Η Ε.Ε. και ο........... Φαρισαϊσμός της!!!!!!!!!!!

Η απόφαση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, να αποπέμψει τη Ρωσία από τη σύνθεσή της, ως αντίποινα για τη στάση της στην Κριμαία, αποτελεί μνημείο υποκρισίας.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης και οι χώρες που "κρατούν τα κλειδιά" του, όχι μόνον στήριξαν, αλλά και πρωτοστάτησαν στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία, καθώς και τις ανάλογες επεμβάσεις στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη. Τώρα κάνει πως "δεν γνωρίζει τίποτα για τον φόνο" εκείνο του Διεθνούς Δικαίου, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί από το συσχετισμό δύναμης ανάμεσα στις καπιταλιστικές χώρες και στις σοσιαλιστικές, όταν ακόμη υπήρχε η ΕΣΣΔ κι οι άλλες σοσιαλιστικές χώρες της Ευρώπης.
Η υποκριτική αυτή απόφαση κατά της Ρωσίας, όχι μόνον δεν θα βοηθήσει στην επίλυση των οξυμένων προβλημάτων που έχουν προκύψει στην περιοχή, μετά την επέμβαση ΕΕ-ΗΠΑ στην Ουκρανία, αλλά "ρίχνει λάδι στη φωτιά"

Αυτή είναι η Ε.Ε. του Ευρωπαϊστή...... Αλέξις !!!!!!!!!!!!!

 Αυτή είναι η ΕΕ του Αλέξις.  Η πραγματική ΕΕ. Ας ξαναθυμίσουμε στον Αλέξις, τώρα, ποια είναι και πως είναι η Ελλάδα μέσα σε αυτή την λυκοσυμαχία.  Ας δούμε ποια είναι η Ελλάδα του ελληνικού λαού, μετά την πάροδο 30 και πλέον χρόνων από την προπαγάνδα του«θα τρώμε με χρυσά κουτάλια» (επί ένταξης στην ΕΟΚ), που μετά έγινε προπαγάνδα περί «ισχυρής Ελλάδας» (επί Μάαστριχτ) , και που τώρα εισπράττει τα επίχειρα της κάλπικης θεωρίας περί του «απάνεμου λιμανιού» (που θα της εξασφάλιζε, τάχα, η είσοδος στο ευρώ)…    

·         Η Ελλάδα της κατεστραμμένης παραγωγικής της βάσης που προκύπτει από τις ευρωενωσιακές ντιρεκτίβες για τη διάλυση στρατηγικών τομέων της οικονομίας, όπως για παράδειγμα τα ναυπηγεία, ΕΒΟ...... είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Και του ευρώ.

·         Η Ελλάδα που από την πλεονασματική αγροτική παραγωγή το 1980 έχει μετατραπεί στη χώρα που εισάγει πατάτες από την Αίγυπτο, κρεμμύδια από την Τουρκία, ζάχαρη από την Σερβία....... είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Και του ευρώ.

      
  Η Ελλάδα που από την πλεονασματική κτηνοτροφική παραγωγή το 1980 έχει μετατραπεί στη χώρα που εισάγει κρέατα από Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία. ....είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Και του ευρώ. 

      Η Ελλάδα της κρίσης, του «Τιτανικού», του ΔΝΤ και του «καλό κουράγιο Ελληνες» (Ολι Ρεν), είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Και του ευρώ.

·         Η Ελλάδα των μαγκαλιών, της αιθαλομίχλης, των 8 στους 10 χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης και των παιδιών που λιποθυμούν από ασιτία στα σχολεία, είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Και του ευρώ.

·         Η Ελλάδα των αλλεπάλληλων χαρατσιών και της ανελέητης φοροαρπαγής, είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Και του ευρώ.

·         Η Ελλάδα των αμέτρητων αστέγων, της αμέτρητης ουράς των απόκληρων πίσω από τα καζάνια των συσσιτίων, είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Και του ευρώ.

·         Η Ελλάδα των διαλυμένων συστημάτων Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας, είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Και του ευρώ.

·          Η Ελλάδα των μισθών πείνας και των συντάξεων δυστυχίας, είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Και του ευρώ.

