Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για το μεγαλειώδες ΟΧΙ του ελληνικού λαού στο περσινό δημοψήφισμα

 Μια ανακοίνωση που αναδημοσιεύουμε αυτούσια, αφού οι συντάκτες μας δε θα μπορούσαν να τρολλάρουν καλύτερα απ’ ότι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ χαιρόμαστε που το τρόλλινγκ έχει βρει τη θέση του στην επίσημη εξουσία σαν μέσο έκφρασης, μας θορυβεί λίγο το γεγονός πως αν συνεχίσουν έτσι, δε θα ‘χουμε τι να κάνουμε.

_________________

Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από το μεγάλο ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου 2015. 

Ο ελληνικός λαός όρθωσε το ανάστημά του και, με την ξεκάθαρη απάντηση στο δημοψήφισμα, είπε ΟΧΙ στα τελεσίγραφα και τους εκβιασμούς, ΟΧΙ στις πολιτικές λιτότητας. Είπε ΌΧΙ στην προπαγάνδα των ΜΜΕ και στην εκστρατεία τρομοκρατίας που εξαπολύθηκε από όλο το εγχώριο και διεθνές σύστημα. 

Με το ΟΧΙ του ο λαός μας έστειλε ένα σαφές μήνυμα σε όλη την Ευρώπη. Ήταν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που πυροδότησε και πυροδοτεί προοδευτικές εξελίξεις και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. 

Με το ΟΧΙ ο ελληνικός λαός βροντοφώναξε ότι η εμμονική προσήλωση στους αριθμούς, την ώρα που οι λαοί υποφέρουν, συνιστά κίνδυνο για την Ευρώπη. Μια προειδοποίηση που, δυστυχώς, επιβεβαιώνεται σήμερα με το brexit, αλλά και την άνοδο των εθνικισμών. 

Κάποιοι μίσησαν το ΟΧΙ. Επιθυμούσαν να έρθει μια καταστροφή που ποτέ δεν ήρθε για να δικαιώσουν το δικό τους «ναι σε όλα». Μένουν στην Ιστορία με το δικό τους «γκρίζο» τρόπο. 

Ως φορείς των πιο ακραίων πολιτικών στην οικονομία και την κοινωνία, ως εκείνοι που είχαν δεσμευτεί για 15.000 απολύσεις στο Δημόσιο, πλήρη απελευθέρωση απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, πλήρη άρση προστασίας στην πρώτη κατοικία και εξωφρενικά πλεονάσματα τα οποία και ο ίδιος ο κ. Χαρδούβελης παραδέχτηκε ότι γνώριζαν ότι δεν μπορούσαν να βγουν. 

Το ΟΧΙ έχει μείνει στην Ιστορία ως η μεγάλη ανατροπή. Με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου που ακολούθησαν άνοιξε ο δρόμος για μια διαφορετική πολιτική, με αναπτυξιακή προοπτική και κοινωνικό πρόσημο, δέσμευση για την αναδιάρθρωση του χρέους, χωρίς αγγλικό δίκαιο, χωρίς τα δυσθεώρητα πλεονάσματα στα οποία είχαν δεσμευτεί ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. 

Έχουμε μπροστά μας και άλλες μεγάλες μάχες και αγώνες, που μόνο με αποφασιστικότητα μπορούμε να δώσουμε και θα νικήσουμε.

Πηγή: Σπασμένο Παράθυρο

Brexit: Αποσπάσματα από την ομιλία του Γιώργου Μαρίνου στο Λονδίνο για το επερχόμενο δημοψήφισμα στη Βρετανία

Διαβάστε αποσπάσματα από την ομιλία του Γιώργου Μαρίνου, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στο Λονδίνο στις 4 Ιούνη, σχετικά με το επερχόμενο δημοψήφισμα στη Βρετανία. Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την ΚΟ Βρετανίας του ΚΚΕ αναφορικά με το χαρακτήρα της ΕΕ και το δημοψήφισμα στη χώρα.

Ακολουθούν αποσπάσματα της ομιλίας:

«Παρά τη σχεδιασμένη δράση ενός καλοπληρωμένου προπαγανδιστικού μηχανισμού, παρά την παρέμβαση αστικών δυνάμεων που προσπαθούν να υποτάξουν τη λαϊκή θέληση, παρά την προσπάθεια οπορτουνιστικών κομμάτων, όπως το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που στηρίζει και εξωραΐζει την ΕΕ, σημαντική μάζα λαϊκών δυνάμεων αντιδρά, ασκεί κριτική, καταδικάζει την ΕΕ με διαβαθμίσεις στο βάθος της συνειδητοποίησης του ιμπεριαλιστικού της χαρακτήρα.

Αποδεικνύεται ότι η ΕΕ όχι μόνο δεν οδήγησε στην ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών αλλά στα κράτη - μέλη της οι λαοί αντιμετωπίζουν πολύ οξυμένα, χρόνια προβλήματα.

Ακόμα κι αυτά τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι η ανεργία στην ΕΕ βασανίζει περισσότερα από 22 εκατομμύρια, ενώ το ποσοστό των ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας φτάνει το 25% του πληθυσμού. Η ανεργία στους νέους ξεπερνά το 20%, τα 4 εκατ.

Οι Συνθήκες της ΕΕ και οι στρατηγικές των ευρωενωσιακών οργάνων στοχεύουν στη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και την αύξηση της κερδοφορίας των μονοπωλίων για να αντεπεξέλθουν στο διεθνή ανταγωνισμό και να αυξήσουν τη δύναμή τους. Ολα αυτά τα χρόνια προχωρά η απελευθέρωση των αγορών σε στρατηγικής σημασίας κλάδους και τομείς της οικονομίας, επεκτείνονται οι ελαστικές μορφές απασχόλησης με μόνιμο στόχο την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης.

Τα τελευταία χρόνια, το οπλοστάσιο της ΕΕ έχει εμπλουτιστεί με σύγχρονα όπλα, όπως η Στρατηγική "Ευρώπη 2020", η "Ενισχυμένη Οικονομική Διακυβέρνηση" και άλλα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για τη μόνιμη επιτήρηση των οικονομιών των κρατών - μελών σε μια πορεία εφαρμογής σκληρών αντιλαϊκών μέτρων.

Ιμπεριαλιστική συμμαχία που υπηρετεί το κεφάλαιο

Η ΕΕ είναι δύναμη πολέμων και επεμβάσεων, συμμαχεί με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, όπως δείχνουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Συρία, στη Λιβύη, χρησιμοποιώντας το πρόσχημα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας και της νίκης επί του "Ισλαμικού Κράτους", που δημιουργήθηκε, εκπαιδεύτηκε και εξοπλίστηκε από τις ΗΠΑ και συμμάχους τους.

Η ΕΕ πρωτοστατεί στον αντικομμουνισμό, που έχει γίνει επίσημη ιδεολογία της, διαστρεβλώνει την Ιστορία, συκοφαντεί τη μεγάλη προσφορά του σοσιαλισμού στην κοινωνική πρόοδο, αποκρύπτει τον καθοριστικό ρόλο της Σοβιετικής Ενωσης στην ήττα του φασισμού στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Συμπερασματικά, η ΕΕ από τη γέννησή της μέχρι σήμερα, (ως μετεξέλιξη της ΕΟΚ), είναι διακρατική ιμπεριαλιστική συμμαχία που εκφράζει και υπηρετεί τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων, κατά της εργατικής τάξης, κατά της φτωχής αγροτιάς και των άλλων λαϊκών στρωμάτων της Ευρώπης.

Κι αυτή η πορεία διαψεύδει και εκθέτει τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού, που προσπαθούν να καρφώσουν στο μυαλό των εργαζομένων ότι η ΕΕ ήταν καλή, φιλολαϊκή και δήθεν χάλασε στην πορεία.

Τα κοινά συμφέροντα ευρωπαϊκών μονοπωλίων εκφράζονται στους σχεδιασμούς για παραπέρα εμβάθυνση της ΟΝΕ και γενικότερα της καπιταλιστικής ενοποίησης.

Αυτήν την κατεύθυνση υπηρετεί η "Εκθεση των 5 Προέδρων", της Κομισιόν, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Ευρωκοινοβουλίου, με τον τίτλο "Η ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης της Ευρώπης", που δημοσιεύτηκε τον Ιούνη του 2015.

