«Οι θέσεις του ΚΚΕ για τον πολιτικό γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και τις επιπτώσεις του στα δικαιώματα των παιδιών»

Παραθέτουμε την Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ με θέμα: «Οι θέσεις του ΚΚΕ για τον πολιτικό γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και τις επιπτώσεις του στα δικαιώματα των παιδιών»: 

1. Η ΚΕ του ΚΚΕ συζήτησε τη θέση του Κόμματος σχετικά με το νομοσχέδιο της κυβέρνησης που δόθηκε στις 25 Γενάρη 2024 στη δημόσια διαβούλευση με θέμα «Ισότητα στον πολιτικό γάμο, τροποποίηση του Αστικού Κώδικα και άλλες διατάξεις». Οι διατάξεις του σχεδίου νόμου αναδεικνύουν ποιο είναι το κύριο ζήτημα που επιδιώκεται να λυθεί.

Το σχέδιο νόμου δεν αφορά την κοινωνική αναγνώριση της δυνατότητας των ομόφυλων ζευγαριών να διαλέγουν μια μορφή συμβίωσης και ο νόμος να ρυθμίζει κάποιες μεταξύ τους προσωπικές, οικονομικές και κοινωνικές σχέσεις. Δεν αφορά στην ανάγκη να σπάσει η κοινωνική προκατάληψη σε βάρος τους, που μπορεί να δυσκολεύει την επιλογή τους στη συμβίωση, για παράδειγμα τις δυσκολίες να νοικιάσουν σπίτι, να προσληφθούν σε δουλειά κ.λπ.

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΕ με την εκλογή της Κεντρικής Επιτροπής και της Κ.Ε. Οικονομικού Ελέγχου

Η Κεντρική Επιτροπή (με αλφαβητική σειρά)

1. Αβραμόπουλος Κώστας

2. Αλέπης Πέτρος

3. Αμπατιέλος Νίκος

4. Αρβανιτάκης Δημήτρης

5. Αρβανιτάκης Διονύσης

6. Βαγενάς Ελισαίος

7. Βασιλειάδης Σάββας

8. Γαβαλά Μαρία

9. Γκιόκας Γιάννης

10. Γκιώνης Θέμης

11. Γόντικας Δημήτρης

12. Δάγκα Βιβή

13. Δημουλάς Τηλέμαχος

14. Ζιώγας Κώστας

15. Ιωαννίδης Κυριάκος

16. Κανταρτζής Αχιλλέας

17. Καπέτη Θεανώ

18. Καραθανασόπουλος Νίκος

19. Καραντούσας Μανώλης

20. Κατσώτης Χρήστος

21. Κουμπούρης Δήμος

22. Κουρμούλης Περικλής

23. Κουτουμάνος Νίκος

24. Κουτσούμπας Δημήτρης

25. Κωνσταντινίδης Θεοδόσης

26. Λαμπρινού Μαρία

27. Λιονής Γρηγόρης

28. Λουκάς Στέφανος

29. Λυμπερίδης Ζήσης

30. Μαΐλης Μάκης

31. Μανουσογιαννάκης Γιάννης

32. Μανωλάκου Διαμάντω

33. Μαρίνος Γιώργος

34. Μαρούδας Ρίζος

35. Μαρούπας Βαγγέλης

36. Μαυροκέφαλος Νίκος

37. Μεντρέκας Παναγιώτης

38. Μηλιαρονικολάκη Ελένη

39. Μπασδέκης Κώστας

40. Μπάτσικας Κώστας

41. Μπέλλου Ελένη

42. Μπούτας Βαγγέλης

43. Παναγιωτακοπούλου Χριστίνα

44. Παντελάκη Ελπίδα

45. Παπαδάκης Κώστας

46. Παπαδόπουλος Μάκης

47. Παπαρήγα Αλέκα

48. Παπασταύρου Κύριλλος

49. Παπατολίδης Δημήτρης

50. Παρασκευάς Κώστας

51. Παφίλης Θανάσης

52. Πέρρος Γιώργος

53. Πρωτούλης Γιάννης

54. Ράζου Λουΐζα

55. Σκαλούμπακα Χριστίνα

56. Σοφιανός Νίκος

57. Συρίγος Βάλσαμος

58. Ταβουλάρη Γιώτα

59. Τασιούλας Γιάννης

60. Τζαβάρας Δημήτρης

61. Τζίμας Θανάσης

62. Τούσσας Γιώργος

63. Τριάντης Νεκτάριος

64. Τσατσούλη Τασία

65. Τσιαπλές Τάσος

66. Φειδάκη Καίτη

67. Χαρίτος Γιώργος

68. Χιώνης Θοδωρής

69. Χριστάνης Νίκος

Η ΚΕΟΕ 

1. Βλόντζος Θανάσης

2. Κακουλίδου Χρύσα

3. Κατροδαύλη Ελένη

4. Κουρκούνης Νίκος

5. Νάνος Γιώργος

6. Νταγκουνάκης Γιώργος

7. Παναγής Γιώργος

ΚΚΕ: Προετοιμασία για το ενδεχόμενο γενικευμένου.....πολέμου!!!!!!!

Οι Θέσεις της ΚΕ αναφέρονται στη σημερινή πραγματικότητα της βαθιάς και παρατεταμένης καπιταλιστικής κρίσης και στην τακτική που ακολουθεί το Κόμμα αφενός για να προχωρήσει παραπέρα η εργατική Λαϊκή Συμμαχία και αφετέρου να ενστερνιστούν και να παλέψουν όσο το δυνατόν περισσότερα τμήματα της σύγχρονης εργατικής τάξης την εναλλακτική μας πρόταση, την εργατική - λαϊκή εξουσία.

