Αλέξης Τσίπρας: Από Εθνικό έγκλημα η αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ έγινε ότι και να μην υπήρχε μνημόνιο ΕΜΕΙΣ θα την ιδιωτικοποιούσαμε!!!!!Video

Στην προχτεσινή συνέντευξη στον ΑΝΤ1, ο Αλ. Τσίπρας ρωτήθηκε για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και είπε: 

«Ακόμα και αν δεν υπήρχε μνημόνιο και τρόικα, εφόσον είμαστε κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και είμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθούμε τους κανόνες του ανταγωνισμού που βάζει η Κομισιόν, είμαστε υποχρεωμένοι να πάμε τη ΔΕΗ, που έχει το 50% στην παραγωγή, αλλά το 90% στη λιανική, να την πάμε στο 50%, επειδή το άλλο 40% το αγοράζει από τρίτους. 

Αυτό κατά τη γνώμη μου θα εξυγιάνει τη ΔΕΗ (...) χρειάζεται να ανταποκριθούμε στις δεσμεύσεις που έχουμε από το ευρωπαϊκό πλαίσιο». 

Για όσους δεν κατάλαβαν, το «ευρωπαϊκό πλαίσιο» είναι η «απελευθέρωση» της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, στο έδαφος της οποίας η ΔΕΗ προχώρησε στην αγορά ρεύματος από ανταγωνιστικές επιχειρήσεις (φυσικό αέριο, ΑΠΕ) για να μην εμφανίζεται ως μονοπώλιο στη παραγωγή.

Τώρα, σε συνέχεια της ίδιας στρατηγικής, πρέπει να «ισορροπήσει» το ποσοστό της στην πώληση με αυτό στην παραγωγή. Πάνω εδώ συγκρούονται διαφορετικά σχέδια για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της εταιρείας, που συγκλίνουν όμως στον ίδιο στόχο και θα έχουν τα ίδια αρνητικά αποτελέσματα για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. 

Επομένως, οι δηλώσεις του πρωθυπουργού δεν είναι τίποτα περισσότερο από κυνική ομολογία ότι ανεξάρτητα από το μνημόνιο, η στρατηγική της «απελευθέρωσης» είναι αυτή που καθορίζει τα πράγματα σε ό,τι αφορά τη ΔΕΗ και γενικά την Ενέργεια.

Αλέξιος ο """"επαναστάτης""" του γλυκού.... νερού!!!!

Την ίδια στιγμή που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προωθεί όσο κανείς μέχρι σήμερα το «άνοιγμα» των εγχώριων αγορών Ενέργειας, στο πλαίσιο και της «ενιαίας αγοράς» της ΕΕ, και ετοιμάζεται για το «επόμενο βήμα» της πώλησης μονάδων της ΔΕΗ, κυβερνητικά στελέχη εμφανίζονταν χτες με «διαφορετικές» αντιλήψεις στο ζήτημα του κατάλληλου «μείγματος» για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, με τον υφυπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, Στ. Πιτσιόρλα (στον ΣΚΑΪ), να κάνει λόγο περί «πολύ ισχυρής παράδοσης κρατισμού» που υπάρχει σε όλα τα κόμματα και την οποία «πρέπει να υπερβούμε», και τον υπουργό Εσωτερικών, Π. Σκουρλέτη, με διπλή παρέμβαση - άρθρο στην «Εφ.Συν.» και συνέντευξη στην πρωινή ζώνη της ΕΡΤ - να καλεί την κυβέρνηση «να αντιταχθεί στον επιχειρούμενο κανιβαλισμό της ΔΕΗ» και στην προσπάθεια για πώληση μονάδων «σε εξευτελιστικές τιμές σε συγκεκριμένα ευρωπαϊκά και εγχώρια συμφέροντα». 

Ο τελευταίος διευκρινίζει βέβαια πως δεν είναι «οπαδός παρωχημένων αντιλήψεων που δεν αντιλαμβάνονται τις αλλαγές που έχουν συμβεί στην ευρωπαϊκή αγορά Ενέργειας (...) Ούτε υπερασπίζομαι μονοπωλιακές καταστάσεις και ξεπερασμένα μοντέλα περασμένων δεκαετιών...».

Ταυτόχρονα, πληροφορίες έκαναν λόγο για αναμενόμενη συνάντηση του αρμόδιου υπουργού, Γ. Σταθάκη, με βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ από τις «ενδιαφερόμενες» περιοχές για να τους ενημερώσει σχετικά με τις κυβερνητικές αποφάσεις, ενώ παρέμβαση για το θέμα έκανε χτες και ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Κ. Χατζηδάκης, που κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι με την πολιτική της «υπηρετεί εκ των πραγμάτων τα συμφέροντα των ανταγωνιστών της ΔΕΗ», χαρακτηρίζοντας το μοντέλο δημοπρασιών ηλεκτρικού ρεύματος «δωρεάν ιδιωτικοποίηση» και «μοντέλο Φρανκενστάιν, που οδηγεί τη ΔΕΗ στα πρόθυρα της χρεοκοπίας».

Τα παραπάνω κάνουν φανερό, ανάμεσα σε άλλα, ότι στο παρασκήνιο μαίνεται άγρια σύγκρουση επιχειρηματικών συμφερόντων τόσο για τον έλεγχο των κερδοφόρων κομματιών της ΔΕΗ, όσο φυσικά και για το «μοντέλο λειτουργίας» της εγχώριας αγοράς ηλεκτρισμού, επίσης κρίσιμο ζήτημα για μεγάλα τμήματα του κεφαλαίου.

