..

Kαι μεις τι περιμένουμε. Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα μας κάνουν; Οι αχόρταγοι κάτι θα μας δώσουν; Ότι οι λύκοι θα μας ταϊσουνε αντί να μας καταβροχθίσουν; Ότι από φιλία θα μας προσκαλέσει η τίγρης να της βγάλουμε τα δόντια; Τέτοια περιμένουμε; (Μπ. Μπρεχτ)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2015

Η μεγάλη απάτη του .....χρέους!!!! Τι χρωστάει η κάθε χώρα!!!!!!



Τα δέκα αναπάντητα ερωτήματα του καθηγητή Κωνσταντίνου Τοκμακίδη(*)

Ερωτήσεις που δεν απαντώνται:

Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ. Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του. Βάσει ποιάς λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει; Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;
Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.
Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης.
Ενδεικτικά…

-Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
-Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.
-Οι ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχουν χρέος στο 94% του ΑΕΠ τους.
Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.
Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να ” ξετινάξει” μία χώρα;

Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;

Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;
Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί:

α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!
β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών!
γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.
δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!

Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του;

Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;

Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;

Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;
Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;

(*)Aristotle University of Thessaloniki

Στα παρακάτω σχεδιαγράμματα φαίνεται τι χρωστάει η κάθε χώρα και σε ποια
Η Ελλάδα χρωστάει σε έξι χώρες και καμιά δεν μας χρωστάει........










Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014

Λιάνα Κανέλλη: Ακραία πλούσιες ειδήσεις........


Στον κόσμο της βουλιμικής κατανάλωσης πληροφοριών, στο τουρλού αχρήστων τε και χρησίμων «ειδήσεων» ζούμε. Σε έναν πλανήτη πολύ μακριά από τη συνειδητή αναζήτηση δεδομένων, που να είναι απότοκος ειδικής και γενικής γνώσης και παιδείας. Σ' αυτό το γήπεδο της υβριδικής «πολυμαθούς ημιμάθειας» παίζεται ένα παιχνίδι χειραγώγησης των μαζών ύπουλο, υποδόριο, που βάζει καθημερινά σε μια ηλεκτρική καρέκλα την κριτική ικανότητα του ανθρώπου. Αυτήν που τον οδηγεί στην επιλογή δράσης, στη διαδικασία δηλαδή της υλοποίησης της ελευθερίας. Και είναι αυτό το περιβάλλον εξαιρετικά φιλικό, υπέροχο θερμοκήπιο κυριολεκτικά, για το θηριώδη, τον απάνθρωπο πλούτο.
Οι περί πλούτου ειδήσεις εμφανίζονται αιφνιδιαστικά, μετά από την αδιάκοπα δακρύβρεχτη και εμετικά φιλάνθρωπη, πάντα «πολιτικά ορθή», ενασχόληση με τη φτώχεια των πληθυσμών, την εξαθλίωση των μαζών, τη φρίκη της πείνας, του λιμού, του λοιμού, του σεισμού και του καταποντισμού...

Ερχονται και στέκονται μπροστά στα βουλιμικά μάτια κι αυτιά των εγκαταβιούντων σε οθόνες όλων των μεγεθών, που καλωδιώνονται σ' ένα συνεχές τουριστικό ταξίδι στον κόσμο, το οποίο βαστάει λίγα λεπτά, μερικά κλικ και μπόλικες διαφημίσεις. Εχει αυτός ο πλούτος τον όγκο των Ιμαλαΐων το λιγότερο. Σε τοποθετεί στα ριζά τους, να νομίζεις ότι μπορεί να κοιτάς την κορφή τη χαμένη στους πάγους και τα σύννεφα και σε βάζει να φαντάζεσαι πώς θα ήταν να έχεις ανέβει ως εκεί, αν δεν ήσουν παρακατιανός, άρρωστος, φτωχός, γέρος, γεννημένος πολύ μακριά από τα θαύματα, ανήμπορος εκ γενετής και κοινωνικά αποκλεισμένος, γενικώς κι απροσδιορίστως ταξικώς άτυχος.