·          Η Ελλάδα των 1,5 εκατομμυρίων ανέργων, των 600.000 «λουκέτων» στα μαγαζιά, των παιδιών που μεταναστεύουν κατά χιλιάδες, είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Και του ευρώ.

Αυτή είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Που κατά τους θιασώτες του «ευρωμονόδρομου» δεν μπορεί να υπάρξει έξω από την ΕΕ, ούτε έξω από το ευρώ. Αλλά τόσο πατριώτες που είναι θα πρέπει να μας εξηγήσουν: Πως γίνεται αυτή η χώρα να υπήρξε εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια, χωρίς ΕΕ και χωρίς ευρώ; Εκτός αν γι’ αυτούς η Ιστορία της Ελλάδας ξεκίνησε μόνο την στιγμή που μπροστά από το ΑΤΜ ο κ.Σημίτης ανέμιζε το ευρώ (σσ: τι απίθανη στιγμή)…

Αλήθεια Αλέξις πρέπει να συνεχίσουμε να είμαστε Ευρωπαϊστές;;;;;;;; 

Θεσμοθετήσεις της ΕΕ. Χωρά διαπραγμάτευση;;;;;

  

1. Τη «Συνθήκη για τη Σταθερότητα, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση», η οποία ισχύει από την 1η Ιανουαρίου του 2013, σύμφωνα με την οποία δεν επιτρέπεται διαρθρωτικό έλλειμμα μεγαλύτερο του 0,5% του ΑΕΠ, ενώ τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης με χρέος μεγαλύτερο του 60% του ΑΕΠ, όπως η Ελλάδα, οφείλουν να το μειώνουν κατά 1/20 κάθε έτος. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να έχει πρωτογενές πλεόνασμα για πολλές ακόμη δεκαετίες, ώστε να χρησιμοποιεί μέρος του, για τη μείωση του χρέους. Αυτή η Συνθήκη δεν μπορεί να παραβιαστεί, δηλαδή να υπάρξει χαλάρωση, ακόμη και μετά τα μνημόνια, επειδή η Κομισιόν και το Eurogroup ελέγχουν και ουσιαστικά εγκρίνουν τους κρατικούς προϋπολογισμούς. Τι σημαίνει αυτό; Οτι τα αντιλαϊκά μέτρα για τη διαχείριση της κρίσης σε όφελος του κεφαλαίου ήρθαν για να μείνουν, όποιο ή όποια κόμματα και αν βρίσκονται στην κυβέρνηση. Γιατί, ακόμη και αν χαλαρώσει η αυστηρή δημοσιονομική πολιτική, αν δηλαδή εφαρμοστεί πολιτική Ομπάμα, όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αυτή είναι σε τελευταία ανάλυση η διαφορετική πολιτική που θα είναι σε όφελος του λαού αλλά και της ΕΕ ταυτόχρονα, όπως ισχυρίζεται - δηλαδή ωφέλιμη και για τους εργαζόμενους και για το κεφάλαιο, πράγμα ασυμβίβαστο - το «Σύμφωνο Σταθερότητας» για την ΟΝΕ και το ευρώ, που επιβάλλει ανώτατο όριο του χρέους κάθε κράτους το 60% του ΑΕΠ και ανώτατο όριο στα ελλείμματα το 3% του ΑΕΠ και είναι ένα από τα εργαλεία για την ανταγωνιστικότητα. Τώρα μείωσαν το όριο των ελλειμμάτων στο 0,5%, επειδή όλα τα κράτη έχουν μεγάλα ελλείμματα και μεγάλο κρατικό χρέος, τους δυσκολεύει στην έξοδο από την κρίση και πρέπει να τα μειώσουν με γοργούς ρυθμούς.

2. Από την 1η Γενάρη 2014 όταν μία χώρα της ΕΕ δεν πιάνει τους στόχους της στο πλαίσιο της ενιαίας οικονομικής διακυβέρνησης ή παραβιάζει τις οικονομικές συστάσεις της Κομισιόν, δε θα της δίνουν κοινοτικές επιδοτήσεις από το ΕΣΠΑ, τις αγροτικές επιδοτήσεις κλπ. Ετσι, είτε με μνημόνιο είτε χωρίς μνημόνιο, οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να συνεχίζει τη σημερινή αυστηρή δημοσιονομική αντιλαϊκή πολιτική, προκειμένου να έχει όχι απλά ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς αλλά τέτοια πλεονάσματα που να μειώνει το χρέος της. Διαφορετικά, θα χάνει λεφτά το κεφάλαιο. Ολα τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, που ως κυβερνήσεις θα διαχειριστούν τον καπιταλισμό, θα κινηθούν υποχρεωτικά στα παραπάνω πλαίσια.

3. Εχει θεσμοθετήσει τον έλεγχο των κρατικών προϋπολογισμών στα πλαίσια της οικονομικής διακυβέρνησης, ακριβώς για να μην παραβιάζεται το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Ολα τα παραπάνω είναι μοχλοί ενίσχυσης του κεφαλαίου σε κάθε κράτος μέλος και σε ΕΕ και Ευρωζώνη συνολικά.

Τι θα κάνει με όλ' αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ που μιλά για ριζικές αλλαγές στην ΕΕ;

Εν κατακλείδι, ριζικές αλλαγές σε όφελος του λαού στην ΕΕ του κεφαλαίου, ριζικές αλλαγές της ίδιας της ΕΕ του κεφαλαίου δεν μπορούν να γίνουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ παραπλανά το λαό όταν εκφράζει αυτή τη γραμμή, χειραγωγώντας τον στο σύστημα και την πολιτική του κεφαλαίου. Να γιατί λέμε ότι για την εργατική τάξη, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα είναι μονόδρομος η πάλη σε αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική ρότα, ο αγώνας για μονομερή διαγραφή του χρέους, αποδέσμευση από την ΕΕ, κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, με εργατική, λαϊκή εξουσία.

"Ρ" 21112013 Ι.

Οι φίλιες δυνάμεις της.......... Ε.Ε.!!!!!!!!!!!!!!

Πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, οι εραστές της ...ευρωπαϊκής ιδέας μιλούσαν για την Ευρώπη των λαών και της ευημερίας, για τη σύγκλιση των οικονομιών, για την αειφόρο ανάπτυξη χωρίς κρίση και στασιμότητα.

Και ήλθε η οικονομική κρίση, για να τινάξει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα τη νόθα και πλαστή εικόνα που παρουσίαζαν για την ΕΕ οι φίλιες δυνάμεις...

Σήμερα, στα 27 κράτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η φτώχεια και η εξαθλίωση αποτελούν τη ζοφερή πραγματικότητα για δεκάδες εκατομμύρια πολίτες της. Οι ταξικές ανισότητες σε όλες τις χώρες - μέλη έχουν διευρυνθεί στο έπακρο. Μικρές μειοψηφίες των σύγχρονων Κροίσων της χρηματιστικής ολιγαρχίας, «συμβιώνουν» με εκατομμύρια εξαθλιωμένους, θύματα της καπιταλιστικής κρίσης και των άγριων πολιτικών λιτότητας.

Την περίοδο της οικονομικής κρίσης, εντάθηκε η ανισομετρία αυξήθηκε η ανεργία. Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Γιούροστατ για τα επίπεδα της ανεργίας στις χώρες της Ευρωζώνης τον προηγούμενο Φλεβάρη με εκρηκτικά ποσοστά ανεργίας, 26,4% για την Ελλάδα, 26,3% για την Ισπανία, 17% για την Πορτογαλία, 14% για την Κύπρο, 12% για τη Γαλλία.

Η δημιουργία του κοινού νομίσματος, στηριγμένη στους νόμους της καπιταλιστικής ανάπτυξης, διεύρυνε στο έπακρο όλες τις αντιθέσεις, ταξικές και ενδοκαπιταλιστικές. Οι λαοί της ΕΕ είναι οι μεγάλοι χαμένοι, καθώς μετρούν τη βίαιη μείωση μισθών και συντάξεων, αποσάθρωση των εργασιακών σχέσεων, διάλυση των ασφαλιστικών τους συστημάτων, βίαιη επίθεση στην Παιδεία και τα δημόσια συστήματα Υγείας.

