Η ΕΠΟΝ στην Ευρυτανία (μαρτυρία...)

Η πρώτη Υποδειγματική Διμοιρία ΕΠΟΝ-ΕΛΑΣ στο Καρπενήσι, Απρίλης 1943 (ΑΣΚΙ)

Σας παρουσιάζουμε μία πολύτιμη ιστορική μαρτυρία του αλησμόνητου Ευρυτάνα αγωνιστή Γιώργου Σερετάκη, πολιτικού καθοδηγητή της Υποδειγματικής Ομάδας της ΕΠΟΝ στο Τάγμα Ευρυτανίας του ΕΛΑΣ. Η διήγηση καταγράφηκε πριν από 35 χρόνια (1983) στην εφημερίδα "Οδηγητής" με αφορμή τον εορτασμό -τότε- των 40 χρόνων από την ίδρυση της ΕΠΟΝ και αναφέρεται στην πολύπλευρη δράση της θρυλικής νεολαιίστικης οργάνωσης στην ανταρτομάνα Ευρυτανία!

===========

"Είχες αστέρια ολόλαμπρα

στον ουρανό σου κι άλλα

μα κείνα που δεν έλαμψαν

ήσαν τα πιο μεγάλα."

Ξεκινάω αυτές μου τις αναμνήσεις με τους πιο πάνω στίχους του ποιητή για να τις αφιερώσω στον ανώνυμο ΕΠΟΝΙΤΗ, στη μεγάλη πανστρατιά της ηρωικής νεολαίας της κατοχής, που είτε με το όπλο στο χέρι, είτε με το μπουγέλο και το πινέλο, είτε με το σημείωμα σφιγμένο στα φυλοκάρδια της ψυχής του, έγραψε τη μεγαλειώδη δράση της στα γεμάτα εθνική ανάταση χρόνια της Εθνικής μας Αντίστασης.

Η αποκάλυψη του ''Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων 2015" πέρασε στα ....ψιλά!!!!!!

Καθώς το ενδιαφέρον και χτες στράφηκε στις διαπραγματεύσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος, δηλαδή του τρέχοντος μνημονίου που λήγει τον Ιούνη, στα ψιλά πέρασε η αποκάλυψη πως ήδη η κυβέρνηση έχει στείλει στις Βρυξέλλες το «Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων του 2015» (ένα κείμενο 89 σελίδων με λεπτομέρειες σ' ό,τι αφορά την υπεράσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου και «ασάφειες» για την εργατική τάξη), μέσα από το οποίο η κυβέρνηση κάνει καθαρό πως δεν θα κινηθεί ρούπι έξω από όλα αυτά που συνιστούν το «ευρωπαϊκό κεκτημένο», το σύνολο, δηλαδή, των πολιτικών της ΕΕ που καθορίζουν το πώς θα διασφαλιστεί η καπιταλιστική ανάκαμψη.

Η κυβέρνηση χαρακτήρισε το συγκεκριμένο πρόγραμμα «αντιμνημόνιο της κυβέρνησης για την έξοδο της χώρας από την κρίση». Οπως είπε χτες ο υπουργός Οικονομικών προσερχόμενος στο Γιούρογκρουπ, «οι δικές μας κόκκινες γραμμές και οι δικές τους είναι τέτοιες ώστε να βρεθεί κοινό έδαφος». Πράγματι, το «Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων του 2015» είναι κοινό έδαφος της ΕΕ και της σημερινής κυβέρνησης, όπως τα ανάλογα κείμενα ήταν κοινός τόπος για τις προηγούμενες κυβερνήσεις και την ΕΕ, αποδεικνύοντας και έτσι ότι πράγματι η εφαρμοζόμενη πολιτική έχει απόλυτη συνέχεια παρά την αλλαγή κυβέρνησης.

Αυτή η συνέχεια μέσα από το «Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων του 2015» εκφράζεται με ταξικό πρόσημο υπέρ του κεφαλαίου.

