Αλέκος Αλαβάνος - ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Ο κομπάρσος και η απατημένη σύζυγος του..... ΣΥΡΙΖΑ!!!!!!

Τις τελευταίες ημέρες πριν τη νέα συμφωνία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - AΝΕΛ για παράταση και επέκταση του μνημονίου, οι ομάδες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ / Αλαβάνου και η παράταξή τους στα πανεπιστήμια, η ΕΑΑΚ, μαζί με την παράταξη της κυβέρνησης (την ΑΡΕΝ), κατέθεσαν σε περισσότερους από 70 συλλόγους ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας ψηφίσματα στήριξης της διαπραγμάτευσης αυτής και μάλιστα καλούσαν σε συμμετοχή στις κυβερνητικές συγκεντρώσεις.

Πότε κάποιος είναι κομπάρσος;

Οταν την ώρα που ο Βαρουφάκης δηλώνει για τη διαπραγμάτευση «συμφωνούμε με το 70% του μνημονίου και 30% μέτρα του ΟΟΣΑ», εσύ -ΑΝΤΑΡΣΥΑ- καλείς τους φοιτητικούς συλλόγους να στηρίξουν αυτήν τη διαπραγμάτευση εντός των τειχών της ΕΕ.

Οταν την ώρα που από τις προγραμματικές δηλώσεις ο νέος πρωθυπουργός δηλώνει «σεβόμαστε τις δεσμεύσεις και τους κανόνες της ΕΕ», εσύ γράφεις στην ιστοσελίδα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ «να γίνει σαφές ότι απέναντι στο διευθυντήριο της ευρωλιτότητας δεν υπάρχει μόνο η κυβέρνηση. Υπάρχει και ένας λαός που βροντοφωνάζει "Ούτε βήμα πίσω"». Αν αυτό δεν είναι ξεκάθαρη προσπάθεια να στοιχηθεί ο λαός και το κίνημά του πίσω από μια αστική κυβέρνηση και τους αντιλαϊκούς στόχους της, τότε τι είναι;

Οταν δίπλα στα πανό και τις σημαίες σου έχεις στην ίδια αλυσίδα όλη την αφρόκρεμα της «εθνικής ενότητας» και, άσχετα με το περιτύλιγμα, ενώνεις και εσύ τη φωνή σου με την υπόλοιπη αντιπροσωπεία της «εθνικής αντιπροσωπείας», όπως ο τέως «Βασιλιάς» Κοκός, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος κ.ά.

Οταν πριν 3 μήνες καταψήφιζες σε όλες τις σχολές της χώρας το πανελλαδικό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ γιατί είχε «ρηχό περιεχόμενο» αλλά τώρα δεν είχες κανένα πρόβλημα να κατέβεις σε συλλαλητήριο με σύνθημα «ψωμί, σουβλάκι και Γιάννη Βαρουφάκη».

Οταν σε αυτά τα ψηφίσματα που μας έφερες στα ΔΣ είχες αίτημα τον αγώνα κόντρα στους εκβιασμούς της «γερμανικής κυβέρνησης, ΕΕ και ΕΚΤ», ξεχνώντας -όχι τυχαία- το ΔΝΤ και παρουσιάζοντας τα υπόλοιπα κοράκια εκτός της Γερμανίας ως φίλους μας. Μήπως θέλεις αγώνα με τις ΗΠΑ κόντρα στη Γερμανία; Με την «ποσοτική χαλάρωση» κόντρα στην «δημοσιονομική πειθαρχία»;

Με μία λέξη, κομπάρσος είναι οι ομάδες «ΑΝΤΑΡΣΥΑ / Αλαβάνου».

Πότε κάποια είναι απατημένη σύζυγος;

Ετσι ένιωσες όταν είδες το «e-mail Βαρουφάκη» στη θέση του «e-mail Χαρδούβελη»...

