ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ-ΣΥΡΙΖΑ: Της ""κεντροαριστεράς"" το κάγκελο!!!!!

Χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα με τα πηγαινέλα στο χώρο της λεγόμενης κεντροαριστεράς. 

Φύγε εσύ, έλα εσύ, μοιάζει η κατάσταση, με στελέχη να εγκαταλείπουν το Ποτάμι για να ενταχθούν στο ΠΑΣΟΚ, πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ να επιστρέφουν σαν ...σύμμαχοι επικεφαλής δικών τους σχημάτων, άλλοι να προσανατολίζονται στη συγκρότηση νέων κομμάτων που θα συνεργαστούν μετά με τα υπάρχοντα... 

Κοινώς, επί τόπου τροχάδην, σε ένα χώρο που ψάχνεται και ψάχνει τρόπο να υπάρξει στο αστικό πολιτικό σύστημα με αναβαθμισμένο ρόλο υποστηλώματος είτε της ΝΔ είτε του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος κρατάει πια τα σκήπτρα της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας και δεν αφήνει περιθώριο τέτοιων φιλοδοξιών στους υπόλοιπους του χώρου. 

Αυτοί περιορίζονται στη διεκδίκηση ρόλου «τσόντας» για να εξασφαλίζεται απρόσκοπτα η εναλλαγή στην αστική διαχείριση. Αλλωστε, το έδαφος υπάρχει και είναι τα προτάγματα της αστικής τάξης που τους δεσμεύουν όλους σε κοινή πλεύση. Η ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, η αναβάθμιση του ρόλου του εγχώριου κεφαλαίου στην ευρύτερη περιοχή κ.λπ. κ.λπ. 

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με το λαό; Εχουν στο βαθμό που τέτοιες διεργασίες πασχίζουν να τον εγκλωβίσουν με νέες αυταπάτες και ψευδαισθήσεις σε νέες παγίδες για να χειραγωγήσουν τη δυσαρέσκεια και την οργή του ή, ακόμα χειρότερα, να αποσπάσουν τη συναίνεσή του σε μια βαθιά αντιλαϊκή πολιτική που του τη σερβίρουν σαν μονόδρομο. 

Να τους γυρίσει δίχως δεύτερη σκέψη την πλάτη.

ΕΛΙΑ - ΠΑΣΟΚ - ΠΟΤΑΜΙ: Διεργασίες με άξονα τη σταθερότητα του συστήματος!!!

Γελοιογραφία: Ριζοσπάστης

Με σαφή στόχο τη σταθερότητα του συστήματος, τη συμπερίληψη σε κυβερνήσεις συνεργασίας που, ενσωματώνοντας ευρύτερα στρώματα στον ευρωμονόδρομο, θα εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη εφαρμογή της πολιτικής υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου, προχωρούν οι διεργασίες ανασύνθεσης της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας, ομολογουμένως μέσα από χαώδεις διαδικασίες και δαιδαλώδεις διαδρομές.

 

Στη Συντονιστική Επιτροπή της Ελιάς, που συνεδρίασε την Τρίτη, αποφασίστηκε να διοργανωθούν εντός του Ιούλη τρεις θεματικές συζητήσεις: Η πρώτη για το αν υπάρχουν περιθώρια «συναίνεσης» στην Ελλάδα, η δεύτερη για τη βιωσιμότητα του χρέους, η τρίτη για τις εξελίξεις στην Ευρώπη και τις επιπτώσεις στην Ελλάδα. Υποτίθεται ότι έτσι, μέσα από θεματικές εκδηλώσεις, και όχι με «αρχηγικές συνεννοήσεις», θα συντελεστεί ο «διάλογος» των κομμάτων και κινήσεων της λεγόμενης κεντροαριστεράς, ώστε να διευκολυνθεί η «ροή προσώπων και ιδεών», όπως γράφτηκε χαρακτηριστικά.

Γελοιογραφία: Mamalinga

Παράλληλα, στη Συντονιστική Επιτροπή εκτιμήθηκε πως, εάν δοθούν εχέγγυα για έναν ουσιαστικό διάλογο, δύσκολα θα αρνηθούν την πρόσκληση η ΔΗΜΑΡ και το Ποτάμι. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευ. Βενιζέλος, μιλώντας στη Συντονιστική για το Ποτάμι, παρατήρησε με νόημα ότι «Αποφάσισε να ενταχθεί στην ΚΟ των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό είναι καλοδεχούμενο (...) Παρότι δεν διαθέτει βουλευτές, τάχθηκε υπέρ της ανάγκης συναινετικής εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, υπέρ μιας υπεύθυνης στάσης. Αυτό οφείλουμε επίσης να το καταγράψουμε».

