Κορονοϊός: Παγκόσμια ανησυχία. Ανοχύρωτη χώρα η Ελλάδα

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, μετρούσαμε αύξηση των κρουσμάτων κορονοϊού στην Ελλάδα, σε τουλάχιστον 75.

Είμαστε μπροστά σε μια εξελισσόμενη επιδημία και δεν θα μπορούσαμε παρά να σταθούμε με απόλυτο σεβασμό απέναντι στην υπερπροσπάθεια γιατρών και συνολικά των εργαζόμενων υγειονομικών, που δίνουν αυτήν τη μάχη με άνισους όρους, στα ΤΕΠ, στα νοσοκομεία, στις ΜΕΘ, στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ). Στεκόμαστε με απόλυτο σεβασμό, απαιτώντας άμεση λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την αποτελεσματικότερη προστασία της δημόσιας υγείας, τον περιορισμό της μετάδοσης, την προστασία ιδιαίτερα των ευπαθών ομάδων πληθυσμού, την αποθεραπεία των ασθενών.

Την ίδια ώρα, αποκαλύπτονται οι συνέπειες της πολιτικής που αντιμετωπίζει την Υγεία ως ατομική ευθύνη, ως πεδίο επενδύσεων και κερδοφορίας για τους ομίλους αλλά και ως «κόστος», που η χρηματοδότησή του από το κράτος πρέπει να μειωθεί για «να απελευθερωθεί δημοσιονομικός χώρος» για «αναπτυξιακά μέτρα», δηλαδή για φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις για την τόνωση της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας.

Από αυτήν την άποψη θα προσεγγίσουμε τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, όπως αποκαλύπτονται από την εξελισσόμενη επιδημία του νέου κορονοϊού.

Θανάσης Παφίλης: Όλες οι κυβερνήσεις έχουν στηρίξει πολιτικά και στρατιωτικά τις αιτίες του προσφυγικού προβλήματος

Η στρατηγική όλων των άλλων κομμάτων ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι το «καλύτερο παιδί» των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης «χρεοκόπησε στην πράξη», τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Θανάσης Παφίλης, μιλώντας στη Βουλή για τα όσα συμβαίνουν στον Έβρο.

Υπογράμμισε ότι η αιτία του προσφυγικού προβλήματος είναι οι επεμβάσεις, οι πόλεμοι, ο διαμελισμός κρατών που στήριξαν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα, «όχι μόνο πολιτικά, αλλά και στρατιωτικά».

Με αφορμή τον υποκριτικό «καυγά» των άλλων κομμάτων, σημείωσε πως η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ υπέγραψε την απαράδεκτη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας και η κυβέρνηση της ΝΔ τη συνεχίζει. Επίσης, ανέφερε πως τόσο η σημερινή όσο και η προηγούμενη κυβέρνηση δεν είπαν κουβέντα για την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία, την οποία «πρώτοι χαιρέτισαν οι ΗΠΑ, η ΕΕ, τα ίδια και έρχονται και κάνουν δηλώσεις από τον Έβρο».

Σε σχέση με τον «καυγά» περί «κλειστών» ή «ανοιχτών» συνόρων, ο Θ. Παφίλης τόνισε πως ο κοσμοπολιτισμός είναι το ίδιο επικίνδυνος με τον εθνικισμό. «Η αναγκαία φύλαξη των συνόρων δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να νομιμοποιηθούν ακροδεξιές φωνές και δράσεις», πρόσθεσε. Παράλληλα, κάλεσε την κυβέρνηση να «μαζέψει» τις παραστρατιωτικές ομάδες που έχουν δημιουργηθεί σε νησιά και παίρνουν το νόμο στα χέρια τους.

Η Σαρμανίτσα : Το λίκνο της δικής μας ζωής!

