Γιώργος Κακουλίδης: Λεπτομέρειες από την καθημερινότητα!!!!!!

1. Πώς κέρδισαν οι σύντροφοι την καλλιέργεια και τη μόρφωσή τους; Στα δύσκολα και στα βαθιά, κυρίως στις φυλακές και τις εξορίες, κατάφεραν αυτά τα πουλιά της προφορικής παράδοσης να σχηματίσουν έναν πυκνό λόγο, αφήνοντάς τον μοναδική κληρονομιά στους νέους. Αυτά σκεφτόμουν βλέποντας το φάντασμα Θεοδωράκη να ισχυρίζεται πως έχει την ικανότητα να πάρει σκέψεις από τη Δεξιά και την Αριστερά για να πραγματοποιήσει μια πολιτική σύνθεση υπέρ του Ποταμού. Αμόρφωτος και ακαλλιέργητος, αγνοεί πως ακόμα κι αν καταφέρει να αντιγράψει μια σκέψη (αυτό το κάνει και μια μαϊμού), χωρίς το βίωμα που γεννάει αυτή τη σκέψη, δυστυχώς γι' αυτόν θα μείνει αγκαλιά με τη μαϊμού.

2. Οσο φυλλορροούν οι προσδοκίες του Σαμαρά, τόσο θα δηλητηριάζει τη ζωή μας. Ιδού η κληρονομιά της Δεξιάς: Συνεχίζει και καταστρέφει, χωρίς ίχνος μεταμέλειας, σαν μια αυθεντία που, ό,τι κι αν κάνει, καθαγιάζεται.

3. Δεν κατάφερε να με ενοχλήσει η διατύπωση του υποψήφιου ευρωβουλευτή του Σύριζα Δημήτρη Χριστόπουλου για «συμπαγές, ενιαίο τουρκικό πράμα», αναφερόμενος στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Σ' αυτήν τη ζωή ο καθένας γράφει όπως μπορεί: Αλλος γράφει με το χέρι του και άλλος με το πόδι. Κατά τα άλλα, με τη Θράκη καλό να είναι να μην παίζουμε.

4. Ο Τσίπρας δεν μπορεί να ξεχωρίσει τα όρια της θεατρικής σκηνής, στην οποία ζει χρόνια τώρα, από την πραγματικότητα. Αν επιμείνει στη μόνιμη κατάσταση απάθειας, δεν θα υπάρξει εξέλιξη στις προσδοκίες του και, όσο νομίζει ότι προχωρά στο θεατρικό έργο, ο ένας μετά τον άλλο θα τον εγκαταλείπουν οι θεατές και στο τέλος θα παίζει έναν θλιβερό μονόλογο όμοιος με τους σαλεμένους που παραμιλάνε στο δρόμο και τους χαρίζουμε τον οίκτο μας. Σε λίγο ο Σύριζα θα διαπιστώσει πως η ψήφος την οποία προσδοκά από εμάς έχει μετατραπεί σε εισιτήριο θεάτρου.

5. Η αδιαλλαξία και η ηλιθιότητα ορισμένων δημοσιογραφικών κύκλων δεν έχει προηγούμενο. Φαιδροί συνωμότες στα τηλεοπτικά πλατό, εκθειάζουν με γενικότητες μέχρι κορεσμού τα καλά του κράτους τα οποία οι πολίτες οφείλουν να ασπάζονται, αρκετές φορές την ημέρα, επιβεβαιώνοντας τραγικά τη φράση του Μαντεβίγ: «Μερικές φορές μια ασήμαντη λεπτομέρεια τους προκαλεί φρίκη και άλλοτε αντιμετωπίζουν με αδιαφορία το πιο φρικτό έγκλημα».

6. Ο καθωσπρέπει τρόπος της ζωής των Αθηναίων με αφήνει έκπληκτο. Παρατηρούσα μια κυρία που καθάριζε την είσοδο της πολυκατοικίας της, ενώ στα σκαλιά κοιμόταν ένας άστεγος. Εριχνε νερά η κυρία γύρω από τον απόκληρο και τα σκούπιζε τινάζοντας πάνω του τη σκούπα. Ο άτυχος έμενε σκεπασμένος μέχρι το κεφάλι με την κουβέρτα. Φαίνεται ότι ο Θεός δεν βρίσκει πια ευαίσθητες χορδές να αγγίζει. Λυπάμαι που οι συμπολίτες μου κατάντησαν απαθείς, υποχόνδριοι και κακοί. Τους αξίζουν τα χειρότερα.

Γιώργος Κακουλίδης: Λίβελος!!!!!!!

1. Δεν ελπίζω πια παρά σ' έναν αιφνίδιο θάνατο του ευρώ που θα δώσει τέλος στην ατιμία και την ντροπή. Εναν αιφνίδιο θάνατο που θα τον υποδεχτώ ενθουσιαστικά, γιατί θα δώσει στη ζωή μας τη θέση που της αξίζει.

2. Πρέπει να ενσταλάξουμε μέσα στους ενόχους που μας έφεραν σ' αυτό το χάλι το πιο δραστικό μας δηλητήριο. Πρέπει οι θαυμαστές του ευρώ να χάσουν τον έλεγχο του εαυτού τους, να φωτιστεί η μυστική τους ζωή, η οποία ξεσπά πάνω μας σαν κοινωνική μάστιγα.

3. Στο μεγάλο φόβο που μας βύθισε η Ευρώπη πρέπει ν' απαντήσουμε με την κατάρρευσή της, ν' ανακαλύψουμε όλους τους πένθιμους συνδυασμούς με τους οποίους πειραματίστηκαν πάνω μας και να τους επιστρέψουμε στους θύτες. Οσοι μας κατέστησαν ανίκανους ν' ανταποκριθούμε στις ανάγκες μας και να φυτοζωούμε, τους αξίζει να ζήσουν μέσα στις ένδοξες μητροπόλεις τους χωρίς πόρους, χωρίς εισοδήματα και, το κυριότερο, να ζητιανεύουν για μια θεσούλα που δε θα είναι σύμφωνη με την κλίση τους.

4. Οσο κι αν οι Συριζαίοι επιμένουν πως μόνο μέσα από την Ευρώπη πρέπει να γίνουν όλα όπως πρέπει, οφείλουμε να διαδίδουμε προς όλους πως η εκδίκηση για την πτώση μας δεν είναι ανέφικτη. Μέσα από μια ατελείωτη αλυσίδα ταπεινώσεων, πρέπει να συναρτήσουμε τη στάση μας με τη στάση των συμπολιτών μας που σιγά-σιγά ξεπερνούν την παθητικότητά τους, αρνούνται να κατέλθουν σε χαμηλότερο επίπεδο κι επιθυμούν ν' απαλλαγούν από την οδύνη.

5. Οσο κι αν προσπάθησε η καθεστωτική δημοσιογραφία, αποδείξαμε πως δεν είμαστε ανάξιοι των δασκάλων μας. Η παρεξηγημένη ζωή μας, την οποία θρυμμάτισε το θράσος των Ευρωπαίων, μας έκανε προσώρας να ξεχάσουμε αρχές και κανόνες και να παρασύρουμε ο ένας τον άλλον στη διάλυση. Οσοι φλυαρούν ζητώντας από τη Μέρκελ εξηγήσεις το κάνουν από υστεροβουλία, τονίζοντας ότι το μένος απέναντι στην Ευρώπη είναι παράλογο, όπως η έμμονη ιδέα μας για αξιοπρέπεια. Δεν επιθυμούν να καταλάβουν πως τώρα διεκδικούμε το «νόμο του χρόνου», όπως τον αποτύπωσε στα σονέτα του ο Σαίξπηρ.

6. Είναι ενοχλητική η τροχιά μας μέσα στην Ευρώπη. «Παρασιτικές παρουσίες» μας αποκαλούν οι φυλλάδες τους. Ολοι οι χριστιανοί της Ευρώπης, εθισμένοι στην παραπλανητική διπλωματία, μας άφησαν να φλυαρούμε μαζί τους πιστεύοντας ότι όλος αυτός ο κόσμος, λόγω πολιτισμού, θα προστάτευε τους αδύναμους. Τι θλιβερός εναγκαλισμός, τι θανάσιμη εμπειρία. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ετοιμάσουμε τις αποσκευές μας για ένα άλλο ταξίδι με προορισμό το κέντρο μας.

7. Η περιφρόνησή μου μεγαλώνει για όλους τους κύκλους που μιλάνε ακόμα και την ύστατη ώρα υπέρ της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Είναι σοβαρό θέμα η ζωή μας για να την εγκαταλείψουμε στην τύχη ή στα χέρια ενός ανεύθυνου Σαμαρά. Οι αξιώσεις των εταίρων είναι πια αφόρητες. Είμαστε πια το έλεος μιας τυφλότητας η οποία προκύπτει από την έπαρση και την εξάρτηση από την τοκογλυφία.

8. Δεν υπάρχει κοινή ζωή με τους Ευρωπαίους. Η παρούσα κατάσταση ή θα συνεχίσει ως έχει πολλαπλασιάζοντας έτσι τους εξαθλιωμένους ή θα πρέπει να επικεντρωθούμε σ' εκείνα τα χαρίσματα που θα μας δώσουν δύναμη για να βγούμε από το φέρετρο της Ευρώπης.

Γ. Κακουλίδης: Στην ψύχρα!!!!!

1. Η αποφασιστικότητα και η προκλητική έξαψη του Σαμαρά εναντίον μας τον κάνουν να ξεχάσει όλους τους τύπους της ευπρέπειας. Εχει εισπράξει ανησυχητικά προμηνύματα και, όσο κι αν είναι αφηρημένα, το ένστικτο που βαραίνει πάνω στα νεύρα του τού ψιθυρίζει πολλά άσχημα γύρω από την κατάληψη της εξουσίας. Φιλικά λόγια ανταλλάσσει μόνο με τους γνωστούς κόλακες, που φροντίζουν, με τη δεξιοτεχνία τους, να του δημιουργούν μια «γλυκιά» ατμόσφαιρα.

2. Ο Σαμαράς θα μείνει γνωστός στην ιστορία μας για τα κατευθείαν χτυπήματα στο πρόσωπο χωρίς την παραμικρή ανάγκη ελιγμών. Στην ψύχρα. Θα πρέπει να έχει ασκηθεί πολλά χρόνια, για να γοητεύεται από τη ρητορική της ωμότητας. Εφοδιασμένος με συστατικές επιστολές από τους εταίρους, επιστρέφει γεμάτος κομπορρημοσύνη, η οποία χτίστηκε από τα γνωστά μπάζα της δημοσιογραφίας, που κατά τ' άλλα δεν τολμούν να μιλήσουν για όσα βλέπουν. Το αφορισμένο όνομα της εξέγερσης βρίσκεται υπό την επίβλεψη του Δένδια, ο οποίος κατάφερε να κάνει τη ΓΑΔΑ ένα μυστηριώδες συγκρότημα κάποιας ανώνυμης εταιρείας γνωστής για την απανθρωπιά της.

3. Ο Σαμαράς δεν γνωρίζει τη θέση του και είναι πια αργά για να τη βρει. Αφήνει τη ρουτίνα της διάλυσης να τον συνεπάρει σαν να πρόκειται για θεμελιώδη αξία του συστήματος που πρέπει να υπηρετεί ψευδόμενος και ανεπαρκής. Δεν ξέρω ποιος γλύπτης ή ποια σχολή εγκληματολογίας θ' ασχοληθεί αργότερα με το κρανίο του, η εικόνα του όμως έχει ξεθωριάσει.

4. Επί του παρόντος, στο μικρομάγαζο Σαμαρά και να θέλει κανείς δεν μπορεί πια ν' αλλάξει τίποτα απ' αυτά που συμβαίνουν. Καταπίνουν τον παράτολμο Ερντογάν, του οποίου το δάχτυλο δείχνει Θεσσαλονίκη, και πιστεύουν ότι προβιβάζονται πατριωτικά. Λόγω του ευρωπαϊκού προσανατολισμού μας, μάς χαλιναγωγούν μεταφράζοντας την πράξη τους σε περίλαμπρη νίκη, με γερές δόσεις ειρωνείας. Στερούμενοι κάθε χαρίσματος, οι υπουργοί πιστεύουν πως βαδίζουν στην οδό της ευημερίας.

5. Τυφλό θράσος και ανευθυνότητα είναι τα όπλα που ανυπόφορα επιδεικνύει η κυβέρνηση, ανυποψίαστη γι' αυτά που προκαλεί. Δεν κάνει τίποτε άλλο από το να μας ενημερώνει για το πώς επιθυμεί να γίνει η κηδεία της.

6. Η αποστροφή μου για το κράτος μεγαλώνει λόγω της πολιτικής απανθρωπιάς και του πολέμου που διεξάγει ενάντια στους πολίτες. Κακόβουλο και ανάξιο, γεμάτο περιφρόνηση, πιστεύει πως μπορεί να μας παίξει όποτε θέλει. Με τη σκανδαλώδη προβολή του από τα γνωστά μέσα πληροφόρησης και την προστασία που παρέχει στην αισχροκέρδεια των τραπεζιτών κέρδισε επάξια τη σκληρότητά μας, θέτοντας κατά μέρος όλες εκείνες τις φλυαρίες που θα επιθυμούσε το κράτος ως θεατρικό διάλογο πάνω στα ερείπια της έρημης χώρας. Πρόκειται για Καραγκιόζηδες που πλασάρονται ως ποιμένες ψυχών.

7. Το καθεστώς, μπροστά στον έσχατο κίνδυνο εξαφάνισής του, θα χρησιμοποιήσει κάθε ευέλικτο υλικό, κάθε μπάτσο που δε γνωρίζει τι είναι διακριτική απόσταση, κάθε καθηγιασμένη αγριότητα, προκειμένου να κερδίσει χρόνο.

8. Είμαστε στη διάθεση μιας συλλογικής απάτης που εκφράζεται ως κράτος. Οι πολίτες, σε μια παράλογη στάση ταπεινότητας, περιμένουν το μοιραίο πλήγμα από τις μασκαράτες που εκπροσωπούν τον κρατικό μηχανισμό. Απέναντί τους, χωρίς καμιά αμφιβολία, πρέπει ν' αντιτάξουμε την υπεροχή της «μεγάλης υπεροψίας», την οποία εγκωμίασε ο Γκαίτε «για εποχές που εγκυμονούν πάντοτε τρομερές δυστυχίες». Υπεροψία; Ναι. Δεν πρόκειται φυσικά για επαναστατική πράξη, αλλά για μια στάση, μια ανάσα. Υπεροψία του μισθωτού απέναντι στον εργοδότη του, που τον ταπεινώνει κι ας του χρωστάει τη ζωή του, υπεροψία απέναντι σε όλους όσοι συμβάλλουν στην παράταση της δοκιμασίας μας, υπεροψία στους πάσης φύσεως μικροαστούς που μας βρωμίζουν, σε κάθε Αριστερό που μ' ένα τσουβάλι λεφτά πουλάει αριστερισμό από τα έδρανα της Βουλής, σε όλους όσοι εκ του ασφαλούς προσποιούνται ότι κάνουν χοντρό αντιμνημονιακό παιχνίδι.

Γ. Κακουλίδης: Σελίδες ημερολογίου!!!!!!

1. Ο,τι ζούμε δεν είναι παρά μια πληκτική επανάληψη από το πρόσφατο παρελθόν. Ιδια σήψη και παραλογισμός, όπως στη διάρκεια της δικτατορίας. Δεν μου κάνει καμία απολύτως αίσθηση η ευκαιριακή παρουσία των νεοναζιστών, ο ύπνος των διανοουμένων και ο θρίαμβος του θεάματος. Οσο κι αν κινδυνεύω να παρεξηγηθώ, και τότε τη φωτιά ενάντια στη χούντα συντηρούσαν οι κομμουνιστές, θαρραλέοι και ακατάβλητοι, πληρώνοντας ακριβό τίμημα. 95 χρόνια ανιδιοτέλειας και αγώνων ενάντια σ' αυτή την απύθμενη άβυσσο.

2. Βαρεμένος ραμπομαλάκας, ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής πιστεύει πως ποζάροντας μ' ένα καλάσνικοφ θα υπάρχει στη ζωή όπως θέλει. Κάθε φορά που οι εισαγγελείς τού παρουσιάζουν φωτογραφικό υλικό όπου όλοι οι συναγωνιστές του χαιρετούν ναζιστικά, με όπλα στα χέρια, ντυμένοι ακόμα και με τη γνωστή στολή των Κου-Κλουξ-Κλαν, ισχυρίζεται - ο κρετίνος - πως όλα αυτά συνέβησαν σε κάποιες Απόκριες. Οσο με αφορά, στα παλιά μου τα παπούτσια πώς ντύνεται ο κάθε χρυσαυγίτης. Τα όπλα όμως που είχε αποτυπώσει φωτογραφικά και με μεγάλη επιμέλεια ο αρχηγός τους, και φυσικά ήρθαν στο φως, ε, αυτό έχει ενδιαφέρον. Βρέθηκε επίσης και η φωτογραφία ενός ένστολου ταξίαρχου, μακαρίτη πια, μαζί με το σημείωμα που είχε στείλει στον Μιχαλολιάκο, όπου, ανάμεσα σε άλλα, έγραφε πως η ψυχή του φτερουγίζει περιμένοντας τη νύχτα των μεγάλων μαχαιριών. Δυστυχώς για τον ταξίαρχο το μόνο σίγουρο είναι ότι πράγματι η ψυχή του φτερουγίζει! Ολος αυτός ο σχηματισμός των επικίνδυνων ηλιθίων είναι ισοϋψής με τους σχηματισμούς των πιθήκων στην Αφρική, και δεν έχουμε παρά να τους στείλουμε να συναντήσουν τους ομοίους τους.

3. Ο πρωτόγονος αντικομμουνισμός μεταμορφώνεται στις μέρες μας. Ο νέος που εξελίσσεται περνά στην επικράτεια των μαθηματικών. Σκοπός είναι να αποδείξει πως υπάρχει πληθώρα δυνάμεων και αιτίων ικανών να στηρίξουν με αποδείξεις την τελευταία εξίσωση σύμφωνα με την οποία κομμουνισμός και φασισμός είναι ένα και το αυτό. Αραγε, ποια «ανώτερη» συνείδηση θα σταθεί όρθια μπροστά στις εκατόμβες νεκρών που άφησαν πίσω τους οι Γερμανοί και με σώας τας φρένας θα στηρίξει, σαν νέος αγγελιοφόρος θανάτου, αυτό το θεώρημα!

4. Αμφιταλαντευόμενη και εξαρτημένη, η κοινωνία προσπαθεί να απελευθερωθεί από τον εαυτό της. Το θλιβερό θέμα της καθημερινής μας ζωής αφορά μόνο τις συζητήσεις μας, γι' αυτό παρατείνεται το μαρτύριο. Η αγωνία και η λαχτάρα μας πρέπει να εκφραστεί.

5. Κάποτε όσοι διαχειρίζονται αυτή την τρέλα θα καταθέσουν τα βιώματά τους, θα προβούν σε αποκαλύψεις. Είναι μια διαδεδομένη συνήθεια των Δυτικών να βγάζουν στο φως απόκρυφα σημεία από τη λεία τους. Την τέχνη αυτή εγκαινίασαν οι ναζήδες και την τελειοποίησαν οι Αμερικανοί.

6. Οσο δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ότι είμαστε μια παρέκκλιση στον κανόνα της Ευρώπης, τόσο θα παραπαίουμε ελπίζοντας στην ελεημοσύνη της. Η Ευρώπη είναι ένα τραπεζικό δόγμα που δεν ψάχνει στα βάθη της τους λόγους της ύπαρξής της αλλά στα δικά μας βάθη, προσπαθώντας να δημιουργήσει μιαν «εναλλακτική» κατάσταση συνείδησης με τη συνοδεία μιας ωμότητας δίχως προηγούμενο. Ο Σαμαράς, ως μεσάζοντας που ενέδωσε σ' αυτό το δόγμα, θα χρεωθεί το διχασμό μας.

7. Οι 58 σοσιαλδημοκράτες χτύπησαν πάλι, αυτή τη φορά με έντονη παρουσία Σημίτη. Κανονικά όλη η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι ένα απαγορευμένο μέρος για τον τέως πρωθυπουργό. Ας θυμηθώ: Αυτός έφερε τον Μαντέλη στο προσκήνιο, διόρισε τον Παπαντωνίου υπουργό Αμυνας και είχε πάντοτε στο πλάι του τον Τσουκάτο. Ωστόσο, είμαι υποχρεωμένος στους 58 γιατί με τη γελοία εμφάνισή τους με διασκέδασαν. Καλοπροαίρετα υποδεικνύω στα απολειφάδια του Κύρκου να μεταφέρουν την παράστασή τους στο εξωτερικό και να είναι σίγουροι πως θα έχουν μεγαλύτερη ανταπόκριση απ' ό,τι στα καθ' ημάς.

8. Οι διανοούμενοι δικαίως είναι εκτεθειμένοι στην περιφρόνηση του κόσμου. Οχι μόνο συμμορφώνονται στο πνεύμα της Ευρώπης, αλλά το μεταφέρουν διαιωνίζοντας και νομιμοποιώντας τη βαρβαρότητα. Ευσεβιστές μπροστά στον τροχό του κράτους, παραμιλάνε περί παιδείας, γνωρίζοντας πως η τεράστια μάζα του κόσμου είναι αποκλεισμένη δεκαετίες τώρα από κάθε έννοια που έχει σχέση με τη γνώση. Επιβιώνουν χάρη στην καθεστωτική δημοσιογραφία, η οποία τους χαρίζει μεγάλη επιρροή, αφού την υπηρετούν, όπως και την εξουσία, με ζήλο.

 του Γ. Κακουλίδη

"Ρ" 15122013

Αποβλακωμένα φαντάσματα!!!!!!!

1. Ο πρόωρος μαρασμός του πολίτη συντελέστηκε από εκπροσώπους μιας απόλυτης στειρότητας. Η απαθής φύση του Σαμαρά και η δεξαμενή ηλιθιότητας των υπουργών του σπρώχνουν τους πολίτες σε μια διαρκή κατάσταση φυγής.

2. Ανεπαρκής και παγερός, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρακολουθεί μέσα από το σχεδόν «ιερατικό του λειτούργημα» την καταστροφή μας συμμετέχοντας ως ανθρωπιστής σε μόνιμη κατάσταση χαύνωσης.

3. Οι μνημονιακοί βουλευτές, πιστοί στον Μορφέα, τον οποίο τιμούν «όλες» τις ώρες της ημέρας κοιμώμενοι, αποτινάζουν από πάνω τους κάθε ευθύνη. Κι όμως, περιμένουν να τονίσουμε τα προτερήματά τους και να τους ενθαρρύνουμε να συνεχίσουν απρόσκοπτα να μας καταστρέφουν.

4. Η κλειστοφοβική συντεχνία των δημοσιογράφων τα βρίσκει μπαστούνια με την «εμμονή» των πολιτών σε σημείο ψύχωσης σ' αυτή την παρατεταμένη ατμόσφαιρα δυστυχίας. Αναρωτιούνται, οι αθώοι, αν οι πολίτες έχουν σώας τας φρένας και, αν ναι, γιατί διαβάζουν τα κρεμασμένα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων στα περίπτερα σαν να παρακολουθούν κηδεία...

5. Η καθημερινότητα αγκαλιάζει ανθρώπους που υποφέρουν και σιωπούν. Ζωές χαραμισμένες, ανθρώπινα αινίγματα που δεν μπορούν να ερμηνεύσουν την πτώση τους, αφού η λογική τους είναι ανήμπορη. Τα αποβλακωμένα φαντάσματα που μας κυβερνούν συνεχίζουν να χαριεντίζονται μπροστά στο λάκκο που άνοιξαν για μας, τον οποίο θαυμάζουν σαν το μεγάλο επίτευγμα που χρόνια τώρα σχεδίαζαν στα σκοτεινά.

6. Η αγωνία του πολίτη δεν καταφέρνει να γίνει σανίδα σωτηρίας και πέρασμα. Η ζωή του εξελίσσεται σε κακόγουστη φάρσα, γεμάτη νόμους και ακατανόητους κανόνες. Πρόκειται για ποινή που εκτίει σιωπηλά, παρατηρώντας το αξιοσέβαστο κράτος που εμφανίζεται σαν ειδυλλιακό τοπίο. Την κατάσταση αυτή περιγράφει με ακρίβεια ο Ετιέν Λα Μποασί: «Αξίζει τόσα η ζωή; Υποχρεωνόμαστε ν' αποσπάσουμε τις ψυχές μας απ' όσα έχουν συνηθίσει και, για να μείνουμε ζωντανοί, πρέπει να πάψουμε να ζούμε! Πρέπει άραγε να θεωρώ ζωντανούς εκείνους για τους οποίους ο αέρας που ανασαίνουν και το φως που τους οδηγεί έχουν καταντήσει βάρος;»

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Η ώρα του....... σωφρονισμού!!!!!!!!!

1. Δεν υπάρχει μετριότητα που να μην έχει κάνει την τύχη της στην πολιτική σκηνή. Ανά πάσα στιγμή σαν ελβετικό ρολόι που ο κούκος του πετάγεται έξω κάθε ώρα, η μετριότητα σαν απειλή εμφανίζεται στη ζωή μας εκπαιδευμένη και ικανοποιημένη με το έργο της. Δεν την αναχαιτίζει τίποτα, μέχρι και την περιφρόνησή μας χρησιμοποιεί, αποκαλώντας τη δυναμική ακρόαση. Η καθημερινή μας κακοποίηση και η γενική μας χρεοκοπία δεν είναι τυχαίο ότι αποτελούν μόνιμη απασχόληση των μετρίων, επικεφαλής των οποίων είναι ο Σαμαράς. Αυτός μας διαχειρίζεται με τον τρόπο που διαχειρίζεται το περιβάλλον του. Βέβαιος έως θανάτου πως ο Ελληνας είναι μετριότητα, ξεδιπλώνει τα θλιβερά σχέδιά του σε βάρος μας.

2. Ο Βενιζέλος υπνωτίζει τον εαυτό του και πιστεύει πως υπνωτίζει όλους εμάς, έχοντας αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στην εξουσία, για την οποία η έλξη θα πρέπει να εμφανίστηκε από τη μυστηριώδη εποχή της παιδικής του ηλικίας. Παρατηρώντας αφηρημένα την πραγματικότητα, απαριθμεί καθημερινά λόγους για το πώς θα εκπληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας απέναντι στους ντίλερ της Ευρώπης. Δεν μ' ενοχλεί η μισανθρωπία του Βενιζέλου, ούτε το επιτηδευμένο αχαλίνωτο εγώ του. Μ' ενοχλούν όλοι αυτοί που προσπαθούν να τον μεταφράσουν, παίζοντας έτσι στο πλευρό του εναντίον μας. Πρόκειται για δημοσιογραφικές πένες που συχνά αλληλοσπαράζονται και οι οποίες ξαφνιάζονται αρνητικά όταν καταλάβουν πως ακόμη κυκλοφορούν ζωντανοί πολίτες.