Σαν συνεννοημένοι, ο επικεφαλής του Ποταμιού, Στ. Θεοδωράκης, μιλώντας στο «Mega», εκτίμησε ότι αυτή η Βουλή μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ό,τι δηλαδή θέλουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ίσως και άλλοι. Ζήτησε, μάλιστα, να υπάρξει «συνεννόηση» για το πρόσωπο που θα αναδειχθεί στο εν λόγω αξίωμα. Επίσης, η παρούσα Βουλή να φέρει καινούργιο εκλογικό νόμο, ζήτημα που ανακίνησε τελευταία και το ΠΑΣΟΚ, βάζοντας θέμα κατάργησης του μπόνους των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα. Να ανοίξει έτσι ο δρόμος για κυβερνήσεις συνεργασίας περισσότερων των δύο κομμάτων ή μεγάλους συνασπισμούς.

Ταυτόχρονα, τάχθηκε υπέρ της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, ζητώντας «να δοκιμάσουμε και τους ιδιώτες στην Ενέργεια», αλλά και να προσελκύσουμε «επενδύσεις στον τουρισμό», παραχωρώντας στο μεγάλο κεφάλαιο «φιλέτα» γης.

Αναφερόμενος στις επιταχυνόμενες διεργασίες αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος και τις φημολογούμενες συνεργασίες μεταξύ κομμάτων και παραγόντων, υποστήριξε ότι «Οι πολίτες θα πρέπει να επιλέξουν κάποιον με ευρωπαϊκή λογική, ανθρωπιστική λογική και που θα ισορροπήσει είτε τις ακρότητες της ΝΔ είτε τις ακρότητες του ΣΥΡΙΖΑ», δίνοντας έτσι και ένα στίγμα του ρόλου που επιχειρεί να παίξει ο ίδιος στις διεργασίες. Εσπευσε δε να διαμηνύσει προς κάθε κατεύθυνση ότι «αν το Ποτάμι ήθελε, θα είχε ήδη παρουσία μέσα στη Βουλή και μάλιστα με περισσότερους από δύο ή τρεις βουλευτές»... Φαίνεται, άλλωστε, ότι ήδη πολύ κοντά στο Ποτάμι βρίσκονται ο εκλεγμένος το 2012 με τον ΣΥΡΙΖΑ Π. Τατσόπουλος και ο εκλεγμένος με τη ΔΗΜΑΡ Γρ. Ψαριανός.

Γελοιογραφία: ΚΥΡ

Επιμέρους διαφοροποιήσεις

 

Βέβαια, όλοι τους, κόμματα, τάσεις, κινήσεις, μορφώματα του χώρου, έχουν ζητήματα να λύσουν, καθώς σε όλους τους σχηματισμούς της σοσιαλδημοκρατίας καταγράφονται εσωτερικοί διαχωρισμοί που σε διάκριση με την πλειοψηφούσα άποψη, συμπίπτουν περισσότερο με τις θέσεις ...άλλου κόμματος.

Στη ΔΗΜΑΡ, η «Αριστερή Πρωτοβουλία» προτάσσει συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη, η μειοψηφία (Λυκούδης κ.ά.), πλέον ως «Μεταρρυθμιστική Τάση», ζητάει να μην προχωρήσει η ΔΗΜΑΡ σε συνέδριο, αλλά να προχωρήσουν οι συζητήσεις με Ελιά και Ποτάμι για συγκρότηση Δημοκρατικής Παράταξης.

Γελοιογραφία: Κώστας Μητρόπουλος

Στο ΠΑΣΟΚ, ο Μ. Χρυσοχοΐδης εμφανίστηκε σε συνέντευξή του έτοιμος να διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος. Παραπέρα, επιτέθηκε στις επιλογές της σημερινής ηγεσίας, χαρακτηρίζοντας το ΠΑΣΟΚ «καρικατούρα», καθώς, όπως είπε, δεν έχει διακριτή προοδευτική ταυτότητα, που να το καθιστά «εκλόγιμο». Τέλος, παραβιάζοντας ανοικτές θύρες, συμπλήρωσε πως δε θα είχε κανένα πρόβλημα να συμπράξει σε κυβερνητικό επίπεδο με τον ΣΥΡΙΖΑ, αν η Κουμουνδούρου λέει «ναι» στο ευρώ και την ΕΕ χωρίς επιφυλάξεις.

Αλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ συναντιούνται ανά ομάδες, για να αποφασίσουν τα επόμενα βήματά τους. Γράφτηκε ότι έτσι βρέθηκαν οι Σαχινίδης, Μωραΐτης, Οθωνας, Πεταλωτής, εκ των βασικών συνομιλητών του παπανδρεϊκού μπλοκ εδώ και χρόνια.

Προηγήθηκαν άλλες συναντήσεις, όπου ομοτράπεζοι ήταν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, όπως οι Μωραΐτης, Τριαντάφυλλος, Σηφουνάκης αλλά και της ΔΗΜΑΡ, όπως οι Πανούσης, Ψύρρας και η Ν. Φούντα.

Ο δε Βενιζέλος εμφανίζεται να διαβεβαιώνει ότι η Ελιά θα αναλάβει όλες εκείνες τις πρωτοβουλίες για διάλογο με ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι, άλλες κινήσεις και τα αποστασιοποιημένα στελέχη του χώρου (Αννα Διαμαντοπούλου, Γιώργος Φλωρίδης κ.ά). Το σχεδιασμό Βενιζέλου προσυπογράφει ο Λοβέρδος και τα στελέχη του κόμματός του, «Νέα Ελλάδα».

Επιπλέον, έγινε και συνάντηση στελεχών που στέκονται κοντά στην ηγεσία του κόμματος και τάχθηκαν υπέρ της ανάγκης ιδρυτικού συνεδρίου ή συνδιάσκεψης της «Δημοκρατικής Παράταξης» και της ανάδειξής της σε «ισχυρό μεταρρυθμιστικό πόλο»: Μανιάτης, Χριστοφιλοπούλου, Κωνσταντινόπουλος, Καψής, Πρωτόπαππας, Αντωνίου, Δρέττα και άλλοι συμφώνησαν ότι το εγχείρημα της Ελιάς πρέπει να συνεχιστεί. Λέγεται ότι μαζί τους στοιχίζονται και οι Καϊλή, Χειμωνάς, Πιερρακάκης, Χρηστίδης, Περράκης και Κονδύλης, ο Κατσέλος από το κόμμα Λοβέρδου, ο Επιτροπάκης από την κίνηση Μόσιαλου.

Κινητικότητα καταγράφεται και στους «75». Οι Καρχιμάκης, Νιότης, Κατερίνα Διαμαντοπούλου πρωτοστατούν στη συλλογή υπογραφών. Πρόκειται για στελέχη που θέλουν Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ (και όχι της Ελιάς) και κάλεσμα προς όλες τις δυνάμεις να προσέλθουν, ο διάλογος να αφορά και στον ΣΥΡΙΖΑ. Οπως έγραφαν στο σχετικό κείμενο των 800 υπογραφών από το φθινόπωρο του 2013: «Διαφωνούμε πλήρως και με όσους λένε ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να συνεργάζεται προς τα δεξιά, όσους "μετά βδελυγμίας" απορρίπτουν κάθε προοπτική μελλοντικής προγραμματικής συμφωνίας με τις άλλες δυνάμεις της Aριστεράς και της Kεντροαριστεράς».

Τέλος, σε αυτήν τη χαοτική ανθρωπογεωγραφία, αναμένονται με ενδιαφέρον οι κινήσεις του Γ. Παπανδρέου, ο οποίος επέλεξε πριν από τις ευρωεκλογές να εμφανιστεί σε εκδήλωση δίπλα στον Κουβέλη και την υποψήφια ευρωβουλευτή της ΔΗΜΑΡ (παλαιότερα του ΠΑΣΟΚ) Μ. Κοππά, και έχει αποστασιοποιηθεί από το εγχείρημα της Ελιάς.

