..

Kαι μεις τι περιμένουμε. Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα μας κάνουν; Οι αχόρταγοι κάτι θα μας δώσουν; Ότι οι λύκοι θα μας ταϊσουνε αντί να μας καταβροχθίσουν; Ότι από φιλία θα μας προσκαλέσει η τίγρης να της βγάλουμε τα δόντια; Τέτοια περιμένουμε; (Μπ. Μπρεχτ)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΛΑΜ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΛΑΜ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2015

Λιάνα Κανέλλη: Μαύρο φως!!!!!


Πάνω στο αίμα των σκιτσογράφων και των άλλων θυμάτων της μαύρης επίθεσης, της αποτρόπαιης δόλιας εκτέλεσης ανθρώπων με απώτερο στόχο την παραγωγή ενός θεάματος τρόμου, αρχίζει να χτίζεται δυστυχώς η καρικατούρα της «Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας»... Γιγάντιες λαϊκές μάζες σπρώχνονται να εκφράσουν τον αποτροπιασμό τους, είτε με παραλυτική τελετουργική σιωπή είτε με μεγαλόστομη φλυαρία του εύκολου διαδικτυακού πένθους. Και συνάμα θα σπάνε τα αβγά, με πρόσχημα τα στειλιάρια της κρίσης, οικονομικής, ανθρωπιστικής, πολιτισμικής... και θα βγαίνουν τα ναζιστόφιδα, αλλά και ο στρατός στους δρόμους. Ολα στα φόρα, για να σταματήσει το μυαλό να σκέφτεται κι ακόμη και τα παιδιά να τοποθετούνται απέναντι στο αποτέλεσμα μόνον, μην ψάχνοντας ποτέ την αρχή και την αιτία.

Ισως ελάχιστοι πληροφορήθηκαν ως τώρα πως το 2015 είναι αφιερωμένο στην Ευρώπη, στην επιστήμη, στην τεχνική και την τέχνη του Φωτός. Το έτος Φωτός άρχισε πρώτη να γιορτάζει η Γαλλία από τον προηγούμενο μήνα, συγκεντρώνοντας πλήθη σε πλατείες και μπροστά σε διάσημα ή μη κτίρια, που φωτίζονταν περίτεχνα από μοντέρνους καλλιτέχνες. Στην Πόλη του Φωτός ήρθε το σκοτάδι, αυτή τη φορά με φανατικό ισλαμικό πρόσημο, με φονταμενταλιστικές πρακτικές του 21ου αιώνα, που εγκαινιάστηκαν στις ΗΠΑ την 11η Σεπτέμβρη. Κι από τότε, το σκοτάδι κάθε λογής, κάθε μορφής, κάθε θεού, απλώθηκε στη «Δύση» για να φταίει «η Ανατολή»...

Η βιομηχανία και τα μέσα παραγωγής αυτού του φωτός κι αυτού του σκότους των γεγονότων πρέπει να συγκεντρωθούν στα ελάχιστα χέρια του μεγάλου κεφαλαίου, ώστε η πληροφορία ως προϊόν και η πληροφόρηση ως διαδικασία άσκησης δικαιωμάτων, να περάσουν στους πολυεθνικούς διακομιστές συμφερόντων. Η πολιτική θα συμπήξει γρήγορα εκείνες τις συμμαχίες προθύμων, που θα εξάγουν φως τάχα μου για να γεμίσουν τις μαύρες τρύπες που ανοίγει πάντα στο πετσί της Γης ο ιμπεριαλισμός.


Εδώ, στον τόπο μας, η σκέψη αυτές τις ώρες συμπιέζεται στα πυροτεχνήματα - ονόματα των ψηφοδελτίων κι έτσι τα κριτήρια ψήφου - κουκκίδες στο μεγάλο υποφωτισμένο σκοταδιστικό κάδρο της οξυμένης ταξικής σύγκρουσης - χάνονται στις διαστρεβλώσεις ενός ιδιότυπου και άκρως επικίνδυνου «συναισθηματικού ορθολογισμού». Οι κραυγές των σωτήρων μετατρέπονται από ώρα σε ώρα, σε κείνο το εμπόριο ψευδαισθήσεων που φτιάχνει το χρήσιμο σλόγκαν: «Χαμένοι για χαμένοι είσαστε, ελάτε να καμωθούμε μαζί ότι νικήσατε» !

