Η «Στρατιωτική Σένγκεν» με δικά τους λόγια

Τη στρατιωτική κινητικότητα ανέλυσε στο Φόρουμ των Δελφών ο επίτροπος Μεταφορών, Απ. Τζιτζικώστας, περιγράφοντας με κυνισμό τα σχέδια έντασης της πολεμικής προετοιμασίας από την ΕΕ σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ. «Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα τα καθήκοντά μου, έθεσα αυτόν τον άξονα σε απόλυτη πρώτη προτεραιότητα», είπε ο επίτροπος σχετικά με τον οδικό και σιδηροδρομικό άξονα που θα συνδέει την Ελλάδα με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, από τη Θεσσαλονίκη έως το Βουκουρέστι, και «θα αλλάξει όλο τον γεωστρατηγικό ρόλο της Ελλάδος, αλλά και συνολικά θα ενισχύσει την Ευρώπη στην ανατολική της πλευρά, που ξέρουμε πόσο σημαντική είναι για την ασφάλειά της». Σκοπός τους δεν είναι βέβαια η αναβάθμιση της ζωής των λαών σ' αυτές τις χώρες, αλλά η πιο γρήγορη ανάπτυξη των ΝΑΤΟικών στρατιωτικών δυνάμεων στο έδαφος της ΕΕ και κυρίως στα ανατολικά, μέσα από τέσσερις διαδρόμους στρατιωτικής κινητικότητας, με την Ελλάδα να βρίσκεται πάνω στον έναν από αυτούς.

Ξανά στο τραπέζι η «παραχώρηση» μαχητικών στην Ουκρανία

Τα επόμενα βήματα εμπλοκής της χώρας στο ιμπεριαλιστικό μακελειό στην Ουκρανία εξετάζουν κυβέρνηση και «σύμμαχοι», βάζοντας ξανά στο τραπέζι την παραχώρηση μαχητικών της Πολεμικής Αεροπορίας.

Ενδεικτικά, η «Καθημερινή» έγραφε χθες στο πρωτοσέλιδό της ότι η Αθήνα βρίσκεται εκ νέου «σε κλοιό πιέσεων από συμμάχους και εταίρους του ΝΑΤΟ με σκοπό τη μεγαλύτερη συμμετοχή στην προσπάθεια ενίσχυσης του Κιέβου». Επίσης ότι το Κίεβο, οι ΗΠΑ και η γαλλική κυβέρνηση φέρονται να έχουν βάλει ζήτημα παραχώρησης στους Ουκρανούς αεροσκαφών Mirage που διαθέτει η Πολεμική Αεροπορία.

Ν.Παπαναστάσης: Χορός δισεκατομμυρίων για εξοπλισμούς για τις ανάγκες ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ (VIDEO)

Βαρέλι δίχως πάτο αποδεικνύονται οι εξοπλισμοί για τις ανάγκες των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και της αστικής τάξης της Ελλάδας.

Σε μερικά δισ. ανέρχεται το κόστος της τροποποίησης των συμβάσεων για τις γαλλικές φρεγάτες (3 + 1) και την παραπέρα υποστήριξή τους, πέραν του αρχικού για την αγορά τους, όπως επιβεβαιώθηκε στη συζήτηση στην Επιτροπή Εξωτερικών της Βουλής σήμερα του σχετικού σχεδίου νόμου του υπουργείου Εθνικής Άμυνας («Έγκριση σχεδίων Συμβάσεων στον τομέα της άμυνας για την τροποποίηση των υπό στοιχεία 016B/21 και 017Β/21 Συμβάσεων για την προμήθεια φρεγατών τύπου "FDI HN" και την εν συνεχεία υποστήριξή τους»).

Μιλούν τα.... όπλα !!!!

Η «Λευκή Βίβλος για την Άμυνα» της ΕΕ κηρύσσει και επίσημα το πέρασμα στην πολεμική οικονομία, με σκοπό να υπερασπιστεί τα μονοπώλιά της στον παγκόσμιο ανταγωνισμό που οξύνεται, συντρίβοντας παλιές συμφωνίες και συμβιβασμούς.

Το ομολογούν οι ίδιοι, λέγοντας ότι οι αλλαγές στη «διεθνή τάξη» είναι οι μεγαλύτερες μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου είναι τώρα πιο ισχυρό από ποτέ.

H Ευρώπη φοβάται και εξοπλίζεται – όχι μόνο λόγω Ρωσίας

Η επιθετικότητα της Μόσχας και ο κίνδυνος ο Τραμπ να αφήσει ακυβέρνητο το ΝΑΤΟ συναποτελούν το μεγαλύτερο σήμα κινδύνου για την ασφάλεια της Ενωσης. Η Πολωνία εξοπλίζεται με φρενήρεις ρυθμούς και η Γερμανία έπαψε να είναι ουραγός- Η Ελλάδα δεν είναι πια η μόνη χώρα μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ με υψηλές αμυντικές δαπάνες Πηγή: Protagon.gr

 O αρθρογράφος της Washington Post, Λι Χόκνσταντερ, ο οποίος γράφει με έδρα το Παρίσι, επισκέφθηκε την Πολωνία και πληροφορήθηκε από πρώτο χέρι τα της δημιουργίας ενός από τους ισχυρότερους στρατούς της Δύσης. 

Η Πολωνία σχεδιάζει την ανάπτυξη περισσότερων αρμάτων μάχης από ό,τι η Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία μαζί. Και ο Χόκνσταντερ θέτει το ερώτημα: Σε ένα έθνος όπου ο πληθυσμός συρρικνώνεται, ποιος άραγε θα χειρίζεται τα κορυφαία όπλα που έχει παραγγείλει η Βαρσοβία; Και πού θα βρεθούν οι δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες που απαιτούνται για τον διπλασιασμό των ενόπλων δυνάμεων; Το έτερο κεφάλαιο είναι το κόστος των υψηλών στρατιωτικών δαπανών από την Πολωνία (αλλά και τη Γερμανία —θα επανέλθουμε). Η Βαρσοβία αντιμετωπίζει τις ανοιχτές απειλές της Ρωσίας, η οποία εισέβαλε στην Πολωνία το 1939 και διατήρησε τον έλεγχο επί δεκαετίες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.