Ανάμεσα σ' άλλα καθήκοντα πρέπει να προετοιμαστούμε πρώτα και κύρια τα μέλη του Κόμματος, και ο λαός για το ενδεχόμενο γενικευμένου πολέμου. Τα παρακάτω στοιχεία στηρίζουν αυτήν τη θέση.

1. Οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις έχουν οξυνθεί αφάνταστα και όλα συνηγορούν ότι θα οξυνθούν παραπέρα και αν δεν τα «βρουν» μεταξύ τους σε πολιτικό επίπεδο τα σημερινά ιμπεριαλιστικά κέντρα, που έχουν διευρυνθεί συγκριτικά με το παρελθόν, τότε τα όπλα έχουν το λόγο, όπως η Ιστορία διδάσκει.

Η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, θα ισχυριστεί κάποιος. Σωστά, ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος π.χ. με τους τότε ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς (τριπλή συμμαχία - τριπλή συνεννόηση) δεν μπορεί να επαναληφθεί με εκείνη τη μορφή και περιεχόμενο, ωστόσο οι αντικειμενικές συνθήκες που τον προκάλεσαν όπως και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και τους κατά περιόδους περιφερειακούς πολέμους, υπάρχουν και, το κυριότερο, οξύνονται ιδίως τα τελευταία χρόνια.

2. Οι αιτίες των πολέμων στην Ιστορία είναι αποτέλεσμα της ύπαρξης εκμεταλλευτικών κοινωνιών, της ταξικής διάρθρωσης και είναι τρόπος λύσης των διαφορών που δημιουργούνται στη βάση αντιτιθέμενων οικονομικών συμφερόντων. Παρόλο που και στο πρωτόγονο κοινοτικό σύστημα υπήρχαν διαμάχες ανάμεσα σε γένη - φυλές. Ανεξάρτητα αν πρόκειται περί δίκαιων ή άδικων πολέμων.

Σήμερα, σε πολύ κόσμο υπάρχει η αντίληψη ότι λόγω ακριβώς του «σπασίματος» του μονοπωλίου των πυρηνικών οπλικών συστημάτων (πυρηνικά διαθέτουν σήμερα 8 χώρες, ενώ αρχές 10ετίας του '50 διέθεταν μόνο ΗΠΑ - ΕΣΣΔ) ένας Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος δε θα επιχειρηθεί διότι αυτό θα σήμαινε το τέλος της ανθρωπότητας. Αυτή η αντίληψη δεν είναι σωστή. Σήμερα, τα οπλικά συστήματα έχουν τέτοια εξέλιξη και αποτελεσματικότητα που όποια χώρα ή ιμπεριαλιστικός σχηματισμός επιχειρήσει το «πρώτο χτύπημα» στον αντίπαλο εξαρθρώνοντας σε πολύ λίγο χρόνο τα αμυντικά, ενεργειακά, βιομηχανικά και τηλεπικοινωνιακά κέντρα, έχει κερδίσει το παιχνίδι. Βέβαια, τα θύματα δε θα μετριούνται σε μερικά εκατομμύρια αλλά σε εκατοντάδες ίσως και δισεκατομμύρια, με ανυπολόγιστες επιπτώσεις στο περιβάλλον, αλλά ωστόσο δε θα έρθει και η συντέλεια του κόσμου που ισχυρίζονται οι παπάδες.

3. Προς την κατεύθυνση του «πρώτου χτυπήματος» τα τελευταία χρόνια εντείνονται οι νέου τύπου εξοπλισμοί, όπως η στρατικοποίηση του Διαστήματος (άρχισε τη 10ετία του '80 επί Ρίγκαν στις ΗΠΑ), συνεχίστηκαν με την «Αντιπυραυλική Ασπίδα» και το πρόσφατο πρόγραμμα AEGIS. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και το αντίστοιχο πρόγραμμα της Ρωσίας «S-500», που αναχαιτίζει βαλλιστικούς πυραύλους και στόχους στα όρια της στρατόσφαιρας. Πρόσφατα, στο 18ο Συνέδριο του «Κ»Κ Κίνας αποφάσισαν να προχωρήσει ο εκσυγχρονισμός των Ενόπλων Δυνάμεων με αντίστοιχα συστήματα ΗΠΑ - Ρωσίας για ενίσχυση της «Εθνικής Αμυνας», ενώ για πρώτη φορά η κινεζική ηγεσία προχώρησε σε ναυπήγηση αεροπλανοφόρων.

Θα αντιτάξει κανείς ότι και στο παρελθόν υπήρχε κυνήγι και ανταγωνισμός σε οπλικά συστήματα δίχως αυτό να οδηγήσει σε πόλεμο και μάλιστα γενικευμένο. Να μην ξεχνάμε ωστόσο ότι τα όπλα φτιάχνονται για να χρησιμοποιηθούν όταν κρίνεται «αναγκαίο» και όχι μόνο για εκφοβισμό του αντιπάλου.

