Οι πέντε πτωχεύσεις της ......Ελλάδας!!!!!! Με το καλό και για την έκτη!!.

Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά πέντε φορές βάρεσε… κανόνι η Ελλάδα στη σύγχρονη ιστορία της, με το πρώτο “επεισόδιο” να καταγράφεται στις αρχές του πολέμου ανεξαρτησίας της χώρας και το τελευταίο κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Υφεσης του ’30.

Μάλιστα η συνδυασμένη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία η Ελλάδα ήταν χρεοκοπημένη στη σύγχρονη εποχή ανέρχεται σε ενενήντα χρόνια ή περίπου στο ήμισυ της συνολικής περιόδου κατά την οποία η χώρα είναι ανεξάρτητη!

Πάντως, η πρώτη καταγεγραμμένη χρεοκοπία στην ελληνική ιστορία έγινε τον 4ο αιώνα προ Χριστού, όταν 13 πόλεις-κράτη της Ελλάδας δανείστηκαν κεφάλαια από τον Ναό της Δήλου. Τότε οι περισσότεροι από τους δανειστές δεν κατάφεραν ποτέ να αποπληρώσουν τα δάνεια και ο Ναός “έγραψε” απώλειες 80% επί του κεφαλαίου του…

Σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με δημοσίευμα του αμερικανικού περιοδικού “Forbes”, “πρωταθλήτριες” στο… σπορ της χρεοκοπίας αναδεικνύονται η Βενεζουέλα και το Εκουαδόρ, με 10 “κανόνια” η κάθε χώρα.

Η Ελλάδα κήρυξε πτώχευση πέντε φορές και συγκεκριμένα το 1827, το 1832, το 1843, το 1893 και το 1932, ενώ σε όλες ήταν εμφανής η εμπλοκή του διεθνούς παράγοντα στην εσωτερική ζωή της χώρας.

Ο εξωτερικός δανεισμός με επαχθείς όρους συνοδεύει το ελληνικό κράτος από τα πρώτα του βήματα με την αναγνώριση της εθνικής υπόστασης μετά την Επανάσταση του 1821, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των δανείων σπαταλήθηκε όχι για τις ανάγκες του λαού, αλλά για την προπληρωμή τόκων και προμηθειών στα χρηματιστήρια της Ευρώπης.

Η κύρια αιτία που η χώρα μας αδυνατεί να σηκώσει κεφάλι ήταν τότε, όπως άλλωστε και σήμερα, το υψηλό δημόσιο χρέος. Επίσης, ο ρόλος των ξένων δεν πρέπει να υπερεκτιμάται: έχουν συμφέροντα τα οποία φροντίζουν να εξυπηρετούν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, χωρίς αυτό να αποκλείει κερδοσκοπικές επιθέσεις από συγκεκριμένα κέντρα που άλλοτε κέρδιζαν μεγαλύτερα επιτόκια ή ελληνική γη με υποθήκη και σήμερα, με την παγκοσμιοποίηση των αγορών, υψηλότερα spreads και υπεραξίες από το σορτάρισμα σε μετοχές και ομόλογα.

Τρικούπης

“Δυστυχώς επτωχεύσαμεν”

Η φράση “Δυστυχώς επτωχεύσαμεν” αποτελεί μια ιστορική αναφορά που πιστώνεται στον πρωθυπουργό της Ελλάδας Χαρίλαο Τρικούπη. Ο Τρικούπης λέγεται πως τη χρησιμοποίησε σε ομιλία του στη Βουλή στις 10 Δεκεμβρίου του 1893, αναφερόμενος στην οικονομική κατάσταση του κράτους και στην αδυναμία του να αποπληρώσει το δημόσιο χρέος του.

Η κυβέρνησή του κήρυξε πτώχευση, η οποία και επέφερε την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου σε βάρος της Ελλάδας. Αν και θεωρείται πως η φράση λέχθηκε από το βήμα της Βουλής, αμφισβητείται πως χρησιμοποιήθηκε από τον Τρικούπη στην ομιλία του, καθώς από τα πρακτικά της Βουλής δεν προκύπτει κάτι τέτοιο.

Διάφορες άλλες μαρτυρίες αναφέρουν πως η φράση ελέχθη κανονικά από αυτόν, αλλά χωρίς να είναι ξεκάθαρο αν ειπώθηκε στη Βουλή ή εκτός αυτής. Στην πραγματικότητα η φράση αυτή λέχθηκε από τον Χ. Τρικούπη την παραπάνω ημερομηνία από του βήματος της Βουλής όχι όμως απευθυνόμενος προς το Σώμα της Βουλής ως επίσημη διακήρυξη, αλλά “εν τη ρύμη του λόγου” του, αναφέροντας τις αναγκαίες προς τους δανειστές διαπραγματεύσεις, που πίεζαν απροκάλυπτα τον οικονομικό έλεγχο της Ελλάδας.

Η πρώτη πτώχευση

Ο πόλεμος για την ανεξαρτησία της Ελλάδας ξεκίνησε το 1821 και στόχο είχε τον τερματισμό της οθωμανικής κυριαρχίας. Το 1824 εξασφαλίστηκε από το Χρηματιστήριο του Λονδίνου δάνειο ύψους 472.000 στερλινών, προκειμένου να συνεχιστεί ο αγώνας. Η προσφορά υπερκαλύφθηκε και από τους αγοραστές απαιτήθηκε να καταβάλουν μόνο το 10% της τιμής αγοράς. Επιπλέον δάνειο ύψους 1,1 εκατ. στερλινών χορηγήθηκε το 1825. Οι κερδοσκόποι στο Λονδίνο “σούφρωσαν” το μεγαλύτερο μέρος των ποσών, προτού η Ελλάδα λάβει τα κεφάλαια. Το 1827 ο Ι. Καποδίστριας απευθύνει έκκληση στις μεγάλες δυνάμεις για νέο δάνειο χωρίς αυτές να ανταποκριθούν.

Σπατάλη από Οθωνα

Το 1832 χορηγήθηκε δάνειο ύψους 60 εκατ. δραχμών στην Ελλάδα, η οποία ήταν πλέον ανεξάρτητο κράτος. Το δάνειο κανονίστηκε από τις κυβερνήσεις Γαλλίας, Ρωσίας και Βρετανίας και υποτίθεται ότι χορηγήθηκε προκειμένου να βοηθήσει την Ελλάδα να “χτίσει” την οικονομία της. Τα κεφάλαια κατά το μεγαλύτερο μέρος τους κατασπαταλήθηκαν για τη διατήρηση του στρατού και του Βαυαρού πρίγκιπα Οθωνα, ο οποίος έγινε βασιλιάς της Ελλάδας από τους Αγγλους.

Περικοπές μισθών

Μέχρι το 1843 η οικονομική ανάκαμψη δεν φαινόταν πουθενά. Η χώρα αδυνατούσε να εκπληρώσει το δημόσιο χρέος της. Οι ξένες δυνάμεις αρνήθηκαν να καταβάλουν την τρίτη δόση του δανείου του 1832. Ο Οθωνας αναγκάστηκε να κηρύξει επίσημη πτώχευση εκλιπαρώντας για νέες πιστώσεις. Υπό τον φόβο της εισβολής των μεγάλων δυνάμεων και κάτω από την υπόδειξή τους προχωρεί στη μείωση των τακτικών δαπανών, που περιλαμβάνει και περικοπές μισθών. Η διάσκεψη που συνήλθε στο Λονδίνο έθεσε αυστηρούς όρους για την καταβολή των ελληνικών οφειλών.

Στάση πληρωμών

Αφού η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε σε διακανονισμό των χρεών της το 1878, οι παγκόσμιες αγορές κεφαλαίου άνοιξαν και πάλι για την Ελλάδα και -όπως ήταν αναμενόμενο- οι δανειστές προθυμοποιήθηκαν αμέσως να χορηγήσουν στη χώρα κεφάλαια. Αυτός ο δανεισμός αυξήθηκε σε μη βιώσιμα επίπεδα και η κυβέρνηση Τρικούπη προχώρησε σε στάση πληρωμών το 1893. Το 1898 οι ξένες πιέσεις οδήγησαν την Ελλάδα να αποδεχτεί τη δημιουργία της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διαχείριση του Ελληνικού Χρέους. Αυτή η Επιτροπή ήλεγχε την οικονομική πολιτική της χώρας, καθώς και την είσπραξη φόρων και τα συστήματα διαχείρισης της Ελλάδας.

Διεθνές κραχ – Υποτίμηση δραχμής

Το 1929 ξεσπάει η παγκόσμια οικονομική κρίση ύστερα από το κραχ του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης. Η κρίση είχε άμεσες συνέπειες στην οικονομία της Ελλάδας. Εναν χρόνο πριν η χώρα είχε επανέλθει στον “κανόνα χρυσού”, με σκοπό να προσελκύσει επενδύσεις ξένων κεφαλαίων. Η δραχμή για να παραμείνει στον “κανόνα χρυσού” συνδέεται με το δολάριο. Τον Σεπτέμβρη του 1931 προκαλείται πανικός, με “φυγάδευση” στο εξωτερικό 3,6 εκατ. δολαρίων από ιδιώτες και τράπεζες. Η κυβέρνηση αναζητεί εναγωνίως νέα δάνεια χωρίς επιτυχία. Την άνοιξη του 1932 ο Βενιζέλος αναγκάζεται να εγκαταλείψει καθυστερημένα τον ” χρυσό κανόνα” και να υποτιμήσει τη δραχμή. Την Πρωτομαγιά ανακοινώνει στη Βουλή την πτώχευση της Ελλάδας.

Το 454 π.Χ

Στη Δήλο η πρώτη χρεοκοπία στον κόσμο

Η πρώτη πτώχευση στην παγκόσμια ιστορία σημειώθηκε το 454 προ Χριστού στον Ναό της Δήλου. Τον 4ο αιώνα π.Χ. στον Ναό του Απόλλωνα στη Δήλο βρίσκονταν οι θησαυροί της συνομοσπονδίας των ελληνικών πόλεων-κρατών κάτω από την ηγεσία της Αθήνας. Εκεί φυλασσόταν το τεράστιο ποσό των εισφορών των συμμάχων και εκεί γίνονταν οι συναντήσεις των αντιπροσώπων.

Οι πόλεις-κράτη συνέβαλαν στο ταμείο με τη μορφή οικονομικών πόρων, στρατευμάτων και πλοίων, ενώ τα μέλη είχαν ισότιμη ψήφο στο συμβούλιο που είχε δημιουργηθεί.

Το ποσό της οικονομικής συμβολής καθοριζόταν από την Αθήνα, η οποία κατάφερε κάποια στιγμή να μεταφερθεί το θησαυροφυλάκιο της Συμμαχίας από τη Δήλο στην Αθήνα, καθώς πολύ σύντομα η Δηλιακή Συμμαχία εξελίχθηκε σε Αθηναϊκή Ηγεμονία.

Ο Αριστείδης καθόρισε πρώτος το ποσό της εισφοράς για κάθε πόλη με τόσο δίκαιο τρόπο που οι σύμμαχοι τον ονόμασαν “τον δικαιότερο από όλους τους ανθρώπους”.

Το 454 π.Χ., λοιπόν, και ενώ η περίφημη αθηναϊκή συμμαχία έχει ανασυσταθεί, 13 πόλεις-κράτη προχώρησαν σε δανεισμό από τον Ναό της Δήλου. Οι δέκα πόλεις-κράτη, όμως, δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη τους, προχωρώντας έτσι στην πρώτη… στάση πληρωμών της παγκόσμιας ιστορίας!

Δύο από τις δέκα πόλεις-κράτη, μάλιστα, δεν μπόρεσαν τελικά να αποπληρώσουν τα χρέη τους, ενώ οι υπόλοιπες οκτώ ζήτησαν αυτό που αποκαλείται… επαναδιαπραγμάτευση χρέους.

Η στάση πληρωμών στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν, λοιπόν, άγνωστο φαινόμενο, διότι -όπως λέγεται- οι αρχαίοι Ελληνες ως έμποροι αναγνώριζαν αυτό που αποκαλείται σήμερα συνυπευθυνότητα χρέους – δηλαδή ότι ο δανειστής πρέπει να αναλαμβάνει μερίδιο του ρίσκου αν κάτι πάει στραβά.

Το θέμα είναι, πάντως, ότι πολλά από τα δάνεια χορηγήθηκαν τότε με τη σίγουρη πρόβλεψη ότι ο οφειλέτης θα αποδειχτεί τελικά ανίκανος να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του.

Μετά το “κανόνι” ο Περικλής μετέφερε το ταμείο της Συμμαχίας στην Ακρόπολη της Αθήνας. Εκτοτε οι αποφάσεις λαμβάνονταν μόνο από την Αθήνα και ο φόρος οριζόταν από την Εκκλησία του Δήμου.

Πηγή:anoixti-matia.blogspot.gr

Ο Μ. Ντράγκι, ενώ μοίραζε ευρώ στις τράπεζες, νεαρή γυναίκα του έριξε χαρτιά και άλλα αντικείμενα!!!!

Για όσο διαρκούν οι διαπραγματεύσεις ελληνικής κυβέρνησης - δανειστών, θα συνεχίζεται η χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ανέφερε ο επικεφαλής της, Μάριο Ντράγκι, στη συνέντευξη τύπου για την πορεία τού προγράμματος αγοράς περιουσιακών στοιχειών στην Ευρωζώνη.

Ανέφερε ότι «η ΕΚΤ θα επεκτείνει τον ELA όσο οι ελληνικές τράπεζες είναι φερέγγυες και παρέχουν τα κατάλληλα ενέχυρα», λέγοντας ότι όλα θα κριθούν από την πορεία των διαπραγματεύσεων, και πως τα όρια της έκτακτης ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών είναι «στα χέρια της ελληνικής κυβέρνησης», και σύμφωνα με τα στοιχεία η ΕΚΤ έχει δώσει στην Ελλάδα 110 δισ. ευρώ έως τώρα.

Για το πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης ανέφερε ότι η αγορά τίτλων από δάνεια και καλυμμένα ομόλογα ξεκίνησε στις 9 Μάρτη και θα συνεχιστεί μέχρι τον Σεπτέμβρη ίσως και πιο μετά, κάτι που θα κριθεί από την επίτευξη του στόχου για 2% πληθωρισμό.

Τα 60 δισ. ευρώ φτάνει κάθε μήνα το ποσό που δίνεται σε τράπεζες και επιχειρηματικούς ομίλους για την αγορά τίτλων, και ο Μάριο Ντράγκι εκτίμησε ότι τα μέτρα νομισματικής πολιτικής φέρνουν αποτελέσματα, διότι υπάρχει βελτίωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές και διότι έχει μειωθεί σημαντικά το κόστος της χρηματοδότησης των επιχειρηματικών ομίλων.

Ο επικεφαλής της ΕΚΤ ανέφερε ότι η οικονομία της Ευρωζώνης δείχνει σημάδια ανάκαμψης, και λόγω της μείωσης της τιμής του πετρελαίου.

Η συνέντευξη τύπου του Μάριο Ντράγκι διακόπηκε για λίγα λεπτά, όταν νεαρή γυναίκα έριξε κομφετί προς το τραπέζι που καθόταν ο επικεφαλής της ΕΚΤ.

