Νέες φωτιές στα Βαλκάνια από τη «στρατιωτική συμμαχία ΚΡΟΑΤΙΑΣ - ΑΛΒΑΝΙΑΣ - ΚΟΣΟΒΟΥ

 

Από την υπογραφή της τριμερούς συμφωνίας

Τριμερής Διακήρυξη για τη Στρατιωτική Συμμαχία Αλβανίας - Κροατίας - Κοσόβου υπογράφτηκε προχτές στα Τίρανα, όπου ο Αλβανός υπουργός Άμυνας, Πίρο Βένγκου, υποδέχτηκε με τιμές τους ομολόγους του από Ζάγκρεμπ και Πρίστινα, Ιβάν Ανουσιτς και Εγιούπ Μακεντόνσκι, αντίστοιχα.

«Στόχος αυτής της συνεργασίας δεν είναι να απειλήσει κάποιον, (αλλά) αποτελεί μήνυμα προς όσους επιδιώκουν να απειλήσουν την περιοχή» δήλωσε ο Βένγκου, που πρόσθεσε:

«Όχι» του Βούτσιτς σε κυρώσεις κατά της Ρωσίας.

Έχουμε την δική μας πλευρά που είναι το συμφέρον της Σερβίας. 

Πηγή: Associated Press

Σε ιστορικό χαμηλό έπεσε το ποσοστό των πολιτών της Σερβίας που υποστηρίζει την ένταξη της χώρας στην ΕΕ. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρίας Ipsos που διενεργήθηκε στις αρχές Απριλίου, μόνο το 34,9% του δείγματος δήλωσε υπέρ της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα αυξήθηκε και το ποσοστό των πολιτών που αντιτίθενται στην προοπτική αυτή, με το 43,8% να δηλώνει ότι θα ψήφιζε κατά της ένταξης στην ΕΕ εάν γινόταν δημοψήφισμα. 

Τζο Μπάιντεν: Ο "λύκος" .....ξαναγύρισε!!!!!!!!!!!!!!

Βομβαρδίστε τους Σέρβους…

 Η Αμερικανική Δημοκρατία και το μεγαλύτερο έγκλημα των ΗΠΑ και του  ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο.

Συγκλόνισε το βίντεο που κυκλοφόρησαν  οι Σέρβοι και στο οποίο ο σημερινός πλανηταρχης της υπερδύναμης Τζο Μπάιντεν, υποστηρίζει ότι αυτός έπεισε το 1999 τον Μπιλ Κλίντον, σαν αντιπρόεδρος τότε, να βομβαρδίσει την Γιουγκοσλαβία.

Σε βεληνεκές υψηλού κινδύνου βάζει την Ελλάδα η εμπλοκή στα ΝΑΤΟικά σχέδια

Ο χάρτης απεικονίζει το βεληνεκές της ζώνης «άρνησης πτήσεων» στα αεροπλάνα του ΝΑΤΟ στο ενδεχόμενο μελλοντικής ενεργοποίησης των συστημάτων ταυτόχρονα σε Καλίνιγκραντ και Σερβία

Η δήλωση Ρώσου αξιωματούχου, με αφορμή την ρωσοσερβική στρατιωτική άσκηση «Slavic Shield 2019» («Σλαβική Ασπίδα») στη Σερβία, ότι το σύστημα «αεράμυνας» και «άρνησης πτήσεων» που αναπτύσσει η Ρωσία, ως απάντηση στην «αντιπυραυλική ασπίδα» του ΝΑΤΟ, περιλαμβάνει στο βεληνεκές της και την Ελλάδα, επιβεβαιώνει ότι η χώρα μας μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε μαγνήτη κινδύνων από την εμπλοκή της και την έκθεση του λαού στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό, στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής διαμάχης που δυναμώνει.

20 Χρόνια από τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία - Αφιέρωμα της Κ.Ο. Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ {Video}

Να ενισχυθεί το ρεύμα της αμφισβήτησης των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών (VIDEO - ΦΩΤΟ)

Είκοσι χρόνια από το ΝΑΤΟικό έγκλημα  στη Γιουγκοσλαβία! Οι κομμουνιστές, οι αγωνιστές που συμπορεύονται μαζί τους, αυτοί που σήκωσαν στους ώμους τους το βάρος της εναντίωσης στο αιματοκύλισμα του γειτονικού λαού και η νέα βάρδια του αγώνα αντάμωσαν το βράδυ της Τετάρτης στην εκδήλωση που διοργάνωσε η ΚΟ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ στην αίθουσα τελετών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου στη Θεσσαλονίκη με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, που ήταν επικεφαλής πολυμελούς κλιμακίου της ΚΕ (διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την ομιλία και δείτε παραπάνω το video). 