Στην κατάρτιση του «Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων του 2015», όπως αναφέρεται στο προοίμιό του, συνέβαλαν όλα τα συναρμόδια υπουργεία, σε βαθμό που κανείς από τους υπουργούς να μην μπορεί να δηλώσει αύριο δεν ήξερα, δεν είναι δική μου αρμοδιότητα. Στο σύνολό της η κυβέρνηση δεσμεύεται από αυτό το πρόγραμμα, με το οποίο δηλώνεται σαφέστατα ότι από την εφαρμογή των μέχρι τώρα μνημονίων υπήρχε όφελος για την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, υπήρχε, μάλιστα, αναφέρεται, πρόοδος ως αποτέλεσμα «των σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων»! Αυτά, δηλαδή, που τσάκισαν τη ζωή του λαού χαρακτηρίζονται ήδη πρόοδος. Αναφέρει, για παράδειγμα, ότι τα μέτρα συνέβαλαν στη «συγκράτηση του κόστους της συνταξιοδοτικής ασφάλισης», στον «εξορθολογισμό του συστήματος Υγείας», στην «αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου της αγοράς εργασίας». Δηλαδή, σύμφωνα με την κυβέρνηση, τα μέχρι τώρα αντιασφαλιστικά μέτρα είχαν θετικό αντίκτυπο, το ίδιο οι περικοπές στην Υγεία, όπως επίσης και οι ανατροπές στα Εργασιακά.

 Αυτά ακριβώς θεωρεί ως «βάσεις για την επιστροφή της ελληνικής οικονομίας από την παρατεταμένη ύφεση στη διατηρήσιμη ανάπτυξη». Δεν αρκείται, όμως, μόνο σε αυτό η κυβέρνηση αφού δηλώνει ότι «είναι σημαντικό να διαμορφωθεί ένα πρόγραμμα δράσης για την ανάπτυξη και τις διαρθρωτικές αλλαγές, σε συνδυασμό με τους βασικούς στόχους της Ευρώπης 2020». Πρόκειται για την αντιλαϊκή στρατηγική της ΕΕ, που καθορίζει το τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων στο όνομα της υπεράσπισης της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ σε σχέση με ΗΠΑ, Κίνα κι άλλους ανταγωνιστές της. Το κυβερνητικό σχέδιο περιέχει και μερικές γενικότητες για «κοινωνικό δίχτυ» προστασίας από την ακραία φτώχεια, για ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης κι άλλα πολλά με τα οποία και προηγούμενες κυβερνήσεις έντυναν την αντιλαϊκή τους πολιτική. Βεβαίως, από το εν λόγω πρόγραμμα λείπει οποιαδήποτε δέσμευση για επαναφορά όσων έχασαν οι εργαζόμενοι ή για εργατικές κατακτήσεις και δικαιώματα.

Ολα αυτά αποκαλύπτουν ότι είναι ψέμα πως τα αντιλαϊκά μέτρα θα περάσουν αναγκαστικά εξαιτίας της διαπραγμάτευσης και ότι αυτά βρίσκονται και στον πυρήνα της πολιτικής που η ίδια σχεδιάζει να υλοποιήσει μετά τον Ιούνη πολύ απλά γιατί πρόκειται για απαιτήσεις του κεφαλαίου, συστατικά της περιβόητης ανάκαμψης.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 12-05-2015

Νίκος Μπογιόπουλος: 3 Δεκέμβρη 1944!!!

  Η στήλη παραχωρεί σήμερα τη θέση της στον ακριβό και αλησμόνητο δάσκαλο, το «διαμάντι» της ελληνικής δημοσιογραφίας, τον «Διονύση» της Εθνικής Αντίστασης, τον Νίκο Καραντηνό.

  Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι από το κείμενό του «3 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 1944 - Η ένοπλη αγγλική επέμβαση» που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στον «Ριζοσπάστη» στις 3/12/2000.

  «ΔΕΝ ξεχνιέται αυτή η μέρα. Εκείνη η ματωμένη Κυριακή (3 Δεκέμβρη 1944), που θα ζούσε η αδούλωτη Αθήνα. Ήταν μια κοσμογονική ώρα, που έχει καταγράψει η νεότερη ιστορία μας που ο λαός μας ξανάλεγε στους αποικιοκράτες επιδρομείς το δικό του ΟΧΙ. Βεβαίωνε για τρίτη φορά πως δε σκύβει το κεφάλι. Φανέρωνε την αδάμαστη θέλησή του να υπερασπίσει τη λευτεριά και την εθνική ανεξαρτησία του.

  ΗΤΑΝ τον Οκτώβρη του 1940 που έλεγε το πρώτο ΟΧΙ στης Αλβανίας τα βουνά, όταν μπροστά στις φασιστικές λεγεώνες έκανε κάθε βράχο πολεμίστρα, τους έφραξε το δρόμο και τους ανέτρεπε τα σχέδια που λογάριαζαν πως μέσα σε λίγες μέρες μ' ένα στρατιωτικό περίπατο θα τέλειωναν όλα.