Η συνέντευξη Τύπου του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι διακόπηκε για λίγο σήμερα όταν μια γυναίκα ανέβηκε στο πόντιουμ.


Η νεαρή διαδηλώτρια, περίπου 20 ετών, σκαρφάλωσε στο τραπέζι μπροστά από τον Ντράγκι φωνάζοντας στα αγγλικά: «Σταματήστε τη δικτατορία της ΕΚΤ», ένα σύνθημα που είχε γράψει και στο μπλουζάκι της, ενώ έριξε στον πρόεδρο της ΕΚΤ διάφορα αντικείμενα, μεταξύ αυτών φύλλα χαρτί και κομφετί. Η συνέντευξη Τύπου διακόπηκε για μερικά λεπτά ώστε να οδηγηθεί η γυναίκα έξω από την αίθουσα, ενώ λίγο αργότερα ο πρόεδρος της ΕΚΤ συνέχισε την ομιλία του. 

902

Η σφραγίδα της .......εποπτείας!!!!!!

Ψάχνοντας αναφορές για την έννοια «εποπτεία» στο αρχείο της εφημερίδας, βρεθήκαμε πολύ πίσω, στη δεκαετία του 1990 και στις αναφορές της Συνθήκης του Μάαστριχτ, της ιδρυτικής πράξης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, και λίγο αργότερα του Συμφώνου για το Ευρώ, με βάση το οποίο διαμορφώθηκε η Ευρωζώνη.

Κοιτάζοντας όμως και διεθνώς, ένα είδος χαλαρότερης ή αυστηρότερης εποπτείας ισχύει σχεδόν για όλα τα καπιταλιστικά κράτη του κόσμου και μάλιστα τα πιο ανεπτυγμένα. Είναι το επίπεδο διεθνοποίησης της σύγχρονης καπιταλιστικής οικονομίας, η αλληλεξάρτηση των οικονομιών, η συμμετοχή σε διεθνείς ή περιφερειακές καπιταλιστικές ενώσεις, η συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικούς οικονομικούς οργανισμούς (π.χ. ΔΝΤ, ΠΟΕ, Παγκόσμια Τράπεζα κ.ά.) που επιβάλλουν «εποπτείες» και «μηχανισμούς» ελέγχου - αξιολόγησης και προώθησης αναδιαρθρώσεων.

Αλλωστε, ορισμένοι απ' αυτούς που σήμερα διαπραγματεύονται από την πλευρά της Ελλάδας έχουν θητεύσει σε τέτοιους μηχανισμούς εποπτείας και προώθησης πολιτικών σε άλλα κράτη. Οπως π.χ. η κα Παναρίτη, που είχε θητεύσει στην Παγκόσμια Τράπεζα σε τέτοιους μηχανισμούς στο Περού επί της αντιλαϊκότατης κυβέρνησης Φουτζιμόρι. Μάλιστα, την εμπειρία της την έκανε και βιβλίο! Ας μην κάνουν, λοιπόν, ότι δεν ξέρουν πώς λειτουργούν οι διεθνείς σχέσεις μεταξύ καπιταλιστικών κρατών και ας μην πέφτουν τόσο από τα σύννεφα!

Αναφερόμαστε, βεβαίως, σε όλη αυτήν τη φιλολογία περί τέλους της τρόικας και της εποπτείας που κυκλοφορεί από τα διάφορα κυβερνητικά επιτελεία. Η εποπτεία, στο πλαίσιο της ΕΕ και της Ευρωζώνης, είναι θεσμοθετημένη και δεν αφορά μόνο τα κράτη που βρίσκονται σε μνημόνιο αλλά όλα τα κράτη.

Υπό εποπτεία θα είναι και το νέο πρόγραμμα, συμφωνία, συμβόλαιο, όπως και να ονομάσει η συγκυβέρνηση αυτό που θα συνάψει με τους δανειστές, τους θεσμούς ΕΕ - ΔΝΤ, μετά το τέλος της τετράμηνης παράτασης. Εκτός, βέβαια, αν το πρόβλημα της συγκυβέρνησης είναι το ποιος ασκεί την εποπτεία, αν δηλαδή η εποπτεία έχει γερμανική σφραγίδα και όχι άλλη, π.χ. γαλλική, ιταλική ή γιατί όχι αμερικάνικη, ή αν το βάρος το έχουν θεσμοί όπως το ΔΝΤ και όχι η Κομισιόν.

Αν είναι όμως έτσι, να μας το πουν να το ξέρουμε και ας αφήσουν τις κορόνες περί «περήφανης» και «αξιοπρεπούς» πολιτικής, με τις οποίες επιδιώκουν να στρατεύσουν τους εργαζόμενους και το λαό σε έναν πόλεμο ανάμεσα σε μεγάλα μονοπωλιακά συμφέροντα. Τέλος σε κάθε είδους εποπτείες θα πει ο λαός, οι εργαζόμενοι, όταν με την πάλη τους έρθουν σε ρήξη με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του, καθώς και με όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

πηγη: ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Ευρώπη: Η μεγάλη αγάπη του ..........Αλ. Τσίπρα!!!!!!

Το γεγονός ότι η «δημοσιονομική προσαρμογή», που μάτωσε το λαό, αποτελεί «σημείο αφετηρίας» για την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου και το δανεισμό από τις αγορές επιβεβαιώνει ο Αλ. Τσίπρας

Την... αγάπη του για την ΕΕ διαμηνύει ο Αλ. Τσίπρας σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel», διαβεβαιώνοντας την πρόθεσή του να προχωρήσει στις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις που υπαγορεύει η αντιλαϊκή στρατηγική της λυκοσυμμαχίας, πατώντας στα «επιτεύγματα» της προηγούμενης κυβέρνησης που ισοπέδωσαν το λαό για την καπιταλιστική ανάκαμψη.

«Αποκλείω έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, διότι αγαπώ την Ευρώπη», δηλώνει ο πρωθυπουργός. Επαναφέρει το ζήτημα του χρέους, αποσυνδέοντάς το ωστόσο από την αξίωση για «κούρεμα», αφού, όπως λέει, σημαντικότερη είναι η επίλυση ενός σοβαρότερου προβλήματος, κι «αυτό είναι η λιτότητα, η οποία οδήγησε το χρέος στα ύψη». Παίζοντας με τις λέξεις και συσκοτίζοντας τον αντιδραστικό χαρακτήρα της ΕΕ, υποστηρίζει ότι το να βαφτίζει την τρόικα «θεσμούς» είναι θέμα ουσίας καθώς «κάθε χώρα στην Ευρώπη πρέπει να συνεργαστεί με αυτούς τους θεσμούς. Αυτό όμως είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από την τρόικα, η οποία δεν ελέγχεται από κανέναν. Οι υπάλληλοί τους έρχονταν στην Ελλάδα για να μας επιτηρήσουν αυστηρά. Τώρα συζητούμε και πάλι απευθείας με τους θεσμούς. Η Ευρώπη, μέσω αυτής της αλλαγής, έγινε πιο δημοκρατική»!

Στο ίδιο πνεύμα, όταν ερωτάται αν τον Ιούνη θα χρειαστεί ένα νέο «πακέτο διάσωσης», απαντά πως «δεν θα το ονόμαζα έτσι», εξηγώντας: «Θα έλεγα ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη χρηματοδότησης. Τα τελευταία χρόνια όμως κάναμε μεγάλη δημοσιονομική προσαρμογή. Εχουμε τώρα πρωτογενή πλεονάσματα αντί για ελλείμματα, αλλά δεν μπορούμε ακόμη να δανειστούμε χρήματα από τις αγορές. Γι' αυτό πρέπει να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη, να είμαστε ανταγωνιστικοί και να έχουμε ανάπτυξη. Μέχρι τότε, θα πρέπει να χρηματοδοτηθούμε διαφορετικά (...) Αυτό όμως δεν μπορεί να είναι συνδεδεμένο με πρόγραμμα το οποίο οδήγησε την κοινωνία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αλλά με ένα που θα μας φέρει ανάπτυξη».