                               φωτο: Σαρμανίτσα Ανδρέα Ζαχαρόπουλου

Ένα απ’ τα ….πανηγύρια της μνήμης μου

*Από το φίλο συμπατριώτη Ευθύμιο Ξ. Φλώρο

για τους αναγνώστες του blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης" 

Βλέποντας σήμερα κάποιος την πληθώρα των σχετικών με τα μωρά επίπλων, αν είναι της  δικής μου ηλικίας, σίγουρα το μυαλό του θα ταξιδέψει 60 χρόνια νωρίτερα στα «έπιπλα» που στιγμάτισαν τη δική του γέννηση μέχρι να αρχίσει να μπουσουλάει.

Η αναδρομή γίνεται ακόμα εναργέστερη εάν είχες μικρότερα αδέρφια. Τότε είναι καθαρές οι εικόνες από την ώρα της γέννησής τους έως ότου περπατήσουν και σκαρίσουν στα σοκάκια και τις ατραπούς, στα χωράφια και τις λάκκες. 

Δεν αργούσαμε τότε να πατήσουμε γερά στα πόδια μας, γιατί έπρεπε να συμμετέχουμε γρήγορα στις δουλειές του σπιτικού μας. Κι αυτό δεν το λέω με καθόλου παράπονο! Νοιώθω πολύ τυχερός που γεννήθηκα στο χωριό και άρχισα τη ζωή μου από τη σαρμανίτσα! 

Κι είμασταν τότε όλοι μαζί. Τρείς γενιές κι όχι μιάμιση  που είναι σήμερα! Οι παππούδες πάντα παρόντες τότε, έως ότου φύγουν για πάντα στο χώμα που γεννήθηκαν. Καμιά φορά τότε ήταν στο ίδιο σπίτι και τέσσερις γενιές, αν ένας γέροντας είχε ακόμα καλύτερα γονίδια και πέρναγε τα 100 χρόνια, ζώντας μαζί με τα δισέγγονά του, τα εγγόνια του και τα παιδιά του!

Έτσι, είτε επειδή πίναμε πολύ γάλα, κι απ’ τη μάνα μας αλλά κι απ’ τα ζωντανά μας, είτε επειδή πολύ γρήγορα οι γονείς μας, έχοντας πολλά στο μυαλό τους, έπρεπε να μας αφήσουν λεύτερους να αυτονομηθούμε αλλά και να βοηθήσουμε, ίσως για όλα αυτά μαζί πολύ γρήγορα μάθαμε να τρέχουμε σαν αστραπή ανάμεσα στις πέτρες και τις αγκαθιές. Έπρεπε, βλέπεις, να φυλάξουμε τις γίδες και τις γελάδες της οικογένειας, βοηθώντας τη γιαγιά που πάντα ήταν μαζί με τα εγγόνια και δε μπορούσε να τρέξει, εκείνη όμως πλήρης εμπειρίας κι εμείς στην αρχή του μαθήματος της ζωής! 

Δεν αργούσαμε τότε να πιάσουμε δουλειά, όποια δουλειά μπορούσαν τα παιδικά χεράκια κι όποια άντεχαν τα ισχνά και κοκκαλιάρικα αλλά δυνατά μας πόδια, πριν ακόμα πάμε στο δημοτικό σχολείο.

 Έπρεπε εγώ να πάω στα έξι μου χρόνια τη φοράδα μας φορτωμένη με 12 δεμάτια τριφύλλι από το χωράφι στο σπίτι, να την ξεφορτώσω και μετά περιχαρής να μπω καβάλα και να ξαναπάω στο χωράφι για μια ακόμα στράτα. Αξέχαστες θα μου μείνουν αυτές οι μεταφορές που σαν κύριο στόχο είχαν για μένα την επιστροφή καβάλα στο άλογό μας μόνος μου εγώ κι εκείνο σε αγαστή συνεργασία, αφού είναι γνωστό ότι τα μικρά παιδιά αγαπούν κι αγαπιούνται από όλα τα ζώα!

