Η Σερβία διοικούνταν από έναν αυταρχικό ηγέτη, που έκανε γενοκτονίες. Το Ιράκ είχε δικτάτορα και χημικά όπλα. Το Αφγανιστάν είχε Ταλιμπάν και ναρκωτικά. Η Συρία είχε κι αυτή δικτατορικό καθεστώς. Το ίδιο και η Λιβύη. Το Ιράν βομβαρδίστηκε επειδή το διοικούν αυταρχικοί μουλάδες και θέλει να αποκτήσει πυρηνικά.
Κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση και ένα πανομοιότυπο πρόσχημα: Η ανατροπή «αυταρχικών καθεστώτων», στο όνομα της «ελευθερίας» και της «δημοκρατίας» του λαού. Δεν χρειάζονται πολλά για να καταλάβει κανείς ότι δεν υπάρχει έγκλημα που να μην μπορεί να κάνει ο ιμπεριαλισμός για να διασφαλίσει τα συμφέροντά του, στο έδαφος ανταγωνισμών που οξύνονται χωρίς προηγούμενο.
Μια ματιά στις χώρες που βομβαρδίστηκαν, μακελεύτηκαν, εξανδραποδίστηκαν, διαλύθηκαν μετά από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις τα τελευταία μόνο χρόνια, είναι αρκετή για να αποκαλύψει τη μεγάλη εικόνα της εγκληματικής πολιτικής των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.
Οι λαοί της Λατινικής Αμερικής το ξέρουν καλύτερα, έχοντας ζήσει ωμές στρατιωτικές επεμβάσεις, πραξικοπήματα, πιέσεις και εκβιασμούς. Η ίδια μανιέρα εξελίσσεται τώρα στη Βενεζουέλα, και είναι βέβαιο ότι το κεφάλαιο που ανοίγει η αμερικανική επέμβαση, με τη στήριξη των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, θα προκαλέσει ντόμινο στην περιοχή και όχι μόνο.
Η καταδίκη της βρώμικης επέμβασης και η αλληλεγγύη στον βενεζολάνικο και σε όλους τους άλλους λαούς είναι διεθνιστικό καθήκον πρώτης γραμμής.
Ωστόσο έχει ένα ενδιαφέρον η αυτοαναγόρευση της ΕΕ σε ρυθμιστή των εξελίξεων στην Βενεζουέλα, από κοινού με τις ΗΠΑ. Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που η ΕΕ επιχειρεί να επέμβει στα εσωτερικά της Βενεζουέλας, μίας χώρας σε άλλη ήπειρο. Αυτή η στάση της άλλωστε υπαγορεύεται από την δίψα ευρωπαϊκών μονοπωλίων να "πιουν" από τον πλούτο της Λατινικής Αμερικής προς όφελος τους και σε βάρος των λαών της περιοχής.
Στο κείμενό της η ΕΕ αναφέρει πώς "έχει ταχθεί υπέρ μιας ειρηνικής, υπό την ηγεσία των ίδιων των Βενεζουελάνων, μετάβασης στη δημοκρατία, με σεβασμό στην κυριαρχία της χώρας. Το δικαίωμα του λαού της Βενεζουέλας να καθορίσει το μέλλον του πρέπει να γίνει σεβαστό". Η ΕΕ είχε αναγνωρίσει ως και τον αχυράνθρωπο Γκουαϊδο ως "μεταβατικό" πρόεδρο της Βενεζουέλας. Όταν έπαψε να καταφέρνει να παίζει τον ρόλο του αυτός ο αχυράνθρωπος, τότε έπαψε να τον αναγνωρίζει και η ΕΕ...
Οι αναφορές της ΕΕ για το "δικαίωμα του λαού της Βενεζουέλας να καθορίσει το μέλλον του" είναι υποκριτικές και αυτό το αποδεικνύει η στάση της ΕΕ για την Βενεζουέλα αλλά και η στάση της ΕΕ για τους λαούς των κρατών-μελών της και όχι μόνο.
Είναι η ΕΕ, που πρόσφατα, στη Ρουμανία - κράτος μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ - οι εκλογές ακυρώθηκαν για να ξαναγίνουν προκειμένου να εκλεγεί ο εκλεκτός των ευρωατλαντικών. Καλό "το δικαίωμα του λαού της Ρουμανίας" αλλά ακόμα καλύτερο το "δικαίωμα" να έχει κυβέρνηση με ευρωατλαντικό προσανατολισμό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου