Γ. Δελαστίκ: Ο πόνος του πρώην...... κομμουνιστή!!!!!!!

Πόνος που τον έπιασε

Δεν είναι η πρώτη φορά, δε θα είναι και η τελευταία. Γιατί το αντιΚΚΕ μένος τον κυριεύει σε βαθμό που να μην μπορεί να αυτοπροστατευθεί από τη γελοιοποίηση. Λόγος για το στέλεχος του ΝΑΡ και αρθρογράφο Γιώργο Δελαστίκ, που για μια ακόμα φορά τον έπιασε ο πόνος για το τι κάνει το ΚΚΕ. Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Εθνος» διατυπώνει - δήθεν - την έκπληξή του για το μεγάλο ποσοστό συμμετοχής στην πρώτη μέρα της πενθήμερης απεργίας στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, καθώς, όπως γράφει, όχι μόνο η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αλλά «και το ΚΚΕ είναι αντίθετο με την πενθήμερη απεργία των καθηγητών, προτείνοντας αντ' αυτής μια 48ωρη απεργία "επετειακού" χαρακτήρα»! Δεν του φθάνει που η πραγματικότητα διαψεύδει κατ' επανάληψη τις εκτιμήσεις που κάνει κατά καιρούς, τώρα αποφάσισε να διαστρεβλώσει τα γεγονότα, μιας και δεν του ταιριάζουν.

Οι κομμουνιστές έχουν πολύ ξεκάθαρα διατυπώσει τη θέση ότι κάθε μορφή αγώνα είναι αποδεκτή αλλά και ότι κάθε φορά επιλέγεται η πιο πρόσφορη, η οποία εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, ένας από αυτούς η διάθεση των εργαζομένων. Δήλωσαν εξ αρχής και το έκαναν στην πράξη από την πρώτη μέρα της πενθήμερης απεργίας στους καθηγητές και στους άλλους κλάδους - τους οποίους ο Δελαστίκ αγνόησε ή δε γνώριζε - ότι όχι μόνο στηρίζουν την απεργία αλλά και ότι θα πρωτοστατήσουν στην προετοιμασία της και στην υλοποίησή της.

Αυτή η ξεκάθαρη αγωνιστική στάση έχει καμία σχέση με τις ηγεσίες των «Παρεμβάσεων», ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ και «Συνεργασίας» που το Μάη άφησαν τον κλάδο στο έλεος της επιστράτευσης, τον οδήγησαν σε αδιέξοδο; Εχει καμία σχέση με την απεργοσπασία αυτών των ηγεσιών στη μόνη απεργία που εξαγγέλθηκε και πραγματοποιήθηκε ενάντια στην επιστράτευση, επίσης το Μάη;

Εχει καμία σχέση με τις δυνάμεις της ΠΑΣΚ, της ΔΑΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στους δήμους που προωθούσαν στα τέλη του 2012 τις λεγόμενες «κινητοποιήσεις χωρίς να χαθεί το μεροκάματο»; Με στελέχη τους που σε μέρες απεργίας έπαιρναν κανονική άδεια ή έκαναν ό,τι άλλο σκαρφίζονταν προκειμένου να το παίξουν, χωρίς πραγματικά να είναι, αγωνιστές;

Η σιωπή είναι πολύτιμη μερικές φορές...

«Ρ» 18092013

Ληστεία και στις τραπεζικές καταθέσεις!!!!!!

Νόμος της ΕΕ θα γίνει η... καταλήστευση των τραπεζικών καταθέσεων των πολιτών της! Οσο απίστευτο και αν ακούγεται, αυτό ακριβώς ανήγγειλε προς τους Ευρωπαίους ο τυπικά πιο αρμόδιος άνθρωπος στη γηραιά ήπειρο, ο επί των Οικονομικών επίτροπος της Κομισιόν, Ολι Ρεν.

Μιλώντας στο φινλανδικό τηλεοπτικό δίκτυο YLE, ο Ολι Ρεν ανακοίνωσε ότι η Κομισιόν προτίθεται να εκδώσει σχετική οδηγία, την οποία τα κράτη - μέλη όχι απλώς της Ευρωζώνης, αλλά ολόκληρης της ΕΕ υποχρεούνται να ενσωματώσουν ως τάχιστα στις εθνικές νομοθεσίες τους! «Η επερχόμενη ευρωπαϊκή οδηγία θα υποθέτει ότι και οι επενδυτές και οι καταθέτες θα αναλάβουν υποχρεώσεις...

σε περίπτωση εξυγίανσης ή αναδιάρθρωσης μιας τράπεζας» ανήγγειλε ο Φινλανδός επίτροπος, προκαλώντας πανευρωπαϊκό σοκ. Οι δηλώσεις του Ολι Ρεν απέδειξαν ότι έλεγε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια ο Ολλανδός πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο οποίος μετά την πρώτη απόφαση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης για «κούρεμα» από το πρώτο ευρώ των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες, στις 15 Μαρτίου, είχε τονίσει μεταξύ άλλων: «Το πρόγραμμα που συμφωνήθηκε για την Κύπρο αντιπροσωπεύει ένα νέο μοντέλο λύσης τραπεζικών προβλημάτων στην Ευρωζώνη... Την κρίση θα την πληρώνουν μέτοχοι και καταθέτες!». Ακριβώς το ίδιο πράγμα είπε ο Ολι Ρεν, έστω και αν το είπε πιο κομψά - «οι καταθέτες θα αναλάβουν υποχρεώσεις». Ο επίτροπος της Κομισιόν προσπάθησε βέβαια να «χρυσώσει» το χάπι: «Το όριο των 100.000 είναι ιερό. Οι καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ είναι πάντα ασφαλείς» ισχυρίστηκε, αλλά φυσικά κανένας δεν δίνει πλέον βάση στα λόγια του. Ο λόγος είναι απλούστατος.

Από τη στιγμή που θα καθιερωθεί ως θεμελιώδης αρχή της ΕΕ η κατά βούληση αρπαγή μέρους των καταθέσεων των πολιτών και θα γίνει νόμος όλων των κρατών που τη συναποτελούν, θα αποτελεί πλέον τελείως δευτερεύουσα λεπτομέρεια ο προσδιορισμός του ποσού πάνω από το οποίο θα κατάσχονται οι καταθέσεις ή τμήμα τους. Απολύτως λογικό και αναμενόμενο είναι ότι το ποσό αυτό θα αλλάζει αναλόγως των αναγκών των κυβερνήσεων - όσο πιο πολλά λεφτά θα αποφασίζουν να αρπάξουν, τόσο περισσότερο θα κατεβάζουν το όριο κατάσχεσης!

Οι 100.000 ευρώ πανεύκολα θα γίνονται 50.000 ή 20.000 ή και λιγότερα, όλοι το καταλαβαίνουν αυτό και δικαίως πανικοβάλλονται οι πάντες, μη δίνοντας καμιά απολύτως εμπιστοσύνη στις διαβεβαιώσεις των πολιτικών ότι δήθεν το όριο των 100.000 είναι «ιερό» και «σίγουρες» οι καταθέσεις κάτω από το όριο αυτό. Αφού οι πολιτικοί είναι αυτοί που αποφάσισαν να ληστέψουν τους καταθέτες, είναι δυνατόν ο κόσμος να πιστέψει στις διαβεβαιώσεις των ληστών ότι θα του πάρουν μόνο τόσα και όχι περισσότερα; Είναι γελοίος ο ισχυρισμός αυτός.

Δικαίως οι πολίτες όλης της ΕΕ γνωρίζουν και φοβούνται ότι με τα χάλια στα οποία έχουν περιέλθει οι τράπεζες όλης της Ευρώπης, ανά πάσα στιγμή μπορούν να μην τηρηθούν τα προσχήματα και να «αποδειχθεί» ότι η μία ή η άλλη συγκεκριμένη τράπεζα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της και να αρπάζουν τα λεφτά των καταθετών κλείνοντάς την. Εδώ παίζεται ένα πολύ μεγάλο παιχνίδι και οι Γερμανοί ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν αρχίζοντας και θεσμοποιώντας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο την κατάσχεση τμήματος των καταθέσεων.

Στόχος τους είναι να ενισχύσουν το γερμανικό τραπεζικό σύστημα μέσω της αποδυνάμωσης των τραπεζικών συστημάτων όλων των υπόλοιπων κρατών της Ευρώπης. Μετά την εγκαινίαση της αρπαγής των καταθέσεων στην Κύπρο, ποιος πλούσιος π.χ. είναι τόσο ανόητος για να διατηρήσει τις προσωπικές του καταθέσεις σε τράπεζα της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και πάει λέγοντας; Ακόμη και από τα χρήματα των επιχειρήσεων, ελάχιστα κάθε μέρα, μόνο όσα είναι απολύτως αναγκαία για τα λειτουργικά τους έξοδα ανά 24ωρο θα παραμένουν τη νύχτα στις χώρες αυτές.

Οποιος είναι υποχρεωμένος να έχει χρήματα μέσα στην Ευρωζώνη, αντικειμενικά ωθείται πλέον να τα καταθέτει σε τράπεζες στη Γερμανία. Φυσιολογικά αισθάνεται τα χρήματά του εκεί πολύ περισσότερο ασφαλή από το να τα είχε καταθέσει στην Ιταλία ή στην Ισπανία, ακόμη και στη Γαλλία. Οσο για τους μικροκαταθέτες, ακόμη κι αυτοί θα ψάχνουν να βρουν λύσεις εκτός τραπεζικού συστήματος των αδύναμων χωρών. Εξόφθαλμο είναι ότι αυτή η κατάσταση θα οδηγεί όλο και εντονότερα σε αποδυνάμωση των οικονομιών των κρατών της Ευρωζώνης, κάνοντας τις κυβερνήσεις τους ακόμη πιο πρόθυμες να εκτελούν αναντίρρητα τις εντολές της Γερμανίας, αφού θα εξαρτώνται όλο και πιο πολύ από τα λεφτά που θα τους δίνει δανεικά η ΕΚΤ - δηλαδή το Βερολίνο!

Του Γιώργου Δελαστίκ ΕΘΝΟΣ

 πηγη  ΓΡΕΚΙ

Γ. Δελαστίκ: Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς Ευρώ και Ε.Ε.

Του Γιώργου Δελαστίκ - «Επίκαιρα»
Μεγάλες αλλαγές κυοφορούνται στην Ευρώπη, όπως όλα δείχνουν. Η αποκάλυψη του αποκρουστικού προσώπου της Γερμανίας και της ΕΕ με την πολιτική που επέβαλαν για τη διάσωση του ευρώ... και η οποία οδηγεί σε πρωτοφανή για καιρό ειρήνης οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση των λαών της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, απειλώντας να κάνει το ίδιο στην Ιταλία και την Κύπρο, έχει επιφέρει ριζικές ανατροπές στις συνειδήσεις των λαών της Γηραιάς Ηπείρου. Η εμπιστοσύνη τους προς την ΕΕ και το ευρώ έχει καταρρεύσει παντού. Οι ενθουσιώδεις και θετικές διαθέσεις έχουν πλέον μεταστραφεί σε αρνητικές ή και εχθρικές.

Ο Γερμανός πρώην επίτροπος αρμόδιος για τη διεύρυνση της ΕΕ, Γκίντερ Φερχόιγκεν, αποτυπώνει το νέο κλίμα: «Η ΕΕ δεν εκλαμβάνεται από μεγάλο αριθμό πολιτών ως χρήσιμος και καλοπροαίρετος εταίρος, αλλά ως άπληστο τέρας ανάληψης όλο και περισσότερων αρμοδιοτήτων... Οποιος επιθυμεί με μια εν μέρει επιθετική ρητορική "περισσότερη Ευρώπη" πρέπει να γνωρίζει ότι από ένα ευρύ τμήμα της κοινής γνώμης αυτή η επιθυμία για "περισσότερη Ευρώπη" δεν εκλαμβάνεται ως υπόσχεση, αλλά ως απειλή!» υπογράμμισε προειδοποιώντας πρωτίστως τους πολιτικούς της χώρας του.

«Το ευρώ φέρνει καταστροφή»

Ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Γκαλμπρέιθ είναι οξύτερος:
«Η επιβίωση του ευρώ γίνεται με κόστος την καταστροφή των κοινωνικών θεσμών και με τεράστιο ποσοστό ανεργίας στην περιφέρεια. Μιλάμε για καταστροφή», δήλωσε.

Πολύ πιο ζοφερές είναι οι εκτιμήσεις του Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, του μέχρι προσφάτως προέδρου του Eurogroup, ο οποίος σε συνέντευξη του που δημοσιεύεται στο τεύχος αυτής της εβδομάδας του γερμανικού περιοδικού Der Spigel αναφέρει μεταξύ άλλων: «Ο τρόπος με τον οποίο Γερμανοί πολιτικοί επιτέθηκαν στην Ελλάδα όταν αυτή μπήκε στην κρίση έχει αφήσει βαθιές πληγές στη χώρα. Με τρόμαξαν επίσης τα πανό στην Αθήνα που δείχνουν την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ να φορά ναζιστική στολή. Ξαφνικά ήρθαν στην επιφάνεια εχθρικά συναισθήματα που νόμιζε κανείς ότι είχαν εκλείψει αμετάκλητα».

Ο από πολλών ετών πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου ομολογεί ότι αντιμετωπίζει πολύ δυσοίωνα το μέλλον της ηπείρου μας: «Όποιος πιστεύει ότι το αέναο δίλημμα πολέμου και ειρήνης δεν θα τεθεί εκ νέου στην Ευρώπη πλανάται. Οι δαίμονες δεν έχουν εξαφανιστεί, βρίσκονται απλώς εν υπνώσει», υπογράμμισε ο Γιουνκέρ, συγκρίνοντας, μάλιστα, τις σημερινές συνθήκες με εκείνες που επικρατούσαν στην Ευρώπη τις παραμονές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου!

«Καφκαϊκό οικοδόμημα η ΕΕ»

Σφοδρότατα επικριτικός για το πώς εξελίσσεται η πορεία της ευρωπαϊκής οικοδόμησης είναι σε άρθρο του στη γαλλικής εφημερίδας Le Monde ο Αντρέ Γκρεμπίι διευθυντής ερευνών στο γαλλικό Κέντρ Σπουδών και Διεθνών Μελετών Πολιτικών Επιστημών.

«Καφκαϊκό ευρωπαϊκό οικοδόμημα» αποκαλεί την ΕΕ από τον τίτλο ήδη της πολύ ενδιαφέρουσας παρέμβασης του στο δημόσιο διάλογο. Επισημαίνει τεράστια προ βλήματα δημοκρατικής λειτουργίας της ΕΕ και αναλύει πώς η ΕΕ διαστρεβλώνει με τραγικές συνέπειες το δημοκρατικό τρόπο λειτουργίας των χωρών-μελών της.

«Είναι αλήθεια ότι στο σύστημα της ΕΕ οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις θεωρούνται ως δημαγωγικοί θεσμοί, για να μην πούμε ως ζιζάνια, που εμποδίζουν την ομαλή λειτουργία της ΕΕ», επισημαίνει και συνεχίζει: «Έχει συγκροτηθεί ένας παράξενος αστερισμός, ο οποίος αποτελείται από αμέτρητους μη εκλεγμένους κοινοτικούς θεσμούς και από τις εθνικές κυβερνήσεις. Αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, οι εθνικές κυβερνήσεις δεν έχουν απογυμνωθεί από τις εξουσίες τους, αλλά δεν μπορούν να τις ασκήσουν παρά μόνο υπό τον όρο ότι ακολουθούν τους κανόνες που τους έχουν επιβληθεί από το εξωτερικό», υπογραμμίζει ο Γάλλος αναλυτής.

Ο Αντρέ Γκρεμπίν εμφανίζεται απαισιόδοξος ως προς τις δυνατότητες δημοκρατικής αναμόρφωσης του οικοδομήματος της ΕΕ. «Σε ένα δημοκρατικό σύστημα ακόμη και σε ένα αυταρχικό, η λαϊκή δυσαρέσκεια μπορεί να κατευθυνθεί προς ένα στόχο: εναντίον μιας πλειοψηφίας μου μπορεί κανείς να ελπίσει ότι θα αντισταθεί, εναντίον ενός δικτάτορα που αναμένει κανείς ότι θα ανατραπεί. Σε ένα ολιγαρχικό σύστημα όμως όπως αυτό που επικρατεί στην ΕΕ, η εξουσία είναι επαρκώς διάχυτη ώστε να μην μπορεί να πληγεί τονίζει.