3. Χωρίς θεωρία και ως εκ τούτου αποσπασματική και ανολοκλήρωτη, η Αριστερά αντιγράφει απευθείας συμπεριφορές από τους «εχθρούς» της. Ο Τσίπρας έκανε μια θεαματική βουτιά στις τσέπες του Βενιζέλου, ελπίζοντας πως κάποια τρύπα θα υπάρχει για να πέσει κάποιος βουλευτής στο φυτώριο του ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς να πετύχει κάτι εντυπωσιακό, επιχείρησε άλλου είδους προσέγγιση: Απηύθυνε έκκληση «συνείδησης» στους απρόθυμους Πασόκους, τους οποίους πρέπει να διασκέδασε δεόντως. Ο Τσίπρας κατάφερε να κάνει την Αριστερά ένα χόμπι με κοινωνικό σκοπό, άφησε κατά μέρος τα μασκαριλίκια περί σοσιαλισμού και συνήλθε όπως του άξιζε από την πραγματικότητα. Τώρα πρέπει να διαχειριστεί τη φούσκα του σαν ένα ακόμη καθωσπρέπει μαγαζί στην πιάτσα.

4. Σαμαράς και Βενιζέλος εκπροσωπούν την ωμότητα μέσω της οποίας συντηρούν τη συλλογική ψευδαίσθηση, οδηγώντας τον κόσμο σε τόπο χλοερό, τόπο αναπαύσεως. Κουρντίζοντας τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, ανακάλυψαν πως αυτός είναι ο τρόπος να κλείνει κάθε διάλογος για διεκδικήσεις. Πρόκειται για σωφρονισμό με πολιτικό χαρακτήρα - αυτό είναι το ουσιαστικό του γνώρισμα. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει νομιμότητα ούτε προστασία, και κάθε δική μας παρατήρηση διαστρεβλώνεται ή αγνοείται. Ο σωφρονισμός μας δεν θ' αργήσει να περάσει από τα χέρια των τεχνικών της εξουσίας στους γνωστούς αναλυτές, οι οποίοι θα προσπαθήσουν να μας πείσουν πως αυτός ο σωφρονισμός είναι θεϊκής προέλευσης. Πρέπει ν' απαντήσουμε αφού πρώτα σκεφτούμε τη ρήση του Καντ: «Ο δαυλός της κριτικής του λόγου οφείλει να φωτίσει όχι τις άγνωστες σ' εμάς περιοχές πέραν του κόσμου των αισθήσεων αλλά τον σκοτεινό χώρο του ίδιου μας του νου». 

Η κυρίαρχη ιδεολογία, παρά τους αιματηρούς αγώνες που έδωσε ο λαός μας, κέρδισε στο σημείο της μόρφωσης, γι' αυτό και μπόρεσε να βάλει χέρι στη νοημοσύνη μας, να παίξει με την πνευματική μας ελευθερία. Επεισε τους νέους ν' απομυθοποιήσουν τα πανεπιστήμια, αφού λειτούργησε την παιδεία σαν μια κατάσταση μάταιης αναζήτησης. Εστησε τους ακαδημαϊκούς με την πλάτη γυρισμένη σε κάθε διεκδίκηση των φοιτητών. Οι ακαδημαϊκοί εξελίσσονται τώρα σε μια επικίνδυνη μορφή συμβιβασμού. Οποιος πιστεύει πως μπορεί να διαπραγματευτεί οτιδήποτε με την κυβέρνηση είναι ένας αυτόχειρας. Οποιος πιστεύει πως κάτι νέο αρχίζει στη χώρα τώρα, στο ξεκίνημα του οποίου οφείλει να παρίσταται, η ζωή του, όπως γράφει ο Κάφκα, «θα είναι μια σειρά από απατηλά ξεκινήματα».

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Πολυτεχνείο τώρα......

1. Ο πολιτικός παρασιτισμός των αστικών κομμάτων δεν μπόρεσε ν' ακυρώσει το μήνυμα της εξέγερσης του '73. Αντιθέτως, η δεκάτη εβδόμη προκαλεί αναστάτωση στα σημερινά δεδομένα, αφού δεν υποτάσσεται στη λογική του ναυαγίου την οποία καλλιεργούν οι γνωστοί επιτήδειοι και προσθέτει στην αργόσυρτη περιπέτεια του κινήματος μια νέα ματιά εφ' όλης της ύλης. Είμαστε μπροστά σε μια ακόμη έξοδο του λαού μας, που θα μας σύρει μακριά από το τετριμμένο, το οποίο τείνει να γίνει πεπρωμένο μας.

2. Η υποδαύλιση του ταξικού μίσους, η περιφρόνηση απέναντι στους δικτάτορες μπορούν και οφείλουν τώρα να γίνουν σημεία καθημερινής αναφοράς. Ο θεσμός της Ευρώπης μεταλλάχθηκε σε μεγάλη προβοκάτσια ενάντια στην ελληνική κοινωνία. Καθημερινά ο πολίτης γίνεται έρμαιο, μαραζώνει και, ενώ αναζητά επίμονα τη ζωή του, δεν συναντά παρά την καταδίκη της. Το Πολυτεχνείο απέδειξε πως η σιωπή δεν είναι χρυσός παρά αέναος συμβιβασμός. Η σιωπή στις μέρες μας τείνει να γίνει δουλική μανία.

3. Η κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν φτάνει ποτέ στις βιτρίνες της εγχώριας τηλεόρασης. Σ' αυτές τις δύσκολες περιστάσεις οι τραπεζίτες προσπαθούν όσο μπορούν να επινοούν καταστάσεις ελπίζοντας ότι θα κερδίσουν χρόνο, αλλά ανακαλύπτουν πως ο κόσμος τους κοιτάζει από μεγάλη απόσταση. Μέσα σ' αυτή την απρόσωπη ζωή, το μόνο που ακούγεται είναι η φλυαρία των δημοσιογράφων. Τις μέρες του Πολυτεχνείου δεν υπήρξε κάποιος από μηχανής θεός που οδήγησε τα γεγονότα. Ηταν η ανάγκη που, με την ικανότητα που τη διακρίνει, μας οδήγησε εκεί που έπρεπε, όπως το κάνει σήμερα η κρίση. Το ωμό συνονθύλευμα της κυβέρνησης δεν θ' αργήσει να παραστεί στην εξόδιο ακολουθία του, πληρώνοντας έτσι την αποσιώπησή του στα εγκλήματα που συντελούνται στην καθημερινή ζωή. Κυρίως ο Σαμαράς, τον οποίο καταδίκασε, χωρίς ευτυχώς ποτέ να τον γνωρίζει ο γερο-Καντ, ότι «ψεύδεται προ εξομολογητού όχι μόνο ψεύδος ασυνεπέστατο αλλά και αναιδέστατο, διότι υπονομεύει το υπόβαθρο κάθε ενάρετης πρόθεσης, την ειλικρίνεια».

