..

Kαι μεις τι περιμένουμε. Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα μας κάνουν; Οι αχόρταγοι κάτι θα μας δώσουν; Ότι οι λύκοι θα μας ταϊσουνε αντί να μας καταβροχθίσουν; Ότι από φιλία θα μας προσκαλέσει η τίγρης να της βγάλουμε τα δόντια; Τέτοια περιμένουμε; (Μπ. Μπρεχτ)

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Λιάνα Κανέλλη: Ισοδύναμα ρέεεεεε!!!!!


Εχω ισοδύναμα ρε! Ουρανομήκης αριστερή κραυγή σκίζει τον ορίζοντα. Απ' την προσαρμοσμένη στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, ως τις ομάδες και τις τάσεις τις προκύψασες από... προσωπικότητες και διασπάσεις, η αριστερά που υπερψηφίστηκε για να εφαρμόσει το παράλληλο με τον εαυτό της πρόγραμμα, με διεστραμμένο κυνισμό, χώνει φανάρια στα στόματα και τις κοιλιές, στα όνειρα των παιδιών και στα κόκαλα των νεκροταφείων ακόμη, ψάχνοντας ισοδύναμα ιδιαζόντως απεχθή και επονείδιστα...

Ποιο είναι ωρέ το ισοδύναμο για ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά, με αιγαιοπελαγίτικο αλατόνερο στα πλεμόνια τους; Αυτά που τα μισοφωτογραφίζουν τυλιγμένα σε ασημόχρυσες θερμικές κουβέρτες, άψυχα, πνιγμένα στην αγκαλιά των τύψεων, που έχουν μονάχα τα φύκια στα μαλλάκια τους και ξεραμένο αλάτι στα βλέφαρά τους...

Ποιο είναι το ισοδύναμο, μωροί και δίφατσοι κυβερνητάδες και λογιστές της δυστυχίας, για τους εφιάλτες που σκιάζουν τον ύπνο των διασωστών, των ψαράδων και των πάμπλουτων σε ψυχοπνευματική υγεία ταπεινών φτωχών, που καίνε κάθε μέρα, κάθε νύχτα, την ύπαρξή τους για τη ζωή του άλλου, του... ξένου, χωρίς να κόβουν τιμολόγιο ανθρωπιάς;

Ποιο είναι, αναιδείς αργείοι, το ισοδύναμο για τη θανατερή απορία δυο γριών, που λίγο πριν τα εκατό τους χρόνια αναπολούν πώς έχτισαν το σπίτι στο χωριό με τα χέρια τους, με λάσπη κι άχυρα, με πλίνθους κι ιδρώτα και τώρα μαθαίνουν ότι χρωστάνε «ενφια»; «Τίνος το χρωστάμε μωρή Αργυρώ»; βογκάνε κοιτώντας τις παλάμες τους, που γράφουν «ούτω βοήσωμεν» συνειδητοποιώντας ξαφνικά ότι χρωστάνε την προκαταβολή σε αργύρια, εξαγοράζουν την ποινή επειδή έζησαν αλλά κι επειδή θα πεθάνουν...

Ποιο είναι, ξεδιάντροποι, εκείνο το ισοδύναμο αξιοπρέπειας, για τη μάνα που κάθεται στην ουρά του κοινωνικού παντοπωλείου, του κοινωνικού φαρμακείου, του κοινωνικά φιλάνθρωπου σφαγείου, άνεργη σε σπίτι ανέργων, με στόματα να ταϊστούν πίσω της, με γέρους να φροντιστούν να μη σαπίσουν;

Δεν έχει ισοδύναμο η κόλαση των μέτρων των ημερών. Μόνο προαπαιτούμενα! Κορυφαίο εξ αυτών η παράλυση των μαζών, η καθήλωση του εργατικού κινήματος, η εξουδετέρωση της πολιτικής αμφισβήτησης με όρους ηλεκτροσόκ απροσδιόριστης σκοπιμότητας. Μετά τις παγαπόντικες μεγαλοστομίες περί το Οχι του '40, θέλει επεξεργασία και εν τέλει ξετίναγμα, το λογικοφανές δίπτυχο της καθεστωτικής προπαγάνδας. 

Ο μεν προκαθήμενος της εκκλησίας δηλώνει πως δε γίνεται να ψηφίζεις τη μια μέρα και την άλλη να επαναστατείς, ο δε πρωθυπουργός δηλώνει πως θα εφαρμόσουμε ό,τι απαιτείται και συμφώνησε ως πρόγραμμα παρ' όλο που διαφωνούμε!... Μπαίνουμε δηλαδή συνειδητά κι επίσημα, αντιπροσωπευτικότατα κι αριστεροδέξια, στον αστερισμό της αναγκαστικής συναίνεσης και της συναινετικής υποταγής.

Η αποθράσυνση έχει συνάμα και ολέθριες και ύπουλα διαβρωτικές επιπτώσεις στο γενικό ηθικό που κοπιαστικά διεγείρεται απ' τα ταξικά σωματεία του ΠΑΜΕ ενόψει γενικής απεργίας στις 12 του Νοέμβρη. Η επιλογή της χρονικής στιγμής μόνο τυχαία δεν είναι. Πέφτουν τα κάγκελα στις παρελάσεις και υψώνονται άλλα τεράστια, φράχτες - τείχη, στα σπλάχνα της Ευρώπης για να μη διαβούν τα ποτάμια των εξανδραποδισμένων θυμάτων των συμφερόντων της, αλλά και για να αποκοπούν από τα δικαιώματά τους τα θεμελιωμένα σε αιματηρούς αγώνες, οι εργαζόμενοι που απομένουν ζωντανοί.

Αυτή η ορατή - αόρατη προπαγάνδα της υποταγής στο καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό κισμέτ, που προσπαθεί, κι εν μέρει πετυχαίνει, να συζητιέται σοβαρά η βρισιά «ισοδύναμο», δεν υποτιμά μόνο τη νοημοσύνη της μάζας. Τη βάζει απέναντι στον ταξικό καθρέφτη, να δοκιμάζει μάσκες και ιδεολογήματα, ώστε να βρει το καλύτερο άλλοθι για την αδράνειά της. Ετσι η αριστερά θα υποφέρει φανερά που μεταμορφώθηκε σε δεξιά και η εργατική τάξη θα ναρκισσεύεται που είναι αδύναμη, αλλά γοητευτική, γιατί το ξέρει και... υποφέρει... Ισοδύναμα αργείοι; Και θρύψαλα ο καθρέφτης...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΠΡΟΣΟΧΗ

Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.

Το ιστολόγιο bellos blogspot.com εκφράζουν απολύτως οι αναρτήσεις που αναφέρουν την υπογραφή bellosblog. Αναρτήσεις άλλων ή αναδημοσιεύσεις ή σχόλια που δημοσιεύονται σ'αυτό το ιστολόγιο, εκφράζουν αυτούς που τα υπογράφουν και όχι απαραίτητα το bellosblog