Αποχωρήσεις;

Η κρίση απονομιμοποίησης του Ευρώ αλλά και της ίδιας της ΕΕ αποτυπώνεται πολλαπλά. Τα αποτελέσματα των Ιταλικών εκλογών οι αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις εναντίον της πολιτικής για την διάσωση του ευρώ στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ελλάδα, η καταβαράθρωση των ευρωπαϊκών θεσμών στη συνείδηση των Ευρωπαίων πολιτών...

Σοβαρότατη εκδήλωση της κρίσης που σοβεί στην Ευρώπη είναι και η δέσμευση του δεξιού πρωθυπουργού της Βρετανίας, Ντέιβιντ Κάμερον, ότι το 2017 θα διενεργήσει δημοψήφισμα για να αποφανθεί ο βρετανικός λαός αν θέλει να παραμείνει η χώρα στην ΕΕ ή να αποχωρήσει εντελώς απ' αυτή.

«Οδηγεί την Ευρώπη σε νέο έδαφος» η υπόσχεση του Βρετανού πρωθυπουργού για τη διενέργεια δημοψηφίσματος, ομολογεί σε πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine. «Μέχρι τώρα ποτέ δεν έχει λάβει χώρα στην Ε.Ε δημοψήφισμα αποχώρησης και επίσης καμιά χώρα δεν έχει εγκαταλείψει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το παράδειγμα [Σ.Σ.: της Βρετανίας] θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στη δημόσια συζήτηση και σε άλλα κράτη-μέλη - και μάλιστα όχι μόνο στις χώρες-πληρωτές του Βορρά.

Στις υπερχρεωμένες χώρες του Νότου επίσης αναρωτιούνται οι άνθρωποι αν διαφυλάσσονται καλώς τα συμφέροντα τους μέσα στην ΕΕ», παραδέχεται ο αρθρογράφος, πριν οδηγηθεί στο τελικό του συμπέρασμα, που αποτελεί και την ουσία του άρθρου. «Υπάρχει και σε άλλα κράτη της ΕΕ, μεταξύ αυτών και στη Γερμανία, συμπάθεια προς την ιδέα να επιστραφεί προς τα κράτη-μέλη η μία ή η άλλη αρμοδιότητα... Οι Βρετανοί είναι ο πρώτος λαός ο οποίος επανακαθορίζει τη θέση του στην Ευρώπη. Δεν θα είναι ο τελευταίος», καταλήγει το άρθρο της γερμανικής εφημερίδας, αφήνοντας ανοιχτό το ζήτημα αποχωρήσεων όχι μόνο από το ευρώ, αλλά και από την ίδια την ΕΕ.

Αν διαλυθεί το ευρώ

Ακόμη και στην ίδια τη Γερμανία συζητείται ανοιχτά το θέμα της κατάρρευσης του ευρώ και της διάλυσης της Ευρωζώνης και τι ενδέχεται να επακολουθήσει μετά από ένα τέτοιο κοσμοϊστορικής σημασίας γεγονός.

«Δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι θα αποτύχει το ευρώ γιατί δεν είναι έτοιμες ούτε οι χώρες που χρωστούν για ηρωικές μεταρρυθμίσεις ούτε οι χώρες που πληρώνουν για ηρωικές μεταφορές πόρων», γράφει η σοσιαλδημοκρατική εβδομαδιαία γερμανική εφημερίδα Die Zeit στο τελευταίο φύλλο της και συνεχίζει επισημαίνοντας τι κατά τη γνώμη του αρθρογράφου θα συμβεί αν όντως το ευρώ εξαφανιστεί: «Προκαλεί υπερβολικά μεγάλο φόβο στην επίσημη πολιτική της Ευρώπης, ένα σχεδόν μαγικά παράλογο τρόμο, ακόμη και μόνο το να σκεφτεί κανείς εναλλακτικές επιλογές αντί της διαρκούς προώθησης της ολοκλήρωσης. Κανείς δεν μπορεί επιπόλαια να επιθυμεί κατάρρευση του κοινού νομίσματος ή δραματική οπισθοχώρηση της συνολικής διαδικασίας ευρωπαϊκής ενοποίησης ή να τα θεωρήσει αυτά ακίνδυνα. Θα επέφεραν αξιοσημείωτες ζημιές στο διεθνές κύρος και τη σημασία της ηπείρου», εκτιμά.