Η επίθεση σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων θα ενταθεί, οι ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις θα οξυνθούν.

Μοναδική διέξοδος η πάλη των λαών για αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία που τρέφεται από την εξαθλίωση των λαών της, με ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου σε κάθε κράτος - μέλος της και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων. Το μέλλον των ευρωπαϊκών λαών περνάει μέσα από την αντίθεση στον καπιταλισμό, την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας
"Ρ" 04042013

Ε.Ε. και ΔΝΤ: Επιβάλλουν ίδια βάρβαρα μέτρα σε Ελλάδα και Κύπρο

Στον κυπριακό λαό επιβάλλονται βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα από ΕΕ, ΔΝΤ, κυπριακή κυβέρνηση. Δεν αφορούν μόνο το απαράδεκτο «κούρεμα» των λαϊκών καταθέσεων, αλλά χτυπούν το σύνολο των δικαιωμάτων των εργαζομένων, προωθούν τις ιδιωτικοποιήσεις και είναι ίδια με τα μέτρα που πλήττουν τον ελληνικό λαό και τους άλλους λαούς της ΕΕ. Η κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης στην Κύπρο αποδεικνύει για μια ακόμη φορά το μέγεθος της εξαπάτησης των λαών από εκείνες τις δυνάμεις που προπαγάνδιζαν ότι η ένταξη στην ΕΕ θα φέρει ευημερία, σύγκλιση, αλληλεγγύη προς όφελος των λαών.

 Αυτή είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση και δεν αλλάζει. Είτε επικρατούν μέσα σε αυτήν η Γερμανία και οι χώρες που συντάσσονται μαζί της, είτε διαμορφωθούν άλλοι άξονες και συμμαχίες, όπως η συμμαχία των χωρών του Νότου, όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, η ουσία παραμένει ίδια: Οτι η ΕΕ είναι μια λυκοσυμμαχία που επιτίθεται συνολικά σε βάρος των εργαζομένων προκειμένου να εξασφαλίσει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι σήμερα, σε συνθήκες βαθύτατης κρίσης, δυναμώνουν και οι φυγόκεντρες τάσεις στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, ενισχύονται οι ανταγωνισμοί μεταξύ χωρών και τμημάτων του κεφαλαίου, για το ποιος θα βγει πιο κερδισμένος από την κρίση, ποιος θα χάσει λιγότερα. Ενισχύονται οι ανταγωνισμοί για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών και ενεργειακών δρόμων, ιδιαίτερα στην περιοχή της Ανατ. Μεσογείου, με απρόβλεπτους κινδύνους για τους λαούς.

Τελικά τι είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση!!!!!!

