Τοπική Αυτοδιοίκηση: «Λαγοί» των funds και των τραπεζών;

Ολο και πιο συχνά εμφανίζονται το τελευταίο διάστημα «πρωτοβουλίες» κάποιων δημοτικών αρχών (σε Ζαχάρω, Μαρκόπουλο, Ηράκλειο κ.α.) σχετικά με την «προστασία από τους πλειστηριασμούς», οι οποίες πρωτοβουλίες έχουν στόχο τον αποπροσανατολισμό και την εξαπάτηση των εργατικών - λαϊκών οικογενειών.

 Πιο συγκεκριμένα, κάποιες διοικήσεις δήμων στην Αττική αλλά και στην υπόλοιπη χώρα ανακοινώνουν ότι προτίθενται να συστήσουν «εταιρείες ειδικού σκοπού» προκειμένου μέσω αυτών να εξαγοράσουν από τις τράπεζες «κόκκινα» δάνεια και στη συνέχεια να διευκολύνουν τους οφειλέτες, ώστε να αποπληρώνουν το δάνειό τους και να μην χάνουν το σπίτι τους.

 Μάλιστα, όπως προκύπτει από τελευταίες πληροφορίες, οι συγκεκριμένοι δήμοι, για να μπορέσουν να αγοράσουν από τις τράπεζες τα «κόκκινα» δάνεια, θα βάλουν ως εγγύηση τη δημοτική περιουσία, στο πλαίσιο της «αξιοποίησής της», σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Οπως είπε πρόσφατα ένας από αυτούς: «Εμείς έχουμε περιουσία με αξία που υπερβαίνει τα 15 εκατ. ευρώ, οπότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εγγύηση για να πάρουμε δάνειο»...

 Οι ίδιοι οι εμπνευστές του σχεδίου δεν το κρύβουν ότι θέλουν να παίξουν ρόλο ανάλογο με αυτόν των funds, ζητώντας να τους πωληθούν τα δάνεια στις ίδιες τιμές που τα διεκδικούν τα άλλα «κοράκια».

 Την ώρα λοιπόν που οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί γενικεύονται από την κυβέρνηση και τις τράπεζες, για να συμπεριλάβουν μαζικά και σπίτια των λαϊκών οικογενειών, την ώρα που τα λαϊκά νοικοκυριά εκβιάζονται και βγαίνουν σωρηδόν «στη σέντρα» τραπεζών, κράτους, δήμων, για να παραδώσουν στο γκισέ των ταμείων τους ό,τι έχουν και δεν έχουν, μήπως και σώσουν το κεραμίδι τους, εμφανίζονται κάποιοι ως «σωτήρες» της λαϊκής κατοικίας και υπόσχονται διέξοδο στο λαό, χωρίς οργανωμένη σύγκρουση με την αντιλαϊκή πολιτική, την οποία άλλωστε και οι ίδιοι υπηρετούν.

 Ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για λαϊκίστικες κινήσεις δημιουργίας εντυπώσεων - αφού, όπως ισχυρίζονται άνθρωποι που γνωρίζουν από τη λειτουργία της Τοπικής Διοίκησης, «η νομοθεσία για τους δήμους δεν επιτρέπει να συγκροτηθεί δημοτική επιχείρηση ή άλλη εταιρεία με τέτοιο σκοπό» - ένα είναι το σίγουρο: Οτι ακόμα κι αν προχωρήσουν τέτοιοι σχεδιασμοί, οι δανειολήπτες θα συνεχίσουν να «ματώνουν» για την αποπληρωμή των δανείων τους, την ώρα που οι τράπεζες θα ξεφορτώνονται σωρηδόν τα «κόκκινα » δάνεια, ανεξάρτητα από το ποιος θα τα αγοράσει.

Είναι γεγονός πάντως ότι τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά. 