Αυτή η λεγόμενη "φυγή προς τα εμπρός" επιχειρεί να απαντήσει στα προβλήματα που προκαλούν η ενίσχυση των "φυγόκεντρων" τάσεων, η στάση τμημάτων της αστικής τάξης και πολιτικών δυνάμεων που αντιτίθενται στην ενοποίηση και στοχεύουν στη χαλάρωση των ενιαίων μηχανισμών και δεσμεύσεων της ΕΕ για κάθε κράτος - μέλος.

Ο στόχος της καπιταλιστικής ενοποίησης δεν μπορεί να ακυρώσει την αντικειμενική τάση της ανισόμετρης ανάπτυξης στο εσωτερικό της ΕΕ ούτε μπορεί να διαγράψει το ρόλο των αστικών κρατών (εθνοκρατική βάση), που αποτελούν την έδρα των μονοπωλίων, σημαντικό πεδίο για τη συσσώρευση κεφαλαίου. Τα αστικά κράτη αποτελούν τη βάση για την εφαρμογή δημοσιονομικών πολιτικών, προγραμμάτων χρηματοδότησης και φοροαπαλλαγών προς όφελος των δικών τους μονοπωλίων.

Σχετικά με τον λεγόμενο «ευρωσκεπτικισμό»

Οι δυσκολίες στη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης, οι ανισότιμες σχέσεις μέσα στην ΕΕ και οι ανταγωνισμοί στο εσωτερικό της, στο εσωτερικό των κρατών και μέσα στην ίδια την αστική τάξη κάθε κράτους αποτελούν παράγοντες της εμφάνισης και ανάπτυξης του λεγόμενου "ευρωσκεπτικισμού".

Επί της ουσίας, εκφράζει τα συμφέροντα και τις στοχεύσεις τμημάτων του κεφαλαίου αλλά η τάση αυτή έχει διαφορετικές παραλλαγές. Φορείς του "ευρωσκεπτικισμού" είναι εθνικιστικά, ρατσιστικά ή και φασιστικών αντιλήψεων κόμματα, όπως π.χ. το Κόμμα για την Ανεξαρτησία της Βρετανίας (UKIP) του Φάρατζ, το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν στη Γαλλία, η "Εναλλακτική για τη Γερμανία" και παρόμοια σχήματα στην Αυστρία, στην Ουγγαρία και στην Ελλάδα, π.χ. η φασιστική Χρυσή Αυγή.

Αλλά η τάση του "ευρωσκεπτικισμού" εκφράζεται επίσης σε κόμματα που χρησιμοποιούν αριστερή ταμπέλα, ασκούν κριτική ή απορρίπτουν την ΕΕ και το ευρώ, υποστηρίζουν το εθνικό νόμισμα, αναζητούν άλλες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες αλλά σε κάθε περίπτωση κινούνται εντός των καπιταλιστικών τειχών.

Τα ιδιαίτερα συμφέροντα τμημάτων της βρετανικής αστικής τάξης

Η Βρετανία είναι μια ισχυρή ιμπεριαλιστική δύναμη, ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι και καταγράφεται στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) ξεπερνά τα 2,2 τρισ. ευρώ.

Η Βρετανία εντάχθηκε στην ΕΟΚ το Γενάρη του 1973 και αποτέλεσε το 7ο μέλος της σε περιβάλλον έντονων αντιπαραθέσεων ειδικά με τη Γαλλία, που πρόβαλε δύο φορές "βέτο", το 1961 και το 1967, επί Ντε Γκολ, ο οποίος αποκαλούσε τη Βρετανία "Δούρειο Ιππο των ΗΠΑ εντός της Ευρώπης".

Διαχρονικά, ισχυρά τμήματα της αστικής τάξης της Βρετανίας εκφράζουν την αντίθεσή τους σε βασικούς άξονες της "ευρωπαϊκής ενοποίησης".

Ενώ έχει επικυρώσει τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και τις άλλες Συνθήκες, δεν συμμετέχει στην Ευρωζώνη, δεν έχει υπογράψει τη συμφωνία Σένγκεν και κινείται στο πλαίσιο ενός ειδικού - ας πούμε - καθεστώτος, με εξαιρέσεις, όπως η μη συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Εποπτείας και Εξυγίανσης των Τραπεζών, απορρίπτοντας έτσι τον έλεγχο του τραπεζικού της συστήματος και γενικότερα του χρηματοοικονομικού κέντρου, του γνωστού ως Σίτι του Λονδίνου, το οποίο είναι έδρα μεγάλων ναυτιλιακών εταιρειών Ελλήνων εφοπλιστών.

Η ειδική συμφωνία ΕΕ - Βρετανίας, που υπογράφτηκε το Φλεβάρη του 2016, δεν αφορά μόνο τον περιορισμό των επιδομάτων προς τους μετανάστες και τα παιδιά τους, αλλά δίνει δυνατότητες στη Βρετανία να εποπτεύει τους δικούς της χρηματοπιστωτικούς θεσμούς, να φρενάρει τη διαδικασία της ενοποίησης.

Το δημοψήφισμα στις 23 Ιούνη, που αποφάσισε το Συντηρητικό Κόμμα, είναι ένα βήμα μπροστά από τα συνηθισμένα δημοψηφίσματα που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια για την ένταξη μιας χώρας ή για την έγκριση μιας Συνθήκης, όπως έγινε στη Γαλλία ή στη Δανία τη δεκαετία του '90 ή για το "ευρωσύνταγμα", στη Γαλλία και την Ιρλανδία το 2005.

Για την εξέταση των συνθηκών μέσα στις οποίες ισχυρά τμήματα του βρετανικού κεφαλαίου υποστηρίζουν το Brexit πρέπει να σημειώσουμε ότι τα προηγούμενα χρόνια η επίδραση του νόμου της ανισόμετρης ανάπτυξης οδήγησε σε αλλαγή του συσχετισμού δύναμης στην ΕΕ κι αυτό εκφράστηκε έντονα στη διάρκεια της κρίσης, που έδειξε καθαρά πως η Γερμανία κέρδισε στην κούρσα του ανταγωνισμού σε βάρος της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας.

Παράλληλα, σε διεθνές επίπεδο σημειώθηκαν αλλαγές στη θέση ισχυρών καπιταλιστικών κρατών, σε βάρος των ΗΠΑ, προς όφελος της Κίνας, που εκπληρώνει ιδιαίτερο ρόλο στην καπιταλιστική συμμαχία των ΒRICS από κοινού με τη Ρωσία, την Ινδία, τη Βραζιλία και τη Νότια Αφρική.

Διαμορφώνονται νέες, μεγάλες αγορές, οι συναλλαγές της Κίνας με τη Βρετανία ξεπερνούν τα 70 δισ. λίρες.

Τμήματα της βρετανικής αστικής τάξης ανησυχούν για την κατεύθυνση και τους όρους της μεγάλης, απελευθερωμένης αγοράς που δημιουργείται με τη Διατλαντική Συμφωνία για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη, με πρωτοβουλία των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Η πρόσφατη παρέμβαση του Ομπάμα υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ υπογραμμίζει τη θέληση των ΗΠΑ να έχουν έναν πιστό σύμμαχο μέσα στη λυκοσυμμαχία και από κοινού να χειριστούν τις εξελίξεις για τη Διατλαντική Συμφωνία, δείχνοντας στη φάση αυτή ότι οι ΗΠΑ μετράνε πολύ τις εξελίξεις στην ΕΕ και δεν επιθυμούν διαταραχές που θα επιδράσουν αρνητικά στην εύθραυστη διεθνή οικονομική κατάσταση και στην αμερικανική οικονομία.

Στις συνθήκες αυτές:

Το ένα τμήμα της βρετανικής αστικής τάξης που υποστηρίζει το ΝΑΙ εκτιμά ότι έχει τη δύναμη και την αντοχή να ανταποκριθεί στον ευρωενωσιακό ανταγωνισμό και ταυτίζει τα συμφέροντά του με την παραμονή στην ΕΕ αξιοποιώντας τις διαχρονικές εξαιρέσεις, επιλέγοντας να διεκδικήσει καλύτερη θέση στον διεξαγόμενο ανταγωνισμό με τη Γερμανία, σε συμμαχία με τις ΗΠΑ.