Η όξυνση των ανταγωνισμών στην Ευρωπαϊκή Ενωση (Ε.Ε) που κάθε τόσο έρχονται στο προσκήνιο, είτε με την κρίση του συστήματος που βαθαίνει στην Ευρωζώνη αλλά και σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο,  είτε με τη διαπραγμάτευση για το λεγόμενο προϋπολογισμό της Ένωσης που γίνεται αυτές τις μέρες, αποδεικνύει όλο και περισσότερο τον πραγματικό χαρακτήρα της Ε.Ε. Πάντα η κρίση μας επιτρέπει να βλέπουμε, μέσα από την προπαγανδιστική κουρτίνα που μας έχουν έντεχνα χρόνια τώρα φορέσει. Αποδεικνύεται πιο καθαρά ότι η ΕΟΚ χτες και η ΕΕ σήμερα είναι μια αντιλαϊκή ένωση του κεφαλαίου κάτι που φαίνεται με ακόμη πιο επώδυνο τρόπο στην περίοδο της κρίσης που βιώνουν στις πλάτες τους οι εργάτες, οι φτωχοί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι άνεργοι, η νέα γενιά. Η ΕΕ δεν είναι όπως προβάλλουν μια διακρατική οργάνωση που απλά μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα και... πιο αλληλέγγυα. Είναι μια διακρατική, ένωση καπιταλιστικών κρατών, που θεμέλιό της έχει τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Η κάθε αστική τάξη, κάθε κράτους-μέλους συμμετέχει σε αυτή επιδιώκοντας οφέλη που βασίζονται στην  περαιτέρω  εκμετάλλευση των λαϊκών στρωμάτων στην κάθε χώρα. Από κοινού όμως όλες οι αστικές τάξεις της χτυπάνε λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις, προβάλλουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, θέλοντας να φέρουν την τιμή της εργατικής δύναμης στα επίπεδα της Ινδίας και της Κίνας, για να αυξήσουν την κερδοφορία των μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα, όμως επειδή η κρίση είναι στο DNA του συστήματος, είναι αντικειμενικό γεγονός, , εξελίσσεται και η φαγωμάρα μεταξύ τους για το ποιος θα «πληρώσει» τη ζημιά από τα υπερκέρδη τους. Και εδώ ισχύει το «δίκιο του ισχυρότερου», γιατί η Ε.Ε δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει «θάλασσα» ισότιμων κρατών-μελών, αλλά κυριαρχεί η ανισοτιμία. Αυτή η ανισομετρία μεγαλώνει και λόγω κρίσης και λόγω της πολιτικής για το ξεπέρασμα της κρίσης σε όφελος του κεφαλαίου. Στον καταμερισμό αυτής της ζημιάς, στο κυνήγι νέων πεδίων κερδοφορίας, στον ανταγωνισμό τους με άλλα κέντρα, οι καπιταλιστές βγάζουν τα μαχαίρια...

Οι μισθωτοί, οι αυτοαπασχολούμενοι της πόλης και της υπαίθρου, οι φτωχοί αγρότες, έχουν πλέον πολύχρονη εμπειρία. Οι κυβερνήσεις και η ΕΕ ευθύνονται για το σημερινό δράμα του ελληνικού λαού, τα βάρβαρα μέτρα των μνημονίων. Για τα λαϊκά στρώματα, πρέπει να αποτελεί βασικό κριτήριο (και ψήφου) η στάση κάθε πολιτικής δύναμης απέναντι στην ΕΕ. Και εδώ “μισόλογα” δεν χωράνε. Δεν μπορεί κανείς να είναι για παράδειγμα ενάντια στα “μνημόνια” γενικά και να “ξεχνά” την αιτία που τα γέννησε, δηλαδή την Ε.Ε αλλά και το ίδιο το σύστημα που ως “διακρατική ένωση” αυτή υπηρετεί.

Η πρόσφατη σύνοδος για την περίφημη δόση προς τη χώρα μας απέδειξε όλα τα παραπανω περίτρανα. Ο “καυγάς” τόσο στο εσωτερικό της Ε.Ε, όσο και ανάμεσα σ’αυτήν και το ΔΝΤ δεν έγινε από “αγάπη” προς τη χώρα μας, αλλά είχε ως βάση το ποιος θα “πληρώσει” τη “χασούρα” των κερδών από το “οικονομικό άρμεγμα” της χώρας μας. Το θέμα δεν είναι η “δοσολογία” ή το άλλο “μείγμα” της πολιτικής που προτείνουν άλλες πολιτικές δυνάμεις, χωρίς όμως να απαρνιούνται τον θανάσιμο όπως αποδείχθηκε εναγκαλισμό τους με την Ε.Ε, αλλά η ριζικά διαφορετική πολιτική.

Ο λαός πρέπει τώρα να απορρίψει τα σύγχρονα ψευτοδιλήμματα π.χ “Ε.Ε  ή  χάος”. Η ΕΕ θα αποτελεί πάντα εχθρό των λαϊκών συμφερόντων και δικαιωμάτων, δεν αλλάζει εκ των έσω, μόνο ανατρέπεται ως οικοδόμημα από τον κοινό αγώνα των λαών των κρατών-μελών της. Κατά την άποψη μας η λαϊκή πάλη του λαού μας μπορεί να γίνει αποτελεσματική και νικηφόρα μόνο όταν έχει στόχο την αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ και από τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, μονομερή διαγραφή του χρέους και το χάραγμα μιας πορείας πραγματικής ανεξαρτησίας και λαϊκής προκοπής.

 Η άλλη άποψη