ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣΑΤΙΡΙΚΟ
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα...
... η αντιγραφή όχι απλώς επιτρέπεται αλλά είναι και επιθυμητή, ακόμη και χωρίς αναφορά της πηγής!
..
Kαι μεις τι περιμένουμε. Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα μας κάνουν; Οι αχόρταγοι κάτι θα μας δώσουν; Ότι οι λύκοι θα μας ταϊσουνε αντί να μας καταβροχθίσουν; Ότι από φιλία θα μας προσκαλέσει η τίγρης να της βγάλουμε τα δόντια; Τέτοια περιμένουμε; (Μπ. Μπρεχτ)
Τοπικά Μέσα του Εβρου μεταδίδουν το εξής περιστατικό από την πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού πρέσβη στην Αλεξανδρούπολη:
Κατά τη συνάντηση που είχε με το Επιμελητήριο Εβρου, ο Τζ. Πάιατ επέπληξε τον πρόεδρό του επειδή το 2016 είχε υπογράψει συμφωνία αδελφοποίησης με το Επιμελητήριο της Συμφερούπολης στην Κριμαία!
Μάλιστα, στην αποστολή που «διαπραγματεύθηκε» αυτήν τη συμφωνία συμμετείχαν ακόμα ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης και ο σύμβουλός του, Κ. Γκαμπαερίδης, πρώην επίτιμος Ρώσος πρόξενος, το όνομα του οποίου ακούστηκε ιδιαίτερα όταν η κυβέρνηση απέλασε τους Ρώσους διπλωμάτες, με την κατηγορία της ανάμειξης στις σχέσεις της με την ΠΓΔΜ.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο Τζ. Πάιατ είπε σε έντονο ύφος: «Θέλω να θέσω ένα θέμα που θα πρέπει να λυθεί. Είναι απαράδεκτο το Επιμελητήριο Εβρου να παραμένει αδελφοποιημένο ακόμα με αυτό της Συμφερούπολης, μιας περιοχής όπου υπήρξε εισβολή ξένης χώρας και κατάκτησή της. Κάτι πρέπει να γίνει για το συγκεκριμένο θέμα».
Για να πάρει την απάντηση από τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου ότι «ήταν σοβαρό λάθος αυτό και θα κοιτάξουμε να το λύσουμε, για να πάψει να υπάρχει αυτή η συμφωνία σε ισχύ».
Τσακ μπαμ τα λύνει τα ζητήματα ο πρέσβης!
Πόσο μάλλον που την Ουκρανία την παίζει στα δάχτυλα, μιας και διετέλεσε πρέσβης των ΗΠΑ στο Κίεβο, την περίοδο των γεγονότων στην πλατεία Μαϊντάν, όπου τα ακροδεξιά - φασιστικά στοιχεία «έλυναν και έδεναν», καταφέρνοντας με τη στήριξη των ΗΠΑ - ΕΕ να σχηματίσουν τελικά κυβέρνηση. πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ανεξάρτητα απ' το αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναδειχτεί «πρωτομάστορας», δεν είναι ωστόσο ο μόνος που με το μανδύα της «κοινωνικής πολιτικής» και της «φιλολαϊκότητας» επιχειρεί να δώσει νέα προνόμια στο κεφάλαιο και να φτιάξει μηχανισμούς ενσωμάτωσης για λογαριασμό του.
Μια ματιά στα όσα είπε τις προάλλες ο πρόεδρος της ΝΔ στους βιομηχάνους, για την ανάγκη να κάνουν τους εργαζόμενους «συμμέτοχους στην επιτυχία» τους, που βασίζεται βέβαια πάνω στην ένταση της εκμετάλλευσης, μπορεί να πείσει για το αντίθετο.
Τα παραδείγματα που έφερε είναι αποκαλυπτικά: «Για παράδειγμα, προσλάβετε εσείς νέους συνεργάτες και εγώ θα αναζητήσω τρόπους να τους πριμοδοτήσω.
Κάντε εσείς συμμέτοχους τους εργαζόμενους στην επιτυχία σας με stock-options ή με άλλους τρόπους διανομής κερδών, τονώστε την εταιρική κοινωνική ευθύνη και εγώ θα είμαι ανοιχτός σε φοροαπαλλαγές για να τα πραγματοποιήσετε.
Προσφέρετε εσείς ιδιωτικά ασφαλιστικά προγράμματα, ιδιωτική ασφάλεια υγείας ή κάρτες κίνησης στα μέσα μεταφοράς και εγώ συζητώ τα έξοδα αυτά να εκπίπτουν από την εφορία».
Με γυμνό μάτι διακρίνει κανείς ότι - πέρα από τις διατυπώσεις - τίποτα το διαφορετικό δεν έχουν οι προτάσεις αυτές απ' όσα υλοποιεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι κι αυτή μια επιβεβαίωση για τις «αβυσσαλέες» διαφορές που τάχα χωρίζουν τους δύο, όσο και για το πραγματικό περιεχόμενο των μέτρων διαχείρισης της φτώχειας, που στην πραγματικότητα όχι μόνο δεν θα προσφέρουν ανακούφιση από την αντιλαϊκή λαίλαπα, αλλά λειτουργούν και ως «δούρειος ίππος» για το σάρωμα δικαιωμάτων και κατακτήσεων, το πέρασμα αντιδραστικών αλλαγών προς όφελος του κεφαλαίου.
Την ώρα που εντείνεται η αντεργατική επίθεση για τη διασφάλιση των κερδών και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, ΣΕΒ και ΓΣΕΕ στήνουν «καβγά» για... το πώς αυτή η επίθεση θα αποδώσει καλύτερα. Χαρακτηριστικά, το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ σε πρόσφατη δημοσίευσή του με τίτλο «Κόστος εργασίας και περιθώρια κέρδους στα χρόνια των μνημονίων», γκρινιάζει για... «την αποτυχία της πολιτικής εσωτερικής υποτίμησης», επειδή μαζί με τους μισθούς δεν μειώθηκαν και οι τιμές, ενώ αναφέρει ότι «το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι πρόβλημα κερδοφορίας και όχι κόστους εργασίας».
Σε χτεσινή του απάντηση ο ΣΕΒ (για την υποστήριξη της οποίας μάλιστα ανακατεύει και διάφορες αστικές εξυπνάδες για τον Στάλιν) υπογραμμίζει ότι αναγκαία προϋπόθεση για την ανάκτηση της «διεθνούς ανταγωνιστικότητας» του εγχώριου κεφαλαίου ήταν το χτύπημα των μισθών και των Συλλογικών Συμβάσεων, κάνοντας λόγο για «τεράστια αύξηση των αμοιβών της εργασίας» στη δεκαετία 2000 - 2010 και για «στρεβλό σύστημα συλλογικών διαπραγματεύσεων»!
Καλεί, μάλιστα, το συνδικαλιστικό κίνημα να νοιάζεται «για την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων του παραγωγικού και ανταγωνιστικού τομέα της οικονομίας»...
Η εξόφθαλμη προσπάθεια του ΣΕΒ και του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού να στρατεύσουν τους εργαζόμενους πίσω από την «ανταγωνιστικότητα» και τους άλλους στόχους των μονοπωλίων, δεν αφορά βέβαια στο παρελθόν, αλλά στην επόμενη φάση της επίθεσης.
Εχει σημασία να μην περάσει απαρατήρητη, ειδικά σήμερα που πάνε να «ξαναφρεσκάρουν» τους χρεοκοπημένους «κοινωνικούς διαλόγους». Η δήθεν «ευαίσθητη» για τους μισθούς ΓΣΕΕ απέρριψε με μένος την πρόταση του ΠΑΜΕ για πανελλαδική, πανεργατική απεργία τον Μάρτη για τις Συλλογικές Συμβάσεις, ενώ καλεί σε «πανεθνική μέρα δράσης», σε «συμμαχία» με «όλες τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών», με «αιτήματα που οριζόντια αφορούν όλους».