                 Ζαλίγκα φορτωμένη το παιδί της η Μάνα η Ελληνίδα

                που κράτησε και κρατάει ίσως ακόμα όρθια αυτή τη χώρα,

                σε μια φωτογραφία του αείμνηστου Τάκη Τλούπα

Η σαρμανίτσα ωστόσο ήταν η αρχή, το Άλφα της ζωής μας. Ήταν αυτή το μοναδικό έπιπλο που αφορούσε το νεογέννητο παιδάκι. Κι όπως πάντα ο γονιός αγαπάει πολύ τη συνέχειά του και θέλει όσο μπορεί να βολέψει άνετα και σίγουρα τα μικρά του. Το καλύτερο ξύλο θα βρει, θα το μπλανίσει να γίνει λείο να μην έχει αγκίδες και καρφώσουν το μαλακό κορμάκι του μωρού του. Θα κάνει τα πόδια της σαρμανίτσας του κυρτά ώστε να μπορεί κάποιος εύκολα να την κουνάει πέρα-δώθε για να κοιμίσει γλυκά το βλαστάρι του. Θα βάλει πάνω του βέργα ξύλινη πάλι να μην πέσει η μικρή κουβέρτα πάνω στο παιδί και το σκάσει. Και η κούνια είναι έτοιμη και μυρίζει ρετσίνι απ’ το ελατίσιο ξύλο και ακόμα καλύτερα μυρίζει και κέδρο αν έχει την τύχη και βρει χοντρό κέδρο. Τέλος θα φτιάξει και τις γωνίες να τελειώνουν γλυκά και κυκλικά όσο μπορεί με το ξυλοφάϊ του, ώστε να είναι έτοιμο το μοναδικό ίσως δώρο στα παιδιά του. Γιατί συνήθως ο κάθε γονιός έφτιαχνε μία σαρμανίτσα και από εκείνη πέρναγαν όλα τα παιδιά του. Πρόβλημα θα είχε μόνο αν έκανε δίδυμα οπότε εύκολα θα έβρισκε μία ακόμα σε διπλανό σπίτι. 

Είναι γνωστό ότι ο Ντελακρουά προσωποποίησε και ζωγράφισε εξαιρετικά ως γυναίκα γυμνόστηθη την ελευθερία! Δεν ξέρω κάποιον όμως να έχει κάνει το ίδιο για μια άλλη μεγάλη «γυναίκα» την αλληλεγγύη! Τότε ζούσε έντονα και ήταν καθημερινή εικόνα η αλληλεγγύη, δεν είχε πεθάνει ακόμα, όπως συμβαίνει σήμερα ειδικά στις μεγαλουπόλεις που ο γείτονας ούτε καν γνωρίζει το γείτονά του! Αλλά και στα χωριά μας έπαψε σήμερα  η αλληλοβοήθεια και η ομαδική δουλειά που είχε ως αποτέλεσμα, χωρίς τη ...συμμετοχή της πολεοδομίας, χωρίς πτυχιούχους μηχανικούς, να χτίζουν οι άνθρωποι τα εξαιρετικά τους σπίτια σε 2-3 μήνες!! Χωρίς δάνεια από την τράπεζα, χωρίς κανένα ιδιαίτερο κομπόδεμα στην άκρη, αλλά με τη βοήθεια των συγγενών και φίλων, όπως επίσης και της μάνας φύσης που έδινε πέτρες και ξύλα και χώμα για λάσπη και μεράκι στην καρδιά τους κατόρθωναν σε ελάχιστο χρόνο να φτιάξουν τις πανέμορφες φωλιές τους.

Ναι η σαρμανίτσα τότε ήταν αρκετή να βγάλουμε ρίζα και φτερά όλα τα παιδάκια μέχρι να περπατήσουμε. Εκείνη φορτωνότανε η μάνα μου και μαζί της εμένα που δεν θυμάμαι αλλά μετά 6 χρόνια την αδερφή μου, που θυμάμαι πολύ καλά, και πηγαίναμε στα χωράφια στο Κρίκελλο της Ευρυτανίας.