Ιδιωτικοποιήσεις: Χορός δισεκατομμυρίων!!!!!!!!!!!

 Η συγκεκριμένη ερώτηση θα μπορούσε να αποτελέσει μνημείο χειραγώγησης της κοινής γνώμης και βίαιης απόσπασης συναίνεσης από τους συμμετέχοντες σε έρευνα στη βάση μιας διατύπωσης που προδιαθέτει θετικά τον συμμετέχοντα, χώρια του ότι αποκρύπτει ουσιώδεις πληροφορίες: «Είστε υπέρ ή κατά των αποκρατικοποιήσεων και γενικότερα της αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου ως μέσου αντιμετώπισης της κρίσης;». Η απάντηση που δόθηκε στο συγκεκριμένο ερώτημα της δημοσκόπησης της Κάπα Research όπως δημοσιεύθηκε στο Βήμα την Κυριακή 30 Δεκεμβρίου ήταν η αναμενόμενη: 62,5% υπέρ και μόνο ένα ποσοστό 30,3% κατά. Ποιος θα έλεγε όχι; Η συγκεκριμένη ερώτηση δεν ήταν η μοναδική που δημοσιεύεται το τελευταίο χρονικό διάστημα κι η οποία επιχειρεί να εμφανίσει την κοινή γνώμη να συμφωνεί με το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων. Το καταφέρνει δε, παραπληροφορώντας! Για παράδειγμα, η λέξη «αξιοποίηση» μόνο κατ’ ευφημισμό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που αποδεδειγμένα θα αποφέρει ελάχιστα στα δημόσια ταμεία, θα πλήξει το άμεσο και μακροπρόθεσμο δημόσιο συμφέρον, ενώ θα δημιουργήσει τεράστιες πηγές κέρδους για τον ιδιωτικό τομέα.

Ας φανταστούμε από την άλλη πόσο διαφορετικές θα ήταν οι απαντήσεις στην δημοσκόπηση της Κάπα Research αν η ερώτηση είχε διατυπωθεί ως εξής: «Είστε υπέρ ή κατά της εκχώρησης σε ιδιώτες της δημόσιας περιουσίας;», ή «θέλετε να επαναληφθεί και σε άλλους τομείς δημοσίου συμφέροντος ό,τι συνέβη με τους ιδιώτες της Energa και της Hellas Power που εισέπραξαν τα τιμολόγια, κατέθεσαν τα χρήματα σε προσωπικούς τους λογαριασμούς στην Ελβετία κι έφυγαν;» ή «συμφωνείτε με την πώληση των δημοσίων επιχειρήσεων που θα σημάνει αύξηση στα τιμολόγια, χειρότερες υπηρεσίες και απολύσεις;» ή ακόμη κι υπό την ακόλουθη απλή (και διόλου φορτισμένη) μορφή: «είστε υπέρ ή κατά των ιδιωτικοποιήσεων όπως επιβάλλονται από τα Μνημόνια και την Τρόικα;». Προφανώς καμιά απ’ αυτές τις ερωτήσεις δεν θα εξασφάλιζε την συναίνεση που ζητά η κυβέρνηση.

Η «επιχείρηση γοητείας» για τις ιδιωτικοποιήσεις που ασκείται από τα Μέσα ενημέρωσης και την τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά (αφήνοντας κατά μέρους προς το παρόν τα ιδιοτελή συμφέροντα εκδοτών και πολιτικών που κρύβονται πίσω από κάθε ιδιωτικοποίηση) συνδέεται ευθέως με την επιτάχυνση του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας που σχεδιάζεται για τους επόμενους μήνες. Με βάση δημοσιεύματα που συγκεκριμενοποιούν ό,τι περιλαμβάνεται στον κρατικό προϋπολογισμό και το Τρίτο Μνημόνιο, η κυβέρνηση αναμένει να εισπράξει φέτος 5 δισ. ευρώ και μέχρι το 2016 συνολικά 15 δισ. ευρώ, ενώ με βάση τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις υπολογίζεται ότι από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας θα εισρεύσουν συνολικά 25 δισ. ευρώ.

Η διαπίστωση πως η ίδια η διαδικασία αποκρατικοποιήσεων είναι εγγενώς ταυτισμένη με την διαφθορά επιβεβαιώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα όταν έγινε γνωστό πως η Ελένη Παπακωνσταντίνου ξαδέρφη του πρώην υπουργού Οικονομικών (ευρωβουλευτή κι εκπροσώπου Τύπου επίσης του ΠΑΣΟΚ) Γιώργου Παπακωνσταντίνου, το όνομά της οποίας υπήρχε στη λίστα Λαγκάρντ, συμμετείχε στο Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων του ΤΑΙΠΕΔ, του ταμείου ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας. Για να αποτραπούν ταυτίσεις και συνειρμοί, η ίδια έσπευσε να ανακοινώσει την παραίτησή της από το ΤΑΙΠΕΔ, αλλά τα συμπεράσματα δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση για την σύνθεση και την λειτουργία της σύγχρονης Μέκκας  των νεοφιλελεύθερων Ταλιμπάν, του ΤΑΙΠΕΔ, που υπόσχεται να μειώσει το μέγεθος του κράτους και να εξαλείψει φαινόμενα αναξιοκρατίας τα οποία υποτίθεται συνοδεύουν αποκλειστικά και μόνο την παρουσία του δημοσίου τομέα στην οικονομική ζωή: σκανδαλώδης ευνοιοκρατία και νεποτισμός με τον ξάδελφο υπουργό να διορίζει την ξαδέλφη και κόρη πρώην υπουργού η οποία έχει βγάλει εκτός Ελλάδας ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό που μένει να δούμε πώς θα αποδείξει την προέλευσή του και το όνομα της οποίας βγήκε εκτός λίστας, κατά ποινικά διώξιμο τρόπο…