Κατάμεστη η αίθουσα εκδηλώσεων του Πανεπιστημίου από ανθρώπους κάθε ηλικίας, εργάτες και υπαλλήλους, αυτοαπασχολούμενους, επιστήμονες, ανθρώπους του Πνεύματος, νέους και μεγαλύτερους, άντρες και γυναίκες, δονήθηκε πολλές φορές από συνθήματα όπως «Κυβέρνηση του ΝΑΤΟ και της πλουτοκρατίας, απάντηση θα πάρεις με πάλη διαρκείας», «Αυτή η συμφωνία δεν είναι των λαών, είναι των ιμπεριαλιστών».

Μνήμες ανασύρθηκαν και έγιναν γνώση για τους νεότερους, συνθήματα, χειροκροτήματα, μα κυρίως δέσμευση συνέχισης του αγώνα σε κάθε μετερίζι, στην κάλπη και στους δρόμους, ενός αγώνα σήμερα πιο επίκαιρου από ποτέ που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει μετατρέψει τη χώρα σε σημαιοφόρο των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο, στην ευρύτερη περιοχή, εκθέτοντας το λαό σε μεγάλους κινδύνους.

Με αφορμή το όνομα της ΠΓΔΜ !!!

                                 

               Η πατριδοκαπηλία της αστικής τάξης

Διαχρονικά, η αστική τάξη ουδέποτε λογάριασε θυσίες για την ισχυροποίηση της εξουσίας της και του καπιταλισμού συνολικότερα, είτε σε ανθρώπους (ακόμα και δικούς της), είτε σε εδάφη κ.λπ. Ετσι, αν σε μια δεδομένη χρονική συγκυρία οι περιστάσεις απαιτούσαν την αλλαγή συνόρων, άλλοτε με την προσάρτηση εδαφών και πληθυσμών, άλλοτε με την παράδοσή τους («ζυγίζοντας» κάθε φορά τα αντισταθμιστικά οφέλη), η αστική τάξη δεν είχε ποτέ κανέναν ενδοιασμό να προχωρήσει στη μία ή την άλλη επιλογή. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που προείχε και προέχει - ορθά από την σκοπιά της - στον πυρήνα των επιλογών της, ήταν και παραμένει το ταξικό της συμφέρον.

Χαρακτηριστική ως προς αυτό υπήρξε, μεταξύ άλλων, η πρόθεση της ελληνικής αστικής τάξης, το 1915, να παραδώσει μέρος του προσφάτως τότε ενσωματωμένου τμήματος της Μακεδονίας, με αντάλλαγμα μελλοντικά «δικαιώματα» στη νομή της Μικράς Ασίας - κομμάτι των γενικότερων «ευκαιριών» που «προσέφερε» η νέα πολεμική αναμέτρηση για την αναδιανομή του κόσμου (βλέπε Α' Παγκόσμιος Πόλεμος).

Αυτή η σχετικά άγνωστη πτυχή της Ιστορίας είναι εξαιρετικά επίκαιρη και χρήσιμη, αφού αναδεικνύει με τα έργα και τα λόγια των ίδιων των αστών την πατριδοκαπηλία τους, που γνωρίζει έξαρση για μια ακόμη φορά στις μέρες μας. Καταδεικνύει επίσης το πώς διαστρεβλώνεται η Ιστορία, πώς συσκοτίζονται σημαντικά ιστορικά γεγονότα, προκειμένου να γίνουν πράξη οι σύγχρονες αστικές επιδιώξεις (με πρωταγωνιστή τον ΣΥΡΙΖΑ) για αναβάθμιση της θέσης της Ελλάδας (διάβαζε: αναβάθμιση του ελληνικού καπιταλισμού, στο πλαίσιο των ευρύτερων ευρωατλαντικών σχεδιασμών στην περιοχή). Ετσι, το 1992, βασικό μέλημα της αστικής τάξης ήταν η «μάχη» για την ονομασία της ΠΓΔΜ. Σήμερα, κυρίαρχη έχει γίνει η επιλογή της σύνθετης ονομασίας. Και γύρω από αυτήν διεξάγεται η σύγκρουση «πατριωτών» και «μειοδοτών». Οπως και τότε...

Οταν η αστική τάξη «πρόσφερε» ένα τμήμα της Μακεδονίας στη Βουλγαρία...