Λείποντας ο πατέρας μου στις δουλειές η απίθανη, η πραγματικά γενναία Ευρυτάνισσα Μάνα έκανε τα πάντα. Μαζί μας με τη φορτωμένη τη σαρμανίτσα μάνα μου, είχαμε τη φοράδα μας τη Ντοριά, τη γίδα μας την Τσίκα και την σημαντική τροφό της οικογένειας τη γελάδα μας τη Μόρφω. Κι όλα αυτά τα ζωντανά έρχονταν κοντά της ή δίπλα της χωρίς να τα έχουμε δεμένα με τριχιές!! Όλα την αγαπούσαν γιατί ήξεραν ότι κι εκείνη τ’ αγαπούσε. Κάποτε κίνησε μαζί μας και το γουρούνι μας που όμως έπρεπε να μείνει στο δικό του κουμάσι.

Στο χωράφι η σαρμανίτσα έμπαινε κάτω από δέντρο με καλό ίσκιο, αλλά πολλές φορές η μάνα φοβούμενη τα φίδια που αγαπούν πολύ, ως γνωστόν, το γάλα και εύκολα θα έβρισκαν το μωρό της, έφτιαχνε πολύ γρήγορα με μια κανναβιά ή με τη δική της πλεχτή μάλλινη τριχιά, μεταξύ δύο κορμών δέντρων που απείχαν 3-4 μέτρα, μια αυτοσχέδια πρόχειρη κούνια, μια αιώρα, στην οποία εγώ μπορούσα να κουνάω το μωρό να κοιμηθεί, ενώ εκείνη έσκαβε, σκάλιζε, πότιζε ή έκοβε με την κοσιά τριφύλλι.

Μαζί μας πάντα έφερνε η μάνα μου μια γυάλινη μπουκάλα μισή οκά γάλα, από τη γίδα μας συνήθως αλλά και από τη γελάδα μας, βρασμένο και έτοιμο να το πιώ εγώ ως μεγαλύτερος έως νάρθει η ώρα του φτωχικού μας φαγητού. Του φαγητού που είχε η ίδια φτιάξει την προηγούμενη μέρα που συνήθως θα ήταν μια πίτα ή πατάτες τηγανιτές ή σκέτο ψωμοτύρι. Φαγητά καθαρά και δικής μας παραγωγής. Εκτός από το αλάτι και το λάδι που αγοράζαμε τα υπόλοιπα ήταν όλα του σπιτιού μας. Φασόλια, καλαμπόκια, πατάτες και φυσικά μπόλικο ψωμί, που πάλι ζύμωναν όλες οι γυναίκες του χωριού στο σπίτι τους, ήταν οι βασικές μας τροφές μαζί βέβαια με το γάλα και το τυρί από τα ζωντανά μας. 

Η σαρμανίτσα όμως ήταν βαριά και όταν το παιδάκι μεγάλωνε λίγο, η μεταφορά στο χωράφι γινότανε ζαλίγκα, δηλαδή φορτωμένο στην πλάτη της μάνας και δεμένο σε δύο σημεία, κάτω στα πόδια και περίπου στη μέση του. Αυτή η λύση ήταν εφικτή όταν το μωρό μπορούσε πλέον να στεριώσει καλά το λαιμό του ώστε να κρατήσει όρθιο το κεφάλι του.

Η μεταφορά του παιδιού στο χωράφι, χωρίς σαρμανίτσα είχε ως αποτέλεσμα και τη διαφορετική επιλογή «κρεβατιού» για τον ύπνο του. Η λύση τότε ήταν ή η κατασκευή, όπως είπαμε παραπάνω, της αιώρας ανάμεσα από δύο δέντρα ή μέσα στο ανάποδα γυρισμένο σαμάρι της φοράδας μας!  Και εκεί ήθελε μεγάλη προσοχή να μην βρέξει το σαμάρι το μωρό γιατί θα κάνει ζημιά στο σώμα του αλόγου στη συνέχεια! 