 Η ΜΙΚΡΗ χώρα ξάφνιαζε, κυνηγούσε τους εισβολείς. Κι έκανε τη χρονιά της πανευρωπαϊκής ήττας χρονιά ελπίδας και νίκης. Η σκλαβωμένη Ευρώπη έβλεπε στον ορίζοντα το ουράνιο τόξο να στέλνει το μήνυμα πως η χιτλεροφασιστική ορδή δεν ήταν αήττητη, πως οι λαοί μπορούσαν να τη νικήσουν.

  ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ η Εθνική Αντίσταση. Το δεύτερο ΟΧΙ. Η πατρίδα μας σε στιγμές μεγάλης οδύνης συνεχίζει τον αγώνα, πολεμάει τους ξένους κατακτητές. Αδούλωτη νύχτα - μέρα συνεχίζει τον αγώνα στη μεγάλη αντιστασιακή μάχη, που τελικά θα οδηγήσει στη συντριβή των χιτλεροφασιστών και θα απαλλάξει την ανθρωπότητα από την πανούκλα και το φασιστικό μεσαίωνα.

 ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ της Αντίστασης, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, τα παλικάρια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, τα εκατομμύρια των πατριωτών του λαού μας που θυσιάστηκαν και με επιμονή και συνέπεια πάλεψαν ως την ύστατη ώρα που διώχτηκαν οι εισβολείς περίμεναν με λαχτάρα, γεμάτη ελπίδα τη μέρα της ολοκληρωμένης εθνικής λευτεριάς. Τη μέρα, που η λευτεριά αυτή θα στεφάνωνε τις θυσίες του. Θα αξιοποιούσε τα αίματα και τους αγώνες του. Θα δόξαζε το μεγάλο έπος που έγραψε ο λαός μας. Αυτό το νέο Εικοσιένα.

 ΑΥΤΑ είναι εκείνα που περίμενε ο ελληνικός λαός, κι άλλα εκείνα που βρήκε όταν ήρθε η μεγάλη μέρα της λευτεριάς και στην Ακρόπολη κατέβηκε το χιτλερικό κουρέλι με τον αγκυλωτό και υψώθηκε ξανά η γαλανόλευκη ύστερα από τα μαύρα χρόνια της χιτλερικής κατοχής.

 ΠΕΝΗΝΤΑ μέρες κράτησε η λευτεριά της Αθήνας - ως τις 3 του Δεκέμβρη - και η κυβέρνηση της εθνικής ενότητας. Κι έπρεπε μέσα σ' αυτές τις μέρες να πραγματοποιηθούν όλα όσα είχε αποφασίσει η Συμφωνία του Λιβάνου, όσα είχε υποσχεθεί η Εθνική Κυβέρνηση, όσα απαιτούσε ο ελληνικός λαός.

 ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ν' αρχίσει ο ριζικός ηθικός καθαρμός με την παραπομπή σε δίκη των δοσιλόγων, να ξεκαθαριστεί η αστυνομία, η ασφάλεια, το δικαστικό σώμα. Να διαλυθεί η Χωροφυλακή που είχε περάσει στου καταχτητή τη δούλεψη. Θα 'πρεπε να συλληφθούν όλοι οι ταγματασφαλίτες του Ράλλη. Θα 'πρεπε να διαλυθούν οι ένοπλες φασιστικές συμμορίες της "Χ" κι οι άλλες που είχαν "φωλιάσει" σε κεντρικά ξενοδοχεία.

 ΟΛΑ αυτά, αν γίνονταν, θα οδηγούσαν στην ομαλή και δημοκρατική λύση του εσωτερικού ελληνικού προβλήματος, πολιτειακού, πολιτικού, στρατιωτικού και κοινωνικού. Αυτή την ομαλή δημοκρατική λύση διακήρυσσε και γι' αυτήν πορεύονταν το ΕΑΜ. Οι πενήντα μέρες ως τη ματωμένη Κυριακή απέδειξαν ότι οι Αγγλοι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους - οι αντιδραστικές δυνάμεις - φοβόντουσαν ακριβώς την ομαλή δημοκρατική λύση.

  ΑΛΛΑ οι αντιδραστικές δυνάμεις που είχαν πριν προδώσει τον τόπο στους ξένους φασίστες προτιμούσαν εκατό φορές να τον αιματοκυλήσουν παρά να υποταχθούν στη λαϊκή θέληση. Κι είναι γεγονός ότι σ' αυτό βρήκαν απόλυτα σύμφωνη στο πλευρό τους την πολιτική των Αγγλων συντηρητικών.