Η συμμετοχή της Παπακωνσταντίνου στο ΤΑΙΠΕΔ δεν ήταν κι η μοναδική περίπτωση που το ταμείο ξεπουλήματος κατηγορήθηκε για αδιαφάνεια και διαφθορά. Ήταν η πιο πρόσφατη. Η αμέσως προηγούμενη περίπτωση που ξεχώρισε αφορούσε τις κατηγορίες που διατυπώθηκαν στο αφιέρωμα του περιοδικού Στερν για τους έλληνες ολιγάρχες, το οποίο μπορεί να επεδίωκε να εκθέσει συνολικά την ελληνική αστική τάξη για να διευκολυνθεί η οικονομική κατοχή της χώρας από την Γερμανία, από την άλλη όμως τα περισσότερα στοιχεία που ανέφερε
(κι όχι φυσικά όλα) ήταν αδιαμφισβήτητα. Όπως για παράδειγμα η στελέχωση του ΤΑΙΠΕΔ με μάνατζερ που προέρχονται από την αυτοκρατορία του Λάτση και κυρίως από την τράπεζα Γιούρομπανκ. Το δημοσίευμα δεν άφηνε ασχολίαστη για παράδειγμα την εκχώρηση του εμπορικού κέντρου του Αμαρουσίου στον όμιλο Λάτση, που αποφασίστηκε τον Οκτώβριο του 2012 και χαιρετήθηκε από την ελληνική πολιτική ελίτ, έναντι του αστρονομικού ποσού του μισού ευρώ (50 λεπτών!) ανά τετραγωνικό μέτρο! Χαρακτηριστικό παράδειγμα «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας, το οποίο φυσικά «θάφτηκε» από την ειδησεογραφία. Γιατί δημοσκόποι και ΜΜΕ δεν συμπεριέλαβαν αντίστοιχη ερώτηση σε έρευνες να μάθουν τι λέει η κοινή γνώμη; Πχ. Συμφωνείτε με την εκχώρηση του Μολ στον όμιλο Λάτση έναντι 50 λεπτών του ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο; Στον όμιλο Λάτση (που ήδη ελέγχει το 42%) αναμένεται επίσης να περάσουν τα Ελληνικά Πετρέλαια και, μεταξύ πολλών άλλων, το Ελληνικό, το καλύτερο προς πώληση οικόπεδο αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη. Η ανακοίνωση του διαγωνισμού κατά τις επόμενες μέρες δεν αποκλείεται να συνοδευτεί με την αναθεώρηση των όρων εκχώρησης προς όφελος των ιδιωτών. Ο όμιλος Λάτση δέχθηκε σημαντικές επικρίσεις για την απόφασή του να εκχωρήσει το 50% του κεφαλαίου από την Μαρίνα Φλοίσβου στον τούρκικο όμιλο Ντογκούς, δημιουργώντας ανησυχίες για την πρόσβαση που μπορεί να αποκτήσει η Τουρκία σε νευραλγικές πληροφορίες που σχετίζονται με την ασφάλεια της Ελλάδας.

Το μερίδιο στην Μαρίνα Φλοίσβου δεν είναι και η μοναδική περίπτωση οικονομικής επέλασης των τουρκικών συμφερόντων στην Ελλάδα χρησιμοποιώντας τις ιδιωτικοποιήσεις ως δούρειο ίππο. Τουρκικά κεφάλαια έχουν αποκτήσει μέχρι στιγμής πρόσβαση στην καπνοβιομηχανία ΣΕΚΑΠ που εδρεύει στην Ξάνθη κι επίσης στην μαρίνα και τον λιμένα της Μυτιλήνης, όπου ο πανίσχυρος όμιλος Κοτς προχώρησε συνεργασία με τον όμιλο Φολί Φολί του Δ. Κουτσολιούτσου αναλαμβάνοντας από κοινού την εκμετάλλευση τους για 40 ολόκληρα χρόνια. Ειρήσθω εν παρόδω, δεν περνάει απαρατήρητη η επιλογή των Τούρκων να επενδύσουν σε οικονομικές δραστηριότητες και περιοχές της Ελλάδας που άπτονται των χρόνιων διεκδικήσεων τους…

