Όταν το «ξέπλυμα» των ναζί του Αζόφ περνάει σε άλλη «πίστα»

«Οικογενειακή φωτογραφία»: Το Τάγμα Αζόφ με ΝΑΤΟικές και χιτλερικές σημαίες

«Όταν κινδυνεύει το έθνος δεν υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα σε όσους αμύνονται, έτσι έκανε και ο ελληνικός λαός το 1940 απέναντι στην ιταλική εισβολή. Δεν έχει σημασία αν είναι εθνικιστές ή ναζιστές όσοι αμύνονται απέναντι στη ρωσική εισβολή, επομένως, πού είναι το πρόβλημα με το Τάγμα Αζόφ;».

Επιχειρήματα όπως το παραπάνω, που ανεβάζουν τα «γράδα» στο σαπούνισμα των νεοναζί του Αζόφ άρχισαν να ακούγονται, αφού πρώτα η κυβέρνηση έφαγε τα μούτρα της με την παρουσία τους στη Βουλή κατά την ομιλία Ζελένσκι. Το «σχήμα» είναι το εξής: Προτάσσεται ο γνώριμος «εθνικός κίνδυνος», και στο όνομά του επιχειρείται να «σβήσει» κάθε διαχωρισμός. Λένε ότι τώρα δεν έχει σημασία «τι πιστεύει» ο καθένας, σημασία έχει η άμυνα απέναντι στον εισβολέα, «από όλους».

Τι είναι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ για την .....ΣΥΡΙΖΟΑΝΕΛ!!!!!!!!!

Η ψήφιση των αντιλαϊκών μέτρων προκαταβολικά «είναι ζήτημα δημοκρατίας», λέει η κυβέρνηση.

 Δημοκρατία, δηλαδή, είναι η ψήφιση των αντιλαϊκών μέτρων, των μνημονίων, της κατάργησης των εργασιακών δικαιωμάτων με τη «νορμάλ» διαδικασία, οι εργασιακοί χώροι - γκέτο, οι ομαδικές απολύσεις, η απαγόρευση των απεργιών, η δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί, τα δουλεμπορικά, η καταδίκη στην ανεργία, οι εκβιασμοί στο λαό να αποδεχτεί τα αντιλαϊκά μέτρα γιατί αλλιώς έρχεται το χάος... 

«Πάνω απ' όλα είναι η πατρίδα», λένε η ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, πιέζοντας την κυβέρνηση να κλείσει όπως - όπως την «αξιολόγηση» του μνημονίου, για να μη διακινδυνεύσει ο στόχος της καπιταλιστικής ανάκαμψης. 

Να μην υπονομεύουν την «εθνική προσπάθεια», τους απαντάει η κυβέρνηση. «Πατρίδα» είναι προφανώς οι επιχειρηματικοί όμιλοι. «Εθνική προσπάθεια» είναι να τους μπουκώσουμε με νέο ζεστό χρήμα και προνόμια. 

Είναι ιδέα μας ή όσο «χοντραίνουν» οι κόντρες των καπιταλιστικών κρατών, των τμημάτων του κεφαλαίου και των αστικών επιτελείων που προμηνύουν «κόλαση» για το λαό, τόσο «παχαίνουν» τα λόγια με στόχο να στρατευτεί ο λαός στους στόχους του κεφαλαίου; 

Οπως και να 'χει, όσο εκείνοι «μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει», τόσο το λαό δεν πρέπει να τον «βάζουν στο χέρι».

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 30012017

Λιάνα Κανέλλη: Ολοκληρωτική Δημοκρατία;

Απ' την επιλογή ως την εφαρμογή τα πρώτα ταξίδια του πρωθυπουργού στο εξωτερικό είναι σκέτη αποκάλυψη και πάντως μένουν εκτός «σύναξης» ανίερης, καθόλου ιεράς, των πολιτικών αρχηγών που θα έχει ολοκληρωθεί όταν τυπώνεται το παρόν. Το προοίμιο της αποκάλυψης το έκανε βέβαια ένας Ευρωπαίος πρόεδρος, ο Γάλλος, μιλώντας για ιδέες και άλλα δωρεάν ανταλλάγματα εντυπώσεων στο ελληνικό Κοινοβούλιο, χωρίς να χρειαστεί ευτυχώς να τραγουδήσουμε όρθιοι Εθνικούς Υμνους... Και μετά ήρθε η Τουρκία και μετά το Ισραήλ, λες και ξαφνικά όλα συνωμότησαν και σίγουρα ο Κοέλιο, ώστε ο Αλέξης να βρεθεί στο τρίγωνο του θανάτου με μπόι γίγαντα, σκαρφαλώνοντας αναπόφευκτα (;) σε λόφους μεταναστευτικών και ασφαλιστικών πτωμάτων.

Κι εκεί που άναψε ψευτοκαβγάς αν ένας τζιχαντιστής σουλατσάριζε ή όχι στο Παγκράτι, με τους Γάλλους να εφαρμόζουν πρώτη και καλύτερη την ολοκληρωτική δημοκρατία της θεσμοθετημένης κατατρομοκράτησης των μαζών, υπό το υπέροχο συναινετικό ευρωπαϊκό σλόγκαν «κόψε μου όλα τα δικαιώματα, μη μου κοπούν τα άκρα από τις βόμβες», μπερδεύουν τάχα μου δήθεν κι οι Τούρκοι τον Τούρκο με το μένος οπότε παράγεται Τουρκμένος και το πράγμα μπερδεύεται αιματηρά, επικίνδυνα, προπαντός όμως συναινετικά.

Αριστερός ηγέτης ευρωπαϊκής χώρας να κολακεύεται που του λέει ο Ισραηλινός πρόεδρος ότι είναι σημαία της σύγχρονης ολοκληρωτικής δημοκρατίας, δεν υπάρχει. Ούτε δεξιός, εδώ που τα λέμε... Ο Αλέξης μας είναι μοναδικός. Φλάμπουρο κυριολεκτικά. Είναι αυτός που κατάφερε να ξεπεράσει την «αδυναμία» αυτής της δημοκρατίας, όπως του 'πε κι ο οικοδεσπότης του στο Ισραήλ, δηλαδή να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών, πουλώντας τους αυτό που θέλουν, για να τους πάρει πίσω αμέσως μετά σώβρακα και βρακιά επειδή κρίνει ως ολοκληρωτικός δημοκράτης ότι δεν τα χρειάζονται.

Οπότε φτάνουμε στο ζητούμενο. Την ώρα που διακυβεύεται η ασφάλεια στη γειτονιά μας, καθώς έχουν μαζευτεί μεταξύ Ράκας και Μοσούλης όλα τα στρατά του ΝΑΤΟ μέχρι Ρωσία και καμιά χιλιάδα ισλαμιστικές οργανώσεις μαζί με πολυεθνικούς κολοσσούς που επενδύουν στην καρδιά της σφαγής και λαθρεμπορεύονται μεγαλοπρεπώς, εμείς λύνουμε το Ασφαλιστικό με προεδρικά φοντάν. 

Δεν μπορεί παρά να δει προκοπή το Ασφαλιστικό της χώρας φιλοξενούμενο του Προκόπη, με παραποτάμια δημοκρατική συμπαράταξη, λεβέντικους ανεξάρτητους Ελληνες και πλακιωτάκια καμωμένα μεταξύ νέας και δημοκρατίας. Τέτοια σύναξη δυνάμεων πλην ΚΚΕ, που αρνείται επίμονα να αναλύσει και να συνθέσει τις προφητείες του Παΐσιου σε συνδυασμό με τα απόκρυφα ευαγγέλια του λενινισμού, όπως ερμηνεύονται από τον Παναγιώτη και την Νάντια, αποκλείεται να αποτύχει. Οι συντάξεις θα κοπούν, και οι μισθοί. Και ο βήχας. Και το σκάφος θα καταρριφθεί. Και τα θύματα των αντιποίνων θα βγουν στους δρόμους στις 3 του μηνός, χωρίς κουκούλες, χωρίς τζιχάντ, χωρίς συναίνεση, χωρίς φόβο και με πολύ πάθος. Γιατί αλλιώς η κυρίαρχη αστική τάξη θα μείνει ανενόχλητη και χωρίς να διατρέχει κανέναν κίνδυνο, να ψάλλει τη Μασσαλιώτιδα, καλώντας στα όπλα τους πεσόντες και θαμμένους με ευρωπαϊκή βοήθεια, λειτουργικό κουαρτέτο και κόλυβα του ΟΑΣΑ, στο απέραντο ελληνικό νεκροταφείο κεκτημένων δικαιωμάτων...