Ο ΣΕΒ, αντίστοιχα, καλεί σε «συζήτηση μεταξύ των κοινωνικών εταίρων» για την «εποχή μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος προσαρμογής». Η δε ΟΚΕ οργανώνει την ερχόμενη Τετάρτη την παρουσίαση «κοινής δήλωσης των κοινωνικών εταίρων και της κοινωνίας των πολιτών για το Εθνικό Αναπτυξιακό Σχέδιο»....
Το «εθνικό σχέδιο», για το οποίο προετοιμάζουν έδαφος, η ένταση της επίθεσης στα δικαιώματα και τη ζωή των εργαζομένων, πρέπει να απαντηθούν από τους εργαζόμενους με το δικό τους σχέδιο, με άνοδο της οργάνωσης και των αγώνων για τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα, η ικανοποίηση των οποίων είναι ασυμβίβαστη με τους στόχους και τα σχέδια του κεφαλαίου. ΣΧΕΤΙΚΑ Εργάνη: Διάλυση των Συλλογικών Συμβάσεων
Είναι προκλητική η προσπάθεια της κυβέρνησης να «κουκουλώσει» αυτήν την πραγματικότητα, η προσπάθειά της να υποβαθμίσει το νέο αντιαπεργιακό χτύπημα που νομοθετεί, είτε λέγοντας ότι «δεν φαίνεται και καταστροφικό» είτε παρουσιάζοντας διάφορα αποστειρωμένα αριθμητικά παραδείγματα για τις αλλαγές στην απαρτία των Γενικών Συνελεύσεων των σωματείων, λες και αυτές διεξάγονται... σε «κενό αέρος».
Η κυβερνητική ρύθμιση χτυπάει το απεργιακό δικαίωμα στο πρωτοβάθμιο επίπεδο οργάνωσης, μέσα στην επιχείρηση, εκεί δηλαδή που εκφράζονται πιο έντονα η εργοδοτική τρομοκρατία και αυθαιρεσία, οι απειλές και οι πιέσεις ενάντια σε εργαζόμενους που σηκώνουν το κεφάλι, αλλά και στο επίπεδο του κλάδου, αφού παρά τα διάφορα «non papers» και τις «διαβεβαιώσεις» που μοίραζε το υπουργείο Εργασίας, πουθενά στο νομοσχέδιο (ούτε στο σχετικό άρθρο ούτε στην αιτιολογική έκθεση) δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά που να εξαιρεί με σαφήνεια τα κλαδικά συνδικάτα από το νέο αντιαπεργιακό χτύπημα.
Μιλούν με θράσος για «ενίσχυση της δημοκρατίας»!
Είναι αντίστοιχα προκλητικός ο ισχυρισμός κυβερνητικών στελεχών ότι με τη συγκεκριμένη ρύθμιση «ενισχύεται η δημοκρατία στα συνδικάτα», ότι «κάθε εμπόδιο για καλό» γιατί τάχα αυτό θα βοηθήσει στην «ουσιαστική συμμετοχή» των εργαζομένων στα σωματεία και την οργάνωση των απεργιών.
Είναι προφανές ότι κανένας πόνος δεν πήρε την κυβέρνηση που υλοποιεί την αντιλαϊκή πολιτική του κεφαλαίου, τις ενώσεις των μονοπωλίων που χαιρετίζουν τη νέα αντιαπεργιακή ρύθμιση, την ΕΕ και το ΔΝΤ που την συμφώνησαν μαζί με την κυβέρνηση, για την άνοδο της συμμετοχής των εργαζομένων στα συνδικάτα και για τη μεγαλύτερη επιτυχία των απεργιών! Στόχος του κεφαλαίου είναι το «ξήλωμα» του απεργιακού δικαιώματος και ο ασφυκτικός έλεγχος των συνδικάτων και αυτόν ακριβώς τον στόχο υπηρετεί η νέα αντιαπεργιακή διάταξη.
Γνωρίζουν πολύ καλά ότι το παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης», που θα ωφελεί τάχα και το κεφάλαιο και τους εργαζόμενους, έχει κοντά ποδάρια, βλέπουν ότι παρά τον υπονομευτικό ρόλο του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού αναπτύσσονται εστίες αντίστασης και διεκδίκησης, με την καθοριστική συμβολή των ταξικών δυνάμεων... γι' αυτό και παίρνουν τα μέτρα τους!
Είναι προκλητικό να μιλούν για «ενίσχυση της δημοκρατίας» αυτοί που θωρακίζουν το αντεργατικό νομικό πλαίσιο, δίνοντας αέρα στα πανιά της εργοδοτικής ασυδοσίας που εντείνεται μέσα στους χώρους δουλειάς, με εκβιασμούς, απολύσεις, συλλογή «δηλώσεων αποκήρυξης» των ταξικών σωματείων, «εσωτερικούς κανονισμούς» και «αξιολογήσεις» που βάζουν στο στόχαστρο τη συνδικαλιστική δράση.
Μιλούν για «δημοκρατία στα συνδικάτα» αυτοί που στέλνουν την Αστυνομία να συλλαμβάνει απεργούς και να καταστέλλει κινητοποιήσεις καθ' υπόδειξη των αφεντικών. Και φυσικά, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση... νοιάζεται για τη «δημοκρατία» και απαιτεί τη συμμετοχή του 50% των μελών ενός σωματείου προκειμένου να αποφασιστεί μια απεργιακή κινητοποίηση, δεν έχει καμιά... «δημοκρατική ευαισθησία» για το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που δίνει το ελεύθερο στην εργοδοσία να επιβάλλει μειώσεις μισθών και δικαιωμάτων σε συνεργασία με «Ενώσεις Προσώπων», που εκπροσωπούν μόνο το 15% του προσωπικού τους...
Ανοίγουν δρόμο για το συνολικό «ξήλωμα» του απεργιακού δικαιώματος
Είναι ένα μεγάλο ψέμα ο ισχυρισμός της κυβέρνησης και του υπουργείου Εργασίας ότι με τη νομοθετική ρύθμιση που έφεραν προς ψήφιση «κλείνει οριστικά το ζήτημα του συνδικαλιστικού νόμου», όπως ψέμα είναι και ο ισχυρισμός ότι «αποκρούστηκαν πολλές απαιτήσεις των θεσμών», όπως η θεσμοθέτηση της ανταπεργίας και η αλλαγή των προβλεπόμενων για την απόλυση συνδικαλιστών.
Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έκανε για μια ακόμα φορά τη βρώμικη δουλειά του κεφαλαίου, την οποία δεν μπόρεσαν να φέρουν σε πέρας οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ: Μετά την έμμεση νομιμοποίηση της εργοδοτικής ανταπεργίας («λοκ άουτ») και τη διεύρυνση των λόγων απόλυσης συνδικαλιστών, με διατάξεις που ψήφισε σε προηγούμενα κλεισίματα «αξιολογήσεων», ανοίγει τώρα τον νέο γύρο επέμβασης του αστικού κράτους ενάντια στο ίδιο το απεργιακό δικαίωμα, με στόχο το συνολικό «ξήλωμά» του.
Από αυτήν την άποψη, την απάτη των κυβερνητικών ισχυρισμών περί «οριστικού κλεισίματος» επιβεβαιώνει με χαρακτηριστικό τρόπο η τοποθέτηση του ΣΕΒ, ο οποίος χαιρετίζει την αντιαπεργιακή διάταξη, σπεύδοντας παράλληλα να επισημάνει ότι αποτελεί «οριακή θετική μεταβολή», καθώς, όπως αναφέρει, «απαιτείται συνολική επανεξέταση του συνδικαλιστικού νόμου»...
Κατανοούμε ότι η προχτεσινή ήταν μια δύσκολη μέρα για την κυβέρνηση και την «Αυγή». Η κατάθεση του πολυνομοσχεδίου δεν άφηνε πολλά περιθώρια παρερμηνειών για τον αντιλαϊκό χαρακτήρα των μέτρων, με αποτέλεσμα να δυσκολεύει η προπαγάνδα για την υπεράσπιση και τον εξωραϊσμό του κυβερνητικού νομοθετήματος.