Τον Αύγουστο του 1914 ξέσπασε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος. Επιδιώκοντας την είσοδο της Ελλάδας, της Σερβίας και της Βουλγαρίας στον πόλεμο με το μέρος της, η «Αντάντ» (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία κ.ά.) απέδωσε στις αντίστοιχες κυβερνήσεις διακοίνωση, «συμβουλεύοντάς» τις να διευθετήσουν ειρηνικά τις μεταξύ τους διαφορές, ενώ ειδικότερα στη Βουλγαρία υποσχέθηκε εδαφικά ανταλλάγματα επί της Μακεδονίας και Θράκης. Η άρχουσα τάξη της τελευταίας ωστόσο προσανατολιζόταν προς τις «Κεντρικές Δυνάμεις» (Γερμανία - Αυστροουγγαρία), τον έτερο ιμπεριαλιστικό συνασπισμό, ενώ παράλληλα η Σερβία βρισκόταν σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση, υπό το βάρος της επίθεσης των αυστροουγγρικών δυνάμεων.

Ενόψει της επικείμενης επίθεσης στα Δαρδανέλια, το ζήτημα της συμμετοχής της Ελλάδας και της Βουλγαρίας στις πολεμικές επιχειρήσεις τέθηκε ακόμα πιο επιτακτικά. Ετσι, «οι Σύμμαχοι προσεκάλεσαν ημιεπισήμως την Ελλάδα όπως τους βοηθήσει εν Δαρδανελλίοις. Αντί της βοηθείας ταύτης τη προσέφερον το βιλαέτιον της Σμύρνης».1

Ο Δ. Α. Κόκκινος αναφέρει σχετικά στο έργο του «Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος»: «Αι προτάσεις των συμμάχων προς την Ελλάδα ως προς Βουλγαρίαν ήσαν σαφείς. Θα εντάσσοντο συγχρόνως... παρά τω πλευρώ των συμμάχων και η μεν Βουλγαρία θα ελάμβανε προσφερόμενα εκ μέρους της Ελλάδος το Σαρισαμπάν (Νέστος), την Δράμαν και την Καβάλαν, η δε Ελλάς δεκαπλάσιαν έκτασιν εις την Μικράν Ασίαν, όταν θα εγίνετο εκεί επιτυχής εκστρατεία. Δηλαδή η Ελλάς θα έδιδε τμήματα της χώρας και θα ελάμβανε ως αντιστάθμισμα εδάφη τα οποία δεν είχον εις τας χείρας των εκείνοι οι οποίοι τα υπέσχοντο».2Το δέλεαρ ήταν πολύ ελκυστικό για την ελληνική αστική τάξη ώστε να το αγνοήσει.

Ετσι, σε υπόμνημά του στις 11 Γενάρη 1915, ο Βενιζέλος πρότεινε στον Βασιλιά Κωνσταντίνο «να παραχωρηθή προς τους Βούλγαρους το τμήμα Καβάλας, Δράμας, Σαρισαμπάν», υπό ορισμένες προϋποθέσεις και με τα ανάλογα ανταλλάγματα.3

Το σχετικό κείμενο δημοσιεύτηκε από φιλελεύθερες (φιλοβενιζελικές) εφημερίδες της Αθήνας στις 20 Μάρτη 1915. Βρετανικά κρατικά έγγραφα όμως δείχνουν πως οι σχεδιασμοί της «Αντάντ» για πραγματοποίηση «ικανοποιητικών εδαφικών παραχωρήσεων της Μακεδονίας» προς τη Βουλγαρία δεν περιελάμβαναν αρχικά παρά μια αόριστη νύξη, που συνοψιζόταν στο ότι «δεσμευόμαστε να βρούμε αλλού αποζημίωση για την Ελλάδα». Οι παραχωρήσεις αυτές θεωρούνταν «μια θυσία που προσφέρεται στον κοινό σκοπό»4(διάβαζε: των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων της «Αντάντ»).

    ...ως «θυσία» για την «αληθή μεγάλη Ελλάδα»

«Δεν θα εδίσταζα», τόνισε μεταξύ άλλων ο Βενιζέλος, «όσο οδυνηρά και αν είναι η εγχείρησις, να συμβουλεύσω την θυσίαν της Καβάλας, όπως διασωθεί ο εν Τουρκία ελληνισμός και ασφαλισθή η δημιουργία αληθούς μεγάλης Ελλάδος...».5Η ουσία βέβαια βρισκόταν στο δεύτερο: Στη δημιουργία «αληθούς μεγάλης Ελλάδος». Η αναφορά στους δοκιμαζόμενους ελληνικούς πληθυσμούς δεν αποτελούσε παρά το πρόσχημα, ένα περισσότερο «ευγενές» περιτύλιγμα, ή στην καλύτερη περίπτωση έναν δευτερεύοντα παράγοντα, στη στοιχειοθέτηση της εν λόγω επιχείρησης.

Εχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι περίπου δύο χρόνια πριν, ο Βενιζέλος είχε αντικρούσει το ενδεχόμενο οποιασδήποτε παραχώρησης προς τη Βουλγαρία, με το εξής σκεπτικό: «Η Ελλάς ουδέν δύναται να παραχωρήση εκ του εδάφους της εις την Βουλγαρίαν... Η Ελλάς εάν επρόκειτο να παραχωρήση τι θα έπρεπε να παραχωρήση ελληνικότατους πληθυσμούς περιλαμβάνοντας και την πόλιν της Καβάλλας, είτε να εκθέση την ασφάλειαν των συνόρων της προς την Θεσσαλονίκην...».6

Στο Β' Υπόμνημά του προς τον βασιλιά στις 17 Γενάρη 1915, προσέθετε: «Αι παραχωρήσεις εν Μ. Ασία, ων εισήγησις μοι εγένετο δύνανται να λάβουν έκτασιν τοιαύτην, ώστε εις την εκ των νικηφόρων προελθούσαν διπλήν Ελλάδα να προστεθή άλλη μία εξ ίσου μεγάλη και όχι βέβαια ολιγότερον πλούσια Ελλάς». Το επιχείρημα του ασύγκριτου - σε σχέση με άλλες διεκδικούμενες περιοχές - πλούτου της Μικράς Ασίας επαναλαμβάνεται και πάλι στη συνέχεια του Υπομνήματος, προτού γίνει καν λόγος για τους ελληνικούς πληθυσμούς.7

«Ως προς τον τρόπον της παραχωρήσεως», έγραφε η εφημερίδα «Εμπρός» στις 21 Μάρτη 1915, «ο κ. Βενιζέλος εξέφρασε την σκέψιν ότι διά της παρεμβάσεως των Δυνάμεων θα εξησφάλιζε την υπό της Βουλγαρίας εξαγοράν της περιουσίας των κατοίκων, οι οποίοι θα μετηνάστευον εις την Ελλάδα και ότι θα αντηλλάσσοντο οι Ελληνικοί και Βουλγαρικοί πληθυσμοί εκατέρωθεν, ήτοι οι εν Μακεδονία Βουλγαρικοί και οι εις το παραχωρηθησόμενον τη Βουλγαρία τμήμα Ελληνικοί». Οπως διαπιστώνουμε, το απάνθρωπο μέτρο της ανταλλαγής των πληθυσμών είχε προκύψει για τους ελληνικούς και βουλγαρικούς πληθυσμούς τού υπό διαπραγμάτευση τμήματος της Μακεδονίας πολύ πριν το 1923 (μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή). Αξίζει να σημειωθεί πως στην ίδια περιοχή είχαν καταφύγει ήδη δεκάδες χιλιάδες Ελληνες πρόσφυγες από τα εδάφη της Μακεδονίας και της Θράκης που είχε προσαρτήσει η Βουλγαρία με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913).

Ζήτημα «μάλλον πολιτικόν και οικονομικόν, παρά εθνικόν...»

Οι προτάσεις Βενιζέλου δεν έγιναν αποδεκτές από τη φιλοβασιλική μερίδα της αστικής τάξης και το Επιτελείο Στρατού (Ι. Μεταξάς), το οποίο αιτιολόγησε τη στάση του υπογραμμίζοντας πως «η επέκτασις εις την Μικρασίαν ήτο και στρατιωτικώς ασύμφορος και πολιτικώς επικίνδυνος διά την Ελλάδα».8Οι Σύμμαχοι από την άλλη καθιστούσαν σαφές πως οι όποιες μελλοντικές παραχωρήσεις στη Μικρά Ασία συνδέονταν άμεσα με την εγκατάλειψη της Καβάλας και των περιχώρων της από τους Ελληνες.9Τελικά, καμιά διπλωματική ενέργεια δεν έλαβε χώρα σχετικά, αφού σύντομα η Βουλγαρία τάχθηκε στο πλευρό των «Κεντρικών Δυνάμεων».

Αναφορικά με τις πραγματικές προθέσεις του Παλατιού γύρω από το ζήτημα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι συνομιλίες μεταξύ του Κωνσταντίνου και του πρέσβη της Βουλγαρίας Πασάρωφ, στον οποίο και δήλωσε εμπιστευτικά στις 18 Αυγούστου 1915: «Ο Βενιζέλος (...) φοβείται ότι, καταλαμβάνοντες την Μακεδονίαν, θα γίνετε κατά 1, 1/2 εκατομμύριον ισχυρότεροι και επικίνδυνοι δι' ημάς. Εγώ δεν συμμερίζομαι την πολιτικήν αυτήν διότι δεν μπορώ να εμποδίσω την πρόοδον του (βουλγαρικού έθνους)... Και αφού οι δύο λαοί είμεθα με την Γερμανίαν, το δυσκολώτερον των ζητημάτων μας, το της Καβάλας, θα το λύσωμεν ικανοποιητικώς διά τας δύο χώρας, διότι το ζήτημα τούτο είναι διά σας μάλλον πολιτικόν και οικονομικόν, παρά εθνικόν».10