Ο πόλεμος δεν είναι πια ούτε ακήρυχτος, ούτε επικοινωνιακός. `Η βγαίνουμε στους δρόμους και σταματάμε κάθε γρανάζι της θανατηφόρας μηχανής ή θα μας πετάξουν στους δρόμους, νέους, γέρους και παιδιά, ικανούς κι ανήμπορους μαζί, σε μια υποδειγματική πολτοποίηση της εργατικής τάξης που συναινετικά καλείται να αυτοκτονήσει για να αναστηθεί! Σ' αυτό το δίλημμα οι ένοχοι θα είναι οι αμέτοχοι. Στην ολοκληρωτική δημοκρατία η απάντηση μόνον ολοκληρωτική αντίσταση μπορεί να είναι. Κοχλάζον κόκκινο...

Νίκος Μπογιόπουλος: Είμαστε μια (κανονικότατη) Δημοκρατία…....

Σε συνέντευξη της στον «Real FM» η κυβερνητική εκπρόσωπος κυρία Βούλτεψη δήλωσε χτες ότι στην Ελλάδα επικρατεί κανονική Δημοκρατία και όχι σοβιετική, όπως τόνισε…

    Συμφωνούμε απόλυτα με τη κυρία Βούλτεψη. Ορισμένες – πρόχειρες – αποδείξεις για την ορθότητα της διαπίστωσης της κυρίας Βούλτεψη είναι και οι εξής:

   Πρώτο: Αν δεν υπήρχε κανονική Δημοκρατία στην Ελλάδα δεν θα ήταν δυνατόν να ψηφιστεί ένα Μνημόνιο με μόλις 151 ψήφους στη Βουλή. Το Μάη του 2010 η κυβέρνηση έφερε στη Βουλή προς κύρωση το Μνηµόνιο. Ουδείς αμφισβήτησε ποτέ ότι το Μνηµόνιο συνιστά συν τοις άλλοις µια σύµβαση διεθνούς χαρακτήρα της Ελλάδας µε διεθνείς οργανισµούς. Αλλά γι’ αυτού του τύπου τις συµβάσεις το Σύνταγµα περιλαµβάνει ειδική διάταξη όσον αφορά την κύρωσή τους. Το άρθρο 28 του Συντάγµατος προβλέπει αυξηµένη πλειοψηφία 180 ψήφων για την κύρωσή τους από τη Βουλή. Η κανονική Δημοκρατία, όμως, τσαλαπάτησε ακόµα και το Σύνταγµά της. Ετσι δια χειλέων του (και συνταγµατολόγου) Ε. Βενιζέλου, κατοπινού διαδόχου του Γ. Παπακωνσταντίνου στη θέση του υπουργού Οικονοµικών και σημερινού αντιπροέδρου της κυβέρνησης Σαμαρά, ακούσαμε ότι αρκούσε η εφαρμογή της «τυπικής» (!) διάστασης της δηµοκρατίας» και ότι για την κύρωση του Μνηµονίου αρκούσαν οι 151 ψήφοι.

   Θα μπορούσε, άραγε, να συμβεί κάτι τέτοιο αν η Δημοκρατία στην Ελλάδα δεν ήταν κανονική;….

    Δεύτερο: Αν δεν υπήρχε κανονική Δημοκρατία στην Ελλάδα δεν θα ήταν δυνατόν, σε εντελώς άσχετο νοµοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών, να έχει κατατεθεί από τον Μάρτη του 2010 µια πολύ «περίεργη» τροπολογία. Με τη συγκεκριµένη τροπολογία και «κατά παρέκκλιση κάθε γενικής ή ειδικής διάταξης», όπως σαφώς τονίζεται, ο εκάστοτε πρωθυπουργός παρέχει στον... εαυτό του το δικαίωµα να αναθέτει µελέτες και έργα, να συγκροτεί επιτροπές και οµάδες εργασίας, να καθορίζει τις αµοιβές των µελών τους και κυρίως: µε την τροπολογία παραχωρείται στον πρωθυπουργό το αποκλειστικό δικαίωµα να αποφασίζει την παράδοση σε αυτές τις επιτροπές κάθε πληροφορίας και κάθε εγγράφου του κράτους, ακόµα κι αν –όπως αναφέρεται στην τροπολογία– αυτό το στοιχείο «χαρακτηρίζεται κρατικό απόρρητο ή εµπιστευτικό»...