Το σαμάρι ανάποδα ήταν ιδανικό για κρεβάτι μωρού τότε που όλοι ήταν μέσα στη φύση.

Κι αυτή η φωτο είναι του αείμνηστου φωτογράφου Τάκη Τλούπα

που "έβλεπε πράγματα που δεν τα έβλεπαν οι άλλοι" και κράτησε ζωντανές τέτοιες εικόνες

Κι έτρεχε η Μάνα 2-3 φορές ώσπου να γυρίσουμε σπίτι, όταν το μωρό έκλαιγε και το βύζαινε με το μοναδικό γάλα της μάνας που πύτιαζε το παιδί όπως και το αρνί απ’ τη δική του μάνα! Και βύζαινε το παιδί της όσο είχε γάλα. Δεν σκέπτονταν τότε οι μανάδες την τάχα «ζημιά»  στο στήθος τους από το τάϊσμα του παιδιού τους. Φυσικά υπήρχαν και οι περιπτώσεις που το γάλα μιας μάνας δεν έφτανε να χορτάσει το παιδί της και ειδικά όταν είχε δίδυμα. Και τότε η αλληλεγγύη ήταν παρούσα και η δική μου μάνα πήγαινε στη διπλανή και βύζαινε και το δικό της παιδί. Κι είμαστε σήμερα εν ζωή κι εγώ και ο Δημήτρης που συμπλήρωνε το γάλα της μάνας του με εκείνο της δικής μου μάνας και μεγάλωσε κι αυτός μια χαρά.

Κανένας δε μπορεί να θυμάται πώς ένοιωθε μέσα στη δική του σαρμανίτσα, όμως βλέποντάς την γίνεται πάλι παιδάκι και θυμάται την πάλη της μάνας του αλλά και του πατέρα του στη μικρή, φτωχική  αλλά πολύ ευτυχέστερη κοινωνία του χωριού μας. 

Γι αυτό ίσως και όλοι σαν μεγαλώσουμε λιγάκι αποζητάμε την επιστροφή εκεί στη ρίζα που μας γέννησε, στο σπίτι που είναι χτισμένο με τίμιο ιδρώτα, πέτρα, χώμα και μαδέρια ελάτινα, εκεί που ο κέδρος στα ταλάρια μας μοσχομυρίζει ακόμα, εκεί που οι βρύσες του βουνού μας ξεδιψάνε με νεράκι καθάριο, εκεί που λίγοι μείνανε να φυλάνε Θερμοπύλες.

Εκεί που η ανεμελιά, ταυτόσημη με την ζωή την πραγματική, σε οδηγεί να χορέψεις στα τρία όπως λένε το ρυθμό, όποια στιγμή κι αν είναι αυτή, το γνωστό δημοτικό τραγούδι  που ξαναφέρνει στη ζωή του μεγάλου την αρχή της ζωής του….

«Θέλεις στην κούνια Χάϊδω μ’ βάλε με, θέλεις στη σαρμανίτσα,

και με τα πόδια Χάϊδω μ’ κούνα με και με τα χέρια γνέσε

Και με το στόμα το γλυκό πές μας καλό τραγούδι»

Ευθύμιος Ξ. Φλώρος

Κρίκελλο Ευρυτανίας

(για το blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης" )

πηγή Ευρυτάνας Ιχνηλάτης

ΜΚΟ: Κράτος εν κράτει.!!!!!!!!!!!

Το μόνο κόμμα, που από την πρώτη στιγμή, ανέδειξε με αποκαλυπτικά ρεπορτάζ στον «Ριζοσπάστη», ερωτήσεις και άλλες παρεμβάσεις τους μεγάλους κίνδυνους που συνεπάγεται η εμπλοκή ΜΚΟ στο Προσφυγικό, ήταν το ΚΚΕ. Είναι χαρακτηριστικά τα ρεπορτάζ της εφημερίδας, Ριζοσπαστης, που αναδείκνυαν ότι ακόμα και η κατασκευή συρματοπλεγμάτων στον καταυλισμό του Σκαραμαγκά είχε ανατεθεί σε ΜΚΟ! 

Στις καταγγελίες του ΚΚΕ ότι οι ΜΚΟ έχουν γίνει «κράτος εν κράτει», τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ επικαλούνταν τη σχετική νομοθεσία και «πρακτική» της ΕΕ, που διοχετεύει κονδύλια για τη διαχείριση του Προσφυγικού μόνο μέσω ΜΚΟ, με το κράτος να αναλαμβάνει ρόλους καταστολής των προσφύγων και «τροχονόμου» του χρήματος, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο δράσης σε κάθε πιθανή και απίθανη «μη κυβερνητική οργάνωση», που εμπορεύεται την «αλληλεγγύη», αναπτύσσει διαφόρων ειδών μπίζνες και παίζει γεωπολιτικά παιχνίδια στις πλάτες προσφύγων, μεταναστών και κατοίκων.

Σήμερα, η κυβέρνηση παριστάνει ότι «ανακαλύπτει τον τροχό» και θεσμοθετεί μέτρα «ελέγχου» των ΜΚΟ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, διεκδικεί την «πατρότητα» της ιδέας για «μητρώο ΜΚΟ» από το 2016. 

Την ίδια στιγμή, βέβαια, αρνούνται και οι δύο την απαγόρευση κάθε εμπλοκής ΜΚΟ στο Προσφυγικό και τον τερματισμό κάθε χρηματοδότησής τους. Αρνούνται να αναλάβει το κράτος αποκλειστικά τη διαχείριση του Προσφυγικού, με επαρκή χρηματοδότηση, με προσλήψεις προσωπικού, ώστε γρήγορα να εξετάζονται αιτήσεις ασύλου κ.ο.κ.

Η προσήλωση στη Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας, από τη μία, που εγκλωβίζει στην Ελλάδα δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες και στη διαχείριση του Προσφυγικού μέσω ΜΚΟ, από την άλλη, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, όπου η ταύτιση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κρυφτεί. 

Αυτός που την «πληρώνει» δεν είναι άλλος από τους χιλιάδες εγκλωβισμένους και το λαό των νησιών που ζουν τα αποτελέσματα αυτής της βάρβαρης πολιτικής.

Οι μικροί Γκεμπελίσκοι της Χρυσής Αυγής ....απειλούν!!!!!!!!!!!!!!

«Θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη...». Με τον τίτλο αυτό κυκλοφορούν οι φασίστες της Χρυσής Αυγής το επετειακό ημερολόγιο για το 2020, που διαφημίζουν από την ιστοσελίδα τους. 

Πρόκειται για απειλή δανεισμένη από τον προπαγανδιστή του χιτλερικού καθεστώτος, Γ. Γκέμπελς, και αποτελεί μια ακόμα ένδειξη του «αέρα» που πήραν τα φασιστοειδή μετά την απαράδεκτη εισαγγελική πρόταση που ξεπλένει τη ναζιστική οργάνωση και την εγκληματική της δράση. 

Από τη μία διαφημίζουν τον αντικομμουνισμό τους και ότι αποτελούν τη «σπορά των ηττημένων του '45» και από την άλλη «δίνουν σινιάλο» ότι παραμένουν τα πιστά μαντρόσκυλα του συστήματος που γεννά και τρέφει το φασισμό, για κάθε μελλοντική αξιοποίηση.

 Γι' αυτό δεν υπάρχει κανένα περιθώριο εφησυχασμού για το λαό, ειδικά τώρα που φαίνονται οι προθέσεις διαφόρων κύκλων να τους ρίξουν στα μαλακά και να τους επαναφέρουν με νέο ρόλο. 