4. Δεν πρόκειται για ανωριμότητα ούτε για τυφλότητα όσων υποστηρίζουν την πορεία μας μέσα στην Ευρώπη. Ερμηνεύοντας κάθε μορφή καταπίεσης σε βάρος μας από τους Ευρωπαίους ως λανθασμένες που «οφείλουν» να διορθωθούν, νομιμοποιούν την τυραννία με διάλογο, σχηματίζοντας έτσι μια ακόμη γέφυρα με την τρόικα.

5. Οι απολογητές του συστήματος τύπου Χρήστου Γιανναρά εγκατέλειψαν πρώτα απ' όλα κάθε σεβασμό για τον εαυτό τους προκειμένου να στηρίξουν το καθεστώς, γεμίζοντας παράλληλα με αμφιβολία όσους πολίτες θα επιχειρούσαν να πολεμήσουν εναντίον του. Ναρκωμένοι μέσα στα βιβλία τους, ξέπεσαν σε ποιμαντορικά κηρύγματα προς όλους και αναδείχθηκαν αυθεντίες της κρατικής μηχανής, η οποία τους κατέστησε, για ευνόητους λόγους, μόνιμους συνήγορους κάθε ευτέλειας και χαμέρπειας που εκπορεύεται από τα κανάλια.

6. Το Πολυτεχνείο τώρα πρέπει να πετάξει στα σκουπίδια όλες τις δύσπεπτες αναλύσεις για το χρονικό του. Να πετάξει τη νοσταλγία που δηλητηριάζει το παρόν του και να αγνοήσει τα συγχωρεμένα αν και ζωντανά μέλη της απανταχού Αριστεράς που, αφού έχουν εκπληρώσει το επίγειο καθήκον τους να ανήκουμε στην Ευρώπη, τώρα με τη μέθοδο της προσομοίωσης προσπαθούν να εξασκηθούν για την επανάσταση που θα κάνουν. Ο τραπεζικός κανιβαλισμός που φτηνά αξιοποιεί τη δυστυχία μας θα βρει το φάκελό του στα επεισόδια του '73. Δεν είναι μυστικό πως εκείνο το τριήμερο ήταν εναντίον κάθε στημένης απάτης και, όπως και σήμερα, εναντίον των τραπεζών.

Του Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 17-11-2013

Αγρια , ήμερα και παράξενα ζώα!!!!!!

1. Η τρελή ακολουθία των συμβάντων αναστέλλει κάθε λογική σκέψη και καθιστά τον πολίτη ανίδεο και ανίκανο να παρακολουθήσει αυτό που τον υπερβαίνει.

2. Σαν μικρό παιδί που το θαμπώνουν και το εξαπατούν με δώρα, έτσι το θέαμα σέρνει από τη μύτη τον πολίτη όποτε και όπως θέλει. Τον μεταφέρει σε τόπο χλοερό, τόπο αναπαύσεως. Την τρέλα μέσα στην οποία ζει και μεγαλώνει, ο πολίτης δεν θέλει να την ξέρει, ίσως λόγω μιας ετοιμόρροπης αξιοπρέπειας που βασανίζεται από έναν δημοσιογραφικό κύκλο, ο οποίος μεταφράζει κάθε πάθημα του πολίτη σε παιδαγωγικό μάθημα της κυβέρνησης, σε συμμόρφωση, σε μια ζωή της οποίας η ευπρέπεια και ο συμβιβασμός οφείλει να γίνει το σχήμα της.

3. Δυστυχώς έχουμε εθιστεί στην απάθεια, μέσα της αισθανόμαστε σαν το σπίτι μας, και έξω από το σπίτι αυτό οι πράξεις μας μας φαίνονται θλιβερές. Αποκτήσαμε σιγά σιγά το χαρακτήρα του Θερσίτη στην Ιλιάδα (Β΄, στιχ. 212): «Κλότσα με αλλά άσε με να ζήσω». Βλέπουμε ένα ασπρόμαυρο θρίλερ με σφιγμένο στομάχι, ώσπου στο τέλος ανακαλύπτουμε πως εμείς παίζουμε σ' αυτό. Πρόκειται για μακάβρια ανακάλυψη, γιατί αρκετοί από τους συμπρωταγωνιστές μας είναι ήδη νεκροί.

4. Ο Σαμαράς επιτρέπει κάθε υπερβολή στους υπουργούς του. Πρέπει φυσικά να είναι κανείς αδιάντροπος, να διατυπώνει ρηχές κοινοτοπίες εκεί όπου θα έπρεπε να παρίσταται - όπως περιγράφει ο Σταντάλ - «σαν μια θλιβερή στιγμή σιωπής». Μιλώ για τον υπουργό Υγείας, που δεν είναι παρά ένας κακοήθης θεατής της τραγωδίας που παίζεται στο υπουργείο του. Θεατής που μιλάει στους εξουθενωμένους ασθενείς για τον εαυτό του. Μακριά από το θλιβερό κοκοράκι, ο πολίτης πεθαίνει στο δρόμο. Σχηματίζει μαζί με άλλους τάγματα επαιτείας, που δυστυχώς τα έχουν πείσει πως για να ζήσουν πρέπει να γυρίσουν και το άλλο μάγουλο σ' αυτούς που τους χαστουκίζουν.

5. Οι Ευρωπαίοι σιγά σιγά τελειοποιούν το σχέδιό τους για την Ελλάδα. Θα τη μετατρέψουν σ' ένα απέραντο κλειστό πάρκο, και μέσα του εμείς, άγρια, ήμερα και παράξενα ζώα, θα δεχόμαστε την τροφή από τα χέρια τους. Οσοι κατασκευάζουν την υπακοή, όσο κι αν πιστεύουν πως είναι γρήγοροι και αποτελεσματικοί, δεν μπορούν να ξεχωρίσουν έναν άνθρωπο από τον ίσκιο του. Οι σκέψεις τους δεν αποδεικνύουν τίποτα, απλά σώζουν τα πολιτικά προσχήματα του συστήματος και έναν αριθμό πιθήκων που τα στηρίζουν.

6. Η φτηνή ηθοποιία, οι συκοφαντικές ιστορίες εναντίον όλων από την κυβέρνηση, η απαίτηση της τρόικας μέσω του Βολταίρου («το μόνο που σας απόμεινε είναι μια έντιμη πενία»), οι ασυναρτησίες των δημοσιογράφων σχηματίζουν μια φάρσα που θα σκάσει σαν μπαλόνι μέσα στο κεφάλι του Σαμαρά για έναν απλό λόγο: Ουδέποτε υποπτεύθηκε ότι η ανοχή και ο εξευτελισμός έχουν όρια.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Γ. Κακουλίδης: Ο χαμαιλέοντας του ....νότου!!!!!!!