Λίγο αργότερα, με τις «ευλογίες» του Βενιζέλου, οι στρατιωτικές δυνάμεις της «Αντάντ» αποβιβάστηκαν στη Θεσσαλονίκη, κατέλαβαν τη Μυτιλήνη, το Καστελόριζο και την Κέρκυρα, αντικατέστησαν τις ελληνικές αρχές σε μεγάλα τμήματα της Μακεδονίας, ενώ προχώρησαν και στο ναυτικό αποκλεισμό της νότιας Ελλάδας, με αποτέλεσμα το θάνατο εκατοντάδων από πείνα. Ακολούθησε η κατάληψη των Κυκλάδων, της Θεσσαλίας και της Ηπείρου, καθώς και ο βομβαρδισμός της Αθήνας και του Πειραιά. Οι βασιλικοί, από τη μεριά τους, θέλοντας να επιβάλουν την πολιτική της «ουδετερότητας» της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, παρέδωσαν αμαχητί στις γερμανοβουλγαρικές δυνάμεις το στρατηγικής σημασίας οχυρό του Ρούπελ, το Δ' Σώμα Στρατού, που έδρευε στην Καβάλα (οι άνδρες του οποίου στάλθηκαν στη Γερμανία και εκατοντάδες πέθαναν από τις αρρώστιες και τις κακουχίες), και κατά συνέπεια ολόκληρη την Ανατολική Μακεδονία.

Ολα τα παραπάνω σπάνια αναδεικνύονται και ακόμα πιο σπάνια αποτελούν αντικείμενο συζήτησης. Οι αναθεωρητές και πλαστογράφοι της Ιστορίας παραγνωρίζουν συνειδητά διαχρονικά στοιχεία της πολιτικής της αστικής τάξης. Πόλεμοι, σφαγές, βίαιες και αναγκαστικές εκτοπίσεις ολόκληρων πληθυσμών από τις εστίες τους (όπως η ανταλλαγή των πληθυσμών)... Ετσι λύνουν οι άρχουσες τάξεις το «εθνικό ζήτημα» την εποχή του ιμπεριαλισμού, όπου οι εθνικές μειονότητες δεν αποτελούν παρά ένα ακόμα διαπραγματευτικό «χαρτί» στο μοίρασμα και ξαναμοίρασμα του κόσμου.

Παραπομπές:

1. «Εμπρός», 3/3/1915.

2. Κόκκινος Δ. Α., «Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος», τ. 3, εκδ. «Μέλισσα», Αθήνα, 1971, σελ. 1134.

3. Βεντήρης Γ., «Η Ελλάς του 1910 - 1920», εκδ. «Ικαρος», Αθήνα, 1931, σελ. 270.

4. Εγγραφα του Foreign Office, 23 και 26 Ιανουαρίου 1915, Φάκελος 173/11, Αρχείο Βενιζέλου (Μουσείο Μπενάκη).

5. Α' Υπόμνημα του Ελευθερίου Βενιζέλου προς τον βασιλιά Κωνσταντίνο, 11 Ιανουαρίου 1915.

6. Απάντηση Βενιζέλου σε τηλεγράφημα του Ιωνέσκου (τέλη 1912), Φάκελος 173/265, Αρχείο Βενιζέλου (Μουσείο Μπενάκη).

7. «Εμπρός», 22/3/1915.

8. Βεντήρης Γ, ό.π., σελ. 269 - 273.

9. Τηλεγράφημα Δ. Σισιλιανού προς το υπουργείο των Εξωτερικών, 8/8/1915, Φάκελος 173/10, Αρχείο Βενιζέλου (Μουσείο Μπενάκη).

10. Βουρνάς Τ., «Ιστορία της Νεότερης και Σύγχρονης Ελλάδας», τ.Β., εκδ. «Πατάκης», Αθήνα, 2001, σελ. 167.

του Γ. A. από τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ 10-022018

Η Μακεδονία, η Συνθήκη του Βουκουρεστίου και οι Βαλκανικοί Πόλεμοι

Η ελληνική αποστολή στη συνδιάσκεψη του Βουκουρεστίου. Από αριστερά στα δεξιά, καθισμένοι: λοχαγός Κ.Πάλλης, Ανδρέας Παπαδιαμαντόπουλος, Ελ. Βενιζέλος, Δ.Πανάς, Ν.Πολίτης. Ορθιοι: Θ. Πετρακόπουλος, Σ. Γεωργόπουλος, Κ. Μαρκαντωνάκης, Σ. Κωνσταντινίδης, λοχαγός Αλ. Εξαδάκτυλος και Μ. Τσαμαδός

