Α΄ ΔΟΥ Λάρισας: Κατάσχεσε μισθό εργαζόμενου στα"πεντάμηνα"!!!!!!!!

Η Α' ΔΟΥ της Λάρισας προχώρησε στην κατάσχεση του μισθού εργαζόμενου στα 5μηνα Κοινωφελούς Εργασίας στο Δήμο Λάρισας, έναντι οφειλής που είχε στην εφορία! Ο εν λόγω εργαζόμενος που, επί 4 χρόνια πριν μπει στο 5μηνο, ήταν άνεργος, έχει περιέλθει σε τραγική κατάσταση, αφού δεν έχει ούτε για να φάει!

Σε ανακοίνωση - καταγγελία, το Εργατικό Κέντρο Λάρισας κάνει λόγο για «απαράδεκτη τακτική της κυβέρνησης, που από τη μια καταδικάζει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στην ανεργία και στη φτώχεια και από την άλλη δίνει εντολή για την κατάσχεση των εξευτελιστικών μισθών ακόμα και των εργαζόμενων σε 5μηνα Κοινωφελούς Εργασίας, βυθίζοντάς τους στην απόγνωση». Αντιπροσωπεία του ΕΚΛ προχώρησε, χτες το μεσημέρι, σε παράσταση διαμαρτυρίας στο διευθυντή της Α' ΔΟΥ.

Νίκος Μπογιόπουλος: Ο Ναζιστικός....... απόπατος!!!

 Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, ο Αρβανίτης, δεν θα μπορούσε να είναι πιο σαφής. Το ίδιο και οι παραστάτες του, ο Κασιδιάρης, η Ζαρούλια και τα άλλα «παιδιά», που ήταν παρόντα τη στιγμή του χαιρετισμού της «τιμής», της «ανατάσεως» και της «νίκης». Για μια ακόμα φορά μας συστήθηκαν. Με το πραγματικό τους πρόσωπο. Κάποιοι, βέβαια, συνεχίζουν να παριστάνουν ότι «δεν καταλαβαίνουν».

Έχουμε και λέμε:

1)        Η «Χρυσή Αυγή» είναι εγκληματική συμμορία. Η απόδειξη, η βασική, η κύρια, η αδιαμφισβήτητη απόδειξη της εγκληματικής φύσης αυτής της συμμορίας, δεν είναι ποινικού, είναι πολιτικού χαρακτήρα. Και είναι τούτη: Ότι πρόκειται για μιαναζιστική συμμορία. Επαναλαμβάνουμε: Ο λόγος που καθιστά εγκληματική τη δράση της Χρυσής Αυγής είναι αυτός: Ότι είναι ο φορέας του ναζισμού. Είναι εγκληματική επειδή, ακριβώς, είναι ο φορέας του ναζιστικού εγκλήματος. Αυτή είναι η ουσία του εγκλήματος που εκπροσωπεί το φίδι του χρυσαυγιτισμού: Οναζισμός.

2)        Καμιά δικαστική εξέλιξη δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφυδατώσει αυτό το πολιτικό τεκμήριο: Ότι ο ναζισμός ισοδυναμεί με το έγκλημα και ότι η «Χρυσή Αυγή» ως ναζιστική συμμορία είναι μια εγκληματική συμμορία. Καμία νομική παρέμβαση με στόχο την (επιβεβλημένη) ποινική απαξία του εγκληματία δεν μπορεί να επιφέρει την κοινωνική απαξία του ναζιστή εγκληματία. Η απαξία και η αποβολή του ναζιστή εγκληματία από την κοινωνία των ανθρώπων μπορεί και πρέπει να είναι μόνο πολιτική. Που σημαίνει: Η καταδίκη του ναζιστικού κτήνους απαιτείται να έχει απόλυτο κοινωνικό, ιδεολογικό, ιστορικό πρόσημο. Οι ναζί θα τσακιστούν μόνο έτσι: Πολιτικά! Όσοι στο όνομα της «αντιμετώπισης» του φασισμού κρύβονται πίσω δικανικά «κόλπα» και νομοθετικές ακροβασίες, στη ουσία παίζουν το παιχνίδι της «θυματοποίησης» των εγκληματιών του ναζισμού.