4. Οι ιμπεριαλιστικοί γενικευμένοι πόλεμοι του 20ού αιώνα αντικειμενικό στόχο είχαν το μοίρασμα των αγορών, την απόκτηση σφαιρών επιρροής, την κατοχή και εκμετάλλευση των πρώτων υλών, τους «ζωτικούς χώρους». Σήμερα, η τάση για παραπέρα συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, σε συνδυασμό με την κρίση, αποτελεί όρο ζωής για τα μονοπώλια και τις ενώσεις τους για ολοένα και μεγαλύτερα μερίδια στη διεθνή καπιταλιστική αγορά. Τα οποία ανταγωνίζονται μεταξύ τους, δημιουργώντας ταυτόχρονα ανάλογες συμμαχίες που εμπλέκουν ισχυρότερες χώρες, αλλά και αδύνατες που στηρίζουν τη μια ή την άλλη πλευρά του ανταγωνισμού, π.χ. ένωση BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Ν. Αφρική). Ανταγωνισμοί που αναπόφευκτα φέρνουν στο προσκήνιο τα όπλα.

Πρέπει, λοιπόν, να υπάρχει προετοιμασία για το ενδεχόμενο γενικευμένου πολέμου σε δύο επίπεδα.

Πρώτο: Σε ιδεολογικό επίπεδο. Γιατί σ' αυτή την περίπτωση θα επιχειρηθεί απ' το αστικό κράτος, αλλά και απ' τους οπορτουνιστές η απόσπαση του εθνικού απ' το ταξικό. Να οδηγηθεί ο λαός, η εργατική τάξη να στηρίξει την αστική τάξη στο όνομα της υπεράσπισης της πατρίδας. Οι αστοί, όπως είναι γνωστό, όταν μιλούν για υπεράσπιση της πατρίδας εννοούν την υπεράσπιση της τσέπης τους. Να θυμηθούμε εδώ τον ποιητή που λέει «εκείνος που για εχθρό μιλά είναι ο ίδιος ο εχθρός».

Από τώρα πιο έντονα να αποκαλύψουμε στην εργατική τάξη τις συνέπειες απ' τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο (το '22 δεν είναι δα και μακριά). Να αναδείχνουμε το χαρακτήρα του πολέμου ως σφαγή των λαών για το μοίρασμα των αγορών.

Να δείχνουμε ότι οι ίδιοι που απομυζούν τον ιδρώτα της εργατικής τάξης σε καιρό ειρήνης είναι οι ίδιοι που στέλνουν τα παιδιά της να σκοτωθούν για τα συμφέροντά τους, ενώ συνήθως οι ίδιοι «ξενιτεύονται» σε Κάιρο και Λονδίνο. Ταυτόχρονα, να ανοίξουμε μέτωπο, ώστε να απομονωθούν φασιστικές και άλλες εθνικιστικές επιρροές που θα επιχειρήσουν να διαμορφώσουν φιλοπόλεμο κλίμα.

Δεύτερο: Αν η χώρα δεχθεί στρατιωτική επίθεση και εμπλακεί σε πόλεμο, να αναδείξουμε στην περίπτωση αυτή τις ευθύνες της εγχώριας αστικής τάξης, γιατί η επίθεση αυτή θα αποτελεί τη συνέχεια της πολιτικοοικονομικής διείσδυσης στις αγορές των Βαλκανίων, Παρευξείνιων και χωρών της Β. Αφρικής και της ενεργητικής συμμετοχής στις ΝΑΤΟικές επεμβάσεις σε Ιράκ - Βοσνία - Κόσσοβο - Αφγανιστάν. Να αναδείξουμε ταυτόχρονα ότι η Ελλάδα έχει εξελιχθεί σε ιμπεριαλιστική χώρα. Μικρή αλλά ιμπεριαλιστική. Εξαγωγές κεφαλαίων γίνονται, ελληνικά μονοπώλια υπάρχουν και μάλιστα σε νευραλγικό τομέα, όπως στην Ενέργεια, στρατιωτικές επεμβάσεις στα πλαίσια των ΝΑΤΟ - ΟΗΕ κάνει. Το να χαρακτηριστεί μια χώρα ιμπεριαλιστική δεν είναι μοναδικό κριτήριο το μέγεθός της, πληθυσμιακό, οικονομικό, στρατιωτικό.

Το εργατικό κίνημα και κατ' επέκταση το Κόμμα δε θα μείνει βέβαια αδιάφορο, καταγγέλλοντας μόνο την επίθεση - εισβολή. Αντίθετα, όπως αναφέρουν οι Θέσεις, «το Κόμμα πρέπει να ηγηθεί στην αυτοτελή οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε αυτή να συνδεθεί με τον αγώνα για ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης, εγχώριας και ξένης ως εισβολέα, έμπρακτα να συνδεθεί με την κατάκτηση της εξουσίας. Με την πρωτοβουλία και καθοδήγηση του Κόμματος να συγκροτηθεί εργατικό - λαϊκό Μέτωπο με όλες τις μορφές δράσης, με σύνθημα: Ο λαός θα δώσει την ελευθερία και τη διέξοδο από το καπιταλιστικό σύστημα που, όσο κυριαρχεί, φέρνει τον πόλεμο και την "ειρήνη" με το πιστόλι στον κρόταφο».

Μαν. ΠΕΡΡΑΚΗΣ

 ΑΡΘΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ 

23 ΦΛΕΒΑΡΗ 2013

Κ.Ε. του ΚΚΕ: Κάλεσμα για τις εκλογές του Ιούνη 2012.

 Οι εργαζόμενοι πρέπει να σκεφτούν ότι αυτήν την κρίσιμη ώρα δε θα αλλάξει η ζωή τους με αλλαγή της κυβερνητικής συγχορδίας, αλλά με αντεπίθεση διεκδίκησης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής, για ένα ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με γνώμονα την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, που προϋποθέτει ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.