Το άλλο τμήμα της αστικής τάξης που επιλέγει το ΟΧΙ εκτιμά ότι μειονεκτεί από την ισχυρή παρουσία της Γερμανίας και εμποδίζεται από το νομοθετικό πλαίσιο των περιορισμών και των ελέγχων της ΕΕ. Προσδοκά στη διαμόρφωση νέων όρων για να διατηρήσει τις αγορές που έχει κατακτήσει και να κερδίσει νέες αγορές στις χώρες των BRICS αλλά και ευρύτερα. Ενώ προσβλέπει ακόμα και στη συγκρότηση κέντρου στο πλαίσιο της Βρετανικής Κοινοπολιτείας, η οποία περιλαμβάνει την Ινδία, την Αυστραλία, τη Νότια Αφρική και άλλα κράτη - πρώην βρετανικές αποικίες.

Σε κάθε περίπτωση, είτε με ΝΑΙ είτε με ΟΧΙ, η αστική τάξη θα συνεχίσει να διαπραγματεύεται και με την ΕΕ για τα δικά της συμφέροντα.

Αναμενόμενο και χαρακτηριστικό στοιχείο των εξελίξεων είναι η διάθεση πολλών εκατομμυρίων στερλινών για τη χρηματοδότηση της καμπάνιας του ΝΑΙ και του ΟΧΙ από πολλές επιχειρήσεις.

Τα στρατόπεδα του ΝΑΙ και του ΟΧΙ

Μεταξύ των ισχυρών οικονομικών ομίλων που υποστηρίζουν την παραμονή στην ΕΕ είναι:

Ο Σύνδεσμος Βρετανικών Βιομηχανιών (CBI) και μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων και των διευθυντικών στελεχών του "Ινστιτούτου Διευθυντών".

Μεγάλες εταιρείες ακινήτων, το διεθνές πρακτορείο "Bloomberg", οι Goldman Sachs, JP Morgan, Morgan Stanley, Citibank κι άλλες επιχειρήσεις.

Σε πολιτικό επίπεδο την παραμονή στηρίζουν:

Το Συντηρητικό Κόμμα και άλλα αστικά κόμματα που συγκεντρώνονται στην επίσημη διακομματική καμπάνια "Η Βρετανία Ισχυρότερη στην Ευρώπη" (Britain Stronger in Europe).

Το Εργατικό Κόμμα, και ο ηγέτης του, Τζέρεμι Κόρμπιν, προβλήθηκε πολύ ως φιλολαϊκός μεταρρυθμιστής αλλά αποδείχθηκε ότι είναι ένας υποστηριχτής της ΕΕ που επιχειρεί να αποκρύψει τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της λυκοσυμμαχίας και ισχυρίζεται ότι αυτή θα φέρει θέσεις εργασίας, προστασία για τους εργαζόμενους, τους καταναλωτές και το περιβάλλον, διαφημίζοντας τα οφέλη των επενδύσεων και της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αναμασώντας τις ουτοπίες της σοσιαλδημοκρατίας, που στην πράξη είναι στήριγμα του εκμεταλλευτικού συστήματος.

Υπέρ της παραμονής έχει ταχθεί επίσης η Συνομοσπονδία Εργαζομένων Βρετανίας (TUC), που προσπαθεί να κάνει το μαύρο άσπρο εμφανίζοντας την ΕΕ ως προστάτη των εργατικών δικαιωμάτων, δείχνοντας πόσο επικίνδυνες είναι για την εργατική τάξη οι ρεφορμιστικές αντιλήψεις, ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός σε κάθε χώρα.

Το Brexit στηρίζουν: Το μπλοκ "Επιχειρήσεις για τη Βρετανία" (Business for Britain), στο οποίο συμμετέχουν επιχειρηματίες και διευθυντικά στελέχη.

Συμμετέχουν επίσης μεγάλες εταιρείες στην ιδιωτική Ασφάλιση, στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, στις εταιρείες λογισμικού κ.ά.

Ο πρώην δήμαρχος του Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον, στο μπλοκ του οποίου συμμετέχουν υπουργοί και βουλευτές του Συντηρητικού Κόμματος και ορισμένοι βουλευτές του Εργατικού Κόμματος.

Το κομμουνιστικό κίνημα πρέπει να αξιοποιεί τις αντιθέσεις με ενίσχυση της αυτοτελούς ιδεολογικοπολιτικής πάλης του

Υπέρ του ΟΧΙ έχει τοποθετηθεί η "Αριστερή Καμπάνια για Εξοδο από την ΕΕ" (Left Leave), στην οποία συμμετέχουν το ΚΚ Βρετανίας, άλλα κόμματα και συνδικάτα, π.χ. στον κλάδο των μεταφορών, στα τρόφιμα, στα αρτοποιεία κ.ά.

Χαιρετίζουμε τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες στην Αγγλία και την Ιρλανδία και εκτιμούμε που ένα μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, της νεολαίας υποστηρίζει το ΟΧΙ στην ΕΕ.

Το κομμουνιστικό κίνημα έχει υποχρέωση να αξιοποιεί τις αντιθέσεις του ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου, με την ενίσχυση της αυτοτελούς ιδεολογικής και πολιτικής πάλης, που θα τροφοδοτείται, θα παίρνει δύναμη από την πάλη για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.

Αυτό έχει ιδιαίτερη αξία γιατί αν σκεφτούμε την επόμενη μέρα στη Βρετανία μπορούμε από τώρα να σημειώσουμε ότι όποιο μπλοκ αστικών δυνάμεων και να επικρατήσει, η εξουσία θα παραμένει στα χέρια της αστικής τάξης, η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα θα παραμείνουν τα θύματα της αντιλαϊκής πολιτικής και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Η Βρετανία θα εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της στο ΝΑΤΟ και στα ιμπεριαλιστικά πολεμικά σχέδια.

Στην καπιταλιστική Βρετανία θα συνεχιστεί η ανεργία και η υποαπασχόληση, θα αυξάνονται τα zero-hours contracts, που ταλαιπωρούν πάνω από 800.000 εργαζόμενους, θα συνεχιστούν οι περικοπές σε μισθούς και κοινωνικές υπηρεσίες για να καλυφθεί το πρωτογενές πλεόνασμα των 3,5 δισ. λιρών μέχρι το 2020.

Θα συνεχιστούν τα προγράμματα της διαθεσιμότητας, της απειλής απολύσεων, όπως στην αυτοκινητοβιομηχανία "Ford" ή τον ενεργειακό κολοσσό "Npower" και οι απολύσεις.

Χιλιάδες εργαζόμενοι θα πληρώνουν ακριβά τις αντιθέσεις του συστήματος, τους ανταγωνισμούς των μονοπωλίων, την κρίση σημαντικών κλάδων, όπως δείχνει το παράδειγμα της χαλυβουργίας, οι εξελίξεις στον ινδικό όμιλο της "Tata Steel" που είναι αντιμέτωπος με τον σκληρό ανταγωνισμό των κινεζικών μονοπωλίων.

Κι αυτά σε συνθήκες που η Βρετανία είναι σε φάση ανόδου της οικονομίας, ο πλούτος αυξάνεται, η αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας οξύνεται και προετοιμάζεται η επόμενη καπιταλιστική κρίση.

Πολλά κράτη δεν είναι μέλη της ΕΕ, πολλές αστικές κυβερνήσεις κάθε απόχρωσης δοκίμασαν τη μια ή την άλλη διαχειριστική εκδοχή αλλά ο κοινός παρονομαστής σε όλες τις ηπείρους είναι η συσσώρευση του πλούτου από τη μια και της φτώχειας από την άλλη, η διατήρηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Με τέτοια πλούσια πείρα, με την πείρα που δίνει το δημοψήφισμα στη Βρετανία και το μοίρασμα των μονοπωλιακών ομίλων στο ΝΑΙ ή στο ΟΧΙ, για τα δικά τους συμφέροντα, μπορεί να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά η αυταπάτη ότι η έξοδος από την ΕΕ ή το ευρώ μπορεί να αποτελέσει βήμα ή σκαλοπάτι ριζικών αλλαγών, ανατροπών, χωρίς να τίθενται οι όροι που συνδέουν την αναγκαία καταδίκη της ΕΕ και την αποδέσμευση με την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού, για την εργατική εξουσία.

