Κανονική παράσταση έδωσαν τις προηγούμενες μέρες στη Βουλή τα κυβερνητικά στελέχη, με σκοπό να πείσουν ότι ο βαθιά ταξικός προϋπολογισμός, κομμένος και ραμμένος στις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, θα υπηρετεί τάχα τις λαϊκές ανάγκες.
Μερικοί απ' αυτούς ξεπέρασαν και τον ίδιο τους τον εαυτό. Για παράδειγμα, ο υπουργός Υποδομών, Χρ. Σπίρτζης, μίλησε για «χρονιά που ξαναβρίσκουμε ένα μικρό γλυκό χαμόγελο», νομίζοντας προφανώς ότι «ποιητική αδεία» μπορεί να κοροϊδεύει κατάμουτρα το λαό, όπως για παράδειγμα στη Μάνδρα, όπου καθόλου δεν χαμογελάει, μετρώντας θύματα και καταστροφές από τις φονικές πλημμύρες.
Μάλιστα, παρά τα όσα αναλυτικά παρουσίασε, για το όραμα του κεφαλαίου να αναδειχτεί η Ελλάδα σε ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο (οδικοί άξονες, σύνδεσή τους με τα λιμάνια κ.ο.κ.), δεν βρήκε ούτε μισή κουβέντα να πει για το ερώτημα του ΚΚΕ: Πού βρίσκονται στον κρατικό προϋπολογισμό τα εκατομμύρια που έταξε ο πρωθυπουργός για αντιπλημμυρικά έργα;
Απάντηση δεν έδωσε ούτε και ο αν. ΥΠΕΝ, που αρκέστηκε σε διακηρύξεις σαν αυτές που έχει ακούσει δεκάδες φορές ο λαός περί «σχεδίων διαχείρισης νερού σε όλη την Ελλάδα και σχεδίου διαχείρισης πλημμυρών...», κατηγορώντας τις προηγούμενες κυβερνήσεις που δεν εφάρμοσαν τις σχετικές ευρωπαϊκές Οδηγίες.
Λες και η εκτίμηση ότι η Μάνδρα είναι ασφαλής ακόμα και για πλημμύρες... εκατονταετίας δεν έγινε σύμφωνα με τα κριτήρια της ΕΕ!
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 16122017
