ΣΥΡΙΖΑ: Μετά την συγκυβέρνηση με τον εθνικιστή-ακροδεξιό Καμμένο θέλουν "προοδευτική συμμαχία"

Μέχρι πριν από λίγες μέρες, οι κυβερνήσεις σε Ελλάδα, Πορτογαλία και Ισπανία, όπου «αριστερές» δυνάμεις συγκυβερνούν ή στηρίζουν τους σοσιαλδημοκράτες, παρουσιάζονταν ως πρότυπα για την «προοδευτική συμμαχία» στην Ευρώπη, που αποτελεί τάχα ανάχωμα στο νεοφιλελευθερισμό και την ακροδεξιά. 

Στη χώρα μας, σ' αυτήν την πρωτοβουλία πρωταγωνιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ, που για τέσσερα χρόνια συγκυβερνούσε με τον εθνικιστή - ακροδεξιό Καμμένο. 

Προβλήματα, όμως, αντιμετωπίζει τελευταία το ...«προοδευτικό» στρατόπεδο και στην Ισπανία, όπου το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που μέχρι πριν από λίγες μέρες κυβερνούσε με τη στήριξη των Podemos, απευθύνει τώρα πρόσκληση συνεργασίας στους «Πολίτες», ένα «φιλελεύθερο» κόμμα, που στις πρόσφατες εκλογές στην Ανδαλουσία συνεργάστηκε με το ακροδεξιό Vox! 

Στον απόηχο του συλλαλητηρίου. Όλοι κάτω από την ίδια ομπρέλα!!!!!!!!!!!!!

Δεν μας εκπλήσσει η ευκολία με την οποία αστικά κόμματα, πολιτικά πρόσωπα και άλλοι φορείς μεταπηδούν με αφορμή το Σκοπιανό από τον κοσμοπολιτισμό στον εθνικισμό και τούμπαλιν. 

Είναι χαρακτηριστική η αντιπαράθεση που κλιμακώθηκε την περασμένη βδομάδα ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ, με αφορμή και τη διοργάνωση του συλλαλητηρίου στο Σύνταγμα. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ αναπαρήγαγε παλιότερες δηλώσεις στελεχών της ΝΔ, υπενθυμίζοντας ότι ο ίδιος σήμερα διαπραγματεύεται με άξονα τις δικές της θέσεις. 

Από την άλλη, η ΝΔ αξιοποίησε μέχρι και ρεπορτάζ της «Αυγής» του 1992, το οποίο αποθέωνε τα τότε εθνικιστικά συλλαλητήρια. 

Δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ «δικαιώνει» τη γραμμή του επικαλούμενος παλιότερες θέσεις της ΝΔ, ενώ η ΝΔ «δικαιώνει» τη δική της τοποθέτηση, επικαλούμενη παλιότερες παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ... 

Τι αποδεικνύει αυτή η ανταλλαγή θέσεων; 

Οτι δεν υπάρχουν σινικά τείχη ανάμεσα στον εθνικισμό και στον κοσμοπολιτισμό. Και ότι διαχρονικός οδηγός για τις θέσεις που παίρνουν οι πολιτικές δυνάμεις του κεφαλαίου είναι τα συμφέροντά του και το πώς αυτά διασφαλίζονται καλύτερα.

Αλλωστε, και οι ίδιοι οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου δεν έκρυψαν ότι θέλουν την ευρωΝΑΤΟική ολοκλήρωση στα Βαλκάνια, ενώ κάποιοι, όπως οι συνεργάτες του ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ, συμμετείχαν στα συλλαλητήρια για να δυναμώσει η διαπραγματευτική ισχύς της κυβέρνησης... 

Αντίστοιχες είναι και οι παρεμβάσεις παραγόντων, όπως ο τέως πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών Ν. Μέρτζος, που τη δεκαετία του '90 ήταν στην πρώτη γραμμή ενάντια στη χρήση του όρου «Μακεδονία» από την ΠΓΔΜ, ενώ σήμερα επιχειρηματολογεί υπέρ της διευθέτησης με «σύνθετη ονομασία». 