Ταύτιση στα βασικά

 

Γελοιογραφία: Μαραγκός

Σε κάθε περίπτωση, παρά το φαινομενικό κατακερματισμό του χώρου, τις επιμέρους διαφορές και ενδεχομένως φιλοδοξίες, οι βασικές τους επεξεργασίες, οι θέσεις τους στα βασικά συμπίπτουν. Αγωνίζονται για τη σταθερότητα του συστήματος και την ανάληψη μεριδίου κυβερνητικής εξουσίας ώστε να περνούν τα αντιλαϊκά μέτρα.

Χαρακτηριστικά, τα όσα τόνισε ο Βενιζέλος στο συντονιστικό της Ελιάς: «Το εκλογικό αποτέλεσμα της Ελιάς - Δημοκρατικής Παράταξης, συμπεριλαμβανομένου και του ΠΑΣΟΚ, είναι αυτό που διασφάλισε την κυβερνητική σταθερότητα». Επίσης: «Ο στόχος μας είναι προφανής και είναι προφανής και ο στενός εκλογικός στόχος, γιατί η κεντροαριστερά της ευθύνης είναι ο τρίτος πόλος. Ο τρίτος πόλος και εκλογικά. Αυτός που μπορεί να σπάσει και πρέπει να σπάσει τον τεχνητό διπολισμό μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ (...) Η κεντροαριστερά της ευθύνης πρέπει να είναι τουλάχιστον τρίτο κόμμα».

Προβάλλουν, ως ζητούμενα, μέτρα που έχει ανάγκη η καπιταλιστική οικονομία, καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, διάνοιξη νέων πεδίων κερδοφορίας για λιμνάζοντα κεφάλαια. Ζητούν μια μορφή διαχείρισης για τη στήριξη μονοπωλιακών ομίλων. Προτείνουν κάποια μέτρα διαχείρισης της ακραίας φτώχειας (βλ. ελάχιστον εγγυημένο εισόδημα, δίκτυα κοινωνικής προστασίας, πεντάμηνες συμβάσεις ανακύκλωσης της ανεργίας), ώστε να κατευνάσουν και να διαχειριστούν κοινωνικές αντιδράσεις.

Διατυπώνουν προτάγματα που εκφράζονται και σε επίπεδο κρατών της ΕΕ για ενίσχυση τομέων της ευρωενωσιακής οικονομίας που είχαν υποχωρήσει σε σχέση με τους ανταγωνιστές της ΕΕ: Η αγροτική παραγωγή, επιλεγμένοι τομείς της μεταποίησης (τρόφιμα, φάρμακα), η παραγωγή εξειδικευμένων προϊόντων και η αναβάθμιση της Ελλάδας σε κόμβο μεταφορών κι Ενέργειας, αξιοποιώντας και τη γεωπολιτική της θέση, πάντα με γνώμονα τις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου. Αλλωστε, πρωτοστάτησαν και υποστηρίζουν με κάθε είδους επιχειρήματα το φτήνεμα της τιμής της εργατικής δύναμης, παρουσιάζοντάς το ως ευκαιρία για επενδύσεις. Κάνουν προτάσεις για ανακαίνιση και θωράκιση του αστικού πολιτικού συστήματος.

Ποτάμι: Σάπιο με αέρα φρέσκου

 

Σε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα μέλη του Ποταμιού το προηγούμενο Σαββατοκύριακο στο πρώτο τους συνέδριο, επιχείρησαν να ντύσουν με το μανδύα του «φρέσκου» πάγιες αντιλαϊκές απαιτήσεις των μονοπωλίων που προωθούνται από κυβέρνηση, ΕΕ, αστικά επιτελεία:

Για τη σταθερότητα κυβερνήσεων και συστήματος, ζήτησαν να διεξάγονται βουλευτικές εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να έχει αποφασιστικές αρμοδιότητες, να υπάρχει νομικό ασυμβίβαστο για το αξίωμα βουλευτή και υπουργού. Ο,τι προωθεί και η ΝΔ μέσω της περιλάλητης συνταγματικής αναθεώρησης.

«Αντιγράφοντας» ζητούμενα του κεφαλαίου που προωθούνται από κυβέρνηση και τρόικα, ζήτησαν να «αξιολογούνται» συνεχώς οι περιφέρειες, ώστε από τις επιδόσεις τους να κρίνεται η χρηματοδότησή τους, να υπάρχουν «βαθμίδες» στους δασκάλους και καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης μετά από «αξιολόγηση».