Οταν διαβάζεις για ιδιωτικοποιήσεις, μειώσεις δαπανών, νέα φοροληστεία του λαού, στήριξη ελαστικών σχέσεων εργασίας, στήριξη των voucher των 500 ευρώ και ξέρεις ότι για όλα αυτά εσύ την προηγούμενη βδομάδα καλούσες σε συγκεντρώσεις.

Οταν μιλάς για «αισιόδοξες εξαγγελίες του υπουργού Παιδείας» και μετά ακούς τον ίδιο υπουργό να λέει ότι η ΑΔΙΠ (όργανο που πρότεινε το Σχέδιο «Αθηνά 1» και 2) είναι αξιόπιστος οργανισμός, ότι οι γονείς που τα παιδιά τους θέλουν μετεγγραφή έπρεπε να προσέχουν τι δήλωσαν στο μηχανογραφικό, ότι θα προωθήσουμε τον Ευρωπαϊκό Χώρο Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ότι δε θέλουμε να πειράξουμε το υποχρεωτικό όριο σπουδών...

Οταν σε ανακοινώσεις μετά τις εκλογές έλεγες: «Από τις 25 Γενάρη έχουμε πρωτοφανείς αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Από τη μία πλευρά έχουμε την κατάρρευση της δεξιάς (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) και από την άλλη έχουμε την αριστερά που συγκεντρώνει ποσοστά κοντά στο 43%». Αριστερά, λοιπόν, η κυβέρνηση που συμφώνησε σε παράταση και επέκταση του μνημονίου;

Οταν ακόμα και μετά το «κέρατο» επιμένεις... και τρέχεις από πίσω του. Γιατί δε σου έφτανε που καλούσες σε συλλαλητήρια την ώρα που μαγειρευόταν η επέκταση του μνημονίου, τώρα λες όλοι στο δρόμο για να μην ακυρωθεί το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ! Δηλαδή ένα αντιλαϊκό πρόγραμμα γεμάτο νέα προνόμια για το κεφάλαιο, που θα τα παίρνει από τους φτωχούς για να τα δίνει στους εξαθλιωμένους. Οχι τόσος αντικαπιταλισμός... θα μας πέσει βαρύς.

Οταν απλά λέγεσαι... «ΑΝΤΑΡΣΥΑ / Αλαβάνος»...

Υ.Γ.: Είναι καιρός όσοι νέοι προβληματίζονται ριζοσπαστικά και έχουν γνήσια αγωνία για το μέλλον του λαϊκού και του φοιτητικού κινήματος, να πάρουν τα μέτρα τους. Δεν τους ταιριάζει ο ρόλος του κομπάρσου... Ας αφήσουν εκεί τον Δελαστίκ και την υπόλοιπη ηγεσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ - Αλαβάνος «αγκαλιά» στις εκλογές!!!!

Δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη η ανακοίνωση της κοινής καθόδου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με το «Σχέδιο Β'» του Αλ. Αλαβάνου στις επικείμενες εκλογές. Είναι μια συνεργασία που «ψηνόταν» για αρκετό διάστημα, καθώς τέτοιες ζυμώσεις μεταξύ των δύο πραγματοποιούνται εδώ και καιρό, έγιναν και ενόψει των προηγούμενων ευρωεκλογών αλλά για διάφορους -δευτερεύοντες- λόγους δεν είχαν τότε καταλήξει. Αυτές οι διεργασίες συνεχίστηκαν όλους αυτούς τους μήνες και τελικά κατέληξαν σε εκλογική συμφωνία.