Και αυτή τη φορά, είτε η μια είτε η άλλη επιλογή κυβερνητικής διαχείρισης, "δεξιά" ή "αριστερή", κεντροδεξιά ή κεντροαριστερή, δεν πρόκειται να οδηγήσει σε ανακούφιση του λαού από τα βάρη του Μνημονίου, της Δανειακής Συνθήκης. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, η αντεργατική, αντιλαϊκή πολιτική θα λειτουργήσει ως οδοστρωτήρας, αφού μπροστά μας είναι το ενδεχόμενο της πτώχευσης και της πιο άγριας αντιλαϊκής προσαρμογής.

Ο καυγάς μεταξύ τους είναι άδειο πουκάμισο, αφού στηρίζουν τον ευρω-μονόδρομο, τα μονοπώλια, όλο το πλέγμα των δεσμεύσεων της χώρας που απορρέουν από την Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΝΑΤΟ, τη στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ.

Η κεντροδεξιά είναι η δοκιμασμένη αντιλαϊκή λύση, με άξονα τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Δεν αλλάζουν, παρά το μετεκλογικό ελιγμό τους. Στον κεντροδεξιό ελιγμό εντάσσεται και το κόμμα του Καμμένου, "Ανεξάρτητοι Ελληνες". Η κεντροαριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με την προσχώρηση και στελεχών του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή η λεγόμενη "αριστερή" διακυβέρνηση συνεργασίας ούτε θέλει ούτε μπορεί να οδηγήσει το λαό σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, των ελληνικών και ξένων μονοπωλιακών ομίλων, σε ριζική αντιπαράθεση με τις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ.

Η επιλογή μιας τέτοιας κυβέρνησης γίνεται με άλλο τρόπο επικίνδυνη για το λαό, αφού καλλιεργεί αυταπάτες ότι μέσα στα πλαίσια του συστήματος και χωρίς ανατροπές θα υπάρξει ευημερία. Αντικειμενικά, θα επιβάλει νέα μέτρα, στο όνομα της παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ενωση, που το θεωρεί μονόδρομο, της απατηλής αναμονής για αλλαγή της αντιλαϊκής στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ετσι, η σπορά αβάσιμων προσδοκιών στο λαό θα θερίσει τη λαϊκή απογοήτευση, όπως έγινε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Αποδείχτηκε, για ακόμα μια φορά, ότι ο χώρος του Συνασπισμού/ΣΥΡΙΖΑ είναι δύναμη αφερέγγυα και αναξιόπιστη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ δεν μπορούν και δε θέλουν να σταθούν εμπόδιο σε κάθε μορφής πίεση και εκβιασμό. Σπέρνουν εφησυχασμό ότι οι ηγεσίες τους μπορούν να διαπραγματευτούν, να διεκδικήσουν φιλολαϊκές λύσεις μέσα στα όργανα της λυκοσυμμαχίας, με την πειθώ, τα παρακάλια, χωρίς να συναντήσουν κανέναν αντιπερισπασμό.

Καλλιεργούν σκόπιμα τη λαθεμένη άποψη ότι η οικονομική κρίση οφείλεται στη φιλελεύθερη διαχείριση, συσκοτίζουν την αλήθεια ότι ο λαός ζει την οικονομική κρίση που γεννιέται στα σπλάχνα του καπιταλιστικού συστήματος, ότι η έκταση και το βάθος της σημερινής κρίσης δείχνουν το βάθος της σαπίλας του. Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να απαλλαγεί από τις κρίσεις του, όποιο μείγμα διαχείρισης και αν κυριαρχήσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και δίπλα του η ΔΗΜΑΡ, καθώς και τα άλλα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα, σιωπούν για τους ανταγωνισμούς που αναπτύσσονται στη γειτονική μας περιοχή, στην Ανατολική Μεσόγειο, που εγκυμονούν πολεμικές συγκρούσεις για το μοίρασμα του πλούτου. Δεν αμφισβητούν τη συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, στους επιθετικούς σχεδιασμούς του, από τους οποίους προκύπτουν και νέοι τεράστιοι κίνδυνοι.

Ζητούν την ψήφο, θέλουν να κυβερνήσουν με λευκές σελίδες στα προγράμματά τους.

ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΕΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗ ΧΑΣΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ Η ΕΛΠΙΔΑ!

Από τη στιγμή που η λαϊκή πλειοψηφία δεν έχει ακόμα αποφασίσει την αναγκαστική, από τα πράγματα, αναμέτρηση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, την Ευρωπαϊκή Ενωση, ελπίδα αποτελεί η στήριξη του ΚΚΕ στην κάλπη και η συνάντηση με τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες στους τόπους δουλειάς, στη λαϊκή γειτονιά, στην ύπαιθρο για την αναγέννηση του κινήματος.

Για να υπάρχει μέσα στο λαό και στη Βουλή μαχητική ριζοσπαστική δύναμη αντιπολίτευσης και αντεπίθεσης.

Ισχυρό ΚΚΕ ΙΣΧΥΡΟ ΛΑΪΚΟ ΑΝΤΙΒΑΡΟ είναι η μόνη επιλογή απέναντι σε οποιαδήποτε κυβέρνηση, στο πολιτικό σύστημα, που μεταμφιεσμένο θέλει να υποτάξει το λαό, να τον αναγκάσει να παραιτηθεί από τις δίκαιες διεκδικήσεις του.

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΠΟΛΥ!

ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΧΟ ΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ - ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΟΥΝ ΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙ ΠΑΛΕΥΕΙ ΤΟ ΚΚΕ

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΔΗΜΑΡ, και τα άλλα αντιμνημονιακά κόμματα, παρά την όποια κριτική μεταξύ τους, έχουν επιλεγεί από την αστική τάξη ως οι ικανότερες δυνάμεις για το ξελάσπωμα του αστικού πολιτικού συστήματος μετά τη μεγάλη φθορά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Εχουν επιλεγεί για τον εγκλωβισμό της ριζοσπαστικής διάθεσης, για την απονεύρωση του λαϊκού παράγοντα και για την εκλογική συρρίκνωση του ΚΚΕ, που είναι βασικός στόχος της αστικής τάξης.

Η επίθεση στο ΚΚΕ γίνεται, γιατί αρνείται να μαντρωθεί σε μια κυβέρνηση διαχείρισης της κρίσης σε βάρος του λαού και των παραγωγικών αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας.

Για να παρεμποδιστεί ο πρωτοπόρος ρόλος του ΚΚΕ στη συσπείρωση δυνάμεων και στη συμμαχία της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων στην πόλη και στην ύπαιθρο με την ενεργητική συμμετοχή της νεολαίας, των γυναικών.

Για να μειωθεί η πολιτική επιρροή του, να εκβιαστεί και τελικά να μεταλλαχθεί.

Αν το ΚΚΕ, κάθε φορά, πήγαινε με το ρεύμα δε θα υπήρχε εργατικό λαϊκό κίνημα, θα είχε ενσωματωθεί καθολικά.

Καμία πίεση και κανένας κάλπικος εκβιασμός δε θα περάσει!

ΑΦΥΠΝΙΣΗ, ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ, ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

Η ιστορική ευθύνη του ΚΚΕ ορθώνεται απέναντι στην ιστορική ανευθυνότητα του ΣΥΡΙΖΑ, απέναντι στην προσπάθεια να γίνει συνένοχος σε μια κυβέρνηση διαχείρισης υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων.

Ο λαός δε χρειάζεται το ΚΚΕ στο ρόλο ενός ακόμα υπηρέτη των μονοπωλίων και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Είναι χαρακτηριστικά τα ιστορικά παραδείγματα της συμμετοχής των κομμουνιστών στις κεντροαριστερές κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Ιταλίας. Και αυτές οι κυβερνήσεις πήραν αντιλαϊκά μέτρα, χτύπησαν το εργατικό λαϊκό κίνημα, το οδήγησαν σε υποχώρηση.

Το ΚΚΕ έχει την ιστορική ευθύνη να μη γίνει το άλλοθι σε μια κυβέρνηση, που από τώρα είναι ολοφάνερο ότι δεν πρόκειται να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο του λαού, να αντιμετωπίσει τη λιτότητα και την ανεργία, είτε αυτή είναι κεντροδεξιά είτε της κεντροαριστερής "αριστερής" συνεργασίας.

ΤΩΡΑ, ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΟΥΣ, ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΥΝΑΤΟ ΤΟ ΚΚΕ! ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ σημαίνει ΠΛΗΓΜΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΜΟΝΟΔΡΟΜΟΥ

Ετσι δυναμώνει η εργατική λαϊκή αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, για να γίνει ο λαός πρωταγωνιστής στις εξελίξεις, που αποτρέπει τα χειρότερα, που διεκδικεί βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, να ανοίξει ο δρόμος, για να βρεθεί ο ίδιος στην εξουσία».

Οι εκτιμήσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το εκλογικό αποτέλεσμα

Συνεδρίασε η ΚΕ του ΚΚΕ ( 7 Μάιου 2012) προκειμένου να διατυπώσει μια καταρχήν εκτίμηση για το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου 2012. Η εκτίμηση αυτή θα συζητηθεί στα όργανα και τις ΚΟΒ, καθώς επίσης και στα όργανα και τις ΟΒ της ΚΝΕ. Επίσης το εκλογικό αποτέλεσμα θα το συζητήσει και με τους συνεργαζόμενους, τους οπαδούς και φίλους του κόμματος. Μετά από αυτόν τον κύκλο συζητήσεων και τοποθετήσεων η ΚΕ θα ολοκληρώσει την εκτίμησή της.

1. Το εκλογικό αποτέλεσμα οδηγεί στην ενίσχυση της τάσης για αναπαλαίωση του πολιτικού σκηνικούόπως αυτό είχε διαμορφωθεί για τρεις δεκαετίες ως εναλλαγή της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, στην κυβέρνηση, καθώς τα δύο αυτά κόμματα υπέστησαν βαριά ήττα. Η ανατροπή του πολιτικού σκηνικού με την μορφή που πήρε με το εκλογικό αποτέλεσμα δεν συνιστά ανατροπή πολιτικής. Νίκησε, κάτω από την δικαιολογημένη αγανάκτηση και οργή, λογική της τιμωρίας και της αυταπάτης, ότι υπάρχουν άμεσες λύσεις, από τα πάνω με διαπραγματεύσεις. Ωστόσο το εκλογικό αποτέλεσμα δείχνει και την θετική τάση που διαγράφεται, για ριζική ανατροπή στο επίπεδο της εξουσίας σε αντίθεση με τις χίμαιρες για εύκολη λύση. Το εκλογικό αποτέλεσμα παρά την θεαματική μείωση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, δεν συνιστά νέα εποχή, στο συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ του λαού και των μονοπωλίων, ανατροπή η «ειρηνική επανάσταση» όπως διατυπώθηκε.