Ο Αλ. Τσίπρας υπερασπίζεται ακόμα την πρόταση για συγκρότηση των περιβόητων «ομάδων δράσης» για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, ενώ διαβεβαιώνει ότι η δημόσια περιουσία θα «αξιοποιηθεί».

Σχολιάζοντας τις αποφάσεις της ΕΚΤ δηλώνει πως αν επιμείνει να μη δέχεται ελληνικά ομόλογα, τότε αναλαμβάνει μεγάλη ευθύνη, εκφράζει ωστόσο την πεποίθηση ότι θα ληφθούν οι απαραίτητες αποφάσεις προκειμένου να ξεπεραστεί το δημοσιονομικό κενό έως το τέλος Απρίλη και ότι δεν μπορεί η Ευρώπη να διακινδυνεύσει να διαλυθεί για ομόλογα 1,6 δισ. ευρώ.

Σε ό,τι αφορά μια συνάντηση με την Α. Μέρκελ, ο Αλ. Τσίπρας λέει ότι δεν έχει προσκληθεί, παρά την «καλή σχέση, καλή χημεία» μεταξύ τους, όπως λέει.

"Ρ"10032015

Τη λίστα με τα μέτρα ετοιμάζει η κυβέρνηση στο πλαίσιο της επέκτασης της «δανειακής σύμβασης»

Τον κατάλογο των μέτρων και των μεταρρυθμίσεων με βάση τα παζάρια και τη συμφωνία στην οποία κατέληξε το Eurogroup την Παρασκευή, προετοιμάζει η κυβέρνηση για να καταθέσει αύριο στις Βρυξέλλες για να οριστικοποιηθεί η συμφωνία για την παράταση μέχρι το τέλος Φλεβάρη.

Στη λίστα αναμένεται να συμπεριληφθούν μέτρα από την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ αλλά και ιδιωτικοποιήσεις που θα είναι στο αυστηρό πλαίσιο των δεσμεύσεων στο Eurogroup για την υλοποίηση της πολιτικής των πρωτογενών πλεονασμάτων, των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, που τίποτα θετικό δεν σημαίνουν για τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων.

Παρότι κυβέρνηση και αστικά μέσα ενημέρωσης επιχειρούν να συντηρήσουν το κλίμα τεχνητής αισιοδοξίας και ψεύτικων προσδοκιών, για την παραπλάνηση του λαού και των εργαζομένων, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Η συμφωνία στο Eurogroup της Παρασκευής προβλέπει:

Συνέχιση της εποπτείας και της αξιολόγησης από τους θεσμούς -που δεν θα λέγονται πλέον τρόικα αλλά θα είναι οι ίδιοι μηχανισμοί- Κομισιόν, ΔΝΤ, ΕΚΤ.

Συνέχιση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου.

Συνέχιση των πρωτογενών πλεονασμάτων, χωρίς να προσδιορίζεται το μέγεθός τους.

Συνέχιση των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και εξασφάλιση της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Δέσμευση για επιτυχή ολοκλήρωση του «τρέχοντος προγράμματος», δηλαδή του μνημονίου.

Δέσμευση για μη ακύρωση μέτρων ή μεταρρυθμίσεων των προηγούμενων χρόνων, χωρίς τη συμφωνία των εταίρων.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνεχίζει στον ίδιο δρόμο της αντιλαϊκής στρατηγικής, επιδιώκοντας μάλιστα να μετατρέψει τον λαό σε χειροκροτητή αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός στο χθεσινό διάγγελμά του ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «οι πραγματικές δυσκολίες είναι μπροστά μας» και υποσχέθηκε μεταρρυθμίσεις για το κράτος, ενώ ως προπέτασμα καπνού χρησιμοποίησε και τα περί πάταξης φοροδιαφυγής και διαφθοράς (όπως έχουν κάνει στο παρελθόν και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις). Για το θέμα το Σάββατο συνεδρίασε η κυβερνητική επιτροπή.

Σύμφωνα με το κοινό ανακοινωθέν στο Eurogroup της Παρασκευής

Σκοπός της παράτασης «δανειακής σύμβασης» (Master Financial Assistance Agreement - MFAA), η οποία, όπως αναφέρεται στο κοινό ανακοινωθέν, «υποστηρίζεται από μία σειρά δεσμεύσεων» (δηλαδή το μνημόνιο), είναι η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης μέχρι τέλη Απρίλη, η οποία θα ανοίξει το δρόμο για ένα νέο πρόγραμμα. Συνέχιση της εποπτείας και της αξιολόγησης από τους «θεσμούς», δηλαδή ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, δηλαδή την τρόικα.

Η παράταση θα δοθεί στο πλαίσιο της «υφιστάμενης συμφωνίας», δεν διαχωρίζει τη δανειακή σύμβαση από το μνημόνιο και έχει σκοπό την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος, αλλά με χρήση της «δεδομένης ευελιξίας». Αναφέρει συγκεκριμένα: «Το Eurogroup σημειώνει, στο πλαίσιο της υφιστάμενης συμφωνίας, το αίτημα από τις ελληνικές αρχές για μία παράταση της Master Financial Assistance Agreement (MFFA), η οποία υποστηρίζεται από μία σειρά δεσμεύσεων. Ο σκοπός της επέκτασης είναι η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης με βάση των συνθηκών στην τρέχουσα συμφωνία, κάνοντας την καλύτερη δυνατή χρήση της δεδομένης ευελιξίας, η οποία θα εξεταστεί από κοινού με τις ελληνικές αρχές και τους θεσμούς».

Σε ό,τι αφορά τις διαδικασίες που θα ακολουθηθούν για να δοθεί η τετράμηνη παράταση: «Οι ελληνικές αρχές θα παρουσιάσουν μία πρώτη λίστα με μέτρα μεταρρυθμίσεων, με βάση την τρέχουσα συμφωνία, έως το τέλος της Δευτέρας 23 Φεβρουαρίου. Οι θεσμοί θα παράσχουν μία πρώτη άποψη για το εάν αυτή είναι ικανοποιητικά κατανοητή για να αποτελέσει ένα έγκυρο σημείο έναρξης για μία επιτυχή κατάληξη της αξιολόγησης».

         Για τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνει η ελληνική κυβέρνηση

- «Οι ελληνικές αρχές επαναδιατυπώνουν την κατηγορηματική δέσμευσή τους για την τήρηση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς όλους τους πιστωτές τους στο ακέραιο και εγκαίρως. Οι ελληνικές αρχές έχουν επίσης δεσμευτεί να διασφαλίσουν τα κατάλληλα πρωτογενή πλεονάσματα ή έσοδα χρηματοδότησης, τα οποία απαιτούνται για την εγγύηση της βιωσιμότητας του χρέους σύμφωνα με την ανακοίνωση του Eurogroup του Νοεμβρίου 2012. Οι θεσμοί θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους τις οικονομικές συνθήκες του 2015, για τον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2015».

- «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από οποιαδήποτε κατάργηση των μέτρων και από μονομερείς αλλαγές στις πολιτικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους, την οικονομική ανάκαμψη ή την χρηματοοικονομική σταθερότητα, όπως αξιολογείται από τους θεσμούς».

