Πανευρωπαϊκό τσουνάμι αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 74 έτη ετοιμάζεται αμέσως μετά τις ευρωεκλογές. Και μπορεί μεν οι πρώτες τροχιοδεικτικές βολές να άρχισαν από το 2021 εντούτοις με την ψήφιση των νέων δημοσιονομικών κανόνων από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 23 Απριλίου 2024 το μόνο βέβαιο είναι ότι ο κύβος ερρίφθη.
Και όλα αυτά ελάχιστες ημέρες πριν από τη γιορτή της Εργατικής Πρωτομαγιάς.
Του Αλέξανδρου Χρύση, καθηγητή Φιλοσοφίας του Παντείου Πανεπιστημίου
Από πρώτη άποψη, είναι επόμενο τα τεχνολογικά επιτεύγματα, όπως «εμφυτεύονται» και «αποικίζουν» την καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου, να μαγνητίζουν το ενδιαφέρον του, να τον γεμίζουν αισιοδοξία σε σχέση με την αποτελεσματική αντιμετώπιση κρίσιμων προβλημάτων, όπως κατεξοχήν αυτά της υγείας, και υπαρξιακών αναγκών, όπως αυτή της επικοινωνίας. Από την άλλη πλευρά, οι εξελίξεις αυτές, όχι σπάνια, προκαλούν δέος απέναντι στη δύναμη των τεχνολογικών καινοτομιών και των επιστημονικών κατακτήσεων. Θαρρεί κανείς πως τα ίδια τα πράγματα, οι ίδιες οι μηχανές αποκτούν ψυχή και νοημοσύνη! Και για να είμαστε ειλικρινείς, είναι, όντως, πολλοί οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και οι επισκέπτες των διαδικτυακών ιστοτόπων που παραπαίουν ανάμεσα στο παραληρηματικό υμνολόγιο υπέρ της τεχνοεπιστήμης και τον παραλυτικό φόβο στην εφιαλτική προοπτική μιας απόλυτης δήθεν αυτονόμησης των ρομποτικών μηχανισμών και των αυτοματοποιημένων ψηφιακών οργανισμών από τους ίδιους τους ανθρώπους-δημιουργούς τους.