2. Η αναμόρφωση του αστικού πολιτικού σκηνικού, που βρίσκεται ακόμα σε μεταβατική φάση, εξυπηρετεί επίσης τηνπροσπάθεια αναχαίτισης της τάσης ριζοσπαστικοποίησης, απεγκλωβισμού από την αστική ιδεολογική και πολιτική επιρροή. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι: η αναστήλωση της κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς, η ανασύνθεση της σοσιαλδημοκρατίας με πυρήνα αρχικά τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Η εξουσία των μονοπωλίων θέλει το αναπαλαιωμένο αστικό πολιτικό σύστημα με την δημιουργία ενδεχομένως και νέων κομμάτων, να δίνει έτσι ανάλογες συμμαχίες και κυβερνήσεις συνεργασίας. Αυτή η δυνατότητα να επιχειρήσει την αναπαλαίωση πατάει στο γεγονός ότι δεν μειώθηκαν συνολικά οι δυνάμεις του «ευρωμονόδρομου», της εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου, του καπιταλιστικού συστήματος.

3. Η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων των δύο αστικών κομμάτων διασκορπίσθηκαν κυρίως σε συγγενείς ιδεολογικά πολιτικούς χώρους που υποστηρίζουν την πολιτική του «ευρωμονοδρόμου». Σε πολύ μικρότερο βαθμό κατευθύνθηκαν στο ΚΚΕ. Στα παραπάνω πλαίσια η ποικιλόμορφη διασπορά ψήφων κατευθύνθηκε και σε αντιδραστικά και εθνικιστικά κόμματα όπως είναι οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες», η φασιστική ναζιστική «Χρυσή Αυγή». Σημαδεύεται επίσης το εκλογικό αποτέλεσμα με την μεγάλη αποχή που εκφράζει επίσης αδιέξοδη αγανάκτηση, αλλά και την οικονομική δυσκολία μετακίνησης των ετεροδημοτών. Η άνοδος της «Χρυσής Αυγής» είναι η πρόσθετη απόδειξη ότι σε συνθήκες βαθειάς κρίσης και λαϊκής εξαθλίωσης, ενώ το εργατικό λαϊκό κίνημα δεν έχει περάσει στην αντεπίθεση και η πλειοψηφία των κομμάτων στηρίζει το καπιταλιστικό σύστημα ή παραπέμπει στην αυταπάτη του εξανθρωπισμού του, δυναμώνει ο κίνδυνος επίδρασης των εθνικιστικών και νεοφασιστικών απόψεων. Όταν μάλιστα στην ΕΕ και σε όλα τα κράτη – μέλη έχει υιοθετηθεί ως κρατική ιδεολογία η εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό. Μόνο ένα ισχυρό εργατικό λαϊκό κίνημα και πανίσχυρο ΚΚΕ μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτές τις επικίνδυνες απόψεις, να τις μετατρέψουν σε περιθωριακές και ακίνδυνες. Η «Χρυσή Αυγή» δεν αντιμετωπίζεται με αντιφασιστικά κηρύγματα και πολύ περισσότερο με την επίκληση της εθνικής ενότητας και της αντιφασιστικής συναίνεσης.

4. Ο λαός δεν πρέπει να κρατήσει στάση αναμονής μπροστά σ΄αυτές στις διεργασίες που ξεκινάνε με την απόπειρα να σχηματισθεί κυβέρνηση. Στην αναπαλαίωση του πολιτικού συστήματος ενεργό ρόλο θα παίξει ο πιο σκληρός πυρήνας της αστικής τάξης, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, όσο και οι μηχανισμοί και τα ηγετικά όργανα της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ενδιαφέρονται να προσφέρουν στο λαό υποκατάστατα, όσο γίνεται πιο γρήγορα, πριν δυναμώσει και μαζικοποιηθεί ο εργατικός λαϊκός ριζοσπαστισμός, η οργάνωση και λαϊκή αυτενέργεια. Ανεξάρτητα πώς θα εξελιχθούν οι προσπάθειες, η κύρια κατεύθυνση θα είναι η επιτάχυνση των ενεργειών, προκειμένου να ανακοπεί έγκαιρα, η όξυνση της ταξικής πάλης και η συσπείρωση των κοινωνικών δυνάμεων που έχουν συμφέρον να έλθουν σε αντιπαράθεση και ρήξη με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό, με την ίδια την ΕΕ και τις επιλογές του ΝΑΤΟ, να δυναμώσει η αντικαπιταλιστική συνείδηση. Η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ που διαθέτει σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα είναι τεράστια απέναντι στο λαό, για τα απροκάλυπτα ψέματα που είπε πριν και κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, τις αυταπάτες που έσπειρε και σπέρνει, ότι μπορεί να υπάρξουν καλύτερες μέρες για τους εργαζόμενους χωρίς σύγκρουση με τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.

5. Η αναπαλαίωση του αστικού πολιτικού συστήματος πρέπει να συναντήσει την λαϊκή επαγρύπνηση και ετοιμότητα με τη μαζική οργάνωση και πάλη στους τόπους δουλειάς, στους κλάδους, στα γραφεία, στην λαϊκή γειτονιά, στην ύπαιθρο, στους χώρους της μάθησης, στην εκπαίδευση, στην επαγγελματική κατάρτιση, με άμεσους στόχους πάλης για απόκρουση των νέων μέτρων που έρχονται. Καμία επανάπαυση γύρω από τα συνθήματα της επαναδιαπραγμάτευσης, της απαγκίστρωσης από τα μνημόνια και την δανειακή σύμβαση, στα πλαίσια των οργάνων της ΕΕ και του ΔΝΤ.