Ζούμε και χωρίς ευρώ!

Η γερμανική εφημερίδα δεν αγωνιά καθόλου για το μέλλον της Ευρώπης μετά την ενδεχόμενη διάλυση του ευρώ.

«Δεν πρόκειται όμως να βυθιστεί η Ευρώπη εξαιτίας αυτού του γεγονότος και οι λαοί της δεν θα βρίσκονταν στο κατώφλι νέων πολέμων από αυτή την αιτία», γράφει κατηγορηματικά η Die Zeit. «Θα κατακερματίζονταν πολλαπλά, πολυποίκιλα και θα παρέμεναν συγγενείς μεταξύ τους. Πραγματικοί Ευρωπαίοι δηλαδή!» πρόσθετε ήρεμα και καθησυχαστικά.

Δεν γνωρίζουμε φυσικά αν θα καταρρεύσει το ευρώ ούτε κάτω από ποιους όρους θα καταρρεύσει, πράγμα που έχει ζωτική σημασία για τις εξελίξεις που θα επακολουθήσουν. Άλλο πράγμα να το διαλύσουν οι ελίτ της Ευρώπης λόγω αποκλινόντων συμφερόντων τους και εντελώς άλλο πράγμα να ανατραπούν οι ευρώδουλες κυβερνήσεις από λαϊκές εξεγέρσεις στις χώρες που δυστυχούν και εξανδραποδίζονται μέσω του ευρώ.

Το βέβαιο, πάντως, είναι ότι ακόμη και στην ίδια την ηγεμονική χώρα της Ευρώπης, τη Γερμανία, έχει ήδη αρχίσει η δημόσια συζήτηση για την επόμενη ημέρα μετά το τέλος του ευρώ, ανεξαρτήτως του αν, πότε και πώς θα έρθει αυτό.

Ελευθερία λόγου και κυβέρνηση συγκρούονται πια!!!!!

Eξέπληξε προφανώς τη διοίκηση της κρατικής τηλεόρασης η θύελλα αντιδράσεων που προκάλεσε η απόφασή της να κόψει εντελώς τους δημοσιογράφους Κώστα Αρβανίτη και Μαριλένα Κατσίμη από την καθημερινή ενημερωτική εκπομπή «Πρωινή Ενημέρωση». Δεν της ήταν προδήλως αρκετό ότι ήδη από...

τον Σεπτέμβρη είχε ακρωτηριάσει την εκπομπή τους κατά το δίωρο 8 με 10 το πρωί, παρά την υψηλή και άκρως ασυνήθιστη για κρατικό κανάλι τηλεθέασή της. Το ότι οι δύο προαναφερθέντες δημοσιογράφοι δεν είναι κυβερνητικά φερέφωνα δεν μπορεί να αποτελέσει αιτία «απόλυσης» τουλάχιστον δημοσίως. Δεν θα υποκριθούμε ότι δεν γνωρίζουμε βεβαίως πως αυτή είναι η πραγματική αιτία που η κυβέρνηση έδωσε εντολή να απομακρυνθούν από την εκπομπή οι δύο παρουσιαστές της, οι οποίοι συνέτειναν επί σειρά ετών με τη δημοσιογραφική δουλειά τους στη θεαματική βελτίωση της εικόνας της κρατικής τηλεόρασης στα μάτια των Ελλήνων πολιτών - σε βαθμό που να εισαχθεί ο όρος «δημόσια» τηλεόραση χωρίς να προκαλεί καγχασμό, σαρκαστικά σχόλια και απαξιωτικές ειρωνικές παρατηρήσεις.