Σε συντονισμό με τις απαιτήσεις των μονοπωλίων για την Παιδεία, ζήτησαν να λειτουργούν και «μη κρατικά» πανεπιστήμια, να μπορούν τα πανεπιστήμια να «δημιουργούν» επιχειρήσεις, να «ενισχύονται» και από επιχειρήσεις, συνδέσμους, οργανισμούς.

Επιπλέον, η θέση τους, ότι η πλειοψηφία των μαθητών μετά το Γυμνάσιο πρέπει να κατευθύνεται σε οργανωμένα επαγγελματικά λύκεια, συνδέεται άμεσα με τους στόχους της άρχουσας τάξης για παραπέρα αλλαγή στις αναλογίες των μαθητών στη γενική και την τεχνικο-επαγγελματική εκπαίδευση, τη διοχέτευση στις επιχειρήσεις φθηνού, ημικαταρτισμένου και δίχως δικαιώματα εργατικού και τεχνικού δυναμικού.

Συμβολή στην κερδοφορία του κεφαλαίου έχουν θέσεις όπως ο πολίτης «να έχει μια άμεση μικρή προσωπική συμμετοχή για τη βελτίωση» των υπηρεσιών Παιδείας, Υγείας, Πολιτισμού κ.ο.κ. Οι ασφαλιστικές εισφορές να μειωθούν, «γνωρίζοντας ότι μία από τις συνέπειες θα είναι ακόμη πιο μικρή σύνταξη όταν θ' αποσυρθούμε από την εργασία μας» ή να γίνει πλήρης απελευθέρωση του ωραρίου των καταστημάτων.

Πηγή: Ριζοσπάστης

ΣΥΡΙΖΑ: Διεκδικώντας την πρωτοκαθεδρία στη σοσιαλδημοκρατία

Την προσπάθεια για «ανοίγματα», που θα του επιτρέψουν να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο για την ανασυγκρότηση της σοσιαλδημοκρατίας, μεθοδεύει ο ΣΥΡΙΖΑ στη βάση της απόφασης και της τελευταίας συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του.

Η Βουλή είναι το κατεξοχήν πεδίο που -όπως λένε στελέχη της Κουμουνδούρου- θα δοκιμαστεί στην πράξη η δυνατότητα εξεύρεσης συμμάχων, καταρχήν από τους ανεξάρτητους βουλευτές αλλά και αυτούς της ΔΗΜΑΡ, όχι δίχως ανταλλάγματα, όπως ήδη φημολογείται. Σε αυτήν την κατεύθυνση θεωρεί ότι μπορούν να αξιοποιηθούν νομοσχέδια που μπαίνουν για ψήφιση το επόμενο διάστημα, όπως αυτό της «μικρής ΔΕΗ».

Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να ηγεμονεύσει επί της ουσίας στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, διεκδικώντας ρόλο και στη διαδικασία ανασυγκρότησης της «κεντροαριστεράς», ώστε απ' αυτή να προκύψει σχήμα ή σχήματα φιλικά διακείμενα προς τον ίδιο, προκαλεί ήδη την έντονη αντίδραση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο, λόγω και του εκλογικού αποτελέσματος, κρατάει τα ηνία στις διεργασίες του συγκεκριμένου χώρου.

Γελοιογραφία: Κώστας Μητρόπουλος

Ηταν προς τούτο αποκαλυπτικός ο Αλ. Τσίπρας, όταν έλεγε κλείνοντας τις εργασίες της ΚΕ: «Στις δαγκάνες της κεντροαριστεράς θα πέσουμε αν την αφήσουμε να ανασυγκροτηθεί. Αν αδιαφορήσουμε για το σχέδιο του μεσαίου χώρου» και «η αριθμητική δεν είναι αμελητέα και χρειαζόμαστε και τους αριθμούς για να είμαστε έτοιμοι να τα καταφέρουμε».

Ο Π. Κουρουμπλής, μιλώντας στο ρ/σ «Alpha», δεν έκρυψε τη χαρά του που ο ΣΥΡΙΖΑ «κάνει στροφή προς τις δυνάμεις τις σοσιαλιστικές». Ενώ και ο Αλ. Μητρόπουλος, από τους λεγόμενους ΠΑΣΟΚογενείς του ΣΥΡΙΖΑ, υποστήριξε ότι η απόφαση αυτή «θα παράξει διεργασίες» στο αστικό πολιτικό σύστημα, συμβάλλοντας προφανώς στη σταθεροποίησή του.