6. Η ΚΕ καλεί τα μέλη του κόμματος, ΚΝΕ, τους φίλους και τους οπαδούς, τους συνεργαζόμενους που ως τώρα έδωσαν την μάχη στους αγώνες και στην εκλογική δουλειά με το κεφάλι ψηλά, να είναι από αύριο κοντά και μέσα στους εργαζόμενους, συνεπείς υπερασπιστές των δικαιωμάτων και του δίκιου τους. Αυξάνεται ο ρόλος και η ευθύνη του ΚΚΕ. ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ, ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ, ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ για την κατάκτηση της εργατικής λαϊκής εξουσίας, οικονομίας, για την αποδέσμευση από την ΕΕ και την μονομερή διαγραφή του χρέους, την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, τον παραγωγικό λαϊκό συνεταιρισμό, τον πανεθνικό σχεδιασμό για την πλήρη αξιοποίηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας, με εργατικό λαϊκό έλεγχο από τα κάτω προς τα επάνω.

7. Η ΚΕ εκτιμά ότι το εκλογικό αποτέλεσμα διαμορφώθηκε κάτω από τη γενικευμένη λαϊκή οργή και αγανάκτηση, σε συνθήκες οξυμένης, παρατεταμένης, οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης και ενώ η ΕΕ με την συμφωνία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ προχώρησαν στην κλασσική και τυπική προς όφελος του κεφαλαίου και των μονοπωλίων διέξοδο,με άναρχη χρεωκοπία σε βάρος των εργατικών λαϊκών στρωμάτων, την ελεγχόμενη χρεωκοπία του κεφαλαίου. Τα Μνημόνια και η δανειακή σύμβαση περιλαμβάνουν μέτρα που βασίζονται στην συνθήκη του Μάαστριχτ, η έναρξη των οποίων ξεκίνησε σταδιακά σε όλες τα κράτη μέλη της ΕΕ. Βασίζεται επίσης σε όλα τις κατοπινές αποφάσεις και στην ευρωπαϊκή συνθήκη που εκτείνεται μέχρι το έτος 2020. Γι΄αυτό και το ΚΚΕ ανέδειξε τον ψευδεπίγραφο χαρακτήρα του διαχωρισμού των κομμάτων του «ευρωμονόδρομου» σε μνημονιακά και αντιμνημονιακά.

Το ΚΚΕ πέρασε από συμπληγάδες των δυνάμεων του συστήματος και των αναχωμάτων, ενωμένων μεταξύ τους, παρά τις διαφορές τους, με την προσήλωση της ενσωμάτωσης της χώρας στην ΕΕ, άρα με κριτήριο την πάση θυσία συμμόρφωση του λαού στις ταξικές της επιλογές, στο όνομα του ευρώ. Πήραν την μορφή από την μια μεριά της τυφλής αγανάκτησης και από την άλλη των αυταπατών ότι μπορεί μια κυβέρνηση των ονομαζόμενων αντιμνημονιακών δυνάμεων να δώσει λύση και ανακούφιση σε πιεστικά προβλήματα. Το μεγαλύτερο μέρος των δυσαρεστημένων και οργισμένων εργαζομένων και ανέργων υπέκυψε στην ανυπομονησία και την πίεση της χίμαιρας του άμεσου θετικού αποτελέσματος, της λύσης «εδώ και τώρα», χωρίς να έχει αποκτήσει την απαιτούμενη άμεση πείρα από την συμμετοχή στην οργάνωση και διεξαγωγή των αγώνων. Υπέκυψε στην γενικευμένη προπαγάνδα ότι δεν μπορεί να γίνει ριζική αλλαγή ή ότι αυτή θα γίνει στην «δευτέρα παρουσία», ένα προσφιλές και επικίνδυνο για το λαό σύνθημα εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΚΕ εκτιμάει τα εκλογικά αποτελέσματα και τις τάσεις με κριτήριο τις αντικειμενικές εξελίξεις , δεν ετεροκαθορίζεται από την εκλογική δύναμη ή την εκλογική πτώση των άλλων πολιτικών κομμάτων.
Το ΚΚΕ σημείωσε μικρή άνοδο στην εκλογική αναμέτρηση. Ωστόσο η τελική εκτίμηση της ποιότητας της παρέμβασης και δράσης του κόμματος σε συνάρτηση με το εκλογικό αποτέλεσμα θα ολοκληρωθεί με την συγκέντρωση των γνωμών και των στοιχείων κατά περιοχή και οπωσδήποτε με την συλλογική γνώμη των ΚΟ.

Και με τα σημερινά αριθμητικά δεδομένα και τις αλλαγές στην διάταξη των πολιτικών δυνάμεων που σημειώνεται, ανεξάρτητα των τελικών εκτιμήσεων που θα διαμορφωθούν μέσα από την συλλογική κομματική διαδικασία, η ΚΕ εκτιμά ότι για μια ακόμη φορά επαληθεύεται η θέση του κόμματος ότι η πρόοδος και όξυνση της ταξικής πάλης καθορίζει την πολιτική επιρροή του ΚΚΕ, την εκλογική του επίδοση. Επιβεβαιώνεται επίσης η δημόσια εκτίμηση του ΚΚΕ με το αρχικό ξέσπασμα της κρίσης, ότι σε συνθήκες οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης που αυξάνει η σχετική και απόλυτη εξαθλίωση του λαού συνυπάρχουν και οι δύο εκδοχές: Και το κίνημα να τραβήξει μπροστά αλλά και να υποχωρήσει προσωρινά. Ότι τα πιο εξαθλιωμένα τμήματα της εργατικής τάξης, οι άνεργοι και μισοάνεργοι, τμήματα των μικροαστικών στρωμάτων που έχασαν απότομα το εισόδημά τους, δέχονται την επιρροή και τις τάσεις που αναπτύσσουν δυσαρεστημένα μικροαστικά στρώματα που αντέχουν ακόμα οικονομικά αλλά δεν θέλουν να τα χάσουν όλα, τα οποία προς το παρόν είναι εχθρικά προς την ριζική αλλαγή πιστεύοντας στην διαρκή επιβίωσή τους. Το ΚΚΕ θεωρεί ότι η δεύτερη εκδοχή, δηλαδή της υποχώρησης, δεν έχει κριθεί ακόμα. Υπάρχουν δυνατότητες στο επόμενο διάστημα η ταξική πάλη να οξυνθεί και το κίνημα να κατακτήσει νέα δύναμη για να υπάρξει ελπίδα και θετική προοπτική.