  ΜΙΑ δήλωση του Τσόρτσιλ τα δείχνει και τα λέει όλα: "Είμαι εις θέσιν να βεβαιώσω την Βουλήν ότι εν μέσω της ανεμοζάλης προχωρούμε μετά κόπου. Αλλά δεν προχωρούμε χωρίς σχέδιον". Και το σχέδιο αυτό ήταν ο Δεκέμβρης, μια ψυχρά υπολογισμένη σκευωρία και πλεκτάνη για να αφοπλιστεί ο λαός - ό,τι κι αν θα στοίχιζε αυτό σε αίμα λαϊκό - και να παραδοθεί άοπλος (…)

 ΚΙ ΑΥΤΗ τη δύσκολη ώρα ήταν που ο λαός μας έλεγε το τρίτο ΟΧΙ. Ο Μάρκος Αυγέρης, γράφοντας στα "Ελεύθερα Γράμματα" παρατηρεί ότι τα τρία αυτά ΟΧΙ δεν τα είπαν βέβαια τα σκυλόψαρα της ελληνικής ολιγαρχίας, οι δουλόφρονες, οι ξένοι πράκτορες, η μαφία της μαύρης αντίδρασης. Αυτοί πάντα ήσαν κι είχαν κοινά συμφέροντα. Αυτοί συνεργάστηκαν με τους ξένους και τους δυνάστες. Και μαζί τους πολέμησαν κι έβαψαν στο αίμα τον ελληνικό λαό. Άθλιοι συνεργάτες.

  Η ΚΑΤΑΜΑΤΩΜΕΝΗ εκείνη Κυριακή(…). Τα πυρά της Αστυνομίας πάνω στο πλήθος των διαδηλωτών που παρέλαυνε ειρηνικά στην πλατεία Συντάγματος. Ο Αγγελος Εβερτ (διευθυντής Αστυνομίας) διέταξε να χτυπήσουν στο ψαχνό με την εντολή του τότε πρωθυπουργού, Γ. Παπανδρέου, άνοιγε τις 33 εκείνες ηρωικές μέρες, που ο λαός μας, η αδούλωτη Αθήνα πολεμούσε πάνω στα οδοφράγματα. Θα μένει για πάντα ολοζώντανο το μήνυμα που έστελνε το συγκλονιστικό αξέχαστο πανό, που κρατούσαν οι κοπέλες του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ στην κηδεία των δολοφονημένων στο συλλαλητήριο της Κυριακής. "Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας, διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα". Η Ελλάδα πολέμησε στα οδοφράγματα τους Εγγλέζους αποικιοκράτες. Πολέμησε τον κόσμο της προδοσίας και του δοσιλογισμού, της υποτέλειας.

 Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ του 1944 στάθηκε μια εξέγερση της ανθρώπινης και της εθνικής αξιοπρέπειας. "Ακούστηκε", τότε, γράφει ο Μ. Αυγέρης, "η παλιά αγέρωχη κραυγή ενός αιωνόβιου λαού. "ΟΧΙ", "Μολών λαβέ". Ήταν μια ηφαιστειακή έκρηξη, που αποκάλυψε τις απέραντες παρθένες δυνάμεις της εθνικής ψυχής, του λαού μας».

   Σήμερα, στη συμπλήρωση 70 ακριβώς χρόνων από την έναρξη του Δεκέμβρη του ’44 που έμελε να αποτελέσει ορόσημο, στο κείμενο που η στήλη είχε δημοσιεύσει πέρσι εδώ από την ίδια θέση δεν έχουμε να αφαιρέσουμε ή να προσθέσουμε τίποτα 

enikos.gr

Η ρ/φ Ελληνοφρένεια της 27ης Οκτωβρίου 2014 {Το 2o μέρος της εκπομπής της 17ης Οκτωβρίου}

Στον αέρα του realfm 97,8 οι πρωταγωνιστές της «Ελληνοφρένειας», Θύμιος Καλαμούκης και Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης.

Ακούστε την εκπομπή:

 

 

Link:

Ελληνοφρένεια 17.10.2014 (Πρώτο μέρος)

 

  

 

Link:

Ελληνοφρένεια 27.10.2014 (Δεύτερο μέρος)

Πηγή: ellinofreneiafm.gr

 

Η ρ/φ Ελληνοφρένεια της 17ης Οκτωβρίου 2014: Απο τη Σμύρνη στο Καστελόριζο {1922 - 2010}

Στον αέρα του realfm 97,8 οι πρωταγωνιστές της «Ελληνοφρένειας», Θύμιος Καλαμούκης και Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης.

Ακούστε την εκπομπή:

 

 

 

Link:

Ελληνοφρένεια 17.10.2014 (Πρώτο μέρος) 

 

Link:

Ελληνοφρένεια 27.10.2014 (Δεύτερο μέρος)

 

Υ.Γ:  Μετά απο την ακρόαση αυτής της ξεχωριστής εκμπομπής, είναι ώρα να ακουστεί η δική μας φωνή!