Ευρύτερης σημασίας αλλαγές θα σημάνει κι η ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ, δεδομένων των προτάσεων που έχουν μέχρι στιγμής υποβληθεί και του γεγονότος ότι η συγκεκριμένη επιχείρηση αποτελεί ανεξάντλητη μηχανή «κοπής» ρευστού. Μόνο το 2011 ο ΟΠΑΠ προσέφερε στο ελληνικό δημόσιο, και μέσω αυτού στους πιστωτές μας, 935 εκ. ευρώ, για να ανταμειφθεί από το ελληνικό δημόσιο με την παραχώρηση του μονοπωλίου για το διαδικτυακό στοίχημα μέχρι το 2020, αποδεικνύοντας έτσι πως οι ιδιωτικοποιήσεις οδηγούν στην μονοπώληση της αγοράς κι όχι στην είσοδο νέων ανταγωνιστών και την δημιουργία συνθηκών ελεύθερης αγοράς, όπως διατείνονται οι νεοφιλελεύθεροι. Στις επτά επιχειρήσεις που έχουν εκδηλώσει επίσημα την πρόθεσή τους μέχρι στιγμής (κι ενδέχεται στην πορεία να δώσουν την θέση τους σε λιγότερα σχήματα που θα δημιουργηθούν από μεταξύ τους συμμαχίες) συμπεριλαμβάνονται τρεις ξεχωριστού ενδιαφέροντος: Πρώτη, η  Ιντραλότ, συμφερόντων Κόκκαλη, που αν κερδίσει και τον ΟΠΑΠ θα εδραιώσει την θέση της Ελλάδα στον τομέα τυχερών παιχνιδιών. Δεύτερη είναι η Έμα – Δέλτα στην οποία συμμετέχει με ποσοστό 33,3% ο Γιώργος Μελισσανίδης που μέχρι τώρα δραστηριοποιούταν στο εμπόριο καυσίμων διαθέτοντας τεράστια πλεονεκτήματα στον ανταγωνισμό κι έχοντας επίσης αναλάβει τον εφοδιασμό του 6^ου αμερικάνικου στόλου. Τυχόν είσοδός του στα τυχερά παιχνίδια θα σημάνει την σημαντική άνοδο του ειδικού βάρους που έχουν στο ελληνικό κεφάλαιο και τον εγχώριο ανταγωνισμό όσοι καπιταλιστές εξασφάλισαν την «πρωταρχική συσσώρευση» στον εφοπλισμό και τις παρεμφερείς δραστηριότητες, όπως καύσιμα, κ.α.  (Αλαφούζος, Μαρινάκης, Ρέστης, κ.α.). Η τρίτη, ιδιαίτερου ενδιαφέροντος πρόταση, προέρχεται από την Third Point. Μια εταιρεία άγνωστη στην Ελλάδα, μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, όταν με αφορμή την επιχείρηση επαναγοράς ομολόγων του ελληνικού δημοσίου αποδείχτηκε ο μεγάλος κερδισμένος από την απόφαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης της 27^ης Νοεμβρίου. Ειδικότερα, η Third Point (που δραστηριοποιείται στην αγορά των κεφαλαίων αντιστάθμισης κινδύνου – hedge funds – αξίας 2 τρισ. δολ. σήμερα) κατάφερε να εξασφαλίσει κέρδη 100%, αγοράζοντας ελληνικά ομόλογα όταν πουλιούνταν στο 17% της ονομαστικής τους τιμής και πουλώντας τα στο 35% της ονομαστικής, αρχικής τους τιμής, στο πλαίσιο της πρόσφατης «μίνι αναδιάρθρωσης» του ελληνικού δημόσιου χρέους. Το πρωτοσέλιδο των Financial Times που ανέδειξε το θέμα στις 19 Δεκεμβρίου 2012 είχε τίτλο «Κορυφαίο κεφάλαιο αντιστάθμισης κινδύνου κερδίζει 500 εκ. δολ. πάνω στο ελληνικό στοίχημα». Και υπότιτλο: «Το Third Point βοήθησε την Αθήνα να παραμείνει στο ευρώ». Το ελληνικό στοίχημα ωστόσο – βοηθούσης της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ που πράγματι απομάκρυνε σημαντικούς κινδύνους για το κεφάλαιο – αποδείχθηκε έργο με πολλές πράξεις και νικητές πάντα τους ίδιους κερδοσκόπους.

Η συγκεκριμένη περίπτωση ωστόσο αναδεικνύει κι άλλη μια διάσταση των ιδιωτικοποιήσεων: ότι αντί για την δημιουργία συνθηκών ανάπτυξης με την συνακόλουθη δημιουργία θέσεων εργασίας, όπως υπόσχεται η κυβέρνηση προκειμένου να εξασφαλίσει από την κοινωνία συναίνεση και νομιμοποίηση για την ταξική πολιτική της, το μόνο που καταφέρνουν είναι να εντάσσουν την οικονομία στους «υψηλούς ορόφους» της διεθνούς κερδοσκοπίας αυξάνοντας έτσι την αστάθεια. Η κυβέρνηση δεν αποκλείεται σε λίγο καιρό να ζητωκραυγάζει καμαρώνοντας ότι «διεθνούς φήμης επενδυτές επέλεξαν την Ελλάδα δίνοντας έτσι ψήφο εμπιστοσύνης στην πολιτική της» κι άλλες τέτοιες ανοησίες. Θα κρύβει όμως ότι πρόκειται για αρπακτικά που προσελκύονται αποκλειστικά και μόνο από υψηλά και γρήγορα κέρδη, αποφεύγοντας μακροχρόνιες τοποθετήσεις, ακόμη κι εξασφαλισμένου αλλά χαμηλού, δηλαδή λογικού κέρδους. Η Ελλάδα έτσι την ίδια ώρα που οδηγεί στη χρεοκοπία ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία και δήμους, κλείνει πανεπιστήμια κι αφήνει σχολεία χωρίς πετρέλαιο γίνεται πόλος έλξης των πιο άγριων κι αμείλικτων κερδοσκόπων.