Τι αποκαλύπτει όμως αυτή η εξέλιξη; Ο Αλ. Αλαβάνος δεν είναι κάποιος τυχαίος, ούτε το «Σχέδιο Β'» είναι απλά μια κάποια «ομάδα» με την οποία προχώρησε σε συνεργασία η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ο Αλαβάνος είναι πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και μέχρι το 2009 ήταν υπέρ της παραμονής της χώρας στην ΕΕ. Οι θέσεις που διατυπώνει το «Σχέδιο Β'» είναι σε πολλά σημεία παραπλήσιες των θέσεων του «Αριστερού Ρεύματος» του Λαφαζάνη. Το «Σχέδιο Β'» μιλάει για «παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας», δηλαδή για καπιταλιστική ανάπτυξη, βάζει στο στόχαστρο τους «δανειστές», αθωώνοντας την εγχώρια αστική τάξη. Στην ουσία, αποτελεί ένα εναλλακτικό σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα διαχείρισης, με κύριο άξονα την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, με στόχο την επαναφορά της καπιταλιστικής ανάπτυξης, σε βάρος τελικά της εργατικής τάξης.

 Η απόκτηση εθνικού νομίσματος (που θα υποτιμηθεί) συνδέεται με το στόχο ν' αναδειχτεί η χώρα σε «ευνοϊκό μέρος για την τοποθέτηση επενδύσεων». Για τη διαχείριση του χρέους προβάλλεται ως λύση το παράδειγμα της καπιταλιστικής Αργεντινής. Ο αστικός χαρακτήρας του «Σχεδίου Β'» φαίνεται επίσης και από το ότι κατά καιρούς, και πρόσφατα, πέρα από το φλερτ με δυνάμεις όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, διατηρεί διαύλους και κοινές πρωτοβουλίες με καθαρά αστικές δυνάμεις, όπως το ΕΠΑΜ και η «Δραχμή» του Κατσανέβα. Για το, δε, ΕΠΑΜ να σημειώσουμε ότι αυτές τις μέρες φαίνεται να «ψήνεται» συνεργασία με τους ΑΝΕΛ, τουλάχιστον ορισμένων στελεχών του...

Η συνεργασία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με το «Σχέδιο Β'» στηρίζεται σε ένα πλαίσιο 10 σημείων, που περιλαμβάνει στόχους όπως: «1. Ριζική αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου υπέρ της εργασίας (...) 2. Μονομερής κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. 3. Η στάση πληρωμών στους δανειστές, η μη αναγνώριση και διαγραφή του χρέους. 4. Εξοδος από το ευρώ, η ρήξη και έξοδος από την ΕΕ. Η απαλλαγή από κάθε είδους επιτροπεία (...)» και άλλα. Το πλαίσιο αυτό λένε ότι, «για να επιβληθεί, πρέπει να στηρίζεταιστη δύναμη του εργατικού και λαϊκού κινήματος και του πανεργατικού - παλλαϊκού ξεσηκωμού», δε λένε, όμως, ποιος θα το υλοποιήσει; Μια αστική κυβέρνηση, μια κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού; Είναι ένα δυνάμει κυβερνητικό πρόγραμμα; Είναι ένα νέο «μεταβατικό πρόγραμμα»; 

Η ουσία είναι ότι κάθε τέτοιο πλαίσιο - πρόγραμμα, όταν προβάλλεται στο έδαφος του καπιταλισμού, χωρίς ρήξη με την εξουσία του κεφαλαίου και των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, συσκοτίζει τον ταξικό προσανατολισμό της πάλης. Ως στρατηγική κατεύθυνση διαμορφώνει στο εργατικό - λαϊκό κίνημα αυταπάτες για φιλολαϊκή διαχείριση του καπιταλισμού. Ως άμεση γραμμή πάλης (που όπως άλλωστε διακηρύσσεται από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι «να φύγει η κυβέρνηση») εγκλωβίζει το κίνημα στα όρια της κυβερνητικής εναλλαγής, στον κοινοβουλευτικό δρόμο της αστικής διαχείρισης. Αντικειμενικά, αφοπλίζει αντί να προετοιμάζει το κίνημα για σύγκρουση με τον πραγματικό αντίπαλο, την άρχουσα τάξη.