Ανέκαθεν στις εμβριθείς αναλύσεις των αστών και στην αντιεπιστημονική, ιδιοτελή ιδιοποίηση των αρχών του Διαφωτισμού από γκρουπούσκουλα, μορφώματα, συμμαχίες, κόμματα κι αποκόμματα, οι... περίφημοι χρήσιμοι ηλίθιοι αντικαθίστανται από τους χρήσιμους βαρβάρους. Στο σημερινό κόσμο και την εικόνα του, που φτιάχνεται σε οθόνες παντός μεγέθους, μια ζωή αποτιμάται σε σέλφις, σφαίρες ή αριθμό σοκαριστικών εικόνων. Σιγά σιγά κι ανεπαισθήτως, αλλάζουν οι λέξεις, τα τραύματα και τα θαύματα, κι ο λαός εκτός τειχών.

Την ώρα που γράφω τούτες τις γραμμές, οι οθόνες είναι γεμάτες από πάνοπλους μαυροντυμένους στρατοαστυνόμους που κυνηγάνε πάνοπλους μαυροντυμένους τζιχαντιστές κι ανάμεσα πέφτουν διακοπές για διαφημίσεις και δημοσκοπήσεις. Στην ατμόσφαιρα κυριαρχεί θαρρείς η αποφορά μιας «οιονεί νύχτας Αγίου Βαρθολομαίου», που ο καθένας την παίζει στην αυτοσκηνοθετημένη επανάληψη της σκοπιμότητάς του...

Η καρδιά μου είναι βουτηγμένη στα αίματα των ανολοκλήρωτων σκίτσων και των ατύπωτων άρθρων των δημοσιογράφων του «Charlie». Κι ο νους μου βυθισμένος στη σκέψη ότι κανείς δε θα χρειαζόταν να αναφωνήσει «είμαι Σαρλί», αν είχε μπορέσει και είχε αφεθεί να σκεφτεί ελεύθερα, ποιος πραγματικά θέλει να είναι, πού στ' αλήθεια είναι, πώς αντέχει να είναι και γιατί. Αλλά όσο η γενικευμένη, και πολλαπλώς επικερδής για την εξουσία, κατατρομοκράτηση των μαζών, καταφέρνει να διαχωρίζει την καρδιά του καθενός απ' το μυαλό του, τόσο θα ελέγχει και θα κατασκευάζει είτε νίκες χωρίς αντίκρισμα είτε γέλιο που να σκοτώνει. Μαύρο Φως...

Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014

Λιάνα Κανέλλη: Τζιχάντ! Πλεϊστέισιον! Κύριε Ελέησον!


Κάπου πήρε το μάτι μου ένα εύστοχο σχόλιο, πολύ πικρό αλλά και συνάμα πολιτικά επιδερμικό, για τους αποκεφαλισμούς των δυτικών απαχθέντων - κρατουμένων των φανατικών μαύρων μισθοφόρων, του λεγόμενου, προσωρινά από τα παγκόσμια μέσα, «Ισλαμικού Κράτους», που σύντομα θα αποκαλείται και σκέτο Ις, κάτι σα σφύριγμα φιδιού. Οι αποκεφαλισμοί, σε λίγο, έλεγε, θα μοιάζουν με διαφημιστικά σποτάκι του Ις! Αληθές μεν, συσκοτιστικό μιας καλά μελετημένης κακοήθους ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας από την άλλη.
Προσοχή στις λέξεις γιατί εκδικούνται τους αδιάφορους χρήστες τους. Οι τζιχαντιστές αντικατέστησαν τη λέξη τρομοκράτες. Οπως η μαύρη σαν κάρβουνο στολή του φασίστα πλασάρεται να ενδημεί μόνον στο φαιό των πετρελαιοφόρων αραβικών ερήμων. Ο νομπελίστας ειρήνης Ομπάμα γίνεται πολέμαρχος των κεφαλαίων που εξέθρεψαν, όπλισαν, οργάνωσαν κι έριξαν στην παγκόσμια μάχη του πολυεθνικού εμφυλίου τον καταλύτη Ις-τζιχαντίστας, περιβάλλοντας με «καπιταλιστική ιερότητα» τα ανίερα σχέδια «ιερών» πολέμων κατά μήκος των φλεβών του πλούτου στο δέρμα της Γης.