3)        Αυτός ο ναζιστικός απόπατος, όχι μόνο δεν συνιστά «αντισυστημική» πολιτική οργάνωση, αλλά ενσαρκώνει το ίδιο το σύστημα και μάλιστα στην – κατά Μπρεχτ – «πιο ωμή, πιο καταπιεστική, πιο δόλια και πιο θρασεία» μορφή του. Όχι μόνο δεν αποτελεί «πατριωτικό» κόμμα, αλλά αποτελεί τον ορισμό της προδοσίας του λαού. Είναι η βρωμιά, η δυσωδία και η σαπίλα του υπάρχοντος συστήματος, στο τετράγωνο. Αντίστοιχα, γεννήματα αυτού του συστήματος και αυτής της δημοκρατίας των αντίστοιχων ανά τις εποχές «συνταγματικών τόξων» ήταν και οι πυγμαλίωνες της συμμορίας των «κασιδιάρηδων» που έσυραν την ανθρωπότητα στον όλεθρο: Οι Χίτλερ, οι Γκαίμπελς, τα «Ες - Ες» και οι Γκέρινγκ.

4)        Η «Χρυσή Αυγή» είναι το παράγωγο της σαπίλας. Είναι το απόβλητο της σαπίλας. Και - ως εκ τούτου - είναι το δημιούργημα της σαπίλας. Είναι το ταξικό δηλητηριώδες σαπρόφυτο που ευδοκιμεί (με λίπασμα το λούμπεν κατακάθι του κοινωνικού δαρβινισμού) στα θερμοκήπια των δημίων του λαϊκού εξανδραποδισμού. Είναι το φρανκενσταϊνικό κατασκεύασμα της καπιταλιστικής αγριότητας. Βρίσκεται στην καρδιά της δυσωδίας του συστήματος της βαρβαρότητας, της ανελευθερίας, της βρωμιάς και της πολιτικής χυδαιότητας. Γέννημα της ίδιας μήτρας ήταν και η επταετής σύμφυση μεταξύ της φασιστικής θηριωδίας και της άφατης γελοιότητας που εκπροσώπησαν τα ινδάλματα των «κασιδιάρηδων»:  Οι Παπαδόπουλοι, οι Παττακοί και οι Μακαρέζοι.

Η «Χρυσή Αυγή» για να διεκδικήσει ρόλο μαστιγίου και «χωροφύλακα» στην υπηρεσία των αφεντικών ενάντια στους μισθωτούς σκλάβους υποδύεται διάφορους ρόλους. Υποδύεται την «φιλάνθρωπη» ΜΚΟ που μοιράζει τρόφιμα (από εκείνα που βουτάει από τους Πακιστανούς με τους οποίους συνεργάζεται). Υποδύεται ότι περνάει γριούλες στο απέναντι πεζοδρόμιο (το πεζοδρόμιο που κατά δήλωση Μιχαλολιάκου τα «τάγματα εφόδου» τροχίζουν τις λόγχες τους και δολοφόνησαν τον Φύσσα). Υποδύεται, φυσικά, τον «τιμωρό των κακώς κειμένων»...

   Παλιό κόλπο. Αυτή ήταν και θα είναι πάντα η ιστορία και η πρακτική του φασισμού: Να κρύβει την προβιά του λύκου για να παραστήσει τον «φίλο» των προβάτων. Αλλά η Ιστορία είναι αμείλικτη: Το φύλλο συκής των ναζιστικών και φασιστικών μορφωμάτων έχει πάντα ημερομηνία λήξης. Έτσι συνέβη με την Γκεστάπο του Χίτλερ, με τους μελανοχίτωνες του Μουσολίνι, με τους ταγματασφαλίτες των «Τσολάκογλου» και των «Ράλληδων».

