουν τα 6,5 εκατομμύρια του λαού της Ελλάδας (και όχι της Ζιμπάμπουε) που ζουν σε συνθήκες φτώχειας και ανέχειας.
Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.
Το ιστολόγιο bellos blogspot.com εκφράζουν απολύτως οι αναρτήσεις που αναφέρουν την υπογραφή bellosblog. Αναρτήσεις άλλων ή αναδημοσιεύσεις ή σχόλια που δημοσιεύονται σ'αυτό το ιστολόγιο, εκφράζουν αυτούς που τα υπογράφουν και όχι απαραίτητα το bellosblog