Να θυμίσουμε απλά εδώ ότι: Η Διάσκεψη του Βουκουρεστίου κάλυψε τη χρονική περίοδο από τις 17/30 Ιουλίου έως τις 28 Ιουλίου/10 Αυγούστου του 1913 οπότε και υπογράφηκε η Συνθήκη, με την οποία ρυθμίζονταν τα ζητήματα, που αφορούσαν τις αντιμαχόμενες βαλκανικές χώρες. Η Συνθήκη του Βουκουρεστίου καθόρισε τα νέα σύνορα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Συνθήκη, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 21 Αυγούστου 2005  αποτελούνταν από 10 άρθρα, τα οποία εν συντομία προέβλεπαν: 

Η Σερβία έπαιρνε τη Βόρεια Μακεδονία έως τη Ραντόβιτσα και τη Στρώμνιτσα, με το Μοναστήρι και το μεγαλύτερο μέρος της κοιλάδας του Βαρδάρη. 

Η Ελλάδα έπαιρνε τη Θεσσαλονίκη, τη Χαλκιδική, το Λιμάνι της Καβάλας, μ' ολόκληρη σχεδόν την ενδοχώρα, τη νότια Ηπειρο με τα Ιωάννινα, τα νησιά του Αιγαίου (εκτός από τα Δωδεκάνησα που έμεναν στους Ιταλούς, την Ιμβρο και την Τένεδο που έμεναν στην τουρκική κατοχή). 

Στη Βουλγαρία δινόταν έξοδος στο Αιγαίο ανάμεσα στο Πόρτο - Λάγο και το Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη). Η Ρουμανία πήρε τη Νότιο Δοβρουτσά και η Τουρκία κράτησε την Ανατολική Θράκη με την Ανδριανούπολη.

Αναφορικά με το ζήτημα της Κρήτης, η συνολική διευθέτηση έχει ως εξής: Με τη Συνθήκη του Λονδίνου του 1913 η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε παραιτηθεί από τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο νησί υπέρ των βαλκανικών κρατών (Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία, Μαυροβούνιο). Στη συνέχεια, η Σερβία παραιτήθηκε από τα δικαιώματά της αυτά υπέρ της Ελλάδας με το Πρακτικό Πάσιτς - Βενιζέλου της 3ης Αυγούστου 1913 και η Βουλγαρία παραιτήθηκε και αυτή των δικαιωμάτων της υπέρ της Ελλάδος με την τελευταία παράγραφο του άρθρου 5 της Συνθήκης του Βουκουρεστίου όπου αναφέρεται: «Συνομολογείται ρητώς ότι η Βουλγαρία παραιτείται πάσης επί της νήσου Κρήτης αξιώσεως».

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος σήμαναν τον διαμελισμό της Μακεδονίας τα εδάφη της οποίας, με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913 και του Νεϊγί το 1919, δόθηκαν: 51,56% στην Ελλάδα, 38,32% στη Σερβία και 10,12% στην Βουλγαρία. Δηλαδή τη Μακεδονία την μοίρασαν από τότε ανάμεσα σε τρεις χώρες...

Επομένως : Σε μια διαπραγμάτευση για εξεύρεση κοινώς αποδεκτής λύσης, στην οποία περιλαμβάνεται με οποιονδήποτε τρόπο το όνομα «Μακεδονία» και όποια παράγωγά του, αυτό θα πρέπει ρητά να γίνει αποδεκτό μόνο ως γεωγραφικός προσδιορισμός. Να μπει τέλος στην αλυτρωτική προπαγάνδα, να υπάρξει αμοιβαία αναγνώριση του απαραβίαστου των συνόρων, της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας των δύο χωρών. 

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 21082015

Το αεροπλανάκι που άναψε τη "φωτιά" στα......Βαλκάνια!!!!!

Από το πρώτο δευτερόλεπτο, που έκανε την εμφάνισή του το τηλεκατευθυνόμενο αεροπλανάκι με τη σημαία της λεγόμενης «Μεγάλης Αλβανίας» στον ποδοσφαιρικό αγώνα της Σερβίας με την Αλβανία, την περασμένη Τρίτη, ήταν φανερό ότι επρόκειτο για ένα ακόμα κομμάτι σε ένα επικίνδυνο παζλ που στήνεται εδώ και καιρό. Αντίστοιχης σημασίας γεγονότα είχαμε και σε άλλους δύο ποδοσφαιρικούς αγώνες, ανάμεσα σε εθνικές ομάδες χωρών των Βαλκανίων, δηλαδή ανάμεσα στη Ρουμανία και την Ουγγαρία και στη Βουλγαρία με την Κροατία.