Το ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε ήδη τον ΣΥΡΙΖΑ ότι «για να είσαι σύμμαχός του πρέπει να αποδέχεσαι τις ξεκάρφωτες συκοφαντίες και να μην ψηφίζεις για Πρόεδρο Δημοκρατίας, άρα να ευτελίζεις και τη δημοκρατία και την αλήθεια» και κάνει λόγο, στη μακροσκελή ανακοίνωσή του, για «τυχοδιώκτες αποστάτες που περιμένουν να τους δεχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στα ψηφοδέλτιά του με κριτήρια αμιγώς "ιδεολογικά"».

Αλλά και η μειοψηφία της ΔΗΜΑΡ, που δεν καλοβλέπει το φλερτ της πλειοψηφίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, κατήγγειλε, διά στόματος Σπ. Λυκούδη, την «ανεπεξέργαστη αναζήτηση συμμαχιών» και ότι ζητιέται απ' τη ΔΗΜΑΡ «δήλωση μετανοίας για τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση».

Ο Σπ. Λυκούδης εκτίμησε πως ο ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνεται ότι «έχει φτάσει σ' ένα κατώφλι που μπορεί να τον οδηγήσει σε μια δική του κυβέρνηση» και «επιχειρεί να ρεαλιστικοποιήσει την πολιτική του όσον αφορά στις συμμαχίες», αν και όμως δε διέκρινε τόλμη για ένα καθαρό κάλεσμα.

Την ίδια ώρα η «Αριστερή Πλατφόρμα», δίνοντας διευκρινίσεις με άρθρο σε ιστοσελίδα του Π. Λαφαζάνη, διαμαρτύρεται ότι η πρότασή της διαστρεβλώνεται και παραμορφώνεται. Οτι δε συνιστά «σέχτα η οποία θέλει, τάχα, να εμποδίσει την προσέγγιση στον ΣΥΡΙΖΑ κάθε στελέχους που προέρχεται από οποιονδήποτε άλλον πολιτικό χώρο».

Γράφει συγκεκριμένα: «Η Αριστερή Πλατφόρμα εμφανίζεται, επίσης, να θέλει να αποκλείσει οποιαδήποτε άλλη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ, γενικώς και ανεξαρτήτως προθέσεων, με οποιοδήποτε άλλο πολιτικό σχήμα πέραν των δυνάμεων της Αριστεράς (...) Τίποτα, όμως, ψευδέστερον, πιο κακόπιστο και πιο υστερόβουλο απ' όλα αυτά (...) Αντίθετα, ευνοεί, υποστηρίζει και προσβλέπει σε ανακατατάξεις, διεργασίες και μετατοπίσεις στον πέραν της Αριστεράς χώρο (...) είναι εντελώς ανοικτή για κοινή δράση, συγκλίσεις και συνεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ με δυνάμεις και προσωπικότητες που προέρχονται από το σοσιαλδημοκρατικό χώρο και ευρύτερα, οι οποίες ριζοσπαστικοποιούνται (...) "Ταβάνι" η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να αποκτήσουν αν ... κάνουν το λάθος να αναζητήσουν "κεντροαριστερά" πολιτικά δεκανίκια, που κατά τεκμήριο είναι διάτρητα και εύθραυστα».

Γελοιογραφία: Γιάννης Καλαϊτζής

Επιβεβαιώνεται έτσι ότι το πρόβλημα της «Αριστερής Πλατφόρμας» δεν είναι η πλήρης «σοσιαλδημοκρατικοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ (άλλωστε τη σοσιαλδημοκρατική πολιτική του ΣΥΝ παλιότερα και του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα την έχει υπηρετήσει με συνέπεια, δίνοντάς της μάλιστα «αριστερό άλλοθι») αλλά κολεγιές με «κραγμένες» περιπτώσεις από το αστικό πολιτικό προσωπικό που θα ηχούσαν ως «παραφωνία» στον κάλπικο ριζοσπαστικό λόγο, με τον οποίο η ίδια προσπαθεί να εγκλωβίζει δυνάμεις που δεν πείθονται από τις «ρεαλιστικές στροφές» του ΣΥΡΙΖΑ.