Για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης του τρέχοντος προγράμματος, αναφέρει: «Καλούμε τους θεσμούς και τις ελληνικές αρχές να επανεκκινήσουν αμέσως τις εργασίες που θα επιτρέψουν την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης».

902

Φεύγει η τρόικα που μένει........

«Κυριαρχεί η βεβαιότητα ότι η νέα κυβέρνηση θα διαπραγματευτεί σκληρά, για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, και θα βάλει ένα οριστικό τέλος στην τρόικα και τις πολιτικές της». Αυτά είπε ο Αλ. Τσίπρας μιλώντας την Πέμπτη στην πρώτη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.

Στην πραγματικότητα, ούτε η τρόικα, ούτε οι πολιτικές με τις οποίες ταυτίστηκε, φεύγουν. Γιατί, φυσικά, η τρόικα δεν είναι ο Τόμσεν, ο Μαζούχ και ο Μορς. Είναι η Κομισιόν, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ, τους οποίους εκπροσωπεί το τεχνικό κλιμάκιο. Η πολιτική, για την οποία μιλά ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η εξειδίκευση της αντιλαϊκής ευρωενωσιακής στρατηγικής, την υλοποίηση της οποίας εποπτεύει η τρόικα.

Τι λέει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την πραγματική τρόικα και τη στρατηγική της; Θα συνεργαστούμε «με την τρόικα των θεσμών», δηλαδή με την Κομισιόν, την ΕΚΤ, το ΔΝΤ δηλώνει ο Γ. Βαρουφάκης. Θα «τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας απέναντι στην ΕΕ», λέει ο Αλ. Τσίπρας.

Οι ισχυρισμοί περί του «τέλους της τρόικας» είναι για εσωτερική κατανάλωση, συνέχεια της εδώ και χρόνια ρητορικής του ΣΥΡΙΖΑ που εστιάζει το πρόβλημα στην τρόικα και όχι στους πραγματικούς υπαίτιους για τα λαϊκά βάσανα, την εξουσία του κεφαλαίου και την ευρωενωσιακή στρατηγική, κρύβοντας μάλιστα ότι το καθεστώς επιτήρησης ισχύει με τη μια ή την άλλη μορφή για όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ, έχουν δεν έχουν τρόικα. Ισχυρισμοί βολικοί, αφού ψαρεύουν στα θολά νερά της λαϊκής δυσαρέσκειας.

Βεβαίως, τα περί «τέλους της τρόικας» λέγονται και σε ένα βαθμό εκ του ασφαλούς, μιας και από καιρό βρίσκεται σε εξέλιξη συζήτηση στο πλαίσιο της ΕΕ για αντικατάστασή της από νέα σχήματα, με μεγαλύτερη «δημοκρατική νομιμοποίηση», ώστε να μην είναι τόσο ευάλωτα σε κριτική σαν αυτή που δέχτηκε η τρόικα στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλα κράτη με μνημόνιο. Καθόλου απίθανο την ώρα που η συγκυβέρνηση θα «κουνάει το μαντίλι» στο τεχνικό κλιμάκιο της τρόικας, από άλλη πόρτα να υποδέχεται άλλου είδους κλιμάκια π.χ. Γερμανών εφοριακών που η γερμανική κυβέρνηση προθυμοποιήθηκε να παράσχει ή Αμερικανών τεχνοκρατών, για να βάλουν πλάτη στο στόχο για ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας στην Ελλάδα ή Γάλλων έμπειρων στη διαμόρφωση ενός νέου φορολογικού συστήματος που, όπως δήλωσε ο Ολάντ, πρόθυμα θα προσφέρει.

Αυτό που γίνεται σαφές απ' όλα τα παραπάνω είναι πως κάθε άλλο παρά τελειώνει ο Γολγοθάς του λαού. Οι ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων για ανάκαμψη κερδών και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς τους αποτελούν ευαγγέλιο για τη νέα κυβέρνηση, που διακρίνεται επίσης για την ευλαβική της αφοσίωση στην ΕΕ και την αντιλαϊκή στρατηγική της. «Το μνημόνιο είναι η συνεχιζόμενη ύφεση και ένα χρέος, το οποίο είναι δυσβάσταχτο και μη βιώσιμο», δήλωσε χαρακτηριστικά χτες ο Γ. Βαρουφάκης, κάνοντας καθαρό πως όταν η συγκυβέρνηση αναφέρεται σε μνημόνιο δεν αναφέρεται στις ανατροπές που επήλθαν στη ζωή του λαού, στην αναστροφή τους με ανάκτηση απωλειών. Αναφέρεται μόνο σε όσα από το προηγούμενο πρόγραμμα και τις δανειακές συνθήκες δυσκολεύουν τη στήριξη της ανάκαμψης του κεφαλαίου.

Αλέξης Τσίπρας: Θα σεβαστούμε τις........ δεσμεύσεις μας!!!!!!!!!!

Πίσω από τα παχιά λόγια για την «Ελλάδα που δεν εκβιάζεται» και για τη «βαρβαρότητα που τελειώνει», που προβάλλει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, υπάρχουν οι πραγματικές δεσμεύσεις της νέας κυβέρνησης. Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Αλ. Τσίπρα στην ομιλία του στην κοινοβουλευτική ομάδα. Είπε συγκεκριμένα: «Μας ζητούν βέβαια να υλοποιήσουμε τις δεσμεύσεις μας. Τους απαντάμε: Μας δεσμεύουν οι κανόνες της ΕΕ. Θα τους σεβαστούμε αν και διαφωνούμε και θα εργαστούμε για να τους αλλάξουμε. Αλλά θα τους σεβαστούμε. Θα σεβαστούμε τον κανόνα για πρωτογενώς ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Ξεκάθαρα όμως πράγματα, η λιτότητα δεν αποτελεί κανόνα της Ευρώπης».

Τι σημαίνει αυτό για το λαό; Η αναγνώριση και μόνο των κανόνων της ΕΕ, για τους οποίους δηλώνει δεσμευμένος ο ΣΥΡΙΖΑ, σημαίνει αποδοχή του πλαισίου που ορίζουν οι αντιλαϊκές Συνθήκες του Μάαστριχτ, της «Λευκής Βίβλου», του Συμφώνου Σταθερότητας, της Στρατηγικής «Ευρώπη 2020», των συχνών επιτηρήσεων, των μνημονίων διαρκείας. Οταν τα αποδέχεσαι, σημαίνει ότι προωθείς τα μέτρα που απαιτούν οι σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου στην ΕΕ στον ανταγωνισμό του με άλλες δυνάμεις. Ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί και πλεονάσματα, μικρότερα ή μεγαλύτερα, σημαίνουν συνέχιση της λιτότητας για το λαό, με χαμηλά μεροκάματα, περιορισμένα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα, άνοιγμα πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Αυτά εξυπηρετούν οι βασικές μεταρρυθμίσεις που, όπως είπε ο νέος υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης, κατά 60% - 70% θα μπορούσε να κάνει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Οι αστικές κυβερνήσεις στην ΕΕ, είτε σε αυτές κυριαρχούν οι νεοφιλελεύθερες δυνάμεις είτε συνεργάζονται και με σοσιαλδημοκρατικές, εφαρμόζουν τις ίδιες αντιλαϊκές πολιτικές και τα λαϊκά στρώματα υποφέρουν. Βεβαίως, λόγω της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού στην ΕΕ, η ένταση των μέτρων δεν είναι ίδια παντού αλλά οι εργαζόμενοι παντού χάνουν για να εξασφαλίζεται η καπιταλιστική κερδοφορία (ακόμα και στην ...ατμομηχανή της ΕΕ, τη Γερμανία, 7 εκατομμύρια εργαζόμενοι φυτοζωούν με 400 ευρώ το μήνα).