Δεν πρόκειται για προβλέψεις. Οι ιδιωτικοποιήσεις δείχνουν ήδη το επιθετικό και μη φιλικό προς τον εργαζόμενο και πολίτη πρόσωπο τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ηπειρωτική γαλακτοβιομηχανία Δωδώνη που ιδιωτικοποιήθηκε πρόσφατα και υπό το νέο της καθεστώς για πρώτη φορά από το 1964 δεν ανακοίνωσε τιμές, δεν έδωσε πριμ ως εκκαθάριση, ούτε τις προκαταβολές που έπαιρναν οι παραγωγοί. Το πλήγμα για την ντόπια οικονομία θα είναι συντριπτικό να λάβουμε υπ’ όψη μας ότι ήδη η Ήπειρος βρίσκεται στα τελευταία σκαλοπάτια της κοινωνικής ανάπτυξης κι επίσης το μέλλον άδηλο. Αρκεί μια ματιά στην βορειοελλαδίτικη ΑΓΝΟ, που πριν τις γιορτές υπέβαλε αίτηση υπαγωγής στο πτωχευτικό άρθρο 99, προκαλώντας απόγνωση στις οικογένειες των 330 εργαζομένων της που παραμένουν απλήρωτοι επί τρεις μήνες. Η ΑΓΝΟ ωστόσο μέχρι το 2003, οπότε και ιδιωτικοποιήθηκε, είχε σχεδόν μηδενικά χρέη.

Το ισοζύγιο είναι εμφανές: Η ιδιωτικοποίηση έκανε τους αγοραστές της πλούσιους ενώ οδήγησε τους εργαζόμενους στην ανεργία και την τοπική οικονομία στον μαρασμό. Αυτό θα συμβεί σε μεγαλύτερη κλίμακα στην Ελλάδα αν υλοποιηθεί το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που προωθεί η κυβέρνηση και για φέτος (με βάση το τρίτο μνημόνιο) προβλέπει το ξεπούλημα των ακόλουθων επιχειρήσεων: ΟΠΑΠ (2-35.000 παιγνιομηχανήματα), κρατικά λαχεία, IBC (δεύτερη δόση), ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, Κασσιώπη, ΟΠΑΠ (πώληση 33%), πώληση επαναμίσθωση 28 κτηρίων, ΕΛΠΕ, Αστέρας Βουλιαγμένης, ΛΑΡΚΟ, Αφάντου, περιφερειακά αεροδρόμια, Ελληνικά ταχυδρομεία, και αποθηκευτικός χώρος Νότια Καβάλα. Τίποτε φυσικά δεν αποκλείει το πρόγραμμα αυτό να ανατραπεί. Η γραμμή στο ΤΑΙΠΕΔ είναι πουλήστε όσο – όσο, άρον – άρον! (Ή, όσο προλαβαίνετε μέχρι να αρχίσουν τα ειδικά δικαστήρια!)

Η ΕΕ μοχλός επιτάχυνσης των ιδιωτικοποιήσεων

Η λίστα των μεγαλύτερων ελληνικών επιχειρήσεων με τις 3 πρώτες να είναι πλέον ημι-δημόσιες και πρώην κρατικές (Ελληνικά Πετρέλαια, ΔΕΗ, ΟΠΑΠ) αποτελεί την πιο τρανταχτή απόδειξη για την αποτυχία των ιδιωτών να εξασφαλίσουν υψηλούς ρυθμούς μεγέθυνσης του προϊόντος και νέες θέσεις εργασίας. Κι αυτό λόγω του ότι αποφεύγουν να αναλάβουν κινδύνους. Μέχρι στιγμής άλλωστε οι δημόσιες, ή ημι-δημόσιες επιχειρήσεις κρατούν στην Ελλάδα τα σκήπτρα στις επενδύσεις. Ενδεικτικά μόνο οι επενδύσεις της ΔΕΗ και των ΕΛΠΕ τα 3 και 5 τελευταία χρόνια αντίστοιχα ανήλθαν σε 3 δισ. ευρώ για κάθε μία από τις δύο αυτές επιχειρήσεις! Καθόλου τυχαία δεν είναι η προτεραιότητα που έχουν στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων οι ενεργειακές εταιρείες, όπως η ΔΕΠΑ (με καθαρά κέρδη το 2011 ύψους 190 εκ. ευρώ, υπερδιπλάσια σε σχέση με το 2010) και η ΔΕΣΦΑ.

Επιτάχυνση στην ιδιωτικοποίηση των λιμένων αναμένεται να σηματοδοτήσει η δημιουργία τεσσάρων εταιρειών στις οποίες εντάχθηκαν τα μεγαλύτερα λιμάνια της χώρας: Στην πρώτη ομάδα συμπεριλαμβάνονται τα λιμάνια της Αττικής, Ελευσίνα, Ραφήνα και Λαύριο, που τίθενται υπό την ομπρέλα του ΟΛΠ. Κάτω από την ομπρέλα του ΟΛΘ μπαίνουν τα λιμάνια της Καβάλας, της Αλεξανδρούπολης και του Βόλου, στον Οργανισμό Λιμένα Πατρών εντάσσονται τα λιμάνια της δυτικής Ελλάδας, Ηγουμενίτσας και Κέρκυρας, ενώ αυτόνομος θα παραμείνει ο Οργανισμός Λιμένα Ηρακλείου. Κίνητρο για την προώθηση της ιδιωτικοποίησης τους παραμένουν τα υψηλά κέρδη που παρουσιάζουν. Ο ΟΛΠ, για παράδειγμα, μόνο κατά το πρώτο εννιάμηνο του 2012 παρουσίασε αύξηση του μικτού κέρδους κατά 50% και των καθαρών κερδών μετά από φόρους κατά 22%. Για την ίδια χρονική περίοδο ο ΟΛΘ παρουσίασε αύξηση του κύκλου εργασιών κατά 8% και αύξηση κερδοφορίας κατά 76%. Τα σημαντικά κέρδη λοιπόν που εξακολουθούν να συγκεντρώνουν οι πρώην δημόσιες επιχειρήσεις αποτελούν το κίνητρο για το ξεπούλημά τους.