Τι ακριβώς υπάρχει πίσω από όλη αυτή την ιστορία;

Πώς ξαφνικά οι δήμοι που έχουν πρωτοστατήσει στο να βεβαιώνουν οφειλές, να στέλνουν στους εργαζόμενους ειδοποιητήρια αναγκαστικής είσπραξης, να προχωρούν σε κατασχέσεις, εμφανίζονται τώρα ως προστάτες των λαϊκών οικογενειών;

 Μήπως κάποια funds καλοβλέπουν τέτοιες ενέργειες, προκειμένου να μπορέσουν πιο εύκολα να αποκτήσουν ιδιοκτησίες και μάλιστα με τη συναίνεση των φτωχών οικογενειών;

 Μήπως κάποιες τράπεζες, βλέποντας την αδυναμία αποπληρωμής δανείων, θεωρούν ότι τις βολεύει να μεσολαβήσει ένας δήμος, και μάλιστα να βάλει ως εγγύηση τη δημοτική περιουσία, κινητή και ακίνητη;

 Σε κάθε περίπτωση, είναι προκλητικό η Τοπική Διοίκηση να παριστάνει τον θεματοφύλακα του λαϊκού εισοδήματος, όταν χαρατσώνει ανελέητα το λαό στη λογική της εμπορευματοποίησης και της «ανταποδοτικότητας», όταν δεν λέει κουβέντα για τα χιλιάδες νοικοκυριά που βρίσκονται ήδη στο στόχαστρο της Εφορίας με ειδοποιητήρια για κατασχέσεις, επειδή χρωστάνε 200, 300 και 500 ευρώ στους δήμους! Αρκεί να δει κάποιος την ημερήσια διάταξη ενός Δημοτικού Συμβουλίου για να διαπιστώσει πόσες αποφάσεις για μέτρα αναγκαστικής κατάσχεσης υπάρχουν ακόμα και για πρόστιμα ύψους 10, 20 ή 100 ευρώ, που εκτοξεύονται με τις προσαυξήσεις.

 Σε τελική ανάλυση, αν νοιάζονται για τη λαϊκή κατοικία και την προστασία της, ας υιοθετήσουν τα αιτήματα των ταξικών συνδικάτων για μέτρα ουσιαστικής ανακούφισης και προστασίας όσων χρωστάνε στους δήμους, συνολικά των φτωχών λαϊκών οικογενειών. 

 Ας διαγράψουν τα πρόστιμα - ακόμα και μικροποσά - που οφείλουν πολλά νοικοκυριά και αδυνατούν να τα πληρώσουν, και που γι' αυτό κινδυνεύουν άμεσα να βρεθούν στο στόχαστρο της Εφορίας και των μέτρων αναγκαστικής είσπραξης που γενικεύονται.

 Οι δημοτικές αρχές, όμως, όχι μόνο δεν κάνουν αυτά τα ελάχιστα, αλλά δεν ζητάνε καν να καταργηθεί το καταναγκαστικό νομικό πλαίσιο που έχει επιβάλει η κυβέρνηση και υποχρεώνει εργαζόμενους στους δήμους και προϊσταμένους να στέλνουν στην Εφορία όποιον χρωστάει 300 ευρώ.

Κ. Πασ.

Παιδί μου φύγε όσο είναι καιρός…Αυτό που έρχεται δε θα το αντέξεις…

Γράφει η Ιόλη Πιερίδη

-Παιδί μου φύγε όσο είναι καιρός…Αυτό που έρχεται δεν θα το αντέξεις…

Η φωνή στην άλλη άκρη του ακουστικού ακούγονταν ιδιαίτερα προστατευτική για τον Αλέξη Τσίπρα. Η συμβολή θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν από καρδιάς.

Ο συνομιλητής του πρωθυπουργού επέλεξε να απομακρύνει την οικογένειά του από την Ελλάδα παρότι διατηρεί πολύ καλή προσωπική σχέση με τον Αλέξη Τσίπρα.

Κι αυτό που έρχεται δεν θα 'xει προηγούμενο στην νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία. Η Ελλάδα θα είναι το επίκεντρο ενός σύγχρονου οικονομικού ολοκαυτώματος. Αυτό έρχεται-τίποτε λιγότερο.

Θα είναι τέτοιο το πλιάτσικο στην φτωχοποιημένη Ελλάδα που όμοιό του δεν θα έχει υπάρξει. Αφού να σκεφθείς ακόμη και η Χίλαρυ βιάζεται να εκλεγεί πλανητάρχης για να ρεφάρει ο γαμπρός της τα λεφτά που έχασε στην Ελλάδα.