Γιατί είναι επικίνδυνες όλες αυτές οι εξελίξεις; Γιατί σε ό,τι αφορά τα Βαλκάνια, εδώ και καιρό, γίνεται συστηματική προσπάθεια για τη δημιουργία ενός επικίνδυνου μεγαλοϊδεατικού εθνικιστικού κινήματος στην Αλβανία, με στόχο τον εγκλωβισμό των εργαζομένων σε εθνικιστικές αλυτρωτικές θέσεις, που προβάλλουν εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος της Σερβίας, της ΠΓΔΜ, του Μαυροβουνίου και της Ελλάδας. Αυτό το εθνικιστικό κίνημα ενισχύθηκε μετά από τη ΝΑΤΟική επέμβαση κατά της Γιουγκοσλαβίας, τη λεγόμενη «ανεξαρτησία» του Κοσσόβου, που σήμερα είναι ένα προτεκτοράτο των ΗΠΑ και της ΕΕ στη βαλκανική χερσόνησο. Γι' αυτό το λόγο και όσα έγιναν στο παιχνίδι ανάμεσα στη Σερβία και την Αλβανία δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αλλά μια ακόμα επικίνδυνη εξέλιξη.

Για τη σημερινή κατάσταση στα Βαλκάνια, οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ έχουν διαχρονικά μεγάλες ευθύνες, αφού ενεργά συμμετέχουν στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς. Και, βέβαια, η δήλωση του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών, Ευ. Βενιζέλου, περί «περιφερειακής σταθερότητας και του σεβασμού των υφισταμένων συνόρων», στο όνομα μάλιστα «της κοινής ευρωπαϊκής προοπτικής όλων των χωρών της περιοχής», είναι πέρα για πέρα υποκριτική.

Το κουβάρι είναι ήδη πολύ μπερδεμένο. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι ποιοι και γιατί επιδιώκουν να ανοίξει ένα νέο μέτωπο στα Βαλκάνια με απρόβλεπτες συνέπειες για τους λαούς των χωρών, μετά από αυτά σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία. Η πραγματικότητα που διαμορφώνεται σήμερα στα Βαλκάνια είναι επικίνδυνη, γιατί χαρακτηρίζεται από την ένταση των ανταγωνισμών ανάμεσα στις αστικές τάξεις και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, που χρησιμοποιούν μειονοτικά και εδαφικά ζητήματα για την προώθηση των γεωπολιτικών τους συμφερόντων.

Το ΚΚΕ έχει προειδοποιήσει τον ελληνικό και τους άλλους λαούς των Βαλκανίων για τους κινδύνους που κρύβει το εθνικιστικό δηλητήριο, το οποίο χρησιμοποιείται από τις αστικές τάξεις για τα δικά τους συμφέροντα. Οι εργαζόμενοι των χωρών των Βαλκανίων πρέπει να προτάξουν τα κοινά ταξικά τους συμφέροντα, να πουν «όχι» στο μίσος των εθνικιστών και στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τις ενώσεις των ΝΑΤΟ - ΕΕ, να οικοδομήσουν τη δική τους ενότητα ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό.

Χ.ΚΛΙΝΤΟΝ: Πιέσεις στη Σερβία για αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου

Πιέσεις Κλίντον και Αστον

ΣΕΡΑΓΕΒΟ - ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ.--

Εντονες πιέσεις για συνέχιση της εφαρμογής της συμφωνίας Ντέιτον στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη παρά τις ολέθριες επιπτώσεις της για τους λαούς της περιοχής, 17 χρόνια μετά τον τερματισμό του πολέμου, άσκησαν χτες από κοινού στο Σεράγεβο η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον, και η επικεφαλής της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική και Ασφάλεια, Κάθριν Αστον.

Η Κλίντον επέλεξε να επικρίνει την ηγεσία της Σερβοβοσνιακής Δημοκρατίας για τις κατά καιρούς δηλώσεις της υπέρ απόσχισης, αποκαλώντας «μη συζητήσιμη» και «εντελώς απαράδεκτη» κάθε απόπειρα αμφισβήτησης της εδαφικής ακεραιότητας της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης. Σε επόμενο σημείο πρόσφερε ως «καρότο» την προοπτική ένταξης της χώρας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, ισχυριζόμενη ότι μία τέτοια εξέλιξη αποτελεί τάχα «την καλύτερη οδό για την εδραίωση της σταθερότητας και της ευημερίας» στα Βαλκάνια...

Η Αστον από την πλευρά της, σε ανακοίνωση που εξέδωσε μετά τη συνάντησή της με τον πρόεδρο των Βόσνιων Μουσουλμάνων και εκπρόσωπό τους στην τριμερή Προεδρία της χώρας, Μπακίρ Ιζετμπέκοβιτς, υποστήριξε ότι η προοπτική ένταξης της Βοσνίας στην ΕΕ είναι «πραγματική και έχει την ομόφωνη υποστήριξη των 27 χωρών - μελών». Παρότρυνε εντούτοις την ηγεσία της χώρας «να δράσει» παραμερίζοντας «εσωτερικές διαφορές, τις πολιτικές αντιπαλότητες και διάφορα συμφέροντα».

Αργότερα χτες το απόγευμα, οι Κλίντον και Αστον μετέβησαν στο Βελιγράδι, όπου συναντήθηκαν με τον Σέρβο Πρόεδρο, Τόμισλαβ Νίκολιτς, και τον πρωθυπουργό, Ιβιτσα Ντάσιτς, πιέζοντάς τους να προχωρήσουν άμεσα σε «αποτελεσματικό» διάλογο με την Πρίστινα με απώτερο στόχο την «ομαλοποίηση» των σχέσεων Βελιγραδίου - Πρίστινας. Δεν απαίτησαν ρητώς την άμεση αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία αλλά όλα τα άλλα που ουσιαστικά συνηγορούν σε αυτό: Ελευθερία κίνησης, τελωνειακών σχέσεων, κρατικών υπηρεσιών και οργανισμών κοινής ωφέλειας κ.λπ...

Εξω από το κτίριο της Προεδρίας της Σερβίας δεκάδες υποστηρικτές του «Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος» πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των δύο αξιωματούχων...

Επόμενοι σταθμοί της περιοδείας Κλίντον και Αστον είναι η Πρίστινα, στην οποία θα έχουν σήμερα συνάντηση με την ηγεσία των Κοσσοβάρων Αλβανών, την ίδια στιγμή που οι υπηρεσίες της ΕΕ διαπιστώνουν ότι το Κοσσυφοπέδιο «πλήττεται από το οργανωμένο έγκλημα». Ακολούθως η Χ. Κλίντον θα μεταβεί σε Κροατία και Αλβανία.

"Ρ" 31102012

ΕΥΡΩΠΗ- ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΑΣΤΕΓΟΙ - ΝΕΚΡΟΙ

ΕΥΡΩΠΗ - ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Και άλλοι νεκροί από το κρύο

Αστεγοι στη Ρωσία

Συνεχώς αυξάνονται οι νεκροί από το δριμύ ψύχος και τις έντονες χιονοπτώσεις που πλήττουν τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων, ενώ χτες προβλήματα αναφέρθηκαν στη Γαλλία - με διακοπή της ηλεκτροδότησης σε περισσότερα από 30.000 νοικοκυριά - και την Ιταλία, όπου υπήρξαν καθυστερήσεις στα δρομολόγια των τρένων και παρέμειναν αρκετά σχολεία κλειστά. Σε χωριά της Σερβίας και της Βοσνίας διασώθηκαν δεκάδες κάτοικοι με τη βοήθεια σωστικών ομάδων, καθώς είχαν εγκλωβιστεί, ενώ με ελικόπτερα μεταφέρθηκαν τρόφιμα και φάρμακα σε αποκλεισμένες περιοχές.

Πάνω από 80 άνθρωποι - κυρίως άστεγοι - έχουν πεθάνει από το κρύο τις τελευταίες ημέρες με τους περισσότερους νεκρούς να έχουν αναφερθεί στην Ουκρανία (43) και την Πολωνία (7). Μάλιστα, το τελευταίο 24ωρο στην Πολωνία 27 άνθρωποι υπέστησαν δηλητηρίαση από την εισπνοή μονοξειδίου του άνθρακα λόγω της κακής λειτουργίας εγκαταστάσεων θέρμανσης που λειτουργούν με κάρβουνο. Σύμφωνα με την αστυνομία, δύο άνθρωποι έχουν πεθάνει απ' αυτό. Στη Ρουμανία έξι άστεγοι πέθαναν από το κρύο το τελευταίο 24ωρο, καθώς και ένας άστεγος στην Τσεχία και ένας στη Σλοβακία. Στη Λετονία, τουλάχιστον 4 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε πυρκαγιές, οι οποίες προκλήθηκαν από φωτιές που είχαν ανάψει για να ζεσταθούν, οι οποίες όμως επεκτάθηκαν στα ξύλινα σπίτια. Συνολικά από την 1η Νοέμβρη έχουν πεθάνει 28 άνθρωποι από το κρύο στη Ρωσία, οι περισσότεροι από τους οποίους την περασμένη βδομάδα, σύμφωνα με ανακοίνωση των ρωσικών αρχών. Ειδικά στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, το να πεθαίνουν άνθρωποι από το κρύο είναι ένα από τα «δώρα» του καπιταλισμού που δήθεν θα τους απελευθέρωνε. Σε αυτούς που τους πετάει στο περιθώριο η ...ελευθερία είναι στο θάνατο.