Ενίοτε ωστόσο κίνητρο αποτελούν όχι τα πραγματικά κέρδη αλλά τα δυνητικά. Όπως συμβαίνει για παράδειγμα στην ΕΥΔΑΠ όπου τα χρήματα τα οποία οφείλουν στην υπηρεσία οι δήμοι και το δημόσιο αγγίζουν τα 522 εκ. ευρώ. Μάλιστα αν συνυπολογιστούν και οι προσαυξήσεις, τότε η ΕΥΔΑΠ έχει να λαβαίνει περίπου 850 εκ. ευρώ. Το ποσό αυτό ισοδυναμεί με μάννα εξ ουρανού για τους υποψήφιους αγοραστές γιατί υπερβαίνει σημαντικά το ποσό που απαιτείται για την εξαγορά της και ανέρχεται σε 300 εκ. ευρώ – μόλις! Γίνεται έτσι εύκολα αντιληπτό ότι ο ιδιώτης που θα αγοράσει την ΕΥΔΑΠ μπορεί νε μία νυκτί να εξασφαλίσει μισό δισ. ευρώ πιέζοντας το δημόσιο και τους δήμους να του αποδώσουν όσα οφείλουν. Επιβάλλοντας ταυτόχρονα και τριπλασιασμό του κόστους στα νοικοκυριά όπως γράφεται και λέγεται επίμονα θα θησαυρίσει χωρίς να κάνει την παραμικρή επένδυση.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τα ΕΛΠΕ στα οποία το ελληνικό δημόσιο οφείλει περίπου 500 εκ. ευρώ, εκ των οποίων τα 350 εκ. προέρχονται από τον στρατό (ειδικά αεροπορία και ναυτικό) και τα 150 εκ. από την θέρμανση των δημοσίων κτιρίων.

Τα πραγματικά, πρακτικά προβλήματα που υφίστανται για την καταβολή αυτών των χρεών ανέλαβε να τα απομακρύνει η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, προς όφελος φυσικά των ιδιωτών. Με την οδηγία 2011/7/ΕΕ του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και του συμβουλίου της 16^ης Φεβρουαρίου 2011 και με τίτλο «για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές» η οποία αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή στις 16 Μαρτίου 2013 προβλέπεται η αυστηροποίηση των κυρώσεων κι ειδικότερα η καταβολή τόκων υπερημερίας. Κάτι που για πολλές πρώην ΔΕΚΟ θα ισχύει για πρώτη φορά. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στο άρθρο 4: «Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά τις εμπορικές συναλλαγές, στις οποίες ο οφειλέτης είναι δημόσια αρχή, ο πιστωτής δικαιούται κατά την εκπνοή της προθεσμίας… νόμιμο τόκο υπερημερίας χωρίς να απαιτείται όχληση»… Το αποτέλεσμα θα είναι πώς το δημόσιο και οι δήμοι θα βρεθούν σε δεινή θέση καθώς αν δεν πληρώνουν άμεσα τις υποχρεώσεις τους αυτές θα αυξάνονται κάθε μήνα, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι οι υποχρεώσεις αυτές μπορεί να αφορούν κάλυψη της θέρμανσης σε σχολεία ή την πραγματοποίηση εκπαιδευτικών πτήσεων της πολεμικής αεροπορίας.

Εν κατακλείδι η ΕΕ έρχεται να διασφαλίσει την επιχειρηματική, πλήρως ανταποδοτική λειτουργία του δημόσιου τομέα παύοντας την διάκριση που υπήρχε ως τώρα και στην βάση της είχε τον κοινωφελή χαρακτήρα των υπηρεσιών που παρείχε το κράτος, στη βάση του γενικού συμφέροντος, και του επέτρεπε να καθυστερεί πληρωμές ή ακόμη και να μην πληρώνει, σε ορισμένες περιπτώσεις. Οι Βρυξέλλες εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των ιδιωτών φροντίζει ώστε ακόμη μεγαλύτερο μέρος των φορολογικών και δημοσίων εσόδων να καταλήγει στην τσέπη τους με κάθε δυνατό τρόπο.

Εντύπωση ωστόσο προκαλεί η ύπαρξη δύο μέτρων και δύο σταθμών σε ό,τι αφορά την λειτουργία του δημοσίου. Γιατί ενώ από την μια του επιβάλλεται να πληρώνει μέχρι τελευταίου ευρώ τους ιδιώτες προμηθευτές, στο όνομα της εξυγίανσης της αγοράς, από την άλλη επιβάλλει στις δημόσιες επιχειρήσεις να χρυσοπληρώνουν τους ιδιώτες, κατά παράβαση των κανόνων της αγοράς! Χαρακτηριστική περίπτωση είναι το άρθρο 197 του νόμου 4001/2011, σύμφωνα με το οποίο ο όμιλος Μυτιληναίου επωφελείται από 50 έως 150 εκ. ευρώ ετησίως σε βάρος της ΔΕΗ, του ΛΑΓΗΕ (Λειτουργού Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας) και φυσικά των καταναλωτών. Με βάση αυτή την ρύθμιση που προωθήθηκε από τον τότε υπουργό Γ. Παπακωνσταντίνου ολόκληρη η παραγωγή των 340 MW εκλαμβάνεται ως ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, με αποτέλεσμα η ΔΕΗ να επιδοτεί τον ανταγωνιστή της, ο οποίος μάλιστα της χρωστάει γύρω στα 150 εκ. ευρώ και – το άκρον άωτο του θράσους – τώρα ετοιμάζεται να διεκδικήσει την ΔΕΠΑ μαζί με τον Γ. Βαρδινογιάννη!