Την ίδια ώρα, τα παζάρια, που γίνονται στην ΕΕ και στα οποία πρωτοστατεί η νέα ελληνική κυβέρνηση, αφορούν τη διαπραγμάτευση για άλλο μείγμα διαχείρισης με λιγότερο περιοριστικά μέτρα, ώστε να ενισχυθεί η ρευστότητα, το ζεστό χρήμα, για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Τα δικαιώματα των εργατών δεν πρόκειται, όμως, να γυρίσουν στην προ κρίσης εποχή, ούτε να ανακτηθούν οι απώλειες.

 Η καπιταλιστική βαρβαρότητα θα ζει και θα βασιλεύει στους χώρους δουλειάς και δε θα αλλάξει επειδή η κυβέρνηση και μερίδα του κεφαλαίου στην Ελλάδα, την ΕΕ, τις ΗΠΑ διεκδικούν άλλο μείγμα διαχείρισης. Ούτε γιατί θα διώξει την «τρόικα των υπαλλήλων», αλλά η «τρόικα των θεσμών» (Κομισιόν, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) θα είναι εδώ, θα αναγνωρίζεται, θα εποπτεύει, θα ελέγχει την πορεία των μεταρρυθμίσεων. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει για άλλη μια φορά να πέσουν στη φάκα της παραπλάνησης.

ΣΥΡΙΖΑ: "Ντεκόρ" στον .......συμβιβασμό!!!!!!!!!!

«Ετσι είναι η διαπραγμάτευση», απαντούν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, της κυβέρνησης, αλλά και μερίδα του αστικού Τύπου όταν καλούνται να σχολιάσουν τις αντιδράσεις της Γερμανίας, της ΕΚΤ και άλλων θεσμών της ΕΕ σχετικά με τα «αιτήματα» της ελληνικής κυβέρνησης. Σωστά, σημειώνουμε εμείς. Θα λέγαμε, καλύτερα, ότι έτσι είναι τα παζάρια που γίνονται για λογαριασμό του κεφαλαίου, ενταγμένα σε αντιπαραθέσεις μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, μονοπωλιακών ομίλων. 

Μια διαπραγμάτευση που διεξάγεται εντός της ΕΕ, των θεσμών της, των κανόνων της, των συμφωνιών, των Συνθηκών της, εντός του πλαισίου που ορίζει η συμμετοχή σε μια ιμπεριαλιστική συμμαχία. Μια τέτοια διαπραγμάτευση εκτός του ότι δεν γίνεται με κριτήριο τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα, αλλά τις απαιτήσεις του ελληνικού κεφαλαίου για ενίσχυση της ρευστότητας, ώστε να στηριχθούν τα επενδυτικά του σχέδια, είναι μια διαπραγμάτευση η οποία δεν μπορεί να είναι ισότιμη. Πολύ απλά γιατί δεν υπάρχει ισοτιμία μέσα σε ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Κάθε κράτος συμμετέχει σε αυτές ανάλογα με την οικονομική, πολιτική δύναμη που έχει σε ένα καθεστώς όπου κυριαρχεί η ανισομετρία, δηλαδή η δύναμη κάθε κράτους εξελίσσεται με διαφορετικούς ρυθμούς και προοπτικές. ΕΕ της ισότιμης συμμετοχής στο πλαίσιο του καπιταλισμού δεν μπορεί να υπάρξει.

Τον αποφασιστικό ρόλο στην ΕΕ τον παίζουν οι ηγετικές δυνάμεις της, η Γερμανία, η Γαλλία, και ακολουθούν η Ιταλία, η Ισπανία κ.ά. Ενώ ιδιαίτερο ρόλο παίζουν η Βρετανία, που είναι μεν μέλος της ΕΕ όχι όμως και της Ευρωζώνης, και οι ΗΠΑ, που διατηρούν ειδικά συμφέροντα στην περιοχή της Ευρώπης και παρεμβαίνουν άμεσα ή έμμεσα στις εξελίξεις, κυρίως σε ανταγωνισμό προς τη Γερμανία. Γι' αυτό άλλωστε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επιδιώκει τη στήριξη για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου από τα κράτη αυτά που πιέζουν για αλλαγή μείγματος διαχείρισης σε επίπεδο Ευρωζώνης, απαιτώντας μια λιγότερο περιοριστική πολιτική, μια χαλάρωση της δημοσιονομικής σταθερότητας, αλλαγή για την οποία εκφράζουν αντιρρήσεις η Γερμανία και οι σύμμαχοί της. Βεβαίως, αυτή η στήριξη δεν γίνεται για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου αλλά για λογαριασμό των δικών τους συμφερόντων, δηλαδή στο βαθμό που οι θέσεις και οι κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης εντάσσονται στους δικούς τους σχεδιασμούς. 

Εκεί μπαίνουν τα όρια στην όποια στήριξη. Γι' αυτό άλλωστε ακούσαμε τις νουθεσίες των συμμάχων της ελληνικής κυβέρνησης (από την Ιταλία και τη Γαλλία μέχρι τον Λευκό Οίκο) ότι παρά τη στήριξή τους στην ανάγκη αλλαγής μείγματος θα πρέπει αυτό να γίνει σε ένα πλαίσιο σεβασμού των κανόνων της ΕΕ και των ήδη συμφωνηθέντων. Για την ελληνική αστική τάξη η συμμετοχή στην ΕΕ είναι στρατηγική επιλογή. Μια άλλη επιλογή δεν φαίνεται ορατή στις σημερινές συνθήκες.

Η συμμετοχή στην ΕΕ εξυπηρετεί τα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου και δεν πρόκειται να την θέσει σε κίνδυνο. Γι' αυτό άλλωστε όλα τα κόμματα αστικής διαχείρισης διαβεβαιώνουν την προσήλωσή τους στην ΕΕ και το ευρώ. Η ελληνική κυβέρνηση πήγε στην ΕΕ όχι για λογαριασμό των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων, καλλιεργώντας όμως προσδοκίες στο λαό ότι θα βγει ωφελημένος από αυτή τη διαδικασία. Ομως, ακόμα και για τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου θα πρέπει να συμβιβαστεί, να κάνει υποχωρήσεις.

 Ηδη τα προπαγανδιστικά επιτελεία της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ προετοιμάζουν το έδαφος για έναν «έντιμο συμβιβασμό που βεβαίως θα απέχει από τον αρχικό στόχο». Το κύριο για τους εργαζόμενους είναι ότι δεν πρέπει να γίνουν «ντεκόρ» της διαπραγμάτευσης, των συμβιβασμών, των υποχωρήσεων που πραγματοποιούνται για λογαριασμό του κεφαλαίου. Δεν μπορεί να πουν ό,τι έγινε έγινε, ό,τι χάθηκε χάθηκε. Πρέπει να διεκδικήσουν όλα όσα έχασαν την περίοδο της κρίσης. Να παλέψουν σε κατεύθυνση σύγκρουσης με τη στρατηγική της ΕΕ και του κεφαλαίου, να παλέψουν με κριτήριο τις σύγχρονες εργατικές - λαϊκές ανάγκες.

