Νίκος Μπογιόπουλος: Ευρωραγιαδισμός της πεντάρας!

 Η τάξη των χορτάτων αποφάσισε να ξαναπιάσει τη «βαριοπούλα» για να σφηνώσει μέσα στο κεφάλι των πεινασμένων την γνωστή απάτη: Ότι τα δικά της ιδιοτελή προνόμια ισοδυναμούν με το δήθεν «εθνικό συμφέρον»...

 Δεν υπάρχει πολιτευτής της μνημονιακής συμφοράς, τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός κολαούζος, δεν υπάρχει προύχοντας, δεκανίκι ή παπαγάλος του ευρω-ραγιαδισμού, που να μην επιδίδεται στη διακίνηση του παρακάτω δόγματος:

  «Η μεγαλύτερη μεταπολεμική κατάκτηση της χώρας είναι το ευρώ»! Νατη η γνωστή μπούρδα που, όπως ακριβώς και το 2012, επιστρέφει  στο προσκήνιο. Ιδού η «μεγάλη αλήθεια» τους, που διακινείται με ένταση οργουελιανής προπαγάνδας τα τελευταία 24ωρα.   

  Ο στόχος τους είναι προφανής: Επιδιώκουν και στο τελευταίο χωριό της χώρας, και στην τελευταία ανθρωποσύναξη, και στον τελευταίο μισθωτό, «απασχολήσιμο», άνεργο, τον απομονωμένο και παραδομένο μπροστά στο σύγχρονο εικονοστάσι της μαζικής χειραγώγησης που ακούει στο όνομα «τηλεόραση», να φτάσει το παραλυτικό μήνυμα:

  «’Η θα αποδεχτείς να θυσιάζεσαι αιωνίως, ή θα μας διώξουν από το ευρώ και τότε… χανόμαστε»!

  Το λοβοτομικό τους εγχείρημα να ταυτίσει ο ελληνικός λαός την ίδια του την ύπαρξη με ένα νόμισμα (!), είναι τόσο φτηνό και τόσο ανάξιο, μια σκέτη φάρσα προηγούμενων ιστορικών περιόδων όταν εκτρέφονταν «Μεγάλες Ιδέες» - οι οποίες έφεραν τις πραγματικές συμφορές.

  Σε κάθε περίπτωση η τακτική τους συνιστά μια ακόμα απόδειξη για την «ποιότητα» των «σωτήρων»: Για τους ευρω-μαυρογιαλούρους μας το «μεγαλύτερο μεταπολεμικό επίτευγμα» δεν είναι ούτε ότι η Ελλάδα στάθηκε στα πόδια της μετά από την καταστροφή του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Ούτε ότι κατάφερε να περάσει διά πυρός και σιδήρου μέσα από «γύψους» και χούντες. Ούτε ότι ο λαός της δημιούργησε μια χώρα που το ΑΕΠ της, ο πλούτος της,  αυξήθηκε από τη μεταπολίτευση και σε σταθερές τιμές του 1974 έως και κατά 15.000%!

Όχι! Για την τάξη που εκπροσωπεί ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Παπανδρέου, ο Θεοδωράκης, το «μεγαλύτερο επίτευγμα» της Ελλάδας είναι ότι έχουν εξαναγκάσει τον ελληνικό λαό να μετράει τη δυστυχία του έχοντας για μονάδα μέτρησης μια… μεταμφίεση του μάρκου!

  Το «μεγαλύτερο επίτευγμα» της Ελλάδας (ω, τι κήρυγμα πατριωτισμού»!) είναι ότι, πλέον, τα μονοπώλια μετρούν την φοροαποφυγή τους στην Ελλάδα, τις καταθέσεις τους στην Ελβετία και την εκμετάλλευση του εργάτη στην Ευρώπη, έχοντας για μονάδα μέτρησης μια... μεταμφίεση του μάρκου.

 Πράγματι. Από αυτή την άποψη, το ευρώ για την ολιγαρχία - και μόνο για την ολιγαρχία – είναι μεγάλη κατάκτηση. Πράγματι, οι εγγυήσεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ «δεν αμφισβητείται», στην ίδια ολιγαρχία απευθύνονται.