Τα επιτελεία όμως των ΣΥΡΙΖαίων της «Αυγής» το «τερμάτισαν», χαρακτηρίζοντας «μεροληπτικό» το πολυνομοσχέδιο, υπονοώντας ότι περιέχει περισσότερα ...φιλολαϊκά μέτρα, παρά αντιλαϊκά! Κι όχι μόνο αυτό. Η εφημερίδα προσπαθεί από το πρωτοσέλιδο να στήσει σκηνικό αντιπαράθεσης κυβέρνησης - ΣΕΒ για τον κατώτερο μισθό, αναπαράγοντας χιλιοειπωμένες θέσεις των βιομηχάνων, που ήταν γνωστές στον πρωθυπουργό όταν τρωγόπινε μαζί τους στις Γενικές Συνελεύσεις του Συνδέσμου, αλλά δεν είπε ποτέ κουβέντα.
Τώρα η «Αυγή» μας λέει ότι η κυβέρνηση υπηρετεί διαφορετικά ταξικά συμφέροντα από τον ΣΕΒ και ότι οι εργαζόμενοι έχουν χρέος να στηρίξουν την κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση για την «επόμενη μέρα» των μνημονίων, προκειμένου να μην περάσουν οι αξιώσεις του ΣΕΒ για τις συμβάσεις και τους μισθούς. Το θράσος ξεπερνάει τα όρια.
Η κυβέρνηση, που ψήφισε το 3ο μνημόνιο και αμέτρητα συμπληρωματικά μέτρα για λογαριασμό του κεφαλαίου, που διατηρεί απείραχτη την αντεργατική νομοθεσία για τις Συλλογικές Συμβάσεις και τον κατώτερο μισθό, για να είναι ανταγωνιστική η οικονομία και να ανακάμψουν τα κέρδη του κεφαλαίου, που νομοθετεί ενάντια στο απεργιακό δικαίωμα, κατ' εντολή της μεγαλοεργοδοσίας, εμφανίζεται να «σκάβει χαρακώματα» απέναντι στον ΣΕΒ, που δεν χάνει ευκαιρία να της πλέκει το εγκώμιο για τις επιδόσεις της στην αντιλαϊκή πολιτική.
Αν νομίζουν ότι με τέτοια «παπατζιλίκια» θα κοροϊδέψουν τους εργαζόμενους, είναι βαθιά νυχτωμένοι.
Η αντιδραστική νομοθετική ρύθμιση, που φέρνει η κυβέρνηση, βάζει νέα εμπόδια στην κήρυξη απεργίας από τα πρωτοβάθμια εργατικά συνδικάτα, ορίζοντας ότι «ειδικά για τη συζήτηση και τη λήψη απόφασης κήρυξης απεργίας, απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός δευτέρου (1/2) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών».
Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση υπερδιπλασιάζει τον αριθμό των εργαζομένων που απαιτείται προκειμένου η Γενική Συνέλευση ενός πρωτοβάθμιου σωματείου να προκηρύξει απεργία, αφού σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς, απαιτούνταν η πλειοψηφία από το 1/3 (στην πρώτη Γενική Συνέλευση) μέχρι το 1/5 (στην τρίτη Γενική Συνέλευση) των τακτοποιημένων οικονομικά μελών.
Με τον τρόπο αυτόν υλοποιείται μια πάγια απαίτηση του κεφαλαίου: Χαρακτηριστικά, μόλις ένα μήνα πριν την κατάθεση της κυβερνητικής τροπολογίας, ο ΣΕΒ απαίτησε για μια ακόμα φορά δημόσια την αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στα «χαμηλά ποσοστά συμμετοχής εργαζομένων στις αποφάσεις για την κήρυξη απεργιακών κινητοποιήσεων».
Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, της υλοποίησης της στρατηγικής του κεφαλαίου, η ΝΔ έσπευσε να δηλώσει ανοιχτά ότι θα ψηφίσει την κυβερνητική ρύθμιση ενάντια στο απεργιακό δικαίωμα, διαμαρτυρόμενη μάλιστα για την προσωρινή απόσυρσή της...
Καθόλου τυχαία, η κυβέρνηση, με τη στήριξη των άλλων αστικών κομμάτων, χτυπάει την εργατική τάξη στο πρωτοβάθμιο επίπεδο οργάνωσης, μέσα στην επιχείρηση, εκεί δηλαδή που εκφράζονται πιο έντονα η εργοδοτική τρομοκρατία και αυθαιρεσία, οι απειλές και οι πιέσεις. Πρόκειται για μια ρύθμιση που ανοίγει ταυτόχρονα δρόμο για το χτύπημα της δυνατότητας κήρυξης απεργίας και από τα κλαδικά συνδικάτα, για μια επίθεση που δεν πρόκειται να αφήσει στο απυρόβλητο κανένα επίπεδο συνδικαλιστικής οργάνωσης των εργαζομένων.
Το χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος που φέρνει η κυβέρνηση, «κουμπώνει» με όλο το ήδη υπάρχον αντιαπεργιακό πλαίσιο:
-- Με τους περιορισμούς που θέτει εξαρχής ο συνδικαλιστικός νόμος 1264/1982, στη βάση των οποίων ήδη 9 στις 10 απεργίες κρίνονται παράνομες ή/και καταχρηστικές.
-- Με την έμμεση νομιμοποίηση της εργοδοτικής ανταπεργίας («λοκ άουτ»), με διάταξη που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το καλοκαίρι του 2017.
-- Με τη διεύρυνση των λόγων που μια επιχείρηση μπορεί να επικαλεστεί για να απολύσει συνδικαλιστές, την οποία ψήφισε με άλλη διάταξη η ίδια κυβέρνηση, προσθέτοντας μεταξύ άλλων την «αδικαιολόγητη απουσία» του συνδικαλιστή πάνω από... 3 μέρες (!), καθιστώντας σχετικά εύκολο να στηθεί μια τέτοια κατηγορία από την εργοδοσία, ειδικά σε περιόδους αγωνιστικών κινητοποιήσεων.
Και το... αντιλαϊκό μενού έχει βέβαια συνέχεια, αφού η ψήφιση των μέτρων της τρίτης «αξιολόγησης» θα δώσει τη σκυτάλη στο «συμπληρωματικό μνημόνιο», στο πλαίσιο του οποίου περιλαμβάνεται η «κωδικοποίηση της εργατικής νομοθεσίας», η μονιμοποίηση δηλαδή όλων των αντεργατικών νόμων των τελευταίων ετών καθώς και το νέο χτύπημα στο δικαίωμα των Σωματείων και των Ομοσπονδιών να υπογράφουν Συλλογικές Συμβάσεις, με πρόσχημα τη λεγόμενη «αντιπροσωπευτικότητά» τους.
Σε συνέδριο του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βόρειας Ελλάδας μίλησαν ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της ΝΔ.
Είδαμε διαγωνισμούς και διαπιστευτήρια στους επιχειρηματικούς ομίλους.
Στο πώς αποτελεσματικότερα θα εξυπηρετηθούν τα σχέδια της ελληνικής αστικής τάξης, στο πλαίσιο των σκληρών ανταγωνισμών που βρίσκονται σε εξέλιξη στην περιοχή, διαγωνίστηκαν κυβέρνηση και αντιπολίτευση από το βήμα του 2ου «Thessaloniki summit», που οργάνωσε ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος και ολοκληρώθηκε χτες με την ομιλία του πρωθυπουργού, Αλ. Τσίπρα.
