Ιστορική αλλαγή σελίδας στην ΑΔΕΔΥ. Η ΔΑΣ πρώτη δύναμη.

 Η ΔΑΣ πρώτη δύναμη και ενισχυμένη, ανάταση για τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους στο Δημόσιο!
Γκρεμίστηκε η ΔΑΚΕ, αποδυναμωμένη και η ΠΑΣΚΕ | Αποτέλεσμα προοπτικής ώστε το εργατικό κίνημα να αποτελέσει αντίπαλο δέος σε κεφάλαιο και κυβερνήσεις

Ανάσα και ανάταση για τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους στο Δημόσιο! Αυτό σηματοδοτεί η ιστορική πρωτιά που καταγράφει η ΔΑΣ στην ΑΔΕΔΥ. Μια πρωτιά που καταγράφηκε από τις αρχαιρεσίες με τις οποίες ολοκληρώθηκε χθες Παρασκευή το 39ο Συνέδριο της τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης του Δημοσίου, όπου για πρώτη φορά στην Ιστορία το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ αναδεικνύεται πρώτη δύναμη.

Μάλιστα η ΔΑΣ συνέχισε την άνοδό της που καταγράφει στα πρόσφατα συνέδρια, τόσο σε ποσοστά όσο και σε ψήφους και έδρες. Και το αποτέλεσμα γίνεται ακόμα πιο σημαντικό με δεδομένο ότι στις αρχαιρεσίες που τελικά οδήγησαν στην ανάδειξη των αντιπροσώπων στο Συνέδριο συμμετείχε πάνω από το 60% των πολιτικών υπαλλήλων στο Δημόσιο.

ΓΣΕΕ- ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ- και.....ΜΜΕ !!!!!

Μεγάλη υποχώρηση στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα και υψηλή ανεργία, οδηγούν σε φτωχοποίηση μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ.

Χαρακτηριστικό της οικονομικής αδυναμίας στην οποία έχουν περιέλθει τα ελληνικά νοικοκυριά είναι η πολύ μεγάλη αύξηση εκείνων που αδυνατούν να καλύψουν έκτακτες δαπάνες, το ποσοστό των οποίων αυξάνεται από 28,2% το 2010 σε 53,4% το 2015. Η μεγάλη αυτή αύξηση απορρέει αφενός από τη σημαντική μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών και αφετέρου από την κατάρρευση των αποταμιεύσεών τους.

 Αυξανόμενο είναι επίσης και το ποσοστό των νοικοκυριών στην Ελλάδα που εμφανίζει καθυστερήσεις στην πληρωμή τόκων και ενοικίων (από 10,2% το 2010 σε 14,3% το 2015). Τέλος, γενικευμένα χαρακτηριστικά φαίνεται να αποκτά η αδυναμία πληρωμής λογαριασμών ΔΕΚΟ στην ώρα τους, καθώς το ποσοστό αυξάνεται από 18,8% το 2010 σε 42% το 2015.

Στοιχεία που σοκάρουν για την ανεργία, τους μισθούς πείνας και τη φτώχεια

Το 68,9% των εργαζομένων με μερική απασχόληση δηλώνει ότι ο λόγος για τον οποίο απασχολείται με αυτή τη μορφή εργασίας είναι ότι δεν μπορούσε να βρει πλήρη απασχόληση. Η μακροχρόνια ανεργία συνεχίζει να κινείται σε ποσοστό μεγαλύτερο του 70%. Εξετάζοντας άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ανεργίας, παρατηρούμε ότι το ποσοστό ανεργίας εμφανίζεται σημαντικά υψηλότερο στις γυναίκες (27,2%) σε σχέση με τους άνδρες (18,9%) και στις νεότερες ηλικίες σε σχέση με τις γηραιότερες. Ειδικότερα, η ανεργία στην ηλικιακή ομάδα 15-24 ετών βρίσκεται στο 44,2%, στην ηλικιακή ομάδα 25-29 ετών στο 33,2%, στην ηλικιακή ομάδα 30-44 ετών στο 21,5%, στην ηλικιακή ομάδα 45-64 ετών στο 18,5% και τέλος στην ηλικιακή ομάδα 65-74 στο 13%. Είναι επίσης σημαντικό να τονίσουμε ότι το επίπεδο εκπαίδευσης έχει μικρή μόνο επίδραση στο επίπεδο της ανεργίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, συνδυασμός υψηλής ανεργίας, και ειδικά της υψηλότατης μακροχρόνιας ανεργίας, με τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις για την κάλυψη των ανέργων οδηγεί σεεντεινόμενη εργασιακή ανασφάλεια, χαμηλή εισοδηματική ποιότητα και αύξηση της έντασης εργασίας, όπως δείχνουν τα στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Τα δεδομένα αυτά καθιστούν την περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, όπως αποτυπώνεται από τους δείκτες νομικής προστασίας της απασχόλησης, απολύτως αναποτελεσματική, καθώς θα οδηγούσε σε παραπέρα κατακερματισμό και συνεπακόλουθη αύξηση των ανισοτήτων μεταξύ των διαφορετικών ομάδων των εργαζομένων, γεγονός που θα είχε αρνητική επίπτωση και στην εξέλιξη της παραγωγικότητας της εργασίας. Σε σχέση με το επίπεδο του μέσου μισθού στον ιδιωτικό τομέα παρατηρούμε από την επεξεργασία των στοιχείων της Έρευνας Εργατικού Δυναμικού (β΄ τρίμηνο του 2016) την εξής κατανομή των καθαρών μηνιαίων αποδοχών και του ποσοστού των μισθωτών, που αμείβονται αντίστοιχα:

Κάτω των 800 ευρώ ποσοστό 51,6% (15,2% μέχρι 499 ευρώ, 23,6% μεταξύ 500-699 ευρώ και 12,8% μεταξύ 700-800 ευρώ),

μεταξύ 800-999 ευρώ ποσοστό 17,3% και άνω των 1.000 ευρώ ποσοστό 17,8% (11,1% μεταξύ 1.000-1.299 ευρώ και 6,7% άνω των 1.300 ευρώ).

Αντίστοιχα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα: κάτω των 800 ευρώ ποσοστό 11% (3,1% έως 499 ευρώ, 3,5% μεταξύ 500-699 ευρώ και 4,4% μεταξύ 700-799 ευρώ), μεταξύ 800-999 ευρώ ποσοστό 23,6% και άνω των 1.000 ευρώ ποσοστό 54,4% (38,5% μεταξύ 1.000-1.299 ευρώ και 15,7% άνω των 1.300 ευρώ).

Με αφορμή την παρουσίαση των παραπάνω στοιχείων για τους μισθούς των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, που περιέχονται σε έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, ορισμένα αστικά ΜΜΕ ανακάλυψαν «εργαζόμενους δύο ταχυτήτων» και «χάσμα μισθών μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα». Δεν πρωτοτυπούν. Αναμασούν το γνωστό μύθο περί «ρετιρέ», υπονοώντας ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι ευθύνονται για τους χαμηλούς μισθούς στον ιδιωτικό τομέα. Στόχος τους είναι να διασπάσουν τους εργαζόμενους, να υψώσουν πλαστές διαχωριστικές γραμμές και να κρύψουν ότι η αντιλαϊκή πολιτική δεν είναι αποτέλεσμα της «καλοζωίας» των δημοσίων σε βάρος των ιδιωτικών, αλλά επιλογή των κομμάτων του κεφαλαίου, που χτυπάει ενιαία τους μισθούς και τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων, ανεξάρτητα από επάγγελμα και σχέση εργασίας.

Οσον αφορά αυτά καθαυτά τα στοιχεία, η σύγκριση μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα είναι πέρα για πέρα αυθαίρετη. Οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα στατιστικά εμφανίζονται χαμηλότεροι εξαιτίας της τεράστιας υποαπασχόλησης και της ευελιξίας που επικρατεί, όταν στον δημόσιο υπάρχει ακόμα ένα σχετικά πλήρες ωράριο απασχόλησης, παρά τις μεγάλες ανατροπές των τελευταίων χρόνων. Οι διαφορές στους μισθούς σχετίζονται ακόμα με παραμέτρους όπως το επίπεδο εκπαίδευσης του εργατικού δυναμικού των δύο τομέων κ.λπ. Τέλος, στο Δημόσιο δίνονται πλέον 12 και όχι 14 μισθοί και άρα, τελικά, οι διαφορές στους μισθούς είναι σχεδόν ανύπαρκτες. 

Βέβαια, αυτά τα στοιχεία ελάχιστη σημασία έχουν για όσους πρώτα βγάζουν το συμπέρασμα και μετά ψάχνουν τον τρόπο να το παρουσιάσουν με αληθοφάνεια στο λαό.

Η ΣΥΡΙΖΟΑΝΕΛ μειώνουν τις εισφορές για να κάνουν νέες περικοπές.