 Ακούγοντας τους ευρω-εκβιαστές δεν είναι δύσκολο να αντιληφθείς πως τα «επιχειρήματά τους» δεν αξίζουν ούτε μια τρύπια δεκάρα. Κι αν η προπαγάνδα τους καταφέρνει να «περνάει» και να βαφτίζει το μαύρο άσπρο, είναι για ένα και μόνο λόγο: Επειδή έχει εξασφαλίσει ότι μέσα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, με το διαρκές «πες - πες» της ακατάσχετης ευήθειάς της, «κάτι θα μείνει».

  Εντούτοις, όσο κι αν μονότονα επιμένουν ότι το «ευρώ» είναι ένα τοτέμ όπου οι Έλληνες πρέπει να προσέρχονται γονυπετείς για να το προσκυνούν και να του προσφέρουν τα παιδιά τους, όπως ο Αβραάμ τον Ισαάκ, δε μας απαντούν:

  Ποιος κερδίζει από τη σφαγή; Ποιος κέρδισε από την ΕΕ, από τα «Αγορές», από τα Μάαστριχτ; Η «βασιλεία των Ουρανών» που υπόσχονταν ποιον αφορούσε; Στη λατρεία ποιου ακριβώς «Θεού» καλούν το λαό να συνεχίσει να παίρνει μέρος ως σφαχτάρι; Τίνος «Άγιος» είναι, τελικά, το ευρώ;

 Η ευρω-προπαγάνδα για να πνιγεί μέσα στην ίδια της τη ρηχότητα είναι αρκετό να ζυγιστεί και να μετρηθεί με το ζύγι του καθημερινού ανθρώπου. Εκείνου του ανθρώπου που πάει στο σούπερ - μάρκετ και στη λαϊκή. Εκείνου του ανθρώπου που δεν έχει για φάρμακα και πετρέλαιο θέρμανσης.

 Ας το αποτυπώσουμε, λοιπόν, με τον πιο απλό, έως απλουστευτικό και απλοϊκό, τρόπο. Με τον τρόπο, δηλαδή, που υπαγορεύεται από τη δική τους «βαθύνοια», και με δεδομένο ότι τα δώδεκα χρόνια που πέρασαν από τότε είναι ελάχιστος χρόνος για να θολώσει η σκέψη.

 Ρωτάμε: Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα που από το ίδιο βράδυ που μας το παρουσίασε ο Σημίτης, ό,τι ο εργάτης αγόραζε με 100 δραχμές, το επόμενο πρωί το αγόραζε με 170 δραχμές;

Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα που με το που μπήκε στη ζωή του Έλληνα, ό,τι τη μια στιγμή κόστιζε 200 δραχμές, την ακριβώς επόμενη στιγμή ο μισθωτός έπρεπε να πληρώσει 340,75 δραχμές για να το ψωνίσει;

 Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα που τίναξε την ακρίβεια ακόμα πιο ψηλά;

  Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα με το οποίο η Ελλάδα

κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ ανεργίας,

κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ φτώχειας,

κατέρριψε, ήδη προ μνημονίου, κάθε προηγούμενο ρεκόρ πραγματικής μείωσης εισοδημάτων,

κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ σε «λουκέτα» και «φέσια» στην αγορά,

κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ μεταναστευτικής ροής της νεολαίας σε ομαλές συνθήκες,

κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ χρεών;

 Βέβαια, ισχύει και η άλλη αλήθεια: Το ευρώ, όντως, είναι εκείνο το νόμισμα με το οποίο η ελληνική πλουτοκρατία - πατώντας πάνω στον κοινωνικό ερειπιώνα που αποτελεί την προϋπόθεση για την ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας» των μονοπωλίων - σημείωσε τη μεγαλύτερη κερδοφορία στην ιστορία της!

 Το ευρώ είναι το νόμισμα με το οποίο οι τράπεζες έφτασαν να κατέχουν ενεργητικό 3 (!) φορές πάνω από όλο το ΑΕΠ της χώρας με αποτέλεσμα οι δικές τους «φούσκες» να μετατρέπονται σε χρέη για το λαό και σε πλειστηριασμούς για τα σπίτια του λαού. Να, επομένως, από πού η απορρέει η λατρεία τους για το ευρώ, την ΕΕ, την Ευρωζώνη ΟΝΕ...

 Αυτό είναι το ευρώ «τους». Μέσο νομισματικής καταγραφής του θησαυρισμού των λίγων και της αποστέρησης των πολλών. Αυτό ήταν, είναι και θα είναι και κάθε νόμισμα – από το δολάριο και τη δραχμή μέχρι τα αρχαίες μνες αι τα τάλαντα - στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της ταξικής ανισότητας.

 Να λοιπόν γιατί το ερώτημα δεν είναι σε ποιο νόμισμα θα μετρούν τη χλιδή τους οι κεφαλαιοκράτες - και σε ποιο νόμισμα θα μετρούν την ανέχειά τους οι προλετάριοι, οι άνεργοι, εξαθλιωμένοι.

 Το ερώτημα δεν είναι σε ποιο νόμισμα οι μεν δουλοκτήτες θα μετράνε τα περισσεύματά τους, οι δε είλωτες το υστέρημά τους.

  Το ερώτημα δεν είναι σε ποιο νόμισμα θα μετρούν οι πολυεθνικές την υπεραξία που σφετερίζονται και σε ποιο νόμισμα οι εργάτες και οι άνεργοι την υποτίμηση της ζωής τους και τον εξανδραποδισμό της ύπαρξής τους.

  Το δίλημμα είναι αν ο λαός θα διατηρήσει ζωντανές τις δυνάμεις που απαιτούνται ώστε να τους «σαρώσει» θέτοντας στην υπηρεσία του την οικονομία (συνεπώς και το νόμισμα). Αν δηλαδή θα γίνει εκείνος πολιτικά κυρίαρχος αποτινάσσοντας από το σβέρκο του τις πολιτικές βδέλλες. Η’ αν θα «παραδοθεί» και θα αφεθεί να τον απομυζούν μέχρι τελευταίας «ευρωδεκάρας» εκείνοι που δεν δίνουν για τη ζωή του «πεντάρα τσακιστή».

Βουλγαρία: Στα 185 ευρώ ο βασικός μισθός

Στα 360 λέβα (περίπου 185 ευρώ) διαμορφώνεται από χθες ο βασικός μισθός στη Βουλγαρία, αυξημένος κατά περίπου 20 λέβα.

Υπάρχει, επίσης, πρόβλεψη για «αύξηση» περίπου τέσσερα λέβα της κατώτατης σύνταξης βάσει του κανόνα για την τιμαριθμική αναπροσαρμογή. Έτσι, η σύνταξη των 200 λέβα θα αυξηθεί στα 204 λέβα (104,3 ευρώ), με δεδομένο το γεγονός ότι η τιμαριθμική προσαρμογή είναι της τάξης του 1,9%.

Οι φορολογικοί συντελεστές παραμένουν αμετάβλητοι εκτός από τη φορολογία επί των τόκων των τραπεζικών καταθέσεων, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων της Σόφιας "Novinite", ενώ φόρος 8% θα επιβάλλεται σε όλες τις καταθέσεις και όχι μόνο στις προθεσμιακές καταθέσεις, όπως ίσχυε το 2014.

Πηγή: 902.gr

Νίκος Μπογιόπουλος: Σωστά το λέει ο κ. Τσίπρας.

  Πολλά έχουν γραφτεί, ειπωθεί και σχολιαστεί, ήδη, για την παρουσία και τις εξαγγελίες του κ.Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη. Θα σταθούμε σε ένα κομβικό ζήτημα έξω από το οποίο, κατά τη γνώμη μας, κάθε συζήτηση επί πλευρών του προγράμματος που εξήγγειλε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, είναι μετέωρη.

   Τόσο στην ομιλία του στο Βελλίδειο, όσο και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου στη Θεσσαλονίκη, ο κ.Τσίπρας προσδιόρισε με σαφήνεια ότι η «διαπραγμάτευση» που επαγγέλλεται και η οποία θα φέρει – όπως υπόσχεται – την έξοδο από την κρίση θα διεξαχθεί εντός του ευρωενωσιακού πλαισίου.  

   Ακόμα και το «άμεσο πρόγραμμα», όπως το αποκάλεσε, αυτό που όπως είπε τίθεται «εκτός διαπραγμάτευσης και που αφορά στον κατώτατο μισθό, τις συντάξεις, την ανεργία κλπ, κατά το ήμισυ και παραπάνω θα χρηματοδοτηθεί, σύμφωνα με όσα ανέπτυξε ο κ.Τσίπρας, από το ΕΣΠΑ και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Προφανώς δεν υπάρχει άνθρωπος που να πιστεύει σοβαρά ότι πρόκειται για τομείς στους οποίους η ΕΕ δεν έχει λόγο. 

   Παράλληλα ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ το τόνισε πολλές φορές και με έμφαση: Η απόδραση από τα δεινά που διέρχεται ο ελληνικός λαός είναι μια διαδικασία που θα συνομολογηθεί σε συγκεκριμένα «φόρα»: Στην Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, στην Κομισιόν και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Εκεί θα πάω, εκεί θα μιλήσω, εκεί θα διαπραγματευτώ, εκεί θα επιτευχθεί η αναστροφή της σημερινής πολιτικής, υποστήριξε.

   Πρόκειται για το κρισιμότερο, θεωρούμε, σημείο των τοποθετήσεων του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Διότι εκεί είναι, στα «φόρα» της ΕΕ που- κατά τον κύριο Τσίπρα – θα αναβιώσει κάποιο είδος «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης» (σσ: για να αναβιώσει οτιδήποτε, όμως, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι κάποτε υπήρξε)…

   Εκεί είναι, στη Σύνοδο Κορυφής της Μέρκελ, του Ολάντ, του Ραχόι, του Κάμερον και του Κοέλιο, εκεί είναι, στην Κομισιόν του Γιούνγκερ, που – όπως λέει ο κ.Τσίπρας - θα χτιστούν οι «φιλολαϊκές» συμμαχίες με άλλες χώρες και πρωθυπουργούς (σσ: δυστυχώς σε εμάς διαφεύγει το όνομα και ενός έστω τέτοιου «φιλολαικού» πρωθυπουργού με τον οποίο θα συμμαχήσει ο κ.Τσίπρας…).

   Εκεί είναι, στην ΕΕ είναι, που – ο κ.Τσίπρας - διαπιστώνει ότι ήδη (!) δημιουργούνται ρωγμές (!) στο «τείχος του Βερολίνου» και, μάλιστα, με πολιορκητικό κριό… τον Ντράγκι και την ΕΚΤ αφού κατά τον κ.Τσίπρα συμβαίνει ακριβώς αυτό: «Σήμερα οι αναγκαίες ρωγμές στο τείχος του Βερολίνου επιχειρούνται από την ΕΚΤ» ήταν τα λόγια του (σσ: αν, πάντως, υποψιαστώ ότι ο «Δούρειος Ίππος» για την άλωση του «μερκελισμού» είναι ο πρώην αντιπρόεδρος της Goldman Sachs International, αν υποψιαστώ ότι ο Ντράγκι, ο «κύριος Goldman Sachs», δουλεύει για τα συμφέροντα των λαών, «τότε θα πεθάνω» που θα ‘λεγε και ο Λαζόπουλος…     

   Ο κ.Τσίπρας, κι εδώ βρίσκεται το νήμα που ένωσε δομικά στην τοποθέτησή του όλα τα «μικρά» και «μεγάλα» που εξήγγειλε: Συνέδεσε το μέλλον του ελληνικού λαού με την συμφωνία που θα επιτευχτεί με τους εταίρους στο πλαίσιο μιας κάποιας «δημοκρατικής ανασύνταξης της Ευρώπης». Αλλά αυτή η «δημοκρατικά» ανασυντασσόμενη Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η ίδια που έχει θέσει τους προϋπολογισμούς των μελών της - και αυτών που έχουν και των άλλων που δεν έχουν Μνημόνια - υπό την εποπτεία και την επιτήρηση των κανόνων και των δεικτών της χρηματιστικής ολιγαρχίας...

   Ο προεκλογικός και προγραμματικός λόγος που παρουσίασε ο κ.Τσίπρας θα περπατήσει, όπως ανέφερε, στο πλαίσιο  ενός «προοδευτικού δρόμου» που - κατά τον κ.Τσίπρα - «γίνεται πια συνείδηση στην Ευρώπη». Αλλά – και με το συμπάθιο - ο μόνος ορατός και πραγματικός δρόμος της ΕΕ είναι αυτός των 30 εκατομμυρίων ανέργων και των 100 εκατομμυρίων φτωχοποιημένων από τον Ατλαντικό μέχρι τα ελληνικά σύνορα. Δηλαδή απέχει κομματάκι από οτιδήποτε θα αποκαλούσαμε «προοδευτικό»…

   Όσα είπε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, τα ενέταξε σε ένα πλαίσιο «εμφανών αναπροσαρμογών» στις οποίες – κατά τον κ.Τσίπρα –  κινείται ή θα κινηθεί αυτό το περιλάλητο «ευρωπαϊκό πολιτικό κεκτημένο». Αλλά το μόνο «κεκτημένο» στο εσωτερικό της ΕΕ είναι ο αδυσώπητος νόμος της ανισόμετρης ανάπτυξης, που διαμορφώνει σχέσεις επιβολής του ισχυρού απέναντι στον αδύναμο τόσο στο εσωτερικό των κοινωνιών κάθε χώρας, όσο και στις σχέσεις των χωρών μεταξύ τους. Κι αυτό δεν αποτελεί καπρίτσιο της Μέρκελ. Είναι συστατικό στοιχείο του συστήματος που λέγεται «Καπιταλισμός». Και μάλιστα απολύτως αδιαπραγμάτευτο στοιχείο στο μονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού που λέγεται«Ιμπεριαλισμός». Αυτά είναι στοιχειώδη πράγματα για όποιον μιλάει στο όνομα της Αριστεράς, όπως ο κ.Τσίπρας.  

   Υπάρχουν τρεις ακόμα παρατηρήσεις:

   Πρώτον, η σημερινή κρίση δεν είναι η πρώτη στην ιστορία του καπιταλισμού. Και η ιστορία του καπιταλισμού που δεν είναι άλλη από την ιστορία των κρίσεών του, επιβεβαιώνει ότι την έξοδο από την κρίση του ο καπιταλισμός μπορεί να την πετύχει. Μόνο που η έξοδος από την καπιταλιστική κρίση ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν θα είναι φιλολαϊκή, μέσα στον καπιταλισμό.

   Δεύτερον, το προηγούμενο μόνο από μικρόνοες θα μπορούσε να εκληφθεί σαν παρότρυνση «να περιμένουμε πρώτα να πέσει ο καπιταλισμός και μετά να αναμετρηθούμε με την ανθρωπιστική καταστροφή που ρημάζει την Ελλάδα». Στις συνθήκες που βιώνει ο ελληνικός λαός - και λόγω αυτών ακριβώς των συνθηκών – που τα λόγια του Λένιν απέναντι σε όσους υπόσχονται βελτιώσεις χωρίς, όμως, να σταματούν τους τεμενάδες στο καθεστώς που βαλτώνει το λαό, οι διαπιστώσεις του μπολσεβίκου ηγέτη ότι «σε συνθήκες διατήρησης του καπιταλισμού οι μεταρρυθμίσεις δεν μπορούν να είναι ούτε σταθερές ούτε σοβαρές» και ότι οι εργαζόμενοι έχουν κάθε λόγο, εδώ και τώρα, να «παλεύουν για βελτιώσεις για να συνεχίσουν πιο επίμονη πάλη ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά», ισχύουν χίλιες φορές.

   Τρίτον, οι διαρκείς αναφορές του κ.Τσίπρα στα ευήκοα ώτα που βρίσκουν οι θέσεις του στα ευρωενωσιακά «φόρα», το γεγονός ότι ο κ.Ντράγκι τον άκουσε να του εξηγεί το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και «δεν τον πέταξε έξω από το γραφείο του», εκτός από την ευγένεια του κ.Ντράγκι, ίσως να σημαίνει κάτι ακόμα: Το συνολικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ (που δεν θα καταργήσει τις αδικίες του Μνημονίου αλλά θα τις «αποκαταστήσει σταδιακά», που δεν θα αποκαταστήσει αλλά θα «επαναφέρει σταδιακά» μισθούς και συντάξεις) πόσο «διαχειρίσιμο» και «ενσωματώσιμο» είναι από εκείνους που προκαλούν την ανθρωπιστική καταστροφή στην Ελλάδα. Και που μόνο «αριστεροί» δεν είναι... 

   Όποιος, λοιπόν, αποδέχεται να παίξει με τους κανόνες της ΕΕ για να την… «αλλάξει», που οτιδήποτε άλλο το θεωρεί «μονομερή ενέργεια» την οποία ξορκίζει και αποτάσσεται ως τακτική, όποιος δηλώνει ότι η θέση της Ελλάδας «δεν αμφισβητείται» μέσα σε οργανισμούς όπως η ΕΕ που έχουν δημιουργηθεί για να λειτουργούν με αυτούς τους κανόνες, τότε – και εδώ δεν κρίνουμε τις καλές ή κακές προθέσεις του οποιουδήποτε – θα βρεθεί υπόλογος είτε της αυταπάτης είτε των ψευδαισθήσεων τις οποίες εκουσίως ή ακουσίως διακονεί. Διότι, όπως σωστά λέει ο κ.Τσίπρας, «ο κύκλος δεν τετραγωνίζεται».    

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΕΕ «ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ»: Και με τη «βούλα» όργανα του αντιδραστικού οικοδομήματος

ΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΕΕ «ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ»

Και με τη «βούλα» όργανα του αντιδραστικού οικοδομήματος

Ψηφίστηκαν χτες στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, από τα κόμματα της συμμαχίας των μονοπωλίων, της ΕΕ, Λαϊκό Κόμμα, Σοσιαλδημοκράτες, Φιλελεύθεροι, Πράσινοι και τα κόμματα του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), οι αντιδραστικοί κανονισμοί της ΕΕ για το καθεστώς των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων και των ιδρυμάτων τους και τη χρηματοδότησή τους από τον ευρωενωσιακό προϋπολογισμό.

Το νομοσχέδιο εγκρίθηκε με 539 ψήφους υπέρ, 103 κατά και 20 αποχές. Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ απείχε, σε μια προσπάθεια να «θολώσει τα νερά», τη στιγμή που αποδέχεται όλο το αντιλαϊκό στρατηγικό πλαίσιο της ΕΕ.

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα πρέπει να συστήνονται σύμφωνα με τη νομοθεσία της ΕΕ, προκειμένου να ξεπερνιούνται τα «εμπόδια» λόγω των διαφορετικών νομικών εντύπων ανά χώρα. Το Ευρωκοινοβούλιο και μια «ανεξάρτητη αρχή» θα έχουν την ευθύνη της αξιολόγησης της συμμόρφωσης με τους νέους κανόνες. Η αρχή, που θα επιλεγεί από τα τρία βασικά θεσμικά όργανα της ΕΕ (Επιτροπή, Κοινοβούλιο, Συμβούλιο), θα είναι η μόνη υπεύθυνη για την εξακρίβωση της συμμόρφωσης με τους κανόνες σχετικά με την καταχώρηση, αλλά και τη διαγραφή από το Μητρώο των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων. Σε περίπτωση παραβίασης των κανόνων, η ανεξάρτητη αρχή θα μπορεί να ζητά τη λήψη «διορθωτικών μέτρων», ελλείψει των οποίων θα έχει τη δυνατότητα να επιβάλει κυρώσεις με τη μορφή προστίμων ή να προβεί στη διαγραφή κόμματος από το Μητρώο, η οποία θα συνεπάγεται τον αποκλεισμό του από την κοινοτική χρηματοδότηση.

Για την προώθηση της στρατηγικής της ΕΕ

Για τη χορήγηση νομικού καθεστώτος και κονδυλίων από την ΕΕ, προϋπόθεση θα είναι ο «σεβασμός των αξιών» της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ. Δήλωση πίστης στην Ευρωένωση και το καπιταλιστικό σύστημα, στην «οικονομία της ελεύθερης αγοράς», στις τέσσερις ελευθερίες της Συνθήκης του Μάαστριχτ, που αποτελούν τις «θεμελιώδεις αρχές» της ΕΕ. Επίσης, απαιτείται η υποβολή του καταστατικού του κόμματος, η λειτουργία του κόμματος να συμμορφώνεται με ό,τι η ΕΕ θεωρεί «εσωκομματική δημοκρατία». Ανάμεσα στα άλλα ζητήματα που υποχρεωτικά πρέπει να περιλαμβάνει το καταστατικό των ευρωκομμάτων (μέλη, δικαιώματα μελών, εκλογικές διαδικασίες, διαδικασία λήψης αποφάσεων κ.ά.) είναινα περιέχει και διατάξεις για τη «διαφάνεια» (τήρηση βιβλίων, λογαριασμών, δωρεές), δηλαδή το φακέλωμα των μελών του και την παράδοση των ονομάτων και των στοιχείων τους στα όργανα της ΕΕ.

Αυξάνεται το ανώτατο όριο για τις δωρεές από τις 12.000 στις 18.000 ευρώ ανά έτος και ανά δωρητή. Για τις δωρεές άνω των 3.000 ευρώ, τα ονόματα των δωρητών και τα αντίστοιχα ποσά θα δημοσιοποιούνται υποχρεωτικά, ενώ για ποσά από 1.500 έως και 3.000 ευρώ θα απαιτείται η συγκατάθεση του δωρητή πριν από τη δημοσιοποίηση. Οι συνδρομές των μελών των ευρωκομμάτων επιτρέπονται, απαγορεύεται όμως αυτές να ξεπερνούν το 40% του ετήσιου προϋπολογισμού τους, ώστε να παραμένουν πλήρως εξαρτημένα από την ευρωενωσιακή χρηματοδότηση.

Επιβάλλεται ακόμη πιο ασφυκτικός έλεγχος των οικονομικών των ευρωκομμάτων. Υπόκεινται στον έλεγχο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου και της OLAF (της Οικονομικής Αστυνομίας της ΕΕ), που μπορούν ανά πάσα στιγμή να διενεργούν επιτόπιους ελέγχους στα κόμματα και να ζητάνε οποιαδήποτε στοιχεία και έγγραφα. Τον ίδιο έλεγχο έχουν δικαίωμα να ασκούν και οι εθνικές αρχές (σε συνεργασία με το Ευρωκοινοβούλιο) για τα χρήματα που προέρχονται από τους ίδιους πόρους των ευρωκομμάτων.

ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Βαθαίνουν όλα τα αντιδραστικά χαρακτηριστικά των «ευρωκομμάτων»

Με παρέμβασή του για τους νέους κανονισμούς της ΕΕ για τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα και τη χρηματοδότησή τους, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Γιώργος Τούσσας, αιτιολογώντας την καταψήφιση από το ΚΚΕ των δύο κανονισμών τόνισε τα εξής:

«Με τους νέους κανονισμούς βαθαίνουν και ενισχύονται όλα τα αντιδραστικά χαρακτηριστικά των ευρωκομμάτων. Τα κόμματα αυτά, με την ευρωενωσιακή νομοθεσία, αποτελούν όργανα του αντιλαϊκού ευρωενωσιακού οικοδομήματος, υπηρετούν την αντιλαϊκή στρατηγική της ΕΕ και των μονοπωλίων. Η αναγνώριση των ευρωκομμάτων γίνεται με δήλωση πίστης στις "αρχές" της ΕΕ και τη σύγκλιση των κανόνων οργάνωσης και λειτουργίας των ευρωκομμάτων και των ιδρυμάτων τους, μέσα από τα καταστατικά τους. Με την εξάρτησή τους από την ευρωενωσιακή χρηματοδότηση, η ΕΕ θέλει να κατευθύνει και να καθοδηγεί τη δράση των ευρωκομμάτων, αστικών και οπορτουνιστικών, να αναλάβουν πιο ενεργό ρόλο στη χειραγώγηση εργατικών - λαϊκών συνειδήσεων, ώστε να υπηρετούν αποτελεσματικότερα τα συμφέροντα των ευρωενωσιακών μονοπωλίων.

Η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου, πρωτοστατούν στην οικονομική και πολιτική εμβάθυνση της ΕΕ, προβάλλοντας σαθρά ανυπόστατα αστικά και οπορτουνιστικά ιδεολογήματα. Τα ευρωκόμματα υπηρετούν τους σκοπούς της ΕΕ. Πρωτοστατούν στην επιχείρηση υποταγής της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων στον ευρωμονόδρομο και την εξουσία των μονοπωλίων. Εχουν δεσμευτεί με το πρόγραμμα και το καταστατικό τους να υπηρετούν τις αξίες της ΕΕ, δηλαδή το καπιταλιστικό σύστημα και της έχουν εκχωρήσει το απόλυτο δικαίωμα να αποφασίζει και να ελέγχει διαρκώς τη συμμόρφωσή τους με τα συμφέροντα του κεφαλαίου και της ΕΕ.

Επιβεβαιώνεται στο ακέραιο η θέση του ΚΚΕ για τον αντιδραστικό χαρακτήρα και ρόλο των ευρωκομμάτων. Σήμερα, οι εργαζόμενοι αξιοποιώντας την πείρα τους είναι επιτακτική ανάγκη να δώσουν ηχηρή απάντηση καταδίκης, τιμωρίας της ΕΕ, της ιμπεριαλιστικής ένωσης του κεφαλαίου και των οργάνων της, με όποιο προσωπείο κι αν εμφανίζονται για να εγκλωβίζουν λαϊκές συνειδήσεις. Ενίσχυση - συμπόρευση με το ΚΚΕ σε όλες τις εκλογικές μάχες και στο εργατικό κίνημα. Για τη λαϊκή εξουσία που μπορεί να λυτρώσει τον εργαζόμενο λαό από τα δεσμά της ΕΕ και το χρέος της πλουτοκρατίας, κάνοντάς τον ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει».

 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Με το ΕΥΡΩ .........φτωχότεροι!!!!!!

Ολοένα και περισσότεροι φτωχοί στην ΕΕ δεν προέρχονται από τις τάξεις των ανέργων, των συνταξιούχων ή άλλων ομάδων χωρίς πρόσβαση στην αγορά εργασίας, αλλά αντίθετα, βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας παρότι έχουν δουλειά! Η παραπάνω διαπίστωση ανήκει στην ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία στην ετήσια επισκόπησή της για τις εξελίξεις στην απασχόληση και τις κοινωνικές προκλήσεις, που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, υποστηρίζει ότι για να καταπολεμηθεί η φτώχεια, δεν αρκεί η σταδιακή μείωση της ανεργίας, αλλά χρειάζεται η δημιουργία «ποιοτικών θέσεων εργασίας». Βέβαια, τα μέτρα που προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κινούνται στη γνωστή κατεύθυνση της ανακύκλωσης της φτώχειας και της ενίσχυσης του κεφαλαίου. Για παράδειγμα, η Επιτροπή υπογραμμίζει τη σημασία ενός «αποτελεσματικού» συστήματος κοινωνικών παροχών τόσο για την επάνοδο των ανέργων στην απασχόληση όσο και για την άμβλυνση των χρόνιων ανισοτήτων μεταξύ των δύο φύλων. Σε ό,τι αφορά συγκεκριμένα τα επιδόματα ανεργίας και τις κοινωνικές παροχές, η επισκόπηση της Επιτροπής επισημαίνει πως χρειάζονται «καλά σχεδιασμένα συστήματα κοινωνικών παροχών» (π.χ. αυτά που μειώνουν το επίπεδο των παροχών με την πάροδο του χρόνου), που συνοδεύονται από τις κατάλληλες προϋποθέσεις, όπως είναι η υποχρέωση αναζήτησης εργασίας. Σύμφωνα με την Επιτροπή, τα εν λόγω συστήματα τείνουν να υποστηρίζουν καλύτερα την αντιστοίχιση δεξιοτήτων και, ως εκ τούτου, την ανάληψη θέσεων εργασίας υψηλότερης ποιότητας, οι οποίες με τη σειρά τους βοηθούν τα άτομα να εξέλθουν από τη φτώχεια.

Η ίδια επισκόπηση υπογραμμίζει ότι από τα πρώτα κιόλας έτη ζωής του ευρώ άρχισαν να εμφανίζονται αποκλίσεις μεταξύ των κρατών-μελών, κυρίως λόγω της ανισόρροπης ανάπτυξης σε ορισμένα κράτη-μέλη, με βάση το συσσωρευόμενο χρέος, το οποίο υποδαύλισαν τα χαμηλά επιτόκια και οι μαζικές εισροές κεφαλαίων και το οποίο συνοδεύτηκε συχνά από απογοητευτικές εξελίξεις ως προς την παραγωγικότητα και από προβλήματα ανταγωνιστικότητας. Η Επιτροπή παρατηρεί ότι ορισμένες χώρες της Ευρωζώνης δεν διέθεταν πλέον την επιλογή της νομισματικής υποτίμησης και προσπάθησαν να ανακτήσουν την ανταγωνιστικότητά τους ως προς το κόστος με τη συγκράτηση μισθών και τιμών. Η πολιτική αυτή, ωστόσο, έχει τους περιορισμούς της και τις επιπτώσεις της, ιδίως όσον αφορά την αύξηση της ανεργίας και την κοινωνική ένδεια.  Να λοιπόν πως η ίδια η Ε.Ε καταρρίπτει τους μύθους που καλλιεργούν χρόνια τώρα γι’αυτήν στη χώρα μας. Θα το πάρουμε υπόψη μας στις ευρωεκλογές;

 Η άλλη άποψη

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΦΗΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΟ ΘΥΜΟ ΣΑΣ!!!!!!!

. enikos