   Πάντα, έρχεται η στιγμή που η εξουσία των Κρουπ, των «Ζήμενς» και των Ροκφέλερ (βαστάζων του Χίτλερ),  η εξουσία των ανάκτων τύπου Βιτόριο Εμμανουέλε (βαστάζου του Μουσολίνι) , η εξουσία των βιομηχάνων τύπου Χατζηκυριάκων και τραπεζιτών τύπου Ανδρεάδηδων (βαστάζων και  υπουργών της κυβέρνησης του φασίστα Μεταξά), πετά από πάνω της τα περιττά μακιγιάζ.

   Και τότε,  έρχεται  και η  στιγμή που ο ναζισμός, ο φασισμός, ως η πιο θρασείακαι ωμή έκφραση αυτής της εξουσίας, εμφανίζεται ενώπιον των ανθρώπων του μόχθου με το φαιό της σουλούπι: Άλλοτε του Χίτη και άλλοτε του γερμανοτσολιά , του ΕΣΑτζή και του ταγματαλήτη. Άλλοτε του πολιτικού υποκόσμου και άλλοτε του πιο τραμπούκικου λαϊκισμού. Άλλοτε του καρατέκα «άντρακλα» που χτυπάει γυναίκες και άλλοτε του νυχτόβιουμαχαιροβγάλτη που εξαπολύει πογκρόμ.

   Στα πογκρόμ που σχεδιάζουν είναι όλοι υποψήφια θύματα: Από τον γιο του μάστροΤακη, του Παύλου μέχρι τον μετανάστη. Κι από τον πολιτικό τους αντίπαλο μέχρι τον οποιονδήποτε θα διεκδικεί να είναι «διαφορετικός» από το εμβληματικό πρότυπο που εκπροσωπούν οι «Καιάδες» και οι Παναγιώταροι. Αλλά τα πογκρόμ που σχεδιάζουν δεν θα καταφέρουν ποτέ να τα διαπράξουν. Γιατί ο λαός θα τους τσακίσει.

Υστερόγραφο: Χτες ο βουλευτής Αρβανίτης έδωσε... διευκρινίσεις για το ναζιστικό του χαιρετισμό. Επανέλαβε τα γνωστά χρυσαυγίτικα περί αρχαιοελληνικού άμα τε και... ελληνορθόδοξου χαιρετισμού. Από πλευράς μας εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν εκτιμούσαν ιδιαίτερα τη στρεψοδικία. Και φυσικά αντιπαθούσαν τη θρασυδειλία. Το ίδιο και οι πρώτοι χριστιανοί στους οποίους τρέφουμε βαθιά ιστορική εκτίμηση καθότι και οι πρώτοι – με μια έννοια – «κομμουνιστές». Η θρασυδειλία, εν ολίγοις, είτε μιλάμε για την ελληνική αρχαιότητα, είτε για την χριστιανική παράδοση, ήταν ακριβώς αυτό που είναι και σήμερα: Ίδιον των σκουληκιών.

 enikos.gr

Ουκρανική πρόβα φασισμού!!!!!!

Την ώρα που οι φασίστες έχουν καταλάβει το Κίεβο με όπλα από ΗΠΑ και ΕΕ οι ΗΠΑ καλούν τη Ρωσία να μην επέμβει!!! Θα ήταν λένε πολύ μεγάλο σφάλμα...

Ενα ακόμη σημείο του πλανήτη λοιπόν γίνεται υποψήφιο για να βάλει φωτιά στον κόσμο.

Ο καπιταλισμός σε παγκόσμια κρίση μελετάει προσεκτικά και σχεδιάζει τα επόμενα βήματα που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν σε σύγκρουση μεγάλων ιμπεριαλιστικών σχηματισμών.

Εν τω μεταξύ όλοι αυτοί που καταδίκαζαν τη βία "από όπου κι αν προέρχεται" τώρα είναι "υπέρ του εξεγερμένου λαού" που δεν είναι παρά ένοπλες φασιστικές συμμοριες οπλισμένες από τη Δύση που τωρα θα κυνηγάνε δημοκράτες, κομμουνιστές
και όποιον άλλο δεν τους αρέσει!

Οι φασίστες της Ουκρανίας έχοντας πάρει το πάνω χέρι μοστράρουν στις κάμερες τα όπλα και τις ασπίδες τους, ενώ οι πολύξεροι σχολιαστές των καναλιών κάνουν πως δε βλέπουν την άνοδο του φασισμού στην Ουκρανία!!!
 Τόσο αντιφασίστες είναι...


Τα κανάλια ήδη μιλάνε ...για "βοήθεια" από το ΔΝΤ στην Ουκρανία! Οποιος δεν έχει καταλάβει τι θα πει "βοήθεια του ΔΝΤ" ας τους πιστέψει...

Η θηλειά γύρω από το λαιμό του Ουκρανικού λαού είναι έτοιμη και ζητάει τη συγκατάθεσή του.

Η Ουκρανία γίνεται για όλους άλλο ένα μεγάλο σχολείο για το μέλλον.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΡΗΣ

Αλεξάνδρεια: Μια από τα ίδια. Και πάλι πλημμύρισε!!!!!

Τραγική ειρωνεία στην Αλεξάνδρεια. Σαν αύριο πριν από έναν ακριβώς χρόνο ζήσαμε τις γνωστές καταστροφές στην Αλεξάνδρεια με την βροχόπτωση.

Σήμερα Κυριακή 23 Φεβρουαρίου οι μνήμες επιστρέφουν. Η βροχόπτωση που ξεκίνησε το βράδυ έχει πλημμυρίσει πολλούς δρόμους με αποκορύφωμα αυτόν της Νικολάου Πλαστήρα στο τετράγωνο της Πλατείας Ελευθερίας όπου είχε γίνει και η μεγαλύτερη ζημιά πριν από έναν χρόνο.

Παρακαλούνται οι οδηγοί των αυτοκινήτων να μην αναπτύσσουν ταχύτητα σε δρόμους όπου υπάρχει πλημμύρα για να μην εισέρχονται τα νερά στα καταστήματα των συμπολιτών μας.

Alexandreia-Gidas

ΑΝΤΑΡΣΥΑ-"ΣΧΕΔΙΟ Β" Νόθος αντικαπιταλισμός!!

Διεργασίες συντελούνται στον πέρα του ΣΥΡΙΖΑ οπορτουνιστικό χώρο, με βασικό στοιχείο τις συζητήσεις ανάμεσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΝΑΡ, συσπειρώσεις, ΣΕΚ κ.ά.) και την οργάνωση «Σχέδιο Β», με επικεφαλής τον Αλέκο Αλαβάνο για κοινή κάθοδο στις ευρωεκλογές.

Η πορεία των διαπραγματεύσεων μέχρι στιγμής έχει αποβεί άκαρπη, ενώ εκτιμάται ότι υπάρχει οριστικό ναυάγιο. Σημείο τριβής ανάμεσα στους δύο σχηματισμούς αποτέλεσε η συζήτηση για το αν το κοινό πλαίσιο δράσης θα περιλαμβάνει μόνο το στόχο της εξόδου από το Ευρώ όπως προέβαλε το «Σχέδιο Β» ή και αυτόν της εξόδου από την ΕΕ που προέβαλαν δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Οι εξελίξεις έχουν προκαλέσει τριβές στο εσωτερικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με κατηγορίες από μέρος δυνάμεών της κυρίως προς το ΝΑΡ και στελέχη του, ότι εγκαταλείπουν τη μετωπική λογική, παραβιάζοντας τις αποφάσεις του κεντρικού συντονιστικού οργάνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ανεξάρτητα, όμως, από την έκβαση των διαπραγματεύσεων, έχει σημασία να πούμε ότι βασική πολιτική θέση αυτών των δυνάμεων είναι η αποσύνδεση του στόχου εξόδου από το ευρώ («Σχέδιο Β») ή την ΕΕ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) από το ζήτημα της εξουσίας.