Αυτό που, επίσης, παραμένει εσκεμμένα θολό είναι η στάση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ απέναντι σε μια ενδεχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Στην επίσημη ανακοίνωση για τη συνεργασία ΑΝΤΑΡΣΥΑ - «Σχεδίου Β'», που περιγράφονται και ορισμένοι βασικοί στόχοι της εκλογικής μάχης, αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Στην εκλογική μάχη παλεύουμε: Για να καταδικαστεί μαζικά η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, να ανατραπεί η πολιτική του "μαύρου μετώπου" κεφαλαίου - ΕΕ - ΔΝΤ. Για την ήττα όλων όσων συμμετείχαν στη διαχείριση της μνημονιακής επίθεσης ("κόμμα Παπανδρέου", ΔΗΜΑΡ, ΛΑΟΣ, "κόμμα Πολύδωρα" κ.ά.) και κάθε δύναμης που τη στήριξε, όπως το θολό Ποτάμι». 

Αναφέρεται, επίσης, ότι: «Το ΚΚΕ με την πολιτική του δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή τη μεγάλη ανάγκη της ιστορικής περιόδου». Δεν υπάρχει λέξη για το ΣΥΡΙΖΑ και, πολύ περισσότερο, για τη στάση απέναντι σε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου υπάρχουν δυνάμεις μέσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ανοιχτά καλλιεργούν αυταπάτες για το ΣΥΡΙΖΑ, άλλες που λένε ότι θα πιέζουν (δηλαδή θα στηρίζουν) «κινηματικά» την αριστερή κυβέρνηση για να μην κάνει υποχωρήσεις και να υλοποιήσει τις υποσχέσεις της! (Δηλαδή τα ψίχουλα στους εργαζόμενους και τις δεσμεύσεις προς το κεφάλαιο; Ρωτάμε εμείς). Το να μην παίρνει καθαρή θέση είναι ήδη ανοχή στην πράξη σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

πηγη ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 11-01-2015

Αλ. Αλαβάνος: Η κάλπικη........ δραχμή!!!!!!!

Η διαφορά «μνημονιακών» - «αντιμνημονιακών», και των δύο μέσα στην Ευρωζώνη δεν λέει πια τίποτε», εκτιμά ο Αλ. Αλαβάνος και στη θέση ενός κάλπικου διλήμματος που εξέπνευσε παρουσιάζει ένα άλλο: Ευρώ ή εθνικό νόμισμα, εννοείται μέσα στην ΕΕ. Αυτό το δίλημμα, κατά την άποψή του, θα κυριαρχήσει ενόψει των ευρωεκλογών. Η απάντηση όμως σε αυτό το δίλημμα δεν έχει καμιά σχέση με την ανάγκη του λαού για διέξοδο απ' την αφόρητη πραγματικότητα που βιώνει. Καταρχήν, γιατί αυτήν την πραγματικότητα τη συνδιαμορφώνει η ΕΕ, οπότε το φεύγω απ' το ευρώ και μένω στη λυκοσυμμαχία, δεν κάνει καμία διαφορά για το λαό και τα συμφέροντά του. Αλλωστε, υπάρχουν χώρες στην ΕΕ, εκτός Ευρωζώνης, αλλά οι λαοί τους ζουν την ίδια βάρβαρη πραγματικότητα με το λαό μας. Για παράδειγμα, στη Βρετανία, η φτώχεια θερίζει. Μόλις πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας η είδηση ότι 9 εκατομμύρια Βρετανοί αδυνατούν να πληρώσουν τα δάνειά τους. Οπως υπάρχουν και χώρες εκτός ΕΕ, που οι λαοί τους επίσης βιώνουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα, αφού οι αντεργατικές, αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις, ανεξάρτητα από το εύρος της εφαρμογής τους συνυπάρχουν σε όλα τα μείγματα αστικής διαχείρισης, είναι κοινή συνταγή για την αναπαραγωγή των κερδών του κεφαλαίου. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ, υπάρχουν εκατομμύρια άστεγοι, εκατομμύρια που τρέφονται με συσσίτια.