''Ρ'' 06022015

Ποια είναι η τρόικα που θα διώξει ο......... ΣΥΡΙΖΑ;;;;;;;;;

Η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ λίγο πριν από την προεδρική εκλογή έπαιζε το σενάριο ότι το πρόγραμμα ολοκληρώνεται και η τρόικα ετοιμάζεται να φύγει από τη χώρα. Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε πως αυτός θα διώξει την τρόικα, πως δεν πρόκειται να διαπραγματευτεί με την τρόικα, αλλά με νομιμοποιημένους εκπροσώπους των ευρωπαϊκών και διεθνών θεσμών. Όμως ποια είναι η τρόικα;

Η «τρόικα», με τη μορφή που εμφανίζεται σήμερα, αποτελεί μια ορισμένη συμφωνία των ιμπεριαλιστικών Οργανισμών (ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ) που την απαρτίζουν. Πρόκειται για την αντιλαϊκή συμφωνία που έγινε σε μια δοσμένη χρονική στιγμή, με τη συμμετοχή συγκεκριμένων εταίρων και στο εσωτερικό της χώρας, τόσο σε επίπεδο πολιτικής διαχείρισης, διαμεσολάβησης και ανάθεσης, όσο και στο επίπεδο των τμημάτων του ντόπιου κεφαλαίου και των επιχειρηματικών ομίλων.

Μήπως, λοιπόν, εννοούν ότι θα διώξουν την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Μήπως είναι δυνατόν να φύγουν οι μηχανισμοί εποπτείας της ΕΕ; Μήπως εννοούν ότι θα φύγουν οι αντιλαϊκές δεσμεύσεις της ΕΕ;

Κοροϊδεύουν ασύστολα. Την ίδια ώρα, όλοι αυτοί, δίνουν καθημερινά διαπιστευτήρια στην ΕΕ, στους μόνιμους μηχανισμούς εποπτείας, που ισχύουν ανεξάρτητα από δανειακές συμβάσεις, στους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, στα μνημόνια διαρκείας. Από την ΕΚΤ έχουν να περιμένουν νέα μέτρα στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων, από την ΕΕ τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, τα οποία επίσης αφορούν στην ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου, ενώ και από την Κομισιόν διεκδικούν μερίδιο και από το «επενδυτικό πακέτο Γιούνκερ», το οποίο θα μοιραστεί στα ευρωπαϊκά μονοπώλια, με στόχο την τόνωση της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Όχι μόνο η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ με τέτοια μέσα θα χρηματοδοτήσουν το πρόγραμμά τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ καλοβλέπει και προς την πλευρά του ΔΝΤ, του ιμπεριαλιστικού Οργανισμού, που έχει βάλει ανοιχτά στο αντιλαϊκό τραπέζι το «κούρεμα» του κρατικού χρέους, προκειμένου αυτό να γίνει «βιώσιμο» δηλαδή να μπορεί να πληρώνεται κανονικά.

Αλήθεια τι σημαίνει ότι δεν συζητώ με την τρόικα αλλά με τους νομιμοποιημένους εκπροσώπους της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ; Τι σημαίνει διαπραγματεύομαι στα θεσμικά πλαίσια της ΕΕ; Δεν είναι αυτό κοροϊδία καραμπινάτη; Η κοροϊδία μάλιστα αποκαλύπτεται όταν σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» ο Γ. Σταθάκης, τομεάρχης Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ, σε ερώτηση με ποιους θα συνομιλήσει και θα διαπραγματευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ εάν βγει κυβέρνηση, απαντάει τα εξής: «Θα συμμετέχει κανονικά σε όλες τις διαδικασίες της ΕΕ, όπως όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, θα έχουμε επίσημες επαφές με τους δανειστές μας την ΕΚΤ, το ΔΝΤ (...) Η τρόικα έτσι κι αλλιώς αποτελεί έναν τεχνοκρατικό εποπτικό μηχανισμό υλοποίησης των μνημονίων, εξάλλου ούτε η σημερινή κυβέρνηση έχει συναντήσει την τρόικα για πολλούς μήνες». Το δούλεμα στο τετράγωνο: Θα διαπραγματευτούμε με όλα τα συστατικά μέρη της τρόικας όχι όμως με τους υπαλλήλους της. Αυτό, λοιπόν, εννοούσαν ότι δεν θα διαπραγματευτούν με την τρόικα, ότι δεν μιλάνε με υπαλλήλους;

Όλοι αυτοί κοροϊδεύουν το λαό, γιατί πασχίζουν για το κεφάλαιο. Την «επόμενη μέρα», ανεξάρτητα από κυβέρνηση και μείγμα πολιτικής, τα μέρη της τρόικας θα δηλώνουν «το παρών», συνεχίζοντας το αντιλαϊκό έργο τους. Τα μονοπώλια, οι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι «επενδυτές» θα εξακολουθούν να κρατάνε τα «κλειδιά» της οικονομίας. Θα καθορίζουν τις αντιλαϊκές εξελίξεις με γνώμονα την ανταγωνιστικότητα της κερδοφορίας τους, ενώ και ο πυρήνας των αντιλαϊκών μέτρων θα παραμένει σε ισχύ. Σε αυτό το πλαίσιο, κάθε άλλο παρά τυχαία, ακόμη και στην προεκλογική περίοδο, τα κόμματα της αστικής διαχείρισης αποφεύγουν και την παραμικρή νύξη σχετικά με την αποκατάσταση των λαϊκών εισοδημάτων και δικαιωμάτων στα επίπεδα που υπήρχαν πριν από την εκδήλωση της κρίσης και πριν από τα μνημόνια.

Για να «φύγει η τρόικα» χρειάζεται αποδέσμευση από την ΕΕ και όλους τους ιμπεριαλιστικούς διακρατικούς οργανισμούς, χρειάζεται μονομερής διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής από τη λαϊκή εξουσία. Αυτά μπορεί να τα πραγματοποιήσει μόνο ένα μεγάλο ρωμαλέο εργατικό - λαϊκό κίνημα μια Λαϊκή Συμμαχία που θα βγάλει στο προσκήνιο τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Ο λαός μπορεί να κάνει αποφασιστικά το βήμα σε αυτή την κατεύθυνση, βγάζοντας ισχυρό το ΚΚΕ στην κάλπη.

πηγη 902.gr

Κατρακύλα του ευρώ έναντι του δολαρίου!!!!

Στα χαμηλότερα επίπεδα από την εποχή καθιέρωσής του (το 1999) υποχώρησε χθες ενδοσυνεδριακά το ευρώ έναντι του δολαρίου, καθώς η θετική γνωμοδότηση από τον γενικό εισαγγελέα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου υπέρ του προγράμματος αγοράς κρατικών ομολόγων αίρει ένα σημαντικό νομικό εμπόδιο στα σχέδια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για ένα πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Το ενιαίο νόμισμα άγγιξε το 1,1728 έναντι του δολαρίου, υποχωρώντας χαμηλότερα από το επίπεδο του 1,1747 που είχε αγγίξει κατά την έναρξη διαπραγμάτευσής του στην πλατφόρμα συναλλαγών του Reuters, στις 4 Ιανουαρίου του 1999.

Στη συνέχεια κατάφερε να ανακτήσει μέρος του χαμένου εδάφους, παραμένοντας όμως κοντά σε ναδίρ εννέα ετών, λόγω των προσδοκιών από την πλευρά των επενδυτών για νέα μέτρα νομισματικής στήριξης από την ΕΚΤ στη συνεδρίαση της 22ας Ιανουαρίου, με τον πρόεδρο της κεντρικής τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, να προχωρεί σε ένα ακόμη ιστορικό βήμα, με αγορές κρατικού χρέους.

Η προοπτική χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής στην Ευρωζώνη έρχεται σε αντίθεση με τα σχέδια της Φέντεραλ Ριζέρβ των ΗΠΑ για την έναρξη ενός κύκλου αύξησης επιτοκίων, για πρώτη φορά από το 2006, καθιστώντας λιγότερο ελκυστικό σε αποδόσεις το ευρώ έναντι του δολαρίου.