Στην ομιλία του ο πρωθυπουργός επικεντρώθηκε σε μέτρα που έχουν ήδη παρθεί και σε όσα σχεδιάζει η κυβέρνηση να πάρει για τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάπτυξης, με έμφαση στα «χρηματοδοτικά εργαλεία», στο «ζεστό» χρήμα και τις υπόλοιπες διευκολύνσεις που δίνει η κυβέρνηση στους επιχειρηματικούς ομίλους και με επίκεντρο τη στήριξη των βιομηχάνων στη Β. Ελλάδα. Κατά τ' άλλα ο πρωθυπουργός αναμενόταν να επαναλάβει το κυβερνητικό «αφήγημα» των επενδύσεων «με όρους και προϋποθέσεις», και του «παραγωγικού μοντέλου», «βασισμένου στην πραγματική παραγωγή και όχι στο μοντέλο των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών και μεσαζόντων».
Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας τόνισε επίσης την ανάγκη για ένα νέο παραγωγικό υπόδειγμα και για τη στήριξη της υγιούς επιχειρηματικότητας, αφήνοντας πίσω, όπως είπε χαρακτηριστικά το «παρασιτικό μοντέλο κατανάλωσης, των εισαγωγών με δανεικά».
«Η υγιής παραγωγικότητα θεμελιώνεται μόνο στην πραγματική επένδυση που αναδεικνύει τα πλεονεκτήματα της χώρας και στηρίζεται σε ένα εργατικό δυναμικό που αμείβεται με βάση την προσφορά», σημείωσε.
«Είναι μια επιχειρηματικότητα που σέβεται το περιβάλλον, επενδύει στην καινοτομία και σέβεται τον εργαζόμενο. Αυτό είναι το μοντέλο του αύριο, το μοντέλο της έντασης γνώσης».
Μια μέρα πριν ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυρ. Μητσοτάκης, κατέθετε στο συνέδριο τα δικά του διαπιστευτήρια στο κεφάλαιο πλειοδοτώντας σε μέτρα στήριξής του.
«Το γεγονός ότι τα πράγματα πηγαίνουν λίγο καλύτερα από πέρσι δε σημαίνει ότι πηγαίνουν καλά. Μασάζ στους αριθμούς κάνει η κυβέρνηση», ανέφερε «καρφώνοντας» την κυβέρνηση ότι κάνει λίγα για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας αλλά και για «διαπραγματευτική ανεπάρκεια» αφού, όπως είπε, «η κυβέρνηση δέσμευσε τη χώρα συνειδητά με υψηλά πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2022. Οι δανειστές θεωρούν ότι η χώρα δεν έχει μεταρρυθμιστική αξιοπιστία γι' αυτό και μας δέσμευσαν με τέτοια πλεονάσματα».
Στη βάση αυτή πρόβαλε το κόμμα του ως ικανότερο να διαχειριστεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, λέγοντας πως «εμείς θα μειώσουμε τους φόρους ξεκινώντας με τον ΕΝΦΙΑ και στόχο να τον μειώσουμε κατά 30% εντός δύο ετών και το φόρο στις επιχειρήσεις από το 29% στο 20% εντός διετίας. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε αυτή τη μείωση εξοικονομώντας αντίστοιχες δαπάνες από ένα συμμάζεμα του Δημοσίου (...)
"Οι παρουσίες Τσίπρα – Μητσοτάκη στο 2ο Thessaloniki Summit ήταν ένας διαγωνισμός - στα όρια του γελοίου – εξετάσεων στο κεφάλαιο, όπως επίσης και η προσωποποίηση του καρότου και του μαστίγιου της αντιλαϊκής πολιτικής", αναφέρει σε σχόλιό του το ΚΚΕ, αναφορικά με τις ομιλίες του Αλέξη Τσίπρα και του Κυριάκου Μητσοτάκη.
"Από τη μία η κοροϊδία του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη μπορεί να έχει δήθεν δίκαιο χαρακτήρα. Από την άλλη ο κυνισμός της ΝΔ, ότι έχει την αποφασιστικότητα και την τεχνογνωσία να φέρει σε πέρας πιο αποτελεσματικά τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις", συνεχίζει το ΚΚΕ και σημειώνει στο τέλος:
"Και οι δύο υπόσχονται περισσότερα προνόμια στους μεγαλοεπιχειρηματίες, την ίδια στιγμή που γονατίζουν τους εργαζόμενους με χαμηλούς μισθούς πείνας και εργασιακές σχέσεις που κυριολεκτικά τους τσακίζουν".
«Είμαστε ακόμη στο νερό και κολυμπάμε, αλλά το κεφάλι μας είναι έξω. Παίρνουμε ανάσες και βλέπουμε καθαρά τη στεριά. Είναι κοντά μας».
Αυτά είπε προχτές στο υπουργικό συμβούλιο ο πρωθυπουργός, σε μια από εκείνες τις ατάκες που λέγονται για να «παίξουν» στην τηλεόραση και στα άλλα Μέσα.
Την ίδια ώρα, όμως, ο λαός πνίγεται κυριολεκτικά σ' έναν ωκεανό από αντιλαϊκούς νόμους και μέτρα, περιτριγυρισμένος από κάθε λογής «καρχαρίες», ενώ το προσφιλές σύνθημα της κυβέρνησης είναι «τα κεφάλια μέσα», για να μην ταραχτούν τα «ήρεμα νερά» που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για να ανακάμψει η κερδοφορία του.
Επομένως, δεν είναι ο λαός αυτός που «βλέπει καθαρά τη στεριά», όπως λέει ο πρωθυπουργός, αλλά οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Σε αυτούς επιδεικνύει η κυβέρνηση την ...κολυμβητική της δεινότητα.
Λίγες ώρες αργότερα σε μια άλλη φιέστα παροχής διαβεβαιώσεων προς το κεφάλαιο, ότι θα πράξει τα δέοντα για τη διασφάλιση της κερδοφορίας του, έστησε χτες βράδυ η κυβέρνηση στο Ηράκλειο, με τον Αλ. Τσίπρα, μιλώντας στο 3ο Περιφερειακό Συνέδριο για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση της χώρας, να πλασάρει το γνωστό παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης», ώστε με τέτοιες απάτες να στοιχίσει το λαό στα προτάγματα των επιχειρηματικών ομίλων.
Μιλώντας μπροστά σε ένα πλήθος επιχειρηματιών, βάλθηκε ευθύς εξαρχής στην ομιλία του να μοιραστεί μαζί τους το «όραμά» του για μετασχηματισμό της Κρήτης σε μια Περιφέρεια που θα πρωταγωνιστεί στην πορεία για την ανάκαμψη της εγχώριας καπιταλιστικής οικονομίας, ζητώντας τους να συμβάλουν κι αυτοί στο σχεδιασμό και την ιεράρχηση των κυβερνητικών «προτεραιοτήτων», και βαφτίζοντας όλο το πακέτο «συμμετοχή της κοινωνίας» στο σχεδιασμό της «επόμενης μέρας»...
Επιβεβαιώνοντας το τι έχουν να περιμένουν οι εργαζόμενοι από την ανάπτυξη για λογαριασμό του κεφαλαίου, και καλλιεργώντας την ακόμα μεγαλύτερη μείωση των απαιτήσεών τους, τους κάλεσε κι εκείνους να βάλουν πλάτη, διευκρινίζοντας πως «στόχος είναι η αποκατάσταση ενός αξιοπρεπούς βιοτικού επιπέδου για τους εργαζόμενους και η εξασφάλιση της προσφοράς ικανοποιητικών κοινωνικών υπηρεσιών», κάποια «βασικά» ψίχουλα δηλαδή που θα περισσεύουν από το φαγοπότι των καπιταλιστών, που στήνεται πάνω στην ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και τα ατελείωτα αντεργατικά μέτρα που υλοποιεί και επεκτείνει η κυβέρνησή του.
Κι όμως. Ο πρωθυπουργός κυνικά ομολόγησε ότι «αυτό περιγράφει τον όρο "δίκαιη ανάπτυξη"», ενώ δεν παρέλειψε να ισχυριστεί ότι αυτή είναι η υποτιθέμενη διαχωριστική γραμμή με τον «πρωτόγονο νεοφιλελευθερισμό τύπου ζούγκλας» της ΝΔ.