Η ΚΕ χαιρετίζει τους χιλιάδες εργαζόμενους, εργαζόμενες, άνεργους, άνεργες, που εκτίμησαν την αγωνιστικότητα, την συνέπεια και την κρυστάλλινη αλήθεια του λόγου του, την μαχητικότητα και ανιδιοτέλεια των κομμουνιστών και κομμουνιστριών, το στήριξαν στην κάλπη, άσχετα από το ποσοστό συμφωνίας τους με την συνολική πολιτική του πρόταση. Μεγάλο κομμάτι των εργαζομένων αλλά και ένα τμήμα των ψηφοφόρων του Κόμματος, κάτω από την πίεση της όξυνσης των λαϊκών προβλημάτων, τα παραπλανητικά συνθήματα περί αναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου και άμεσης ανακούφισης των εργαζομένων, δεν μπόρεσε να κατανοήσει και να ενστερνισθεί την διαφορά ανάμεσα στην κυβέρνηση και στην πραγματική εξουσία. Η ΚΕ, συνοψίζοντας τις εκτιμήσεις και τα συμπεράσματα των κομματικών οργανώσεων, θα δει καλύτερα αδυναμίες που πρέπει να ξεπεραστούν πριν απ όλα στην δράση μας στην εργατική τάξη και τους συμμάχους της και θα εκτιμήσει και πιο ειδικά την προεκλογική περίοδο.


Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ για την πάλη υπέρ της εργατικής λαϊκής εξουσίας, θα βρεθεί στο επίκεντρο το επόμενο διάστημα στο λαό, καθώς θα γίνεται όλο και πιο καθαρή η διαφορά κυβέρνησης και πραγματικής λαϊκής εξουσίας, όπως και η συνολική πρόταση για τα άμεσα ζητήματα της λαϊκής επιβίωσης και για την εργατική λαϊκή εξουσία. Από την άποψη αυτή η πολιτική εκλογική δράση του ΚΚΕ σε αρμονία με την στρατηγική του ως όφειλε, αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για τα επόμενα χρόνια.

Το ΚΚΕ δεν πρόκειται να στηρίξει οποιασδήποτε σύνθεσης κυβέρνηση προκύψει από την μετεκλογική συνεργασία των κομμάτων, οποιοδήποτε πρόσημο και αν έχει. Η κυβέρνηση αυτή δεν πρόκειται να προσφέρει τίποτε θετικό για το λαό. Αντίθετα θα ανταποκριθεί στις ανάγκες και στα συμφέροντα του κεφαλαίου, στις επιλογές της ΕΕ και του ΔΝΤ. Για να γίνει δεκτή η συμμετοχή του ΚΚΕ σε μια κυβέρνηση, δεν απαιτείται απλώς το κόμμα να κάνει μια μικρή υποχώρηση, αλλά να αναποδογυρίσει το πρόγραμμα και την πολιτική του, να κάνει απαράδεκτους συμβιβασμούς για το σήμερα και βέβαια για το αύριο των λαϊκών συμφερόντων. ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΤOΙΟ ΚΚΕ ΔΕΝ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΛΑΟΣ.

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ θα βρεθούν από την πρώτη στιγμή και κάθε μέρα στην πρώτη γραμμή της πάλης. Η ΚΕ του ΚΚΕ καλεί τον εργαζόμενο λαό που υποφέρει, τους ανέργους και συνταξιούχους, τους αυτοαπασχολούμενους στην πόλη και την ύπαιθρο , να συναντηθούν για μια ακόμη φορά με τους κομμουνιστές και κομμουνίστριες, τους κνίτες και τις κνίτισες, τους συνεργαζόμενους με το ΚΚΕ και τις ριζοσπαστικές εργατικές λαϊκές δυνάμεις στην πάλη για την ανακούφιση των οξυμένων προβλημάτων, στην απόκρουση των χειρότερων μέτρων που έρχονται. Κανένα σύνθημα διαπραγμάτευσης και αναδιαπραγμάτευσης δεν ακουμπά ούτε στο ελάχιστον τις οξυμένες ανάγκες των εργαζομένων και ανέργων. Απαιτείται ετοιμότητα και εύστοχη προσαρμογή σε κάθε στροφή του αγώνα. Πάνω απ΄όλα χρειάζεται άμεση δράση στο βαθμό που δεν προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας και προκηρυχτούν νέες εκλογές, που θα επαναφέρουν ακόμα πιο ισχυρά εκλογικά διλήμματα και πιο ισχυρές αυταπάτες.

ΑΘΗΝΑ 7/5/2012 Η ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