1. Οταν άκουσα ότι ο Τσίπρας ενδέχεται να κατέβει υποψήφιος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την προεδρία της Κομισιόν, δεν έπεσα σε βαθιά περισυλλογή ούτε επιδόθηκα σε απολογισμό των πράξεών του. Πιστεύω μάλιστα ότι άργησε πολύ να παίξει το παιχνίδι των Ευρωπαίων, εξαιτίας της προσκόλλησής του στις αόριστες ιδέες μιας Αριστεράς που το μόνο που της απόμεινε είναι το κωμικό στοιχείο. Η απόφασή του, μαζί με τους εκλεκτούς συμβούλους του, να παίξει σε βάρος μας μόνο θυμηδία μου προκαλεί. Για να δώσει έμφαση στο γεγονός της προεδρίας, ανέθεσε σε ανθρώπους του κόμματός του να εξηγούν στο πανελλήνιο τα οφέλη από αυτήν την προεδρία. Ο πρόεδρος του Σύριζα αποφάσισε να βρεθεί στην κορυφή μιας ιεραρχίας η οποία -το ξέρει ο ίδιος καλύτερα απ' όλους- καταστρέφει τον τόπο μας.

2.Ο Τσίπρας κατάφερε να μη συνομιλεί με κανέναν. Μάταια τα απολειφάδια των Αριστεριστών από τον Λαφαζάνη μέχρι τον Μηλιό «μικραίνουν» και «μεγαλώνουν» δίπλα του, πιστεύοντας ότι οι επιρροές τους είναι εμφανείς πάνω του. Ματαιοπονούν. Μια αλυσίδα τυχαίων γεγονότων φροντίζει και τροφοδοτεί τον χαμαιλέοντα πρόεδρο. Ετσι ο Σύριζα μπορεί να ισχυρίζεται ότι βρίσκεται ακόμη υπό διωγμόν, καλώντας τους ψηφοφόρους του να επιδείξουν την ηρωική τους πλευρά. Ο ηρωισμός αυτός είναι απαραίτητος μέχρι το πλήρωμα του χρόνου να δώσει μορφή στον Τσίπρα και να τον αναγκάσει να παραλείψει ολόκληρα χορεία από τους λόγους του περί καταστροφής του μνημονίου. Αλλοι τρόποι «καταστροφής» θα επινοηθούν και όλα θα γίνουν απλά και πατροπαράδοτα σαν μια συνομιλία ανάμεσα σε παρέες που τους αρέσει να βασανίζουν τα αυτονόητα και κάθε ιδέα περί πολεμικής ή περί του περίφημου ανέμου ανατροπής θα γίνεται παραμύθι για τα εγγόνια τους.

3.Τη μέθη που προσφέρει η ματαιοδοξία του Τσίπρα σχετικά με την προεδρία της Κομισιόν τη θεωρώ συστατικό στοιχείο της περιπέτειάς του: παρά την έντονη παρουσία του, δεν υπάρχει καμία πολιτική σκέψη. Οποιος ορέγεται δύναμη σπρώχνει το κέντρο βάρους του προς την εξουσία εκείνη που δεν ελέγχεται, όπως ακριβώς συμβαίνει με την Κομισιόν. Βέβαια, ανάξιο λόγου ότι ο Τσίπρας παρουσιάζει την επιθυμία του ως αναγκαιότητα, όπως και η υπερεκτίμηση που τρέφει για τον εαυτό του, αλλά αυτό αφορά τον Σύριζα εφ' όλης της ύλης. Ο Σύριζα στις μέρες μας εγκαινίασε τη γραμματεία της παραπλάνησης, για την οποία μπορεί να καυχιέται ότι έχει επιρροή μεγάλη.

4.Ο Τσίπρας, γνωρίζοντας πόσο καθυστερημένα ζητά πάντα ο ελληνικός λαός να υπερασπιστεί τον εαυτό του από κάθε λογής χαμαιλέοντες, καλά έπραξε και βιάστηκε να θέσει υποψηφιότητα. Οι μηχανισμοί της Κομισιόν θα αναγνωρίσουν αμέσως έναν χαμαιλέοντα του νότου που κατάφερε, μέσα στον παραλογισμό που σαρώνει την πατρίδα του, να ελίσσεται στο κίνημα και να οργανώνει με επιμέλεια την αναρρίχησή του. Παρατηρώντας τα γεγονότα, γνωρίζουμε πως, όσο περνά από το χέρι της Κομισιόν, η ζωή μας θα γίνεται ολοένα και χειρότερη. Οσο για την καθημερινότητα, που δεν έπαψε στιγμή να μας κακοποιεί και εξαιτίας της εδώ πατάμε κι εκεί βρισκόμαστε, ένα ένστικτο που μόνο το πεζοδρόμιο γνωρίζει μας ψιθυρίζει πως το μέλλον του κάθε Τσίπρα είναι το τραύλισμα.

Του
"Ρ"  26102013   Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Εθνικό ........χοιροστάσιο!!!!!

1.Το κράτος ας αφήσει κατά μέρος τα παραπλανητικά ημίμετρα, ας αφήσει τους διαχωρισμούς περί απλών στελεχών και ηγεσίας της Χρυσής Αυγής. Τα στελέχη μόνο πρόβατα δεν είναι, αντιθέτως πρόκειται για φτωχομπινέδες, φτωχοδιάβολους που θα έκαναν τα πάντα για ένα χαρτζιλίκι. Τα στελέχη της Χρυσής Αυγής είναι χειρότερα από την ηγεσία τους. Πρέπει κάθε στέλεχος να ερευνηθεί χωριστά για τον τρόπο της ζωής του, κυρίως για το πώς κερδίζει τα προς το ζην - όπως ο Λαγός, που βρέθηκε αναμεμειγμένος σε μια σειρά παράνομες δραστηριότητες. Στην περίπτωση αυτή, η συγγνώμη είναι παραλογισμός.

2.Με εξασθενημένο νου και μια ζωή ολόκληρη στα ρηχά της τηλεόρασης, η κοινή γνώμη δεν θ' αργήσει να βλέπει καθημερινά τις ιστορίες της Χρυσής Αυγής σαν την ιδανική σαπουνόπερα. Για το σασπένς έχουν φροντίσει οι όψιμοι αντιναζί δημοσιογράφοι που κάποτε έτρεχαν πίσω από τους Χρυσαυγίτες για μια δήλωση. Η ακατανίκητη ροπή του κοινού και της Τράγκα δημοσιογραφίας προς τη χαμέρπεια δείχνουν την πραγματική τους επιθυμία: να μη βγουν ποτέ από την πλήξη τους.