Nομίζουμε ότι η διοίκηση της ΕΡΤ και εκείνοι οι υπουργοί και κυβερνητικοί παράγοντες που την πίεσαν προς την κατεύθυνση αυτή διέπραξαν μεγάλο λάθος ακόμη και για τα στενά κομματικά τους συμφέροντα. Λύση υπάρχει και είναι απλή: Να ανακαλέσει η διοίκηση της ΕΡΤ την εσφαλμένη απόφασή της και να επαναφέρει τους δύο παρουσιαστές στην εκπομπή τους. Δεν καταλαβαίνουμε τι μπορεί να ωφεληθεί ο Αντώνης Σαμαράς επαναφέροντας την ΕΡΤ στο καθεστώς της... ΥΕΝΕΔ επί χούντας. Ούτως ή άλλως πληθώρα δημοσιογράφων στο κυβερνητικό κανάλι μεταφέρει με ενθουσιασμό τις κυβερνητικές θέσεις, όσο απεχθείς και αν είναι αυτές, στον ελληνικό λαό. Επιπροσθέτως, πρέπει να επανέλθει στο ρεπορτάζ από το «ψυγείο» στο οποίο τοποθετήθηκε ακαριαία ο δημοσιογράφος της ΕΤ3 Χρήστος Δάντσης επειδή τόλμησε να πει ότι η Θεσσαλονίκη έμοιαζε με αστυνομοκρατούμενη πόλη, πράγμα εντελώς αληθινό, κατά την επίσκεψη εκεί του πρωθυπουργού την ημέρα του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος μάλιστα αποδοκιμάστηκε από κάποιους Θεσσαλονικείς.

H ανοχή της κυβέρνησης Σαμαρά στην ελευθερία του λόγου των μέσων ενημέρωσης έχει υποστεί βαρύτατο πλήγμα, ενδεχομένως ανεπανόρθωτο και σε διεθνές επίπεδο εξαιτίας της σύλληψης από... λόχο αστυνομικών του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη επειδή δημοσίευσε στο περιοδικό «Hot Doc» τη διαβόητη «λίστα Λαγκάρντ». Πρωτοσέλιδο κορυφαίο θέμα στην παγκόσμια έκδοση των «Τάιμς της Νέας Υόρκης». Κορυφαίο επτάστηλο θέμα στη δεύτερη σελίδα των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, λεπτομερής ανταπόκριση στη γαλλική «Λε Μοντ», και πάει λέγοντας. Τα σχόλια καθόλου κολακευτικά για την κυβέρνηση Σαμαρά. «Η διογκούμενη σαν χιονοστιβάδα υπόθεση εγείρει ερωτήματα γύρω από την ελευθερία του Τύπου και την προθυμία της Ελλάδας να καταπολεμήσει τη φοροδιαφυγή», γράφουν χαρακτηριστικά οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και συνεχίζουν: «Από τη σύλληψη και την απελευθέρωσή του την ίδια μέρα ο κ. Βαξεβάνης έχει γίνει λαϊκό σύμβολο ως σταυροφόρος εναντίον ενός διεφθαρμένου συστήματος, στο οποίο οι πολιτικοί θεωρούνται ότι προστατεύουν τα συμφέροντα της επιχειρηματικής ελίτ εις βάρος των απλών Ελλήνων που υποφέρουν από χρόνια λιτότητα».

H αμερικανική εφημερίδα θέτει και ένα άλλο σοβαρό θέμα. «Η υπόθεση προκάλεσε επίσης έναν διάλογο γύρω από το αν ένας δημοσιογράφος έχει το δικαίωμα να υπερασπίζεται την ελευθερία του Τύπου εις βάρος της ιδιωτικής ζωής ενός ατόμου», γράφει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ» έχει πολλές πλευρές, κάποιες από αυτές σκοτεινές. Αυτές είναι θέμα άλλης συζήτησης. Το βέβαιο όμως είναι ότι στα μάτια των Ελλήνων φαντάζει εξωφρενικό μια τεράστια ομάδα αστυνομικών και ένας εισαγγελέας να ψάχνουν μέσα στη νύχτα από σπίτι σε σπίτι στη βάση πληροφοριών μυστικών υπηρεσιών έναν δημοσιογράφο που κατηγορείται για... πλημμέλημα!!!

 αν.ΤΟ ΓΡΕΚΙ του Γ. Δελαστίκ