Γράφουν σε ένα από τα σχέδια που έγιναν αντικείμενο συζητήσεων ανάμεσα στους δύο σχηματισμούς όπως αυτό εγκρίθηκε και δημοσιοποιήθηκε από το «Σχέδιο Β»:

«Η ηγεσία του ΚΚΕ παραπέμπει τα πάντα (μεταξύ αυτών και την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ) στο απροσδιόριστο μέλλον της "εργατικής λαϊκής εξουσίας" και αρνείται να θέσει άμεσους πολιτικούς στόχους πάλης για την ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης, θεωρεί ότι δεν υπάρχει δυνατότητα ρηγμάτων και κατακτήσεων, υποτιμά τις λαϊκές ανατρεπτικές δυνατότητες, αρνείται πεισματικά κάθε μετωπική δράση που θα έδινε μακρά πνοή στους λαϊκούς αγώνες».

Αντιπαρερχόμαστε τις λαθροχειρίες ότι το ΚΚΕ δεν έχει στόχους στο σήμερα όταν προβάλλει συγκεκριμένα αιτήματα και διεκδικήσεις για τους εργαζομένους και τα φτωχά - λαϊκά στρωμάτων, που αφορούν την υπεράσπισή τους από την αντιλαϊκή επίθεση και την προβολή των σύγχρονων εργατικών - λαϊκών αναγκών. Στόχους που δουλεύουν οι κομμουνιστές μέσα στο κίνημα, αλλά αξιοποιούν ακόμα και τη θέση τους στους αστικούς θεσμούς, στη Βουλή, στο Δημοτικό Συμβούλιο, στην Ευρωβουλή, με στόχο να προβληθούν, να διαδοθούν πλατύτερα στους εργαζόμενους, να αξιοποιηθούν, για να αποκαλυφθεί η ταξική θέση των άλλων πολιτικών δυνάμεων. Τέτοιοι στόχοι αφορούν στην προστασία των ανέργων, στα δάνεια των λαϊκών οικογενειών, στα χαράτσια, στα διόδια κ.λπ.

Αντιπαρερχόμαστε ακόμα τη λαθροχειρία ότι το ΚΚΕ δεν έχει σήμερα πολιτικούς στόχους ότι δεν παλεύει για την αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων. Οταν δίνει όλες του τις δυνάμεις για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, τη συγκρότηση της κοινωνικής συμμαχίας των μισθωτών, φτωχών αυτοαπασχολούμενων, των φτωχών αγροτών και όλων των καταπιεζόμενων στρωμάτων σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση. Οταν θέτει ως στόχο τη συγκρότηση μαχητικής εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης που να μπορεί να βάζει εμπόδια στην αντιλαϊκή επίθεση και κυρίως να ανοίγει το δρόμο για την προοπτική, την εργατική - λαϊκή εξουσία που για εμάς δεν είναι ένα απροσδιόριστο μέλλον.

Μάλλον κάτι άλλο κρύβεται πίσω από αυτήν την κριτική, που αποτελεί απλώς μια «αντικαπιταλιστική» αναπαραγωγή της αστικής και ΣΥΡΙΖΑικης κριτικής στο ΚΚΕ ότι η πρότασή του είναι για τη «δευτέρα παρουσία».

Ερχόμαστε, λοιπόν, στο ζουμί, στο βασικό ερώτημα: Ποιος θα πραγματοποιήσει το στόχο της εξόδου από την ΕΕ ή ακόμα και από την Ευρωζώνη που είναι στόχος του «Σχεδίου Β» και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Για να το κάνουμε ακόμα πιο λιανό, ποια εξουσία, ποια κυβέρνηση θα βγάλει τη χώρα από την ΕΕ ή την Ευρωζώνη; Εμείς λέμε ότι ο λαός στην εξουσία, η εργατική - λαϊκή εξουσία και κανένας άλλος. Οποιος άλλος είτε πρόκειται για μια κλασική αστική κυβέρνηση είτε μια κυβέρνηση που αυτοαποκαλείται «αριστερή» όπως αυτή του ΣΥΡΙΖΑ θα πρόκειται για εξέλιξη εντός του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, μια εξέλιξη που δε θα είναι προς όφελος του λαού, αλλά θα εκφράζει συμφέροντα της αστικής τάξης ή τμημάτων της που επιλέγουν αλλαγές στις συμμαχίες τους σε περιφερειακό ή διεθνές επίπεδο. Εξοδος από την ΕΕ και από κάθε ιμπεριαλιστική συμμαχία προς όφελος του λαού προϋποθέτει εργατική - λαϊκή εξουσία και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων. Ολα τα άλλα είναι φούμαρα.