3.Τα κατά Χριστόν δεξιά κόμματα βρίσκονται σε μέτρια σύγχυση. Δεν μπορούν ακόμα να καταλάβουν γιατί ο κόσμος είχε υψώσει στον ιστό της ελληνικής σημαίας μιαν οργάνωση της οποίας ο αρχηγός έχει έναν ποντικό στο μυαλό του και ο οποίος, τη στιγμή της σύλληψής του, βρέθηκε να κοιμάται, ανάμεσα στις φωτογραφίες του Χίτλερ και με πενήντα χιλιάρικα κάτω από το μαξιλάρι. Τα κατά Χριστόν δεξιά κόμματα, γνωστά για την ευγενή προσήλωσή τους στα πάσης φύσεως αξιώματα, κρίνουν τώρα πως έφτασε η ώρα για έναν γρήγορο έλεγχο συνείδησης των ψηφοφόρων τους, των οποίων η παρακμή αποτελεί απειλή για τις ηγεσίες τους.

4.Εμμονη ιδέα έχει γίνει και στον τελευταίο μπάτσο ότι μόνο η Χρυσή Αυγή τού παρέχει εκείνη την ιδεολογία που μπορεί να τον κάνει να σκέφτεται και επιτέλους να χρησιμοποιεί το στόμα του. Δεν του αρκούν τα εγκώμια του κράτους και των δημοσιογράφων, γι' αυτόν όλος ο κόσμος δεν είναι παρά μια κακόφημη συνοικία. Η μόνη ηθική δύναμη είναι το σώμα του, του οποίου το βάρος δυστυχώς αποδεικνύεται μάταιο. Η ανάγκη για μια δική του θεωρία που θα διαβάζεται δημόσια σαν προσευχητάρι παίρνει τις διαστάσεις παρανοϊκού μυστικισμού.

5.Πλέον, τίποτα δεν μου κάνει εντύπωση: ούτε οι συνταγματολόγοι που δεν μπορούν να κρατήσουν μισό λεπτό το στόμα τους κλειστό χωρίς να λένε βλακείες, αφού τώρα ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό, μαζί με τη Δικαιοσύνη, για την αποφυλάκιση των τριών γορίλων της Χρυσής Αυγής, ούτε η δικαιολογία ότι ο Νεοέλληνας έγινε πελάτης της Χρυσής Αυγής για να μπορέσει να επιβιώσει στους δρόμους, ούτε ότι το μιαρό έμβλημα της Χρυσής Αυγής κόντεψε να το συνηθίσει το μάτι μας σαν να είχαμε μεγαλώσει μαζί του, ούτε, τέλος, η απότομη αλλαγή του Νεοέλληνα, που, λόγω της κρίσης, ασπάστηκε το ιδεώδες του τρόμου -αυτό το φτηνό ιδεολόγημα του κράτους, το οποίο κυνηγάει τη Χρυσή Αυγή ή την αφήνει ελεύθερη ανάλογα με τα καλά και συμφέροντα της τάξης που κυβερνά, γνωστής για τις ραδιουργίες και τις μεγαλομανίες της.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Η πλαστή ύπαρξη της.....Δημοκρατίας!!!!!!

1. Μέρα με τη μέρα ξεθωριάζει η εικόνα, η δύναμη και η «δόξα» της δημοκρατίας μας. Παραδίδοντας το πνεύμα της στους ψευδομορφωμένους τραπεζίτες, έχει καταντήσει ένα κλειστό σύστημα. Δεν μπορεί κανείς να περιμένει τίποτα απ' αυτήν την παρανοϊκή πυραμίδα που εκπροσωπούν τρεις φτωχοπρόδρομοι της πολιτικής σκηνής.

2. Εξαιτίας της χρόνιας ανέχειας, τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα της χώρας βρίσκονται ήδη στον προθάλαμο του μίσους απέναντι στη δημοκρατία. Κι αυτό γιατί ο θεσμός είναι γεμάτος απαγορεύσεις και εντολές εναντίον τους. Η δημοκρατία ως κενό όνομα τούς είναι αδιάφορη, γιατί γνωρίζουν πλέον καλά πως εκπροσωπεί τα ανώτερα οικονομικά στρώματα που έχουν δεσμούς αίματος.

3. Μια δημοκρατία που δε λειτουργεί και στέκει μόνο ως διακοσμητικό στοιχείο μου είναι ανυπόφορη. Δεν άργησα να καταλάβω από πολύ νωρίς ότι η δημοκρατία μας αποτελούσε έναν ανελέητο, επιλεκτικό κανόνα, αστείρευτη πηγή θλίψης, προνόμιο και προστάτη μόνο των αστών.

4. Η δημοκρατία πάντα θα κινδυνεύει. Χάρη σ' αυτή τη φράση, η τριαδική κυβέρνηση με τους δημοσιογράφους και τις εφημερίδες της κι ό,τι άλλο μέσο μπορεί κανείς να φανταστεί δούλεψε πολύ σκληρά, για αρκετό καιρό, ώστε να μετακομίσει η συμμορία της Χρυσής Αυγής στο κοινοβούλιο. Από την πλευρά τους, παραμυθιασμένοι Νεοναζί κατάπιαν το χάπι που τους έδωσαν οι τεχνικοί της εξουσίας και άρχισαν να γαβγίζουν δεξιά κι αριστερά μέσα στο κοινοβούλιο χωρίς φίμωτρο. Ιδού λοιπόν, στο ναό της δημοκρατίας, ανάμεσα στους ομιλητές ακούγεται πλέον και το ρέψιμο της Χρυσής Αυγής.

5. Με διασκεδάζουν όσοι με έπαρση τονίζουν το γεγονός ότι είναι πολίτες αυτής της δημοκρατίας. Θα ήθελα να συμμεριστώ τη χαρά τους και ν' αφεθώ να παραπλανηθώ από αυτήν την αίγλη, να μη βλέπω την ανεπάρκεια και το φορμαλιστικό χαρακτήρα της. Αλλά μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας μετατρέπει το παραμύθιασμά μου σε πένθιμη λειτουργία.

6. Πρέπει να συμφωνήσουμε ότι στις μέρες μας το όνομα της δημοκρατίας είναι αποτέλεσμα αφηρημένου διαλογισμού. Θεωρώ τη σημερινή πτώση και αλλοτρίωσή της ως μέσον για ν' απελευθερωθούν δυνάμεις και ρεύματα, στρώματα καταπιεσμένα που ήδη αισθάνονταν μετανάστες, και επιτέλους ν' ακολουθήσουν την παλίρροια που όλα τα αλλάζει.

7. Από τη στιγμή που όλα γίνονται για το καλό της δημοκρατίας, πώς φτάσαμε πάλι σε τέτοιο χάλι; Το μόνο που έχουμε γνωρίσει από αυτήν είναι η νεκροφάνειά της, η έλλειψη δύναμης και ο ατιμωτικός τρόπος που αντιμετωπίζει την πλέμπα, δηλαδή εμάς.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