    Θα γίνονταν  τέτοια πράγματα σε μια Δημοκρατία που δεν είναι κανονική;…

   Τρίτο: Αν δεν υπήρχε κανονική Δημοκρατία στην Ελλάδα δεν θα ήταν δυνατόν με άλλη πραξικοπηματική τροπολογία να «νοµιµοποιείται» ο εκάστοτε υπουργός επί της Οικονοµίας να προχωρά σε όποια συµφωνία θέλει µε το ∆ΝΤ, την ΕΚΤ και τα ξένα κράτη της ΕΕ, για την οποία συµφωνία το κοινοβούλιο απλώς και µόνο θα... «ενηµερώνεται» (!), αφού αφαιρέθηκε από τη Βουλή ακόµα και η στοιχειώδης αστικοδηµοκρατική αρµοδιότητα να την επικυρώνει ή να την απορρίπτει! Η τροπολογία αναφέρει: «Τα µνηµόνια, οι συµφωνίες και οι συµβάσεις εισάγονται στη Βουλή για συζήτηση και ενηµέρωση. Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής τους». Στις κανονικές Δημοκρατίες, απ΄ότι φαίνεται, η κύρωση µιας συνθήκης και µιας συµφωνίας µε ξένα κέντρα ανήκει στη δικαιοδοσία της «ενός ανδρός Αρχής» (!), της Αυτού Εξοχότητος του εκάστοτε υπουργού της εκάστοτε κυβερνήσεως των «Λουδοβίκων» και των «σωτήρων».

   Έτσι, μάλλον, θα λειτουργούν οι κανονικές Δημοκρατίες…

Τέταρτο: Αν δεν υπήρχε κανονική Δημοκρατία στην Ελλάδα πώς θα ήταν δυνατόν να κατατεθεί τον Ιούνη του 2010 στη Βουλή η δανειακή σύµβαση µε την τρόικα για το θεαθήναι και μόνο; Αυτή η κατάπτυστη συµφωνία µε την οποία η Ελλάδα αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή που πρόκειται να αποκτήσει όσον αφορά τα περιουσιακά της στοιχεία, δεν κυρώθηκε ποτέ! Ναι! Κατέθεσαν στο κοινοβούλιο μια δανειακή σύμβαση που έθετε την Ελλάδα υπό το αγγλικό δίκαιο, αλλά µόνο... προς «ενηµέρωση». Όχι µόνο απαγορεύτηκε, τότε, στη Βουλή ακόμα και η διαδικασία της τυπικής επικύρωσής της, αλλά απαγορεύτηκε µέχρι και η συζήτηση για τη σύµβαση!

    Έτσι θα λειτουργούν, πιθανώς, οι κανονικές Δημοκρατίες. Οι συμβάσεις που υπαγορεύουν ότι «ούτε η Ελλάδα ούτε τα περιουσιακά της στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας…» (!),  στις κανονικές Δημοκρατίες δεν ψηφίζονται και δεν συζητούνται καν. Απλώς εφαρμόζονται…

     Όπως γίνεται αντιληπτό και σε σχέση με τα προηγούμενα, μπροστά δηλαδή στην τόση… κανονικότητα της Δημοκρατίας για την οποία επαίρεται η κυρία Βούλτεψη, θέματα όπως

-οι 462 (!) εφαρμοστικοί νόμοι των Μνημονίων που ψηφίζονται στο άψε σβήσε σε θερινά τμήματα και με (ν)τροπολογίες της νύχτας,

-τα 22.000 (!) άρθρα των νόμων των Μνημονίων που ψηφίζονται από υπουργούς χωρίς να τα έχουν διαβάσει,  

-οι 25 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου που επιβλήθηκαν εν είδει «αποφασίζομεν και διατάσσομεν»  για να πίνεται «νόμιμα» το αίμα του λαού,

-οι δικαστικές αποφάσεις που καταργούν το χαράτσι αλλά δεν εφαρμόζονται και ανατρέπονται,

-οι δικαστικές αποφάσεις που δικαιώνουν τις καθαρίστριες αλλά δεν εφαρμόζονται,

-οι δικαστικές αποφάσεις που απαιτούν από τη «Χόχτιφ» την καταβολή του ΦΠΑ που έχει υπεξαιρέσει ύψους 600 εκατομμυρίων αλλά δεν εφαρμόζονται, 

-οι Μπαλτάκοι που είναι γραμματείς των υπουργικών συμβουλίων και εν τούτοις σαλιαρίζουν με τους ναζιστές,

    και μερικά (χιλιάδες) ακόμα παρόμοια… μικροζητήματα, θα πρέπει να θεωρούνται πταίσματα.  Ξέρετε, σε μια κανονική (αστική) Δημοκρατία, που προφανώς και δεν είναι σοβιετική, τέτοια πράγματα συνηθίζονται. 

enikos.gr