Σε αυτό δεν απαντάνε ούτε το «Σχέδιο Β» ούτε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο κοινό σχέδιο διακήρυξής τους και μάλλον σκόπιμα. Είναι, βεβαίως, ερώτημα πώς μπορεί να συγκροτείται πολιτικό πρόγραμμα που να μην απαντά στο ζήτημα ποια κυβέρνηση, ποια εξουσία. Αν το κίνημα υιοθετήσει τέτοια γραμμή τότε θα γίνει ουρά των «ευρωσκεπτικιστικών» ή «ευρωκριτικών» αστικών τμημάτων του κεφαλαίου που ενισχύονται και στην Ελλάδα και εκφράζονται και στο εσωτερικό των αστικών κομμάτων.

Βεβαίως, το ερώτημα που τίθεται είναι συνολικά ποιο στόχο θέλουν να υπηρετήσουν το «Σχέδιο Β» και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το αν η αντικαπιταλιστική φρασεολογία δεν αποτελεί τίποτα άλλο από καμουφλάζ του στόχου να αποτελέσουν «αριστερή πτέρυγα» στον ευρωσκεπτικισμό ή αντικαπιταλιστικό άλλοθι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Κ.

"Ρ"23022014 

Το......... αριστερό playstation!!!!!

Αχ αυτή η ΣΥΡΙΖΑίικη αμετροέπεια... Πασπαλισμένη με τιτλάκια παραλλαγής στίχων που προσπαθούν να κινητοποιήσουν ένα θυμικό μαζών, ενόψει εκλογών, με εφηβικήν αύρα... Δεκατέσσερα χρόνια μέσα στον 21ο αιώνα κι ο Αλέξης επιμένει να παίζει επικίνδυνα με τις λέξεις. Αντικαθιστώντας την πολιτική και ιδεολογική επιχειρηματολογία με το άθροισμα πόντων σε παιχνίδι playstation. Πλήρως υποταγμένος στην εμπορευματοποίηση της διαχείρισης. Οσο πιο πολλές συνταγές πουλάμε τόσο περισσότερα ψηφαλάκια μαζεύουμε. Κι ας μεταδίδεται καλπάζουσα η αυταπάτη ως αρρώστια στο σώμα των πολιτών.

Η υποψηφιότητα του Τσίπρα ως προέδρου της Κομισιόν «είναι το σύμβολο του αγώνα του Δαβίδ ενάντια στο Γολιάθ»!!! Το είπε ο ίδιος δι' εαυτόν. Στο επαναστατικό κομιτάτο των Βρυξελλών, δηλαδής, θα δοθεί η μάχη για την «ανθρωπιστική κρίση» και θα «πάρουν τα όνειρα εκδίκηση». Τέτοια επαναστατική (; ) δυνατότητα δεν έχει προσδώσει ούτε στα αγριότερα όνειρά της η Κομισιόν στο ρόλο της. Οι ενωμένοι καπιτάλες της ΕΕ θα κερδίσουν τον πόλεμο κόντρα στα συμφέροντά τους, θα γίνουν φτωχούληδες του Θεού, θα εξανεμίσουν τα κέρδη των μονοπωλίων τους, θα αναδιανείμουν τον πλούτο με όρους καλής Μη.κυ.ο.! Κι έτσι η τότε Αλλαγή-μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ θα αλλάξει τώρα σύριζα την ίδια την Ευρώπη, το ΝΑΤΟ, το πάλαι ποτέ συνδικάτο, διά των εκλεγμένων αριστεριζόντων σοσιαλδημοκρατών. Η λυκοφωλιά των Βρυξελλών θα αυτοπυρποληθεί ένα πράμα.