Στη λεωφόρο Συγγρού έχει εγκατασταθεί ήδη πολυεθνική εισπρακτική εταιρεία η οποία χρησιμοποιεί τους χάρτες και το street view της Google και δημιουργεί αρχείο με ακίνητα φιλέτα οι ιδιοκτήτες των οποίων δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν το δάνειό τους.

Είναι μία από τις πολλές που κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά. Εντοπίζουν τα ακίνητα φιλέτα που θα αρπάξουν πρώτα.

Οι γνωρίζοντες υποστηρίζουν κάτι τρομακτικό: Θα κατασχεθούν ακόμη και πλοία του πολεμικού μας στόλου από τους δανειστές!

Την ίδια στιγμή εντός της χώρας τράπεζες και εφορίες θα κατάσχουν ότι βρούν στο διάβα τους από τα ελληνικά νοικοκυριά με τα 220 δις ευρώ κόκκινα δάνεια. Πάνω από 1,3 δις ευρώ αυξάνεται το χρέος των Ελλήνων στην Εφορία κάθε μήνα. 

Στο τέλος του 2017 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των φορολογουμένων προς το ελληνικό δημόσιο θα ξεπερνούν τα 100 δις ευρώ. Στο μεταξύ το διεφθαρμένο και φαύλο κράτος δεν θα βρίσκει σάλιο στους λογαριασμούς για να κατασχέσει.

Στις τράπεζες οι φάκελοι των κόκκινων και επισφαλών δανείων είναι περισσότεροι από 3 εκατομμύρια σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας. Δάνεια ύψους 110 δις ευρώ είναι κόκκινα και πάνω από 482.000 στεγαστικά δάνεια πάνε για πλειστηριασμούς!

Ποιος Τσίπρας μπορεί να αντέξει 500.000 σπίτια να βγαίνουν σε πλειστηριασμούς;

Λάβετε υπόψη σας ότι η ανοχή της κυβέρνησης Τσίπρα στον αφελληνισμό των τραπεζών θα έχει τεράστιο κόστος για τα ελληνικά νοικοκυριά. Ακόμη και καλοπροαίρετοι να είναι όσοι ξένοι αναλάβουν τις διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών, ώσπου να μάθουν την ελληνική πραγματικότητα δεν θα έχει μείνει ούτε η παράγκα του Θωμά σε ελληνική οικογένεια με κόκκινο δάνειο. Τα ξένα funds δεν θα ρωτήσουν ούτε καν τις τράπεζες.

Μπορεί να το αντέξει αυτό το δράμα ο Αλέξης Τσίπρας, ο Πάνος Καμμένος ή ο Βασίλης Λεβέντης.

Οργή, δάκρυα, πόνος, αίμα. Φυσικά στους πρώτους 6 μήνες θα έχει σαρωθεί και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη από την λαίλαπα που θα κατακαίει τις περιουσίες των ανθρώπων.

Ο Τσίπρας εάν επιλέξει να παραμείνει γατζωμένος στην εξουσία θα έχει ένα πολιτικό τέλος που ακόμη και στους πιο μαύρους εφιάλτες του δεν μπορεί να φανταστεί…

kourdistoportocali.com

Γ. Στουρνάρας: Κανονική και αυτεξούσια η χώρα, αλλά με εξαθλιωμένους πολίτες!!!!!!

"Η οικονομική πολιτική, παρά τις πρόσφατες επιτυχίες, πρέπει να παραμείνει αφοσιωμένη στην ανάπτυξη του νέου εξωστρεφούς παραγωγικού προτύπου, στη δημοσιονομική πειθαρχία, τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, τον εκσυγχρονισμό του τραπεζικού συστήματος και την κοινωνική πολιτική, με έμφαση σε όσους έχουν πραγματική ανάγκη. Προϋπόθεση για όλα αυτά είναι η πολιτική σταθερότητα. Οι υγιείς πολιτικές δυνάμεις του τόπου είμαι βέβαιος ότι θα αρθούν στο ύψος των περιστάσεων για μια ακόμη φορά». Ετσι έκλεινε το άρθρο του υπουργού Οικονομικών Γ. Στουρνάρα στην «Καθημερινή» 6/4/2014. Η «έξοδος της Ελλάδας στις αγορές», δηλαδή η προσπάθεια δανεισμού του κράτους από τις τράπεζες, συνοδεύτηκε από διθυράμβους της αστικής προπαγάνδας για την πορεία εξόδου της καπιταλιστικής οικονομίας της Ελλάδας από την οικονομική κρίση και την πορεία στην ανάπτυξη.