Παράθυρο για μεγαλύτερες φοροελαφρύνσεις στις επιχειρήσεις και στους ιδιοκτήτες μεγάλης ακίνητης περιουσίας άνοιξε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας που χρόνο με το χρόνο εμφανίζεται στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης σαν ο καλύτερος ντίλερ των επιχειρηματικών ομίλων, δηλώνοντας μάλιστα ότι εμπλέκεται προσωπικά για να προχωρήσουν οι επενδύσεις τους.
Σε ερώτηση για τη μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις ανέφερε πως πέρα από τη μείωση της φορολογίας από το 29% στο 26% που έχει ήδη ψηφιστεί για το 2020 θα υπάρχουν «στοχευμένες φοροελαφρύνσεις» αν υπάρξει «υπεραπόδοση της οικονομίας» και δημιουργηθεί περισσότερος δημοσιονομικός χώρος».
Για τον ΕΝΦΙΑ επανέλαβε ότι θα διατηρηθεί το ύψος που εισπράττεται κάθε χρόνο και ξεπερνά τα 2,6 δισ. ευρώ και προανήγγειλλε μείωση του φόρου στην μεγάλη ακίνητη περιουσία λέγοντας ότι «υπάρχουν φόροι πιο άδικοι από τον ΕΝΦΙΑ και πρέπει να μειωθούν» και πως είναι «μεγάλη αδικία» με το φόρο στην μεγάλη ιδιοκτησία να μην μπορεί κάποιος «να πουλήσει το ακίνητο του».
Διαβεβαίωσε επιχειρηματικούς ομίλους και δανειστές πως πρόθεση της κυβέρνησης είναι να προχωρήσει με μεγάλη ταχύτητα την 3η αξιολόγηση άρα και τα νέα μέτρα που περιλαμβάνει και προανήγγειλλε άμεση σύγκληση υπουργικού συμβουλίου για το θέμα αυτό. Για τις επενδύσεις δήλωσε το 2016 έγινε ρεκόρ εξαετίας με Άμεσες Ξένες Επενδύσεις πρόσθεσε ότι είμαστε φιλικοί προς την επιχειρηματικότητα πως θα υπάρξει περαιτέρω διευκόλυνση της και ανέφερε ότι «εμπλέκομαι προσωπικά ώστε να δώσω το στίγμα της αποφασιστικότητας να προχωρήσουν οι επενδύσεις».
Για το λαό αναφέρθηκε και πάλι σε ψίχουλα προς τους χαμηλοσυνταξιούχους αν είναι μεγαλύτερο το ματωμένο πρωτογενές πλεόνασμα από το συμφωνημένο και ότι σε αυτή την περίπτωση θα δοθεί μέρισμα στους πιο αδύναμους σε συνεννόηση με τους δανειστές. Ωστόσο από το 2019 έρχονται και νέες μειώσεις στις συντάξεις αλλά και αύξηση της φοροεπιδρομής με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου.
Για τις εξελίξει στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και της «κεντροαριστεράς» που ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί τον κυρίαρχο ρόλο ανάφερε πως υπάρχει ομοιότητα μεταξύ του ίδιου και του Ανδρέα Παπανδρέου επειδή όπως ισχυρίστηκε προκάλεσαν τρόμο στο σύστημα και τότε και τώρα και πρόσθεσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει στα προτάγματα «Εθνική ανεξαρτησία - λαϊκή κυριαρχία». Ανέφερε ακόμα ότι ο νέος φορέας της «κεντροαριστεράς» πρέπει να αποφασίσει αν θα πάει με «τη δεξιά ή την αριστερά», ενώ για τη συνεργασία με τον Πάνο Καμμένο και τους ΑΝΕΛ είπε ότι είναι «έντιμη και ειλικρινής» και επανέλαβε ότι οι εκλογές θα γίνουν το φθινόπωρο του 2019.
«Δείξτε μου το τέρμα»! αναφωνεί ο κ. Τσακαλώτος στήνοντας το αντάρτικο των... καπετανάτων στο βουνό του χρέους. Πολιτικά η φράση μοιάζει σαν μπάλα στην εξέδρα, μόνο που αυτή είναι άδεια κι από θεατές κι από χουλιγκάνους της τέως πρώτης φοράς αριστεράς. Οταν στο γήπεδο του ΣΕΒ η εθνική φανέλα αφορά στη σωτηρία των επενδύσεων, δηλαδή των εταιρειών των κερδών, των διαφημιστικών πακέτων και τα σλόγκαν των σωτήρων εγγράφονται ακόμα και στα σωβρακάκια των πολιτικών για να τα πιάνει η κάμερα, τότε η διαβόητη ποδοσφαιροποίηση του πολιτικού λόγου και βίου μοιάζει με φυσική εξέλιξη των προοπτικών, των εμμονών και των ιδιοληψιών του ντόπιου κεφαλαίου. Σε μια χώρα που σφυράει το διαιτητικό τρίο Κατρούγκαλος - Πετρόπουλος - Αχτσιόγλου, ούτε οι ποδοσφαιριστές, ούτε οι θεατές μπορούν να περιμένουν να δούνε... μπάλα.
Κι επειδή το πράγμα το ξεφτίλισε ποδοσφαιρικά μέχρι σήμερα με κρυόκωλο αγγλικό χιούμορ πασπαλισμένο με ανύπαρκτο ελληνικό φλέγμα ο κ. Τσακαλώτος, προπονητής που κατεβαίνει στο γήπεδο, έστω του χρέους, και περιμένει να του δείξουνε το τέρμα, δεν κάνει, όπως κι η πολιτική του, ούτε για πρωτάθλημα της παράγκας.
Οι δημοσιογράφοι «ίσως είναι μια κάποια λύσις» που λέει κι ο ποιητής, γιατί μπορούν να του δείξουν, και μάλιστα on camera, πώς ξηλώνονται τα καθίσματα που κάθονται και τα πετάνε ο ένας στον άλλον, τώρα που αναμένοντας την ανάπτυξη, οι δημοσιογράφοι πωλούνται μαζί με τις καρέκλες και γενικώς την επίπλωση, μπιρ παρά πριν από την ανακαίνιση της επικοινωνίας, που λαμβάνει χώρα με όρους αστικής τελετουργίας.
Κοιτάω γύρω μου κάμποσους συναδέλφους δημοσιογράφους, κυρίως δυο - τρεις με καρκίνο, που καθώς μπήκε ο Ιούνης το 2017 ατενίζουν την ανάπτυξη, εκεί στους πρόποδες του βουνού του χρέους με το βάρος της κακοήθειας του όγκου τους, να μένουν αποσβολωμένοι με κομμένη την επικουρική σύνταξη, τα φάρμακα και την περίθαλψη, καθηλωμένοι περισσότερο απ' την κατάργηση του αγγελιόσημου - εκσυγχρονισμός του δημοσιογραφικού ασφαλιστικού κατά την κατρουγκάλεια, κι όχι μόνο, αριστεροσύνη - και λιγότερο από μια αρρώστια που δε χωρά κατάθλιψη κι απελπισία. Το ταμείο τα 'φτυσε με το πρώτο, το δεύτερο, το τρίτο και το τέταρτο μνημόνιο σ' ένα επάγγελμα - λειτούργημα το λένε οι χαμαιλέοντες της προσαρμογής - που πάτησε ασφαλιστικά στο Λαχείο Συντακτών κι ύστερα την έκανε λαχείο, παράγοντας μόνον οφθαλμούς από συν-αδερφικές τυφλώσεις...