Πηγή: Ριζοσπάστης

Ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς ή ανασύνταξη του κινήματος;;;;;;;;;;

Κατά πάσα πιθανότητα, σήμερα ανακοινώνεται ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης. Ολο το προηγούμενο διάστημα έχουν δώσει και πάρει τα σενάρια για το ποιος μένει, ποιος φεύγει, ποιος έρχεται.

Σενάρια έχουμε και για τη λεγόμενη κεντροαριστερά και το μέλλον της, καθώς καταγράφονται κινήσεις φορέων αλλά και στελεχών του χώρου, συνεχίζονται τα «υπαρξιακά» ερωτήματα στη ΔΗΜΑΡ, κλονισμοί υπάρχουν στο ΠΑΣΟΚ-Ελιά, ενώ διεργασίες συντελούνται και στο Ποτάμι. Με τον αστικό Τύπο να αναζητά τον «Ελληνα Ρέντσι», που θα ενώσει τον κατακερματισμένο χώρο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει την ευχή η κεντροαριστερά να ανασυγκροτηθεί, αναζητώντας σε αυτόν το χώρο μελλοντικούς κυβερνητικούς συμμάχους. ΝΔ - ΠΑΣΟΚ αναζητούν να διευρύνουν την κυβερνητική πλειοψηφία με βουλευτές από τους «ανεξάρτητους», ενώ συνεχίζονται οι ανεξαρτητοποιήσεις στους ΑΝΕΛ. Στην όλη διαδικασία παρεμβαίνει και η Χρυσή Αυγή, διεκδικώντας ρόλο στην αναμόρφωση του λεγόμενου «δεξιού χώρου».

Τι μπορεί να περιμένει ο λαός από αυτές τις διεργασίες;

Σίγουρα δεν πρέπει να περιμένει αλλαγή πολιτικής υπέρ της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Γιατί το ζήτημα της αντιλαϊκής πολιτικής δεν καθορίζεται από αλλαγές προσώπων, πολιτικών σχηματισμών και συνεργασιών, αφού όλοι, παλιοί και νέοι, κινούνται στην παλιά και δοκιμασμένη στρατηγική του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και του ευρωμονόδρομου.

Ολες αυτές οι διεργασίες είναι, λοιπόν, ξένες με τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα και δεν πρόκειται να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των οξυμένων εργατικών - λαϊκών προβλημάτων. Ούτε η ανεργία θα αντιμετωπισθεί, ούτε μέτρα ανακούφισης των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων θα δρομολογηθούν, ούτε οι αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις θα σταματήσουν, όπως άλλωστε σημείωσαν τόσο ο Σόιμπλε όσο και το ΔΝΤ.

Την επόμενη ημέρα των ευρωεκλογών, εντάθηκαν τα παζάρια και οι ανταγωνισμοί στην ΕΕ, ομόφωνα, όμως, έσπευσαν όλοι να επιβεβαιώσουν την προσήλωσή τους στην αντιλαϊκή πολιτική.

Το ΚΚΕ είχε σημειώσει έγκαιρα ότι το αποτέλεσμα των εκλογών θα επιτάχυνε τις διεργασίες αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος.

Κάτω από αυτό το πρίσμα πρέπει να δει ο λαός τις διεργασίες στα κόμματα και συνολικά στο πολιτικό σύστημα. Θέλουν σταθερές κυβερνήσεις, που, ανεξάρτητα από το μείγμα διαχείρισης, θα προωθούν τα μέτρα που έχει ανάγκη το κεφάλαιο και θα διασφαλίζουν ταυτόχρονα τη συναίνεση ή έστω την ανοχή του λαού.

Οι εργαζόμενοι, λοιπόν, δεν πρέπει να αποπροσανατολιστούν, να προσδοκούν ότι μέσα από τις διεργασίες στο πλαίσιο της αντιλαϊκής στρατηγικής του κεφαλαίου και της ΕΕ, μέσα από το φθαρμένο αστικό πολιτικό σύστημα, θα βγει κάτι θετικό για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Συμφέρον τους είναι να δυσκολέψουν τα σχέδια των κομμάτων της διαχείρισης και της ΕΕ, να εμποδίσουν τα μέτρα που έρχονται, όπως, για παράδειγμα, στο Ασφαλιστικό. Χρειάζεται ανασύνταξη του κινήματος και δυνάμωμα της Λαϊκής Συμμαχία για να δει άσπρη μέρα ο λαός.