Η αστική προπαγάνδα λέει ότι η Ελλάδα τώρα έγινε μια «κανονική χώρα» αφού δανείζεται από τις αγορές, έγινε «αυτεξούσια χώρα», δηλαδή δεν θα υπάρχει επιτήρηση της τρόικας, έχει πλεόνασμα, θα έχει φτηνό χρήμα, θα υπάρξει ρευστότητα, άρα χρήμα για καπιταλιστικές επενδύσεις και ανάπτυξη. Με την ανάπτυξη θα αντιμετωπιστεί η ανεργία και θα αυξηθούν τα εισοδήματα.

Η καπιταλιστική οικονομική κρίση, καταστρέφοντας εργατική δύναμη, συνέβαλε στη διαμόρφωση μαζικής ψυχολογίας μειωμένων απαιτήσεων στη ζωή, έτσι καλλιεργείται το έδαφος οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί να πιάσουν τόπο. Οι άνεργοι, φτωχοί, εξαθλιωμένοι, άστεγοι κλπ. υποχρεώθηκαν να μάθουν να καταφέρνουν να ζήσουν όπως-όπως και όχι με βάση τις σύγχρονες ανάγκες. Παρόλο που οι παραγωγικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί τόσο που θα μπορούσαν να ζήσουν όλο τον πλανήτη. Μια ανάκαμψη, ακόμη και αναιμική, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι θα δημιουργήσει κάποιες θέσεις εργασίας. Ομως, με βάση τα δικά τους στοιχεία, σε δέκα χρόνια υπολογίζεται ότι με ρυθμούς ανάπτυξης 5% του ΑΕΠ, η ανεργία θα μειωθεί από το 27% στο 17%. Ενώ οι όποιες θέσεις εργασίας θα είναι κακοπληρωμένες.

Επίσης θα δοθούν μερικά ψίχουλα, ιδιαίτερα στα πιο εξαθλιωμένα στρώματα, σαν το λεγόμενο κοινωνικό μέρισμα. Ενώ θα γίνει προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας καλύτερος μηχανισμός διαχείρισης της φτώχειας, το λεγόμενο κοινωνικό δίκτυο προστασίας, με κοινωνικά ιατρεία, φαρμακεία, παντοπωλεία κλπ. που το εμφανίζουν ως «νέο κοινωνικό κράτος».

Γιάννης. Στουρνάρας: Κερδίσαμε το μεγάλο......... στοίχημα!!!!!!!

Το στοίχημα το κέρδισε το κεφάλαιο

«Η χώρα κέρδισε ένα μεγάλο στοίχημα», λέει ο υπουργός Οικονομικών κ. Στουρνάρας και δεν έχουμε κανένα λόγο να τον αμφισβητήσουμε. Προφανώς, δεν είναι λίγο πράγμα να βάζεις στόχο και να τα καταφέρνεις να ισοπεδώνεις μισθούς και συντάξεις, να ξεμπερδεύεις με εργασιακά δικαιώματα, να βγάζεις από τη μέση αυτοαπασχολούμενους, μικρούς παραγωγούς σε μια σειρά κλάδους, να μην αφήνεις ουσιαστικά τίποτα όρθιο προκειμένου να δημιουργήσεις όλες τις προϋποθέσεις ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Πραγματικά, η ελληνική πλουτοκρατία με το πολιτικό της προσωπικό φαίνεται πως κερδίζει το στοίχημα εξόδου από την κρίση, προς όφελος όμως του κεφαλαίου.

Δεν είναι λίγο πράγμα, όπως λέει η κυβέρνηση, «μετά από τέσσερα χρόνια δημοσιονομικής εξυγίανσης και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, η ελληνική οικονομία να αρχίζει να δείχνει τα πρώτα ενθαρρυντικά σημάδια ισορροπίας και ανάκαμψης».