Τα εκδοτικά δάνεια, οι συγκροτηματιακές υποχρεώσεις θα περάσουν απ' τη χοάνη των τραπεζών και θα προσγειωθούν στην πλάτη που τ' αφεντικά ζητούν να βάλουν και οι δημοσιογράφοι και ο λαός. Αλλά είναι κι εκείνες οι φράξιες με τα εμπνευσμένα συνθήματα τύπου «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» ή εκείνο το αμίμητο που άκουσα από μαχητή να λέει παίζοντας στο survivor των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας «για το bottox σου μωρή κοράκι βγάζεις τα σπίτια του κοσμάκη στο σφυρί», που σε κάνουν κι αναθαρρεύεις (;). Μπορεί ν' αναβαθμιστεί ο αγώνας σε επίπεδο απλής επιβίωσης μ' ένα bottox στην ξεφουσκωμένη μπάλα κι ένα δάχτυλο που δείχνει το τέρμα κάπου εκεί βαθιά στο λάκκο που ανοίξαμε μόνοι μας...
Με μια σύντομη «ιστορική αναδρομή» (λέμε τώρα...) κομμένη και ραμμένη στους σημερινούς στόχους του κεφαλαίου, ξεκίνησε ο Αλ. Τσίπρας την ομιλία του στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ, λόγω και της επετείου των 110 χρόνων από την ίδρυση του συνδέσμου των βιομηχάνων.
Τι είπε;
Οτι όταν ιδρύθηκε ο ΣΕΒ «η χώρα βρισκόταν σε δεινή οικονομική κατάσταση και υπό καθεστώς επιτροπείας» και ότι «τρία χρόνια έντονων πολιτικών ζυμώσεων θα φέρουν το 1910 στο προσκήνιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο, για να εφαρμόσει το ριζοσπαστικό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της "Εθνικής Ανόρθωσης" και να βάλει την ελληνική οικονομία σε τροχιά ανάκαμψης».
Πρόσθεσε ότι «μολονότι σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο σήμερα (...) το αίτημα μιας αυτοδύναμης, δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης εξακολουθεί να παραμένει σε εκκρεμότητα, καθώς επίσης και το εθνικό σχέδιο ριζικών αλλαγών που θα το πραγματώσει».
Μιας και ο ίδιος επέλεξε τη σύγκριση, θα θυμίσουμε στον πρωθυπουργό ορισμένες ...λεπτομέρειες:
Το τότε σχέδιο «εθνικής ανόρθωσης» του κεφαλαίου περιείχε τη συμμετοχή στον πρώτο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Μικρά Ασία και την επακόλουθη καταστροφή, την ένταση της εκμετάλλευσης για τη νεαρή εργατική τάξη και τους χιλιάδες πρόσφυγες, τα αντικομμουνιστικά «Ιδιώνυμα» και το ανελέητο κυνηγητό στο νεαρό εργατικό κίνημα και άλλα τέτοια.
Αλλά, είπαμε.
Ο καθένας και τα «πρότυπά» του... ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 07062017
Η παραπέρα επέκταση της μερικής απασχόλησης, όπως και η καθήλωση των μισθών και στη φάση της καπιταλιστικής ανάκαμψης, καθώς είναι όροι για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων, είναι οι αξιώσεις του εγχώριου κεφαλαίου που αποτυπώνει το χτεσινό «εβδομαδιαίο δελτίο» του ΣΕΒ.
Υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Μερική Απασχόληση: Ανάγκα και οι θεοί πείθονται!», ο ΣΕΒ επιχαίρει για τη ραγδαία αύξηση της μερικής απασχόλησης στη διάρκεια της καπιταλιστικής κρίσης - χάρη στο αντεργατικό πλαίσιο που έχουν διαμορφώσει και ενισχύουν οι προηγούμενες και η σημερινή κυβέρνηση - ενώ την εκθειάζει ως «διέξοδο για επιχειρήσεις που αγωνίζονται να επιβιώσουν σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία».
Αναπαράγοντας μάλιστα τετριμμένα επιχειρήματα, επιχειρεί να εμφανίσει τη μερική απασχόληση ως μια καλή «επιλογή» για αρκετές ομάδες εργαζομένων, την ίδια ώρα που ακόμα και τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ επιβεβαιώνουν ότι για τη συντριπτική πλειοψηφία των μερικώς απασχολούμενων, αυτή είναι μια αναγκαστική «λύση» απέναντι στην πλήρη ανεργία και όχι... «διευκόλυνσή» τους.
Ενταση της εκμετάλλευσης για «να ακολουθήσουν τον διεθνή ανταγωνισμό»
Αποτυπώνοντας ότι ο πραγματικός λόγος που το εγχώριο κεφάλαιο «καίγεται» για την παραπέρα επέκταση της μερικής απασχόλησης είναι η ανάγκη του για μεγαλύτερη «ευελιξία» στην εκμετάλλευση των εργαζομένων, το δελτίο του ΣΕΒ αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η μερική απασχόληση «είναι διεθνώς μια επεκτεινόμενη πρακτική» που αποσκοπεί στη διευκόλυνση «των επιχειρήσεων να ρυθμίζουν καλύτερα το κόστος λειτουργίας τους με βάση τις διακυμάνσεις της ζήτησης».
Σπεύδει, μάλιστα, να ξεκαθαρίσει ότι και στη φάση της ανάκαμψης, «προσδοκίες ότι τα ποσοστά αυτά (σ.σ. της μερικής απασχόλησης) μακροπρόθεσμα θα ανατραπούν ριζικά υπέρ της πλήρους απασχόλησης καθώς βγαίνει η χώρα από την κρίση, μάλλον προσκρούουν στη διεθνή τάση για αύξηση του ποσοστού της ελαστικής απασχόλησης και των νέων μορφών εργασίας.
Αν μη τι άλλο, οι τεχνολογικές εξελίξεις και τα νέα παραγωγικά μοντέλα έρχονται να ανατρέψουν σε σημαντικό βαθμό τις σταθερές στον κόσμο της εργασίας, οι δε επιχειρήσεις που δεν θα μπορέσουν να ακολουθήσουν τον διεθνή ανταγωνισμό στις αλλαγές αυτές θα κινδυνεύουν να κλείσουν».
Κόντρα στις απάτες περί... «δίκαιης ανάπτυξης» που λανσάρουν η κυβέρνηση και αστικά επιτελεία, ο ΣΕΒ επιβεβαιώνει κυνικά ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από την καπιταλιστική ανάκαμψη, ο εργασιακός μεσαίωνας θα εντείνεται αφού αυτό αποτελεί προϋπόθεση για την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων.
Ανάλογη είναι η τοποθέτηση του ΣΕΒ και για την πορεία των μισθών, καθώς καλεί ουσιαστικά να καθηλωθούν στα σημερινά εξευτελιστικά επίπεδα, σε άμεση σύνδεση με την «παραγωγικότητα» και τις «αντοχές» της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Με την αποκατάσταση συνθηκών ανάκαμψης στην οικονομία, αναμένεται περαιτέρω ενδυνάμωση της απασχόλησης και των μέσων αμοιβών. Θα πρέπει, όμως, να υπάρξει μια αύξηση του κατώτατου μισθού και συνακόλουθα των μέσων αμοιβών σε ποσοστό αντίστοιχο με τη βελτίωση της παραγωγικότητας. Σε διαφορετική περίπτωση, διακυβεύεται η ίδια η ανάκαμψη της οικονομίας και, ως εκ τούτου, πρέπει να αποφευχθεί.
Οι μέσες αμοιβές είναι συνάρτηση της παραγωγικότητας της οικονομίας και ο κατώτατος μισθός πρέπει να ακολουθεί και όχι να προηγείται των μεταβολών στις μέσες αμοιβές που μία οικονομία αντέχει, ώστε οι επιχειρήσεις της να είναι διεθνώς ανταγωνιστικές».
Οποιος νομίζει ότι οι παρακάτω δύο τοποθετήσεις ανήκουν στον ίδιο άνθρωπο κάνει λάθος:
1. «Δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι έχουν επιτευχθεί οι παραγωγικοί και οι μακροοικονομικοί μετασχηματισμοί που θα διαμόρφωναν τις συνθήκες σταθεροποίησης της οικονομίας με αύξηση της απασχόλησης (...) Η υπεραισιόδοξη εκτίμηση ότι η οικονομία σύντομα θα επιστρέψει στην "κανονικότητά" της και θα βγει οριστικά από την κρίση, όταν ακόμη δεν έχει σταθεροποιηθεί μια θετική δυναμική στην οικονομία, το μόνο που δημιουργεί είναι έλλειψη εμπιστοσύνης ως προς την πολιτική ικανότητα της χώρας να διαχειριστεί με πραγματισμό την οικονομική και την κοινωνική κρίση...».