Η φωνή των εργαζομένων, ανέργων, φτωχών ΕΒΕ και αγροτών, γυναικών και νέων των λαϊκών οικογενειών...

• Στην τελική ευθεία για το πανελλαδικό συλλαλητήριο, που διοργανώνεται στην Αθήνα με τη συμμετοχή και συνδιοργάνωση άνω των 650 μαζικών οργανώσεων εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, γυναικών και νεολαίας.
• Διαδηλώνουμε ενάντια στα αντιλαϊκά μνημόνια διαρκείας κυβέρνησης, κεφαλαίου, ΕΕ, κόντρα στην υποταγή, στην ανοχή και τις αυταπάτες. Διεκδικούμε ζωή με δικαιώματα, όχι ψίχουλα.
• Κάλεσμα - ενόψει και της συζήτησης του αντιλαϊκού κρατικού προϋπολογισμού - για πανεργατική πανελλαδική απεργία στο τρίτο δεκαήμερο του Νοέμβρη.

Πηγή: ellinofreneiafm.gr

ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ: 71 Χρόνια πριν !!!!!!!!!!!!

Σαν σήμερα, πριν 71 χρόνια, στις 27 Σεπτέμβρη 1941, ιδρύεται τοΕθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ).

Ψυχή και καρδιά του ΕΑΜ υπήρξε το ΚΚΕ.

Ηδη από την 1 - 3 Ιούλη του 1941, κατά την 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, προσδιορίστηκε με σαφήνεια ότι το άμεσο και επιτακτικό καθήκον για το Κόμμα, το λαό και τις οργανώσεις του ήταν η συγκρότηση ενός μετώπου εθνικής απελευθέρωσης.

«Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας - έλεγε η απόφαση της Ολομέλειας - καλεί τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις του, σ' ένα εθνικό μέτωπο της απελευθέρωσης:

α) Για το διώξιμο της γερμανοϊταλικής κατοχής από την Ελλάδα.

β) Για την ανατροπή της κυβέρνησης - οργανέτου τους.

γ) Για την καθημερινή υποστήριξη και υπεράσπιση της Σοβιετικής Ενωσης.

δ) Για την υποστήριξη κάθε συνεπούς αντιφασιστικής δύναμης με όλα τα μέσα.

ε) Για το σχηματισμό προσωρινής κυβέρνησης απ' όλα τα κόμματα, που θ' αποκαταστήσει τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού, θα του εξασφαλίσει ψωμί και δουλειά, θα συγκαλέσει Συντακτική Εθνοσυνέλευση και θα υπερασπιστεί την ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της Ελλάδας από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική δύναμη».

Πρώτη στο κάλεσμα του ΚΚΕ ανταποκρίθηκε η εργατική τάξη. Στις 16 Ιούλη του '41, δημιουργήθηκε το Εργατικό ΕΑΜ (ΕΕΑΜ).

Το ΕΕΑΜ έθεσε ως στόχους του να οργανώσει την εργατική τάξη, τόσο για τις καθημερινές διεκδικήσεις και ανάγκες της, όσο και για την απαλλαγή της από τον κατακτητή μέσω της συγκρότησης ενός πανελλαδικού εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου.

Στις αρχές Σεπτέμβρη 1941, συγκλήθηκε η 7η Ολομέλεια της ΚΕ του Κόμματος, που αποφάσισε την επιτάχυνση των διαδικασιών συγκρότησης του ΕΑΜ.

«Είναι καιρός - τονιζόταν στην απόφαση της Ολομέλειας - να περάσουμε από τη φιλολογία σε πρακτική δράση, στον τομέα αυτό. Από κάτω ίσαμε πάνω, πρέπει να αποκρυσταλλώσουμε τη συνένωση των εθνικών δυνάμεων, να τους δώσουμε οργανωτική μορφή. Η δουλειά άρχισε και θα προχωρήσει με όσους και όποιους θέλουν να δέχονται να αγωνιστούν για το ξεσκλάβωμα της χώρας».

Στη βάση αυτής της απόφασης, το ΕΑΜ γίνεται πραγματικότητα στις 27 του ίδιου μήνα.

Το ΕΑΜ και ο στρατός του, ο δοξασμένος ΕΛΑΣ, έγραψαν ένα «νέο '21».

Πολέμησαν το φασίστα Γερμανο-Ιταλό κατακτητή, απελευθέρωσαν την Ελλάδα, έσωσαν το λαό από την πείνα, χτυπήθηκαν από τον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τίμησαν μέχρι τέλους τον όρκο για «Λεύτερη Ελλάδα».