Αν κάτι επιβεβαιώνεται, είναι ότι μόνο το εργατικό κίνημα μπορεί να βάλει στο περιθώριο τους θρασύδειλους εγκληματίες, να τους στείλει οριστικά στον πάτο της Ιστορίας.

Λιβανίζουν την κ. Σακελλαροπούλου γιατί έχει υπερψηφίσει και κρίνει σαν νόμιμα, συνταγματικά, δίκαια και αναγκαία ΟΛΑ τα Μνημόνια που επέβαλαν και εφάρμοσαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ,

Το λιβάνισμα είναι τόσο μάταιο όσο και το ανάθεμα. Κατά πάσα πιθανότητα αυτό το γνωρίζει και ο κ.Μητσοτάκης. Οπωσδήποτε το γνωρίζει η κυρία Σακελλαροπούλου. Και σίγουρα το ξέρουν και τα εξ επαγγέλματος λιβανιστήρια. Αυτά που θέλουν να παριστάνουν ότι «καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή». 

 Το λιβάνισμα ξεκίνησε από την πρώτη στιγμή της ανακοίνωσης από τον πρωθυπουργό του ονόματος της νέας Προέδρου.

 Πρώτη αφορμή ότι είναι… γυναίκα. Αλλά τι άλλο μπορεί να κρύβει αυτή η σαγήνη που επιδεικτικά δηλώνουν ορισμένοι ότι τους προκάλεσε ο πρωθυπουργός εκ του γεγονότος ότι επέλεξε γυναίκα αν όχι ότι, τελικά, στο δικό τους έκπληκτο σύστημα αξιών, η γυναίκα μπορεί να μοιάζει πολύ με τον… άνθρωπο;

Δολοφονικός ο ρόλος της Σούδας και για τον...... Ελληνικό λαό.!!!!!!!!!!!!!!!!

Η κλιμάκωση της έντασης ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν βάζει την Ελλάδα στο κάδρο επικίνδυνων εξελίξεων, εξαιτίας της βαθιάς εμπλοκής της χώρας στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό, της στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ, της επιθετικότητας της Τουρκίας και του παζαριού που δυναμώνει για επικίνδυνες διευθετήσεις στην περιοχή, με την εποπτεία των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Στον απόηχο των αμερικανικών απειλών ότι θα απαντήσουν «ασύμμετρα» σε ενδεχόμενο χτύπημα του Ιράν, πληθαίνουν ήδη οι αναφορές για το ρόλο που θα κληθεί να παίξει η Ελλάδα και ιδιαίτερα η βάση της Σούδας σε περίπτωση που κλιμακωθεί και γενικευτεί η στρατιωτική αντιπαράθεση, με την εμπλοκή και άλλων δυνάμεων.

Το Ιράν όμως έχει προειδοποιήσει ότι αν απειληθεί η ακεραιότητά του από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, θα απαντήσει με χτυπήματα σε στόχους που εκτείνονται σε όλο το βεληνεκές του οπλοστασίου του, δείχνοντας προς τις πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου αλλά και προς τους Ευρωπαίους συμμάχους των Αμερικανών. Μετά τον βομβαρδισμό με Αμερικάνικους πυραύλους που εκτόξευσε το ΙΡΑΝ, σε Αμερικάνικη βάση στο ΙΡΑΚ, Για 80 νεκρούς «Αμερικανούς τρομοκράτες» κάνει λόγο η Τεχεράνη

Πέρα από τον δολοφονικό ρόλο της Σούδας, θυμίζουμε ότι η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία συνεκπαιδεύεται εδώ και χρόνια με την ελληνική σε συνθήκες που προσομοιώνουν αεροπορικές επιδρομές σε βάρος στρατηγικών υποδομών του Ιράν.

Είναι κι αυτό μια απόδειξη για το μέγεθος των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Ελλάδα σε ό,τι αφορά τον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό στην περιοχή, όπου το Ιράν θεωρείται ο «νούμερο 1» εχθρός του Ισραήλ και «στρατηγική απειλή» για τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

Οσο κι αν προσπαθούν λοιπόν η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις να παρουσιάσουν την εμβάθυνση των σχέσεων με το Ισραήλ και τα «τριμερή σχήματα» κάτω από την ομπρέλα των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ ως «ασπίδα» τάχα στην τουρκική επιθετικότητα και ως «εγγύηση» για την ειρήνη και τη σταθερότητα, η πραγματικότητα τους διαψεύδει με πάταγο.

Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο από τη στενή συνεργασία της Τουρκίας με το Ιράν, αλλά και από τον καθοριστικό ρόλο που παίζει η Ρωσία σε Συρία και Μέση Ανατολή, αναπτύσσοντας παραπέρα τις σχέσεις της με τις δύο αυτές χώρες.

Μέσα σ' αυτό το κλίμα, η προκλητική απόπειρα της κυβέρνησης να παρουσιάσει την Ελλάδα ως έναν «ουδέτερο» τάχα παρατηρητή των εξελίξεων που κλιμακώνονται ραγδαία, και ως «παράγοντα σταθερότητας», καλλιεργεί επικίνδυνο εφησυχασμό και ρίχνει στάχτη στα μάτια του λαού για τους κινδύνους που παραμονεύουν, ιδιαίτερα μετά την υπογραφή της αναβαθμισμένης στρατιωτικής συμφωνίας για τις βάσεις με τις ΗΠΑ, που καθιστά τη χώρα προγεφύρωμα των αμερικανοΝΑΤΟικών επεμβάσεων σε όλο το τόξο από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Βόρεια Αφρική.

Εξίσου προκλητική είναι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ. Από τη μια παρουσιάζει τις εξελίξεις ως αποτέλεσμα των «παρορμήσεων Τραμπ», για να βγάλει λάδι τον αμερικανοΝΑΤΟικό ιμπεριαλισμό, τον οποίο με συνέπεια υπηρετεί και στηρίζει, προσφέροντας απλόχερα συναίνεση στη ΝΔ.

Και από την άλλη, με κάλπικη αντιπολεμική ρητορεία, «συστήνει» στην κυβέρνηση να μην εμπλακεί (!) στην κλιμάκωση της έντασης, όταν και με δική του καθοριστική συμβολή η Ελλάδα είναι χωμένη μέχρι το λαιμό στο σχεδιασμό που εκθέτει το λαό σε μεγάλο κίνδυνο από κάθε τέτοια εξέλιξη.

Αυτό που επιβεβαιώνεται καθημερινά είναι ότι κανείς δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχος όσο στη γειτονιά μας κλιμακώνονται οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί. Οσο βαθαίνει η ελληνική εμπλοκή στα σχέδια και τις αντιπαραθέσεις για το μοίρασμα σφαιρών επιρροής, αγορών, δρόμων και πηγών Ενέργειας, στο πλαίσιο ευρύτερων ανακατατάξεων στον συσχετισμό δυνάμεων παγκόσμια.

Ο λαός μπορεί να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις δυναμώνοντας τον αγώνα ενάντια στην πολιτική που τον δένει χειροπόδαρα στα βρώμικα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, παλεύοντας για αποδέσμευση της χώρας από ΝΑΤΟ - ΕΕ. Βαθαίνοντας τις σχέσεις αλληλεγγύης και την κοινή δράση με τους άλλους λαούς και τα κινήματα της περιοχής, οργανώνοντας την πάλη σε κάθε χώρα ενάντια στην εξουσία του κεφαλαίου, που γεννά την εκμετάλλευση και τον πόλεμο.

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή σημαίνουν συναγερμό και επιβάλλουν επαγρύπνηση, που πρέπει να εκφραστεί με μαζική συμμετοχή στα συλλαλητήρια σωματείων και φορέων τη μέρα που θα ψηφίζεται στη Βουλή η αμερικανοΝΑΤΟική συμφωνία για τις βάσεις.

από τη στήλη η άποψή μας του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