Παράλληλα, η δυναμική πορεία της αμερικανικής οικονομίας, που έχει εξελιχθεί σε βασικό μοχλό για την παγκόσμια ανάπτυξη και έρχεται σε αντίθεση με την οικονομική στασιμότητα στη ζώνη του ευρώ, τροφοδοτεί το δυναμικό «ράλι» του αμερικανικού νομίσματος

Αναλυτές της Goldman Sachs προβλέπουν υποχώρηση του ευρώ στο 1,08 έναντι του δολαρίου στα τέλη του 2015, αλλά και περαιτέρω διολίσθησή του σε επίπεδα απόλυτης ισοτιμίας έναντι του αμερικανικού νομίσματος έως τα τέλη του 2016.

Στη διάρκεια του 2014, το ευρώ υπέστη απώλειες 12% έναντι του αμερικανικού νομίσματος, έχοντας απομακρυνθεί σημαντικά από τα υψηλά του 1,60 που είχε αγγίξει τον Απρίλιο του 2008, ενώ έχει υποχωρήσει 16% από τα υψηλά που είχε αγγίξει τον Μάιο του 2014, τότε που είχε βρεθεί μια «ανάσα» από το 1,40. Το ενιαίο νόμισμα άγγιξε χθες ενδοσυνεδριακά χαμηλά δυόμισι μηνών έναντι του γιεν, με την ισοτιμία του στα 137 γιεν.

Το ασθενές ευρώ αποτελεί «σύμμαχο» στις προσπάθειες του κ. Ντράγκι για τόνωση της οικονομίας, καθώς ενισχύει την ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών της Ευρωζώνης, ενώ παράλληλα αυξάνει το κόστος εισαγομένων αγαθών, ανεβάζοντας τον πληθωρισμό. 

πηγη naftemporiki.gr

Ο Αλέξης Τσίπρας και οι νέοι .......λεονταρισμοί του!!!!!!!

Ανακυκλώνοντας γνωστούς λεονταρισμούς και αυταπάτες που το κόμμα του συστηματικά καλλιεργεί στο λαό ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στον Κεραμεικό μπροστά σε οπαδούς του κόμματος του εμφανίστηκε ως εγγυητής για την επίτευξη «πλατιάς συναίνεσης για την αληθινή διαπραγμάτευση», της ενσωμάτωσης με άλλα λόγια του λαού στο μείγμα διαχείρισης του καπιταλισμού που το κόμμα του υποστηρίζει.

Βάζοντας οριστική ταφόπλακα στα σενάρια των μονομερών ενεργειών υποστήριξε ότι «οι εταίροι μας είναι έτοιμοι να συνεργαστούν με την νέα ελληνική κυβέρνηση» αναφέροντας μάλιστα ότι μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ «σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τους Ευρωπαίους εταίρους» θα εγγυηθεί τις καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες.

Κορυφώνοντας το αποπροσανατολιστικό κρεσέντο και αφήνοντας στο απυρόβλητο την καπιταλιστική κρίση, προανήγγειλε ένα σήριαλ απόδοσης ευθυνών «αυτών που με συνειδητά λάθη και παραλείψεις, έριξαν την Ελλάδα στα βράχια» αφού όπως είπε «τώρα είναι η ώρα να αποκατασταθεί στον τόπο η δικαιοσύνη».

Σε ότι αφορά τις εκλογικές συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέξης Τσίπρας χαρακτήρισε «καλοδεχούμενους» όσους αποδέχονται «τη δέσμευσή για ουσιαστική και σκληρή διαπραγμάτευση με τους εταίρους» αλλά όχι για «να λάβουν εκλόγιμες θέσεις στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας» όπως είπε.

Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ακόμα ότι θα «απογοητευτούν» όσοι «θα ήθελαν ο ΣΥΡΙΖΑ να φαντάζει μια δύναμη απομονωμένη, χωρίς συμμάχους, χωρίς νέα ακροατήρια».
902. gr

Μνημόνιο: Η μεταβάπτιση!!!

Γελοιογραφία: Κώστας Μητρόπουλος

Και το όνομα αυτού: «Προληπτική πιστωτική γραμμή». 

Αυτό λοιπόν θα είναι το όνομα του «μνημονίου» μετά το… μνημόνιο. Η μεταβάπτιση αποφασίστηκε από τους δανειστές και συνομολογήθηκε από την εγχώρια συγκυβέρνηση. Η Λαγκάρντ, ο Ντάισελμπλουμ, άλλοι παράγοντες της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, υπενθυμίζουν ότι οι υποχρεώσεις της χώρας δεν τελειώνουν με την εκπνοή του ισχύοντος «μνημονίου». Επομένως, δεν τελειώνουν και η εποπτεία και οι έλεγχοι. Βεβαίως κάνουν τη χάρη στη συγκυβέρνηση (μήπως και στην αξιωματική αντιπολίτευση;) να ονομάζουν το νέο καθεστώς «προληπτική πιστωτική γραμμή», δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους κυρίους Σαμαρά και Βενιζέλο να κομπορρημονούν ότι «σκίζουν το μνημόνιο»…

Γελοιογραφία: Κώστας Μητρόπουλος

Μια απλή ανάγνωση των δηλώσεων των τελευταίων ημερών είναι αρκετή για να καταλάβουμε ότι, η «μετά το μνημόνιο» εποχή, θα είναι εξίσου (αν όχι περισσότερο) «μνημονιακή». Νέα μέτρα θα προστεθούν στα υφιστάμενα. Το μαρτύριο δεν τελειώνει εδώ. Αν εμείς, βεβαίως, επιτρέψουμε να συνεχιστεί.

Πηγή: Ημεροδρόμος

ΣΥΡΙΖΑ: Οι προτάσεις μας για το .......χρέος!!!!!!!!!

Θα χάσει το λογαριασμό όποιος επιχειρήσει να μετρήσει τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τη διευθέτηση του χρέους.

Ας θυμηθούμε, έτσι για πλάκα, μερικές παλιότερες, δηλαδή... πριν 2 χρόνων: «Σύσταση επιτροπής ελέγχου του χρέους», «διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους», «επαναγορά χρέους», «ριζική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους». Στη συνέχεια, αυτά που δεν ήταν και τίποτα ριζοσπαστικά έγιναν: «Τριετής τουλάχιστον αναστολή πληρωμών προς ιδιώτες με τη σύμφωνη γνώμη της ΕΕ» και «με τη σύμφωνη γνώμη και των πιστωτών», «αναδιάρθρωση του χρέους με διαγραφή μεγάλου μέρους του, μορατόριουμ στην αποπληρωμή και ρήτρα ανάπτυξης». Ενώ αργότερα: «Τι θα κάνουμε με το χρέος; Το αυτονόητο. Αυτό που προτείνει το Διεθνές Ταμείο για όλον τον κόσμο».

Κάπως έτσι πορευόμενοι φτάσανε στη δήλωση Σταθάκη «μέσα από διαπραγματεύσεις και συμβιβασμούς μπορούμε να βρούμε μία λύση, η οποία θα είναι βιώσιμη και εποικοδομητική για όλες τις πλευρές» και στην προχτεσινή του Γ. Δραγασάκη στη «Real news»: «Αντί για κούρεμα μπορεί να υπάρξει «απόσυρση» του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, δηλαδή ένα μέρος του χρέους να αποσυρθεί από τις αγορές ή τους φορείς που το κατέχουν σήμερα και να κρατηθεί «παγωμένο» στα πλαίσια της ΕΚΤ». Ολο και πιο πίσω, λοιπόν, τα βήματα του ΣΥΡΙΖΑ, στο όνομα του «ρεαλισμού» και δεν έχουν βγει καν κυβέρνηση. Τι διαφορά θα έχει για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα το αν το χρέος «κουρευτεί», επιμηκυνθεί η αποπληρωμή του ή παγώσει μέρος του; Καμιά, θα αλλάξουν απλά οι τρόποι που θα το πληρώσουν!