2. «Χωρίς σαφείς στόχους, μέσα και αποτελέσματα δεν μπορούμε ούτε να σχεδιάσουμε, ούτε να αξιολογήσουμε την όποια πρόοδο της οικονομίας. Είναι σαφές πως τα περιθώρια νέων καθυστερήσεων έχουν εξαντληθεί και κάθε νέα μέρα επιβαρύνει τα μακροοικονομικά σενάρια, εγκλωβίζει την οικονομία στην αβεβαιότητα, ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία και δυσχεραίνει τις δυνατότητες αντιστροφής της αποεπένδυσης».
Το πρώτο απόσπασμα είναι από συνέντευξη του προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλου, ενώ το δεύτερο από ομιλία του προέδρου των βιομηχάνων Θ. Φέσσα.
Οι ομοιότητες μόνο συμπτωματικές δεν είναι και δείχνουν τις κοινές αγωνίες των καπιταλιστών και των συνδικαλιστών τους, για τα κέρδη των πρώτων, από τα οποία τρέφονται οι δεύτεροι...
Kαι μεις τι περιμένουμε. Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα μας κάνουν; Οι αχόρταγοι κάτι θα μας δώσουν; Ότι οι λύκοι θα μας ταϊσουνε αντί να μας καταβροχθίσουν; Ότι από φιλία θα μας προσκαλέσει η τίγρης να της βγάλουμε τα δόντια; Τέτοια περιμένουμε;
(Μπ. Μπρεχτ)
Και τι δεν ακούσαμε χτες σε ημερίδα του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου για την Ασφάλιση.
Οτι όχι μόνο δεν έχουμε χαμηλές συντάξεις, αλλά ότι «έχουμε ένα σύστημα που βγάζει υψηλές συντάξεις»!
Οτι είναι ώρα να κάνουμε το σύστημα «νοητής κεφαλαιοποίησης», δηλαδή ένα σύστημα που όπως παρουσιάστηκε και με το γνωστό πόρισμα της «Επιτροπής σοφών» πριν λίγους μήνες, ο ασφαλισμένος θα υποχρεώνεται να πληρώνει καθορισμένες εισφορές, αλλά το σύστημα δεν θα εγγυάται τις παροχές, ούτε το ύψος της σύνταξης που δικαιούται στο τέλος του εργάσιμου βίου.
Χαρακτηριστική είναι και η θεμελίωση της ανάγκης για την ιδιωτική ασφάλιση, καθώς όπως υποστήριξε γνωστός καθηγητής, το παλιό μοντέλο που λειτούργησε στη χώρα μας ήταν «υπέρ της κατανάλωσης» και όχι της αποταμίευσης. Χρειάζεται, λοιπόν, η ανάπτυξη των ιδιωτικών ασφαλίσεων και μέσω αυτών η ενίσχυση της αποταμίευσης.
Αυτά λέγονται σε μια χώρα στην οποία οι σημερινοί συνταξιούχοι αλλά και οι εργαζόμενοι ποτέ δεν κάλυψαν τις ανάγκες τους. Πάντοτε η κατανάλωση των λαϊκών μαζών ήταν πολύ κάτω από τις ανάγκες τους και πολλές φορές αυτό αφορούσε και τις στοιχειώδεις ανάγκες. Αλλά, βέβαια, από τους θιασώτες του καπιταλισμού δεν περιμένεις τίποτα άλλο να ακούσεις.
Και για το Ασφαλιστικό φταίνε τα λαϊκά στρώματα που κατανάλωναν πολύ και δεν αποταμίευαν όπως έπρεπε.
Για τα αποθεματικά, όμως, των Ταμείων που λεηλατήθηκαν από την τάξη που υπερασπίζουν, κουβέντα από το καθηγητικό κατεστημένο.
Αλλά, τι να περιμένεις. Οπως λέει και ο λαός μας, «από κόρακα κρα θα ακούσεις...»!
Μείωση του αφορολόγητου ορίου, αύξηση της φορολογίας σε μισθωτούς και συνταξιούχους και υποταγή των δικαιωμάτων των εργαζομένων στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων ζητά ο ΣΕΒ με το «Εβδομαδιαίο δελτίο για την ελληνική οικονομία».
Για το αφορολόγητο ζητά να συνδεθεί με εισοδηματικά κριτήρια και να μην ισχύει για όλους, επισημαίνοντας ότι χρειάζεται «μια συζήτηση για το πότε το αφορολόγητο πράγματι δικαιολογείται από την οικογενειακή κατάσταση, πότε η υπερβολική αύξηση των συντελεστών δεν αποδίδει πλέον στα κρατικά έσοδα και πως η συνολική επιβάρυνση από φόρους και εισφορές στη μισθωτή εργασία στον ιδιωτικό τομέα μπορεί να μειωθεί σε όλα τα εισοδηματικά κλιμάκια».
Επιπλέον, ζητά μείωση των κρατικών δαπανών και στοχοποιεί μισθωτούς και συνταξιούχους για την απώλεια φορολογικών εσόδων, υποστηρίζοντας ότι «η εφαρμογή της “έκπτωσης φόρου” όπως ισχύει σε μισθούς και συντάξεις άνω των 5.000 ευρώ απαλλάσσει μισθωτούς του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, καθώς και συνταξιούχους από την καταβολή φόρων αξίας 6,4 δισ. ευρώ», συνεπώς ζητά την επιβάρυνσή τους με ...κριτήρια.
Κι ενώ εμμέσως πλην σαφώς τάσσεται υπέρ της αύξησης της φοροεπιδρομής προς μισθωτούς και συνταξιούχους, ζητά από τους εργαζόμενους να υπηρετήσουν το στόχο των βιομηχάνων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, επισημαίνοντας πως «εργαζόμενοι και εργοδότες καλούνται να διαμορφώνουν κοινό σχέδιο στήριξης της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων, που είναι και ο μόνος δρόμος για την ανάπτυξη και την ευημερία στη χώρα».
«Ο Έρωτας, Η Σοκολάτα, Ο ΣΥΡΙΖΑ και Ο ΣΕΒ» είναι ο τίτλος βίντεο που «ανέβασε» στο YouTube η Νεολαία του ΚΚΕ, σατιρίζοντας την προσέγγιση των προέδρων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΕΒ.
Στο βίντεο, με τίτλο «Ο Έρωτας, Η Σοκολάτα, Ο ΣΥΡΙΖΑ και Ο ΣΕΒ», η Νεολαία του ΚΚΕ χρησιμοποιεί φωτογραφίες από τη χθεσινή κοινή εμφάνιση των κ.κ. Τσίπρα και Δασκαλόπουλου σε εκδήλωση αλλά και άλλες, από παλαιότερες συναντήσεις τους, επιχειρώντας να καταδείξει ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, παρά τα όσα λέει για κατάργηση του μνημονίου και τέλος στη λιτότητα, έρχεται ολοένα και πιο κοντά στις θέσεις του ΣΕΒ που, σύμφωνα με το ΚΚΕ, είναι αντιλαϊκές.
Χρησιμοποιώντας σαν «χαλί» στο οπτικό υλικό, την καμπάνια σοκολάτας για την ημέρα των ερωτευμένων και το μότο «Υπάρχει αγάπη», η ΚΝΕ, εμφανίζει τους δύο άντρες ως... ερωτευμένο ζευγάρι, θέλοντας να περάσει το μήνυμα ότι η προσέγγισή τους θα οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, εάν γίνει κυβέρνηση, στην εφαρμογή πολιτικών λιτότητας, ανάλογων με αυτών που προωθεί σήμερα η κυβέρνηση Σαμαρά.