Αρα είτε ευρώ είτε εθνικό νόμισμα, πρόκειται για επιλογές που ευνοούν τμήματα της αστικής τάξης και υπηρετούν δικά τους συμφέροντα. Το ομολογεί ο Αλ. Αλαβάνος όταν προσθέτει: «Το σημαντικό είναι πώς θα βγούμε από την ύφεση και αυτό δεν μπορεί να γίνει με το σκληρότερο νόμισμα στον κόσμο, το ευρώ, με τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη λιτότητα της Ευρωζώνης. Η εναλλακτική λύση είναι μπροστά μας και είναι εφικτή. Εκδοση εθνικού νομίσματος, για ρευστότητα και ανταγωνιστικότητα»...

Ξεχνάει να συμπληρώσει εδώ πως εκτός απ' το ένα ή το άλλο μείγμα διαχείρισης, απ' το ένα ή το άλλο νόμισμα, απ' τις επιλογές δηλαδή που έχει στα χέρια της η αστική τάξη και υπερασπίζονται οι πολιτικοί της εκπρόσωποι, απηχώντας και τα ιδιαίτερα συμφέροντα των διαφόρων τμημάτων της, η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου είναι κοινοί στόχοι των αστών που προϋποθέτουν την ολοκληρωτική ισοπέδωση των δικαιωμάτων του λαού, της τιμής της εργατικής δύναμης.

Αλίμονο αν οι εργατικές λαϊκές δυνάμεις συμμετέχουν σε μια συζήτηση για το αν τα ψίχουλα με τα οποία ίσα που θα αναπαράγουν την εργατική τους δύναμη θα είναι σε ευρώ, σε δραχμές, σε δολάρια... Η δική τους απάντηση δεν μπορεί παρά να αποτελεί συνισταμένη των αναγκών τους και των δυνατοτήτων για την ικανοποίησή τους. Και δεν μπορεί παρά να δοθεί με όρους κινήματος που θα στοχεύει τους αστούς που σφετερίζονται τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο, τον υπεραρκετό να ικανοποιήσει και με το παραπάνω τις ανάγκες αυτές. Και θα φέρνει κοντύτερα τη διέξοδο που για το λαό είναι η αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία και όχι απλά η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, η μονομερής διαγραφή του χρέους, η κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων.

                                                                                      

Αλ. Αλαβάνος: Καμία ελπίδα για αποκατάσταση μισθών και θέσεων εργασίας εντος ευρωζώνης

Έξοδος από το ευρώ  και επιστροφή σε εθνικό νόμισμα η μόνη λύση 

Προσθήκη λεζάντας

«Δεν υπάρχουν μέσες λύσεις για το ευρώ, είναι η εποχή των μεγάλων διλημμάτων και των μεγάλων επιλογών»

Ο Αλέκος Αλαβάνος παραχώρησε συνέντευξη στο «Βήμα TV» (δείτε εδώ το βίντεο της συνέντευξης) στο διευθυντή της εφημερίδας Αντώνη Καρακούση στην οποία τονίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμία έξοδος από την κρίση προς όφελος των εργαζομένων με αποκατάσταση των μισθών και δημιουργία νέων σταθερών θέσεων απασχόλησης χωρίς έξοδο από το ευρώ και ρήξη με την Ε.Ε στο ζήτημα του χρέους κ.α.

.Τώρα πως γίνεται σε συνέντευξη  26 λεπτών να μην βγει είδηση για τη στάση του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς στις εκλογές παραμένει μυστήριο, που δικαιολογείται εν μέρει από το συνέδριο που ξεκινάει αύριο του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής για να αποφασίσει αυτό ακριβώς το θέμα.