Επιβεβαιώνεται και από αυτή τη σκοπιά ότι το πλαίσιο της «διαπάλης» ανάμεσα στους «ονοματολόγους» είναι συγκεκριμένο, ότι η ομπρέλα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ είναι δεδομένη και ότι κάτω από αυτή ξεδιπλώνεται όλη η γκάμα των καυγάδων, είτε για τη διαδικασία, είτε για τη «συγκυρία», πάντως ποτέ για την ουσία.

Οι στρατιωτικές παρελάσεις που θα καταργούνταν από το ........ΣΥΡΙΖΑ!!!!!!!!!!

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε είτε με ανακοινώσεις είτε μέσω στελεχών του πως αν βγει κυβέρνηση, θα καταργήσει τελείως τις στρατιωτικές παρελάσεις με την αιτιολογία ότι αυτές αποτελούν ένα εθνικιστικό και παλαιολιθικό έθιμο. Μάλιστα, η τελευταία φορά που είχε αναφερθεί κάτι τέτοιο ήταν το 2013, όταν δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αξιωματική αντιπολίτευση και ένα βήμα πριν γίνει κυβέρνηση. Τότε, οι σημερινοί υπουργοί Τ. Κουράκης και Θ. Φωτίου σε ξεχωριστές δηλώσεις είχαν....

δηλώσει ότι επί ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να γίνονται παρελάσεις, ενώ το 2011 παρόμοιες δηλώσεις είχαν κάνει και οι Ν. Χουντής και Π. Σκουρλέτης.

Παρά τις τότε δηλώσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ, διαβάστε ΕΔΩ -> 25η Μάρτη με χορούς και πανηγύρια ...... , ενόψει της πρώτης στρατιωτικής παρέλασης επί της κυβερνητικής του θητείας την 25η Μαρτίου, όχι μόνο δεν αναφέρεται σε πιθανή κατάργηση τους, αλλά δεν βγάζει άχνα για το όλο θέμα. Αντί αυτού, η νέα κυβέρνηση ετοιμάζει μια μεγάλη εθνικιστική φιέστα. Μάλιστα, η συζήτηση για κατάργηση των στρατιωτικών παρελάσεων απουσιάζει όχι μόνο από τα στελέχη της κυβέρνησης, αλλά και από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, δείγμα του πώς ο κόσμος του έχει αποδεχθεί τόσο τον συστημικό όσο και τον εθνικιστιτικό χαρακτήρα της κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή αυτή δεν μας εκπλήσσει καθόλου. Οι εκκλήσεις του Τσίπρα πριν ακόμα από τις εκλογές για ανάγκη εκλογής «κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας», η διόλου τυχαία επιλογή συνεργασίας με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ και η παραχώρηση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας σε αυτούς, είχαν δείξει από την αρχή τη στάση που πρόκειται να κρατήσει η κυβέρνηση προβάλλοντας τον εθνικο-λαϊκισμό της. Μια στάση που έχει γίνει σαφής σε μια σειρά θεμάτων τις 50 πρώτες μέρες της νέας κυβέρνησης.

Η απάντηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Οι στρατιωτικές παρελάσεις πρέπει να καταργηθούν άμεσα. Αποτελούν ένα εθνικιστικό και μιλιταριστικό έθιμο, συνδεδεμένο πλήρως με στρατιωτικά/δικτατορικά καθεστώτα και με την επίδειξη της στρατιωτικής ισχύος ενός έθνους.

Δεν είναι παρά μια ένεση «εθνικού φρονήματος» που στόχο έχει να παραπλανήσει εργαζόμενους, νεολαία και λαό και να δημιουργήσει κλίμα εθνικής συμφιλίωσης και ενότητας, μεταξύ αυτών και της εξουσίας (πολιτικής, στρατιωτικής, επιχειρηματικής, θρησκευτικής).

Ο εργαζόμενος λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτα από τη συμμετοχή στη φιέστα που ετοιμάζουν ΣΥΡΙΖΑ, Καμμένος και Περιφέρεια Αττικής. Αντίθετα, πρέπει να απαιτήσει να καταργηθούν εδώ και τώρα οι παρελάσεις και κάθε εθνικιστικό έθιμο που δεν έχει να προσφέρει τίποτα στην πάλη του λαού για ζωή και εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

Επίσης, πρέπει να αρνηθεί να καταβάλλει το τεράστιο κόστος τους. Αντίθετα αυτά τα εκατομμύρια ευρώ πρέπει να αξιοποιηθούν για την κάλυψη των τεράστιων κοινωνικών αναγκών.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ μέσω Εφημερίδα Χρονικά

Το αεροπλανάκι που άναψε τη "φωτιά" στα......Βαλκάνια!!!!!