Διαβάζω, πως ο παγκόσμιος πλούτος που παράχθηκε πέρυσι αν μοιραζόταν ισομερώς στους ενήλικες της Γης ολόκληρης, καθένας θα 'παιρνε για τη χρονιά 56.000 δολάρια. Διαβάζω πως 85 υπερπλούσιοι άνθρωποι, κατέχουν τον πλούτο που παράγει, αλλά δεν εισπράττει, ο μισός πληθυσμός της Γης. Κι ύστερα, εκεί που βοούν οι καθησυχαστικές εικόνες του Στουρνάρα με τον Τσίπρα να τα βρίσκουν, αφού κόκκινα μπορεί να είναι μόνο τα δάνεια των φτωχοδιάβολων και ποτέ η Επανάσταση... Εκεί που οι σεφ της ανάλυσης σερβίρουν το υποθετικό μενού του γεύματος Σαμαρά - Καραμανλή... Εκεί που η... μετεωρολογική υπηρεσία μοιράζει πεντακοσάρικα στους σκυλοπνιγμένους της δυτικής όχθης κι ο Υμνος του ΕΑΜ μπαίνει στην πασαρέλα των κυρίαρχων εμβατηρίων για να «πλευρίζεται» ο καπιταλισμός με βηματισμό εντυπώσεων... Εκεί στη μήτρα του εφαρμοσμένου σημερινού καπιταλισμού, ο πλούτος φοράει τη μίτρα της «εκλογικής νομιμοποίησης».

Διαβάστε: Το νέο σώμα της Αμερικής που θα προκύψει από τις ενδιάμεσες εκλογές της Τρίτης, 4 του Νοέμβρη, μεθαύριο δηλαδή, θα απαρτίζεται από δισεκατομμυριούχους. Το 98% των υποψηφίων είναι δισεκατομμυριούχοι και το υπόλοιπο 2% λίγο απέχει απ' το να γίνει! Ο επικεφαλής της έρευνας χαρακτηρίζει τη νύχτα της εκλογικής αυτής Τρίτης «νύχτα των Αμερικανών ολιγαρχών» που οφείλουν τον πλούτο τους σε παροχές «εκλογικής υποστήριξης» από τα λόμπι και τους «συμπαθούντες με το αζημίωτο επιχειρηματίες»!
Ωσπου να γίνει λοιπόν ο κάθε φτωχοδιάβολος ψηφοφόρος του εκλεγμένου πλούτου πλούσιος ο ίδιος, με τέτοιες ωραίες πληροφορίες αυτοεκπαιδεύεται: «Πώς τα φέρνει η πουτάνα η ζωή, ρε φίλε». Κοιτάει τη μούρη του στον καθρέφτη των δημοσκοπήσεων. Ακούει πως ζει στην Κούβα της Μεσογείου, αφού έχει στάση το μετρό. Τα παίρνει στο κρανίο που δεν έχει κογκρέσο στο χωριό και απαντά μόνο στο μείζον ερώτημα «πού πας ρε Καραμήτρο;» Ο πλούτος δεν είναι άλλωστε ποτέ ακραίος σαν τη φτώχεια. Μάζευε ψίχουλα και ψήφιζε σωστά. Ο κάθε φτωχός δικαιούται και το λαμπρό εκπρόσωπό του, αφού όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει ψηφαλάκια - κρεμαστάρια. Κανείς δεν πέθανε καταναλώνοντας πλούσιες ειδήσεις περί του πλούτου των άλλων. Ετσι; Δημοκρατία έχουμε ρε !

Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014

Νίκος Μπογιόπουλος: Μπορούμε!!!!


Ζούμε σ’ ένα πλανήτη όπου κατοικούν 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Σ’ αυτόν τον πλανήτη λιγότεροι από 2.000 άνθρωποι κατέχουν περιουσία που -σύμφωνα με τη «λίστα Forbes» - έχει εκτιναχτεί στα 6,4 τρισεκατομμύρια δολάρια, αλλά την ίδια ώρα το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού (3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι) στερείται την πρόσβαση σε βασικά αγαθά για την ανθρώπινη ύπαρξη: Τροφή, καθαρό νερό, οποιαδήποτε κοινωνική υποδομή (στέγη, ηλεκτρικό, αποχέτευση, παιδεία, στοιχειώδεις υπηρεσίες υγείας, περίθαλψης, κ.λπ.).