Μας δουλεύουν οι παράγοντες του υπουργείου Εργασίας ότι το νέο υπερταμείο έκτρωμα που συγκρότησαν με τον νόμο - λαιμητόμο 4387, δεν θα αντιμετωπίσει οικονομικά προβλήματα και ως εκ τούτου δεν θα χρειαστεί να ενεργοποιηθεί ο «κόφτης» σε βάρος των συνταξιούχων.

 Την ίδια ώρα, όμως, προκύπτει από τα δικά τους στοιχεία ότι ο ΕΦΚΑ από τα γεννοφάσκια του θα είναι ελλειμματικός και ότι ο πρώτος μπαταχτσής σε βάρος ασφαλισμένων και συνταξιούχων είναι το κράτος! 

Ετσι, τον προηγούμενο μήνα, με σχετική ΚΥΑ, η κυβέρνηση αποφάσισε να καθορίσει την εισφορά του Δημοσίου ως εργοδότη για τους δημοσίους υπαλλήλους μόλις στο 3,33% επί των συντάξιμων αποδοχών για το 2017, αντί στο 13,33% που ισχύει στην περίπτωση όλων των υπολοίπων μισθωτών. 

Μικρότερες θα είναι οι εισφορές του κράτους ως εργοδότη για τους δημοσίους υπαλλήλους και τα δύο επόμενα χρόνια. 

Ετσι το κράτος - εργοδότης θα αφαιρέσει από τον ΕΦΚΑ λόγω μειωμένων εισφορών 875 εκατ. ευρώ το 2017, 575 εκατ. ευρώ το 2018 και 281 εκατ. ευρώ το 2019. 

Συνολικά, δηλαδή, την επόμενη τριετία θα επιβαρύνει τον ΕΦΚΑ κατά 1,731 δισ. ευρώ, θέτοντας τη βάση για την ελλειμματικότητα του Ταμείου από την ίδρυσή του και δημιουργώντας το πρόσχημα για νέες περικοπές στις συντάξεις.

Τα ψέμματα της ""αριστεράς""" για τις αυξήσεις των δημοσίων υπαλλήλων!!!!

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι με βάση το νέο μισθολόγιο θα υπάρχουν αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Φυσικά να θυμίσουμε τα πόσα έχασαν-μέχρι τώρα- στα χρόνια της κρίσης σε μισθούς και δικαιώματα κάτι που δεν αναπληρώνεται. Η κυβέρνηση αποδέχεται, ενσωματώνει και διευρύνει τη φιλοσοφία του μισθολογίου του 2011, αυτό που τότε, αλλά και τώρα, το κίνημα το έχει ονομάσει "φτωχολόγιο".

Είναι  πρόκληση να κάνει λόγο η κυβέρνηση για αυξήσεις στους δημοσίους υπαλλήλους, όταν στον Προϋπολογισμό του 2016 αναφέρεται ότι «θα υπάρξει εξοικονόμηση από το νέο ενιαίο μισθολόγιο 18,3 εκατομμυρίων ευρώ» και είναι να αυξάνει τα επιδόματα θέσης στα στελέχη της δημόσιας διοίκησης, -Γενικών Διευθυντών, Διευθυντών, Τμηματαρχών και σε όλους τους υπαλλήλους που είναι στα γραφεία των βουλευτών και Υπουργών- για να μπορέσουν αυτά να υπηρετήσουν πολύ καλύτερα την αναδιάρθρωση του κρατικού μηχανισμού και τη συγκρότησή του ως ενός ακόμα πιο αποτελεσματικού οργάνου ικανοποίησης των αναγκών του μεγάλου κεφαλαίου.

Να σημειώσουμε ακόμη ότι οι μισθωτοί στον ιδιωτικό τομέα, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι αγρότες, δεν πρέπει να πιστέψουν την προπαγάνδα της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων του συστήματος ότι η σφαγή των μισθών και των δικαιωμάτων στο Δημόσιο, γίνεται για λόγους δικαιοσύνης και για να βελτιωθεί η δική τους θέση. Γίνεται για το ακριβώς αντίθετο, δεν θα βελτιωθεί η θέση των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, των αυτοαπασχολούμενων, των φτωχών αγροτών. Αντίθετα θα αυξηθεί η πίεση για ακόμα μεγαλύτερη μείωση των μισθών, για ακόμα μεγαλύτερη διεύρυνση των προσωρινών και ελαστικών σχέσεων εργασίας, για μεγάλες ανατροπές σε όλες τις πτυχές της ζωής τους. 

Η μεγάλη επίθεση βρίσκεται μπροστά μας και είναι το Ασφαλιστικό, τα Εργασιακά, η φοροληστεία στους αγρότες. Από αυτή τη άποψη θα πρέπει οι εργαζόμενοι στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι  αγρότες να οργανώσουν τον αγώνα τους απέναντι σε αυτά που έρχονται, για να ανοίξουν το δρόμο για να αμφισβητήσουν αυτόν το δρόμο ανάπτυξης. 

η άλλη άποψη

Κώστας Πελετίδης: Δεν θα συναινέσουμε σε αντιλαϊκούς νόμους!!!

Ο δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης, με αφορμή τις απειλές της κυβέρνησης για επιβολή αργίας, αλλά και επιστράτευσης των δικαστικών αρχών, δηλώνει τα εξής:

«Για κανένα λόγο δεν θα συναινέσουμε στην εφαρμογή ενός αντιλαϊκού νόμου, που επιβάλλει η συγκυβέρνηση, στα πλαίσια των συμφωνηθέντων κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για μαζικές απολύσεις στο Δημόσιο.

Η δήθεν αξιολόγηση και επανέλεγχος των συμβάσεων θα οδηγήσει σε απολύσεις και στην αντικατάσταση της σταθερής απασχόλησης με ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Η κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση, με την αξιολόγηση και τις αναδιαρθρώσεις, στοχεύουν σε ένα κράτος πιο αυταρχικό και εχθρικό για το λαό και τους εργαζόμενους, με ιδιωτικοποιημένους τομείς και υπηρεσίες, προκειμένου να ξαναπληρώσουν τα λαϊκά στρώματα.

Σε σχέση με τη βρώμικη προπαγάνδα της κυβέρνησης και των ελεγχόμενων μέσων ενημέρωσης, επαναλαμβάνουμε ότι η διαδικασία ελέγχου των πιστοποιητικών των υπαλλήλων που έχει ξεκινήσει από το Νοέμβριο του 2013, ολοκληρώνεται για το σύνολο των υπαλλήλων, από τη Διεύθυνση Διοικητικών Υπηρεσιών του Δήμου.

Ως Δημοτική Αρχή στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την πάλη των εργαζομένων στους ΟΤΑ και τις κινητοποιήσεις τους ενάντια στις απολύσεις και την υπεράσπιση της σταθερής απασχόλησης.

Κατόπιν αυτού, θα προχωρήσουμε υλοποιώντας την τελευταία απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, που τάσσεται κατά της αξιολόγησης και της αποστολής στοιχείων, που θα διευκολύνουν την κυβέρνηση στις μαζικές απολύσεις».

Στο μεταξύ, το πρωί της Δευτέρας, η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη παρήγγειλε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης σε σχέση με τα στοιχεία που περιέχει ο φάκελος του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυρ. Μητσοτάκη για πέντε δήμους της χώρας. Αφορά στους Δήμους Πατρέων, Λαρίσης, Χαλανδρίου, Ζωγράφου και Νίκαιας -Ρέντη.

Χαράτσι 50.000.000 ευρώ σε ανέργους και δημοσίους υπαλλήλους!!!

Με κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Παιδείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης λήγουν τη Δευτέρα 30/6/2014 όλα τα πιστοποιητικά ECDL που έχουν εκδοθεί πριν την 30/6/2011, δηλαδή 1.000.000 περίπου πιστοποιητικά πληροφορικής που έχουν εκδοθεί από τους φορείς πιστοποίησης τα τελευταία 11 χρόνια περίπου, που εμφανίστηκαν τα σχετικά πιστοποιητικά στη χώρα μας. Οι κάτοχοι αυτών των πιστοποιητικών καλούνται να καταθέσουν από 50 € έως 70 € στην εταιρεία που εξέδωσε για να τα ανανεώσει. Δεκάδες χιλιάδες υπάλληλοι του Δημόσιου τομέα από την Δευτέρα είναι "ξεκρέμαστοι" αφού απαραίτητο προσόν της πρόσληψης τους ήταν η προσκόμιση πιστοποιητικού πληροφορικής, το οποίο έχει πλέον λήξη. Χρυσές δουλειές για την εταιρεία ECDL η οποία κατάφερε να περάσει τη σχετική κοινή υπουργική απόφαση και να θέσει σε ομηρία εκατοντάδες χιλιάδες πελάτες της, έτσι ώστε κάθε τρία χρόνια να πληρώνουν χαράτσι στα ταμεία της.

Το Ελληνικό επιχειρηματικό δαιμόνιο δεν έχει τελειωμό. Τα ίδια πιστοποιητικά ECDL σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν δια βίου διάρκεια, όπως και όλα τα άλλα πιστοποιητικά όπως Cambridge, Microsoft κ.ά. στην Ελλάδα ο τοπικός αντιπρόσωπος κατάφερε να κάνει το πιστοποιητικό ECDL συνδρομητικό και μάλιστα την κατάλληλη στιγμή, δηλαδή την ώρα της αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι πανικόβλητοι θα τρέχουν από Δευτέρα να προλάβουν την ανανέωση τους πληρώνοντας όσο-όσο προκειμένου να μην χάσουν τη θέση τους.

Ήδη από τα εξεταστικά κέντρα ECDL άρχισαν τα τηλέφωνα στους πελάτες να τρέξουν να ανανεώσουν πληρώνοντας για δεύτερη φορά το πιστοποιητικό που πήραν πριν τρία χρόνια, γιατί όπως ισχυρίζονται οι ιθύνοντες της "αρπαχτής" σε τρία χρόνια ξεχνάς το Excel και το Word.

Στην Ελλάδα της κρίσης και της ανεργίας κάποιοι συνεχίζουν να πλουτίζουν στις πλάτες των πολιτών.

 

Πηγή: Το Βήμα

Αξιολογήσεις προσωπικού: Τα ΟΧΙ και....... οι μεσοβέζικες θέσεις!!!!!!

Λήγει τη Δευτέρα η προθεσμία για την αξιολόγηση του προσωπικού στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, άρα και στους δήμους, που φέρνει απολύσεις. Δημοτικά Συμβούλια, όπως π.χ. της Πάτρας και της Πετρούπολης, μετά από πρωτοβουλία της «Λαϊκής Συσπείρωσης» και πιέσεις των εργαζομένων, αποφάσισαν να μη στείλουν στην κυβέρνηση τις λίστες που ζητά. Αλλα Δημοτικά Συμβούλια, όπως αυτό της Αθήνας, κινήθηκαν σε μια μεσοβέζικη τοποθέτηση, ζητώντας το πάγωμα του νόμου μέχρι την εκδίκαση από το Συμβούλιο της Επικρατείας σχετικής προσφυγής. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται η Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας και η Ενωση Περιφερειών Ελλάδας, υπερθεματίζοντας ωστόσο υπέρ της διαδικασίας αξιολόγησης με δήθεν σωστό και αντικειμενικό τρόπο. Στο χορό της αξιολόγησης προστέθηκε και η επιστολή του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κ. Μητσοτάκη, προς την ΚΕΔΕ, όπου λέει ότι η διαδικασία της αξιολόγησης δε συνδέεται με απολύσεις, ενώ η πραγματικότητα είναι διαφορετική... Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, οι εργαζόμενοι πρέπει να παλέψουν για να αποσυρθεί ο νόμος - και όχι να παγώσει για να ξανάρθει δήθεν ...καλύτερος.

πηγη: ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Νίκος Μπογιόπουλος: Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι δημόσιοι ψεύτες

Από τη στιγμή της εκδήλωσης της κρίσης αυτό που παρακολουθούµε είναι ένα τσουνάμι προπαγάνδας με στόχο το πλήρες αναποδογύρισµα της λογικής και της πραγµατικότητας.

Αυτό που αναμφισβήτητα κατέρρευσε το 2009 στην Ελλάδα και στον κόσμο, είναι η ιδιωτική οικονοµία των τραπεζών, των πολυεθνικών, των κεφαλαιοκρατών. Μαζί της κατέρρευσε η «δηµόσια» οικονοµία του καπιταλιστικού κράτους, δηλαδή του κράτους των «ιδιωτών», των καπιταλιστών και των µονοπωλίων.

Αυτοί που δηµιούργησαν τα χρέη είναι οι ιδιώτες. Αλλά οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, την ώρα που στύβουν το δηµόσιο ταµείο για να τους διασώσουν, εκδίδουν καθηµερινά κι από ένα φιρµάνι κατεδάφισης του «δηµόσιου τοµέα της οικονοµίας». Πρόκειται για φιρµάνια που στην ουσία συνιστούν «πολεµικά ανακοινωθέντα» προς τους εργαζοµένους.

Στο πλαίσιο αυτού του «πολέμου» δεν λείπουν, φυσικά, οι «ψυχολογικές επιχειρήσεις». Οι μέθοδοι του κοινωνικού αυτοματισμού. Της σαλαμοποίησης της κοινωνίας. Της απομόνωσης κοινωνικών στρωμάτων ώστε οι «σωτήρες» να τσακίσουν το ένα μετά το άλλο, και στο τέλος όλα μαζί.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι επιλέχτηκαν εξ αρχής ως «αδύναμος κρίκος» αυτής της επιχείρησης. Οι κυβερνώντες θέλοντας να προωθήσουν την τακτική του «διαίρει και βασίλευε» ανάµεσα σε ιδιωτικούς και δηµόσιους υπαλλήλους, απευθύνονταν και απευθύνονται σε ένα λαό των 10 εκατοµµυρίων, ισχυριζόµενοι ότι «όλοι µαζί τα φάγαµε». Και για να «αποδείξουν» τον ισχυρισµό τους τι κάνουν; Ενοχοποιούν τους 500.000 από αυτά τα 10 εκατοµµύρια ότι είναι «υπεράριθµοι» δηµόσιοι υπάλληλοι.

Ξεχνούν, βέβαια, μια «λεπτομέρεια»: Οι υπάλληλοι αυτοί διορίστηκαν στο ∆ηµόσιο από τους κρατούντες. Αλλά οι κρατούντες, εκείνοι που «τους διόρισαν» επιχειρώντας να χτίσουν πάνω στο δικαίωµα για δουλειά την πολιτική «πελατεία» τους, οι ίδιοι που παλιότερα αναφωνούσαν προς τους κοµµατικούς τους στρατούς του ∆ηµοσίου «εσείς είστε το κράτος», έρχονται τώρα και ζητούν τα ρέστα!

Στο πλαίσιο αυτού του ρεσιτάλ ανηθικότητας, τα µυθεύµατα περισσεύουν. Ας τα πάρουμε με τη σειρά:

1. Λένε ότι το πογκρόμ που έχουν εξαπολύσει με τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες γίνεται για τη διάσωση του δημόσιου ταμείου. Λένε ψέματα. To «όφελος» από τις απολύσεις και την διαθεσιμότητα στο Δημόσιο θα είναι της τάξης των… 100 εκατομμυρίων ευρώ. Και μάλιστα σε βάθος 6ετίας (2013 – 2018). Δεν το λέμε εμείς. Το λέει ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ.Σταικούρας με το έγγραφο που διαβίβασε στη Βουλή για τις προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου. Περί αυτού του οικονομικού «οφέλους» πρόκειται…
2. Μια από πλέον χυδαίες παραστάσεις της προπαγάνδας των κυβερνητικών θιάσων της αθλιότητας, ενταγµένη κι αυτή στο «όλοι µαζί τα φάγαµε», ήταν η θεωρία των «εκατομμυρίων» εργαζομένων στον δημόσιο τομέα που με κάθε ευκαιρία επανέρχεται. Ποιος δεν θυμάται την περίφηµη «απογραφή», µέσω της οποίας η κυβέρνηση θα «ξετρύπωνε» αυτά τα δήθεν «εκατοµµύρια» των δημοσίων υπαλλήλων, αυτές τις «ορδές εκατομμυρίων κοπριτών» που… ευθύνονται για το δημόσιο χρέος. Κάποια στιγμή, βέβαια, ο καθεστωτικός γκεμπαιλισμός των κυβερνώντων, που προσποιούνταν ότι δε γνώριζαν εκ των προτέρων και µέσα από τους λογαριασµούς του προϋπολογισµού τον αριθµό των δηµοσίων υπαλλήλων, αποκαλύφθηκε. Τελικά, η ίδια η δική τους «απογραφή» έδειξε ότι τα «εκατοµµύρια» περιορίζονταν σε 636.188 τακτικούς δημόσιους υπάλληλους, 49.546 έκτακτους και 20.242 εργαζόμενους με άλλες μορφές εργασίας (ανακοινώσεις Δ.Ρέππα, 10/4/ 2012). Αυτά είναι τα… εκατομμύρια των υπαλλήλων. Από τους οποίους, μάλιστα, οι 202.000 και οι άλλοι 93.000 υπηρετούν αντίστοιχα στην εκπαίδευση και στα νοσοκομεία. Τοµείς µε τεράστια κενά σε ανθρώπινο δυναµικό. Ήταν η «απογραφή» τους, επίσης, που απέδειξε ότι οι κυβερνώντες, οι ίδιοι που κατηγορούν τον ελληνικό λαό ότι «όλοι µαζί τα φάγαµε», φρόντισαν το κράτος που κατασκεύασαν να είναι τόσο «βαθύ», ώστε να περιλαµβάνει 84.000 στρατιωτικούς, 65.000 στα σώµατα ασφαλείας και 11.000 κληρικούς…
3. Και τι δεν ακούστηκε αυτά τα χρόνια για το υπέρογκο και «διαρκώς αυξανόμενο» κονδύλι για την μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων. Το θέμα µετατράπηκε σε καθηµερινό ανάγνωσµα και ακρόαµα. Βλέπετε, όσοι µπουκώνουν µε δηµόσιο χρήµα βιοµηχάνους, τραπεζίτες, εφοπλιστές και εργολάβους κάπου αλλού έπρεπε να αποδώσουν την ευθύνη για το δηµόσιο χρέος. Ετσι, λοιπόν τι έκαναν; Αφού τσουβάλιαζαν τους μισθούς των δικών τους «γκόλντεν μπόις» με τους μισθούς των εργαζομένων στις δημόσιες επιχειρήσεις, μετά βυσσοδομούσαν εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων παρουσιάζοντάς τους συλλήβδην σαν… «ρετιρέ». Ποια είναι η αλήθεια: Το 1990 οι µισθοί και οι συντάξεις που πλήρωνε το ∆ηµόσιο αποτελούσαν το 14,1% του ΑΕΠ. Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ µετά το 1994 «κατέβασαν» το ποσοστό αυτό στο 11% και η κυβέρνηση Καραµανλή το σταθεροποίησε στο 9% του ΑΕΠ. Άρα, στους εργαζοµένους στο ∆ηµόσιο και στους συνταξιούχους του ∆ηµοσίου αναλογούσε ήδη από την έναρξη της κρίσης όλο και µικρότερο ποσοστό του ΑΕΠ. Και µάλιστα πολύ µικρότερο από αυτό που φαίνεται µε την πρώτη µατιά, αφού: Το 1994 το σχετικό κονδύλι µοιράστηκε σε 595.742 εργαζοµένους και συνταξιούχους, ενώ η µοιρασιά του 2008 αφορούσε 896.415 άτοµα. Αυτοί είναι οι «προνοµιούχοι» Έλληνες δηµόσιοι υπάλληλοι (Πηγή: Προυπολογισμοί και «Ριζοσπάστης» 22/11/2009). Επιπλέον: Η δαπάνη µισθοδοσίας των δηµοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα ύψους 9% του ΑΕΠ (σσ: των υπαλλήλων που σε ποσοστό 80% είχαν – προ Μνημονίων - καθαρές αποδοχές από 880 έως 1500 ευρώ και που το 50% των οποίων διαθέτουν πτυχίο πανεπιστηµιακής εκπαίδευσης ή ανώτερο τίτλο σπουδών), ήδη από το 2009 ήταν µικρότερη ως ποσοστό του ΑΕΠ από εκείνη των δηµοσίων υπαλλήλων της Δανίας µε 16,9%, της Γαλλίας µε 12,8%, της Φινλανδίας µε 13%, της Σουηδίας µε 15,1% («Αντίχτυπος» 17/12/2010).
4. Ένα «δηµοφιλές» προπαγανδιστικό παραµύθι είναι εκείνο περί του «υπερμεγέθους» ποσοστού των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες χώρες της ΕΕ. Εδώ το παραμύθι συναγωνίζεται εκείνο με την «Κοκκινοσκουφίτσα». Η έρευνα στα πλαίσια της «Έκθεσης Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» που πραγµατοποιήθηκε από τους ερευνητές του αυστριακού Ινστιτούτου Οικονοµικών Ερευνών και των Πανεπιστηµίων του Στρασβούργου και του Μαγδεµβούργου («The size and performance of public sector activities in Europe»), αποδεικνύει ότι στην Ελλάδα το ποσοστό των δηµοσίων υπαλλήλων επί του συνόλου των εργαζοµένων είναι 11,4%. Αυτό το ποσοστό είναι ένα από τα 4 χαµηλότερα σε όλη την Ευρώπη. Η Ελλάδα έχει, αναλογικά µε το σύνολο των εργαζοµένων, το 1/3 των δηµοσίων υπαλλήλων σε σύγκριση µε τη Σουηδία και τη ∆ανία και περίπου το 1/2 σε σύγκριση µε τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Μάλιστα, αυτά τα ποσοστά παραµένουν σταθερά εδώ και τριάντα χρόνια.
5. Εξίσου «δηµοφιλές» προπαγανδιστικό παραµύθι είναι και το άλλο, για τις «υπέρµετρες» δηµόσιες δαπάνες. Αλλά από όλα τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προκύπτει ότι το σύνολο των δαπανών του ελληνικού κρατικού τοµέα ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι ένα από τα χαµηλότερα σε όλη την Ευρώπη. Όσο για το «γενναιόδωρο» κράτος πρόνοιας που τάχα απολαµβάνουν οι Έλληνες, αρκεί να σηµειωθεί ότι κατά µέσο όρο την περίοδο 1998-2007 η Ελλάδα διέθετε µόνο 3.530 ευρώ κατά κεφαλήν για προγράµµατα κοινωνικής προστασίας, ενώ ο µέσος όρος στην Ευρωζώνη είναι 6.251,78 ευρώ. Τέλος και σχετικά µε τους «κοπρίτες» δηµοσίους υπαλλήλους, το ίδιο το ∆ΝΤ οµολογεί: Στις µεγάλες οικονοµίες ανά τον κόσµο (και όχι µόνο στην Ελλάδα) η αύξηση των ελλειμμάτων οφείλεται κατά 50% στην πάσης φύσεως φοροδιαφυγή των µεγαλοσχηµόνων και στην αποπληρωµή τόκων για προηγούµενα δάνεια των κυβερνήσεων που καταλήγουν πάλι στα ταµεία των µεγαλοσχηµόνων. Αντίθετα, η αύξηση των δηµοσίων δαπανών επιβαρύνει τα ελλείμματα κατά λιγότερο από 10% («Ιός – Ελευθεροτυπία», 27/11/2010 και Κώστας Νικολάου, Enet.gr)