Ποιος όμως σήμερα μπορεί πραγματικά να συμμερίζεται τον ενθουσιασμό της κυβέρνησης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, των επιτελείων της, αν όχι το κεφάλαιο που χρειαζόταν τόσο τη δημοσιονομική εξυγίανση, όσο και τα διαρθρωτικά μέτρα, προκειμένου να βγει από την ύφεση και να περάσει στη φάση της ανάκαμψης;

Ποιος μπορεί σήμερα πραγματικά να αναθαρρήσει όταν η κυβέρνηση απαριθμεί ένα προς ένα τα επιτεύγματά της; «Μεταρρυθμίσεις σε όλους σχεδόν τους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας, με σημαντικότερες αυτές στην αγορά εργασίας, στο Ασφαλιστικό, το σύστημα Υγείας και στη φορολογική διοίκηση».

Και μάλιστα περηφανεύεται γι' αυτές, γιατί τα τελευταία χρόνια ο ΟΟΣΑ κατατάσσει σταθερά την Ελλάδα ως τη χώρα με τη μεγαλύτερη ανταπόκριση στην υιοθέτηση των προτάσεών του για πολιτικές που ευνοούν την ανάπτυξη.

Οταν ο ΟΟΣΑ, αυτός ο ιμπεριαλιστικός οικονομικός οργανισμός, λέει καλά λόγια, τότε καταλαβαίνει κανείς για τι μιλάμε. Θυμίζουμε ότι ο ΟΟΣΑ όχι μόνο τώρα σε συνθήκες κρίσης, αλλά δεκαετίες πριν, και στη φάση της ανάπτυξης, προκαλούσε με τις αντιλαϊκές αντεργατικές προτάσεις του.

Για θυμηθείτε: Ο ΟΟΣΑ δεν ήταν ο Οργανισμός που τα εργασιακά δικαιώματα τα αποκαλούσε «στρεβλώσεις στην αγορά εργασίας», χρόνια πριν δεν πρότεινε τη λήψη μέτρων καταστολής του απεργιακού κινήματος των εργαζομένων, την απελευθέρωση του καθεστώτος απολύσεων των εργαζομένων, τη λήψη μέτρων δραστικού περιορισμού του αγροτικού πληθυσμού, την επέκταση του θεσμού της μερικής απασχόλησης, την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ και την περικοπή των επιδομάτων αναπηρίας και ανικανότητας;

Εφτασε μάλιστα να προτείνει ό,τι πιο αντιδραστικό, «όταν παίρνει κανείς σύνταξη να μην ψηφίζει», για να μην υπάρχει πολιτικό κόστος στις κυβερνήσεις - μέλη του Οργανισμού, που πρέπει να πάρουν μέτρα όπως η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και η μείωση των συντάξεων.

Συντρίμμια για το λαό, αλλά με πολιτική σταθερότητα

Είναι προκλητικό όμως ο υπουργός Οικονομικών από τη μια να πανηγυρίζει και από την άλλη να περιγράφει τα συντρίμμια που έχει αφήσει πίσω η πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και να ομολογεί πως «η ανεργία παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα, ιδιαίτερα για τους νέους, αν και δείχνει σημάδια σταθεροποίησης»!

Επιπλέον, «το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών έχει συρρικνωθεί κατά ένα τρίτο, ενώ το 35% του ελληνικού πληθυσμού είναι σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού»!

Περιγράφουν τα συντρίμμια και παράλληλα προετοιμάζουν ότι τα αντιλαϊκά μέτρα που πάρθηκαν την περίοδο της κρίσης ήρθαν για να μείνουν και στη φάση της ανάπτυξης.

Δηλαδή θα παραμείνουν η ανεργία, η φτώχεια, η ανέχεια, γιατί, όπως λέει ο Στουρνάρας, «η οικονομική πολιτική, παρά τις πρόσφατες επιτυχίες, πρέπει να παραμείνει αφοσιωμένη στην ανάπτυξη του νέου εξωστρεφούς παραγωγικού προτύπου, στη δημοσιονομική πειθαρχία, στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, στον εκσυγχρονισμό του τραπεζικού συστήματος και την κοινωνική πολιτική, με έμφαση σε όσους έχουν πραγματική ανάγκη».