Στο τέλος του βίντεο εμφανίζεται μια γελοιογραφία, που δείχνει τον κ. Τσίπρα με τον κ. Δασκαλόπουλο σε ένα τραπέζι να πίνουν με δύο καλαμάκια από το ίδιο ποτήρι και πιο μακριά δύο εργάτες να λένε: «Στα 'λεγα εγώ. Φαινόταν από την αρχή το πράμα»...
Στην πρόσφατη σύσκεψη του πρωθυπουργού με τους προέδρους των εργοδοτικών ενώσεων, οι τελευταίοι δέχτηκαν να συμφωνήσουν σε μια παροδική και μικρή αύξηση των εισφορών τους στα Ταμεία της επικουρικής ασφάλισης, ζητώντας διάφορα ανταλλάγματα.
Τώρα, διαβάζουμε ότι σε εκείνη τη σύσκεψη, ορισμένα για τα οποία δεσμεύτηκε η κυβέρνηση ήταν να δώσει φτηνότερο φυσικό αέριο στις βιομηχανίες και να αυξήσει κατά 15% το συντελεστή δόμησης για τους ξενοδόχους. Στην πρώτη περίπτωση, το κόστος μιας ενδεχόμενης μείωσης της τιμής της Ενέργειας για τους βιομήχανους θα μετακυλιστεί με βεβαιότητα στους εργαζόμενους και το λαό, πιθανόν μέσω της αύξησης των φόρων και των τελών, ενώ η αύξηση του συντελεστή δόμησης σημαίνει ότι οι μεγαλοξενοδόχοι θα μπορούν να «απλώνουν» με μεγαλύτερη ευχέρεια τις επιχειρήσεις τους δίπλα (ή και μέσα) σε παραλίες, μελλοντικούς χώρους αναψυχής, όπως αυτοί που σχεδιάζονται και στην Αττική.
Αν δίπλα σ' αυτά βάλει κανείς και το αίτημα μερίδας των εργοδοτών να αυξηθεί μόλις κατά μισή (και όχι κατά μία) μονάδα η ασφαλιστική τους εισφορά στην επικούρηση (το ίδιο φέρεται να ζητάει και το ΔΝΤ), με παράλληλη μείωση όλων των επικουρικών συντάξεων κάτω από τα 170 ευρώ, καταλαβαίνει γιατί οι εργοδότες είπαν το «ναι» στην κυβέρνηση για το συγκεκριμένο θέμα, στηρίζοντας συνολικά την πρότασή της για το Ασφαλιστικό.
Το άλλο το μάθατε; Η «ολιγαρχία» και το «κατεστημένο» είναι, λέει, απέναντι στην «προσπάθεια» της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ: «Γνωρίζουμε καλά ότι οι σχεδιασμοί της ολιγαρχίας και του πολιτικού κατεστημένου θα είναι απέναντι στην προσπάθειά μας. Τώρα, όμως, γνωρίζουν κι εκείνοι καλά ότι όταν είναι δεδομένη η επιθυμία του λαού μας για να ξεμπερδεύουμε με το παλιό, κανείς δεν μπορεί να μας σταματήσει». Τα παραπάνω ισχυρίστηκε ο Αλ. Τσίπρας, μιλώντας το Σάββατο στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ...
Πού ακριβώς την είδε αυτήν την «εναντίωση» από την «ολιγαρχία» δεν μας εξήγησε, βέβαια... Ο ΣΕΒ, ας πούμε, αναφέρει ότι «η κυβέρνηση έχει μια καθαρή εντολή να προχωρήσει μέσα στο πλαίσιο των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει». Ο ΣΕΤΕ των μεγαλοεπιχειρηματιών του τουρισμού τονίζει: «Ευελπιστούμε πως, με την ξεκάθαρη εντολή που έλαβε, η νέα κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τις δεσμεύσεις της χώρας μας».
Αλλά και εκτός των συνόρων, η Κομισιόν υπογραμμίζει ότι «η νέα κυβέρνηση έχει τώρα την εντολή να υλοποιήσει το φιλόδοξο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων στο οποίο δεσμεύτηκε», ενώ στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ένα σωρό εκπρόσωποι της «αφρόκρεμας» από την «ολιγαρχία» των ΗΠΑ συγκεντρώθηκαν πριν από λίγες μέρες για να ακούσουν τον Αλ. Τσίπρα να τους εγγυάται «ευνοϊκό επενδυτικό κλίμα», για να κάνουν μπίζνες στις πλάτες του ελληνικού λαού.
Τόσο πολύ την «πολεμάει» αυτή η ριμάδα η ολιγαρχία την «προσπάθεια» του ΣΥΡΙΖΑ...
Φτάνει, όμως, πια με το δούλεμα! Ο μόνος που μπορεί να βάλει εμπόδια στο νέο βάρβαρο μνημόνιο που υλοποιείται ταχύτατα και για λογαριασμό ακριβώς αυτής της «ολιγαρχίας», των κερδών και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, είναι ο εργαζόμενος λαός με την οργάνωσή του και την πάλη του!
Σπεύδει να ικανοποιήσει τις αξιώσεις των βιομηχάνων η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στο όνομα της ανάπτυξης που σημαίνει τσακισμένα εργασιακά δικαιώματα και προνόμια για το κεφάλαιο.
Σε σημερινή συνάντηση της υφυπουργού Οικονομίας με τον πρόεδρο του ΣΕΒ Θεόδωρο Φέσσα, η Θεοδώρα Τζάκρη αποδέχθηκε τα αιτήματα των βιομηχάνων για μείωση των τιμολογίων ηλεκτρικής ενέργειας στη βιομηχανία, απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης επιχειρήσεων σε τέσσερις νέους κλάδους δραστηριότητας και προετοιμασία του νέου αναπτυξιακού νόμου.
Σύμφωνα με την υφυπουργό, η μείωση του ενεργειακού κόστους θα επιτευχθεί με την εφαρμογή του μέτρου της διακοψιμότητας που θα προχωρήσει, όπως είπε, άμεσα με τη σύμφωνη γνώμη του υπουργείου Περιβάλλοντος και της διοίκησης της ΔΕΗ με την οποία επίσης συναντήθηκε χθες η υφυπουργός.
Το μέτρο προβλέπει τη μείωση των τιμολογίων ρεύματος για τη βιομηχανία με αντάλλαγμα τον περιορισμό της τροφοδοσίας σε περιόδους αιχμής. Την ίδια ώρα για τα λαϊκά νοικοκυριά, το ρεύμα που αποτελεί βασικό στοιχείο επιβίωσης, στοιχίζει πανάκριβα με αποτέλεσμα να μην μπορούν να το πληρώσουν.
Σε ό,τι αφορά την απλούστευση των διαδικασιών αδειοδότησης, πάγιο αίτημα των βιομηχάνων στο όνομα της «ανάπτυξης», η υφυπουργός δήλωσε πως ως βάση της παρέμβασης θα χρησιμοποιηθεί ο νόμος του 2014 και θα προχωρήσει το συντομότερο η έκδοση της δευτερογενούς νομοθεσίας (υπουργικές αποφάσεις και προεδρικά διατάγματα) που εκκρεμούν.
Οι κλάδοι που έχουν επιλεγεί με κριτήριο τη συμμετοχή τους στο ΑΕΠ είναι ορυκτά, τρόφιμα, εστίαση και τουρισμός, ενώ τεχνικός σύμβουλος της κυβέρνησης θα είναι η Παγκόσμια Τράπεζα.
Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.
Το ιστολόγιο bellos blogspot.com εκφράζουν απολύτως οι αναρτήσεις που αναφέρουν την υπογραφή bellosblog. Αναρτήσεις άλλων ή αναδημοσιεύσεις ή σχόλια που δημοσιεύονται σ'αυτό το ιστολόγιο, εκφράζουν αυτούς που τα υπογράφουν και όχι απαραίτητα το bellosblog