Πριν, 6.1.2013 Βατικιώτης Λεωνίδας

Δημόσια περιουσία: Στο σφυρί μόνο με την υπογραφή του Υπουργού

Δεν είναι η πρώτη φορά που μια κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει από το παράθυρο κάτι που - για την ώρα και για διάφορους λόγους - δεν της χωράει από την πόρτα. Στην περίπτωση του νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών, για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, το πράγμα «βγάζει μάτι». Στο σχετικό νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών αποσύρθηκε, ύστερα από αντιδράσεις, η τροπολογία που έδινε στο Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας (ΤΑΙΠΕ) του Δημοσίου τη δυνατότητα να εκποιεί τα ακίνητα των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ).

Στο ίδιο νομοσχέδιο, όμως, διατηρήθηκε η ρύθμιση που δίνει αυτή τη δυνατότητα στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ). Τι είναι η ΕΤΑΔ; Οπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της είναι «ανώνυμη εταιρεία με μοναδικό μέτοχο το ελληνικό Δημόσιο, η οποία διαχειρίζεται, αναπτύσσει και αξιοποιεί τα ακίνητα του Δημοσίου - αστικά, τουριστικά, ολυμπιακά και ειδικά - σύμφωνα με τους στόχους και τις προτεραιότητες της αναπτυξιακής πολιτικής της χώρας...».

Στο σχετικό άρθρο του νομοσχεδίου αναφέρεται πως με δύο υπογραφές, μία του υπουργού Οικονομικών και μία του αρμόδιου υπουργού, η ακίνητη περιουσία της πλειοψηφίας των φορέων του Δημοσίου μπορεί να «βγει στο σφυρί». Συγκεκριμένα, η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας έχει την αρμοδιότητα της καταγραφής «της ακίνητης περιουσίας φορέων του δημόσιου Τομέα και ειδικότερα των υπουργείων, των Δημόσιων Επιχειρήσεων στις οποίες το Δημόσιο κατέχει το σύνολο του μετοχικού τους κεφαλαίου, των Δημόσιων Οργανισμών και των ΝΠΔΔ». Με την καταγραφή αυτή θα φτιαχτεί το Μητρώο Ακίνητης Περιουσίας (ΜΑΠ).

Απ' αυτό το μητρώο όλα μπορούν να ξεπουληθούν μέσω της ΕΤΑΔ: «Με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού που εκδίδεται μετά από εισήγηση του Γενικού Γραμματέα Δημόσιας Περιουσίας μπορεί να ανατίθεται στην ΕΤΑΔ ΑΕ η διαχείριση και αξιοποίηση ακινήτων εγγεγραμμένων στο ΜΑΠ επιπλέον των όσων ήδη έχουν περιέλθει στην αρμοδιότητά της». Δηλαδή, η ακίνητη περιουσία των δημόσιων φορέων «στο σφυρί», για να κάνουν μπίζνες οι επιχειρηματίες, ακόμα και χωρίς να μεσολαβεί το ΤΑΙΠΕ.

"Ρ" 04112012

ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ........ΕΛΛΑΣ !!!!!!!!!!!!!!!!

Με τη διαδικασία του επείγοντος προωθεί η κυβέρνηση την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας αφού χτες έφερε για συζήτηση στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή την πράξη νομοθετικού περιεχομένου για την κατάργηση του ελάχιστου ποσοστού που κατέχει το Δημόσιο στα ΕΛΠΕ, τη ΔΕΗ, τον ΟΠΑΠ, τον ΟΔΙΕ, την ΕΥΔΑΠ, τα ΕΛΤΑ, τον ΟΛΠ, τον ΟΛΘ και άλλα περιφερειακά λιμάνια της χώρας.

Την κατηγορηματική αντίθεση του ΚΚΕ στο νομοσχέδιο εξέφρασε ο εισηγητής του Χρ. Κατσιώτης καταγγέλλοντας ότι οι αποκρατικοποιήσεις είναι μια ταξική πολιτική με την οποία παραχωρούνται νέα πεδία δράσης στο μεγάλο κεφάλαιο προκειμένου να ενισχυθεί η κερδοφορία του.

Ταυτόχρονα, τόνισε η πολιτική των αποκρατικοποιήσεων φέρνει εξαθλίωση στους εργαζόμενους ενώ νομοτελειακά οδηγεί σε απαξίωση των δημόσιων υποδομών, αφού η αξιοποίησή τους από τους ιδιώτες θα γίνεται με γνώμονα απλώς και μόνο το καπιταλιστικό κέρδος.

Η εμπειρία, είπε, έχει δείξει ότι με τις ιδιωτικοποιήσεις συρρικνώνονται οι θέσεις εργασίας και χτυπιούνται βασικά εργασιακά δικαιώματα, ενώ εκτινάσσονται οι τιμές σε βασικά αγαθά όπως το νερό, το ηλεκτρικό ρεύμα, η ενέργεια, οι μεταφορές κ.ά.

Ο Χρ. Κατσιώτης δήλωσε ότι το ΚΚΕ υποστηρίζει την ύπαρξη αποκλειστικά δημόσιων κρατικών φορέων που θα αποτελούν λαϊκή περιουσία και θα λειτουργούν προς όφελος του λαού με έναν κεντρικό σχεδιασμό.

O υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας υπερασπιζόμενος το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας ισχυρίστηκε ότι σε περιόδους ύφεσης οι ιδιωτικοποιήσεις είναι αναγκαίες προκειμένου να γίνουν επενδύσεις και είπε ότι η ψήφιση του νομοσχεδίου είναι προαπαιτούμενο για να επιταχυνθεί η διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων.