Δημοσιονομική πειθαρχία και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις είναι, με άλλα λόγια, τα αντιλαϊκά μέτρα που θα συνεχιστούν, είναι οι απαιτήσεις που έχει ανάγκη το κεφάλαιο και στη φάση της κρίσης και στη φάση της ανάκαμψης.

Δεν λείπει φυσικά και το κερασάκι στην τούρτα: «Προϋπόθεση για όλα αυτά είναι η πολιτική σταθερότητα, οι υγιείς πολιτικές δυνάμεις του τόπου είμαι βέβαιος ότι θα αρθούν στο ύψος των περιστάσεων για μια ακόμη φορά».

Δεν φτάνει που λέει ότι αυτή είναι η κατάσταση και δεν αλλάζει, το πολύ πολύ να πετάξουμε και κάνα ψίχουλο στους ανέργους και τους φτωχούς. Μη μιλάτε, μην αντιδράτε γιατί χρειαζόμαστε πολιτική σταθερότητα!

Φυσικά και χρειάζονται πολιτική σταθερότητα. Και κάνουν ό,τι μπορούν για να την εξασφαλίσουν. Γι' αυτό στήνουν το νέο δίπολο ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ στα πρότυπα του παλιού δικομματισμού ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Γι' αυτό βάζουν νέες τρικλοποδιές με «Ελιές» και «Ποτάμια», διαθέσιμους δηλαδή να τσοντάρουν τους δύο πόλους στο σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας, σταθερών κυβερνητικών σχημάτων.

Και δεν θα διστάσουν να αξιοποιήσουν και τη Χρυσή Αυγή, που πότε θα τη μαζεύουν και πότε θα την αμολάνε κατά πώς τους βολεύει!

 "Ρ" 12042014 Από την ομιλία του Δημ. Κουτσούμπα

Τα οικονομικά μέτρα έρχονται από το .....1843!!!!!!!!!!!!

Η ιστορία είναι πραγματική. Και είναι η ιστορία της χώρας μας. Που όπως όλες οι ιστορίες, όλων των κρατών έχουν κάτι πολύ περιέργες συμπτώσεις . Ίσως επειδή τα κράτη ,όπως και οι άνθρωποι αρνούνται να μάθουν από τα λάθη τους. Κι έτσι τα επαναλαμβάνουν.

Διαβάστε λοιπόν το κείμενο ,που μας υπέδειξε ένας πολύ σοβαρός καθηγητής στρατιωτικής Σχολής για το τι είχε συμβεί στην Ελλάδα το 1843! Θα βρείτε πιστέψτε μας πάρα πολλές …συμπτώσεις και ομοιότητες με το σήμερα:

“Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμένη Ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος.

  Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό των συνολικών εσόδων του. ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Μήπως κάτι αρχίζει να μας θυμίζει;)

Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να .συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστά! ει και ζ ητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρε κοίτα κάτι συμπτώσεις.)

Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (απ 'νατο!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Αυτό σίγουρα κάτι μας θυμίζει;)

Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Ε όχι, δεν γίνεται, πλάκα μας κάνουν.)

Για να μην τα πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου. Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας, είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού που τα κατέγραψε:

1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν. (όπα.)

2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες. (αμάν.)

3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.

4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της "δεκάτης", που ! ήταν ο φ όρος για την αγροτική παραγωγή. (από τότε έ.)

5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.(ΦΠΑ δεν είχε τότε.)

6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα. (έλα.)

7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους. (είχε ο Λοβέρδος προ-προπάππο τότε;)

8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου. (πιθανόν να έφερναν ξένους.)

9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό. (ε, όχι, αυτό όχι.)

10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες "εθνικές γαίες" με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης. (ερχόμαστε δεύτεροι.)

11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού. (αθάνατη Ελλάδα.)

(Είναι να τρελαίνεσαι, είναι δυνατόν να αντέγραψαν οι τωρινοί ένα τόσο παλιό σχέδιο, μια που δεν είχαν άλλες ιδέες;) Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; για ποιούς; Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες. Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε "τι πέτυχαν με όλα αυτά;", σας απαντώ:

Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλήρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το "Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη, το 1893.

Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα”

 ΘΗΒΑ NEWS