Ζούμε σ’ έναν κόσμο που η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων θα μπορούσε να εξασφαλίσει να έχουν όλοι απ' όλα. Αλλά το 1/6 της ανθρωπότητας είναι θύμα υποσιτισμού. Ποτέ στο παρελθόν της ανθρώπινης ιστορίας δεν έχει καταγραφεί τέτοιας έκτασης βαρβαρότητα. 

Ακούγεται εξωφρενικό, αλλά είναι η πραγματικότητα:

  • Θα ήταν αρκετό μόνο το 4% της περιουσίας των 225 πλουσιότερων κεφαλαιοκρατών για να εξασφαλιστεί τροφή για όλους τους κατοίκους της Γης.
  • Θα αρκούσαν οι περιουσίες των 7 πλουσιότερων καπιταλιστών για να εξαλειφθεί για πάντα η φτώχεια.
  •  
Φυσικά υπάρχει μια «λεπτομέρεια»: Αν ο καπιταλισμός είχε τέτοιες ευαισθησίες, δε θα ήταν καπιταλισμός.

***

Ο καπιταλισμός, ένα κοινωνικό σύστημα που βασίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, έχει ως κινητήρια δύναμη για την ύπαρξή του την αναζήτηση του κέρδους. Tου όλο και μεγαλύτερου κέρδους. Η ρήση του Μαρξ αποτελεί αξεπέραστη ακτινογραφία του καπιταλισμού: 

   
Αυτό το σύστημα δε θα μπορούσε παρά να είναι σύμφυτο, σε κάθε του βήμα, με τη μαζική υπαγωγή σε καθεστώς εξαθλίωσης τεράστιων κοινωνικών στρωμάτων που έχουν εξασφαλισμένο ένα και μόνο «προνόμιο»: Να πληρώνουν τα σπασμένα της διαδοχικής και επαναλαμβανόμενης κρίσης του συστήματος.

Μήπως, όμως, όλα αυτά που περιγράψαμε και συμβαίνουν στον κόσμο είναι προϊόν της «μοίρας»; Μήπως είναι «γραφτό» και «αναπόφευκτο» οι λαοί να ζουν στην εκμετάλλευση; Στη φτώχεια. Στη δυστυχία. Στην ανέχεια. Στην ανασφάλεια.

Όχι, φυσικά. Τα όσα αποτρόπαια ζούμε δε συνιστούν «θεϊκό νόμο». Αυτό το μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης απορρέει από άλλους νόμους. Όχι «φυσικούς»,  αλλά εξόχως «εξαναγκαστικούς». Ο νόμος των αβυσσαλέων κοινωνικών ανισοτήτων έλκει την «νομιμότητά του» από το γεγονός ότι σήμερα: 

  • Οι 356 πλουσιότερες δυναστείες του κόσμου απολαμβάνουν πλούτο που ξεπερνά το ετήσιο εισόδημα του 40% της ανθρωπότητας.
  • Μόλις  740 πολυεθνικές ελέγχουν το 80% του παγκόσμιου πλούτου!
  • Μόλις 147 από τις παραπάνω πολυεθνικές κατέχουν από μόνες τους το 40% του παγκόσμιου πλούτου!

***

Μισό αιώνα μετά την έφοδο του ανθρώπου στο Φεγγάρι, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να το αρνηθεί:  Ζούμε σε μια εποχή που το μέγεθος των κεφαλαίων είναι ασύλληπτο. Που η ανθρωπότητα έχει στη διάθεσή της ασύλληπτης ποιότητας και ποσότητας μέσα και δυνατότητες για την παραγωγή προϊόντων και αγαθών. Κι όμως: Ποτέ άλλοτε η ανθρωπότητα δεν είχε βιώσει τέτοιες ανισότητες, τέτοια ανασφάλεια και τέτοιας έκτασης φτώχεια.