Οι κοπτόμενοι για τις γενοκτονίες - προσφυγικές καταστροφές - ανθρωπιστικές κρίσεις κ.λπ. ακτιβιστές, τώρα μαντρώνονται και οριοθετούνται στο εμπόλεμο διεθνές γίγνεσθαι. Πρέπει να μάθουν και να εξοικειώνονται με την τιμολόγηση των δραστηριοτήτων τους. Να ξέρουν πού και πώς μπορούν να πάνε χωρίς να χάσουν το κεφάλι τους κορφολογώντας, για λογαριασμό ορατών τε και αοράτων αφεντικών, τους ανθούς της αραβικής άνοιξης. Αυτής που σχεδιάστηκε πολύ πριν από την 9/11, πολύ πριν από την Πτώση του Τείχους, πολύ πριν ο τότε Πάπας ευλογούσε καθημερινά στα ναυπηγεία του Γκντανσκ τον Βαλέσα, όταν εδώ τα σταγονίδια της χούντας ενσωματώνονταν στην υγρασία των κομμάτων εξουσίας κι έκρυβαν τη μυρουδιά της φάτνης των «αγίων» του ναζισμού.
Μεγαλύτερος πολλαπλασιαστής ισχύος της επικοινωνίας του τρόμου, όταν θες να πετύχεις κολοσσιαία χειραγώγηση μαζών, από την «ιερότητα» δεν υπάρχει. Απευθύνεται και κατευθύνει την εσωτερική συνειδησιακή - συναισθηματική διαδικασία παραγωγής σκέψης, ώστε να καταργεί κατά το δοκούν τον ορθολογισμό. Ακούς νέα παιδιά, «μορφωμένα», πολιτικοποιημένα ή και απολίτικα, παγιδευμένα στην ανιστόρητη διαλεκτική του «εδώ και τώρα μ' ένα τουίτ κι ένα έξυπνο κινητό αλλάζω τον κόσμο κι επαναστατώ», να φανατίζονται ένθεν κακείθεν. «Βαράτε τους, λιώστε τους τους βάρβαρους» φωνασκούν, είτε παίζοντας στο διαδικτυακό πλεϊστέισιον με την ομάδα των Αμερικανοκαταριανών είτε με την ομάδα των τζιχαντοϊσλαμιστών. Πίστα Μοσούλη. Στην ιδιότυπη Μονόπολι, τη Διάπλαση των Παίδων του καπιταλιστικού εκπαιδευτικού συστήματος, οι απίστευτοι βομβαρδισμοί που τρέχουν μέρες τώρα, γίνονται ανταλλακτικό νόμισμα, χρήμα, χωρίς την παραμικρή δυνατότητα να ανοίξει συζήτηση κι ανάλυση των αντικειμενικών συνθηκών υπό τις οποίες μιλιούνια ανθρώπων ζουν και πεθαίνουν και ξεριζώνονται και γερνάνε σε μια μέρα, μαζικά. Τόσο μαζικά όσο να αποκτήσει «η ναζιστική ολική λύση» τη νέα της ιεροπρεπή σκοπιμότητα και νομιμότητα στον 21ο αιώνα.


Ετσι, ελάχιστοι είδαν και θα δουν, κι ακόμη λιγότεροι θα μελετήσουν και θα ανατριχιάσουν, τα... παράπονα του πρώην ιδιοκτήτη της ιδιωτικής εταιρείας μισθοφόρων («Blackwater» και νυν «Academi») που έβγαλε μισό δισ. δολάρια από την εισβολή στο Ιράκ, έστησε τους τζιχαντιστές που βλέπουμε σήμερα κι έσφαξε αμάχους για πλάκα... Με τις τωρινές επιχειρηματικές πολεμικές βλακείες του ο Ομπάμα, λέει ο κ. Ερικ Πρινς πως του χάλασε τη δουλειά κι έχασαν οι ρεπουμπλικάνοι λεφτά από τους δημοκράτες καπιτάλες των ΗΠΑ! Δηλαδή, τι να σου κάνουν οι αποκεφαλισμοί όταν μπορείς να έχεις υπερπαραγωγή καλύτερη από αυτήν των ισλαμοράμπο...
Δεν παίζεις με τις λέξεις γιατί σε εκδικούνται είτε είσαι αδιάφορος χρήστης τους είτε συνειδητός διαστρεβλωτής τους. Γιατί οι λέξεις δεν είναι αποκομμένες απ' την εποχή τους. Και λένε κι αυτά που δεν θες να πεις. Οπότε, π.χ., άμα θες να κάνεις ως αριστερός τον αντικομμουνιστικό σου τζιχάντ-ιερό πόλεμο, τρομάζεις τόσο απ' το μέγεθος και το κύρος, τη λαϊκή απήχηση και το νεανικό σφρίγος του πρόσφατου Φεστιβάλ της ΚΝΕ, ώστε... λακίζεις. Απορώντας που δεν σε κάλεσαν εκεί που δεν είχες το κουράγιο είτε να πας είτε να μείνεις...

ΠΡΟΣΟΧΗ

Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.

Το ιστολόγιο bellos blogspot.com εκφράζουν απολύτως οι αναρτήσεις που αναφέρουν την υπογραφή bellosblog. Αναρτήσεις άλλων ή αναδημοσιεύσεις ή σχόλια που δημοσιεύονται σ'αυτό το ιστολόγιο, εκφράζουν αυτούς που τα υπογράφουν και όχι απαραίτητα το bellosblog