Από το πρώτο δευτερόλεπτο, που έκανε την εμφάνισή του το τηλεκατευθυνόμενο αεροπλανάκι με τη σημαία της λεγόμενης «Μεγάλης Αλβανίας» στον ποδοσφαιρικό αγώνα της Σερβίας με την Αλβανία, την περασμένη Τρίτη, ήταν φανερό ότι επρόκειτο για ένα ακόμα κομμάτι σε ένα επικίνδυνο παζλ που στήνεται εδώ και καιρό. Αντίστοιχης σημασίας γεγονότα είχαμε και σε άλλους δύο ποδοσφαιρικούς αγώνες, ανάμεσα σε εθνικές ομάδες χωρών των Βαλκανίων, δηλαδή ανάμεσα στη Ρουμανία και την Ουγγαρία και στη Βουλγαρία με την Κροατία.

Γιατί είναι επικίνδυνες όλες αυτές οι εξελίξεις; Γιατί σε ό,τι αφορά τα Βαλκάνια, εδώ και καιρό, γίνεται συστηματική προσπάθεια για τη δημιουργία ενός επικίνδυνου μεγαλοϊδεατικού εθνικιστικού κινήματος στην Αλβανία, με στόχο τον εγκλωβισμό των εργαζομένων σε εθνικιστικές αλυτρωτικές θέσεις, που προβάλλουν εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος της Σερβίας, της ΠΓΔΜ, του Μαυροβουνίου και της Ελλάδας. Αυτό το εθνικιστικό κίνημα ενισχύθηκε μετά από τη ΝΑΤΟική επέμβαση κατά της Γιουγκοσλαβίας, τη λεγόμενη «ανεξαρτησία» του Κοσσόβου, που σήμερα είναι ένα προτεκτοράτο των ΗΠΑ και της ΕΕ στη βαλκανική χερσόνησο. Γι' αυτό το λόγο και όσα έγιναν στο παιχνίδι ανάμεσα στη Σερβία και την Αλβανία δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αλλά μια ακόμα επικίνδυνη εξέλιξη.

Για τη σημερινή κατάσταση στα Βαλκάνια, οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ έχουν διαχρονικά μεγάλες ευθύνες, αφού ενεργά συμμετέχουν στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς. Και, βέβαια, η δήλωση του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών, Ευ. Βενιζέλου, περί «περιφερειακής σταθερότητας και του σεβασμού των υφισταμένων συνόρων», στο όνομα μάλιστα «της κοινής ευρωπαϊκής προοπτικής όλων των χωρών της περιοχής», είναι πέρα για πέρα υποκριτική.

Το κουβάρι είναι ήδη πολύ μπερδεμένο. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι ποιοι και γιατί επιδιώκουν να ανοίξει ένα νέο μέτωπο στα Βαλκάνια με απρόβλεπτες συνέπειες για τους λαούς των χωρών, μετά από αυτά σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία. Η πραγματικότητα που διαμορφώνεται σήμερα στα Βαλκάνια είναι επικίνδυνη, γιατί χαρακτηρίζεται από την ένταση των ανταγωνισμών ανάμεσα στις αστικές τάξεις και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, που χρησιμοποιούν μειονοτικά και εδαφικά ζητήματα για την προώθηση των γεωπολιτικών τους συμφερόντων.

Το ΚΚΕ έχει προειδοποιήσει τον ελληνικό και τους άλλους λαούς των Βαλκανίων για τους κινδύνους που κρύβει το εθνικιστικό δηλητήριο, το οποίο χρησιμοποιείται από τις αστικές τάξεις για τα δικά τους συμφέροντα. Οι εργαζόμενοι των χωρών των Βαλκανίων πρέπει να προτάξουν τα κοινά ταξικά τους συμφέροντα, να πουν «όχι» στο μίσος των εθνικιστών και στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τις ενώσεις των ΝΑΤΟ - ΕΕ, να οικοδομήσουν τη δική τους ενότητα ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό.