Τι περιμένουμε για ν’ αντιδράσουμε;;;;;;

Η έρευνα της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ» σχετικά με την κατάσταση στη λεγόμενη «αγορά εργασίας» είναι αποκαλυπτική. Αποδεικνύει ότι η καπιταλιστικής κρίση, χρησιμοποιείται από τους μεγαλοεργοδότες, ως «ευκαιρία» για να αφαιρέσουν ότι έχουν κατακτήσεις με σκληρούς αγώνες οι εργαζόμενοι όλα τα προηγούμενα χρόνια. Όσοι είναι «τυχεροί» και έχουν (ακόμη) εργασία συνήθως δεν πληρώνονται ή πληρώνονται με μισθούς πείνας. Η σχετική έρευνα υπογραμμίζει: «...Το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ υποστηρίζει ότι περισσότεροι από ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι υπόκεινται σε πάνω από ένα μήνα καθυστέρηση για την καταβολή του μισθού τους, που αποτελεί για τη μεγάλη πλειονότητα το βασικό ίσως και το μοναδικό μέσο βιοπορισμού. Σύμφωνα με τις ίδιες εμπειρικές μελέτες και τις καταγγελίες που φτάνουν με τη μορφή ερωτημάτων στα κέντρα ενημέρωσης των εργατοϋπαλληλικών κέντρων και ιδιαίτερα στη νομική υπηρεσία του ΕΚΑ, μόνο μία στις 2 επιχειρήσεις συνεχίζει να πληρώνει κανονικά κάθε μήνα τον μισθό στους μισθωτούς που παρέχουν εξαρτημένη εργασία….» Και φυσικά επειδή ο ιδεολογικός της προσανατολισμός, δεν της «επιτρέπει» να καλεί π.χ τους εργαζόμενους σε συσπείρωση στα σωματεία τους και αγώνα σημειώνει: «Πώς προστατεύεται, όμως, ο μισθός του εργαζόμενου όταν δεν του καταβάλλεται εγκαίρως; Όλοι οι νομικοί θα συμφωνήσουν ότι εκτός από την προσφυγή στο ΣΕΠΕ και την επίσχεση εργασίας, ο νόμος δίδει τη δυνατότητα άσκησης αγωγής για λήψη ασφαλιστικών μέτρων με αίτημα την κήρυξη πτώχευσης ή άλλες ποινικές κυρώσεις. Το θέμα απασχόλησε έντονα το 13ο πανελλήνιο συνέδριο της Εταιρείας Δικαίου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης χωρίς να διαφανεί μια πειστικά εναλλακτική λύση. Αντιθέτως, αυτό που απεδείχθη και μέσα από τη μελέτη της νομικού κ. Ουρ. Ζερβομπεάκου είναι ότι πρόκειται για ποινικό αδίκημα, το οποίο επισύρει ακόμη και τη διαδικασία του αυτοφώρου από την επομένη της μέρας που θα κριθεί ληξιπρόθεσμη η οφειλή. Φυσικά δεν αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Το ΣΕΠΕ είναι ακυρωμένο και οι μισθωτοί είναι εγκλωβισμένοι αφού φοβούνται το χειρότερο, δηλαδή την ανεργία...»

Δεν θέλουμε φυσικά να υποστηρίξουμε ότι οι εργαζόμενοι δεν θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν και το νομικό οπλοστάσιο που ακόμη παραμένει για «εργασιακά ζητήματα».Το κύριο όμως κατά τη γνώμη μας, είναι επιτέλους να σηκώσουν το κεφάλι τους, γιατί όσο το σκύβουν και υποτάσσονται στο όνομα του ρεαλισμού, τόσο τα πράγματα θα πηγαίνουν χειρότερα γι’αυτούς. Η οργάνωση της αντίστασης σε κάθε χώρο εργασίας σε συνεργασία με τα υπάρχοντα σωματεία αλλά και η δημιουργία νέων εκεί που δεν υπάρχουν είναι απολύτως απαραίτητη! Δρόμος μακρύς, δύσκολος αλλά αναγκαίος…

 

Νέα χαράτσια με την αύξηση του οικογενειακού εισοδήματος.

 Νέα χαράτσια και αυστηρότερα εισοδηματικά κριτήρια προβλέπονται για τη χορήγηση του επιδόματος που δικαιούνται πολύτεκνα λαϊκά νοικοκυριά.

·         Με έμμεσο τρόπο αυξάνουν το δηλούμενο οικογενειακό εισόδημα, με βάση το οποίο υπολογίζονται τα πολυτεκνικά επιδόματα των φτωχών λαϊκών νοικοκυριών, καθώς και το «ενιαίο επίδομα στήριξης τέκνων» το οποίο καθιερώθηκε στη βάση εισοδηματικών κριτηρίων και για την αναπλήρωση της κατάργησης του αφορολόγητου ορίου για τα προστατευόμενα παιδιά

 Σε αυτό το πλαίσιο ως συνολικό οικογενειακό εισόδημα θεωρείται κάθε εισόδημα από οποιαδήποτε πηγή προέλευσης και ανεξάρτητα από τον τρόπο φορολόγησης. Στη συγκεκριμένη κατηγορία ανήκουν και οι κάθε είδους παροχές των ασφαλιστικών ταμείων σε χρήμα και επιδόματα - βοηθήματα για το έτος 2012, που μέχρι και πέρυσι ήταν αφορολόγητα! Με αυτό τον τρόπο ανοίγουν το παράθυρο για το χαράτσωμα και των ποσών με το λεγόμενο «τέλος αλληλεγγύης».

Μειώσεις .......μισθών!!!!!!!!!!!!!!

Μπροστά σε μειώσεις των μισθών τους που θα φτάνουν ακόμη και στο 30% βρίσκονται περίπου 600.000 υπάλληλοι, καθώς την επόμενη Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου, λήγουν 42 κλαδικές συμβάσεις εργασίας. Έτσι, οι εργαζόμενοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με μειώσεις, αλλά και το ζήτημα της υπογραφής ατομικών συμβάσεων, εφόσον δεν υπάρξει υπογραφή νέων κλαδικών συμβάσεων
μέχρι και τις 14 Μαΐου όταν λήγει και η μετενέργεια των τωρινών συμβάσεων. Σημειώνεται ότι στο τέλος Μαρτίου λήγει επίσης η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), κάτι που θα οδηγήσει αυτόματα περίπου 350.000 ανειδίκευτους εργάτες σε ατομικές συμβάσεις. Παράλληλα, από την 1η Απριλίου ο κατώτατος μισθός θα καθορίζεται με Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου, αφού έχει προηγηθεί κοινωνικός διάλογος και έχουν υπολογιστεί μία σειρά παράγοντες (όπως η πορεία της οικονομίας, η εξέλιξη της ανεργίας κ.ά.). Υπενθυμίζεται πως πέρσι ο κατώτερος μισθός μειώθηκε κατά 22% (για τους νέους κάτω των 25 ετών η μείωση έφτασε στο 32%) με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί στα 586 ευρώ. Σημειώνεται τέλος, ότι στην παρούσα φάση οι τριετίες διασώζονται αλλά παραμένουν παγωμένες μέχρι να πέσει η ανεργία κάτω από το 10%. Την ίδια ώρα, τα στοιχεία σχετικά με τις αλλαγές που έχουν έρθει στις εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα, είναι τρομακτικά. Ήδη, η λήξη των συμβάσεων εργασίας σε άλλους κλάδους έχει οδηγήσει κατά τον τελευταίο χρόνο τουλάχιστον 1.200.000 εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα στην υπογραφή ατομικών συμβάσεων. Παράλληλα, περίπου το 60% του δυναμικού στον ιδιωτικό τομέα έχει υποστεί δυσμενή αλλαγή στους όρους εργασίας του, είτε μέσω ατομικών συμβάσεων είτε μέσω άλλων μορφών ευέλικτης απασχόλησης όπως η εκ περιτροπής εργασία.

 Εκτιμάται, επίσης, ότι μέχρι και το τέλος του 2013 περίπου το 80% θα έχει οδηγηθεί στην υπογραφή ατομικών ή επιχειρησιακών  συμβάσεων. Σημειώνεται, ότι μετά την πάροδο των τριών μηνών της μετενέργειας, διατηρούνται μόνο οι όροι που αφορούν τον βασικό μισθό και τα επιδόματα ωρίμασης, τέκνων, σπουδών και επικίνδυνης εργασίας. Στην πράξη αυτό σημαίνει πως πέρα από τον επαναπροσδιορισμό των μισθών μέσω ατομικών συμβάσεων, οι εργαζόμενοι σε κλάδους στους οποίους λήγουν οι συλλογικές συμβάσεις θα χάσουν και τα πάσης φύσεως επιδόματα τα οποία εισέπρατταν. 

ΕΦΑΠΑΞ: Η μεγάλη λεηλασία!!!!!!

Σε πραγματική λεηλασία εξελίσσονται οι μειώσεις στα εφάπαξ που συναποφάσισαν στη συγκυβέρνηση, που φτάνουν, μάλιστα, να περικόπτουν μέχρι και τα 2/3 του ποσού που ελάμβαναν, έχουν μάλιστα αναδρομική ισχύ από 1.8.2010 για όσους μέχρι τώρα εργαζόμενους δεν έχει εκδοθεί η σχετική απόφαση χορήγησης του εφάπαξ βοηθήματος.

Οπως ξεκαθαρίζεται στο πολυνομοσχέδιο, οι μειώσεις αυτές δε θα πρέπει να θεωρούνται τελικές, αφού παρέχεται στον αρμόδιο υπουργό η δυνατότητα να προχωρήσει σε παραπέρα μειώσεις μέχρι και 35%!!!

Σύμφωνα με το πολυνομοσχέδιο και ανά Ταμείο Πρόνοιας, τα εφάπαξ μειώνονται:

Εργοληπτών Δημοσίων Εργων του ΕΤΑΑ κατά 83,00%

Υπαλλήλων Φαρμακευτικών Εργασιών του ΤΑΠΙΤ κατά 63,91%

Προσωπικού Ταμείου Νομικών του ΤΠΔΥ κατά 52,21%

Υπαλλήλων Αστυνομίας Πόλεων του ΤΕΑΠΑΣΑ κατά 45,49%

Υπαλλήλων ΝΠΔΔ του ΤΠΔΥ κατά 42,29%

Υπαλλήλων Εμπορικών Καταστημάτων του ΤΑΠΙΤ κατά 41,52%

Προσωπικού Ιονικής -Λαϊκής Τράπεζας του ΤΑΥΤΕΚΩ κατά 41,17%

Ορθόδοξου Εφημεριακού Κλήρου Ελλάδος του ΤΠΔΥ κατά 36,94%

Λογαριασμός Πρόνοιας Υπαλλήλων ΙΚΑ του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατά 35,11%.

Δικηγόρων Αθηνών του ΕΤΑΑ κατά 32,80%

Εφημ/λών & Υπαλλήλων Πρακτορείων Θεσ/νίκης του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ κατά 28,41%

Ξενοδοχοϋπαλλήλων του ΤΑΠΙΤ κατά 26,77%

Δημοσίων Υπαλλήλων του ΤΠΔΥ κατά 22,67%

Προσωπικού Ιπποδρομιών του ΤΑΠΙΤ κατά 18,38%

Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Εργων του ΕΤΑΑ κατά 17,42%

Προσωπικού Εταιρειών Τσιμέντων του ΤΑΠΙΤ κατά 17,35%

Εφημ/λών & Υπαλλήλων Πρακτορείων Αθηνών του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ κατά 8,21%

Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων του ΤΠΔΥ κατά 6,19%

Κλάδος Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ του ΤΑΥΤΕΚΩ κατά 3,84%

Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου του ΤΑΠΙΤ κατά 2,21%

Αστυνομικών του ΤΕΑΠΑΣΑ κατά 1,94%

Σε όσους ασφαλισμένους δεν έχουν καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές για τη χορήγηση εφάπαξ παροχής ή οποιασδήποτε άλλης αποζημίωσης, καταβάλλεται αποζημίωση λόγω αποχώρησης, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπερβεί το ποσό των 15.000 ευρώ.

Εργασιακός μεσαίωνας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...

            Γιατί επιμένουν στα εργασιακά

Είναι γεγονός ότι η συζήτηση για τα αντεργατικά μέτρα τα οποία έχει αποφασίσει η κυβέρνηση να προωθήσει, βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής και μάλιστα με επιμονή από κυβέρνηση, Ευρωπαϊκή Ενωση και κεφάλαιο για τη νομοθέτηση και εφαρμογή τους. Μαζί βεβαίως με τις ιδιωτικοποιήσεις. Γιατί αυτή η επιμονή στις λεγόμενες αναδιαρθρώσεις όπως τις ονομάζουν, λέγοντας ταυτόχρονα ότι μ' αυτές θα υπάρξει έξοδος από την κρίση και ανάπτυξη, θα σωθεί η οικονομία; Η καπιταλιστική οικονομία, δηλαδή το κεφάλαιο, οι μεγαλοεπιχειρηματίες.

Ας δούμε τα μέτρα: Νομοθέτηση από την κυβέρνηση ενός ελάχιστου μισθού, κάτω και απ' αυτόν των 586 ευρώ μεικτά, που σημαίνει κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης (ΕΓΣΣΕ). Κατάργηση του επιδόματος των τριετιών, του επιδόματος γάμου, που ανοίγουν το δρόμο για κατάργηση και αποψίλωση από κάθε άλλο εργατικό δικαίωμα που κατοχυρώνεται στη Σύμβαση (άδειες κ.λπ.). Ο εργαζόμενος θα πληρώνεται μόνο με τον ελάχιστο μισθό. Να παρθεί υπόψη ότι η ΕΓΣΣΕ είναι μπούσουλας και για τις κλαδικές, επομένως συμβάλλει και για το τσεκούρωμα μισθών και άλλων δικαιωμάτων των κλαδικών συμβάσεων. Ας μην ξεχνάμε την απαίτηση του ΣΕΒ για μείωση του μέσου μισθού. Νέα μείωση του ποσού της αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης και του χρόνου προειδοποίησης για απόλυση από τους 6 στους τρεις μήνες που σημαίνει επίσης αποζημίωση στο 50% αυτής της ήδη μειωμένης. Ετσι ανοίγει ο δρόμος να απολύουν εργάτες που έχουν πολλά χρόνια στη δουλειά, με μεγάλους μισθούς και να προσλαμβάνουν εργάτες νέους με τους μισθούς εξαθλίωσης, των 400 και 500 ευρώ. Ας μην ξεχνάμε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας είναι των νέων. Μείωση των εργοδοτικών εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία, που σημαίνει νέο χτύπημα στα έσοδά τους άρα και νέες μεγάλες μειώσεις στις συντάξεις, ενώ οι όποιες παροχές σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, υπηρεσίες πρόνοιας, εργατική κατοικία και συντάξεις έχουν μείνει, αυτομάτως γκρεμίζονται. Από τα παραπάνω μέτρα οι μεγαλοεπιχειρηματίες πληρώνουν πολύ λιγότερο κεφάλαιο για τους εργαζόμενους, άρα έχουν πολύ μεγαλύτερα κέρδη. Επιτυγχάνεται αυτό που λέμε «μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης», οι καπιταλιστές έχουν πάμφθηνους εργάτες.

Αφήνουν ελεύθερο χρόνο στον εργαζόμενο 11 ώρες το 24ωρο, που σημαίνει ότι όλος ο υπόλοιπος ημερήσιος χρόνος είναι στη διάθεση της επιχείρησης, άρα εργάσιμος και συνοδεύεται και από την κατάργηση των περιορισμών μεταξύ πρωινής και απογευματινής βάρδιας με δυνατότητα διευθέτησης του εργάσιμου χρόνου ακόμη και για μια μέρα. Επιβάλλουν, επομένως, 6ήμερη εργασία για 13 ώρες δουλειάς τη μέρα, δηλαδή 78 ώρες δουλειά τη βδομάδα χωρίς πληρωμή υπερωριών. Ενώ ο ίδιος εργαζόμενος μπορεί να δουλεύει και στις δυο βάρδιες, για 13 ώρες, με κατανομή του ωραρίου όπως βολεύει την επιχείρηση, χωρίς πληρωμή υπερωριών. Εδώ εφαρμόζεται ο ενεργός-ανενεργός χρόνος, δηλαδή στις 13 ώρες δουλειάς θα θεωρεί ο εργοδότης ότι ο εργάτης δουλεύει μόνο 8 ώρες σπαστά, ή και μόνο 7 ώρες κ.ο.κ. Γι' αυτές τις ώρες θα τον πληρώνει. Τις υπόλοιπες θα τον έχει τάχα στο χώρο δουλειάς και θα ισχυρίζεται ότι δε δουλεύει. Με αυτές τις ρυθμίσεις έχουμε αύξηση του ημερήσιου εργάσιμου χρόνου με αύξηση της απλήρωτης δουλειάς. Αρα ένταση της εκμετάλλευσης.

Επομένως όλα τα παραπάνω μέτρα μειώνουν την πληρωμή των εργατών από τους μεγαλοεπιχειρηματίες και έτσι αυξάνονται τα κέρδη. Οι ιδιωτικοποιήσεις σημαίνουν παράδοση στους καπιταλιστές κερδοφόρων τομέων οικονομίας, κρατικής ιδιοκτησίας (ενέργεια, νερό, λιμάνια, γι' αυτό εκθειάζουν την κινεζική ΚΟΣΚΟ, αεροδρόμια, μεταφορές όπως ο σιδηρόδρομος, κρατική γη), μάλιστα με ελάχιστο κόστος για να κάνουν επενδύσεις.

Διάφορα αστικά επιτελεία, η αστική προπαγάνδα, προβάλλουν τελευταία ολοένα και περισσότερο την αναγκαιότητα σχεδίου και πολιτικής από την κυβέρνηση, για την ανάπτυξη. Των μεγαλοεπιχειρηματιών, της καπιταλιστικής οικονομίας. Προαπαιτούμενο βάζουν τη γοργή εφαρμογή των παραπάνω αντεργατικών αναδιαρθρώσεων. Που αντισταθμίζουν την πτώση των κερδών του κεφαλαίου λόγω οικονομικής κρίσης, αφού με φθηνότερους εργάτες κερδίζουν περισσότερα, ενώ σε συνθήκες ανάκαμψης με δεδομένο ότι αυτά τα αντεργατικά μέτρα θα είναι μόνιμα, θα αυξάνουν πολύ περισσότερο και πιο γοργά τα κέρδη τους. Με τις ιδιωτικοποιήσεις επιχειρήσεων και γης κρατικής ιδιοκτησίας, θα βρουν διέξοδο να επενδύσουν τα αδιάθετα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια, που τώρα λόγω κρίσης δεν τα επενδύουν. Ετσι, συμβάλλουν ώστε η αναπόφευκτη καταστροφή ενός τμήματος του κεφαλαίου λόγω κρίσης να είναι η μικρότερη δυνατή, δηλαδή ενισχύουν το κεφάλαιο, καταστρέφοντας εργατική δύναμη, με τη φτώχεια, την εξαθλίωση, την ανεργία. Επενδύσεις για να κάνουν οι καπιταλιστές, προϋπόθεση είναι η κατάργηση κάθε κατάκτησης της εργατικής τάξης και οι ιδιωτικοποιήσεις. Γι' αυτό και καμιά πολιτική διαχείρισης δεν μπορεί να αναχαιτίσει αυτή την τάση της επιβολής των αντεργατικών μέτρων. Χρειάζεται ρωμαλέο εργατικό λαϊκό κίνημα, λαϊκή συμμαχία, που θα αντιπαλεύει τα μονοπώλια σε κατεύθυνση ρήξης, ανατροπής της πολιτικής και της εξουσίας τους, αποδέσμευσης από την ΕΕ και κοινωνικοποίησης των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής.