Ως εδώ, η μούσα των δημοσκοπήσεων κι η λύρα των σκοπιμοτήτων που κελάηδησε μεταξύ Καρυπίδη και Βουδούρη άντε και να συγχωρεί τον έντεχνο οίστρο. Αλλά άμα αρχίζεις να στέλνεις «στον ψυχίατρο» όσους δε σε γλέπουν όπως εσύ στον προεκλογικό, καθρέφτη καθρεφτάκι μου ποιος άλλος Δαβίδ υπάρχει καλύτερος από μένα... τότε η συνιστώσα των αμετροεπών μπλαβίζει χοντρά. «Και μάλλον ψυχίατρος χρειάζεται για να διαγνώσει τι είδους διαταραχή έχουν εκείνοι που απ' τη μια μεριά συνεργάζονται στενά, φιλικά και μνημονιακά με το ΠΑΣΟΚ και από την άλλη κατηγορούν εμάς ότι γινόμαστε ΠΑΣΟΚ», λέει ο Δαβίδ το 2014... Αμα η πολιτική ορολογία γλιστρήσει στην ψυχιατρική, στην ανάλυση της διαταραχής κι άλλα τέτοια, τότε στρώνεται με ροδοπέταλα ο αντιδραστικός δρόμος του «πολιτικού μενγκελισμού». Οποιος δεν είναι μαζί μας ή δεν μας κρίνει όπως θέλουμε, αν δεν είναι εχθρός μας είναι για δέσιμο δηλαδή. Και δεν το είπε ο Γκράμσι βεβαίως βεβαίως... Μ' αυτό το ιδεολογικό (;) οπλοστάσιο ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντιπαρατεθεί, π.χ., σ' έναν ντόπιο εκπρόσωπο των κομισιονάριων, το γίγαντα Πάχτα, που αμετροεπώς και ποινικώς ελέγξιμα δηλώνει πως αν δεν ψηφιστεί θα χυθεί αίμα στην περιοχή; Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είπε κι ο Δαβίδ του, είναι εξαγώγιμο προϊόν. Θα ενώσει την κατακερματισμένη ιταλική αριστερά με αφορμή τις ευρωεκλογές. Οπως ένωσε στην Ικαριά, με νικητή τον κομμουνιστή υποψήφιο στον πρώτο γύρο, ως και το φάντη με το ρετσινόλαδο για να τον φάει, τον κομμουνιστή, στο δεύτερο για μερικές δεκάδες ψήφων. Στην Ευρώπη που έτσι κι αλλιώς στηρίζει υλικά και πολιτικά κάθε εκδοχή αριστερού playstation παιχνιδιού ως εργαλείο αντικομμουνισμού, τέτοιες ενωτικές φανφάρες είναι αιματηρό προπαγανδιστικό ψωμοτύρι. Οσο παίζεται οι λαοί πεινάνε και μπαίνουνε στην ευρωφάκα. Οσο οι λαοί πολεμάνε για τις λέξεις κι όχι με τις λέξεις νικάνε. Και το λάβαρο στο Ράιχσταγκ, λάφυρο δεν είναι και δε γίνεται κανενός.

Αν. Σαμαράς: Το ΝΑΤΟ "εγγυητής" στη........ γειτονιά μας!!!!!!!

Kαθώς ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Α. Ράσμουσεν και ο προεδρεύων της ΕΕ, πρωθυπουργός της Ελλάδας, Α. Σαμαράς, μιλούσαν χτες για την ειρήνη και τη δημοκρατία, αυτόματα έρχονταν στο νου οι στίχοι του ποιητή «όταν αυτοί που είναι ψηλά / μιλάνε για ειρήνη / ο απλός λαός ξέρει / πως έρχεται ο πόλεμος / όταν αυτοί που είναι ψηλά / καταριούνται τον πόλεμο / διαταγές για επιστράτευση / έχουν υπογραφεί».