Συμπέρασμα:

Η παγκόσμια οικονοµική κρίση δεν εκδηλώθηκε παρά ως κατάρρευση της περίφημης «ιδιωτικής», της καπιταλιστικής δηλαδή, οικονομίας. Τους ιδιώτες των μονοπωλίων, των πολυεθνικών και των τραπεζών ήταν που ήρθαν να διασώσουν τα κράτη, «κοινωνικοποιώντας» τα βάρη από τις ζηµιές των τραπεζιτών.

Το γεγονός αυτό δείχνει από µόνο του πόσο σαθρές είναι οι «αναλύσεις» περί ευθύνης του σπάταλου και αντιπαραγωγικού δηµόσιου χαρακτήρα της οικονομίας έναντι του «υγιούς» ιδιωτικού τοµέα.

Τα παραπάνω φυσικά και δεν αναιρούν ότι πράγματι στην Ελλάδα, ο λεγόμενος «δημόσιος τομέας» και σπάταλος είναι, και αντιπαραγωγικός και αντικοινωνικός. Όμως, οι υπόλογοι για τη λειτουργία του δηµόσιου τοµέα όπως αυτοί τον κατασκεύασαν έτσι ώστε να υπηρετεί τα συµφέροντα του κεφαλαίου, οι αρχιτέκτονες της ρουσφετοκρατίας και της αναξιοπρεπούς γλίτσας µε την οποία οικοδοµούσαν τους κοµµατικούς στρατούς τους, έχουν το επιπλέον θράσος να υποδεικνύουν ως υπεύθυνους για το δικό τους δηµιούργηµα τους εργαζοµένους. Τους οποίους µάλιστα έφτασαν να αποκαλούν µέχρι και «κοπρίτες» (Θόδωρος Πάγκαλος, «Βήµα» 1/1/2011).

Και είναι προφανές γιατί το κάνουν:

Πρώτον, γιατί με πρόσχηµα την «κριτική» ενάντια στο καπιταλιστικό «δηµόσιο», εκείνη που ελεεινολογείται, που επιχειρείται να λοιδορηθεί ως υπόλογη και ως υπεύθυνη (!) για την κρίση είναι η έννοια του πραγµατικά δηµόσιου, του πραγµατικά συλλογικού και του πραγµατικά κοινωνικού.

Δεύτερον, διότι χτυπώντας τους δημόσιους υπαλλήλους στο όνομα της… «έγνοιας» τους για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, και τους δημόσιους έχουν φτωχοποιήσει και τους ιδιωτικούς τους έχουν στείλει κατά 1,5 εκατομμύριο στην ανεργία, κατά 1 εκατομμύριο στην απληρωσιά και όλους μαζί στον εργασιακό μεσαίωνα.


Πηγή: enikos.gr