Γιατί αυτός είναι ο απαραίτητος όρος, για να κοινωνικοποιηθούν, να γίνουν περιουσία του λαού, τα μέσα παραγωγής, τα εργαλεία της οικονομικής ανάπτυξης, ο ορυκτός πλούτος, η Ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες, οι μεταφορές, η γη, το εμπόριο, να αναπτυχθούν με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό και να υπηρετήσουν την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, καταργώντας τη βάση που γεννάει το καπιταλιστικό κέρδος και την εκμετάλλευση.

Να σκεφτούμε την αξία του σοσιαλισμού σε μια ισχυρή καπιταλιστική χώρα όπως η Βρετανία, που οι υλικές προϋποθέσεις για την οικοδόμηση της νέας κοινωνίας έχουν υπερ-ωριμάσει και δείχνουν το δρόμο. Να σκεφτούμε τι μεγάλη επίδραση θα είχε μια τέτοια μεγαλειώδης εξέλιξη και πόσο βαριές είναι οι υποχρεώσεις της εργατικής τάξης στις χώρες που βρίσκονται στην κορυφή της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας, να αντιπαλέψει την ενσωμάτωση και να σηκώσει ψηλά το κεφάλι της.

Το ΚΚΕ κατήγγειλε την ΕΟΚ και καταδίκασε την πολιτική της από την ίδρυσή της, το 1957, καταψήφισε την ένταξη της χώρας μας στην ΕΕ και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και σταθερά, όλα αυτά τα χρόνια, συγκρούεται με την ένωση των μονοπωλίων.

Το κομμουνιστικό κίνημα θα πολλαπλασιάσει τη δύναμή του και τη δυναμική της ταξικής πάλης στο βαθμό που ανασυγκροτείται σε επαναστατική βάση και βάζει τη σφραγίδα του στην ανάπτυξη της αντιμονοπωλιακής - αντικαπιταλιστικής πάλης, σε κάθε χώρα, κατακτώντας την ικανότητα να συγκεντρώνει δυνάμεις για την ανατροπή του παλιού, του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.

Η αποδέσμευση από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ με εργατική εξουσία στην Ελλάδα και σε κάθε χώρα της Ευρώπης θα είναι προσφορά στη διεθνιστική πάλη των λαών, θα βάζει θεμέλια για την Ευρώπη του σοσιαλισμού και θα ανοίγει ο δρόμος για την κατάργηση της εκμετάλλευσης, για την εξάλειψη της ανεργίας και της φτώχειας, για τη λαϊκή ευημερία».

πηγή 902.gr

Νίκος Μπογιόπουλος: Τι τραγωδία, τι κωμωδία!!!!!

«Στην πολιτεία που έγινε πορνείο,

 μαστροποί και πολιτικιές

 διαλαλούν σάπια θέλγητρα»

                          Γιώργος Σεφέρης

    Χτες κατατέθηκε στη Βουλή το πρώτο μέρος ενός Μνημονίου που η περιγραφή του ως «τερατούργημα» θεωρείται και είναι επιεικής.

    Αυτοί που το κατέθεσαν, πριν από λίγους μήνες, στις 21/2/2015, την επομένη του περίφημου εκείνου Eurogroup της «δημιουργικής ασάφειας», έλεγαν αυτά:

  Χτες, από την «πρώτη φορά Αριστερά» κατατέθηκε στη Βουλή το πρόπλασμα ενός λαοκτόνου Μνημονίου που η «πρώτη φορά αριστερή» κυβέρνηση θα το ψηφίσει χέρι – χέρι με το Ποτάμι, με τη Νέα Δημοκρατία, με το ΠΑΣΟΚ και με κάθε λογής Μνημονιακό ψυχοβγάλτη του ελληνικού λαού.

 Αυτοί που το κατέθεσαν, πριν από λίγες βδομάδες, στις 6/6/2015, έλεγαν αυτά:

 Χτες από την δήθεν «Αριστερά» κατατέθηκε στη Βουλή ένα ακόμα ανελέητο Μνημόνιο. Κατατέθηκε από την «Αριστερά» που καμώνεται το θύμα «πραξικοπήματος». Λες και δεν είναι η ίδια που συμμετέχει, πρωτοστατεί και ηγείται ενός «πραξικοπήματος με το οποίο η άρνηση του λαού στα Μνημόνια και στην τρόικα μετατράπηκε σε «Ναι», σε «μάλιστα» και σε «γιαβόλ». 

    Αυτοί που το κατέθεσαν, μόλις πριν από λίγες μέρες, στις 27/6/2015, έλεγαν αυτά:

 Χτες ο κ.Τσίπρας κατέθεσε στη Βουλή ένα Μνημόνιο, το χειρότερο απ’ όσα μέχρι σήμερα έχουν εφαρμοστεί κι από τη ΝΔ και από το ΠΑΣΟΚ.

Ο κ.Τσίπρας κατέθεσε ένα Μνημόνιο φτώχειας, δυστυχίας, ταπείνωσης και εξευτελισμού του λαού. Κατέθεσε ένα Μνημόνιο ασύγκριτα χειρότερο από τα δυο προηγούμενα καθώς έρχεται να επιβληθεί στην ήδη συντελεσθείσα καταστροφή, καθώς έρχεται να ρημάξει ακόμα και τα ερείπια που στοιβάχτηκαν στον τόπο από το δυο Μνημόνια που προηγήθηκαν. 

Ο κ.Τσίπρας υπηρετεί τους τραπεζίτες, τα μονοπώλια, την ολιγαρχία, εντός και εκτός Ελλάδας, με ένα Μνημόνιο που ούτε τα κόμματα του πάλαι ποτέ δικομματισμού δεν τόλμησαν να φέρουν.

 Ο κ.Τσίπρας που ξεπούλησε το δημοψήφισμα που ο ίδιος προκάλεσε, ο κ.Τσίπρας που κατέθεσε στη Βουλή ένα Μνημόνιο το οποίο ούτε ο Παπανδρέου, ούτε ο Σαμαράς, ούτε ο Παπαδήμος δεν είχαν αποπειραθεί να προσφέρουν στον Σόιμπλε, στην Μέρκελ και στην εγχώρια πλουτοκρατία.

Είναι τέτοια η κυβερνητική κατρακύλα που άλλοι μιλούν για τραγωδία κι άλλοι για κωμωδία. Όλοι όμως συμφωνούν σε μια λέξη: Κατάντια. 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Είναι κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια ...ο βοριάς θα τα κάνει συντρίμμια κομμάτια.....

Του Μ. Σελιανίτη

Το τραγούδι του αξέχαστου Πάνου Γαβαλά το αφιερώνουμε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τους πέριξ αυτής. Όλους αυτούς που χωρίς ίχνος ντροπής εξακολουθούν, όπου σταθούν και όπου βρεθούν, να ομιλούν για τις ιστορικές ευθύνες του ΚΚΕ με αφορμή τη στάση του στο δημοψήφισμα και στις διαπραγματεύσεις που το ακολούθησαν.

Θυμίζουμε σε κάθε αριστερό και ριζοσπάστη άνθρωπο τα εξής:

Πρώτον: Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε ανακοίνωσή της στις 2 Ιούλη έκανε κριτική στη θέση του ΚΚΕ και μεταξύ των άλλων σημείωνε:

«Επιλέγουμε ΟΧΙ επειδή: ...Εάν επικρατήσει το ΟΧΙ καμία κυβέρνηση δεν θα τολμήσει να επιβάλει μέτρα που θα έχουν ακυρωθεί από το λαό και περιέχονται τόσο στη συμφωνία που πρότειναν ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, όσο και στην πρόταση της κυβέρνησης...».

Τι από τα παραπάνω επιβεβαιώθηκε από τη ζωή; Τίποτα. Αντίθετα φούσκωναν οι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έναν αριστερό κόσμο με αυταπάτες ότι με ένα «ηχηρό» ΟΧΙ μπορεί δήθεν ο ΣΥΡΙΖΑ να αρνηθεί το ρόλο του ως κόμμα της πλουτοκρατίας και της ΕΕ και να «βάλει πάγο» στην επερχόμενη αντιλαϊκή λαίλαπα. Έριχναν δηλαδή νερό στο μύλο της επιχειρηματολογίας της κυβέρνησης. Λογικό για ένα χώρο που έχει κολλήσει χιλιάδες ώρες ένσημα ως ουρά του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι έλεγε το ΚΚΕ στη διακήρυξη της ΚΕ στις 29 Ιούνη; «Το κάλπικο ΟΧΙ που προτείνει η κυβέρνηση είναι ένα μεγάλο ΝΑΙ στο μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ, είναι ΝΑΙ στην κλιμάκωση της επίθεσης σε βάρος του λαού». Επιβεβαιώθηκε; Ασφαλώς και επιβεβαιώθηκε, γιατί το ΚΚΕ έχει λυμένο το αντικειμενικό: Καμιά κυβέρνηση στο πλαίσιο του καπιταλισμού, όσο αριστερή χρυσόσκονη και να πασπαλιστεί, δεν μπορεί να μην υποκλιθεί στο βασικό της καθήκον που δεν είναι άλλο από την εξυπηρέτηση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και το τσάκισμα των λαϊκών δικαιωμάτων.

Δεύτερον: Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε ανακοίνωσή της στις 6 Ιούλη μεμφόμενη το ΚΚΕ παρουσίαζε ως φιλολαϊκή διέξοδο την έξοδο από την Ευρωζώνη (χωρίς καμιά άλλη προϋπόθεση)... Υιοθετούσε δηλαδή ως φιλολαϊκή διέξοδο το δρόμο που προέκριναν τμήματα τόσο του εγχώριου όσο και του γερμανικού κεφαλαίου (π.χ. Γερμανοί βιομήχανοι / Σόιμπλε, Έλληνες φαρμακοβιομήχανοι) για το δικό τους συμφέρον.

Είμαστε σίγουροι ότι οι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ τράβηξαν μεγάλο μαρτύριο, καθώς μέχρι την τελευταία στιγμή εύχονταν για μια «ρήξη». Μέχρι και κομποσκοίνια πήραν και τάματα έκαναν να τα τσουγκρίσει ο Τσίπρας. Γι' αυτό και κάλεσαν την Κυριακή σε συλλαλητήριο στο Σύνταγμα με σύνθημα «Τέρμα στις διαπραγματεύσεις»(!!!...) εξακολουθώντας να καλλιεργούν αυταπάτες για τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ(...) λες και ο Τσίπρας στις Βρυξέλλες δεν διαπραγματευόταν για λογαριασμό του κεφαλαίου. Λες και τα μέτρα δεν καταρτίστηκαν κατ’ εντολή της αστικής τάξης. Αλήθεια, δεν μας λένε αν στην κυβέρνηση δεν βρισκόταν ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η ΝΔ, θα την καλούσαν «να φύγει από τις διαπραγματεύσεις»; Ρητορικό το ερώτημα...

Δυστυχώς για αυτούς, η «ρήξη»-καρικατούρα, για την οποία εύχονταν, δεν ήρθε. Αλλά και να ερχόταν, πάλι ο λαός μας θα την πλήρωνε τη νύφη, καθώς τόσο η συμφωνία όσο και το «ατύχημα» (το επονομαζόμενο Grexit) εντός των τειχών της εξουσίας του κεφαλαίου σημαίνουν καταστροφή για τα λαϊκά στρώματα.

902.gr

Παρέμβαση του Σ. Ζαριανόπουλου στο ΣΚΑΪ: Ο Τσίπρας κορόιδεψε τον κόσμο!!!!!

Τα «όχι» και τα «ναι» της προηγούμενης εβδομάδας κατέληξαν από χθες το βράδυ να είναι όλα «ναι», επισήμανε ο Σωτήρης Ζαριανόπουλος, μέλος της ΚΕ και ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, μιλώντας στην τηλεόραση του «ΣΚΑΪ» το πρωί του Σαββάτου 11 Ιούλη 2015.

Οπως επισήμανε, εάν δούμε τα βίντεο από τις συνεδριάσεις της Βουλής για το πρώτο ή δεύτερο μνημόνιο, θα διαπιστώσουμε ότι η χθεσινή συνεδρίαση ήταν μία κόπια. Ακριβώς τους ίδιους εθνικούς κινδύνους, που μας οδήγησαν στα προηγούμενα μνημόνια, όπως έλεγαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, με την υπόσχεση ότι με αυτά θα μας έβγαζαν από την αντιλαϊκή πολιτική, επικαλέστηκε και χθες η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Με την απειλή του εθνικού κινδύνου ψήφισε νέο, 3ο μνημόνιο, με το οποίο δήθεν θα βγούμε από τα μνημόνια σε τρία χρόνια. 

Ο Σωτήρης Ζαριανόπουλος υπογράμμισε ότι «μέσα στην ΕΕ δεν υπάρχει περίπτωση ούτε μία στο δισεκατομμύριο να ζήσει ο λαός χωρίς μνημόνια», όπως αποδείχθηκε περίτρανα. Μετά το τέλος του 3ου «αριστερού» μνημονίου θα ακολουθήσουν και άλλα, γιατί αυτή είναι η ανάγκη του κεφαλαίου για να ξεπεράσει την κρίση, να τσακίσει τα δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού. 

Ο κομμουνιστής ευρωβουλευτής κατήγγειλε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι και με το δημοψήφισμα εξαπάτησε το λαό όταν έλεγε ότι το ήθελε για να πάει σε ισχυρή διαπραγμάτευση. Λίγες ώρες μετά, ο Α. Τσίπρας ομολόγησε ότι θα υπογράψει συμφωνία ύψους όχι 8 δισ. -που ήταν το πρωί της Κυριακής- αλλά 12 δισ. που έγιναν σήμερα. Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε το δημοψήφισμα για να τρομοκρατήσει το λαό και να κάνει αυτό το έγκλημα που έκανε χθες. 

Το ΚΚΕ καλεί τον λαό, τους αριστερούς και τους ριζοσπάστες, που περίμεναν έντιμα κάτι από αυτή την κυβέρνηση, να μην απογοητευτούν, να καταλάβουν ότι μόνο το ΚΚΕ είναι συνεπές. Συνέστησε την προσοχή στους εργαζόμενους γιατί με τους δήθεν διαφωνούντες, ετοιμάζεται νέα παγίδα, νέος ΣΥΡΙΖΑ για να ανακοπεί η ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου.

Κάλεσε το λαό με οργάνωση του αγώνα και της πάλης του, να εμποδίσει την εφαρμογή του νέου μνημονίου, να βάλει στο στόχαστρό του τους πραγματικούς υπαίτιους, την ΕΕ, το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του υπηρέτες.  Η ελπίδα σήμερα είναι στον αγώνα, στην αντίσταση, όταν όλοι στο πολιτικό σκηνικό είναι διατεταγμένοι να εξυπηρετούν την ΕΕ, μόνο το ΚΚΕ είναι το απάγκιο του κόσμου, κατέληξε. 

Ο Ν. Καραθανασόπουλος: Τα κόμματα του «όχι» αγκαλιάστηκαν με τα κόμματα του «ναι»!!!!

«Οι μάσκες έπεσαν, συζητάμε σήμερα το μνημόνιο που φέρει την υπογραφή του κ. Τσίπρα, το μνημόνιο της ''πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης''» τόνισε ο εισηγητής του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος, προσθέτοντας ότι «το ΚΚΕ θα ψηφίσει ''όχι'' στη συγκεκριμένη εξουσιοδότηση». 

Μιλώντας στη συνεδρίαση των αρμόδιων Επιτροπών της Βουλής, μεταξύ άλλων ανέφερε ότι η εξουσιοδότηση που ζητά η κυβέρνηση είναι το αποτέλεσμα της σκληρής διαπραγμάτευσης που έγινε εντός των τειχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελεί τμήμα της γενικότερης διαπάλης και των αντιθέσεων που εκφράζονται στην ίδια την Ευρωζώνη.

Ο Νίκος Καραθανασόπουλος τόνισε ότι πολύ γρήγορα επιβεβαιώθηκε η θέση του ΚΚΕ ότι το δημοψήφισμα έγινε για να εξαναγκαστεί ο λαός να επιλέξει ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη, τις προτάσεις των δανειστών και της κυβέρνησης. Πρόσθεσε πως τα κόμματα του «όχι» αγκαλιάστηκαν με τα κόμματα του «ναι» στο όνομα της υποταγής στον ευρωμονόδρομο και της δημιουργίας συναίνεσης για μια συμφωνία-καρμανιόλα.

Ο εισηγητής του ΚΚΕ χαρακτήρισε κοροϊδία τον ισχυρισμό της κυβέρνησης περί δίκαιης κατανομής των βαρών επειδή θα φορολογηθούν οι ναυτιλιακές εταιρείες, καθώς διατηρούνται τα προκλητικά προνόμια των εφοπλιστών. Επίσης ανέφερε ότι η δέσμευση για αναδιάρθρωση του χρέους και αναπτυξιακό πακέτο αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε για να έχουν ζεστό χρήμα οι καπιταλιστές.

Απαντώντας σε όσους προβάλλουν ως λύση το Grexit, υπογράμμισε ότι σημασία δεν έχει με ποιο νόμισμα θα είναι φτωχός ο λαός, καθώς και ότι εξυπηρετεί επιχειρηματικά και κερδοσκοπικά συμφέροντα. Όπως είπε, «ο λαός δεν πρέπει να μπει κάτω από ξένες σημαίες, δεν πρέπει να επιλέξει αν θα στρατευθεί με τους Γερμανούς ή τους Αμερικανούς».

Αναδεικνύοντας την πραγματική διέξοδο για το λαό, τόνισε ότι χρειάζεται ανατροπή αυτού του βάρβαρου συστήματος, κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους.

Στη βουλή το μεγάλο ''''ΌΧΙ"" που έγινε ΝΑΙ σε.....όλα!!!!!!

Με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, η κυβέρνηση φέρνει σήμερα στη Βουλή το σχέδιο της συμφωνίας που διαπραγματεύεται με την Ευρωζώνη, η οποία αποτελεί βάση για τη νέα δανειακή σύμβαση, δηλαδή για το επόμενο μνημόνιο.

Η προπαγάνδα, που συνοδεύει την κατάθεση της νέας δανειακής σύμβασης, είναι ίδια με εκείνη που εξαπολυόταν από τα κυβερνητικά επιτελεία όταν στη Βουλή έρχονταν τα δύο προηγούμενα μνημόνια.

Και τότε, το ψευτοδίλημμα, που απηύθυναν στο λαό για να σκύψει το κεφάλι, ήταν «μνημόνιο ή χρεοκοπία». Οπως αποδείχτηκε, όμως, το κάθε επόμενο μνημόνιο βούλιαζε το λαό βαθύτερα στη χρεοκοπία και στη φτώχεια.

Το ίδιο γίνεται και τώρα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υπερασπίζεται το τρίτο μνημόνιο με το επιχείρημα ότι γλίτωσε τη χώρα από τη χρεοκοπία με έξοδο από το ευρώ.

Μάλιστα, σ' αυτήν την προπαγάνδα έχει τη στήριξη όλων των άλλων αστικών κομμάτων, που συνυπογράφουν την πράξη εκτέλεσης όσων από τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα έχουν απομείνει.

Η ακύρωση του ψευτοδιλήμματος «χρεοκοπία του λαού μέσα ή έξω από ευρώ» και η ανάπτυξη της εργατικής - λαϊκής δράσης παντού είναι μονόδρομος για το λαό.

Τα λαϊκά στρώματα πήραν μια πρώτη πικρή γεύση για το τι περιέχει η συμφωνία που ετοιμάζουν κυβέρνηση και οι ιμπεριαλιστικοί «θεσμοί», από τις προτάσεις του Αλ. Τσίπρα προς τον πρόεδρο της Κομισιόν, πριν από το δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής.

Τώρα, είναι περισσότερο από σίγουρο ότι το τρίτο μνημόνιο θα περιέχει ακόμα χειρότερα μέτρα, πρόσθετα σ' αυτά που διατηρούνται ακέραια και περιέχονταν στα δύο προηγούμενα μνημόνια.

Μισθοί, συντάξεις, ασφάλιση, εισόδημα θα περάσουν από νέο λεπίδι. Οι ιδιωτικοποιήσεις και η βαριά φορολογία, οι απελευθερώσεις τομέων της οικονομίας, θα συνεχιστούν και θα βαθύνουν.

Η προπαγάνδα της κυβέρνησης για «αναδιανομή των βαρών» είναι πρόκληση για τα λαϊκά στρώματα που υποφέρουν.

Οπως προκλητική είναι και η σύγκριση που επιχειρείται από κυβερνητικά στελέχη με τα μέτρα που περιέχονταν στα δύο προηγούμενα μνημόνια, για να παρουσιάσουν τάχα «ελαφρύτερη» την πρόταση που πραγματεύονται με τους «θεσμούς».

Κρύβουν ότι τα μέτρα που τώρα ετοιμάζουν θα σωρευτούν στις πλάτες του λαού, μαζί με όλο το αντεργατικό - αντιλαϊκό μνημονιακό πλαίσιο που δεν καταργείται από τη σημερινή κυβέρνηση.

Αγώνας τώρα για να ακυρώσουμε τα σχέδια πτώχευσης του λαού! Να πούμε «όχι» στο νέο βάρβαρο μνημόνιο! Να απαιτήσουμε το ξήλωμα όλου του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου. Να διεκδικήσουμε ανάκτηση των απωλειών, την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Αυτά τα συνθήματα πρέπει να κυριαρχήσουν στους αγώνες του επόμενου διαστήματος.

Οργάνωση και δράση παντού: Στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές, μέσα από τα σωματεία και τις Λαϊκές Επιτροπές. Το ΠΑΜΕ βγαίνει μπροστά, με παρακαταθήκη τους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, τα συλλαλητήρια και τις μάχες στους κλάδους. Το κάθε σωματείο, ο κάθε εργαζόμενος να πάρει θέση απέναντι στο νέο μνημόνιο, ενάντια στην πολιτική κεφαλαίου - ΕΕ - της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Ετοιμότητα και επαγρύπνηση μετά τα ....ψευτοδιλήμματά τους!!!!!!

Ανεξάρτητα από το ποιος υποστήριξε το ΝΑΙ και ποιος το ΟΧΙ, το δημοψήφισμα προβλήθηκε από όλες τις πλευρές και όλα τα Μέσα σαν η «μητέρα των μαχών», που θα καθορίσει τη ζωή μας τα επόμενα χρόνια. 

Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που έδωσε μάχη για να αποκαλυφθεί το ψευτοδίλημμα που έθεσε η κυβέρνηση, αλλά και η προσπάθεια των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης να βάλουν τα δικά τους κάλπικα διλήμματα στο λαό.

 Μόνο το ΚΚΕ ανέδειξε όλες αυτές τις μέρες ότι το δημοψήφισμα δεν είναι αυτό που θα καθορίσει τις εξελίξεις, οι οποίες κρίνονται από πολύ πιο σύνθετους παράγοντες, που έχουν σχέση με την πορεία της οικονομίας στην Ελλάδα, στην Ευρωζώνη και παγκόσμια, τους ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της Ευρωένωσης και ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα. 

Με άλλα λόγια, το δημοψήφισμα είχε στόχο να υφαρπάξει τη λαϊκή συναίνεση σε εξελίξεις που είναι από χέρι αντιλαϊκές και όχι βέβαια να δώσει τη δυνατότητα στο λαό να διαμορφώσει αυτός τις εξελίξεις. 

Αλλωστε, ο λαός πρωταγωνιστής δεν πρόκειται να γίνει μέσα από τα δημοψηφίσματα και τις εκλογές, αλλά μέσα από την ταξική πάλη. 

Γι' αυτό τώρα χρειάζεται ετοιμότητα και επαγρύπνηση, για να αποτραπούν τα χειρότερα και να υπάρξει ανάκτηση των απωλειών από την κρίση, ανεξάρτητα από το τι ψήφισε ο καθένας την Κυριακή.

    

Λούκα Κατσέλη: Ευρουλάκια μέχρι την .......Δευτέρα!!!!!!!!!

Έως και τη Δευτέρα επαρκεί η ρευστότητα των τραπεζών και έπειτα όλα θα κριθούν από την απόφαση της ΕΚΤ, αυτό προκύπτει από τα όσα ανέφερε η Λούκα Κατσέλη, πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, σύμφωνα με το πρακτορείο «Reuters».

Το πρακτορείο αναφέρει πως η Λούκα Κατσέλη εκτίμησε ότι «η ρευστότητα είναι διασφαλισμένη έως τη Δευτέρα, μετέπειτα θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας» και πρόσθεσε ότι «η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών ανέρχεται στο 1 δισ. ευρώ».

Το μεσημέρι της Παρασκευής έγινε σύσκεψη στο υπουργείο Οικονομικών με τη συμμετοχή του υπουργού Οικονομικών Γ. Βαρουφάκη, του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκη, της προέδρου της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών Λούκας Κατσέλη.

Συμμετείχαν επίσης από την Εθνική Τράπεζα ο Λεωνίδας Φραγκιαδάκης, από την Eurobank οι Νίκος Καραμούζης και Φωκίων Καραβίας, από την Alpha Bank οι Βασίλης Ράπανος και Δημήτρης Μαντζούνης, από την Πειραιώς ο Άνθιμος Θωμόπουλος και από την Attica Bank οι Αλέξανδρος Αντωνόπουλος και Ιωάννης Γαμβρίλης.

Νίκος Μπογιόπουλος: Ακυρώστε τους........

Το «ναι» την Κυριακή είναι «ναι» στον Σαμαρά, και στον Σόιμπλε, στον Θεοδωράκη, στο ΠΑΣΟΚ και στην Λαγκάρντ, είναι «ναι» στην τρόικα» και στον ΣΕΒ. Είναι ραγιάδικη αποδοχή της «ευλογίας» των Μνημονίων που προηγήθηκαν, είναι αποδοχή του «όλοι μαζί τα φάγαμε», είναι αποδοχή του εγκλήματος των μαγκαλιών, είναι το πιο ιερόσυλο «μνημόσυνο» για τις χιλιάδες αυτοκτονίες της προηγούμενης πενταετίας.

  Στο «ναι» την Κυριακή τον τόνο δεν τον δίνει η σεβαστή – αλλά βαθιά λαθεμένη και ιστορικά ανεπιβεβαίωτη - πολιτική άποψη  πολλών ανθρώπων που έχουν παραπλανηθεί να βλέπουν την συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ ως εχέγγυο ασφάλειας και καλυτέρευσης των όρων ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας.  Τον τόνο στο «ναι» τον δίνει το ταξικό συμφέρον της ολιγαρχίας, που το παριστάνει για «εθνικό συμφέρον, όπως πάντα κάνει για να μακιγιάρει την ιδιοτέλειά της.  

  Το «ναι» την Κυριακή θα αποτελέσει μια «ρετσινιά» στην ιστορία του λαού, συνιστά εξ’ αντικειμένου μια δήλωση εθελοδουλείας απέναντι σε δυνάστες, σε εκβιαστές, σε εκμεταλλευτές, οι οποίοι από Δευτέρα θα ριχτούν με μεγαλύτερη αυταρχικότητα και κανιβαλισμό ενάντια στον λαό, από τον οποίο θα έχουν προηγουμένως αποσπάσει μια δήλωση – μια ντροπιαστική δήλωση - που θα ισοδυναμεί με το «σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω».

  Το κυβερνητικό «όχι» την Κυριακή είναι «ναι» στον κ.Τρίπρα και στους «θεσμούς», είναι ένα «όχι» που ισοδυναμεί με «ναι» στο 70% των Μνημονίων, που στην πορεία έγινε Μνημόνιο «47 σελίδων» και που κατέληξε να γίνει Μνημόνιο πανομοιότυπο με εκείνο που η κυβέρνηση καλεί σε καταψήφισή του.

  Το κυβερνητικό «όχι» είναι ένα μεταμφιεσμένο «ναι» για τα Μνημόνια που θα έρθουν, είναι ένα «ναι» για τα Μνημόνια που η κυβέρνηση έχει ήδη καταθέσει και φέρουν την δική της υπογραφή. Συνιστά έγκριση μιας «δημιουργικής ασάφειας» που έγινε «έντιμος συμβιβασμός» για να καταντήσει μια επαίσχυντη συμφωνία στην οποία η κυβέρνηση δεσμεύεται ότι θα προχωρήσει από Δευτέρα.

  Το κυβερνητικό «όχι» κρατά μόνο τον ήχο του «όχι» για να υποκριθεί ότι ο ΕΝΦΙΑ που παραμένει, ο ΦΠΑ που αυξάνεται, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων που συνεχίζονται, το ξεπούλημα που εντείνεται, μπορεί να έχουν οτιδήποτε το «εθνικοκυριαρχικό» ή το «λεβέντικο». Το κυβερνητικό «όχι» επιδιώκει να αποσπάσει την συγκατάθεση του λαού στα Μνημόνια που αιτήθηκε ο κ.Τσίπρας μόλις προχτές δια των επιστολών του σε Γιούνκερ και Ντάισελμπλουμ.

 Κάθε άλλη ερμηνεία που φιλοδοξούν να προσδώσουν αρκετοί φίλοι και σύντροφοι στο κυβερνητικό «όχι», η καλοπροαίρετη προσέγγιση ότι ένα δημοψηφισματικό «όχι» θα υπερβεί το «μαϊμού όχι» της κυβέρνησης και ότι ανεξαρτήτως της κυβέρνησης αυτό θα κατατεθεί στο λαϊκό κίνημα, είναι μια λαθεμένη πολιτική προσέγγιση.

    Ασφαλής απόδειξη γι’ αυτό είναι το πώς διαχειρίστηκε η κυβέρνηση την ψήφο του λαού αυτούς τους 5 μήνες, το πώς μετέτρεψε το «όχι άλλη λιτότητα» σε «δίκαιη λιτότητα» και το πώς με την τακτική της υπονόμευσε το λαϊκό κίνημα, παθητικοποίησε, έσπειρε την απογοήτευση και την παραίτηση σε λαϊκά στρώματα.

 Την Κυριακή, τόσο το μνημονιακό «ναι» των προηγούμενων «σωτήρων» (η επαναφορά των οποίων στο προσκήνιο αποτελεί «επίτευγμα» στο οποίο συνέβαλε η κυβέρνηση με την τακτική της), όσο και το κυβερνητικό μνημονιακό «ναι» που πλασάρεται με τη μάσκα του «όχι», πρέπει να καταδικαστούν.

 Πρέπει να ακυρωθούν, και στην συνείδηση του λαού,  και στην κάλπη.  Νυν και πρώην κυβερνώντες θα ισχυριστούν ότι το ψηφοδέλτιο που απορρίπτει και τα Μνημόνια της ΝΔ και τα Μνημόνια του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα άκυρο ψηφοδέλτιο, μια… άκυρη ψήφος.

 Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για την εκείνη την πολιτικά έγκυρη ψήφο που, χωρίς κίνδυνο να τα διπλώνει, στέκεται όρθια στο οδόφραγμα της αντίστασης στα Μνημόνια και στα αίτια που τα γεννούν.

 Ένα οδόφραγμα που από Δευτέρα θα πρέπει να έχει παραμείνει ζωντανό και ανοιχτό για να πάρουν τις θέσεις τους όλοι όσοι εννοούν το «όχι».    

email: mpog@enikos.gr   

Γιώργος Σαρρής: ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ στην απάτη τους!!!!!

Του Γιώργου Σαρρή

Λένε ότι αυτό που λέει το ΚΚΕ είναι άκυρο. 

Όμως ποια είναι πραγματικά η θέληση του λαού; 

Είναι ο λαός υπέρ των μνημονίων; 

Θέλει να συνεχίσει να πληρώνει το λογαριασμό της κρίσης ενώ έχουν διαλύσει τη ζωή του; 

ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ, φυσικά! 

Κι όμως το «έγκυρο» αποτέλεσμα της Κυριακής θα είναι 100% υπέρ των μνημονίων! Ένα μεγάλο «έγκυρο» ποσοστό υπέρ μνημονίου ΣΥΡΙΖΑ και το υπόλοιπο «έγκυρο» ποσοστό υπέρ μνημονίου ΤΡΟΪΚΑΣ!

Αυτό και μόνο αυτό είναι εντελώς ΑΚΥΡΟ ΚΑΙ ΨΕΥΤΙΚΟ!

Εγκλώβισαν το λαό ανάμεσα σε δύο εκτρώματα που ονόμασαν λύσεις, που φυσικά ο λαός δεν θέλει, και τον υποχρεώνουν εκβιαστικά να τα δεχτεί! 

Δεν είναι η πρώτη φορά. 

Παλιά τους τέχνη κόσκινο. 

Μια ζωή μας στριμώχνουν σε ψευτοδιλήμματα.

Βασιλιάς ή Βενιζέλος, Παπάγος ή Πλαστήρας, ΕΡΕ ή Κέντρο, Καραμανλής ή τανκς, Δεξιά ή ΠΑΣΟΚ, ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ, ΝΑΙ Ή ΟΧΙ (αλλά ΝΑΙ)...

Φτάνει πια!

Ο λαός την Κυριακή πρέπει να τους πετάξει στα μούτρα και τα ΟΧΙ και τα ΝΑΙ τους και τα ψηφοδέλτιά τους.

Να ρίξει στην κάλπη το δικό ψηφοδέλτιο και να πει δυνατά αυτό που πραγματικά θέλει:

ΟΧΙ και στα δύο μνημόνια!

ΟΧΙ στην ΕΕ που λεηλατεί τη ζωή του!

Ο λαός στην εξουσία!

Τρίποντο των... “εταίρων”, απ’ την άλλη άκρη του γηπέδου, το δημοψήφισμα!

Πάμε σε νέο μνημόνιο με… “λαϊκή εντολή” τώρα!

Δια χειρός Αλιθέρση

Όλα τα "μέτρα" που μας έφτασαν ως εδώ ποτέ δεν είχαν τη λαϊκή αποδοχή. Τα κόμματα που σχημάτιζαν τις κυβερνήσεις άλλα έλεγαν προεκλογικά κι άλλα στη συνέχεια εφάρμοζαν, για τις ανάγκες της… “σωτηρίας” της χώρας και της δικής μας!

Να θυμηθούμε τον Παπανδρέου, που ξεκίνησε με το 44%, επειδή “λεφτά υπήρχαν”; Τον Σαμαρά, στη συνέχεια, που υποσχέθηκε όχι άλλο μνημόνιο και βρεθήκαμε μετά, εκτός όλων των προηγούμενων που είχαμε στην πλάτη μας, και με ένα δεύτερο;

Να θυμηθούμε επίσης ότι τα δυό κόμματα ΔΝ και ΠΑΣΟΚ, που σχημάτισαν ελέω εκλογικού νόμου κυβέρνηση, είχαν αποδοκιμαστεί στις εκλογές; Όμως φαίνεται ότι ίσχυσε κι εδώ ο κανόνας των μαθηματικών ότι δυο αρνήσεις μας κάνουν μια κατάφαση!

Να που όμως που φάνηκε ότι η λαϊκή οργή και αγανάκτηση βρήκε διέξοδο, όπως βρίσκει το νερό, όταν το εγκλωβίζεις. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε πολλούς είχε φέρει μαζί της και την ΕΛΠΙΔΑ. Είναι γεγονός ότι οι ψηφοφόροι μ’ αυτά που είδαν και έζησαν ήθελαν να μπει ένα φρένο στη μεγάλη αδικία. Δεν ζητούσαν πολλά, το αυτονόητο ζητούσαν!

Το κατά πόσο μπήκε φρένο στην αδικία ας το κρίνει ο καθένας μας. Το θέμα τώρα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι το δημοψήφισμα. Μίλησαν πολλοί για το απόγειο και το θρίαμβο της Δημοκρατίας.

Οι "εταίροι" στην αρχή αντέδρασαν αρνητικά, στη συνέχεια, βλέποντας ότι το πράγμα κοντρολάρεται, έκαναν ανοιχτή παρέμβαση στα εσωτερικά μας, η οποία ήταν καλοδεχούμενη από τα λεγόμενα μνημονιακά κόμματα.

Σ’ όλες τις εποχές, όταν κατακτητές εισβάλουν σε μια χώρα, πάντα βρίσκονται και αυτοί που τους καλοδέχονται. Δεν είναι όμως της στιγμής η εκτενέστερη αναφορά.

Πέραν αυτών, τα συγκροτήματα που στήριζαν την κυβέρνηση έκαναν στροφή 180ο. Η κυβέρνηση ζητά τώρα συμφωνία, πριν το δημοψήφισμα, υποβάλλοντας νέες προτάσεις που επί της ουσίας δεν διαφέρουν απ’ αυτές των δανειστών. Οι “εταίροι” όμως απαιτούν να γίνει το δημοψήφισμα και απαντούν ότι η συμφωνία θα γίνει μετά απ΄ αυτό.

Όμως, ό,τι και να απαντήσει ο λαός την Κυριακή στο ίδιο σημείο οδηγείται. Σε νέο μνημόνιο, σε νέο δάνειο, σε αύξηση του χρέους, σε ακόμη μεγαλύτερο βάθεμα της ύφεσης με ό,τι αυτή, η ύφεση, συνεπάγεται. Οδηγούμαστε σε τριτοκοσμικούς μισθούς και συντάξεις. Και το χειρότερο, οδηγούμαστε, με το… “λαό τώρα στο τιμόνι”, στην αύξηση του χρέους των πολιτών, όχι μόνο στις τράπεζες, αλλά και απέναντι στο κράτος, με άριστα εργαλεία τον ΕΝΦΙΑ αλλά και το λεγόμενο τεκμήριο διαβίωσης!

Κι έτσι, εδώ φτάνουνε στον τελικό τους στόχο, που είναι οι κατασχέσεις! Αυτό επιδιώκουν οι “εταίροι” μέσω των κομμάτων που κυβερνούν στην Ελλάδα. Να βάλουν χέρι στις περιουσίες, για να μην έχουμε στον ήλιο μοίρα, για να παραμένουμε εσαεί υποχείριά τους, υποχείρια αυτών που θα έχουν τον πλούτο στα χέρια τους. Πάμε δηλαδή σ’ ένα δίπολο ακραίου πλούτου και ακραίας φτώχειας!

Τώρα όμως, σ’ όλο αυτό το σκηνικό προστίθεται και ένα ακόμη στοιχείο, ίσως το πιο δραματικό! Όλα αυτά θα συνεχίσουν να γίνονται, επειδή θα τους τα ζητήσουμε, απευθείας εμείς! Είτε το ΟΧΙ, είτε το ΝΑΙ επικρατήσει, μνημόνιο τους ζητάμε!

Μονά ζυγά δικά τους! Ή, διαφορετικά, οι “εταίροι”, οι “θεσμοί”, οι τοκογλύφοι-δανειστές, μ’ αυτό το δημοψήφισμα, ανεξαρτήτου αποτελέσματος, πετυχαίνουν πιθανόν ανέλπιστο τρίποντο απ’ την άλλη άκρη του γηπέδου, με το λαό, με όλους αυτούς που θα ψηφίσουν, την Δευτέρα, να μην ξέρουν κατά πού να κάνουν!

Εκτός βέβαια, κι αν όλοι αυτοί, κι αν όλοι εμείς βγούμε στους δρόμους και απαιτήσουμε να πάρουμε πίσω τις ζωές μας που μας τις έκλεψαν, και  απαιτήσουμε να ανοίξει παράθυρο στο μέλλον των παιδιών  μας  χωρίς προστάτες και κουροφέξαλα!

ΥΓ. Προσωπικότητες, επιστήμονες και καλλιτέχνες, με ανακοίνωσή τους ζητούν απ’ τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν ΝΑΙ την Κυριακή, επειδή η Ευρώπη, όπως ισχυρίζονται, είναι το σπίτι μας!

1ον Λαθροχειρούν, μπερδεύοντας την Ευρώπη με την ΕΕ. Τι σχέση έχει όμως ο φάντης με το ρετσινόλαδο;

2ον Λαθροχειρούν συνειδητά, όταν μιλούν για σωτηρία με το ΝΑΙ και καταστροφή με το ΟΧΙ. Και τα δύο οδηγούν σε νέο μνημόνιο και στην καταστροφή της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών!

3ον Δεν γνωρίζω κατά πόσον όλοι αυτοί κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους, “απ’ το σπίτι τους, την Ευρώπη”, διάβαζε ΕΕ, εμείς όμως κινδυνεύουμε!