Σχετικά με την αυριανή Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ είπε ότι η κυβέρνηση αναμένει μια θετική δήλωση προκειμένου να παροτρυνθεί το Γιούρογκρουπ να εγκρίνει τη δόση του δανείου. Πρέπει, είπε, να βιαστούμε για να εκταμιευτεί η δόση, γιατί εάν μπει η Ισπανία στο μηχανισμό στήριξης τότε θα μειωθούν τα διαθέσιμα κεφάλαια από την ΕΕ. Κατά τον υπουργό, χωρίς τη δόση του δανείου «η ελληνική οικονομία θα πεθάνει από ασφυξία»...

Οπως τόνισε ο υπουργός για να καταστεί βιώσιμο το δημόσιο χρέος της χώρας πρέπει από το 2014 να υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 4,5% ενώ δεν απέκλεισε τη λήψη και άλλων μέτρων αναφέροντας ότι «αν όλα πάνε καλά δεν θα χρειαστούν άλλα μέτρα».

Πρόσθετα κίνητρα για τα «φιλέτα»

Τις εταιρείες - φιλέτα, οι οποίες περιλαμβάνονται στο «δεύτερο κύμα» των ιδιωτικοποιήσεων, «υπενθυμίζει» στα μονοπώλια η διοίκηση του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), του νομικού εκτρώματος στο οποίο έχουν περάσει και εμφανίζουν τα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου.

Πρόσθετο κίνητρο στους «επενδυτές» είναι η κατάργηση και διάλυση των εργατικών δικαιωμάτων, συλλογικών συμβάσεων, κατώτατου μισθού, η μείωση ασφαλιστικών εισφορών σε όφελος της μεγαλοεργοδοσίας, το ελεύθερο στις μαζικές και τζάμπα απολύσεις εργαζομένων, ολόκληρη η γκάμα της αντιλαϊκής πολιτικής, με την οποία ελπίζουν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των μονοπωλίων. Στους επόμενους μήνες σειρά για ιδιωτικοποίηση παίρνουν τα ποσοστά που έχουν απομείνει στο κράτος στις εταιρείες ΕΛΠΕ, ΟΛΠ, ΟΛΘ, ΕΥΑΘ, «Λάρκο», «Αερολιμένας Αθηνών», Εγνατία Οδός. Πρόκειται για βασικούς και συγκεντρωμένους κλάδους της παραγωγής και της οικονομίας, σε τομείς όπως οι ενέργεια, ύδρευση - αποχέτευση, λιμενικές υποδομές και οδικά δίκτυα, τα οποία ορέγονται ντόπια και ξένα μονοπώλια. Εκτός διαδικασιών μέσω ΤΑΙΠΕΔ, για εκχώρηση - συγχώνευση σε τραπεζικό όμιλο ετοιμάζουν και τοΤαχυδρομικό Ταμιευτήριο, αφού προηγουμένως το σπάσουν σε κερδοφόρο και «ζημιογόνο» κομμάτι, κατά τα πρότυπα δηλαδή της Αγροτικής Τράπεζας.

Ηδη βρίσκονται σε εξέλιξη έξι «διαγωνιστικές διαδικασίες» για την εκχώρηση του ΟΠΑΠ, του παλιού αεροδρομίου του Ελληνικού μαζί με την παραλιακή ζώνη, η πώληση των Κρατικών Λαχείων, της ΔΕΠΑ, ποσοστού της ΔΕΣΦΑ, επίσης οι περιοχές - φιλέτα στην Κασσιόπη της Κέρκυρας και στην Αφάντου Ρόδου. Πρόσφατα (εκτός διαδικασιών ΤΑΙΠΕΔ) ολοκληρώθηκε η ιδιωτικοποίηση της Αγροτικής Τράπεζας.

Με απόλυτα δεδομένη την παραπέρα όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης, στο πλαίσιο και της βίαιης διεργασίας για την εσωτερική υποτίμηση, όλες οι προηγούμενες εκτιμήσεις των κυβερνήσεων όσο και των ιμπεριαλιστικών Οργανισμών ως προς τους ποσοτικούς - εισπρακτικούς στόχους των ιδιωτικοποιήσεων αποδείχτηκαν ολότελα ξεκομμένες από την πραγματικότητα. Σήμερα δεν έχουν να εμφανίσουν ούτε καν ποσοτικό στόχο παρά κάποιες γενικόλογες εκτιμήσεις για ποσά συνολικού ύψους 14 με 15 δισ. ευρώ στο μέτρο και στο βαθμό που το επιτρέψουν οι «συνθήκες στις αγορές». Σε κάθε περίπτωση, το σύνολο των ποσών μέχρι και την τελευταία δεκάρα θα πάει στην εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους. Ο απόλυτος εμπαιγμός είναι και οι τωρινές... «εκτιμήσεις» του ΤΑΙΠΕΔ, σύμφωνα με τις οποίες οι ιδιωτικοποιήσεις θα δημιουργήσουν 50.000 θέσεις εργασίας, νέες «επενδύσεις» ύψους 60 δισ. ευρώ και φορολογικά έσοδα ύψους 3 δισ. ευρώ το χρόνο...

Σε ανίχνευση εδάφους και διαθέσεων φαίνεται να προχωρούν οι Γερμανοί βιομήχανοι. Στο πλαίσιο συνεδρίου που διοργανώθηκε στην Αθήνα, ο εκπρόσωπος του Συνδέσμου τους και υπεύθυνος για τις «σχέσεις με την Ελλάδα» αξίωσε τη δημιουργία «ειδικών οικονομικών ζωνών».