Ο Αλέκος Αλαβάνος ήταν κατηγορηματικός η Αριστερά  δεν έχει συνειδητοποιήσει το μέγεθος της κρίσης και μπορεί να ανοίξει δρόμο αποκατάστασης των μισθών και δημιουργίας θέσεων εργασίας μόνο αν φύγει από το Ευρώ, συγκρουστεί με την Ε.Ε και αρνηθεί τη δανειακή σύμβαση και την αποπληρωμή του χρέους.

-Ο Α.Α υπογραμμίζει ότι αυτή η Αριστερά όπως την ξέρουμε σήμερα δεν μπορεί να εγγυηθεί το μέλλον και πρέπει να αλλάξει και να ενωθεί.

-Ασκεί κριτική χωρίς να κατονομάσει στον Αλέξη Τσίπρα και το Συνασπισμό λέγοντας χαρακτηριστικά :  «Σήμερα δεν είναι έντιμο απέναντι στην κοινωνία να λες ότι «ξέρεις εγώ είμαι η Αριστερά και θα καταργήσω όλους τους νόμους του μνημονίου και θα γυρίσουμε εκεί που ήμασταν και θα αποκαταστήσω όλους τους μισθούς αλλά θα μείνω και στην ευρωζώνη» .

Αλέξη αυτό δεν γίνεται

 «Αυτό δεν γίνεται και εγώ ενοχλούμαι που ένα μεγάλο τμήμα της κοινοβουλευτικής Αριστεράς έχει αυτή την τοποθέτηση»

Παρομοιάζει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ με το κινηματογραφικό έργο «ο Ναυγαγός» με τον Τομ Χανκς, ο οποίος είναι μόνος του σε ένα νησί και επιβιώνει σε μια αφόρητη ζωή αλλά παίρνει τελικά την πρωτοβουλία με τα δικά του μέσα να φτιάξει μια σχεδία και σηκώνεται και φεύγει με τη σχεδία:

«Οι δέκα ημέρες, πόσες χρειαστήκανε, που έχασε και την παρέα του, αυτή τη φατσούλα που είχε φτιάξει, που έχασε και τα φαγητά που είχε πάρει μαζί του, που η σχεδία είχε μισοδιαλυθεί ώσπου να μπορέσει να πιάσει εκείνο το μεγάλο πετρελαιοφόρο που περνούσε, οι δέκα αυτές ημέρες ήταν πιο δύσκολες από εκείνες στο νησί, είχαν πολύ περισσότερο  κίνδυνο, η ζωή του ήταν λιγότερο ασφαλής, αλλά ήταν αναγκαίες αυτές οι δέκα ημέρες για να ξαναγυρίσει στην παλιά του ζωή, άλλο ότι δεν βρήκε τη γυναίκα του πια…».

Με τα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα στην ΕΕ, δηλαδή με την περιοριστική δημοσιονομική πολιτική που επιβάλλει η Γερμανία δεν μπορεί να υπάρξει μια διέξοδος και η πρόταση που κάνουμε είναι αυτή, να αναζητήσεις ένα εθνικό νόμισμα από τη στιγμή που δεν μπορεί να ανταποκριθεί η ΕΕ».

Στην ερώτηση αν υπάρχει μέση λύση για την Ευρώπη;

«Αυτόν τον καιρό δεν υπάρχουν µέσες λύσεις, είναι η εποχή των µεγάλων διληµµάτων και των µεγάλων επιλογών Τα πραγματικά ερωτήματα είναι  με ποιον τρόπο θα σταµατήσει η ανεργία να χτυπάει νέους και μεγαλύτερους . Πώς θα µπορέσει να υπάρξει αύξηση της απασχόλησης. Πώς θα σταµατήσουν να κλείνουν τα µαγαζιά. Από εκεί ξεκινάω και δεν βλέπω καµία ελπίδα µε το πρόγραµµα αυτό το οποίο υπάρχει.»

Ολόκληρη η συνέντευξη σε pdf

πηγη mao.gr