Ι.

ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

                   ΤΑ ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ............ ΚΟΒΟΥΝ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΚΑ ΕΠΥΔΟΜΑΤΑ

Εκοψαν 110 ευρώ από σύνταξη ανάπηρου με κομμένο πόδι

Πλέον θα παίρνει 370 ευρώ. Και αυτό ύστερα από απόφαση της επιτροπής που του μείωσε το ποσοστό αναπηρίας από 67% στο 60%

Σε πραγματικό «σφαγείο» αναπηρικών συντάξεων και επιδομάτων αναδεικνύεται καθημερινά ο ρόλος των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας, που πολυδιαφημίστηκαν από την κυβέρνηση ότι θα βάλουν τέλος στην αναμονή και τη γραφειοκρατία για τα άτομα με αναπηρία. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Κώστα Ρούπα, ο οποίος πέρασε από επιτροπή του ΚΕΠΑ πριν από μερικές μέρες και το ποσοστό αναπηρίας του μειώθηκε «ως διά μαγείας» από 67% στο 60%.

Ο Κ. Ρούπας το 2003 είχε ένα τροχαίο ατύχημα, από το οποίο προκλήθηκαν τα εξής: Ακρωτηριασμός αριστερού ποδιού κάτωθεν του γόνατος, ρήξη θωρακικής αορτής, συντριπτικό κάταγμα ισχίου δεξιού άκρου και κάταγμα λεκάνης. Ολα αυτά τα χρόνια περνούσε από τις επιτροπές αναπηρίας του ΙΚΑ ανά δύο χρόνια και έπαιρνε ποσοστό αναπηρίας 67%.

«Τον Οκτώβρη του 2011 πήγα στο ΚΕΠΑ να με εξετάσουν για να ανανεωθεί το ποσοστό αναπηρίας μου. Χωρίς να υπάρχει καμία αλλαγή, καμία βελτίωση, πριν από μια βδομάδα μου ανακοίνωσαν πως το ποσοστό αναπηρίας μου κατέβηκε στο 60%. Αντίστοιχα και η σύνταξη που παίρνω θα μειωθεί από τα 480 ευρώ το μήνα περίπου στα 370 ευρώ».

Στο μεταξύ, από τον Απρίλη του 2011 μέχρι και τον Γενάρη του 2012 που βγήκε η απόφαση του ΚΕΠΑ, έχει σταματήσει η καταβολή κι αυτής της πενιχρής σύνταξης. Την ίδια ώρα, επειδή το 67% αποτελεί τη βάση για μια σειρά κοινωνικές και προνοιακές παροχές, είναι πολύ πιθανό πως θα χάσει ελαφρύνσεις όπως φοροαπαλλαγές, μόρια διορισμού, μικρή συμμετοχή στα φάρμακα, δικαίωμα σε άλλο προνοιακό επίδομα κ.ά.

Είναι προφανές πως και τα ΚΕΠΑ αποτελούν έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των δραματικών περικοπών στις παροχές Υγείας - Πρόνοιας ακόμη και από ανήμπορους ανθρώπους που, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης, χρειάζονται μεγαλύτερη στήριξη. Η βαρβαρότητα αυτή αποτυπώνεται και στον νέο Κανονισμό Εκτίμησης Βαθμού Αναπηρίας, κύριο «μέλημα» του οποίου είναι να κατεβάσει ολόκληρες κατηγορίες αναπήρων και χρόνια πασχόντων κάτω από το 67%, ώστε να χάσουν το «δικαίωμα» και σε αυτά τα ψίχουλα που παίρνουν

ΡΙΖ. 03-03-2012