«Η δημοκρατία, είπε ο Ράσμουσεν, κινδυνεύει στην ευρύτερη γειτονιά», για να συμπληρώσει ο Σαμαράς «οι δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία δείχνουν τη μεγάλη σημασία που έχει ένας Οργανισμός όπως το ΝΑΤΟ». Ονόματα χωρών όπως Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτος και τώρα Συρία, λαμπρά παραδείγματα της «προστασίας της δημοκρατίας» διά των όπλων του ΝΑΤΟ. Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ δεν ξέχασε να σημειώσει τη συμβολή της Ελλάδας σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των τελευταίων χρόνων από τα Βαλκάνια μέχρι το Κέρας της Αφρικής.

 Η επίσκεψη του γγ του ΝΑΤΟ δεν είναι τυχαία και φαίνεται από την υποδοχή των αστικών ΜΜΕ. Η ελληνική κυβέρνηση παίρνει πρωτοβουλίες, επιδιώκοντας αναβάθμιση του ρόλου του ελληνικού κεφαλαίου στην ευρύτερη περιοχή.

 Ετσι αξιοποιεί τόσο τη θέση της στο ΝΑΤΟ όσο και στην ΕΕ. Οχι τυχαία, οι δηλώσεις Ράσμουσεν - Σαμαρά έγιναν στο περιθώριο της συνάντησης των υπουργών Αμυνας της ΕΕ, που συζητούν τις εν εξελίξει επιχειρήσεις της ΕΕ και την πορεία υλοποίησης προηγούμενων αποφάσεων που αφορούν το κάλεσμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στα κράτη-μέλη για βελτίωση της επιχειρησιακής δυνατότητας των στρατών τους.

Πρόκειται για επικίνδυνες προθέσεις σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Ο ανταγωνισμός είναι σκληρός. Το φανερώνουν η Ουκρανία, αλλά και η Συρία, η Αίγυπτος και γενικότερα η περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, η Αφρική.

ΗΠΑ - ΕΕ, και πρώτα απ' όλα Γερμανία, Ρωσία ανταγωνίζονται σκληρά. Πολλοί αστοί αναλυτές σημειώνουν ότι οι συνθήκες μοιάζουν με την περίοδο πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1914, τα 100 χρόνια από τον οποίο συμπληρώνονται τον προσεχή Αύγουστο. Σε αυτές τις συνθήκες το ελληνικό κεφάλαιο θέλει να «παίξει» με τις αντιθέσεις, όπως άλλωστε το έκανε και τότε, και γνωρίζουμε πολύ καλά πώς το πλήρωσε ο ελληνικός λαός. Πολλές αστικές φωνές καλούν την Ελλάδα να αξιοποιήσει τις εντάσεις για να κατοχυρώσει τη θέση της στον ανταγωνισμό με άλλες δυνάμεις, όπως η Τουρκία. Γι' αυτό αναπτύσσει δραστηριότητα. Μένουν ακόμα αναπάντητα τα ερωτήματα για τις συζητήσεις του Βενιζέλου στις ΗΠΑ και τη Γαλλία. Αμέσως μετά, πάντως, εκδηλώθηκαν η πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης να πρωτοστατήσει στην επέμβαση στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και η βιασύνη για να κλείσει το Κυπριακό με ένα νέο διχοτομικό σχέδιο.

Κάθε άλλο παρά μη δραστήρια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ελληνική κυβέρνηση, κάτι που δείχνει και την κάλπικη κριτική που της ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει κριτική στην κυβέρνηση θεωρώντας και αυτός ως απαραίτητο στοιχείο την ενσωμάτωση σε ιμπεριαλιστικές ενώσεις και οργανισμούς, όπως η ΕΕ, το παιχνίδι με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Για το λαό μια λύση υπάρχει, σε αντιπαράθεση με τα συμφέροντα του κεφαλαίου: Η αποδέσμευση από κάθε ιμπεριαλιστικό οργανισμό, το κλείσιμο των βάσεων, η επιστροφή όλων των Ελλήνων που συμμετέχουν σε στρατιωτικές και αστυνομικές αποστολές στο εξωτερικό. Λύση που προϋποθέτει ένα ισχυρό εργατικό - λαϊκό κίνημα σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, που θα ανοίξει το δρόμο για να έρθει ο λαός στην εξουσία.

 "Ρ" 22022014