Τι παραλογισμός! Πράγματι. Μόνο που πρόκειται για έναν παραλογισμό απολύτως συνεπή με τη λογική του συστήματος. Η σύμφυση του πρωτοφανούς πλούτου με την απόλυτη αποστέρηση αποτελεί την αναπόδραστη συνέπεια των αγεφύρωτων και ανταγωνιστικών αντιθέσεων του καπιταλιστικού συστήματος. Αλλά μπροστά στην έκταση και το μέγεθος αυτών των αντιθέσεων, τι άλλη απόδειξη χρειάζεται για τον ξεπερασμένο - ιστορικά - χαρακτήρα αυτού του συστήματος;

Συνεπώς: Ούτε τα τεχνολογικά μέσα λείπουν, ούτε τα χρήματα, ούτε ο πλούτος, ούτε οι επιστημονικές δυνατότητες ώστε να οικοδομηθούν τα πάντα από την αρχή. Να γκρεμιστεί αυτός ο παραλογισμός και να χτιστεί ο κόσμος σε άλλη βάση. Έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η πανανθρώπινη εξύψωση. Να εξασφαλιστεί εκείνη η προς τα πάνω ισότητα, ώστε:

  • Οι πάντες να απολαμβάνουν όλα όσα υπαγορεύονται από τις ανάγκες τους.
  • Οι πάντες να μπορούν να προσφέρουν στην κοινωνία όλα όσα τους επιτρέπουν οι ικανότητές τους.

***

Όλα γύρω μας το επιβεβαιώνουν: Από την άποψη των αντικειμενικών προϋποθέσεων τίποτα δε λείπει για να φτιαχτεί ο κόσμος διαφορετικά. Για να οικοδομηθεί και να λειτουργεί με κριτήριο την ικανοποίηση των αναγκών των πολλών και όχι τα κέρδη, την ξιπασιά και τα λούσα των λίγων.

Αυτό που λείπει, αυτό που απουσιάζει για να μετασχηματιστούν οι δυνατότητες σε πραγματικότητα, είναι ένα και μόνο: Είναι η συνειδητοποίηση των δισεκατομμυρίων ανθρώπων, αυτών που παράγουν τον πλούτο, ότι έχουν τη δύναμη να κάνουν ακριβώς αυτό: Να μετασχηματίσουν τη δύναμή τους σε πράξη. Που σημαίνει: Να ενωθούν μεταξύ τους,  να σπάσουν τις αλυσίδες τους, να οργανωθούν, να επαναστατήσουν ενάντια στο άδικο και να φτιάξουν το δικό τους κόσμο.

Είναι ουτοπικό να προσμένει κανείς ότι θα συμβεί; Η’ για να το θέσουμε αλλιώς: Είναι κατορθωτό, είναι «μπορετό» να συμβεί κάτι τέτοιο στον κόσμο; Είναι «μπορετό» να συμβεί κάτι τέτοιο στην Ελλάδα των 6,3 εκατομμυρίων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, αλλά 559 ολιγάρχες κατέχουν το 45% του πλούτου της;

Ναι, είναι «μπορετό»! Είναι ρεαλιστικό! Και άμεσα κατορθωτό! Δεν είναι λίγοι εκείνοι που  θα μιλήσουν για «ονειροπόλημα» και ανεδαφικό «ευχολόγιο». Στην πραγματικότητα είναι ο δικός τους «ρεαλισμός» που συνιστά προϊόν του εγκιβωτισμού της ανθρώπινης σκέψης στα στεγανά της μίζερης φωτογραφίας του σήμερα. Αλλά αν ίσχυε ο «ρεαλισμός» τους, τότε σε αυτή την περίπτωση, οι δούλοι θα ήταν ακόμα δούλοι.


Πηγή: enikos.gr
 

ΠΡΟΣΟΧΗ

Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.

Το ιστολόγιο bellos blogspot.com εκφράζουν απολύτως οι αναρτήσεις που αναφέρουν την υπογραφή bellosblog. Αναρτήσεις άλλων ή αναδημοσιεύσεις ή σχόλια που δημοσιεύονται σ'αυτό το ιστολόγιο, εκφράζουν αυτούς που τα υπογράφουν και όχι απαραίτητα το bellosblog